Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.365.2026.2.RST

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF w ramach samofakturowania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

A. GmbH (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką mającą siedzibę w Niemczech i zarejestrowaną dla celów VAT w Niemczech. Spółka jest również zarejestrowana dla celów VAT w Polsce, przy czym rejestracja ta jest wyłącznie związana z raportowaniem wewnątrzwspólnotowych przemieszczeń towarów własnych.

W ramach prowadzonego modelu biznesowego, Spółka obsługuje system poboru opłat drogowych służący elektronicznemu poborowi opłat uzależnionych od przejechanego dystansu za korzystanie z federalnych autostrad w Niemczech przez pojazdy ciężarowe (dalej: „Pojazdy Ciężarowe”).

Od 1 lipca 2024 roku pojazdy o maksymalnej masie całkowitej (MMC) powyżej 3,5 tony podlegają obowiązkowi uiszczania opłaty drogowej w Niemczech. Opłaty drogowe są pobierane automatycznie za pomocą urządzenia pokładowego (dalej: „OBU”) montowanego na przedniej szybie pojazdu lub instalowanego w kieszeni DIN.

W tym celu Wnioskodawca opracował elektroniczny system poboru opłat (dalej: „System ETC”), który umożliwia zarówno automatyczny, jak i manualny pobór opłat drogowych należnych od poszczególnych użytkowników. System ETC oblicza i pobiera opłaty drogowe w zależności od przejechanego odcinka, nie zakłócając przy tym ruchu drogowego.

Instalacja urządzeń ETC w Niemczech oraz w krajach sąsiadujących z Niemcami jest realizowana przez wybraną grupę wyspecjalizowanych lokalnych podmiotów trzecich (dalej: „Partnerzy Serwisowi”), działających jako wykonawcy Wnioskodawcy. Pojęcie „urządzeń ETC” obejmuje w szczególności urządzenia OBU, anteny, okablowanie, opcjonalne gniazda montażowe oraz inne powiązane komponenty.

Zgodnie z umowami zawartymi z Partnerami Serwisowymi, Partnerzy Serwisowi świadczą na rzecz Spółki w szczególności następujące usługi:

• instalację, inicjalizację oraz personalizację urządzeń OBU;
• serwisowanie oraz wymianę urządzeń zainstalowanych w Pojazdach Ciężarowych, w tym wykonywanie rutynowych przeglądów urządzeń ETC, jak również wymianę lub demontaż wadliwych komponentów.

W Polsce Spółka współpracuje ze 127 Partnerami Serwisowymi posiadającymi siedzibę na terytorium Polski (dalej: „Polscy Partnerzy Serwisowi”) i którzy podlegają polskim przepisom w zakresie fakturowania.

Dokumenty dotyczące usług świadczonych pomiędzy Spółką a Polskimi Partnerami Serwisowymi (dalej jako: „Usługi”) są wystawiane w następujący sposób:

• w odniesieniu do usług świadczonych przez Spółkę, Wnioskodawca wystawia faktury na rzecz Polskich Partnerów Serwisowych z wykorzystaniem niemieckiego numeru identyfikacji podatkowej VAT;
• w odniesieniu do usług świadczonych przez Polskich Partnerów Serwisowych, Wnioskodawca wystawia faktury w imieniu Polskich Partnerów Serwisowych w ramach mechanizmu samofakturowania (self-billing). Wystawianie faktur w trybie samofakturowania przez Wnioskodawcę odbywa się na podstawie odpowiednich umów o samofakturowanie zawartych pomiędzy Spółką a Polskimi Partnerami Serwisowymi. Po wystawieniu faktury self-billingowej Spółka przekazuje dokument właściwemu Polskiemu Partnerowi Serwisowemu zgodnie z uzgodnioną procedurą.

Spółka nabywa Usługi od Polskich Partnerów Serwisowych na podstawie zawartych umów dotyczących samofakturowania, działając jako podatnik zarejestrowany dla celów VAT w Niemczech, tj. posługując się niemieckim numerem VAT.

W związku z nowelizacją przepisów prawa polskiego, wprowadzającą obowiązek wystawiania i otrzymywania faktur ustrukturyzowanych za pośrednictwem Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: „KSeF”), obowiązującą od dnia 1 lutego 2026 r., Spółka chciałaby potwierdzić, czy wystawianie faktur w trybie samofakturowania w imieniu Polskich Partnerów Serwisowych powoduje powstanie po stronie Spółki jakichkolwiek obowiązków w zakresie e-fakturowania w Polsce.

Pytanie

Czy Spółka, działając w ramach przyjętego modelu współpracy opartego na mechanizmie samofakturowania, będzie zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e‑Faktur w imieniu Polskich Partnerów Serwisowych?

Państwa stanowisko w sprawie

Spółka, działając w ramach przyjętego modelu współpracy opartego na mechanizmie samofakturowania, nie będzie zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e‑Faktur w imieniu Polskich Partnerów Serwisowych.

Uzasadnienie stanowiska

Obowiązek wystawiania faktury przez podatników VAT został uregulowany w art. 106b. ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z jego brzmieniem, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2.  wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b.  czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c.   dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Natomiast, zgodnie z treścią art. 106d ust. 1 ustawy o VAT, o którym mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1, nabywający towary lub usługi od podatnika może wystawiać w imieniu i na rzecz tego podatnika faktury:

1.  dokumentujące dokonanie przez podatnika sprzedaży na rzecz tego podmiotu,

2.  o których mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

3.  dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 lit. b.

- jeżeli ten podmiot i ten podatnik wcześniej zawarli umowę w sprawie wystawiania faktur w imieniu i na rzecz tego podatnika, w której została określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego tych czynności.

Procedura samofakturowania dotyczy zatem sytuacji, w której nabywca będący podatnikiem VAT może - po spełnieniu określonych warunków - wystawiać faktury w imieniu i na rzecz sprzedawcy, który również jest podatnikiem VAT i dokonuje sprzedaży na rzecz tego nabywcy.

W celu upoważnienia nabywcy towarów lub usług do wystawienia faktur w imieniu sprzedawcy, dokonanych na rzecz tego nabywcy, niezbędne jest:

- zawarcie umowy dot. samofakturowania pomiędzy sprzedawcą a nabywcą w sprawie wystawiania faktur w imieniu i na rzecz tego sprzedawcy,

- określenie procedury zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego tych czynności tj. sprzedawcę w umowie dot. samofakturowania.

Odnosząc powyższe przepisy do stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę, w ramach przyjętego modelu biznesowego współpraca z Polskimi Partnerami Serwisowymi oparta jest na zawartych umowach dot. samofakturowania. W konsekwencji, Wnioskodawca wystawia faktury w imieniu Polskich Partnerów Serwisowych, dokumentujące Usługi związane z montażem urządzeń ETC świadczone na rzecz Spółki. Po wystawieniu faktury w trybie self‑billingu dokument ten jest przekazywany właściwemu Polskiemu Partnerowi Serwisowemu zgodnie z uzgodnioną procedurą.

Na podstawie umów dot. samofakturowania Spółka współpracowała z Polskimi Partnerami Biznesowymi przez wiele lat. W związku ze zmianą polskich przepisów dotyczących dokumentowania transakcji gospodarczych, polegającą na wdrożeniu Krajowego Systemu e-Faktur, po stronie Spółki powstała wątpliwość, czy nie będzie ona zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w imieniu Polskich Partnerów Biznesowych, mając na uwadze, że jako polscy podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski będą oni objęci takim obowiązkiem.

Na podstawie ustawy z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1598) przewidziano wejście w życie przepisów dotyczących Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) z dniem 1 lipca 2024 r. Jednakże, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2024 r. poz. 852), termin obowiązkowego stosowania Krajowego Systemu e-Faktur został przesunięty na dzień 1 lutego 2026 r.

Od 1 lutego 2026 r. nowelizacji uległy więc przepisy ustawy o VAT dotyczące fakturowania, wprowadzając szereg nowych obowiązków w zakresie dokumentowania transakcji gospodarczych.

W myśl art. 2 pkt 31 ustawy o VAT przez fakturę rozumie się dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Uzupełniająco, art. 2 pkt 32 ustawy o VAT wskazuje, że przez fakturę elektroniczną rozumie się fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

Natomiast, jak stanowi art. 2 pkt 32a ustawy o VAT, jako fakturę ustrukturyzowaną rozumie się fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych został uregulowany w treści art. 106ga. ustawy o VAT. Zgodnie z brzmieniem niedawno uchwalonego:

1.  Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e- Faktur.

2.  Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:

1)  przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2)  przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;

3)  przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;

4)  na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;

5)  w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;

6)  przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1;

3.  W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.

4.  W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.

Powyższy przepis oznacza, że obowiązek wystawienia faktur za pomocą KSeF nie dotyczy podatników, którzy nie posiadają na terytorium Polski siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Wobec czego, są oni zwolnieni z obowiązku wystawiania faktur ustrukturowanych.

Ustawodawca nie przewiduje również obowiązku wystawiania faktur za pośrednictwem KSeF dla podatników nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, którzy posiadają stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę.

Wskazane wyłączenia odnoszą się w szczególności do podmiotów zagranicznych, które posiadają rejestrację dla celów VAT w Polsce w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych na terytorium kraju, lecz nie posiadają na terytorium Polski siedziby działalności gospodarczej. Jednocześnie, charakter wykonywanych przez te podmioty czynności nie uzasadnia uznania, że posiadają one w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, albo - w przypadku gdy takie stałe miejsce dla celów VAT istnieje - nie uczestniczy ono w realizacji transakcji opodatkowanych, dla których wystawiana jest faktura.

Do wskazanej powyżej kategorii zaliczyć należy Wnioskodawcę, który posiada rejestrację dla celów VAT na terytorium Polski, jednak nie posiada ani siedziby działalności gospodarczej, ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, gdyż całość działalności operacyjnej Spółki prowadzona jest na terytorium Niemiec. Uzyskana przez Spółkę rejestracja dla celów VAT w Polsce pozostaje natomiast związana wyłącznie z obowiązkiem raportowania wewnątrzwspólnotowych przemieszczeń własnych towarów.

W konsekwencji, zgodnie z treścią art. 106ga ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, po stronie Spółki nie powstaje obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych, ponieważ Spółka należy do kategorii podmiotów wyłączonych z obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w ramach KSeF.

W tym kontekście należy wskazać, że obowiązek wystawiania faktur w KSeF będzie zasadniczo dotyczyć Polskich Partnerów Serwisowych, jako podmiotów posiadających siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i podlegających przepisom prawa polskiego. W zależności od skali prowadzonej działalności operacyjnej, Polscy Partnerzy Serwisowi będą zobowiązani do wystawiania faktur dokumentujących prowadzoną działalność w formie faktur ustrukturyzowanych za pośrednictwem KSeF od 1 lutego 2026 r. lub w późniejszych okresach przewidzianych dla podmiotów prowadzących działalność na mniejszą skalę.

Jednocześnie, analizując sytuację w kontekście obowiązku wystawiania faktur przez Spółkę (podmiot, który nie jest zasadniczo zobowiązany do wystawiania faktur z użycie KSeF) w imieniu Polskich Partnerów Serwisowych (tj. podmiotów zobowiązanych do wystawiania faktur KSeF), należy uwzględnić obowiązujące regulacje wynikające z Rozporządzenia w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych.

Zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT, obowiązek wystawiania faktur w KSeF nie dotyczy m.in. przypadków określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 106s ustawy.

W myśl § 2 Rozporządzenia, obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych nie ma w przypadku:

1.  świadczenia usług przejazdu autostradą płatną, udokumentowanych fakturami zawierającymi zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106o ustawy, wystawianymi przez podatników podatku od towarów i usług uprawnionych do świadczenia tych usług oraz przez podmioty działające w imieniu i na rzecz podatnika lub upoważnione przez niego osoby trzecie;

2.  świadczenia usług przewozu osób na dowolną odległość: kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, udokumentowanych fakturami w formie biletu jednorazowego zawierającymi zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106o ustawy, wystawianymi przez podatników podatku od towarów i usług uprawnionych do świadczenia tych usług oraz przez podmioty działające w imieniu i na rzecz podatnika lub upoważnione przez niego osoby trzecie;

3.  świadczenia usług w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego, za które są pobierane opłaty trasowe, udokumentowanych fakturami wystawianymi za okresy miesięczne przez (...);

4.  świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 i 37¬41 ustawy, udokumentowanych fakturami zawierającymi zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106o ustawy;

5.  dostawy towarów i świadczenia usług, udokumentowanych fakturami wystawianymi przez nabywcę towarów lub usług zgodnie z art. 106d ust. 1 ustawy, jeżeli nabywca towarów lub usług nie jest zidentyfikowany na potrzeby danej czynności za pomocą numeru identyfikacji podatkowej (NIP);

6.  dostawy towarów i świadczenia usług, udokumentowanych fakturami wystawianymi przez nabywcę towarów lub usług zgodnie z art. 106d ust. 1 ustawy, jeżeli podatnik, który upoważnił nabywcę towarów lub usług do wystawiania faktur w jego imieniu i na jego rzecz, nie jest zidentyfikowany na potrzeby danej czynności za pomocą numeru identyfikacji podatkowej (NIP).

W myśl § 2 pkt 5 Rozporządzenia, nabywca wystawiający faktury w imieniu sprzedawcy w ramach mechanizmu samofakturowania, który został uregulowany w art. 106d ust. 1 ustawy o VAT, nie ma więc obowiązku wystawiania faktur za pośrednictwem KSeF, jeśli nie jest zidentyfikowany na potrzeby czynności udokumentowanej takimi fakturami za pomocą polskiego NIP.

Analogiczne stanowisko zostało również zaprezentowane w Podręczniku KSeF 2.0, część III: Dodatkowe funkcjonalności KSeF, opracowanym przez Ministerstwo Finansów w lutym 2026 r., na stronach 46-47. Jak wskazano w tym dokumencie:

„Zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy obowiązek wystawiania faktur, nie dotyczy wystawiania faktur:

• przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
• przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę.

Powyższe oznacza brak obowiązku wystawiania faktur w KSeF przez ww. podatnika zagranicznego, także w ramach samofakturowania na rzecz krajowego podatnika. Nie ma przy tym znaczenia czy wyżej wskazany podatnik zagraniczny posiada rejestrację do VAT w Polsce oraz czy posiada polski identyfikator podatkowy NIP (…) W pozostałych przypadkach, jeżeli wystąpi obowiązek wystawienia polskiej faktury, ale nabywca nie posłuży się identyfikatorem podatkowym NIP, nie będzie technicznej możliwości nadania mu odpowiednich uprawnień w systemie. Mając na względzie wskazane wyżej okoliczności o charakterze techniczno-organizacyjnym, zasadne było wyłączenie takich przypadków z obowiązkowego fakturowania w KSeF”. 

W przypadku Wnioskodawcy, Spółka nabywa Usługi od Polskich Partnerów Serwisowych, działając jako podatnik zarejestrowany dla celów VAT w Niemczech, tj. posługując się niemieckim numerem VAT.

W związku z powyższym spełnione zostaną wszystkie przesłanki wyłączające obowiązek wystawiania faktur w KSeF, tj.:

• Spółka nie posiada na terytorium Polski siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej;
• faktury dokumentujące sprzedaż na rzecz Wnioskodawcy będą wystawiane przez Spółkę na podstawie umów o samofakturowanie zawartych z Polskimi Partnerami Serwisowymi w rozumieniu art. 106d ust. 1 ustawy o VAT;
• na potrzeby nabycia Usług od Polskich Partnerów Serwisowych, Spółka nie będzie posługiwać się polskim numerem NIP, lecz numerem VAT nadanym w Niemczech.

W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że działając w ramach przyjętego modelu współpracy opartego na mechanizmie samofakturowania, nie będzie zobowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e‑Faktur w imieniu Polskich Partnerów Serwisowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2.  eksport towarów;

3.  import towarów na terytorium kraju;

4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast zgodnie z art. 8 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 106a ustawy:

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:

1) sprzedaży, z wyjątkiem:

a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,

b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;

2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:

a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,

b) państwa trzeciego;

3) dostawy towarów i świadczenia usług rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, przez podatników zidentyfikowanych na potrzeby tych procedur, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest Rzeczpospolita Polska;

4) sprzedaży na odległość towarów importowanych, rozliczanej w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, przez podatników zidentyfikowanych na potrzeby tej procedury, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tego rozdziału jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:

1. Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Stosownie do art. 2 ust. 31, 32, 32a ustawy:

31) przez fakturę - rozumie się dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie;

32) przez fakturę elektroniczną - rozumie się fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym;

32a) przez fakturę ustrukturyzowaną - rozumie się fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy:

1. Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:

1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;

3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;

4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;

5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;

6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.

Ponadto stosownie do art. 106gb ust. 1 i 2 ustawy:

1. Faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

2. Oprogramowanie interfejsowe, o którym mowa w ust. 1, jest dostępne na stronie, której adres jest podany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Natomiast według art. 106gb ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy:

1) miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego lub

2) nabywcą jest podmiot nieposiadający siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, lub

3) nabywcą jest podmiot nieposiadający siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w nabyciu towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę, lub

4) nabywcą jest podatnik korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1

- faktura ustrukturyzowana jest udostępniana nabywcy w sposób z nim uzgodniony.

Przepis art. 106ga ust. 1 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r. wskazuje, że podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Jednocześnie ustęp 2 pkt 1 powoływanego przepisu przewiduje wyłączenie z tego obowiązku tych podmiotów, które nie posiadają w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Jednocześnie zgodnie z art. 106d ust. 1 ustawy:

1. Podmiot, o którym mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1 , nabywający towary lub usługi od podatnika może wystawiać w imieniu i na rzecz tego podatnika faktury:

1) dokumentujące dokonanie przez podatnika sprzedaży na rzecz tego podmiotu,

2) o których mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 ,

3) dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 lit. b

- jeżeli ten podmiot i ten podatnik wcześniej zawarli umowę w sprawie wystawiania faktur w imieniu i na rzecz tego podatnika, w której została określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego tych czynności.

W tym miejscu należy wskazać, że art. 106d ust. 1 ustawy dotyczy instytucji tzw. „samofakturowania”. Przepis ten określa przypadki i warunki, których spełnienie pozwala na wystawianie faktur dokumentujących dostawy towarów i świadczenie usług przez podmioty inne niż wykonujące sprzedaż. Takim podmiotem może być przykładowo nabywca towarów lub usług. Pomimo więc, że zgodnie z ogólną regułą, to podatnik dokonujący dostawy towarów lub świadczący usługę wystawia fakturę dokumentującą daną transakcję, to jednak w myśl ww. przepisu ustawy, funkcja ta może zostać powierzona także nabywcy towarów lub usług.

W przypadku stosowania procedury samofakturowania - faktura nie jest wystawiana przez dostawcę tylko przez nabywcę, a tym samym nabywca wchodzi w jej posiadanie już z chwilą jej wystawienia. Z uwagi na fakt, że w procedurze samofakturowania dostawca upoważnił nabywcę do wystawiania faktur w jego imieniu i na jego rachunek, tym samym przyjąć należy, iż zgodził się, aby wystawiając fakturę nabywca zastąpił go w tym zakresie, ze wszystkimi z tym związanymi implikacjami prawnymi. Tak wystawioną fakturę należy traktować na równi z fakturą wystawianą przez dostawcę według tradycyjnego schematu.

Natomiast w myśl art. 106s ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, oraz przypadki, w których mimo braku obowiązku można wystawiać faktury ustrukturyzowane, uwzględniając:

1) specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z liczbą i rodzajem czynności wymagających udokumentowania;

2) konieczność zapewnienia szczególnych sposobów dokumentowania czynności;

3) możliwości techniczno-organizacyjne związane z dokumentowaniem czynności;

4) konieczność przeciwdziałania nadużyciom związanym z unikaniem prawidłowego dokumentowania czynności.

Na podstawie ww. przepisu wydane zostało Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 7 grudnia 2025 r. w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1740), które weszło w życie 1 lutego 2026 r., zwane dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia:

Obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych nie ma w przypadku dostawy towarów i świadczenia usług, udokumentowanych fakturami wystawianymi przez nabywcę towarów lub usług zgodnie z art. 106d ust. 1 ustawy, jeżeli nabywca towarów lub usług nie jest zidentyfikowany na potrzeby danej czynności za pomocą numeru identyfikacji podatkowej (NIP).

Jeżeli wystąpi obowiązek wystawienia polskiej faktury, ale nabywca nie posłuży się identyfikatorem podatkowym NIP, nie będzie technicznej możliwości nadania mu odpowiednich uprawnień w systemie. W tych przypadkach podmioty zobowiązane do wystawienia faktur będą dokumentować transakcje poza KSeF, na dotychczasowych zasadach tj.: fakturami wystawionymi w postaci papierowej lub fakturami elektronicznymi (tj. bez możliwości ich wystawiania w KSeF).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką mającą siedzibę w Niemczech i zarejestrowaną dla celów VAT w Niemczech. Spółka jest również zarejestrowana dla celów VAT w Polsce, przy czym rejestracja ta jest wyłącznie związana z raportowaniem wewnątrzwspólnotowych przemieszczeń towarów własnych. W ramach prowadzonego modelu biznesowego, Spółka obsługuje system poboru opłat drogowych służący elektronicznemu poborowi opłat uzależnionych od przejechanego dystansu za korzystanie z federalnych autostrad w Niemczech przez Pojazdy Ciężarowe. Wnioskodawca opracował elektroniczny system poboru opłat („System ETC”), który umożliwia zarówno automatyczny, jak i manualny pobór opłat drogowych należnych od poszczególnych użytkowników. Instalacja urządzeń ETC w Niemczech oraz w krajach sąsiadujących z Niemcami jest realizowana przez wybraną grupę wyspecjalizowanych lokalnych podmiotów trzecich tj. Partnerów Serwisowych, działających jako wykonawcy Wnioskodawcy. W Polsce Spółka współpracuje ze 127 Partnerami Serwisowymi posiadającymi siedzibę na terytorium Polski i którzy podlegają polskim przepisom w zakresie fakturowania. Spółka nabywa Usługi od Polskich Partnerów Serwisowych na podstawie zawartych umów dotyczących samofakturowania, działając jako podatnik zarejestrowany dla celów VAT w Niemczech, tj. posługując się niemieckim numerem VAT. Po wystawieniu faktury self-billingowej Spółka przekazuje dokument właściwemu Polskiemu Partnerowi Serwisowemu zgodnie z uzgodnioną procedurą.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy Spółka, działając w ramach przyjętego modelu współpracy opartego na mechanizmie samofakturowania, będzie zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e‑Faktur w imieniu Polskich Partnerów Serwisowych.

Mając na uwadze opis sprawy oraz przepisy mające zastosowanie w analizowanej sprawie należy uznać, że Wnioskodawca nie ma/nie będzie miał obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Jak wynika bowiem z opisu sprawy Wnioskodawca nabywa od Polskich Partnerów Serwisowych usługi polegające na instalacji, inicjalizacji oraz personalizacji urządzeń OBU, jak również usługi serwisowe i wymiany urządzeń ETC. Polscy Partnerzy Serwisowi to podmioty posiadające siedzibę na terytorium Polski i podlegające polskim przepisom w zakresie fakturowania. Zatem Polscy Partnerzy Serwisowi to podmioty, które mają obowiązek wystawiania faktur dokumentujących realizowane transakcje przy użyciu KSeF. W przypadku Polskich Partnerów Serwisowych nie znajdą bowiem zastosowania wyłączenia zawarte w art. 106ga ust. 2 ustawy. Jednakże Wnioskodawca i Polscy Partnerzy Serwisowi zawarli umowy dotyczące samofakturowania (self-billing). W takim przypadku faktura dokumentująca transakcję wystawiana jest przez nabywcę usługi tj. Wnioskodawcę. Po wystawieniu faktury self-billingowej Spółka przekazuje dokument właściwemu Polskiemu Partnerowi Serwisowemu zgodnie z uzgodnioną procedurą. Co istotne, Spółka nabywa Usługi od Polskich Partnerów Serwisowych działając jako podatnik zarejestrowany dla celów VAT w Niemczech, tj. posługując się niemieckim numerem VAT.

Zatem, w analizowanym przypadku zastosowanie znajdzie § 2 pkt 5 rozporządzenia i w konsekwencji nie wystąpi obowiązek wystawienia faktur ustrukturyzowanych przez Wnioskodawcę. Nabywcą samofakturującym jest podatnik, który na potrzeby usług nabywanych od Polskich Partnerów Serwisowych nie jest zidentyfikowany za pomocą polskiego identyfikatora podatkowego NIP. Wnioskodawca posługuje się w ramach tych transakcji niemieckim numerem VAT . Nie jest więc możliwe skuteczne nadanie mu uprawnienia do samofakturowania w systemie. Fakturę należy zatem wystawić poza KSeF i nie jest dopuszczalne dobrowolne jej wystawienie przy użyciu tego systemu. Należy dodatkowo zauważyć, że w przypadku nabywanych usług, których miejsce świadczenia jest ustalane na podstawie art. 28b ustawy podatnik zagraniczny nie może posłużyć się polskim numerem NIP, chyba że posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, które uczestniczy w transakcji.

Podsumowując, w odniesieniu do transakcji przedstawionych we wniosku nie ma/nie będzie obowiązku wystawiania przez Wnioskodawcę faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

W konsekwencji Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

- stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

- zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.