Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.655.2025.2.RM

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 1 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT importu towarów umieszczonych w przesyłkach. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 24 listopada 2025 r. (wpływ 1 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną mieszkającą w Polsce i prowadzącą działalność pod nazwą (…), w ramach wpisu do CEDiG, nr NIP: (…). Głównym przedmiotem Pana działalności jest 52.29.C - działalność pozostałych agencji transportowych.

Posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP, w rozumieniu art. 3 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ewidencja rachunkowa w ramach prowadzonej działalności prowadzona jest za pomocą pełnej księgowości.

Działalność gospodarcza została przez Pana rozpoczęta w 1996 roku. Jest Pan zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT. Rozlicza Pan deklaracje co miesiąc.

W ramach prowadzonej działalności zajmuje się Pan (…).

Przedmiotem pytania są konsekwencje na gruncie art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm., dalej ustawa o VAT) objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu w Polsce przesyłek, które spełniają łącznie następujące warunki:

• przesyłki wysyłane są od nadawców - osób fizycznych z krajów trzecich spoza Unii Europejskiej (np. Stany Zjednoczone, Kanada, itd.),
• przesyłki przeznaczone są dla indywidualnych odbiorców, osób fizycznych w Polsce lub innych krajach Unii Europejskiej,
• ilość i rodzaj towarów zawartych w przesyłce nie wskazują na ich przeznaczenie handlowe,
• odbiorca nie jest obowiązany do uiszczenia opłat na rzecz nadawcy w związku z otrzymaniem przesyłki,
• przesyłki mają charakter okazjonalny,
• łączna wartość towarów w przesyłkach nie przekracza kwoty odpowiadającej równowartości 45 euro,
• towary w przesyłkach nie przekraczają ilości i limitów, o których mowa w art. 52 ust. 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 143 ust. 1 lit. b Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.; dalej: „Dyrektywa 2006/112/WE”), państwa członkowskie zwalniają ostateczny import towarów określony w dyrektywach Rady 69/169/EWG, 83/181/EWG i 2006/79/WE.

Dyrektywa Rady 2006/79/WE z dnia 5 października 2006 r. w sprawie zwolnienia od podatku przy przywozie z państw trzecich małych partii towarów o charakterze niehandlowym (Dz. Urz. UE L 286 z 17 października 2006 r. ze zm., dalej: „Dyrektywa 2006/79”) w art. 1 stanowi, że przywóz towarów w małych partiach o charakterze niehandlowym, pochodzących od osoby prywatnej z państwa trzeciego do innej osoby prywatnej w państwie członkowskim, jest zwolniony przy przywozie z podatku obrotowego oraz podatku akcyzowego.

„Małe partie o charakterze niehandlowym” to przesyłki, które:

a)  mają charakter okazjonalny;

b)  składają się jedynie z towarów przeznaczonych do osobistego użytku bądź spożycia w gospodarstwie adresata, przy czym ani ich jakość, ani ich ilość nie powinny budzić obaw, że ich przywóz następuje w celach handlowych;

c)  składają się jedynie z towarów, których łączna wartość nie przekracza 45 EUR.

Uzupełnienie wniosku

1)  Jaka jest Pana rola w transakcji będącej przedmiotem zapytania, np. czy działa Pan jako przewoźnik transportujący towary w przesyłkach od osób fizycznych spoza UE, czy działa Pan jako agencja celna itp.?

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej pod nazwą (…) (dalej jako „(...)”) pełni Pan funkcję operatora pocztowego oraz agencji celnej, specjalizującej się w (…) (m.in. USA, Kanada, Australia) i kierowanych do osób fizycznych zamieszkałych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej niż Polska.

Wnioskodawca ma podpisane umowy z firmami zagranicznymi, które odbierają przesyłki pocztowe od nadawców. Do tych przesyłek nadawca dołącza deklaracje celną, w której zamieszcza informacje o rodzaju towaru oraz jego wartości. Na podstawie tych dokumentów Wnioskodawca zgłasza później na obszarze Polski towar do odprawy celnej.

Rolą Wnioskodawcy jest:

• przyjęcie przesyłki do systemu logistycznego,
• obsługa w magazynie czasowego składowania,
• przygotowanie i złożenie zgłoszenia celnego w Polsce jako państwie pierwszego wprowadzenia towaru na teren UE,
• dokonanie odprawy celnej w imieniu osoby fizycznej,
• przekazanie przesyłki do dalszej dystrybucji do właściwego kraju odbiorcy.

Wnioskodawca nie jest stroną transakcji handlowej, nie posiada towaru, nie nabywa go, nie dokonuje jego sprzedaży ani nie działa jako importer we własnym imieniu.

Wszelkie czynności wykonywane są wyłącznie jako usługa logistyczno-celna.

2)  Na podstawie jakich przepisów/uzgodnień/umów zgłasza Pan towary umieszczone w przesyłkach do odprawy celnej?

Wnioskodawca ma podpisane umowy z firmami zagranicznymi (np. (…)), które to firmy odbierają przesyłki pocztowe od nadawców.

Umowy te określają m.in.:

• przekazywanie Wnioskodawcy pełnych danych przesyłki (wartość, opis, liczba sztuk, nadawca, adresat),
• odpowiedzialność partnera zagranicznego za prawidłowość danych od nadawcy,
• obowiązek przekazania Wnioskodawcy pełnomocnictwa umożliwiającego dokonanie odprawy celnej w Polsce,
• zobowiązanie do działania wyłącznie w imieniu nadawców i odbiorców,
• prawo Wnioskodawcy do wykonywania czynności celnych jako przedstawiciel celny.

Partner zagraniczny odpowiada również za to, aby nadawcy w państwie trzecim udzielali mu pełnomocnictw w sposób zgodny z prawem USA oraz przepisami celno-pocztowymi.

Do przesyłek nadawca dołącza deklarację celną, w której zamieszcza informacje o rodzaju towaru oraz jego wartości. Na podstawie tych dokumentów Wnioskodawca zgłasza towar do odprawy celnej.

Proces rozpoczyna się od tego, że nadawca - osoba fizyczna w państwie trzecim - udziela pełnomocnictwa firmie zagranicznej (współpracującemu z Wnioskodawcą) i wszystkim pośrednikom do działania w jego imieniu w celu dostarczenia przesyłki do adresata.

Firma zagraniczna:

• odbiera przesyłkę od nadawcy,
• organizuje transport międzynarodowy,
• dokonuje czynności wywozowych,
• posiada pełne umocowanie do reprezentowania nadawcy w zakresie obsługi przesyłki,
• przekazuje dalsze pełnomocnictwo operatorowi w Polsce w celu przeprowadzenia odprawy celnej.

Na podstawie pierwotnego pełnomocnictwa udzielonego przez nadawcę, firma zagraniczna wydaje dalsze pełnomocnictwo dla Wnioskodawcy do reprezentowania nadawcy lub odbiorcy w procedurach celnych w Polsce.

To upoważnienie wprost wskazuje:

• nazwę Wnioskodawcy,
• REGON, NIP, adres,
• zakres czynności,
• charakter pełnomocnictwa („stały”),
• podpis osoby udzielającej pełnomocnictwa,
• datę i podpis przyjęcia.

Wnioskodawca działa zgodnie z:

• art. 18-19 Unijnego Kodeksu Celnego (952/2013) - przedstawicielstwo bezpośrednie lub pośrednie,
• art. 52 ustawy o VAT,
• regulaminem świadczenia usług logistycznych,
• umowami o współpracę z zagranicznymi operatorami,
• procedurami obowiązującymi w zakresie magazynów czasowego składowania,
• dokumentami przewozowymi i deklaracjami nadawcy,
• prawidłowo udzielonym pełnomocnictwem pochodzącym od firmy zagranicznej.

3)  W jaki sposób/w jakim momencie osoby fizyczne zlecają Panu dokonanie odprawy celnej towarów?

Przesyłki są przyjmowane przez agentów firmy zagranicznej. Nadawca wypełniając dokument przewozowy - deklarację celną - upoważnia firmę zagraniczną i wszystkich pośredników do działania w jego imieniu w celu dostarczenia przesyłki do adresata.

Proces wygląda następująco:

1.  Nadawca (osoba fizyczna) w państwie trzecim przekazuje przesyłkę firmie zagranicznej, z którą Wnioskodawca ma podpisany kontrakt i podpisuje:

• deklarację wartości,
• formularz nadawczy.

2.  Nadawca (osoba fizyczna) udziela pełnomocnictwa firmie zagranicznej do organizacji wysyłki.

3.  Firma zagraniczna udziela pełnomocnictwa Wnioskodawcy do wykonania wszystkich czynności celnych w Polsce.

4.  Wnioskodawca działa jako zgłaszający i dokonuje odprawy.

4)  Czy dokonuje Pan zgłoszeń celnych na zlecenie osób fizycznych będących nadawcami przesyłek czy na zlecenie osób fizycznych będących odbiorcami przesyłek?

Zgłoszeń celnych dokonuje Pan na rzecz osób fizycznych będących nadawcami przesyłek. Odprawa celna jest zlecona przez osobę fizyczną będącą nadawcą przesyłki - za pośrednictwem firmy zagranicznej.

Wnioskodawca działa:

• na podstawie pełnomocnictwa,
• nie jako importer,
• wyłącznie jako przedstawiciel celny osoby fizycznej będącej nadawcą przesyłki.

5)  Czy w związku z ww. importem towarów działa Pan w imieniu i na rzecz osób fizycznych jako tzw. przedstawiciel podatkowy bezpośredni, czy może działa Pan w imieniu własnym i na rzecz osób fizycznych jako przedstawiciel podatkowy pośredni, w rozumieniu przepisów celnych (lub innych, jakich?)?

Działa Pan w imieniu i na rzecz osób fizycznych będących nadawcami przesyłek na podstawie upoważnienia otrzymanego od firmy zagranicznej.

6)  W jakim kraju dokonywana jest odprawa celna?

Odprawa celna jest dokonywana wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ponieważ Polska jest w tych przypadkach państwem pierwszego wprowadzenia towaru na obszar celny Unii Europejskiej.

Po dopuszczeniu do obrotu przesyłki są niezwłocznie przeznaczane do transportu do właściwych państw członkowskich, zgodnie z adresem odbiorcy.

Towar nie jest przeznaczony na rynek polski.

7)  Kto widnieje w zgłoszeniu celnym jako eksporter, jako importer oraz zgłaszający?

W zgłoszeniu celnym składanym w Polsce:

• Importer - adresat przesyłki będący osobą fizyczną w innym państwie członkowskim UE niż Polska.
• Eksporter - nadawca przesyłki (osoba fizyczna) w państwie trzecim.
• Zgłaszający (deklarant) - Wnioskodawca, działająca jako przedstawiciel celny.

Wnioskodawca nigdy nie figuruje jako importer, podatnik VAT z tytułu importu ani właściciel towaru.

8)  Co jest przedmiotem umowy/zlecenia zawartej z klientem, co konkretnie obejmuje realizowane przez Pana świadczenie i w jaki sposób jest ono realizowane - proszę wymienić/opisać do wykonania jakich czynności jest Pan zobowiązany w przypadku transakcji będącej przedmiotem zapytania?

Na podstawie podpisanej umowy z firmą zagraniczną Wnioskodawca zobowiązuje się do przyjmowania, odprawy i dostarczenia przesyłki nadawcy (osoba fizyczna) do odbiorcy (osoba fizyczna).

Za tę usługę, zgodnie z ustaleniami umowy, Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie.

Umowa lub zlecenie zawarta pomiędzy firmą zagraniczną a Wnioskodawcą obejmuje wyłącznie:

• przyjęcie przesyłki do systemu operatora,
• obsługę logistyczną (przyjmowaniu transportu lotniczego i transportu morskiego na Magazyn Celny prowadzony przez Wnioskodawcę),
• składowanie w magazynie czasowego składowania,
• przygotowanie dokumentów celnych,
• dokonanie odprawy celnej,
• nadzór nad zwolnieniem do obrotu,
• przekazanie przesyłki operatorom dystrybucyjnym odpowiedzialnym za dostawę do odbiorcy.

Wnioskodawca nie ustala wartości towaru, nie bierze udziału w sprzedaży, nie jest stroną handlową i wykonuje jedynie czynności techniczne i administracyjne związane z przemieszczeniem towaru.

9)  W jaki sposób kalkulowane jest Pana wynagrodzenie za realizację świadczenia na rzecz klienta, tj. za jakie czynności jest ono należne, jakie elementy/opłaty/koszty się na nie składają?

Wnioskodawca pobiera opłatę manipulacyjną, logistyczną i za obsługę celną. Kwoty te ponoszone są przez nadawcę przesyłki. Opłaty są niezależne od wartości towarów i nie wpływają na status Wnioskodawcy jako podmiotu niebędącego importerem.

Pytanie

Mając na uwadze brzmienie wskazanych powyżej aktów prawa unijnego:

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym dokonywany w Polsce import towarów umieszczonych w przesyłce wysyłanej z terytorium państwa trzeciego spoza Unii Europejskiej przez osobę fizyczną i przeznaczoną dla osoby fizycznej w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 52 ust. 1 ustawy o VAT (przy założeniu spełnienia pozostałych warunków wymienionych w art. 52 ust. 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 3 oraz art. 52 ust. 2 i ust. 3 ustawy o VAT) w związku z art. 143 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE oraz brzmieniem Dyrektywy 2006/79/WE?

Pana stanowisko w sprawie

Na gruncie art. 2 pkt 1 ustawy o VAT, przez terytorium kraju należy rozumieć terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a (który na gruncie niniejszego pytania nie ma zastosowania).

Organy podatkowe przyjmują, że przepis art. 52 ustawy o VAT obejmuje swoją hipotezą tylko przesyłki adresowane do osoby fizycznej przebywającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zaś przepis prawa unijnego swoją hipotezą zdaje się obejmować również przesyłki adresowane do osób fizycznych przebywających na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczypospolita Polska, nawet jeżeli import z kraju trzeciego następuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W Pana ocenie, literalna wykładnia art. 52 ustawy o VAT, zawężająca zakres zwolnienia z podatku VAT, prowadzi do niezgodności z przepisami prawa Unii Europejskiej. W związku z tym, transpozycja do polskiego systemu prawnego przepisów art. 143 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE w związku z przepisami Dyrektywy 2006/79/WE ustanawiającymi zwolnienia dla ostatecznego importu towarów w przesyłkach o niewielkiej wartości, wysyłanych do osoby fizycznej przebywającej na terytorium Unii Europejskiej, została wykonana w sposób nieprawidłowy, gdyż ograniczyła zakres zwrotu „osoba prywatna w państwie członkowskim” do „osoby przebywającej na terytorium kraju”.

Taka nieprawidłowa implementacja przyznaje polskim podatnikom mniej praw (tj. zawęża stosowanie zwolnienia z podatku) niż powinni oni otrzymać na gruncie prawa unijnego. Należy w takim przypadku zastosować prounijną wykładnię prawa, tj. interpretować przepisy prawa krajowego w sposób uwzględniający cele i treść norm prawa unijnego, które są implementowane przez normy krajowe.

Zgodnie z uregulowaniami prawa UE, zwolnione od podatku VAT są przesyłki wysyłane do osoby fizycznej w państwie członkowskim, czyli w każdym państwie należącym do Unii Europejskiej.

W Pana ocenie, dokonywany w Polsce import towarów umieszczonych w przesyłce wysyłanej z terytorium państwa trzeciego spoza Unii Europejskiej przez osobę fizyczną i przeznaczonej dla osoby fizycznej w państwie członkowskim innym niż Polska, będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 52 ust. 1 ustawy o VAT (przy założeniu spełnienia pozostałych warunków wymienionych w art. 52 ust. 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 3 oraz art. 52 ust. 2 i ust. 3 ustawy o VAT), w związku z brzmieniem art. 143 lit. b Dyrektywy Rady 2006/112/WE oraz brzmieniem Dyrektywy Rady 2006/79/WE.

Zwrócić należy uwagę, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 8 maja 2025 r. wydanego w sprawie C-405/24, po przeprowadzeniu postępowania z wniosku o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonego przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) orzekł: Artykuł 143 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2009/69/WE z dnia 25 czerwca 2009 r. i art. 1 dyrektywy Rady 2006/79/WE z dnia 5 października 2006 r. w sprawie zwolnienia od podatku przy przywozie z państw trzecich małych partii towarów o charakterze niehandlowym należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniom państwa członkowskiego, które wyłączają ze zwolnienia z podatku od wartości dodanej przewidzianego w tych przepisach przesyłki małych partii towarów o charakterze niehandlowym pochodzące z państwa trzeciego, wysyłane przez osobę fizyczną do osoby fizycznej zamieszkałej w innym państwie członkowskim.

Dokonywany w Polsce import towarów umieszczonych w przesyłce wysyłanej z terytorium państwa trzeciego spoza Unii Europejskiej przez osobę fizyczną i przeznaczonej dla osoby fizycznej w państwie członkowskim innym niż Polska będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 52 ust. 1 ustawy o VAT (przy założeniu spełnienia pozostałych warunków wymienionych w art. 52 ust. 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 3 oraz art. 52 ust. 2 i ust. 3 ustawy o VAT), w związku z brzmieniem art. 143 lit. b Dyrektywy Rady 2006/112/WE oraz brzmieniem Dyrektywy Rady 2006/79/WE.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:

Według art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 7 ustawy:

Zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy:

Oznacza to, że w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

Według art. 26a ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 26a ust. 2 ustawy:

Zatem, importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Natomiast to, w którym państwie członkowskim podlega on opodatkowaniu określa art. 26a ustawy. Miejscem importu jest bowiem terytorium tego państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Prowadzi Pan działalność gospodarczą pod nazwą (...).

W transakcji będącej przedmiotem wniosku, pełni Pan funkcję operatora pocztowego i agencji celnej, która specjalizuje się w obsłudze przesyłek międzynarodowych. Przesyłki nadawane są przez osoby fizyczne z państw trzecich (m.in. USA, Kanada, Australia) do osób fizycznych zamieszkałych w innych niż Polska państwach członkowskich UE. Ma Pan podpisane umowy z firmami zagranicznymi, które odbierają przesyłki pocztowe od nadawców.

Nadawca przekazuje przesyłkę firmie zagranicznej, z którą ma Pan podpisany kontrakt i udziela jej pełnomocnictwa do działania w jego imieniu, w celu dostarczenia przesyłki do adresata. Agent firmy zagranicznej odbiera przesyłkę od nadawcy, organizuje transport międzynarodowy oraz dokonuje czynności wywozowych. Na podstawie pierwotnego pełnomocnictwa udzielonego przez nadawcę, firma zagraniczna wydaje dalsze pełnomocnictwo Pana spółce do reprezentowania nadawcy lub odbiorcy w procedurach celnych w Polsce. Nadawca dołącza do przesyłek deklarację celną, w której wskazuje informacje o rodzaju i wartości towaru. Na podstawie tych dokumentów zgłasza Pan towar do odprawy celnej, działając w tym zakresie jako przedstawiciel celny nadawcy przesyłki.

Zgodnie z umową zawartą z firmą zagraniczną, do Pana obowiązków należy przyjęcie przesyłki do systemu operatora, obsługa logistyczna (przyjmowanie transportu lotniczego i transportu morskiego na prowadzony przez Pana Magazyn Celny), składowanie w magazynie czasowego składowania, przygotowanie dokumentów celnych, dokonanie odprawy celnej, nadzór nad zwolnieniem do obrotu oraz przekazanie przesyłki operatorom dystrybucyjnym odpowiedzialnym za dostawę do odbiorcy. Wykonuje Pan jedynie czynności techniczne i administracyjne związane z przemieszczeniem towaru (usługa logistyczno-celna). Nie nabywa Pan i nie sprzedaje towaru oraz nie działa Pan jako importer we własnym imieniu.

Odprawa celna dokonywana jest w Polsce, tj. w państwie pierwszego wprowadzenia towaru na obszar celny Unii Europejskiej. Po dopuszczeniu do obrotu, przesyłki są niezwłocznie przeznaczane do transportu do państw członkowskich, zgodnie z adresem odbiorcy. W zgłoszeniu celnym jako importer wskazany jest adresat przesyłki (osoba fizyczna w innym niż Polska państwie członkowskim UE), jako eksporter wskazany jest nadawca przesyłki (osoba fizyczna w państwie trzecim) natomiast Wnioskodawca wskazany jest jako zgłaszający (deklarant). Za realizację opisanych świadczeń pobiera Pan opłatę manipulacyjną, logistyczną oraz opłatę za obsługę celną. Koszty te ponosi nadawca przesyłki.

Pana wątpliwości dotyczą konsekwencji na gruncie art. 52 ust. 1 ustawy - w związku z objęciem procedurą dopuszczenia do obrotu w Polsce importowanych towarów umieszczonych w przesyłkach, tj. ustalenia, czy dokonywany w Polsce import towarów umieszczonych w przesyłce wysyłanej przez osobę fizyczną z terytorium państwa trzeciego, przeznaczonej dla osoby fizycznej w innym niż Polska państwie członkowskim UE będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 52 ust. 1 ustawy, przy założeniu, że zostaną spełnione pozostałe warunki wskazane w art. 52 ust. 1 pkt 1-3 oraz w art. 52 ust. 2 i 3 ustawy w związku z art. 143 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE i Dyrektywy 2006/79/WE.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 52 ust. 2 ustawy:

Według art. 52 ust. 3 ustawy:

Zgodnie z art. 52 ust. 4 ustawy:

Natomiast w myśl art. 143 lit. b Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006. str. 1 z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Stosownie do art. 5 pkt 2 i 3 Dyrektywy 2006/112/WE:

Jednocześnie, na podstawie art. 1 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/79/WE z dnia 5 października 2006 r. w sprawie zwolnienia od podatku przy przywozie z państw trzecich małych partii towarów o charakterze niehandlowym (Dz. Urz. UE L 286/15 z 17.10.2006), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/79/WE”:

Przy tym, art. 1 ust. 2 Dyrektywy 2006/79/WE stanowi, że:

Z powołanego art. 52 ustawy wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlega import towarów umieszczonych w przesyłce wysyłanej przez osobę fizyczną dla osoby fizycznej przebywającej na terytorium kraju. Przy czym, zwolnienie to ma zastosowanie wówczas, gdy odbiorca towarów w związku z otrzymaniem przesyłki, nie był zobowiązany do uiszczenia opłat na rzecz nadawcy, przesyłki muszą mieć charakter okazjonalny, ilość i rodzaj towarów nie może wskazywać na ich przeznaczenie handlowe i jednocześnie wartość przesyłki nie może przekraczać kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 45 euro. Natomiast w przypadku towarów w postaci napojów alkoholowych, tytoniu i wyrobów tytoniowych, perfum, kawy lub ekstraktu i esencji kawy oraz herbaty - towary te muszą być zwolnione od podatku w ramach norm określonych w art. 52 ust. 2 ustawy.

Jak Pan wskazuje, przesyłki wysyłane są od nadawców będących osobami fizycznymi z krajów trzecich (np. Stany Zjednoczone, Kanada). Odbiorca nie jest zobowiązany do uiszczenia opłat na rzecz nadawcy w związku z otrzymaniem przesyłki. Ponadto, ilość i rodzaj towarów zawartych w przesyłce nie wskazują na ich przeznaczenie handlowe. Przesyłki mają charakter okazjonalny. Łączna wartość towarów w przesyłkach nie przekracza kwoty odpowiadającej równowartości 45 euro. Jednocześnie, towary w przesyłkach nie przekraczają ilości i limitów, o których mowa w art. 52 ust. 2 ustawy o VAT. Przy czym, wniosek dotyczy sytuacji, gdy ww. towary umieszczone w przesyłkach przeznaczone są dla osób fizycznych w innym niż Polska państwie członkowskim UE.

Należy zauważyć, że zwolnienie, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy znajduje zastosowanie wówczas, gdy osoba fizyczna, dla której przeznaczone są towary umieszczone w przesyłce przebywa na terytorium kraju, tj. terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wskazać bowiem należy, że stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W analizowanej sprawie osoba fizyczna, dla której przeznaczone są towary umieszczone w przesyłce nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lecz w innym niż Polska kraju członkowskim UE. Oznacza to, że w tym przypadku nie będą spełnione wszystkie warunki niezbędne dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy.

Należy jednak zauważyć, że we własnym stanowisku w sprawie powołał Pan wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 8 maja 2025 r. w sprawie C-405/24 uznając, że stanowi on potwierdzenie Pana stanowiska.

W powołanym wyroku C-405/24, TSUE wskazał, że:

„28 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału przy dokonywaniu wykładni przepisu prawa Unii należy uwzględniać nie tylko jego brzmienie, lecz także jego kontekst oraz cele regulacji, której część on stanowi (zob. podobnie wyrok z dnia 14 maja 2024 r., Stachev, C-15/24 PPU, EU:C:2024:399, pkt 72 i przytoczone tam orzecznictwo).

29 Co się tyczy w pierwszej kolejności brzmienia przepisów, o których wykładnię wnosi sąd odsyłający, należy zauważyć, że art. 143 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112 wyraźnie odsyła do zwolnień z VAT przewidzianych w szczególności w dyrektywie 2006/79.

30 Artykuł 1 ust. 1 tej ostatniej ze wskazanych dyrektyw stanowi, że przewidziane w nim zwolnienie obejmuje przesyłki małych partii towarów o charakterze niehandlowym przeznaczone dla osoby fizycznej przebywającej w państwie członkowskim.

31 W tym względzie należy zauważyć, że w polskiej wersji językowej przepisu art. 143 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112 „posłużono się terminem „państwo członkowskie” bez dalszych uściśleń. Ponadto w szczególności w wersjach językowych hiszpańskiej, duńskiej, niemieckiej, angielskiej, francuskiej, włoskiej, niderlandzkiej, rumuńskiej i szwedzkiej termin ten jest poprzedzony rodzajnikiem nieokreślonym.

32 Ponieważ art. 1 ust. 1 dyrektywy 2006/79 nie odnosi się do konkretnego państwa członkowskiego i nie wymienia w szczególności państwa członkowskiego przywozu, brzmienie tego przepisu wskazuje, że przewidziane w nim zwolnienie z VAT dotyczy przesyłek skierowanych do osoby fizycznej przebywającej w którymkolwiek z państw członkowskich.

33 Co się tyczy w drugiej kolejności kontekstu, w jaki wpisują się art. 143 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112 i art. 1 ust. 1 dyrektywy 2006/79, należy przede wszystkim zauważyć, że odniesienie do przesyłek przeznaczonych dla osoby fizycznej przebywającej w państwie członkowskim znajdowało się już zarówno w art. 1 ust. 1 dyrektywy 78/1035, który odpowiada art. 1 ust. 1 dyrektywy 2006/79, jak i w art. 1 ust. 1 wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie zwolnienia od podatku przy przywozie z państw trzecich małych partii towarów o charakterze niehandlowym (Dz.U. 1975, C 18, s. 6).

34 Tymczasem z prac przygotowawczych nad dyrektywą 78/1035, która została uchylona i zastąpiona dyrektywą 2006/79 zgodnie z art. 6 tej ostatniej, wynika, że prawodawca Unii nie zamierzał uzależnić stosowania zwolnienia z VAT przesyłek małych partii towarów o charakterze niehandlowym od warunku dotyczącego konkretnego miejsca przeznaczenia danej przesyłki w Unii. Z uzasadnienia tego wniosku wynika bowiem, że jego celem było ustanowienie, iż przesyłki o niskiej wartości wysyłane przez osobę fizyczną przebywającą w państwie trzecim do innej osoby fizycznej przebywającej w Unii korzystają ze zwolnienia z podatku w przywozie, o ile dane towary spełniają szereg warunków.

35 Następnie motyw 3 dyrektywy 2006/79 wyjaśnia, że ze względów praktycznych ograniczenia, w jakich ma być stosowane zwolnienie z VAT przy przywozie przesyłek małych partii towarów o charakterze niehandlowym pochodzących z państw trzecich, powinny być w możliwie najszerszym zakresie takie same jak ograniczenia przewidziane dla zwolnień z należności celnych przywozowych w rozporządzeniu nr 918/83.

36 W tym względzie należy zauważyć, że art. 29 ust. 1 tego rozporządzenia, którego brzmienie zostało zasadniczo powtórzone w art. 25 rozporządzenia nr 1186/2009, przewidywał zwolnienie z należności celnych przywozowych przesyłek o cechach analogicznych do przesyłek wskazanych w art. 1 ust. 1 dyrektywy 78/1035 i precyzował, że zwolnienie to ma zastosowanie do przesyłek adresowanych do osoby fizycznej przebywającej na obszarze celnym Unii, bez wskazania konkretnego państwa członkowskiego.

37 Wreszcie, w przeciwieństwie do art. 1 ust. 1 dyrektywy 2006/79, inne przepisy dyrektywy 2006/112, takie jak art. 32, 86 i 163 tej dyrektywy, wyraźnie wskazują państwo członkowskie przywozu.

38 Co się tyczy w trzeciej kolejności celu zwolnienia z VAT przewidzianego w art. 143 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112 i w art. 1 dyrektywy 2006/79, z uzasadnienia wniosku, o którym mowa w pkt 34 niniejszego wyroku, wynika, że dyrektywa 78/1035, która została uchylona i zastąpiona dyrektywą 2006/79, miała na celu złagodzenie przepisów mających zastosowanie do przesyłek małych partii towarów o charakterze niehandlowym pochodzących z państw trzecich między osobami fizycznymi, ponieważ takie przesyłki mają zasadniczo charakter emocjonalny, przedstawiają jedynie niewielką wartość i zostały już co do zasady opodatkowane w państwie wysyłki. Z tego punktu widzenia nie ma żadnej różnicy między przesyłkami towarów o charakterze niehandlowym pochodzącymi z państw trzecich, wysyłanymi przez osobę fizyczną do innej osoby fizycznej, w zależności od państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania odbiorca przesyłki.

39 Z wykładni nie tylko językowej, ale również systemowej i celowościowej art. 143 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112 i art. 1 dyrektywy 2006/79 wynika zatem, że zwolnienie z VAT przewidziane w tych przepisach ma zastosowanie niezależnie od okoliczności, że adresat przesyłki ma miejsce zamieszkania w państwie członkowskim przywozu lub w innym państwie członkowskim.

40 W świetle powyższych rozważań na zadane pytanie trzeba odpowiedzieć, że art. 143 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112 i art. 1 dyrektywy 2006/79 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniom państwa członkowskiego, które wyłączają ze zwolnienia z VAT przewidzianego w tych przepisach przesyłki małych partii towarów o charakterze niehandlowym pochodzące z państwa trzeciego, wysyłane przez osobę fizyczną do osoby fizycznej zamieszkałej w innym państwie członkowskim.”

W związku z powyższym Trybunał orzekł, iż: „Artykuł 143 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2009/69/WE z dnia 25 czerwca 2009 r., i art. 1 dyrektywy Rady 2006/79/WE z dnia 5 października 2006 r. w sprawie zwolnienia od podatku przy przywozie z państw trzecich małych partii towarów o charakterze niehandlowym należy interpretować w ten sposób, że: stoją one na przeszkodzie uregulowaniom państwa członkowskiego, które wyłączają ze zwolnienia z podatku od wartości dodanej przewidzianego w tych przepisach przesyłki małych partii towarów o charakterze niehandlowym pochodzące z państwa trzeciego, wysyłane przez osobę fizyczną do osoby fizycznej zamieszkałej w innym państwie członkowskim.”

Zatem, wyrok TSUE C-405/24 przyznaje podatnikom możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT do importu towarów umieszczonych w przesyłce wysyłanej z terytorium państwa trzeciego przez osobę fizyczną i przeznaczonej dla osoby fizycznej przebywającej w jakimkolwiek państwie członkowskim UE. Oznacza to, że w sytuacji, gdy przesyłki będą wysyłane od nadawców będących osobami fizycznymi z krajów trzecich i będą przeznaczone dla osób fizycznych przebywających w państwie członkowskim Unii Europejskiej (nie tylko w Polsce), to ich import będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

Jednocześnie należy podkreślić, że samo wydanie orzeczenia TSUE nie zmienia ani nie uchyla obowiązujących przepisów krajowych. Organy podatkowe nie mogą powoływać się wobec podatnika bezpośrednio na przepisy Dyrektyw (w analizowanym przypadku na Dyrektywę 2006/112/WE i 2006/79/WE). Natomiast podatnik ma możliwość dokonania wyboru, tj. zastosowania obowiązujących norm prawa krajowego lub zastosowania bezpośrednio przepisów Dyrektywy, z uwzględnieniem wykładni wskazanej w orzeczeniu TSUE. W przypadku, gdy podatnik zastosuje bezpośrednio przepisy Dyrektywy z uwzględnieniem wykładni wskazanej przez TSUE, organy podatkowe są zobowiązane respektować rozstrzygnięcie TSUE zawarte w wyroku w sprawie C-405/24, przy czym jak wskazałem same nie mogą powoływać się bezpośrednio na przepisy Dyrektywy wobec podatnika w tym zakresie.

Mając na uwadze powyższe ustalenia należy wskazać, że w świetle orzeczenia TSUE z 8 maja 2025 r. w sprawie C-405/24, będzie Pan miał prawo, przy spełnieniu wszystkich pozostałych warunków, do zastosowania zwolnienia od podatku względem importu towaru umieszczonego w przesyłkach, na podstawie przepisów unijnych, tj. art. 143 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, w związku z wyrokiem TSUE C-405/24.

Tym samym, przedstawione stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Ponadto wskazuję, że zgodnie z art. 14f § 2b Ordynacji podatkowej:

Pana wniosek dotyczy 1 zdarzenia przyszłego. 29 września 2025 r. wniósł Pan dwie opłaty za wydanie interpretacji indywidualnej, z dwóch różnych rachunków bankowych, po 40 zł każda. Tytułem wydania interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług wykorzystam opłatę w wysokości 40 zł. W związku z tym, że należna opłata od niniejszego wniosku wynosi 40 zł, natomiast kwota 40 zł jest wpłatą nienależną, zatem stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej i zostanie zwrócona, zgodnie z Pana dyspozycją, na rachunek bankowy wskazany we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.