Polski przedsiębiorca (czynny podatnik VAT) świadczy zdalnie usługi IT (analiza, projektowanie, programowanie, testowanie, wdrożenie stron internetowych) z Polski w formie cyfrowej. W 2026 r. planuje świadczyć te usługi na rzecz osoby fizycznej – konsumenta z Wielkiej Brytanii (państwo trzecie), który nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem VAT. Usługa obejmuje wykonanie strony internetowej…
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia miejsca opodatkowania usług IT świadczonych na rzecz osoby fizycznej z Wielkiej Brytanii oraz sposobu dokumentowania usług. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 23 lutego 2026 r. (wpływ 23 lutego 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pan w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług IT. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Przeważający kod PKD Pana działalności to 62.10.B - pozostała działalność w zakresie programowania (posiada Pan również dodatkowe kody PKD związane z usługami IT).
Świadczy Pan niematerialne usługi IT, w szczególności:
Usługi wykonuje Pan w całości zdalnie z terytorium Polski i przekazuje Pan klientom w formie cyfrowej (kod źródłowy, działający serwis na serwerze klienta, konfiguracja domeny, itp.).
W 2026 r. planuje Pan rozpocząć współpracę z klientami, którzy mają stałe miejsce zamieszkania poza terytorium Unii Europejskiej, w szczególności z klientami z Wielkiej Brytanii. Zawrze Pan z tym klientem umowę o świadczenie usług IT, której przedmiotem będzie wykonanie kompletnej strony internetowej „pod klucz” zgodnie z zakresem opisanym powyżej (analiza wymagań, projekt, programowanie, integracje, testy, wdrożenie).
Klient z Wielkiej Brytanii jest osobą fizyczną - konsumentem, który:
Wynagrodzenie za usługę zostanie określone w umowie jako kwota w walucie obcej (np. USD) i będzie płatne w częściach, dokumentowanych fakturami, które będzie Pan wystawiać. Faktury będą zawierały opis świadczonych usług IT zgodnie z umową.
Relacja między Panem a klientem z Wielkiej Brytanii ma charakter B2C (usługa na rzecz konsumenta). Świadczone przez Pana usługi są niematerialnymi usługami inżynierskimi i programistycznymi w zakresie IT, a także obejmują elementy przetwarzania danych oraz dostarczania informacji związanych z wdrażanym rozwiązaniem IT.
W związku z powyższym musi Pan ustalić:
Pytanie
Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w którym jako czynny podatnik VAT w Polsce będzie Pan świadczyć z terytorium Polski usługi IT polegające na analizie wymagań, zaprojektowaniu, zaprogramowaniu, przetestowaniu i wdrożeniu strony internetowej „pod klucz” na rzecz osoby fizycznej - konsumenta mającego stałe miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii (państwo trzecie, osoba niebędąca podatnikiem VAT):
Pana stanowisko w sprawie
Uważa Pan, że opisane przez Pana usługi IT spełniają warunki do zastosowania art. 28l ustawy o VAT.
Świadczy Pan niematerialne usługi inżynierskie i programistyczne w zakresie IT, a także usługi polegające na przetwarzaniu danych i dostarczaniu informacji w związku z tworzonym i wdrażanym rozwiązaniem (strona internetowa/sklep internetowy/aplikacja) Usługi te wykonuje Pan zadnie z terytorium Polski na rzecz osoby fizycznej - konsumenta z Wielkiej Brytanii, który:
Pana zdaniem, opisane usługi należą do katalogu usług inżynierskich oraz podobnych, a także usług przetwarzania danych i dostarczania informacji, o których mowa w art. 28l ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku świadczenia takich usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, mających miejsce zamieszkania poza terytorium UE, miejscem świadczenia jest miejsce zamieszkania usługobiorcy, a nie miejsce siedziby usługodawcy.
W związku z tym uważa Pan, że:
W związku z powyższym prosi Pan o potwierdzenie, że przedstawione powyżej stanowisko jest prawidłowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
1) terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;
5) terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z powyższych przepisów wynika, że dla celów podatku VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność wykonywaną przez podatnika, która jest realizowana w sposób ciągły, dla celów zarobkowych.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług IT. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Przeważający kod PKD Pana działalności to 62.10.B - pozostała działalność w zakresie programowania (posiada Pan również dodatkowe kody PKD związane z usługami IT).
Świadczy Pan niematerialne usługi IT, w szczególności:
Usługi wykonuje Pan w całości zdalnie z terytorium Polski i przekazuje Pan klientom w formie cyfrowej (kod źródłowy, działający serwis na serwerze klienta, konfiguracja domeny, itp.).
W 2026 r. planuje Pan rozpocząć współpracę z klientami, którzy mają stałe miejsce zamieszkania poza terytorium Unii Europejskiej, w szczególności z klientami z Wielkiej Brytanii. Zawrze Pan z tym klientem umowę o świadczenie usług IT, której przedmiotem będzie wykonanie kompletnej strony internetowej „pod klucz” zgodnie z zakresem opisanym powyżej (analiza wymagań, projekt, programowanie, integracje, testy, wdrożenie).
Klient z Wielkiej Brytanii jest osobą fizyczną - konsumentem, który:
Na tle tak przedstawionych okoliczności Pana wątpliwości dotyczą ustalenia miejsca opodatkowania usług IT polegających na analizie wymagań, zaprojektowaniu, zaprogramowaniu, przetestowaniu i wdrożeniu strony internetowej „pod klucz” na rzecz osoby fizycznej - konsumenta mającego stałe miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii oraz sposobu dokumentowania tych usług.
W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
Zatem w Pana sytuacji w celu ustalenia miejsca świadczenia i opodatkowania usług świadczonych na rzecz osób fizycznych w pierwszej kolejności należy ustalić jaka usługa będzie świadczona na rzecz Pana klienta. Przy określaniu z jaką konkretnie usługą mamy do czynienia należy mieć na uwadze specyfikę danego świadczenia i obowiązki ciążące na stronach umowy, w szczególności rodzaj i charakter składających się na daną usługę czynności. Kwestie te, zgodnie z zasadą swobody zawierania umów, regulowane są w zawieranych przez strony umowach cywilnoprawnych, jednakże nie mogą one naruszać obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28c ust. 1 ustawy, dotyczącym miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy:
Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n.
Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie miejsca świadczenia.
I tak, zgodnie z art. 28l ustawy:
W przypadku świadczenia na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu poza terytorium Unii Europejskiej, usług:
1) sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw,
2) reklamy,
3) doradczych, inżynierskich, prawniczych, księgowych oraz usług podobnych do tych usług,
4) przetwarzania danych, dostarczania informacji oraz usług tłumaczeń,
5) bankowych, finansowych, ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, z wyjątkiem wynajmu sejfów przez banki,
6) dostarczania (oddelegowania) personelu,
7) wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu, za które uznaje się również przyczepy i naczepy oraz wagony kolejowe,
8) (uchylone)
9) (uchylone)
10) (uchylone)
11) polegających na zapewnieniu dostępu do systemów gazowych, systemów elektroenergetycznych lub do sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,
12) przesyłowych:
a) gazu w systemie gazowym,
b) energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,
c) energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,
13) bezpośrednio związanych z usługami, o których mowa w pkt 11 i 12,
14) polegających na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania czynności lub posługiwania się prawem, o których mowa w pkt 1-13
- miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
Natomiast, jak wynika z art. 28k ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
Przy czym, na podstawie art. 28k ust. 2 ustawy:
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, w przypadku gdy łącznie są spełnione następujące warunki:
1) usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium jednego państwa członkowskiego;
2) usługi, o których mowa w ust. 1, są świadczone na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;
3) suma całkowitej wartości usług, o których mowa w ust. 1, świadczonych na rzecz podmiotów, o których mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości dostaw towarów, o których mowa w art. 22a ust. 1 pkt 3, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1, przy czym w przypadku usługodawcy posiadającego siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju wyrażona w złotych równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.
Jak wynika z art. 28k ust. 1 ustawy, ustawodawca określił szczegółowe zasady ustalania miejsca świadczenia m.in. usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, wiążąc to miejsce z miejscem siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłym miejscem pobytu usługobiorcy. Jednocześnie w sytuacji spełnienia przesłanek z art. 28k ust. 2 ustawy, podatnik ma możliwość wyboru miejsca opodatkowania zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy.
Jak stanowi bowiem art. 28k ust. 4 ustawy:
Podatnik, do którego ma zastosowanie przepis ust. 2, może wskazać jako miejsce świadczenia usług miejsce, o którym mowa w ust. 1. Podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wskazuje miejsce świadczenia usług przez złożenie zawiadomienia o takim wyborze w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tego wyboru, na zasadach określonych w art. 28p.
W sytuacji spełnienia przesłanek wynikających z art. 28k ust. 2 ustawy (które wyłączają stosowanie
art. 28k ust. 1 ustawy) należy odwołać się do zasad ogólnych dotyczących miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami i określić miejsce świadczenia zgodnie z art. 28c ustawy, tj. opodatkowanie będzie podlegać w kraju siedziby usługodawcy. Powyższe znajdzie zastosowanie tylko w odniesieniu do usług świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami z krajów członkowskich UE innych niż Polska (przy spełnieniu pozostałych przesłanek z art. 28k ust. 2 ustawy).
Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych - rozumie się przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze zm.) - zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:
Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie - ze względu na ich charakter - jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
Załącznik I zawiera następujące usługi:
1. Punkt 1 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
a) tworzenie i hosting witryn internetowych;
b) automatyczna konserwacja oprogramowania, zdalnie i online;
c) zdalne zarządzanie systemami;
d) hurtownie danych online, umożliwiające elektroniczne przechowywanie i wyszukiwanie konkretnych danych;
e) dostarczanie online przestrzeni na dysku na żądanie.
2. Punkt 2 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
a) uzyskiwanie dostępu online i pobieranie oprogramowania (w szczególności programy w zakresie zamówień publicznych/księgowości, programy antywirusowe) oraz jego uaktualnień;
b) oprogramowanie blokujące pojawianie się banerów reklamowych;
c) sterowniki do pobierania, takie jak programy ustawiające interfejsy komputera i urządzeń peryferyjnych (np. drukarek);
d) automatyczna instalacja online filtrów na witrynach internetowych;
e) automatyczna instalacja online zabezpieczeń typu firewall.
3. Punkt 3 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
a) uzyskiwanie dostępu i pobieranie motywów pulpitów;
b) uzyskiwanie dostępu i pobieranie obrazów, fotografii i wygaszaczy ekranu;
c) zawartość książek w formie cyfrowej i innych publikacji elektronicznych;
d) prenumerata gazet i czasopism publikowanych online;
e) dzienniki logowania i statystyki odwiedzania stron internetowych;
f) wiadomości, informacje o sytuacji na drogach oraz prognozy pogody online;
g) informacje generowane automatycznie online przez oprogramowanie po wprowadzeniu przez klienta określonych danych, takich jak dane prawne lub finansowe (w szczególności stale uaktualniane kursy giełdowe);
h) dostarczanie przestrzeni reklamowej, szczególnie banerów reklamowych na stronach lub witrynach internetowych;
i) korzystanie z wyszukiwarek i katalogów internetowych.
4. Punkt 4 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
a) uzyskiwanie dostępu i pobieranie muzyki na komputery i telefony komórkowe;
b) uzyskiwanie dostępu i pobieranie sygnałów dźwiękowych, urywków nagrań, dzwonków i innych dźwięków;
c) uzyskiwanie dostępu do filmów i ich pobieranie;
d) pobieranie gier na komputery i telefony komórkowe;
e) uzyskiwanie dostępu do automatycznych gier online, które wymagają użycia Internetu lub innych podobnych sieci elektronicznych, gdy gracze są od siebie oddaleni
f) odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą sieci radiowej lub telewizyjnej, internetu lub podobnej sieci elektronicznej, tj. słuchanie lub oglądanie programów w momencie wybranym przez użytkownika, na jego indywidualne życzenie, na podstawie katalogu programów wybranych przez dostawcę usług medialnych, np. telewizja lub wideo na życzenie;
g) odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą internetu lub podobnej sieci elektronicznej (streaming IP), chyba że są one nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pomocą sieci radiowych lub telewizyjnych;
h) dostawa treści audio i audiowizualnych za pomocą sieci komunikacyjnych, które to treści nie są udostępniane przez dostawcę usług medialnych i nie są objęte jego odpowiedzialnością redakcyjną;
i) dalsza dostawa treści audio i audiowizualnych należących do dostawcy usług medialnych, lecz dostarczanych przez inny podmiot za pomocą sieci komunikacyjnych.
5. Punkt 5 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;
b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia online i sprawdzane automatycznie, bez udziału człowieka.
Stosownie do art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 nie ma zastosowania do:
a) usług nadawczych;
b) usług telekomunikacyjnych;
c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się elektronicznie;
d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
g) kaset wideo i płyt DVD;
h) gier na płytach CD-ROM;
i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi, którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie);
k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
l) hurtowni danych off-line;
m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak kursy za pośrednictwem poczty;
p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
q-s) (uchylona)
t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób lub podobnych usług zarezerwowanych online.
Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi za usługę elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest aby:
Odnosząc się do przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy należy wskazać, że świadczone przez Pana usługi na rzecz klienta z Wielkiej Brytanii mają charakter usług elektronicznych, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy. Jak Pan wskazał, przedmiotem zawartej z klientem umowy jest wykonanie kompletnej strony internetowej „pod klucz”, które obejmuje analizę wymagań, projekt, programowanie, integracje, testy, wdrożenie. W Pana sytuacji należy przede wszystkim podkreślić, że przepis art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011 jednoznacznie zalicza do usług świadczonych drogą elektroniczną m.in. usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa. Również załącznik I pkt 1 lit. a rozporządzenia 282/2011 jako usługi świadczone drogą elektroniczną wymienia wprost „tworzenie i hosting witryn internetowych”. Co więcej Pana usługi nie są wymienione w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011, tzn. nie są to usługi wobec której przepisy rozporządzenia w zakresie usług świadczonych drogą elektroniczną nie mają zastosowania. Jednocześnie z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że podjęcie przez Pana czynności takich jakich jak analiza wymagań, projektowanie, zaprogramowanie, przetestowanie i wdrożenie będzie podstawą do uzyskania przez klienta z Wielkiej Brytanii konkretnego świadczenia, tj. wykonania przez Pana strony internetowej. Usługę wykonuje Pan zdalnie z terytorium Polski, zaś klientowi przekazuje Pan usługę w formie cyfrowej (kod źródłowy działający na serwerze klienta, konfiguracja domeny, itp.). Niewątpliwie w takim modelu biznesu nie dochodzi do kontaktu fizycznego z klientem, gdyż Pana udział w świadczonej usłudze sprowadza się do wykonania strony internetowej, która jest udostępniana klientowi wyłącznie w postaci cyfrowej. Samo udostępnienie stworzonej przez Pana strony internetowej jest zasadniczo zautomatyzowane i nie wymaga Pana dużego wkładu pracy. Przy czym należy podkreślić, że choć sam proces stworzenia strony internetowej co zrozumiałe, wymaga odpowiednich prac podjętych przez Pana osobiście to nie pozbawia usługi świadczonej przez Pana polegającej na analizie wymagań, zaprojektowaniu, zaprogramowaniu, przetestowaniu i wdrożeniu strony internetowej „pod klucz” usługi świadczonej drogą elektroniczną. Zatem w świetle definicji zawartej w rozporządzeniu, jak również wskazanych w nim katalogów usług elektronicznych oraz usług wyłączonych z tej kategorii, świadczone przez Pana usługi IT polegające na analizie wymagań, zaprojektowaniu, zaprogramowaniu, przetestowaniu i wdrożeniu strony internetowej „pod klucz” na rzecz osoby fizycznej stanowią usługi elektroniczne, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy w zw. z art. 7 rozporządzenia nr 282/2011.
Nadmienić należy, że w przypadku realizacji świadczeń na rzecz podmiotów niebędących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego, co do zasady art. 28k ust. 1 ustawy znajduje zastosowanie wówczas, gdy nie są spełnione warunki, o których mowa w art. 28k ust. 2 ustawy, bądź w przypadku gdy mimo spełnienia warunków, o których mowa w art. 28k ust. 2 stawy, usługodawca złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie, wskazujące jako miejsce świadczenia usług miejsce, o którym mowa w art. 28k ust. 1 ustawy.
Wskazał Pan, że Pana klientem jest osoba fizyczna - konsument, który nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT oraz ma stałe miejsce zamieszkania na terytorium Wielkiej Brytanii.
Zatem, skoro usługi opisane we wniosku, które Pan zamierza świadczyć na rzecz klienta z Wielkiej Brytanii (konsumenta, osoby fizycznej) - jak ustaliłem - stanowią usługi elektroniczne w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy, to miejsce świadczenia tych usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, posiadających miejsce zamieszkania na terytorium kraju trzeciego należy ustalić na zasadach, o których mowa w art. 28k ust. 1 ustawy. Oznacza to, że miejscem świadczenia tych usług na rzecz klienta posiadającego stałe miejsce zamieszkania w państwie trzecim (w tym przypadku w Wielkiej Brytanii), miejscem świadczenia (a zarazem miejscem opodatkowania) tych usług będzie państwo trzecie, w którym klient posiada stałe miejsce zamieszkania. Zatem Pana usługi nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce.
Skoro uznałem, że charakter świadczonych przez Pana usług na rzecz klienta z Wielkiej Brytanii spełnia definicję usługi elektronicznej, o której mowa w art. 2 pkt 26 ustawy, to miejsce jej świadczenia (a tym samym opodatkowania) należy ustalić na podstawie art. 28k ust. 1 ustawy. W konsekwencji Pana stanowisko, że usługi te należą do katalogu usług inżynierskich oraz podobnych, a także usług przetwarzania danych i dostarczania informacji, dla których miejsce świadczenia należy ustalić na podstawie art. 28l ustawy o VAT uznaję za nieprawidłowe.
Odnośnie dokumentowania świadczonych przez Pana usług należy zauważyć, że kwestie dokumentowania transakcji gospodarczych regulują przepisy rozdziału „Faktury” Działu XI.
I tak, zgodnie z art. 106a pkt 2 lit. b ustawy:
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego.
Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
Z powołanych przepisów wynika, że podatnik dokonujący sprzedaży zobowiązany jest do udokumentowania tej czynności poprzez wystawienie faktury. Faktura jest dokumentem (dowodem) potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego dokonanego przez podatnika VAT.
Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
W myśl art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem (…).
Natomiast z art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy wynika, że:
Faktura może nie zawierać w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b - danych określonych w ust. 1 pkt 5 i 12-14.
Z powołanego art. 106a pkt 2 lit. b) ustawy wynika, że przepisy dotyczące wystawiania faktur stosuje się m.in. do usług dokonywanych przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju - w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego. Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Natomiast w myśl art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy, kiedy obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1 - wówczas podatnik jest obowiązany wystawić fakturę - na żądanie nabywcy towaru.
Z opisu sprawy wynika, że świadczy Pan usługi klientowi, który posiada miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego (Wielkiej Brytanii). Jednocześnie, jak ustaliłem wcześniej, w świetle art. 28k ust. 1 ustawy, świadczone przez Pana usługi polegające na analizie wymagań, zaprojektowaniu, zaprogramowaniu, przetestowaniu i wdrożeniu strony internetowej „pod klucz” na rzecz klienta posiadającego stałe miejsce zamieszkania poza terytorium Unii Europejskiej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, lecz na terytorium państwa trzeciego, tj. w Wielkiej Brytanii. Zatem mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w przypadku świadczenia usług, o których mowa we wniosku, co do zasady nie ma Pan obowiązku wystawienia faktury na rzecz klienta. Niemniej jednak, w przypadku gdy udokumentuje Pan dokonane świadczenia fakturą, wówczas nie powinna ona zawierać stawki ani kwoty podatku VAT, natomiast w pozycji „stawka podatku” może zawierać oznaczenie „NP” (nie podlega opodatkowaniu).
W konsekwencji Pana stanowisko, że może Pan wystawić fakturę na rzecz klienta z Wielkiej Brytanii bez naliczania polskiego podatku VAT uznaję je za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo