Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.55.2026.2.RM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

• prawidłowe – w zakresie rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz dokumentowania transakcji w deklaracji oraz w informacji podsumowującej (pytanie 1) oraz
• prawidłowe – w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT (pytanie 2).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2026 r. za pośrednictwem systemu e-Doręczenia wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz dokumentowania transakcji w deklaracji i w informacji podsumowującej oraz prawa do odliczenia podatku VAT. Uzupełnili go Państwo 30 stycznia 2026 r. (wpływ za pośrednictwem systemu e-Doręczenia 30 stycznia 2026 r.) oraz – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 26 lutego 2026 r. (wpływ za pośrednictwem systemu e-Doręczenia 26 lutego 2026 r.) oraz pismem z 27 lutego 2026 r. (wpływ za pośrednictwem systemu e-Urząd Skarbowy 27 lutego 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej również: „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem VAT czynnym oraz podatnikiem zarejestrowanym do celów transakcji wewnątrzunijnych (podatnik VAT-UE).

Spółka działa w branży eventowej, zajmując się profesjonalną techniczną oprawą imprez i wydarzeń, w szczególności koncertów muzycznych. W ramach świadczonych przez siebie usług zapewnia ona nagłośnienie, oświetlenie, rozwiązania wizualne, używając do tego m.in. ekranów LED, monitorów, projektów, w tym paneli plazmowych i LED.

W ramach prowadzonej działalności Spółka zamawia towary od Kontrahenta z Chin, w szczególności ekrany LED, oraz pozostały sprzęt niezbędny do organizacji imprezy lub wydarzenia. Dostawa towarów odbywa się na warunkach Incoterms DDP (Delivered Duty Paid), tj. towar jest dostarczany bezpośrednio pod wskazany adres Spółki w Polsce, co zostało potwierdzone na fakturze wystawionej przez Kontrahenta.

Towary są dostarczane z innego państwa Unii Europejskiej (np. Niemiec) przez firmy kurierskie (np. (...)). Na etykiecie przesyłki widnieje adres nadawcy z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej i paczka jest nadana z tego kraju UE.

Spółka nie otrzymuje od Kontrahenta dokumentu SAD (zgłoszenia celnego importowego), ani potwierdzenia realizacji odprawy na jej rzecz. Spółka nie upoważniła Kontrahenta do dokonywania odpraw celnych na jej rzecz ani żadnego innego podmiotu. Spółka nie ma wiedzy, czy Kontrahent oclił ten towar oraz czy wykazał podatek VAT od jego importu, który mógłby być należny w państwie importu (Belgii), do którego towar jest dostarczany z Chin. Spółka posiada jedynie fakturę wystawioną przez chińskiego Kontrahenta.

Według najlepszej wiedzy Spółki, Kontrahent nie posiada siedziby działalności gospodarczej, ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Spółka nie ma informacji, czy Kontrahent był zarejestrowany jako podatnik VAT-UE w innym państwie UE. Kontrahent nie przekazał na prośbę Spółki jakichkolwiek informacji.

Zgodnie z ustaleniami pomiędzy stronami transakcji, to Kontrahent z Chin jest odpowiedzialny za dostarczenie Spółce towaru na wskazany adres na terytorium Polski. Spółka nabywa towary na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (monitory są wykorzystywane podczas eventów, dla których wykonuje ona usługi na rzecz własnych kontrahentów).

Spółka nie wyklucza, że takie sytuacje będą miały miejsce również w przyszłości. Wobec powyższego, wskazuje, że zadane pytania dotyczą również zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca posiada jedynie faktury wystawione przez chińskiego Kontrahenta.

Uzupełnienie wniosku

Spółka pragnie podkreślić, że Dyrektor KIS wydał indywidualną interpretację podatkową w tożsamej sprawie. Zatem Organ wypracował już podejście prawne dla sytuacji zakupu towaru od chińskiego kontrahenta, który importuje go przez inny kraj UE oraz dokonuje następnie WDT na rzecz polskiego nabywcy. Jest to interpretacja z dnia 9 października 2025 r. nr 0111-KDIB3-3.4012.425.2025.3.MW. Spółka aprobuje stanowisko Organu zaprezentowane w danej interpretacji i przyjmuje je jako część własnego stanowiska wnosząc o odniesienie się przez Organ do argumentów (rozstrzygnięcia zawartych w danej interpretacji).

Odpowiedź na wezwanie

1.  Od kiedy Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik VAT oraz podatnik VAT UE?

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE od dnia (...) 2023 r., a jako podatnik VAT zrezygnował ze zwolnienia podmiotowego z VAT w dniu (...) 2023 r. i od tego dnia jest podatnikiem VAT czynnym.

Okoliczności konkretnej transakcji, z którą wiążą się wątpliwości Spółki i do której ma się odnosić wydana interpretacja:

2.  Kiedy miała miejsce transakcja będąca przedmiotem zapytania - proszę podać ramy czasowe oraz jakie towary były przedmiotem transportu (ogólnie z innego kraju członkowskiego UE do Polski (stan faktyczny)?

Faktury za towar wystawiono w dniu: (...) (faktura nr 1) oraz (...) (faktura nr 2). Płatności dokonano w dniu (...) za fakturę nr 1, na podstawie faktury proforma oraz (...) za fakturę nr 2, na podstawie faktury proforma. Towar został dostarczony i odebrany w Polsce w dniu:

• (...) 2025 r. (udokumentowany fakturą nr 1),
• (...) 2026 r. (udokumentowany fakturą nr 2).

Towarami, które były przedmiotem transportu były (...). Są to (...)).

3.  Wskazali Państwo, że towary są dostarczane przez firmy kurierskie (np. (...) z innego państwa Unii Europejskiej (np. Niemiec), a dalej, że „VAT od jego importu, który mógłby być należny w państwie importu (Belgii), do którego towar jest dostarczany z Chin” - proszę wyjaśnić ww. rozbieżności i wskazać pomiędzy jakimi państwami kolejno towar jest transportowany w ramach transakcji będącej przedmiotem zapytania?

Towar został zaimportowany przez chińskiego Kontrahenta na terytorium UE przez Belgię. W Belgii dokonano odprawy celnej. Następnie towar w ramach przemieszczenia wewnątrzunijnego został przetransportowany do Niemiec przez chińskiego Kontrahenta. Z Niemiec chiński Kontrahent nadał towar do Spółki do Polski za pośrednictwem (...).

4.  W jakim momencie Spółka nabywa prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, gdzie/na terytorium jakiego kraju znajduje się wówczas towar?

Spółka nabyła prawo do rozporządzenia towarem jak właściciel w momencie jego odbioru od kuriera firmy (...) w Polsce.

5.  Czy Kontrahent z Chin jest zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej na terytorium Unii Europejskiej (w jakim państwie?) – w opisie stanu faktycznego wskazali Państwo, że „Spółka nie ma informacji, czy Kontrahent był zarejestrowany jako podatnik VAT-UE w innym państwie UE”, natomiast we własnym stanowisku w sprawie wskazali Państwo, że „Pomimo, że Kontrahent z Chin nie jest zarejestrowany jako podatnik na terytorium UE należy uznać, że będzie on podatnikiem podatku od wartości dodanej, albowiem dokonuje czynności opodatkowanych (import towarów, dostawę towarów na terytorium Unii”. Proszę opisać zdarzenie.

Spółka podtrzymuje zarówno podany opis stanu faktycznego, jak i własne stanowisko prawne. Spółka doprecyzowuje, że nie ma informacji czy Kontrahent był zarejestrowany jako podatnik VAT-UE w innym państwie UE. Na potrzeby wydania wniosku o interpretację, Spółka zakłada, że chiński Kontrahent nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE w Niemczech (ani jako polski podatnik VAT), z którego to kraju towar został przetransportowany do Polski.

Co do stanowiska prawnego Spółki, jej zdaniem pomimo, że Kontrahent z Chin nie jest zarejestrowany jako podatnik na terytorium UE ogólnie rzecz biorąc, niezależnie od faktu czy chiński Kontrahent jest formalnie zarejestrowany jako podatnik VAT-UE należy uznać, że będzie on podatnikiem podatku od wartości dodanej, albowiem dokonuje czynności opodatkowanych (import towarów, dostawę towarów na terytorium Unii).

6.  Czy chiński Kontrahent potraktował dostawę towarów dokonaną na Państwa rzecz jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów do Polski, czy znajduje to potwierdzenie w jakimś dokumencie/umowie/adnotacji (np. powołano art. 138 Dyrektywy 2006/112, wskazano nazwę, adres i numer VAT przedstawiciela podatkowego chińskiego dostawcy itp.)?

Spółka nie posiada informacji, o które pyta Organ. Dla Spółki powyższe informacje są bez znaczenia ponieważ posiadanie lub nieposiadanie formalnej rejestracji na VAT nie ma znaczenia dla oceny czy dany podmiot jest podatnikiem VAT.

O tym, czy dany podmiot jest podatnikiem podatku od wartości dodanej czy też nie, nie decyduje bowiem fakt zarejestrowania się podmiotu dla celów tego podatku, ale charakter czynności wykonywanych przez ten podmiot. Nawet, jeśli podmiot nie jest zarejestrowany w tym państwie członkowskim jako podatnik podatku od wartości dodanej, to de facto występuje jako taki podatnik z uwagi na fakt wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem, tj. importu towarów.

Tym samym, podkreślić należy, że chiński Dostawca dla tej transakcji działa na terytorium Niemiec w charakterze podatnika od wartości dodanej (niezależnie od tego czy przepisy obowiązujące na terytorium Niemiec zwalniają z podatku od wartości dodanej import towarów przemieszczanych następnie na terytorium innego państwa członkowskiego). 

Z kolei z brzmienia art. 9 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że dla uznania transakcji za WNT, po pierwsze, podmiot z jednego państwa członkowskiego musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel (na rzecz tego podmiotu ma być dokonana dostawa), a po drugie towary te w wyniku dokonanej dostawy mają zostać wysłane lub przetransportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego.

Przy czym, pozostaje bez znaczenia, kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary mogą być wysyłane lub transportowane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Treść przepisu nie wskazuje również jednoznacznie, w jakim terminie ta wysyłka musi się odbyć.

Dodatkowo, transakcja może zostać uznana za WNT, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy pod warunkiem, że nabywcą towarów transportowanych z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego kraju członkowskiego jest podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa powyżej, natomiast dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub podatnikiem podatku od wartości dodanej.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE. L z 2006 r., nr 347, str. 1, z późn. zm. „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalność rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za

Z kolei w myśl art. 9 ust. 1 ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Na mocy art. 9 ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:

a)  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b)  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a z zastrzeżeniem art. 10;

2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit.a.

Zatem przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy, ma miejsce wówczas, gdy w wyniku dostawy, w ramach której dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki.

Dodatkowo, transakcja może zostać uznana za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów pod warunkiem, że nabywcą towarów transportowanych z terytorium jednego państwa członkowskiego na inne jest podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa powyżej, natomiast dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub podatnikiem podatku od wartości dodanej. W sytuacji, gdy spełnione zostaną powyższe warunki - transakcję uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z powyższym, aby daną transakcję można było uznać za wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru musi dojść do sytuacji, w której towar będący przedmiotem dostawy jest wysłany bądź przetransportowany z jednego państwa członkowskiego do drugiego państwa członkowskiego oraz spełnione zostały warunki odnośnie podmiotów biorących udział w danej transakcji, tj. nabywca towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15, a nabywane przez niego towary służą jego działalności gospodarczej oraz dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub podatnikiem podatku od wartości dodanej.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa wskazać należy, że opisana przez Wnioskodawcę transakcja będzie stanowiła wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, ponieważ wypełnia zawartą w art. 9 ustawy o VAT definicję WNT. Pomimo, że jak wskazano w niniejszym piśmie, Dostawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, ani podatnikiem podatku od wartości dodanej, należy uznać, że będzie on podatnikiem podatku od wartości dodanej, albowiem dokonuje czynności opodatkowanych (import towarów, dostawę towarów na terytorium Unii). Nabyty towar służy Spółce do działalności gospodarczej i został wysyłany lub transportowany na terytorium Polski z terytorium innego państwa członkowskiego (Niemiec). Zatem spełnione zostają wszystkie wymienione powyżej warunki, pozwalające na uznanie transakcji opisanej we wniosku jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W konsekwencji, w analizowanej sprawie z tytułu nabycia towaru od Kontrahenta z Chin, Spółka winna rozpoznać wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy i opodatkować je na terytorium kraju, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy.

7.  Jakie dane znajdują się na fakturze wystawionej przez chińskiego Kontrahenta na Państwa rzecz, w tym proszę wskazać nazwę dostawcy towarów, numer identyfikacji podatkowej dostawcy i nabywcy towarów, czy faktura zawiera kwotę podatku, itd., w jaki sposób i na terytorium jakiego kraju przedmiotowa transakcja została rozliczona przez chińskiego Kontrahenta?

Na fakturze/ach znajdują się następujące dane:

• (...) (dane chińskiego Kontrahenta),
• Brak numeru identyfikacji podatkowej dostawcy,
• Nr identyfikacji podatkowej nabywcy (tj. Spółki) (...),
• Faktura nie zawiera kwoty podatku.

Faktury zostały wystawione przed wysłaniem towaru przez chińskiego Kontrahenta z Chin.

Przedmiotowa transakcja została rozliczona przez chińskiego Kontrahenta w Belgii jako import towarów na terytorium UE. Następnie towar został wysłany przez niego z Niemiec do Spółki w Polsce.

8.  Wskazali Państwo, że „na etykiecie przesyłki widnieje adres nadawcy z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej i paczka jest nadana z tego kraju UE” – proszę wskazać jakie konkretnie dane widnieją na ww. etykiecie, w tym nazwę, adres, numer identyfikacji podatkowej ww. nadawcy z UE, kim jest ten podmiot oraz jaka jest jego rola w transakcji będącej przedmiotem zapytania, np. czy jest to agencja celna/przedstawiciel podatkowy działający w imieniu i na rzecz chińskiego dostawcy?

Na etykiecie widnieje wyłącznie informacja o tym, że przesyłkę nadano w (...) ((...) – Niemcy , oraz nr referencyjny nadawcy. Jest to numer wewnętrzny nadawany przez (...). Spółka nie jest w stanie zweryfikować, do kogo on należy.

9.  Proszę wskazać konkretnie i jednoznacznie - czy towary zakupione przez Spółkę od chińskiego Kontrahenta i przetransportowane do Polski z innego niż Polska państwa członkowskiego UE zostały zgłoszone do odprawy celnej i dopuszczone do obrotu w UE (zaimportowane), kto dokonał odprawy celnej oraz w jakim kraju to nastąpiło?

Według informacji otrzymanych przez Spółkę, towary zakupione przez nią od chińskiego Kontrahenta zostały zgłoszone do odprawy celnej w Belgii i dopuszczone w tymże państwie do obrotu. Odprawy celnej dokonano w Belgii. Odprawy dokonał chiński Kontrahent (współdziałając z lokalną agencją celną. Chiński Kontrahent działał we własnym imieniu – nie działał on w imieniu Spółki.

Towary zostały zakupione i dostarczone w formule Incoterms DDP (ta informacja widnieje na fakturze. Zgodnie z ustaleniami, całość kosztów transportu, ubezpieczenia oraz ewentualnych opłat celnych i podatków ponosił dostawca. To oznacza, że odprawa celna oraz zapłata należności importowych należały do dostawcy. Spółka posiada potwierdzenia płatności za faktury. Spółka nie była zgłaszającym w systemie AIS, stąd brak dokumentów SAD i PZC wystawionych na Spółkę. Spółka nie była stroną zgłoszenia celnego.

10.  Czy Spółka wykorzystuje towary zakupione od chińskiego dostawcy do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT na terytorium Polski?

Tak, Spółka wykorzystuje towary zakupione od chińskiego dostawcy do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT na terytorium Polski. Spółka działa w branży eventowej, zajmując się profesjonalną techniczną oprawą imprez i wydarzeń, w szczególności koncertów muzycznych. W ramach świadczonych przez siebie usług zapewnia ona nagłośnienie, oświetlenie, rozwiązania wizualne, używając do tego m.in. ekranów LED, monitorów, projektów, w tym paneli plazmowych i LED. W tym celu używa również ekranów LED nabytych od chińskiego Kontrahenta.

Pytania

1)  Czy dostawy towarów realizowane przez Kontrahentów Spółki powinny zostać rozpoznane jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów podlegające opodatkowaniu w Polsce, które powinno zostać wykazane w deklaracji VAT-7M, bez wykazywania w informacji podsumowującej VAT-UE, z uwagi na brak możliwości uzyskania numeru VAT-UE Kontrahenta?

2)  Czy Spółka jest uprawniona do odliczenia VAT naliczonego od dostaw towarów zrealizowanych przez Kontrahenta na jej rzecz?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowe transakcje powinny zostać rozpoznane jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów podlegające opodatkowaniu w Polsce oraz powinny zostać wykazane w deklaracji VAT-7M, ale bez wykazywania w informacji podsumowującej VAT-UE, z uwagi na brak możliwości uzyskania numeru VAT-UE Kontrahenta.

W ocenie Spółki, jest ona uprawniona do odliczenia VAT naliczonego od dostaw towarów zrealizowanych przez Kontrahenta na jej rzecz.

Uzasadnienie

Ad 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)  eksport towarów;

3)  import towarów na terytorium kraju;

4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz.UE.L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.).

W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej - rozumie się przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).

Na mocy art. 2 pkt 4 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzącego w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie towarów - rozumie się przez to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Według art. 2 pkt 11 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o podatku od wartości dodanej - rozumie się przez to podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego tą ustawą.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1)  nabywcą towarów jest:

a)  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b)  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

c)  z zastrzeżeniem art. 10;

2)  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy:

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ponadto, na mocy art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE. L z 2006 r., nr 347, str. 1, z późn. zm.):

„podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalność rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

W ocenie Spółki, przedmiotowe transakcje nie mogą zostać uznane za import towarów w Polsce, ponieważ Spółka nie odpowiada za dostawę towarów do UE/Polski, a wszelkie obowiązki z tym związane wykonuje Kontrahent, który zgodnie z ustaleniami umowy jest zobowiązany do dokonania wszystkich formalności celnych (tj. na zasadach DDP – Incoterms).

Mając na uwadze ten fakt, że Spółka nie wie co się dzieje z towarami w innych państwach UE, to może rozsądnie zakładać, że skoro przesyłka towaru do niej została nadana w innym państwie członkowskim (np. w innym niż państwo, do którego zaimportowano towar), to Kontrahent musiał dokonać wszystkich formalności celno-podatkowych w związku z importem towarów do UE. Mając na uwadze ten fakt, że Spółka nie posiada informacji o tym, aby import miał miejsce w Polsce (towary są przywożone najpierw do Belgii lub innego państwa UE), to zgodnie z art. 9 ustawy o VAT powinna potraktować daną transakcję jako WNT, a nie np. import towarów.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów należy rozpoznać (opodatkować) w kraju, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu. Podatnikiem (podmiotem zobowiązanym do opodatkowania WNT) z tego tytułu jest nabywca towarów.

Pomimo, że Kontrahent z Chin nie jest zarejestrowany jako podatnik na terytorium UE należy uznać, że będzie on podatnikiem podatku od wartości dodanej, albowiem dokonuje czynności opodatkowanych (import towarów, dostawę towarów na terytorium Unii).

Wobec powyższego, mając na uwadze, że Spółka będzie otrzymywać towary w ramach przesyłki kurierskiej nadesłanej z innego państwa UE (np. Niemiec), to w jej ocenie przedmiotowe transakcje będą stanowiły wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Kwestia braku wykazywania transakcji w VAT-UE

Ponadto wskazać należy, że w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:

Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy:

Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:

1) „podatnika VAT czynnego”,

2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:

a) ust. 3 i 3c,

b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE

- i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.

Jednocześnie, stosownie do art. 97 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15 i art. 15a, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

W myśl art. 99 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Jak stanowi art. 99 ust. 7c ustawy:

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.

Należy mieć na uwadze, że podatek VAT jest podatkiem opartym na zasadzie samoobliczania, co oznacza, że wysokość ewentualnego zobowiązania podatkowego deklaruje pierwotnie sam podatnik. Zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług powstają bowiem na mocy zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, bez potrzeby wydawania decyzji przez organy podatkowe.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że podatnik dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju musi z tego tytułu rozliczyć podatek VAT w Polsce. Wobec powyższego, ma on obowiązek dokonania samoobliczenia podatku należnego z tego tytułu i wykazania go w deklaracji podatkowej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Od 1 października 2020 r., kwestie danych jakie należy wykazywać w składanych deklaracjach reguluje rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 z późn. zm.) - dalej: „rozporządzenie”.

Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 99 ust. 13b oraz art. 109 ust. 14 ustawy, które stanowią o upoważnieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydania rozporządzenia określającego:

• szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy (zgodnie z treścią art. 99 ust. 13b ustawy);
• szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji (w myśl art. 109 ust. 14 ustawy).

Zatem od 1 października 2020 r. dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K i informacja o ewidencji zostały zastąpione przez przesyłany łącznie jeden dokument elektroniczny JPK_VAT, w formie JPK_V7M lub JPK_V7K. Oznacza to, że za okresy od 1 października 2020 r. nie ma możliwości składania deklaracji VAT-7 i VAT-7K oraz ewidencji w inny sposób niż w formie nowego JPK_VAT. Elementy nowego JPK_VAT określa ww. rozporządzenie oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.

Na podstawie § 1 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia:

1.  Rozporządzenie określa:

1)  szczegółowy zakres danych zawartych w:

a)  deklaracjach podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,

b)  ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy, zwanej dalej „ewidencją”;

2)  objaśnienia co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy, zwanych dalej „deklaracjami”, oraz niezbędne pouczenia, a także sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy.

2.  Objaśnienia co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy określa załącznik do rozporządzenia.

Zgodnie z § 2 pkt 8 i pkt 9 rozporządzenia:

Deklaracje zawierają:

8) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego;

9) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego.

Stosownie do § 4 pkt 1 lit. i rozporządzenia:

Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego, o których mowa w § 2 pkt 8, obejmują wysokość podstawy opodatkowania, a w przypadkach określonych w lit. d-f oraz i-m - także wysokość podatku należnego, z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Według § 5 pkt 2 lit. b rozporządzenia:

Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego, o których mowa w § 2 pkt 9, obejmują wartość bez podatku (netto) oraz wysokość podatku naliczonego z tytułu nabycia pozostałych towarów i usług.

Z pkt 4.1. załącznika do rozporządzenia „Objaśnienia do deklaracji” wynika, że w części deklaracji dotyczącej obliczenia wysokości podatku należnego wykazuje się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy opodatkowania oraz wysokość podatku należnego), dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku, jeżeli mają wpływ na rozliczenie w tym okresie. Dotyczy to również dostaw towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy.

Z pkt 5.1. ww. załącznika wynika, że w zakresie danych niezbędnych do obliczenia wysokości podatku naliczonego należy wykazać wyłącznie wartość towarów i usług oraz kwotę podatku naliczonego (z uwzględnieniem korekt) w takiej wysokości, w jakiej podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego lub zwrot podatku naliczonego, na zasadach określonych w przepisach art. 86-92 ustawy, z uwzględnieniem przepisów wykonawczych, w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja.

Jednocześnie z pkt 5.2. ww. załącznika wynika, że dane, o których mowa w § 5 pkt 2 i 3 rozporządzenia, są podawane przez podatnika w deklaracji, w przypadku gdy określone w tych przepisach zdarzenia wystąpiły u podatnika w danym okresie rozliczeniowym.

W deklaracji i ewidencji JPK_V7M przewidziano dwa pola, w których wykazuje się wartości wynikające z tytułu WNT.

W polu:

• K_23 wykazuje się wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - obliczoną zgodnie z art. 29a ustawy.
• K_24 wykazuje się wysokość podatku należnego wynikającą z wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - obliczoną od podstawy ustalonej zgodnie z art. 29a ustawy.

Stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lub art. 11 ust. 1, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.

Zgodnie z art. 100 ust. 3 ustawy:

Informacje podsumowujące składa się za okresy miesięczne, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym:

1)  powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania transakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4;

2)  dokonano przemieszczenia towarów lub zmiany w zakresie procedury, o których mowa w ust. 1 pkt 5.

W myśl art. 100 ust. 8 pkt 3 ustawy:

Informacja podsumowująca powinna zawierać następujące dane: właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany przez państwo członkowskie właściwe dla podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego dostawy towarów, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

Zauważyć należy, że przepis art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy wyraźnie wskazuje, że w informacji podsumowującej wykazuje się wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów od podatników podatku od wartości dodanej zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.

Skoro zatem dostawca (Kontrahent z Chin) nie podał ważnego i właściwego numeru VAT UE, a Spółka nie jest w stanie uzyskać takiego numeru we własnym zakresie (z umowy, faktury, korespondencji handlowej) lub też dostawca nie jest po prostu zarejestrowany do celów VAT UE na terenie Unii, to takiej transakcji nie można (ze względów technicznych) wykazać w składanej do urzędu skarbowego informacji podsumowującej o dokonanych wewnątrzwspólnotowych transakcjach VAT-UE - system informatyczny nie przepuści takiego dokumentu.

W konsekwencji, w ocenie Spółki postępuje ona prawidłowo gdy uznaje opisaną transakcję za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) i wykazuje ją w deklaracji JPK_V7M, bez wykazywania jej w informacji podsumowującej VAT-UE.

Jednocześnie w ocenie Spółki, mogłaby ona odrębnie wyjaśnić rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi w złożonej deklaracji i w informacji podsumowującej, składając pisemne wyjaśnienie o braku identyfikacji Kontrahenta z Chin, podając szczegółowe dane identyfikacyjne dostawcy towaru, powiadamiając urząd skarbowy o przyczynie braku wykazania tej transakcji w informacji podsumowującej.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w interpretacjach podatkowych wydawanych przez Dyrektora KIS, w tym m.in.:

• Interpretacja podatkowa z dnia 31 grudnia 2025 r. nr 0113-KDIPT1-2.4012.1090.2025.1.JS, w której Wnioskodawca zgodził się, że w przypadku, gdy podatnik posiada jedynie fakturę wystawioną przez kontrahenta, to przemieszczenie towarów z innego państwa UE do Polski powinno zostać rozpoznane jako WNT,
• Interpretacja podatkowa z dnia 22 września 2025 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.532.2025.2.KK,
• Interpretacja podatkowa z dnia 9 października 2025 r. nr 0111-KDIB3-3.4012.425.2025.3.MW.

Uzasadnienie do pytania nr 2

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy mają prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku z dokonanym WNT. Kwotę podatku naliczonego (podlegającego odliczeniu) stanowi wówczas kwota podatku należnego z tytułu WNT, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy o VAT.

Wobec powyższego, skoro Spółka wykorzystuje nabyte towary do celów swojej działalności gospodarczej (jak o tym była mowa w opisie stanu faktycznego), to jest ona uprawniona do wykazania VAT naliczonego z tytułu WNT. W związku z tym ta transakcja będzie dla niej neutralna podatkowo.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 7 ustawy:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy:

Według art. 9 ust. 2 ustawy:

Zatem, przy spełnieniu warunków odnośnie podmiotów biorących udział w transakcji, wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy ma miejsce wówczas, gdy w wyniku dostawy, w ramach której dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Jednocześnie, zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347 str. 1 ze zm.):

Ponadto, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy:

Jednocześnie jak stanowi art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 25 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:

Zatem, importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Natomiast miejscem importu, tj. państwem członkowskim, w którym import towarów podlega opodatkowaniu – stosownie do art. 26a ustawy jest terytorium tego państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT oraz jako podatnik VAT-UE. Spółka prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której zapewnia techniczną oprawę imprez i wydarzeń. W związku z tym, Spółka zamawia towary od Kontrahenta z Chin.

Przedmiotem wniosku jest transakcja, w ramach której Spółka nabyła (...)). Towary zostały przetransportowane z Chin do Belgii. W Belgii chiński Kontrahent, we współpracy z lokalną agencją celną, zgłosił towary do odprawy celnej w wyniku czego towary zostały dopuszczone do obrotu. Następnie, chiński Kontrahent przetransportował towar do Niemiec, skąd wysłał towar do Spółki na terytorium Polski za pośrednictwem firmy kurierskiej. Spółka nabyła prawo do rozporządzenia towarem jak właściciel w Polsce, w momencie jego odbioru od kuriera. Towar został dostarczony i odebrany w Polsce (...) 2025 r. (dostawa udokumentowana fakturą nr 1 z (...) - opłacona na podstawie faktury proforma (...)), oraz (...) 2026 r. (dostawa udokumentowana fakturą nr 2 z (...) - opłacona na podstawie faktury proforma (...)). Faktury zostały wystawione przed wysłaniem towaru przez chińskiego Kontrahenta z Chin. Na fakturze/ach znajdują się dane chińskiego Kontrahenta ((...)) oraz nr identyfikacji podatkowej Spółki (nabywcy). Faktura nie zawiera natomiast numeru identyfikacji podatkowej dostawcy i kwoty podatku. Chiński Kontrahent nie posiada w Polsce siedziby i stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowany dla celów VAT w Polsce.

Ad 1

Wątpliwości Spółki dotyczą m.in. ustalenia, czy nabycie towarów od chińskiego Kontrahenta stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, które należy wykazać w deklaracji VAT-7M, a ze względu na brak nr NIP-UE ww. dostawcy nie można jej wykazać w informacji podsumowującej.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że jak wynika z powołanych regulacji, wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy (WNT) ma miejsce wówczas, gdy podmiot z jednego państwa członkowskiego nabywa prawo do rozporządzania towarami jak właściciel (na rzecz tego podmiotu dokonywana jest dostawa), i wyniku dokonanej dostawy towary te są wysłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego. Przy czym, jak słusznie Państwo wskazali nie ma znaczenia, kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione - mogą być wysyłane/transportowane zarówno przez dostawcę jak i nabywcę lub na ich rzecz. Jednocześnie, transakcja może zostać uznana za WNT, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy pod warunkiem, że nabywcą towarów transportowanych z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego kraju członkowskiego jest podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika (lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa powyżej), natomiast dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub podatnikiem podatku od wartości dodanej. Przy tym, jak stanowi art. 25 ust. 1 ustawy - wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów należy opodatkować w kraju, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu. Podatnikiem (podmiotem zobowiązanym do opodatkowania WNT) z tego tytułu jest nabywca towarów. W analizowanej sprawie powyższe warunki są spełnione.

Spółka nabyła towar od chińskiego Kontrahenta. Towar został przetransportowany z kraju trzeciego na terytorium państwa członkowskiego UE (Belgia). Na terytorium Belgii chiński Kontrahent zgłosił towar do odprawy celnej i rozliczył w Belgii import towarów na terytorium UE, a następnie przetransportował ten towar do Niemiec, skąd za pośrednictwem firmy kurierskiej wysłał go do Spółki na terytorium Polski. Jednocześnie Spółka wskazała, że nie ma wiedzy, czy chiński Kontrahent był zarejestrowany jako podatnik VAT-UE w innym państwie UE, ale zakłada, że chiński Kontrahent nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE w państwie, z którego towar został przetransportowany do Polski (Niemcy), ani jako polski podatnik VAT.

Należy zauważyć że o tym, czy dany podmiot jest podatnikiem podatku od wartości dodanej, czy też nie (podobnie jak podatku od towarów i usług), nie decyduje fakt zarejestrowania się podmiotu dla celów tego podatku, lecz charakter czynności jakie wykonuje. Nawet jeśli podmiot nie jest zarejestrowany w danym państwie członkowskim jako podatnik podatku od wartości dodanej, to występuje jako taki podatnik z uwagi na fakt wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem.

Przestawione okoliczności wskazują, że pomimo braku rejestracji dla celów VAT na terytorium Niemiec, chiński Kontrahent działał na terytorium UE w charakterze podatnika podatku od wartości dodanej ponieważ dokonywał czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej. W tym przypadku był to import towarów oraz dostawa towarów na terytorium UE. Powyższe pozwala zatem uznać, że chiński Kontrahent, od którego Spółka nabyła towar, działał w analizowanej sprawie w charakterze podatnika podatku od wartości dodanej.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście obowiązujących przepisów prawa pozwala zatem przyjąć, że nabycie towarów przez Spółkę od chińskiego Kontrahenta spełnia przesłanki do uznania transakcji za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy.

Spółka (nabywca towarów) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT oraz jest zarejestrowana do celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce, i jak przyjąłem w niniejszym rozstrzygnięciu, dostawca towarów – chiński Kontrahent - działała w charakterze podatnika podatku od wartości dodanej. W wyniku dostawy towarów dokonanej przez chińskiego Kontrahenta na rzecz Spółki, towar został przetransportowany z Niemiec do Polski, tj. na terytorium państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie rozpoczęcia wysyłki. Jednocześnie, Spółka wykorzystuje zakupiony towar w działalności gospodarczej polegającej na profesjonalnej technicznej oprawie imprez i wydarzeń, w szczególności koncertów muzycznych.

Zatem, przemieszczenie towarów z Niemiec na terytorium Polski stanowi dla Spółki wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy, które Spółka powinna opodatkować na terytorium kraju, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Przechodząc do kwestii wykazywania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji oraz w informacji podsumowującej należy wskazać, że zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 99 ust. 7c ustawy:

Jak stanowi art. 99 ust. 11c ustawy:

Elementy JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.

Należy wskazać, że w polu K_23 pliku JPK_V7M wykazuje się wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - obliczoną zgodnie z art. 29a ustawy. Kwota ta jest porównywana z wartością wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów wykazaną w informacji podsumowującej. Natomiast w polu K_24 wykazuje się wysokość podatku należnego wynikającą z wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - obliczoną od podstawy ustalonej zgodnie z art. 29a ustawy.

Z rozstrzygnięcia przyjętego w niniejszej interpretacji wynika, że nabycie towaru od chińskiego Kontrahenta stanowi opodatkowane w Polsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy. W związku z tym, Spółka powinna wykazać tę transakcję w pliku JPK_V7M.

Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy:

W myśl art. 100 ust. 8 pkt 3 ustawy:

W analizowanej sprawie, nabycie towaru od chińskiego Kontrahenta stanowi dla Spółki wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, co oznacza, że co do zasady powinno zostać wykazane w informacji podsumowującej. Niemniej jednak, jak wskazała Spółka, na fakturze wystawionej przez chińskiego Kontrahenta nie widnieje jego numer VAT-UE oraz jak zakłada Spółka – podmiot ten nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, ani podatnikiem podatku od wartości dodanej. Zatem, z uwagi na brak numeru VAT chińskiego Kontrahenta (dostawcy towaru), przedmiotowej transakcji nie należy wykazywać w informacji podsumowującej, ponieważ złożenie informacji podsumowującej, która nie zawiera numeru VAT dostawcy towaru, jest technicznie niemożliwe.

Przy czym, należy zwrócić uwagę, że z objaśnienia do poz. K_23 pliku JPK_V7M wynika, że kwota wykazana w tej pozycji (wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów) będzie porównywana z wartością wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów wykazaną w informacji podsumowującej. Skoro, z uwagi na brak numeru VAT dostawcy towaru Spółka nie ma możliwości wykazania dokonanej transakcji w informacji podsumowującej, Spółka powinna wykazać wartość dokonanego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w pliku JPK_V7M i jednocześnie odrębnie wyjaśnić rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi w złożonej deklaracji i w informacji podsumowującej. Jeśli bowiem podatnik nie ma możliwości wykazania tej transakcji w informacji podsumowującej (z uwagi na brak numeru UE kontrahenta), powinien złożyć pisemne wyjaśnienie o braku identyfikacji kontrahenta, podając szczegółowe dane identyfikacyjne dostawcy towaru.

Mając na uwadze powyższe ustalenia, należy stwierdzić, że dokonane wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów Spółka powinna wykazywać w pliku JPK_V7M. Natomiast z uwagi na brak numeru VAT chińskiego Kontrahenta (dostawcy towarów) dokonanej transakcji nie należy wykazywać w informacji podsumowującej, powiadamiając jednocześnie urząd skarbowy o przyczynie braku wykazania tej transakcji w informacji podsumowującej.

Tym samym stanowisko w zakresie pytania 1, zgodnie z którym opisana transakcja stanowi/będzie stanowić wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów podlegające opodatkowaniu w Polsce, które powinno zostać wykazane w deklaracji VAT-7M, ale bez wykazywania w informacji podsumowującej VAT-UE, z uwagi na brak możliwości uzyskania numeru VAT-UE Kontrahenta jest prawidłowe.

Ad 2

Wątpliwości Spółki dotyczą również prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu dostaw towarów dokonanych przez chińskiego Kontrahenta na Jej rzecz.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

Według art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c) ustawy:

Jak wynika z cytowanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:

Przy czym, na podstawie art. 86 ust. 10b pkt 2 ustawy:

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powstanie obowiązku podatkowego w zakresie danej czynności wiąże się z koniecznością wykazania podatku należnego w składanych przez podatnika deklaracjach (JPK_VAT). W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, to nabywca towarów jest podatnikiem, co oznacza, że to na nim ciąży obowiązek wykazania podatku należnego od dokonanej dostawy.

Tak więc, podatnik, który nabywa towary w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju musi rozliczyć w Polsce podatek VAT z tego tytułu, tj. ma on obowiązek dokonania samoobliczenia podatku należnego i wykazania go w deklaracji podatkowej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy. Przy tym, jak stanowi powołany art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c) ustawy - kwota podatku naliczonego jest kwotą podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 ustawy.

Spółka, która jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT wykorzystuje towary nabyte od chińskiego Kontrahenta w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT na terytorium Polski (profesjonalna techniczna oprawa imprez i wydarzeń, w szczególności koncertów muzycznych).

Zatem skoro, towary nabyte w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów są/będą wykorzystywane przez Spółkę do czynności, które podlegają opodatkowaniu w Polsce - Spółce przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.

Tym samym, stanowisko w zakresie pytania 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskażenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.