Skoro nabywane przez Wnioskodawcę usługi szkolenia medycznego podlegają zwolnieniu to Wnioskodawca nie jest zobowiązany do rozliczenia podatku należnego z tytułu nabycia tych usług.
Spółka zakupiła od włoskiego kontrahenta płatne szkolenie medyczne dla swojego pracownika-lekarza, odbywające się we Włoszech w formie zjazdów rozłożonych na 2 lata. Kontrahent jest zarejestrowany w VIES, posiada włoską akredytację, ale nie ma siedziby w Polsce i nie jest jednostką oświatową. Spółka sfinansowała szkolenie ze środków własnych i w…
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
23 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku importu usług szkoleniowych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 lipca 2025 r. (wpływ 21 lipca 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Spółka (…) Sp. z o.o. zakupiła szkolenie medyczne zawodowe podnoszące kwalifikacje lekarza zatrudnionego na umowę o pracę od kontrahenta z Włoch. Kontrahent z Włoch jest zarejestrowany w systemie VIES jako aktywny. Spółka (…) Sp. z o.o. również jest zarejestrowana w systemie VIES jako aktywna.
Za ww. szkolenie Spółka otrzymała fakturę bez dopisku „reverse charge” – odwrotne obciążenie. Spółka rozpoznała w tej transakcji import usług zgodnie z art. 28b, gdyż kontrahent z Włoch nie posiada siedziby w Polsce oraz nie jest zarejestrowany w celu rozliczania VAT w Polsce. Miejscem świadczenia usługi jest zatem Polska zgodnie z siedzibą Spółki (…) Sp. z o.o. Spółka wykazała import usług zgodnie z art. 28b w deklaracji VAT-8 z zastosowaniem stawki 0% - usługa szkoleniowa zawodowa, podnosząca kwalifikacje - świadczona przez podmiot z akredytacją Ministerstwa Zdrowia z Włoch.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego.
1. Spółka zgłosiła rejestrację jako podatnika VAT UE od 16 stycznia 2021 r.
2. Szkolenie, o którym mowa we wniosku odbywało się w dniach (...) czerwca 2025 r. w miejscowości (…) we Włoszech w hotelu (…). Szkolenie ma charakter kursu trwającego łącznie 2 lata, podczas których zaplanowanych jest (...) zjazdów we Włoszech. Pierwszy zjazd odbył się w dniach (...) czerwca 2025 r. Kolejny zjazd jest zaplanowany na dni (...) listopada 2025 r. Ostatni zjazd jest zaplanowany na (...) luty 2027 r. Całkowita opłata za szkolenie jest podzielona na 4 części. Pierwsza opłata rejestracyjna została dokonana w kwietniu 2025 r, kolejna opłata, transza za szkolenie została dokonana w czerwcu 2025 r. Kolejne opłaty są zaplanowane na jesień 2025 r. i wiosnę 2026 r.
3. Szkolenie ma formę wykładów teoretycznych prowadzonych w języku angielskim. Szkolenie dotyczy leczenia ortodontycznego oraz przeprowadzania go przy współpracy z lekarzami innych specjalności, jak: protetyka, czy chirurgia szczękowa.
4. Szkolenie nabywane od kontrahenta z Włoch jest niezbędne z perspektywy konieczności ustawicznego doskonalenia się lekarzy, pogłębiania wiedzy, poznawania aktualnych i nowoczesnych metod leczenia niezbędnych do minimalizacji powikłań i maksymalizacji postępów i efektów leczenia.
5. Kontrahent z Włoch:
a. nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski,
b. nie posiadają Państwo wiedzy na temat, czy jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
c. nie posiadają Państwo wiedzy na temat, czy jest uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk lub instytutem badawczym, w zakresie kształcenia,
d. posiada akredytację zgodną z włoskim prawodawstwem,
e. działa pod kontrolą włoskich instytucji kontroli,
f. działa w oparciu o konkretne programy nauczania zaakceptowane przez właściwe instytucje państwowe,
g. nie posiadają Państwo wiedzy na temat, czy posiada dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania,
h. nie posiadają Państwo wiedzy na temat, czy w zakresie podejmowanych działań (świadczenia opisanych we wniosku usług) musi uzyskać akceptację właściwych instytucji państwowych,
i. nie są Państwo w stanie w tak krótkim czasie zdobyć informacji czy prowadzi działalność edukacyjną i na podstawie jakich konkretnie regulacji prawnych taką działalność prowadzi,
j. nie jest podmiotem prawa publicznego.
Nabyte szkolenie stanowi usługi kształcenia zawodowego poprzez podnoszenie kwalifikacji personelu medycznego.
Nabyte w trakcie ww. szkolenia umiejętności pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestnika szkolenia i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
Nie posiadają Państwo wiedzy na temat, czy opisane szkolenie, o którym mowa we wniosku było prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Szkolenie jest finansowane ze środków własnych Spółki.
Pytanie
Czy Spółka (...) Sp. z o.o. zastosowała właściwą stawkę VAT, czyli 0% w ww. transakcji importu usług zgodnie z art. 28b?
Państwa stanowisko w sprawie
Spółka (…) Sp. z o.o. przyjmuje stanowisko, iż zastosowała właściwą stawkę VAT w deklaracji VAT-8.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
W myśl art. 2 pkt 4 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść. Wskazać należy bowiem, że czynnikiem wyróżniającym określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.
Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:
Przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z kolei, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
b) usługobiorcą jest:
Zgodnie z art. 17 ust. 1a ustawy:
Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w przypadku gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.
Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy:
W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy ma zastosowanie gdy miejscem świadczenia a tym samym opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy tym warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy, jak i usługobiorcy.
Z opisu sprawy wynika, że od kontrahenta z Włoch zakupiliście Państwo szkolenie medyczne zawodowe podnoszące kwalifikacje lekarza zatrudnionego na umowę o pracę. Szkolenie odbywało się w dniach (...) czerwca 2025 r. w miejscowości (…) we Włoszech w hotelu (…). Szkolenie ma charakter kursu trwającego łącznie 2 lata, podczas których zaplanowanych jest (...) zjazdów we Włoszech. Pierwszy zjazd odbył się w dniach (...) czerwca 2025 r. Kolejny zjazd jest zaplanowany na dni (...) listopada 2025 r., ostatni zjazd - na (...) luty 2027 r. Całkowita opłata za szkolenie jest podzielona na 4 części. Pierwsza opłata rejestracyjna została dokonana w kwietniu 2025 r, kolejna opłata, transza za szkolenie została dokonana w czerwcu
2025 r., zaś kolejne opłaty są zaplanowane na jesień 2025 r. i wiosnę 2026 r. Szkolenie ma formę wykładów teoretycznych prowadzonych w języku angielskim i dotyczy leczenia ortodontycznego oraz przeprowadzania go przy współpracy z lekarzami innych specjalności, jak: protetyka, czy chirurgia szczękowa. Nabywane szkolenie jest niezbędne z perspektywy konieczności ustawicznego doskonalenia się lekarzy, pogłębiania wiedzy, poznawania aktualnych i nowoczesnych metod leczenia niezbędnych do minimalizacji powikłań i maksymalizacji postępów i efektów leczenia. Kontrahent z Włoch jest zarejestrowany w systemie VIES jako aktywny, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy Spółka prawidłowo rozliczyła import usług szkoleniowych od kontrahenta z Włoch.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie prawidłowego sposobu rozliczenia usługi nabywanej od kontrahenta z Włoch w pierwszej kolejności należy ustalić miejsce opodatkowania nabywanego świadczenia.
W przypadku świadczenia usług, gdy jeden z kontrahentów posiada siedzibę poza terytorium kraju, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
I tak, stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Powołaną powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca świadczenia usług.
Do powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług.
I tak, stosownie do art. 28g ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.
Należy wskazać, że ustawą z 8 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 1721), która weszła w życie 1 stycznia 2025 r. zmieniono treść art. 28g ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
Miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, w przypadku gdy obecność na nich nie jest wirtualna, jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.
Odnośnie nabytej przez Państwa usługi szkolenia medycznego dla zatrudnionego lekarza, należy wskazać że w Państwa sytuacji nie mają zastosowania zastrzeżenia wymienione w art. 28b ust. 1 ustawy. Ponadto, skoro spełniacie Państwo definicję podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy, to miejscem świadczenia i opodatkowania tej usługi - stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy – jest miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium Polski. Jednocześnie kontrahent z Włoch, od którego nabywacie usługę szkolenia nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. W konsekwencji, Spółka stosownie do warunków określonych w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, z tytułu nabycia od podmiotu zagranicznego ww. usługi jest zobowiązana do rozpoznania importu usług oraz opodatkowania nabywanych usług, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego na terytorium Polski.
Dokonując oceny, czy nabywane przez Państwa usługi szkoleniowe są objęte zwolnieniem od podatku należy zwrócić uwagę, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności obniżone stawki podatku lub zwolnienie od podatku. Zastosowanie tych obniżonych stawek podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest jednak tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub przepisów wykonawczych.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia,
- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zatem aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia, przewidzianego w powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia.
Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą natomiast korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia na poziomie wyższym.
W świetle art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
c) finansowane w całości ze środków publicznych
- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Jednocześnie na podstawie art. 43 ust. 17 ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub,
2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Z kolei w myśl art. 43 ust. 17a ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej „rozporządzeniem”:
Zwalnia się od podatku:
Stosownie do § 3 ust. 8 rozporządzenia:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Na mocy § 3 ust. 9 rozporządzenia:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub
2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Powołane przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.
Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.) – zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
Jak wynika z analizy art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady, aby stwierdzić czy usługi kształcenia wykonywane przez dany podmiot korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu konieczne jest stwierdzenie, czy mamy do czynienia z podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych, działającym w tym zakresie pod kontrolą państwa, która ma zapewnić jakość świadczeń oraz odpowiednią ich cenę, realizującym przy tym określoną politykę edukacyjną, dysponującym przy tym zasobem kadrowym oraz odpowiednią infrastrukturą.
Podmioty prawa publicznego powołane przez państwo do świadczenia usług edukacyjnych, to nic innego jak podmioty – jednostki, których zarówno powstawanie, jak i późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy prawa (ustawy, rozporządzenia) (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na podstawie odpowiednich regulacji zarówno jeśli chodzi o działalność stricte edukacyjną, jak i inną ściśle z nią związaną. Jeśli chodzi o samą stronę edukacyjną, to podmioty te działają w oparciu o konkretne programy nauczania, zasady zatrudniania odpowiednich osób. Natomiast co do pozostałych kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki techniczne, zapewnić odpowiednią infrastrukturę. Działania podejmowane są w szeroko pojmowanym interesie publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą państwa, podmioty nie mają dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania. Wszystkie czynione przez podmioty działania muszą być zaakceptowane, a następnie kontrolowane przez państwo.
Z opisu sprawy wynika, że Spółka – (…) Sp. z o.o. zakupiła szkolenie medyczne zawodowe podnoszące kwalifikacje lekarza zatrudnionego na umowę o pracę. Szkolenie dotyczy leczenia ortodontycznego oraz przeprowadzania go przy współpracy z lekarzami innych specjalności, jak: protetyka, czy chirurgia szczękowa. Nabywane szkolenie jest niezbędne z perspektywy konieczności ustawicznego doskonalenia się lekarzy, pogłębiania wiedzy, poznawania aktualnych i nowoczesnych metod leczenia niezbędnych do minimalizacji powikłań i maksymalizacji postępów i efektów leczenia.
W rozpatrywanej sprawie dokonując oceny, czy nabywane przez Państwa usługi szkoleniowe są objęte zwolnieniem od podatku, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy spełnione są warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, Kontrahent w Włoch nie jest jednostką objętą systemem oświaty, uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym. Tym samym nie są spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
Natomiast, dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.
Z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy wynika, że szkolenie stanowi usługi kształcenia zawodowego podnoszące kwalifikację personelu medycznego. Nabyte w trakcie ww. szkolenia umiejętności pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestnika szkolenia i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Zatem nabywane przez Państwa szkolenie stanowi usługę kształcenia zawodowego. W konsekwencji zostanie spełniony pierwszy z warunków uprawniających do zwolnienia od podatku VAT opisanej usługi, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
Jednak dla oceny czy nabywane usługi szkoleniowe, są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest jeszcze uznanie, że są to usługi prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Z okoliczności sprawy wynika, że kontrahent z Włoch, jako podmiot funkcjonujący na podstawie przepisów prawa włoskiego nie prowadzi opisanych szkoleń na podstawie przepisów określających ich formy i zasady. Zatem, nie został spełniony drugi warunek uprawniający do zwolnienia tych usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
W tym miejscu należy wskazać, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy, względem usługi, która stanowi usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, ma zastosowanie pod warunkiem, że usługa ta jest świadczona przez podmiot, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.
W okoliczności wniosku wynika, że kontrahent z Włoch posiada wyłącznie akredytacje w rozumieniu przepisów prawa włoskiego, zatem nie można uznać, że uzyskał lub występował o akredytację w rozumieniu przepisów polskiej ustawy Prawo oświatowe, a w konsekwencji opisane szkolenie nie jest objęte tą regulacją. Zatem w analizowanym przypadku nabywane usługi szkoleniowe nie mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy.
Przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz w § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. wymóg finansowania usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.
Z treści wniosku wynika, że szkolenie jest finansowane wyłącznie ze środków własnych Spółki. Tym samym nabywane usługi szkoleniowe nie mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy ani § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r.
Podsumowując, nabywane przez Państwa usługi szkolenia medycznego dla pracownika, nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem należy przeanalizować, czy takie zwolnienie przysługuje stosując przepis art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE bezpośrednio.
Należy wskazać, że przesłanki, jakie muszą być spełnione do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE, to:
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że nabywane przez Państwa usługi szkoleniowe bez wątpienia stanowią usługi kształcenia zawodowego. Tym samym została spełniona pierwsza przesłanka zwolnienia nabywanych usług od podatku na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE.
Dla oceny spełnienia drugiej z przesłanek, konieczne jest stwierdzenie, czy podmiot świadczący usługi jest podmiotem prawa publicznego, o którym mowa w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE, lub inną instytucją uznaną za mającą podobne cele, o których mowa w tym przepisie.
Z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE wynika wyraźnie, że dla objęcia zwolnieniem na podstawie tego przepisu określonych usług kształcenia, nie jest wystarczające, by usługi te były świadczone przez podmioty prawa publicznego; konieczne jest, by usługi te były świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego - a więc takie, których celem (zadaniem) jest świadczenie usług edukacyjnych.
Ponadto, z opinii Rzecznika Generalnego Juliane Kokott z 15 stycznia 2009 r. w sprawie C-357/07, TNT Post UK Ltd The Queen przeciwko The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs wynika, że:
(...) zwolnienia wprowadzone w art. 13 część A szóstej dyrektywy odnoszą się do czynności użyteczności publicznej, co wynika także z tytułu tej części. Poza usługami pocztowymi na mocy przepisów części A od podatku zwolnione są również służba zdrowia, opieka społeczna, a także usługi w dziedzinach religii, wykształcenia, kultury i sportu. Wspólnym elementem tych usług jest okoliczność, że zaspokajają one podstawowe potrzeby życiowe ludności oraz, że często świadczone są przez instytucje publiczne nienastawione na osiągnięcie zysku. (...). Ze względu na ich wyjątkowy charakter zwolnienia powinny być interpretowane w sposób ścisły. W związku z tym art. 13 część A szóstej dyrektywy nie obejmuje wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym, lecz jedynie te, które są w nim wymienione i opisane w bardzo szczegółowy sposób. Nie wynika z tego jednak, że terminologia stosowana przy określeniu zwolnień przewidzianych w art. 13 powinna być interpretowana w sposób, który pozbawiałby je skuteczności. Dla bliższego sprecyzowania wiele zwolnień wymaga, aby usługi były świadczone przez określone osoby lub instytucje. (...) Szereg dalszych zwolnień ma miejsce dopiero w sytuacji, gdy przedmiotowe usługi świadczone są przez instytucje prawa publicznego albo określone organizacje uznane przez państwo (zob. art. 13 część A ust. 1 lit. b), g), h), i), n), p) szóstej dyrektywy). Podstawą jest w tym wypadku przekonanie, że w szczególnym interesie publicznym, uzasadniającym zwolnienie od podatku, leżą wyłącznie usługi świadczone przez instytucje pozostające pod kontrolą państwa. Kontrola państwa może bowiem zapewnić w szczególności jakość świadczeń i odpowiednią ich cenę.
Jak wynika z analizy art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, aby stwierdzić czy usługi kształcenia wykonywane przez dany podmiot podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie ww. przepisu konieczne jest stwierdzenie, czy mamy do czynienia z podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych, działającym w tym zakresie pod kontrolą państwa, która ma zapewnić jakość świadczeń oraz odpowiednią ich cenę, realizującym przy tym określoną politykę edukacyjną, dysponującym przy tym zasobem kadrowym oraz odpowiednią infrastrukturą.
Dyrektywa nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty świadczące wskazane powyżej usługi oraz warunków w jakich te podmioty działają.
Podmioty prawa publicznego powołane przez dane państwo do świadczenia usług edukacyjnych, szkoleniowych to nic innego jak podmioty – jednostki, których zarówno powstawanie, jak i późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy prawa (ustawy, rozporządzenia) (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na podstawie odpowiednich regulacji (określonych przez dane państwo) zarówno jeśli chodzi o działalność stricte edukacyjną, jak i inną ściśle z nią związaną. Jeśli chodzi o samą stronę edukacyjną, to w Polsce podmioty te działają na podstawie konkretnych programów nauczania, zasad zatrudniania wykwalifikowanej kadry. Natomiast co do pozostałych kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki techniczne, zapewnić odpowiednią infrastrukturę. Działania takich podmiotów podejmowane są w szeroko pojmowanym interesie publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą państwa, podmioty nie mają dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania. Wszystkie czynione przez podmioty działania muszą być zaakceptowane, a następnie państwo musi mieć możliwość dokonania weryfikacji czy dany podmiot realizuje cele publiczne.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1571):
System szkolnictwa wyższego i nauki tworzą inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny i ciągły.
Jak wskazali Państwo kontrahent z Włoch posiada akredytację zgodną z włoskim prawodawstwem. Podmiot ten działa w oparciu o konkretne programy nauczania zaakceptowane przez właściwe instytucje państwowe. Również pomiot ten działa pod kontrolą włoskich instytucji kontroli. Zatem skoro działania kontrahenta wymagają akceptacji odpowiednich instytucji państwa, tym samym podejmowane przez państwo działania ingerują w działalność tego podmiotu. Tym samym w rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że kontrahent z Włoch jest inną instytucja działającą w dziedzinie usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy.
Zatem w analizowanej sprawie należy przyjąć, że nabycie przez Państwa usług szkoleniowych, stanowi import usług zwolniony z VAT na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Import usług szkoleniowych od kontrahenta z Włoch realizujących usługi edukacyjne na podobnych zasadach na jakich wykonują je jednostki uznawane z mocy prawa za element krajowego systemu oświaty, korzysta więc ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
W tym miejscu należy wskazać, że deklarację VAT-8 składają podatnicy, o których mowa w art. 15 ustawy, inni niż zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, oraz osoby prawne niebędące podatnikami w rozumieniu art. 15 ustawy - zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, którzy zadeklarowali w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R, że będą dokonywać wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.
W konsekwencji skoro nabywane przez Państwa usługi szkolenia medycznego podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady to nie są Państwo zobowiązani do rozliczenia podatku należnego z tytułu nabycia tych usług. Zatem w związku z rozpoznaniem importu usług nabytych od kontrahenta z Włoch w złożonej deklaracji VAT-8 nie są Państwo zobowiązani do wykazania podatku należnego.
W swoim stanowisku wskazali Państwo, że w deklaracji Spółka zastosowała stawkę VAT w wysokości 0% dla importu usług. Jednakże z uwagi na to, że wywiedli Państwo prawidłowy skutek prawny skutkujący brakiem wykazania podatku należnego w deklaracji VAT-8 z tytułu importu usługi nabytej od kontrahenta z Włoch, uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo