Brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości niezabudowanej.
Podatnik (żołnierz zawodowy) odziedziczył w październiku 2025 r. po babci dom i dużą działkę. Babcia pominęła w testamencie syna (ojca podatnika), któremu przysługuje zachowek. Aby uzyskać środki na jego wypłatę, podatnik podzielił działkę nr 1/7 i wydzielił z niej mniejszą działkę nr 1/8 (1064 m²) oraz udział w drodze dojazdowej (działka nr 1/9). Kupującymi zostali wujek i jego żona. Sprzedaż nastąpiła 9 marca 2026 r. Podatnik nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT, nie prowadzi…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 czerwca 2026 r. za pośrednictwem operatora pocztowego wpłynął Pana wniosek z 16 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży niezabudowanych działek gruntu. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu (...) października 2025 r. nabył Pan w drodze zapisu testamentowego spadek po Pana zmarłej babci, (...) (zmarłej (...) 2025 r.). Przedmiotem spadku był dom mieszkalny oraz duża działka gruntu w (...). Pana Babcia w testamencie pominęła swojego syna, a Pańskiego ojca (...) w związku z tym przysługuje mu roszczenie o zachowek. W celu pozyskania środków na wypłatę należnego zachowku postanowił Pan dokonać podziału odziedziczonej działki w (...) (nr 1/7) i wyodrębnić z niej mniejszą działkę przeznaczoną do sprzedaży (pow. 1064 m2).
Kupno tej działki (nr 1/8) zadeklarował Pana wujek (...) oraz jego żona (...). Cena sprzedaży działki (pow. 1064 m2) została ustalona na kwotę (...) zł.
Dodatkowo kupujący nabyli za kwotę (...) zł udział wynoszący 1/6 w drodze dojazdowej (nr 1/9) prowadzącej do tej działki.
Sprzedaż przedmiotowej działki i 1/6 drogi dojazdowej do niej nastąpiła w dniu 9 marca 2026 r. W momencie sprzedaży działki nie był i nie jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie był i nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym, nie prowadził i nie prowadzi Pan gospodarstwa rolnego. Na odziedziczonej działce nie prowadził Pan gospodarstwa rolnego, nie pozyskiwał Pan płodów rolnych przeznaczonych do sprzedaży. Działka ta nie była przedmiotem dzierżawy rolniczej. Odziedziczoną działkę wykorzystywał Pan w celach prywatnych – rekreacyjnych. Nie zawierał Pan w związku z odziedziczoną działką żadnych umów najmu, dzierżawy itp.
Jest Pan żołnierzem zawodowym i nie prowadzi Pan działalności gospodarczej.
Sprzedaż działki miała charakter jednorazowy i wynikała wyłącznie z konieczności uzyskania środków na wypłatę zachowku Pańskiemu ojcu. Transakcja nie była podejmowana w celu prowadzenia działalności gospodarczej ani osiągnięcia zysku. Nie dokonywał Pan jakichkolwiek czynności w celu przygotowania działki do sprzedaży. Nie korzystał Pan z usług pośredników sprzedaży takich jak biuro nieruchomości i nie dawał Pan żadnych ogłoszeń dotyczących jej sprzedaży. Poniósł Pan jedynie konieczny koszt geodety, który wydzielił działkę do sprzedaży. Żadnych innych kosztów związanych ze sprzedażą działki Pan nie ponosił.
Chęć zakupu działki zadeklarował w prywatnej rozmowie Pana wujek, brat Pana mamy (...). Na sprzedanej działce (1/8) nie ma zabudowań, media w chwili jej sprzedaży już znajdowały się w drodze (nie dokonywał Pan czynności związanych z jej uzbrojeniem).
Ponadto, nie posiada Pan innych działek na sprzedaż. Nie planuje Pan takich czynności. W odziedziczonym po Pana babci domu mieszkają Pana rodzice. Nigdy wcześniej nie sprzedawał Pan innych działek i w związku z tym nie był Pan zobowiązany do zapłacenia podatku VAT.
Pytanie
Czy od sprzedaży w dniu 9 marca 2026 r. działki (nr 1/8) i 1/6 drogi dojazdowej (nr 1/9) do niej w miejscowości (...) zasadne jest zapłacenie podatku VAT?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie sprzedaż opisanej działki nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT).
Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami VAT są podmioty wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, obejmującą w szczególności działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym czynności polegające na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W przedstawionym stanie faktycznym nie prowadzi Pan działalności gospodarczej i jest Pan żołnierzem zawodowym. Sprzedaż działki ma charakter jednorazowy i dotyczy Pana składnika majątku prywatnego, który nabył Pan w drodze zapisu testamentowego po Pana babci. Sprzedaż nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej ani z wykonywaniem czynności o charakterze handlowym.
Podział działki został dokonany wyłącznie w celu umożliwienia sprzedaży jej części i uzyskania środków na wypłatę należnego zachowku Pana ojcu, wynikającego z przepisów prawa spadkowego. Czynność ta nie była podejmowana w celu osiągnięcia zysku ani w ramach zorganizowanej działalności polegającej na obrocie nieruchomościami.
Nie podejmował Pan również działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami, takich jak uzbrajanie terenu, prowadzenie działań marketingowych, przygotowanie infrastruktury pod zabudowę czy dokonywanie szeregu transakcji sprzedaży gruntów. Sprzedaż dotyczy jedynie części nieruchomości odziedziczonej w drodze spadku.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności w wyrokach z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 oraz C-181/10, w których wskazano, że sprzedaż gruntów przez osobę fizyczną nie podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli osoba ta nie podejmuje aktywnych działań właściwych dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami, a jedynie zarządza swoim majątkiem prywatnym.
W związku z powyższym uważa Pan, że dokonując sprzedaży opisanej działki działa Pan jako osoba prywatna zarządzająca swoim majątkiem osobistym, a nie jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji transakcja ta nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że w dniu (...) 2025 r. nabył Pan w drodze zapisu testamentowego spadek po Pana zmarłej babci. Przedmiotem spadku był dom mieszkalny oraz duża działka gruntu w (...). Pana Babcia w testamencie pominęła swojego syna, a Pańskiego ojca w związku z tym przysługuje mu roszczenie o zachowek. W celu pozyskania środków na wypłatę należnego zachowku postanowił Pan dokonać podziału odziedziczonej działki w (...) (nr 1/7) i wyodrębnić z niej mniejszą działkę przeznaczoną do sprzedaży (pow. 1064 m2). Kupno tej działki (nr 1/8) zadeklarował Pana wujek oraz jego żona. Cena sprzedaży działki (pow. 1064 m2) została ustalona na kwotę (...) zł. Dodatkowo kupujący nabyli za kwotę (...) zł udział wynoszący 1/6 w drodze dojazdowej (nr 1/9) prowadzącej do tej działki. Sprzedaż przedmiotowej działki i 1/6 drogi dojazdowej do niej nastąpiła w dniu 9 marca 2026 r.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy jest Pan zobowiązany do opodatkowania zbycia niezabudowanych działek opisanych we wniosku podatkiem od towarów i usług.
Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż opisanych we wniosku działek gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić czy w odniesieniu do tej czynności, spełnia Pan przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.
Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników podatku VAT osób fizycznych w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
Wskazał Pan, że w dniu (...) 2025 r. nabył Pan w drodze zapisu testamentowego spadek po Pana zmarłej babci. W celu pozyskania środków na wypłatę należnego zachowku dla Pana ojca postanowił Pan dokonać podziału odziedziczonej działki w (...) (nr 1/7) i wyodrębnić z niej mniejszą działkę przeznaczoną do sprzedaży (pow. 1064 m2). Sprzedaż przedmiotowej działki i 1/6 drogi dojazdowej do niej nastąpiła w dniu 9 marca 2026 r. W momencie sprzedaży działki nie był i nie jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jest Pan żołnierzem zawodowym i nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. Nie był i nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym, nie prowadził i nie prowadzi Pan gospodarstwa rolnego. Na odziedziczonej działce nie prowadził Pan gospodarstwa rolnego, nie pozyskiwał Pan płodów rolnych przeznaczonych do sprzedaży. Działka ta nie była przedmiotem dzierżawy rolniczej. Odziedziczoną działkę wykorzystywał Pan w celach prywatnych – rekreacyjnych. Nie zawierał Pan w związku z odziedziczoną działką żadnych umów najmu, dzierżawy itp. Sprzedaż działki miała charakter jednorazowy i wynikała wyłącznie z konieczności uzyskania środków na wypłatę zachowku Pańskiemu ojcu. Transakcja nie była podejmowana w celu prowadzenia działalności gospodarczej ani osiągnięcia zysku. Nie dokonywał Pan jakichkolwiek czynności w celu przygotowania działki do sprzedaży. Nie korzystał Pan z usług pośredników sprzedaży takich jak biuro nieruchomości i nie dawał Pan żadnych ogłoszeń dotyczących jej sprzedaży. Poniósł Pan jedynie konieczny koszt geodety, który wydzielił działkę do sprzedaży. Żadnych innych kosztów związanych ze sprzedażą działki Pan nie ponosił. Na sprzedanej działce (1/8) nie ma zabudowań, media w chwili jej sprzedaży już znajdowały się w drodze (nie dokonywał Pan czynności związanych z jej uzbrojeniem). Ponadto, nie posiada Pan innych działek na sprzedaż. Nie planuje Pan takich czynności. Nigdy wcześniej nie sprzedawał Pan innych działek i w związku z tym nie był Pan zobowiązany do zapłacenia podatku VAT.
Jak już wyżej wskazałem, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala zaangażowania Wnioskodawcy w odniesieniu do sprzedaży opisanych we wniosku działek nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Pana opisanych we wniosku działek gruntu wypełnia przesłanki działalności gospodarczej.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podjęte przez Pana należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż opisanych we wniosku niezabudowanych działek gruntu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku.
W okolicznościach wskazanych w opisie stanu faktycznego, dokonując omawianej transakcji, korzystał Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. nieruchomości, a opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W konsekwencji, sprzedaż przez Pana niezabudowanych działek opisanych we wniosku nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zatem, Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo