Obowiązek rozpoznania importu usług, wykazanie opisanej transakcji w deklaracji JPK_VAT oraz w informacji podsumowującej.
Placówka oświatowa A., będąca jednostką organizacyjną Powiatu będącego czynnym podatnikiem VAT, korzysta z usług czeskiej firmy obejmujących utrzymanie serwera i domeny internetowej oraz projektowanie graficzne zaświadczeń. Serwer znajduje się fizycznie w Polsce, ale usługi są świadczone z terytorium Czech. Czeski kontrahent wystawia faktury z 0% stawką VAT z adnotacją "Klient…
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie obowiązku rozpoznania importu usług i wykazania opisanej transakcji w deklaracji JPK_VAT oraz nieprawidłowe w zakresie wykazywania importu usług w informacji podsumowującej.
1 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązku rozpoznania importu usług, wykazania opisanej transakcji w deklaracji JPK_VAT oraz w informacji podsumowującej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 15 września 2025 r. (wpływ 16 września 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A. (…) w (…) (dalej: „A.”) jako placówka oświatowa jest jednostką organizacyjną Powiatu (…), który jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dz. U. z 2024 poz. 361, dalej: „ustawa o VAT”) i jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE.
W związku z centralizacją VAT, rozliczeń w zakresie podatku VAT dokonuje Powiat.
A. korzysta z usług firmy mającej siedzibę w Republice Czeskiej, zarejestrowanej jako podatnik VAT-UE. Przedmiotem umowy z czeskim kontrahentem są:
1. Usługi związane z utrzymaniem serwera oraz domeny internetowej:
2. Usługa projektowania graficznego zaświadczeń dla uczniów:
Czeska firma wystawia faktury z 0% stawką podatku VAT, stosując zapisz: „Klient płaci podatek.”
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego.
Data rejestracji Powiatu jako podatnika VAT-UE to 5 grudnia 2023 r. w związku z zakupem przez szkołę (…) siatek maskujących od kontrahenta ze Słowacji.
Usługa związana z utrzymaniem serwera oraz domeny internetowej polega na corocznym opłacaniu dwóch kluczowych elementów niezbędnych do działania strony internetowej: domeny, czyli adresu widocznego dla użytkowników w przeglądarce, oraz hostingu (serwera), czyli przestrzeni na serwerze, gdzie są przechowywane pliki strony i która zapewnia jej stałą dostępność w internecie.
Usługa projektowania graficznego zaświadczeń polega na stworzeniu wzoru zaświadczenia o ukończeniu turnusu dokształcania teoretycznego pracowników młodocianych w programie do tworzenia, edycji i formatowania dokumentów tekstowych. Dane do wzoru zaświadczenia są pobierane dla poszczególnych osób ze stworzonej bazy szkół i klas.
Kontrahent z Czech nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, oraz nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Polsce. Rejestracja podmiotu widnieje w Czechach.
Pytanie
Czy prawidłowe jest stanowisko, że:
1. opisane usługi należy potraktować jako import usług, do którego zastosowanie ma art. 28b ustawy o VAT,
2. w deklaracji VAT-7 należy wykazać je w wierszu 12 „Import usług nabywanych od podatnika podatku od wartości dodanej, do których stosuje się art. 28b ustawy”, w poz. 29 (podstawa opodatkowania) i 30 (podatek należny),
3. w informacji podsumowującej VAT-UE należy wykazać je w:
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, usługi opisane powyżej mają charakter usług na rzecz podatnika z siedzibą w Polsce.
W związku z tym:
Wnioskodawca uważa, że powyższe stanowisko jest prawidłowe i zgodne z przepisami ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Natomiast stosownie do art. 2 pkt 4 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Zgodnie z art. 8 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:
Przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z kolei, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
b) usługobiorcą jest:
Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy:
W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi, która podlega opodatkowaniu na terytorium Polski. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy jak i usługobiorcy. Jednocześnie, aby wystąpił import usług, miejsce świadczenia usługi nabywanej przez podatnika od podatnika zagranicznego musi znajdować się na terytorium Polski.
W przypadku usług, dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług, istotnym jest ustalenie miejsca ich świadczenia, ponieważ od określenia miejsca świadczenia zależy miejsce ich opodatkowania.
Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
I tak, stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Powołaną powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca świadczenia usług.
Do powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług, które jednak nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.
Z opisu sprawy wynika, że A. jest jednostką organizacyjną Powiatu (…), który jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy o VAT i jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE (od 5 grudnia 2023 r.). A. korzysta z usług firmy mającej siedzibę w Republice Czeskiej, zarejestrowanej jako podatnik VAT-UE. Przedmiotem umowy z czeskim kontrahentem są usługi związane z utrzymaniem serwera oraz domeny internetowej, usługa projektowania graficznego zaświadczeń. Kontrahent z Czech nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, oraz nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Polsce.
Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego Państwa wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia czy nabywane usługi od kontrahenta z Czech powinny być rozpoznane jako import usług oraz czy należy wykazać je w poz. 29 i 30 deklaracji JPK_VAT, jak również w informacji podsumowującej.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie prawidłowego sposobu rozliczenia usług nabywanych od kontrahenta z Czech w pierwszej kolejności należy ustalić miejsce opodatkowania nabywanych świadczeń.
Przedstawione okoliczności wskazują, że w analizowanej sprawie nie znajdują zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług. W konsekwencji, miejsce świadczenia nabywanych usług utrzymania serwerów i domeny internetowej oraz projektowania graficznego zaświadczeń należy ustalić zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą ustalania miejsca świadczenia usług, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy, tj. miejscem opodatkowania jest miejsce w którym usługobiorca posiada siedzibę działalność gospodarczej.
W konsekwencji odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że w świetle powołanych przepisów z tytułu nabycia usług utrzymania serwerów i domeny internetowej oraz projektowania graficznego zaświadczeń od kontrahenta z Czech zobowiązani jesteście Państwo do rozliczenia podatku od towarów i usług na zasadzie importu usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. Jak wskazałem miejscem opodatkowania nabywanych usług utrzymania serwerów i domeny internetowej oraz projektowania graficznego zaświadczeń jest terytorium kraju, tj. Polska. Wobec powyższego, nabywane przez Państwa ww. usługi od kontrahenta z Czech stanowią import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy, z tytułu którego jesteście Państwo podatnikiem i to na Państwu ciąży obowiązek rozliczenia nabywanej usługi.
Odnośnie zaś kwestii wykazania podatku VAT w deklaracji VAT z tytułu importu ww. usług wskazać należy, że stosownie do treści art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
W myśl art. 99 ust. 7c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.
Jak stanowi art. 99 ust. 11c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
Stosownie do art. 99 ust. 13a i 13b ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 11c.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.
Wskazać należy, że elementy JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.
Zgodnie z treścią § 2 ww. rozporządzenia:
Deklaracje zawierają:
1) oznaczenie urzędu skarbowego, do którego jest składana deklaracja;
2) dane identyfikacyjne podatnika;
3) oznaczenie rodzaju rozliczenia:
a) miesięczne - w przypadku deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy, albo
b) kwartalne - w przypadku deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
4) oznaczenie okresu, za który jest rozliczany podatek od towarów i usług, zwany dalej ,,podatkiem'':
a) miesiąc i rok - dla deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy, albo
b) kwartał i rok - dla deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
5) oznaczenie wersji (kodu) deklaracji składanej na podstawie:
a) art. 99 ust. 1 ustawy albo
b) art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
6) oznaczenie daty sporządzenia;
7) wskazanie celu złożenia deklaracji - złożenie deklaracji albo korekta deklaracji;
8) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego;
9) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego;
10) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku lub zwrotu podatku wraz z oznaczeniem sposobu dokonania tego zwrotu;
11) dodatkowe dane dotyczące rozliczenia.
Na podstawie § 4 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia:
Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego, o których mowa w § 2 pkt 8, obejmują:
1) wysokość podstawy opodatkowania, a w przypadkach określonych w lit. d-f oraz i-m - także wysokość podatku należnego, z tytułu:
a) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, zwolnionych od podatku,
b) dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy, w tym odrębnie z tytułu świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy,
c) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych stawką 0%, w tym odrębnie z tytułu dostawy towarów, o której mowa w art. 129 ustawy,
d) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych stawką 5%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,
e) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych stawką 7% albo 8%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,
f) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych stawką 22% albo 23%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,
g) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
h) eksportu towarów,
i) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
j) importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a ustawy,
k) importu usług, z wyłączeniem usług nabywanych od podatników podatku od wartości dodanej, do których stosuje się art. 28b ustawy,
l) importu usług nabywanych od podatników podatku od wartości dodanej, do których stosuje się art. 28b ustawy,
m) dostawy towarów, dla których podatnikiem jest nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy;
2) łączną wysokość podstawy opodatkowania stanowiącą sumę wysokości podstaw opodatkowania określonych w pkt 1, z wyłączeniem odrębnie wykazanych wysokości podstaw opodatkowania z tytułu świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, oraz dostawy towarów, o której mowa w art. 129 ustawy;
Dane jakie powinna zawierać ewidencja pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku należnego zostały określone w § 10 ww. rozporządzenia.
W pkt I załącznika do ww. rozporządzenia „Objaśnienia do deklaracji”, w pkt 4.1. w części deklaracji dotyczącej obliczenia wysokości podatku należnego wykazuje się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy opodatkowania oraz wysokość podatku należnego), dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku, jeżeli mają wpływ na rozliczenie w tym okresie. Dotyczy to również czynności wykonywanych poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego lub zwrotu podatku naliczonego. Zgodnie z pkt 4.2. Dane, o których mowa w § 4 pkt 1 i 3–6 rozporządzenia, są podawane przez podatnika w deklaracji, w przypadku gdy poszczególne czynności określone w tych przepisach wystąpiły u podatnika w danym okresie rozliczeniowym.
Z kolei zgodnie z Broszurą informacyjną dot. struktury JPK_VAT z deklaracją obowiązującą z maja 2023 r., opublikowaną przez Ministerstwo Finansów na stronie www.podatki.gov.pl, w polu opcjonalnym K_29 oraz K_30 wykazuje się wysokość podstawy opodatkowania i podatku należnego wynikającą z importu usług nabywanych od podatników podatku od wartości dodanej, do których stosuje się art. 28b ustawy o VAT.
Mając na uwadze przedstawiony przez Państwa opis sprawy należy wskazać, że przedmiotowy import usług związanych z utrzymaniem serwerów i domeny internetowej oraz projektowania graficznego zaświadczeń od kontrahenta z Czech powinniście Państwo wykazać odpowiednio w poz. K_29 i K_30 pliku JPK_VAT.
W konsekwencji Państwa stanowisko, że nabywane usługi należy potraktować jako import usług od podatnika z innego państwa członkowskiego, które wykazuje się w deklaracji VAT-7 w poz. 29 i 30 uznaję za prawidłowe.
Przechodząc do kwestii obowiązku wykazywania importu usług w informacji podsumowującej, wskazać należy, że zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych:
1) wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 3, do których ma zastosowanie art. 42 ust. 1, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
2) wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lub art. 11 ust. 1, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
3) dostawach towarów zgodnie z art. 136 ust. 1 lub 2, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
4) usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca,
5) przemieszczeniach towarów w procedurze magazynu typu call-off stock, o której mowa w dziale II rozdziale 3b, oraz o zmianach w zakresie tej procedury zawartych w informacjach
- zwane dalej „informacjami podsumowującymi”.
Należy podkreślić, że w informacji podsumowującej wykazuje się tylko te usługi, które polski podatnik wykona na rzecz podatnika z innego państwa członkowskiego i usługi te będą podlegały opodatkowaniu w innym niż Polska państwie UE. Podatnik nie wykazuje w informacji VAT-UE usług, które nabył od unijnych kontrahentów. Dlatego też należy uznać, że import usług nie jest wykazywany w informacji podsumowującej.
Zatem pomimo faktu, że są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT UE nie mają Państwo obowiązku wykazania importu usług nabywanych od kontrahenta z Czech w informacji podsumowującej. W przedmiotowej sprawie Państwo nabywają usługi świadczone przez kontrahenta zagranicznego, nie zaś sprzedają usługi na rzecz takiego kontrahenta.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie wykazywania w informacji podsumowującej importu usług jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo