Firma prowadzi działalność w Polsce, świadcząc usługi fulfillment, które obejmują przechowywanie, magazynowanie i obsługę towarów oraz usługi transportu towarów na zasadzie refaktury dla zagranicznych zleceniodawców z Chin i Hongkongu, będących podatnikami VAT. Zleceniodawcy nie mają wyłącznego dostępu do magazynu…
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy określenia miejsca opodatkowania usług typu fulfillment oraz usług transportu towarów. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 9 marca 2026 r. (wpływ 9 marca 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług typu fulfillment, które polegają głównie na przechowywaniu, magazynowaniu oraz obsłudze przyjęcia i wysyłki towarów należących do zleceniodawców. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę obejmują zasadniczo również takie czynności jak segregowanie towarów, pakowanie towarów i ich wysyłkę zgodnie ze zleceniami złożonymi przez zleceniodawcę oraz procesowanie, obsługę zwrotów towarów dokonanych przez klientów zleceniodawców.
Towary zleceniodawców są przechowywane, składowane, magazynowane w magazynie Wnioskodawcy zlokalizowanym na terytorium Polski. Wnioskodawca samodzielnie decyduje o rozmieszczeniu towarów danego zleceniodawcy w określonym magazynie lub części magazynu. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi w żaden sposób nie obejmują wynajmu magazynu, bądź jego części, czy też przeznaczenia określonej (konkretnej) powierzchni magazynowej na wyłączne potrzeby danego zleceniodawcy.
W trakcie świadczenia usług fulfillment Wnioskodawca samodzielnie decyduje o sposobie ich świadczenia, w szczególności Wnioskodawca określa:
1) dni i godziny obsługi przesyłek - przyjęć i wysyłek towarów należących do zleceniodawców;
2) miejsce składowania/magazynowania towarów zleceniodawców;
3) miejsce i sposób obsługi towarów;
4) sposób, miejsce i czas obsługi zwrotów towarów dokonanych przez klientów zleceniodawców.
Umowy ze zleceniodawcami mogą określać jednak na przykład maksymalny czas obsługi przesyłki zleceniodawcy (czas reakcji).
Wnioskodawca nie jest właścicielem towarów przechowywanych w magazynach Wnioskodawcy.
Wszelkie czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w związku z przechowywanymi towarami są na zlecenie i zgodnie z instrukcjami przekazanymi przez zleceniodawców. Wnioskodawca dokonuje także wysyłek towarów należących do zleceniodawców, zgodnie z otrzymanymi od nich instrukcjami (informacjami).
Na wynagrodzenie Wnioskodawcy z tytułu świadczonych usług fulfillment składa się wynagrodzenie należne związane z wykonywaniem poszczególnych czynności wchodzących w skład usługi oraz ich ilości. Występują również sytuacje, w których Wnioskodawca odrębnie obciąża zleceniodawców kosztami usług transportu towarów (przesyłek kurierskich, firm transportowych) związanych z obsługą towarów zleceniodawców przechowywanych przez Wnioskodawcę. W takim przypadku obciążenie zleceniodawców z tytułu usług transportowanych (przesyłek kurierskich) wykonywane jest na zasadzie refaktury, przy czym Wnioskodawca dolicza swoją marżę (tj. ustalony jest ze zleceniodawcami cennik usług kurierskich/transportowych na przesyłki do danego kraju docelowego, który obejmuje kwotę należną firmie kurierskiej/przewozowej oraz marżę Wnioskodawcy).
W przypadku świadczenia usług transportu towarów przez Wnioskodawcę nie zachodzą przypadki określone w art. 28f ust. 1a ustawy o VAT. Powyżej opisane usługi są świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotów/zleceniodawców będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
Zleceniodawcy nie posiadają nieograniczonego (swobodnego) wstępu na teren Państwa magazynu, gdzie są składowane ich towary.
Zleceniodawcy nie mają prawa do decydowania o rozmieszczeniu towarów oraz nie mają prawa do zarządzania powierzchnią magazynową, w której składowane są ich towary.
Zleceniodawcy nie decydują o rozmieszczeniu towarów w przydzielonej określonej przestrzeni Państwa magazynu, a przestrzeń magazynowa nie jest określona, znana zleceniodawcom Spółki i przeznaczona wyłącznie do ich użytku.
Zagraniczni zleceniodawcy Spółki mają siedzibę w Chinach oraz w Hongkongu.
Według wiedzy posiadanej przez Spółkę zleceniodawcy Spółki nie posiadają w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
Pytania
1. Czy do usług typu fulfillment świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz odbiorców będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, zastosowanie znajdą przepisy art. 28b ustawy o VAT (pytanie w zakresie zaistniałego stanu faktycznego)?
2. Czy do usług typu fulfillment świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz odbiorców będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, zastosowanie znajdą przepisy art. 28b ustawy o VAT (pytanie w zakresie zdarzenia przyszłego)?
3. Czy do usług transportu towarów świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz odbiorców będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, zastosowanie znajdą przepisy art. 28b ustawy o VAT (pytanie w zakresie zaistniałego stanu faktycznego)?
4. Czy do usług transportu towarów świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz odbiorców będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, zastosowanie znajdą przepisy art. 28b ustawy o VAT (pytanie w zakresie zdarzenia przyszłego)?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy:
1. do usług typu fulfillment świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz odbiorców będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, zastosowanie znajdą przepisy art. 28b ustawy o VAT;
2. do usług typu fulfillment świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz odbiorców będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, zastosowanie znajdą przepisy art. 28b ustawy o VAT;
3. do usług transportu towarów świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz odbiorców będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, zastosowanie znajdą przepisy art. 28b ustawy o VAT;
4. do usług transportu towarów świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz odbiorców będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, zastosowanie znajdą przepisy art. 28b ustawy o VAT.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n tejże ustawy.
W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (art. 28b ust. 2 ustawy o VAT).
W przypadku, gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 28b ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu (art. 28b ust. 3 ustawy o VAT).
Powyższe przepisy stanowią podstawową, ogólną zasadę ustalania miejsca opodatkowania usług świadczonych na rzecz podmiotów będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT.
Jednocześnie w art. 28b ust. 1 ustawy wskazano zastrzeżenia - przepisy szczególne, które regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania świadczenia poszczególnych rodzajów usług lub świadczenia tych usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT.
W związku z tym należy rozważyć, czy usługi świadczone przez Wnioskodawcę, tj. usługi typu fulfillment, na które mogą składać się czynności wskazane w opisie stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, oraz usługi transportu towarów mieszczą się w wyjątkach przewidzianych w art. 28e,
art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy o VAT, czy tez zastosowanie znajdzie zasada ogólna określona w art. 28b ustawy o VAT.
Jak wskazano w opisie stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, usługi typu fulfillment polegają głównie na przechowywaniu, magazynowaniu oraz obsłudze przyjęcia i wysyłki towarów należących do zleceniodawców. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę obejmują zasadniczo również takie czynności jak segregowanie towarów, pakowanie towarów i ich wysyłkę zgodnie ze zleceniami złożonymi przez zleceniodawcę oraz procesowanie, obsługę zwrotów towarów dokonanych przez klientów zleceniodawców.
Przepisy art. 28f ust. 1 ustawy o VAT, dotyczą sposobu ustalenia miejsca świadczenia usług transportu pasażerów - zatem, mając na uwadze opisane stany faktyczne/zdarzenia przyszłe, nie będą one miały zastosowania do usług transportu towarów oraz usług fulfillment świadczonych przez Wnioskodawcę.
Jednocześnie, jak wskazano w opisie stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, w przypadku świadczenia przez Wnioskodawcę usług nie zachodzą przypadki opisane w art. 28f ust. 1a ustawy o VAT - zatem, przepisy te także nie będą one miały zastosowania do usług transportu towarów oraz usług fulfillment świadczonych przez Wnioskodawcę.
Przepisy art. 28g ust. 1 ustawy o VAT dotyczą sposobu ustalania miejsca świadczenia usług wstępu na imprezy oraz usług pomocniczych do usług wstępu na imprezy - zatem, mając na uwadze opisane stany faktyczne/zdarzenia przyszłe, nie będą one miały zastosowania do usług transportu towarów oraz usług fulfillment świadczonych przez Wnioskodawcę.
Przepisy art. 28i ustawy o VAT, dotyczą sposobu ustalania miejsca świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych - zatem, mając na uwadze opisane stany faktyczne/zdarzenia przyszłe, nie będą one miały zastosowania do usług transportu towarów oraz usług fulfillment świadczonych przez Wnioskodawcę.
Przepisy art. 28j ust. 1 i 2 ustawy o VAT, dotyczą sposobu ustalania miejsca świadczenia usług turystyki - zatem, mając na uwadze opisane stany faktyczne/zdarzenia przyszłe, nie będą one miały zastosowania do usług transportu towarów oraz usług fulfillment świadczonych przez Wnioskodawcę.
Przepisy art. 28e ustawy o VAT stanowią, iż miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.
Usługi fulfillment świadczone przez Wnioskodawcę obejmują głównie przechowywanie, magazynowanie oraz obsługę przyjęcia i wysyłki towarów należących do zleceniodawców. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę obejmują zasadniczo również takie czynności jak segregowanie towarów, pakowanie towarów i ich wysyłkę zgodnie ze zleceniami złożonymi przez zleceniodawcę oraz procesowanie, obsługę zwrotów towarów dokonanych przez klientów zleceniodawców. O ile pozostałe elementy usług fulfillment w sposób oczywisty nie mieszczą się w zakresie usług związanych z nieruchomościami, rozważyć należy, czy magazynowanie, przechowywanie towarów zleceniodawców w magazynach Wnioskodawcy (które są zlokalizowane na terytorium Polski) będzie wystarczające do uznania usług fulfillment za „usługi związane z nieruchomościami”.
Przepisy art. 28e ustawy o VAT, ma zastosowanie do usług mających za przedmiot nieruchomość jako taką (np. usługa rzeczoznawcy, który ma nieruchomość wycenić, bądź usługa budowlana), lub których istotnym elementem jest udostępnianie usługobiorcy powierzchni nieruchomości do swobodnego korzystania (np. najem powierzchni magazynowej). Tymczasem przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest obsługa procesu dystrybucji towarów należących do zleceniodawców, obejmująca w zależności od zapotrzebowania klientów szeregu różnych (wskazanych w opisie stanu sprawy) czynności dotyczących powierzanych towarów o charakterze fizycznym (np. konfekcjonowanie/segregowanie zestawów towarów, przygotowanie do wysyłki). Czynności sticte związane z powierzchnią magazynową, tj. składowanie towarów, będą stanowiły zaledwie jeden z wielu elementów składowych usług fulfillment, które Wnioskodawca świadczy na rzecz zleceniodawców. W żadnym razie przedmiotem usług Wnioskodawcy nie jest i nie będzie udostępnianie (najem) powierzchni magazynowej zleceniodawcom do ich wyłącznego korzystania. To Wnioskodawca decyduje samodzielnie o umieszczeniu towarów danego zleceniodawcy w określonym magazynie lub części magazynu. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi w żaden sposób nie obejmują wynajmu magazynu, bądź jego części, czy też przeznaczenia określonej (konkretnej) powierzchni magazynowej na wyłączne potrzeby danego zleceniodawcy. W trakcie świadczenia usług fulfillment Wnioskodawca samodzielnie decyduje o sposobie ich świadczenia, w szczególności Wnioskodawca określa:
1) dni i godziny obsługi przesyłek - przyjęć i wysyłek towarów należących do zleceniodawców;
2) miejsce składowania/magazynowania towarów zleceniodawców;
3) miejsce i sposób obsługi towarów;
4) sposób, miejsce i czas obsługi zwrotów towarów dokonanych przez klientów zleceniodawców.
Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, świadczonych przez niego usług fulfillment nie da się zakwalifikować jako usług „związanych z nieruchomościami” w rozumieniu art. 28e ustawy o VAT.
W konsekwencji do usług tych Wnioskodawca jest uprawniony stosować zasady wynikające z art. 28b ustawy o VAT.
Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”) z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawie C-155/12 RR Donelley Global Turnkey Solutions Poland sp. z o.o. W powołanym orzeczeniu Trybunał stwierdził, iż miejscem świadczenia kompleksowej usługi magazynowania, obejmującej przyjmowanie towarów do magazynu, ich umieszczanie na odpowiednich półkach magazynowych, przechowywanie, pakowanie, wydawanie, rozładunek i załadunek jest miejsce, w którym znajduje się nieruchomość, gdzie podatnik świadczy usługi jedynie wówczas, gdy magazynowanie stanowi świadczenie główne czynności jednolitej i usługobiorcom jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej nieruchomości. Usługi opisane w przedmiotowym wyroku odpowiadają w swojej istocie usługom fulfillment świadczonym przez Wnioskodawcę.
TSUE wskazał, że: „jedynie świadczenie usług, które pozostaje w wystarczająco bezpośrednim związku z nieruchomością, mieści się w zakresie stosowania wskazanego art. 47 dyrektywy 2006/112 (zob. podobnie ww. wyrok w Inter-Mark Group, pkt 30). Należy zresztą wskazać, że w takim związku pozostają wszystkie usługi wymienione w tym przepisie. (...) W związku z tym, jak wskazała rzecznik generalna w pkt 35 opinii, aby świadczenie usług było objęte zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112 konieczne jest, by owo świadczenie było związane z wyraźnie określoną nieruchomością. Jednakże mając na uwadze, że wiele usług jest w ten lub inny sposób związanych z nieruchomościami, konieczne jest ponadto, aby przedmiotem świadczenia usług była sama nieruchomość. Tak dzieje się w szczególności wówczas, gdy nieruchomość określoną w sposób wyraźny należy uznać za konstytutywny element świadczenia usług, jako że stanowi ona centralny i nieodzowny element tego świadczenia (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Heger, pkt 25). Należy bowiem stwierdzić, że świadczenia usług wyliczone w art. 47 dyrektywy 2006/112, które dotyczą bądź używania lub urządzania nieruchomości, bądź zarządzania włącznie z użytkowaniem oraz wyceny tego rodzaju nieruchomości, charakteryzują się tym, że sama nieruchomość stanowi przedmiot świadczenia. Z powyższego wynika, że usługa magazynowania, tego rodzaju jak usługa sporna w postępowaniu głównym, której nie można uznać za związaną z urządzaniem, zarządzaniem lub wyceną nieruchomości, może być objęta zakresem stosowania wskazanego art. 47 jedynie pod warunkiem, że usługobiorcy jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej nieruchomości. Jeżeli musiałoby się okazać - jak wskazała rzecznik generalna w pkt 42 i 43 opinii - że np. usługobiorcy tego rodzaju usługi magazynowania nie mają jakiegokolwiek prawa wstępu do części nieruchomości, w której były magazynowane ich towary (...) wówczas usługa tego rodzaju jak usługa sporna w postępowaniu głównym nie może być objęta art. 47 dyrektywy 2006/112. W konsekwencji na zadane pytanie należy udzielić odpowiedzi, że art. 47 dyrektywy 2006/112 powinien być interpretowany w ten sposób, że kompleksowe usługi w zakresie magazynowania, obejmujące przyjmowanie towarów do magazynu, ich umieszczanie na odpowiednich półkach magazynowych, przechowywanie, pakowanie, wydawanie, rozładunek i załadunek są objęte artykułem jedynie wówczas, gdy magazynowanie stanowi świadczenie główne czynności jednolitej i usługobiorcom jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej nieruchomości”.
Wyrok TSUE ma istotne znaczenie dla oceny prawnopodatkowych skutków działalności Wnioskodawcy. TSUE dokonał w nim bowiem wykładni art. 44 i 47 Dyrektywy 2006/112/WE, które do polskiego systemu prawa zostały zaimplementowane poprzez art. 28b i art. 28e ustawy o VAT. Co więcej, stany faktyczne sprawy, w której zapadł wyrok TSUE oraz działalność Wnioskodawcy są analogiczne.
Ponadto, w Rozporządzeniu Wykonawczym Rady Unii Europejskiej nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE.L z dnia 23 marca 2011 r. z późn. zm.; dalej: „Rozporządzenie”) w art. 31a ust. 3 lit. b) wskazano wprost, iż: pojęcie „usługi związane z nieruchomościami” nie obejmuje przechowywania towarów na terenie nieruchomości, jeżeli żadna część nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez usługobiorcę.
Zatem, mając na uwadze wskazany przepis Rozporządzenia oraz fakt, iż Wnioskodawca w żaden sposób nie przeznacza ani udostępnia do wyłącznego użytku przez zleceniodawcę części nieruchomości (magazynu) należy stwierdzić, że usługi fulfillment świadczone przez Wnioskodawcę nie mogą być kwalifikowane jako usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 28e ustawy o VAT.
Mając na uwadze powyższe, tj., że usługi fulfillment nie mogą być uznane za usługi związane z nieruchomościami oraz nie dotyczą ich pozostałe wyłączenia (zastrzeżenia) wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, należy stwierdzić, że miejsce świadczenia usług fulfillment świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz podatników, o których mowa w art. 28a ustawy o VAT, powinno być ustalane na podstawie zasady ogólnej określonej w art. 28b ustawy o VAT. Zatem, miejscem świadczenia usług typu fulfillment, świadczonych na rzecz podatników w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT będzie miejsce, w którym w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniami określonymi w art. 28b ust. 2-4 ustawy o VAT.
W odniesieniu do odrębnego obciążania przez Wnioskodawcę zleceniodawców kosztami usług transportu towarów (przesyłek kurierskich, firm transportowych) związanych z obsługą towarów zleceniobiorców przechowywanych przez Wnioskodawcę, gdzie obciążenie to wykonywane jest na zasadzie refaktury, wskazać należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Wnioskodawca kupując usługi transportu towarów działa we własnym imieniu, lecz na rzecz zleceniodawców. Zatem, należy uznać, że obciążając zleceniodawców kosztami tych usług powiększonymi o marżę Wnioskodawcy - na zasadzie refaktury - Wnioskodawca sam świadczy te usługi.
Jednocześnie, mając na uwadze, że usługi kurierskie (transportu towarów) świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz podatników (w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT) nie mieszczą się w wyjątkach (zastrzeżeniach) wskazanych w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT (w szczególności nie wystąpią przypadki określone w art. 28f ust. 1a tejże ustawy), należy stwierdzić, że miejsce świadczenia tych usług powinno być ustalane na podstawie zasady ogólnej określonej w art. 28b ustawy o VAT.
Zatem, miejscem świadczenia usług transportu towarów, świadczonych na rzecz podatników w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT będzie miejsce, w którym w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej z zastrzeżeniami określonymi w art. 28b ust. 2-4 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Przy czym, stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy:
W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.
I tak, stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi ust. 2 art. 28b ustawy:
W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Przy czym stosownie do art. 28f ust. 1a ustawy:
Miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podatnika:
1) posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te usługi, a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, jeżeli transport ten jest wykonywany w całości poza terytorium Unii Europejskiej, jest terytorium znajdujące się poza terytorium Unii Europejskiej;
2) posiadającego na terytorium państwa trzeciego siedzibę działalności gospodarczej, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te usługi, a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej posiadającego na terytorium państwa trzeciego stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, jeżeli transport ten jest wykonywany w całości na terytorium kraju, jest terytorium kraju.
W treści tego przepisu ustawodawca określił szczególny sposób ustalania miejsca opodatkowania usług transportu towarów świadczonych dla określonych usługobiorców, dla których zastosowania nie ma - zasada określona w art. 28b ust. 1 ustawy.
Natomiast według art. 28e ustawy:
Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.
Przepis art. 28e ustawy - jak wynika z jego brzmienia - stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi, które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według jej miejsca położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące - determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości - jedynie wówczas można w praktyce zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.
Także Dyrektywa Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.) w art. 47 przewiduje, że:
Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub w miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.
Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1) zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 - dotyczącą pojęcia „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.
Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:
Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;
b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;
c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;
d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.
W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;
b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
Jak stanowi art. 31a ust. 2 lit. h rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 obejmuje w szczególności wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości inne niż opisane w ust. 3 lit. c), łącznie z przechowywaniem towarów w wyznaczonej do tego określonej części nieruchomości przeznaczonej do wyłącznego użytku przez usługobiorcę.
Natomiast zgodnie z art. 31a ust. 3 lit. b rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 nie ma zastosowania do przechowywania towarów na terenie nieruchomości, jeżeli żadna część nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez usługobiorcę.
Zgodnie z przepisami rozporządzenia za usługi związane z nieruchomością nie mogą być uznane usługi związane z przechowywaniem (magazynowaniem) towarów, jeżeli usługobiorcy nie przysługuje wyłączne prawo do używania części nieruchomości, w której przechowuje towar.
Z opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług typu fulfillment, które polegają głównie na przechowywaniu, magazynowaniu oraz obsłudze przyjęcia i wysyłki towarów należących do zleceniodawców - podatników będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, którzy mają siedzibę w Chinach oraz w Hongkongu i nie posiadają w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Usługi świadczone przez Spółkę obejmują zasadniczo również takie czynności jak segregowanie towarów, pakowanie towarów i ich wysyłkę zgodnie ze zleceniami złożonymi przez zleceniodawcę oraz procesowanie, obsługę zwrotów towarów dokonanych przez klientów zleceniodawców.
Towary zleceniodawców są przechowywane, składowane, magazynowane w magazynie Spółki zlokalizowanym na terytorium Polski. Spółka samodzielnie decyduje o rozmieszczeniu towarów danego zleceniodawcy w określonym magazynie lub części magazynu. Usługi w żaden sposób nie obejmują wynajmu magazynu, bądź jego części, czy też przeznaczenia określonej (konkretnej) powierzchni magazynowej na wyłączne potrzeby danego zleceniodawcy.
Nie są Państwo właścicielami towarów przechowywanych w magazynach Spółki, a wszelkie czynności podejmowane przez Spółkę w związku z przechowywanymi towarami są na zlecenie i zgodnie z instrukcjami przekazanymi przez zleceniodawców.
Ponadto Spółka dokonuje także wysyłek towarów należących do zleceniodawców, zgodnie z otrzymanymi od nich instrukcjami (informacjami).
Na wynagrodzenie Spółki z tytułu świadczonych usług fulfillment składa się wynagrodzenie należne związane z wykonywaniem poszczególnych czynności wchodzących w skład usługi oraz ich ilości.
Występują również sytuacje, w których Spółka odrębnie obciąża zleceniodawców kosztami usług transportu towarów (przesyłek kurierskich, firm transportowych) związanych z obsługą towarów zleceniodawców przechowywanych przez Spółkę. W takim przypadku obciążenie zleceniodawców z tytułu usług transportowanych (przesyłek kurierskich) wykonywane jest na zasadzie refaktury, przy czym Spółka dolicza swoją marżę (tj. ustalony jest ze zleceniodawcami cennik usług kurierskich/transportowych na przesyłki do danego kraju docelowego, który obejmuje kwotę należną firmie kurierskiej/przewozowej oraz marżę Spółkę).
Państwa wątpliwości dotyczą czy do świadczonych przez Państwa Spółkę usług typu fulfillment oraz usług transportu towarów, na rzecz odbiorców będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT zastosowanie znajdą przepisy art. 28b ustawy o VAT.
Jak Państwo wskazaliście w opisie sprawy Państwa zleceniodawcy nie posiadają nieograniczonego (swobodnego) wstępu na teren magazynu Spółki, gdzie są składowane ich towary, jak również nie mają prawa do decydowania o rozmieszczeniu towarów oraz do zarządzania powierzchnią magazynową, w której składowane są ich towary. Zleceniodawcy nie decydują o rozmieszczeniu towarów w przydzielonej określonej przestrzeni Państwa magazynu, a przestrzeń magazynowa nie jest określona, znana zleceniodawcom Spółki i przeznaczona wyłącznie do ich użytku. Jednocześnie to wyłącznie Spółka samodzielnie decyduje o umieszczeniu towarów danego zleceniodawcy w określonym magazynie lub części magazynu, zaś świadczone przez Spółkę usługi w żaden sposób nie obejmują wynajmu magazynu, bądź jego części, czy też przeznaczenia określonej (konkretnej) powierzchni magazynowej na wyłączne potrzeby danego zleceniodawcy. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że usługi fulfillment stanowią usługi, do których nie ma zastosowania art. 28e ustawy, bowiem nieruchomość nie stanowi centralnego elementu świadczonych usług typu fulfillment.
Natomiast odnośnie usług transportu towarów świadczonych na rzecz podatników w rozumieniu
art. 28a ustawy o VAT - jak sami Państwo wskazali - nie zachodzą przypadki określone w art. 28f ust. 1a ustawy o VAT.
W konsekwencji usługi typu fulfillment oraz usługi transportu towarów stanowią usługi do których stosuje się ogólne zasady ustalania miejsca świadczenia wynikające z art. 28b ustawy (tj. są to usługi do których nie stosuje się szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług na podstawie art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n). Przy tym jak wynika z wniosku zleceniodawcy posiadają siedzibę w Chinach oraz w Hongkongu i jednocześnie nie posiadają w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem, odnosząc się do Państwa wątpliwości, w analizowanej sprawie miejsce świadczenia usług typu fulfillment oraz usług transportu towarów należy ustalić zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą ustalania miejsca świadczenia usług, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy. Tym samym, ww. usługi są/będą opodatkowane w kraju siedziby zleceniodawców tj. w Chinach oraz w Hongkongu. Zatem usługi te nie podlegają/nie będą podlegać opodatkowaniu w Polsce.
W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 - 4 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo