Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.66.2026.2.RST

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia czy Oddział jako stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej uczestniczy w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego oraz braku obowiązku wystawiania faktur za pomocą systemu KSeF. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest zagraniczną (...) mającą siedzibę poza terytorium Polski. Wnioskodawca jest zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca ma w Polsce Oddział, który zatrudnia pracowników wykonujących zadania administracyjne, wsparcia operacyjnego oraz czynności pomocnicze związane z obsługą pasażerów i obsługą załadunku towarów na lotniskach.

Rejestracja do VAT w Polsce została dokonana (...) 2003 roku. Oddział zagranicznego przedsiębiorcy nie stanowi odrębnego podatnika VAT. Oddział zagranicznego przedsiębiorcy nie posiada osobowości prawnej, a także nie może zostać uznany za jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej. Żadna z ustaw nie przyznaje oddziałowi zagranicznego przedsiębiorcy zdolności prawnej - taką zdolnością dysponuje jedynie zagraniczna osoba prawna jako całość. Oddział stanowi jedynie formę działalności gospodarczej osoby prawnej poza jej siedzibą, i co za tym idzie, jej rejestracja na potrzeby VAT jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. W konsekwencji, to przedsiębiorstwo zagraniczne, dokonujące poprzez oddział rejestracji dla potrzeb VAT w Polsce, posiada status podatnika podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca wykonuje międzynarodowe usługi transportu lotniczego pasażerów i towarów na trasach z/do Polski oraz na trasach całkowicie niezwiązanych terytorialnie z Polską. Wszystkie czynności składające się na faktyczne wykonanie przewozu lotniczego w szczególności operacje lotnicze, pilotowanie, obsługa pokładowa, planowanie i koordynacja lotów, zarządzanie flotą, utrzymanie statków powietrznych, bezpieczeństwo lotów oraz podejmowanie decyzji operacyjnych są wykonywane wyłącznie przez centralę Wnioskodawcy poza terytorium Polski.

Centrala odpowiada również za pełną koordynację działań podmiotów trzecich zaangażowanych w operacje lotnicze na lotniskach, w tym w Polsce, w szczególności za:

• obsługę startów i lądowań,
• handling techniczny i operacyjny,
• obsługę naziemną pasażerów i bagażu,
• zaopatrzenie statku powietrznego (catering, środki eksploatacyjne),
• zakupy paliwa i usług serwisowych,
• bieżące kontakty z usługodawcami handlingowymi.

Umowy z tymi podwykonawcami zawierane są na poziomie centrali, która również nadzoruje ich realizację, rozlicza świadczone usługi i otrzymuje faktury. Oddział w Polsce:

• nie posiada statków powietrznych,
• nie zatrudnia członków załóg latających,
• nie wykonuje czynności technicznych (maintenance),
• nie posiada infrastruktury lub zasobów umożliwiających wykonanie przewozu,
• nie podejmuje decyzji operacyjnych dotyczących realizacji lotów,
• obsługa pasażerów jest realizowana przez zewnętrzne firmy handlingowe, pracownicy oddziału nie uczestniczą w obsłudze przewozu lecz wyłącznie nadzorują wykonanie usług przez usługodawców.

Rola pracowników oddziału na lotniskach:

Wnioskodawca korzysta z infrastruktury kilku lotnisk, przy czym rola Oddziału różni się w zależności od lokalizacji:

Na części lotnisk pracownicy Oddziału wykonują czynności dotyczące obsługi pasażerów, w szczególności:

• wsparcie przy odprawie pasażerskiej,
• organizację oraz monitorowanie procesu boardingu,
• koordynację przepływu pasażerów w sytuacjach nadzwyczajnych (opóźnienia, przekierowania),
• zapewnienie zgodności tych działań z procedurami centrali.

Czynności te nie obejmują jakichkolwiek zadań technicznych, operacyjnych ani związanych z obsługą statku powietrznego. Ich charakter jest wyłącznie organizacyjny i pomocniczy, ukierunkowany na zapewnienie płynności obsługi pasażera, a nie na wykonanie przewozu lotniczego jako takiego.

Na pozostałych lotniskach wszystkie czynności dotyczące obsługi pasażerów i boardingu są wykonywane w całości przez zewnętrznych usługodawców na podstawie umów zawieranych przez centralę. Oddział ogranicza się w tych lokalizacjach do:

• nadzoru nad jakością świadczonych usług,
• reagowania w sytuacjach wymagających kontaktu między usługodawcą a centralą, - zgłaszania nieprawidłowości lub rekomendacji organizacyjnych.

Bez względu na lotnisko:

• pracownicy Oddziału nie wykonują czynności operacyjnych związanych z lotem,
• nie uczestniczą w obsłudze technicznej statków powietrznych ani w czynnościach wymagających certyfikacji lotniczej,
• nie podejmują decyzji dotyczących wykonania przewozu,
• ich działania dotyczą zarządzania relacją z pasażerem i nadzoru nad jakością usług, a nie realizacji przewozu jako takiego.

Nawet w lokalizacjach, gdzie pracownicy Oddziału wykonują odprawę i boarding, są to czynności administracyjne i organizacyjne związane z obsługą klienta, a nie z operacją lotniczą. Zakres tych działań nie tworzy po stronie Oddziału zaplecza technicznego ani kompetencyjnego niezbędnego do świadczenia usługi transportu lotniczego.

Oddział pełni funkcje wyłącznie pomocnicze i administracyjne. Oddział ma możliwość dokonywania zmian biletów, jednak wyłącznie w zakresie objętym taryfą ustaloną przez Centrale (...), przy czym zasadą jest, że klient w pierwszej kolejności kontaktuje się z Wnioskodawcą za pośrednictwem kanału za pomocą którego nabył bilet np. strony internetowej, agenta u którego kupił bilet lub call center Wnioskodawcy prowadzonego przez podmiot trzeci. W przypadku opóźnienia lotu, Wnioskodawca zajmuje się przepisywaniem biletów, transport pasażerów do i z hoteli oraz kwestie związane z rezerwacją noclegów generalnie są wykonywane przez agentów handligowych, wyłącznie na lotnisku w (...) czynności wykonywane są przez Oddział a nie agenta handlingowego.

Usługi transportu pasażerów dokumentowane są biletami. W sytuacji gdy pasażerowie występują z prośbą o wystawienie faktury do biletu, faktury są wystawiane przez Oddział lub agenta, który sprzedał bilet w imieniu Wnioskodawcy.

Faktury za usługi transportu towarów wystawiane są przez Oddział lub przez agenta.

Sprzedaż biletów oraz rozliczenia związane z transportem pasażerskim i cargo odbywają się w ramach globalnego systemu BSP (Billing and Settlement Plan & CASS) zarządzanego przez IATA.

W Polsce funkcję rozliczeniową pełni BSP Poland, który:

• gromadzi i przetwarza dane sprzedażowe,
• rozlicza sprzedaż biletów dokonanych przez agentów akredytowanych,
• przekazuje środki na rzecz Wnioskodawcy,
• przygotowuje zestawienia i raporty okresowe wykorzystywane przez centralę Wnioskodawcy.

Agent dokonujący sprzedaży biletu działa w imieniu Wnioskodawcy, lecz jego rola i system BSP stanowią element międzynarodowego modelu dystrybucji, a nie element infrastruktury operacyjnej Oddziału w Polsce.

Oddział nie posiada dostępu do infrastruktury informatycznej BSP w zakresie niezbędnym do dokonywania rozliczeń sprzedaży ani nie zarządza procesem rozliczeniowym IATA. Oddział może jedynie wystawić fakturę na żądanie pasażera, co jest czynnością pomocniczą, niezwiązaną z wykonaniem usługi transportu.

W konsekwencji rola agentów IATA/BSP w Polsce nie tworzy dla Oddziału zaplecza personalnego ani technicznego, o którym mowa w art. 11 rozporządzenia 282/2011, i nie prowadzi do udziału Oddziału w świadczeniu usług transportowych.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

1.    w jaki sposób jest realizowana/zorganizowana działalności gospodarcza Wnioskodawcy w kraju siedziby działalności gospodarczej (należało ogólnie bez wskazywania szczegółów lecz w sposób niebudzący wątpliwości wskazać jak Wnioskodawca prowadzi działalność w Szwecji np. czy działalność w kraju siedziby ogranicza się tylko do posiadania biura, w sposób ogólny jakie zasoby osobowe i techniczne Wnioskodawca posiada w kraju siedziby itp.);

Działalność gospodarcza Wnioskodawcy w kraju siedziby, tj. w Szwecji, ma charakter w pełni operacyjny i stanowi rzeczywiste centrum organizacyjne, techniczne, zarządcze oraz decyzyjne przedsiębiorstwa.

W kraju siedziby Wnioskodawca posiada pełne zaplecze techniczne oraz osobowe niezbędne do samodzielnego wykonywania działalności w zakresie międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów i towarów. W szczególności:

• posiada i eksploatuje flotę statków powietrznych,
• dysponuje zapleczem technicznym i logistycznym umożliwiającym planowanie, organizację oraz realizację operacji lotniczych,
• zatrudnia pilotów, członków załóg pokładowych oraz personel techniczny odpowiedzialny za obsługę i utrzymanie statków powietrznych,
• zatrudnia personel odpowiedzialny za planowanie lotów, zarządzanie flotą, bezpieczeństwo operacyjne oraz koordynację operacji lotniczych,
• zatrudnia personel odpowiedzialny za obsługę naziemną statków powietrznych,
• zatrudnia personel administracyjny oraz zarząd Spółki.

W kraju siedziby podejmowane są wszelkie kluczowe decyzje strategiczne i operacyjne dotyczące prowadzonej działalności, w szczególności:

• decyzje dotyczące planowania siatki połączeń i rotacji lotów,
• decyzje dotyczące wykorzystania floty oraz przydziału załóg,
• decyzje w zakresie polityki taryfowej i warunków przewozu,
• decyzje dotyczące zawierania i realizacji umów z podmiotami świadczącymi usługi obsługi naziemnej oraz inne usługi wspierające operacje lotnicze,
• decyzje finansowe oraz rozliczeniowe związane z prowadzoną działalnością.

Wnioskodawca w Szwecji wynajmuje biura dla swoich pracowników, ma 7 głównych działów:

1.    Commercial - sprzedaż biletów lotniczych i przewozów Cargo, marketing, obsługa pasażerów i reklamacje.

2.    Network & Revenue Management – decyzje o destynacjach do których SAS ma latać, decyzja o cenach biletów na dane trasy, strategie rozwoju SAS.

3.    Digital & IT - rozwój, nadzór całej infrastruktury IT SAS dla biur, lotnisk, samolotów, operacji lotniczych etc.

4.    Finance- zarzadzanie finansami, decyzje o zakupie nowych środków trwałych, samolotów, sprzętu etc, księgowość, dział zakupów, dział podatków.

5.    Operation – obsługa samolotów, certyfikaty lotnicze, bezpieczeństwo, dział techniczny (mechanicy), załogi i ich szkolenie, planowanie lotów, zarządzanie wszelkimi zakłóceniami operacyjnymi etc.

6.    People - kadry (listy płac, fundusze emerytalne), szkolenia pracowników naziemnych, struktura płac w SAS, rekrutacja, informacja wewnętrzna i PR.

7.    Legal- działa prawny, ubezpieczenia pracowników, działalności gospodarczej oraz floty, wsparcie prawne i doradcze.

To w kraju siedziby znajduje się pełna infrastruktura organizacyjna i systemowa umożliwiająca wykonywanie usług transportu lotniczego w sposób samodzielny i niezależny. W szczególności, siedziba dysponuje zasobami ludzkimi oraz technicznymi pozwalającymi na planowanie, koordynację oraz faktyczne wykonanie usług przewozu bez konieczności korzystania z jakichkolwiek zasobów znajdujących się w Polsce.

Działalność prowadzona w Szwecji nie ogranicza się do posiadania formalnego biura rejestrowego, lecz obejmuje pełną, rzeczywistą działalność operacyjną charakterystyczną dla międzynarodowego przewoźnika lotniczego, w tym eksploatację floty, zarządzanie operacjami lotniczymi, utrzymanie techniczne statków powietrznych, zarządzanie personelem lotniczym oraz koordynację globalnej działalności handlowej i operacyjnej.

W konsekwencji kraj siedziby Wnioskodawcy stanowi rzeczywiste centrum prowadzonej działalności gospodarczej, w którym skoncentrowane są zasoby techniczne, osobowe oraz kompetencje decyzyjne niezbędne do świadczenia usług międzynarodowego transportu lotniczego.

2.    w związku z jakimi czynnościami dokonano rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT w dniu (...) 2003 r.;

Rejestracja do VAT została dokonana w związku z ustaleniami, jakie zawarto z urzędem skarbowym.

3.    jakie konkretnie zadania/czynności związane z administracją i wsparciem operacyjnym oraz jakie czynności pomocnicze związane z obsługą pasażerów i obsługą załadunku towarów na lotniskach wykonują pracownicy zatrudnieni w polskim Oddziale, należało wyjaśnić okoliczności zdarzenia;

Pracownicy zatrudnieni w polskim Oddziale wykonują wyłącznie czynności o charakterze administracyjnym, oraz pomocniczym i nadzorczym. Czynności te nie obejmują elementów faktycznego wykonywania usług transportu lotniczego, nie mają charakteru operacyjnego w rozumieniu realizacji przewozu oraz nie polegają na podejmowaniu decyzji dotyczących planowania, organizacji ani wykonania lotów.

W ramach czynności administracyjnych pracownicy Oddziału:

• prowadzą bieżącą obsługę administracyjną działalności Oddziału w Polsce,
• realizują obowiązki sprawozdawcze i ewidencyjne wynikające z przepisów prawa polskiego i wewnętrznych regulacji SAS np. uaktualnianie danych pracowników oddziału w systemie personalym SAS,
• zapewniają komunikację pomiędzy centralą a lokalnymi kontrahentami,
• wspierają proces obiegu dokumentów,
• uczestniczą w kontaktach z organami administracji publicznej w zakresie dotyczącym działalności Oddziału.

W zakresie wsparcia operacyjnego pracownicy Oddziału:

• monitorują prawidłowość wykonywania usług przez zewnętrzne podmioty handlingowe,
• pozostają w kontakcie z usługodawcami w przypadku typowych zdarzeń operacyjnych (np. opóźnień),
• dzienne raportowanie do centrali o wszelkich nieprawidłowościach operacyjnych oraz raportują poziom jakości usług wykonywanych przez podmioty zewnętrzne,
• koordynują organizacyjnie działania w sytuacjach niestandardowych (np. przekierowanie pasażerów, organizacja transportu do hotelu).

Pracownicy Oddziału nie:

• uczestniczą w operacjach lotniczych,
• nie podejmują decyzji dotyczących wykonania, zmiany lub odwołania lotu,
• nie planują rotacji ani wykorzystania floty,
• nie mają wpływu na przebieg lotu.

Ich rola ogranicza się do nadzoru nad realizacją usług przez podmioty trzecie na podstawie umów zawartych przez centralę.

Oddział nie świadczy usług obsługi pasażerów w sensie technicznym ani operacyjnym. Obsługa pasażerów (check-in, boarding, obsługa bagażu) wykonywana jest przez zewnętrzne podmioty handlingowe.

Pracownicy Oddziału:

• mogą być obecni na lotnisku w celu nadzoru organizacyjnego,
• koordynują lokalne działania w sytuacjach zakłóceń operacyjnych,
• organizują świadczenia wynikające z przepisów o prawach pasażera (np. transport do hotelu),
• wspierają komunikację z pasażerami w sytuacjach nadzwyczajnych.

Nie wykonują czynności technicznych ani operacyjnych związanych z obsługą statku powietrznego.

Załadunek i obsługa towarów realizowane są przez wyspecjalizowane podmioty zewnętrzne.

Pracownicy Oddziału:

• utrzymują kontakt z lokalnymi kontrahentami cargo,
• monitorują prawidłowość realizacji usług handlingowych,
• przekazują informacje do centrali,
• podejmują działania organizacyjne w sytuacjach niestandardowych.

Nie uczestniczą fizycznie w procesie załadunku ani w czynnościach technicznych związanych z obsługą statków powietrznych.

Oddział nie dysponuje zasobami technicznymi ani personelem umożliwiającym samodzielne wykonywanie usług transportu lotniczego i nie podejmuje decyzji operacyjnych dotyczących realizacji lotów.

Rola Oddziału ma charakter wyłącznie pomocniczy wobec działalności prowadzonej przez siedzibę Spółki i nie obejmuje elementów faktycznego świadczenia usług transportowych.

4.    w jaki sposób zorganizowana jest działalność Oddziału w Polsce, należało wyjaśnić, w tym wskazać jakie zasoby personalne oraz jakie nieruchomości i zasoby techniczne/rzeczowe posiada Oddział w Polsce, w jaki sposób i do jakich czynności są wykorzystywane;

W celu prowadzenia działalności administracyjno-organizacyjnej Oddział wynajmuje powierzchnie biurowe. Wynajmowanie nieruchomości ma charakter typowego biura i nie jest przystosowana ani wykorzystywana do wykonywania działalności operacyjnej w zakresie transportu lotniczego.

Oddział w Polsce zatrudnia 21 osób w dziale finansów i pracowników nadzorujących operacje lotnicze.

Oddział jest właścicielem 20 letniego samochodu marki (...) do poruszania się po płycie lotniska w (...).

Sprzęt IT (komputery, drukarki) nie należy do Oddziału.

5.    co oznacza, że „Wnioskodawca korzysta z infrastruktury kilku lotnisk (...)”, należało wyjaśnić, w tym wskazać, z jakiej konkretnie infrastruktury korzysta Wnioskodawca, w jakim celu ją wykorzystuje, na podstawie jakiego tytułu/jakiej umowy z niej korzysta;

W (...) na podstawie umów z właścicielami lotnisk w tych miastach Wnioskodawca korzysta w celach obsługi pasażerskiej ze stanowiska odpraw, transportu bagażu, natomiast w celu obsługi samolotów Wnioskodawca korzysta ze stanowisk postojowych samolotów, „rękawy” do wprowadzenia pasażerów do samolotów.

6.    czy działalność polskiego Oddziału ma jedynie charakter pomocniczy/wspierający w stosunku do działalności Wnioskodawcy prowadzonej w kraju siedziby, czy Oddział wykonuje również samodzielnie świadczenia na rzecz innych podmiotów niż Wnioskodawca, należało wyjaśnić;

Działalność polskiego Oddziału ma wyłącznie charakter pomocniczy i wspierający w stosunku do działalności Wnioskodawcy prowadzonej w kraju siedziby.

Oddział nie prowadzi samodzielnej działalności gospodarczej w sensie operacyjnym ani nie realizuje usług transportu lotniczego. Nie posiada zasobów technicznych ani kompetencji decyzyjnych umożliwiających samodzielne świadczenie usług przewozu pasażerów lub towarów.

Rola Oddziału ogranicza się do wykonywania funkcji administracyjnych i nadzorczych, które wspierają działalność operacyjną prowadzoną przez centralę. Czynności te mają charakter wtórny i pomocniczy względem podstawowej działalności Wnioskodawcy, tj. międzynarodowego transportu lotniczego realizowanego przez siedzibę.

Oddział nie wykonuje samodzielnie żadnych świadczeń na rzecz podmiotów trzecich innych niż Wnioskodawca.

W przypadku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż biletów lub usług cargo, czynność ta ma charakter techniczny i realizowana jest w imieniu oraz na rzecz Wnioskodawcy jako przewoźnika. Oddział nie występuje jako odrębny usługodawca ani nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego ze świadczeniem usług transportowych.

Oddział nie generuje przychodów z tytułu własnych, odrębnych świadczeń. Nie prowadzi działalności we własnym imieniu i na własny rachunek, lecz wyłącznie w ramach struktury organizacyjnej Wnioskodawcy.

W konsekwencji działalność polskiego Oddziału ma wyłącznie charakter wspierający i pomocniczy wobec działalności prowadzonej przez centralę w kraju siedziby, a Oddział nie wykonuje samodzielnie świadczeń na rzecz innych podmiotów niż Wnioskodawca.

7.    co oznacza, że „Oddział pełni funkcje wyłącznie pomocnicze i administracyjne”, należało wyjaśnić, w tym wskazać jakie konkretnie czynności/zadania wykonuje Oddział w Polsce i na czyją rzecz;

Stwierdzenie, że „Oddział pełni funkcje wyłącznie pomocnicze i administracyjne” oznacza, że czynności wykonywane przez Oddział w Polsce nie stanowią elementów faktycznego świadczenia usług transportu lotniczego, nie obejmują podejmowania decyzji operacyjnych ani handlowych o charakterze strategicznym oraz nie wiążą się z ponoszeniem ryzyka gospodarczego właściwego dla przewoźnika.

Oddział wykonuje wyłącznie czynności wspierające działalność prowadzoną przez centralę i działa w jej imieniu oraz na jej rzecz.

Oddział nie wykonuje czynności technicznych związanych z obsługą statków powietrznych, nie zatrudnia personelu lotniczego ani technicznego i nie podejmuje decyzji dotyczących planowania lub realizacji lotów.

Zadania są wykonywane w oddziale:

Dział finansowy – bieżącą obsługa finansowa oraz kadrowa pracowników zatrudnionych oddziale.

Dział Obsługi pasażerskiej – obsługa i nadzór nad obsługą pasażerską i cargo.

8.    jakie usługi i/lub towary nabywa Oddział w Polsce oraz czy nabyte na terytorium Polski usługi i towary wykorzystywane są dla własnych potrzeb Oddziału;

Odział w Polsce nabywa wyłącznie towary i usługi niezbędne do funkcjonowania biura, w szczególności najem powierzchni biurowej, usługi telekomunikacyjne, IT, księgowe, doradcze oraz standardowe wyposażenie biurowe. Nabyte w Polsce towary i usługi wykorzystywane są wyłącznie na potrzeby działalności pomocniczej i administracyjnej Oddziału oraz wsparcia działalności Wnioskodawcy. Paliwo, catering pasażerów samolotu, usługi handlingowe i inne usługi lotniskowe nabywane są przez Centralę, umowy w tym zakresie zawierane są przez Centralę, a Oddział pełni jedynie funkcję organizacyjno-nadzorczą.

9.    czy osoby zatrudnione w polskim Oddziale są upoważnione/posiadają pełnomocnictwa do podpisywania w imieniu Wnioskodawcy (Centrali) umów związanych z nabyciem bądź dokonywaniem na terytorium Polski świadczeń (świadczenia usług/dostawy towarów), należało wyjaśnić;

Osoba zatrudniona w oddziale ma pełnomocnictwo, jednakże wszystkie kluczowe umowy dotyczące obsługi pasażerskiej czy zakupu paliwa do samolotów są podpisywane przez Centralę. W zakresie pracownika oddziału jest podpisywanie umów dotyczących np. wynajmu powierzchni biurowej czy obsługi prawnej i finansowej oddziału.

10. kto Wnioskodawca (Centrala) czy Oddział ma zawarte umowy z Agentami dokonującymi sprzedaży biletów w imieniu Wnioskodawcy;

Umowy agencyjne zawierane są pomiędzy Międzynarodowym Zrzeszeniem Przewoźników Powietrznych (IATA), a agentami sprzedaży biletów lotniczych (Agentami IATA).

Oddział ani Centrala nie jest stroną umowy agencyjnej z Agentem. Centrala, nie Oddział, przystępuje do systemu IATA jako przewoźnik, akceptując zasady globalnego modelu dystrybucji biletów lotniczych.

11. czy sprzedaż biletów lotniczych na terytorium Polski odbywa się tylko i wyłącznie za pośrednictwem Agentów, czy istnieją też inne kanały dystrybucji biletów, jeśli tak należało wskazać jakie i w jaki sposób zorganizowane;

Istnieje możliwość nabycia biletów lotniczych bezpośrednio za pośrednictwem strony Wnioskodawcy lub infolinii obsługiwanych przez Centralę oraz za pośrednictwem Agentów IATA. Dodatkowo istnieje możliwość zakupu na lotniku usług dodatkowych związanych z przewozem lotniczym międzynarodowym np. nadbagaż, zmiany biletu etc.

12. jakie dane zawierają bilety sprzedawane przez Agentów w imieniu Wnioskodawcy, należało wyjaśnić, w tym wskazać czy bilety posiadają m.in. numer i datę wystawienia; nazwę Wnioskodawcy; numer, za pomocą którego Wnioskodawca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, informacje pozwalające na identyfikację rodzaju usługi, kwotę podatku, kwotę należności ogółem.

Wystawiane bilety posiadają:

a)    numer i datę wystawienia,

b)    nazwę podatnika,

c)    imię i nazwisko pasażera;

d)    informacje pozwalające na identyfikację rodzaju usługi,

e)    kwotę należności ogółem;

f)     kwoty należności za usługę transportu, łączną kwotę podatków związanych z usługą transportu pasażerów i opłat oraz kwotę opłat krajowych i międzynarodowych.

Natomiast własna sprzedaż biletów lotniczych jest dokumentowana:

     I.        rachunkiem – „Electronic Ticket Itinerary and Receipt”, który zawiera:

a)    numer i datę wystawienia,

b)    imię i nazwisko pasażera,

c)    nazwa wystawcy i numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,

d)    informacje pozwalające na identyfikację rodzaju usługi,

e)    kwotę należności ogółem;

f)     kwoty należności za usługę transportu, łączną kwotę podatków związanych z usługą transportu pasażerów i opłat oraz kwotę opłat krajowych i międzynarodowych.

g)    Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca świadczy w Polsce wyłącznie usługi międzynarodowego transportu pasażerów opodatkowanych stawką VAT 0% na biletach brak jest kwoty podatku od towarów i usług.

    II.        Równocześnie pasażer dostaje na maila potwierdzenie – „Your booking confirmation” – które zawiera:

a)    imię i nazwisko pasażera,

b)    nazwa wystawcy,

c)    informacje pozwalające na identyfikację rodzaju usługi,

d)    kwotę należności ogółem;

Pytania

1.    Czy Oddział, jako stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Kraju przez Wnioskodawcę, uczestniczy w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów oraz towarów.

2.    W sytuacji, gdy Oddział nie uczestniczy w świadczeniu usług transportu lotniczego pasażerów oraz transportu lotniczego towarów, prosimy o potwierdzenie, że Wnioskodawca, zgodnie z treścią art. 106ga ust. 2 pkt 2) ustawy o VAT, nie będzie obowiązany wystawiać faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1 Oddział nie bierze udziału w świadczeniu usług przewozu pasażerów

Definicja stałego miejsca prowadzenia działalności od 1 lipca 2011 r. jest zawarta w przepisach rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej Rozporządzenie 282/2011).

W myśl art. 11 Rozporządzenia 282/2011: stałe miejsce prowadzenia działalności to dowolne miejsce inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odpowiednio: odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (przy nabywaniu usług) bądź świadczenie usług, które wykonuje (przy wykonywaniu usług).

Stałe miejsce prowadzenia działalności to zatem miejsce:

1.    charakteryzujące się wystarczającą stałością,

2.    mające odpowiednie zaplecze personalne i techniczne,

3.    zdolne odebrać i wykorzystać usługi dla niego świadczone bądź odpowiednio wyświadczyć usługi przez siebie wykonywane.

Stałe miejsce prowadzenia działalności powinno charakteryzować się m.in. odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego. W stałym miejscu prowadzenia działalności podmiot powinien mieć zatem personel oraz środki techniczne. To zaplecze personalne i techniczne powinno być stosowne do tego, aby umożliwić odpowiednio: odbiór i wykorzystanie usług dla własnych potrzeb bądź świadczenie usług. Do uznania danego miejsca za stałe miejsce prowadzenia działalności konieczne jest spełnienie dwóch warunków: obecności personelu oraz zaplecza technicznego. Stałe miejsce prowadzenia działalności to struktura wyposażona zarówno w środki techniczne, jak i w czynnik ludzki. To, czy posiadane w danym miejscu siły i środki są odpowiednie, powinno być oceniane każdorazowo w kontekście konkretnych usług. Pamiętać bowiem należy, że owe siły i środki mają być odpowiednie do tego, aby umożliwić albo odbiór i wykorzystanie nabywanych usług, albo świadczenie usług.

Stałe miejsce prowadzenia działalności musi być zdolne do tego, aby umożliwić usługobiorcy odbiór i wykorzystanie usług do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności. Innymi słowy, powinno być tak, że to ta właśnie struktura faktycznie konsumuje, zużywa usługi. Ta struktura nie ma być tylko odbiorcą usług świadczonych dla potrzeb centrali podatnika. Usługi faktycznie mają być świadczone dla potrzeb tej struktury. Jeśli nie jest możliwe, aby dana struktura (z uwagi na swoje zaplecze personalne i techniczne) była w stanie skonsumować nabywane usługi, to należy ją uznać za niebędącą w tym przypadku stałym miejscem prowadzenia działalności.

Odpowiednio stałe miejsce prowadzenia działalności powinno mieć w dyspozycji takie siły i środki, aby było w stanie wyświadczyć usługi, które sprzedaje. Tylko wówczas w odniesieniu do sprzedawanych usług może być ono uznane za stałe miejsce prowadzenia działalności.

Zgodnie z wyrokiem TSUE C-333/20 (Berlin Chemie), samo posiadanie struktury personalnej na terytorium państwa członkowskiego nie oznacza, że podatnik dysponuje stałym miejscem prowadzenia działalności w relacji do danej usługi.

Trybunał podkreślił, że:

• kluczowym kryterium jest rzeczywiste wykorzystywanie lokalnej struktury w procesie świadczenia danej usługi,
• stałe miejsce prowadzenie działalności może istnieć tylko wtedy, gdy centrala faktycznie posługuje się np. oddziałem przy wykonaniu usługi opodatkowanej w danym państwie.

Wnioskodawca nie wykorzystuje polskiego oddziału w procesie świadczenia usług transportu lotniczego pasażerów ani towarów, wszystkie czynności operacyjne, techniczne, planistyczne i eksploatacyjne są wykonywane wyłącznie przez Centralę Wnioskodawcy poza terytorium Polski. W konsekwencji, zgodnie z logiką wyroku Berlin Chemie, polski Oddział nie stanowi stałego miejsca prowadzenia działalności w zakresie świadczenia usług transportowych, ani nie uczestniczy w ich wykonywaniu.

Zdaniem Wnioskodawcy, Oddział w Polsce nie spełnia warunków stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej wykorzystywanego do świadczenia usług transportu pasażerów, ponieważ nie wykonuje jakichkolwiek czynności operacyjnych niezbędnych do realizacji przewozu.

W szczególności:

1.    Brak zaplecza technicznego i personalnego

Oddział nie posiada samolotów, załóg, certyfikacji, zaplecza technicznego ani operacyjnego elementy te, zgodnie z orzecznictwem TSUE (wyrok C-533/22), są warunkiem uznania miejsca za stałe miejsce prowadzenia działalności zdolne do świadczenia usług.

2.    Czynności wykonywane przez oddział mają charakter wyłącznie pomocniczy.

Pracownicy oddziału zajmują się sprawami administracyjnymi, marketingowymi, sprzedażowymi i wsparciem, a nie realizacją przewozu.

3.    Obsługa pasażerów na lotniskach jest wykonywana przez podmioty zewnętrzne.

Obecność pracowników oddziału w terminalach nie oznacza udziału w świadczeniu przewozu, lecz wsparcie organizacyjne.

4.    Całość operacji lotniczych jest realizowana poza Polską.

Operacje lotnicze, planowanie, rotacja sprzętu, załogi, bezpieczeństwo, maintenance wszystkie te elementy są wykonywane przez centralę, a nie przez oddział.

W konsekwencji oddział nie posiada zaplecza osobowego ani technicznego zarówno w celu odbioru usług świadczonych przez podmioty zewnętrzne na rzecz Wnioskodawcy w celu wykonania usługi międzynarodowego transportu pasażerów i towarów, ani nie jest w stanie wykorzystać usług nabywanych przez Wnioskodawcę w celu świadczenia ww. usług transportowych. Zatem Oddział, jako stałe miejsce prowadzenia działalności Wnioskodawcy w Polsce, nie uczestniczy w świadczeniu usług przewozu pasażerów i transportu towarów przez Wnioskodawcę.

Ad 2 Brak obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych (KSeF)

Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (ustawa o VAT), Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

W myśl z art. 106ga ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, Obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych nie dotyczy podatnika nieposiadającego siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Natomiast art. 106ga ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT stanowi: Obowiązek ten nie dotyczy podatnika posiadającego stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce, jeżeli to stałe miejsce nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, których faktury dotyczą.

Ponieważ:

• wnioskodawca nie posiada w Polsce siedziby,
• oddział w Polsce jako stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej nie uczestniczy w świadczeniu usług międzynarodowego transportu towarów i pasażerów,

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, z tytułu sprzedaży usług międzynarodowego transportu pasażerów i międzynarodowego transportu towarów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1, 3 i 5 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

I tak, stosownie do art. 28a ustawy:

Powołany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Według tej regulacji, podatnikiem jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Natomiast jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej. W takiej sytuacji, miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zagraniczną (...) wykonującą międzynarodowe usługi transportu lotniczego pasażerów i towarów na trasach z/do Polski oraz na trasach całkowicie niezwiązanych terytorialnie z Polską. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy w kraju siedziby, tj. w Szwecji, ma charakter w pełni operacyjny i stanowi rzeczywiste centrum organizacyjne, techniczne, zarządcze oraz decyzyjne przedsiębiorstwa. W kraju siedziby Wnioskodawca posiada pełne zaplecze techniczne oraz osobowe niezbędne do samodzielnego wykonywania działalności w zakresie międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów i towarów. Ponadto Wnioskodawca posiada w Polsce Oddział, który zatrudnia pracowników wykonujących zadania administracyjne, wsparcia operacyjnego oraz czynności pomocnicze związane z obsługą pasażerów i obsługą załadunku towarów na lotniskach. Oddział nie wykonuje czynności technicznych związanych z obsługą statków powietrznych, nie zatrudnia personelu lotniczego ani technicznego i nie podejmuje decyzji dotyczących planowania lub realizacji lotów.

Państwa wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia czy Oddział w Polsce uczestniczy w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów oraz towarów, a co za tym idzie czy Wnioskodawca jest zobowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych dokumentujących sprzedaż usług transportu lotniczego pasażerów i towarów przy użyciu KSeF.

Na wstępie należy wskazać, że dla celów VAT podmiot zagraniczny prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i usług, traktowany jest jako jeden podmiot – przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie posiada możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. Zatem podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny. W kontekście posiadanej podmiotowości prawnej należy stwierdzić, że oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią.

Natomiast definicja „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” została zawarta w rozporządzeniu 282/2011. Z części wstępnej (preambuły) - punkt (4) wynika, że podstawowym celem niniejszego rozporządzenia 282/2011 jest zapewnienie jednolitego stosowania obecnego systemu VAT, poprzez określenie przepisów wykonawczych do dyrektywy 2006/112/WE, w szczególności w odniesieniu do podatników, dostawy towarów i świadczenia usług oraz miejsca transakcji podlegających opodatkowaniu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. Przyjęcie rozporządzenia, jako wiążącego i mającego bezpośrednie zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich, w sposób najpełniejszy zapewnia jednolite stosowanie.

Natomiast w punkcie (14) stwierdzono, że:

W myśl art. 11 ust. 1 rozporządzenia 282/2011:

Przy czym, stosownie do art. 44 dyrektywy 2006/112/WE:

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

Art. 45 dyrektywy 2006/112/WE stanowi:

W myśl art. 56 ust. 2 ww. dyrektywy: 

Natomiast, zgodnie z art. 192a dyrektywy 2006/112/WE:

Jak stanowi art. 11 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:

Na podstawie art. 53 ust. 1 rozporządzenia 282/2011:

Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia 282/2011 oznacza dowolne miejsce – inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika – które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. A zatem analiza istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o ten przepis powinna być skierowana na usługobiorcę a nie usługodawcę. Przepis wyraźnie odnosi się do odbiorcy świadczonych usług. Aby można było uznać, że podmiot posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w państwie członkowskim, w którym dane usługi są jemu świadczone, musi on posiadać w tym państwie wystarczająco stałą strukturę umożliwiającą mu odbiór w tym państwie danych usług i wykorzystywanie ich do celów swojej działalności gospodarczej.

Z kolei art. 11 ust. 2 rozporządzenia 282/2011 stanowi o występowaniu stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej z perspektywy świadczącego usługę. Miejsce to powinno charakteryzować się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić podatnikowi świadczenie usług, które wykonuje na rzecz swoich odbiorców.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę że obecnie podmioty posiadające w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej są zobowiązane do wystawiania faktur w  systemie KSeF.

Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy, który wszedł w życie 1 lutego 2026 r.:

Ponadto stosownie do art. 106gb ust. 1 i 2 ustawy:

Przepis art. 106ga ust. 1 ustawy, który obowiązuje od 1 lutego 2026 r. wskazuje, że podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Jednocześnie ustęp 2 pkt 1 powoływanego przepisu przewiduje wyłączenie z tego obowiązku tych podmiotów, które nie posiadają w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Natomiast art. 106ga ust. 2 pkt 2 ustawy przewiduje również wyłączenie z tego obowiązku podmiotów, które nie posiadają siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, lecz posiadają stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę. Zatem istotne jest zbadanie czy stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej ma możliwość dokonania transakcji, która zostałaby objęta przepisami krajowymi w zakresie fakturowania, w tym w odniesieniu do KSeF. Jeżeli podatnik zagraniczny posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, które czynnie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, spowoduje to, że podatnik ten będzie zobligowany do faktur ustrukturyzowanych.

W przedmiotowej sprawie istotne jest więc ustalenie czy Spółka świadczy swoje usługi poprzez stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej znajdujące się w Polsce.

Jak wskazano powyżej, do kwestii posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej z perspektywy usługodawcy odnosi się art. 11 ust. 2 rozporządzenia 282/2011. Miejsce to powinno charakteryzować się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić podatnikowi świadczenie usług, które wykonuje na rzecz swoich odbiorców.

Przy wykładni pojęcia „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej”, odwołując się do orzeczeń TSUE, należy wskazać, że o ww. miejscu można mówić jeżeli występuje odpowiednia struktura w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, niezbędna do prowadzenia działalności gospodarczej oraz istnieje pewna minimalna skala działalności gospodarczej, która pozwala na uznanie, że działalność podatnika w tym miejscu nie jest prowadzona w sposób okresowy, jak również działalność z tego miejsca jest prowadzona w sposób samodzielny w stosunku do działalności siedziby przedsiębiorstwa. W tym zakresie aktualne jest orzecznictwo TSUE, m.in. wyrok C-168/84 Gunter Berkholz, C-231/94 Faaborg-Gelting Linien A/S, C-190/95 ARO Lease By, C-260/95 Commissioners of Customs and Excise v. DFDS A/S, C-390/96 Lease Plan Luxembourg SA, jak również C-605/12 Welmory Sp. z o.o.

Z uwagi na definicję stałego miejsca prowadzenia działalności wynikającą z przedmiotowego rozporządzenia 282/2011, jak również utrwalone orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz orzecznictwo polskich sądów administracyjnych w powyższym zakresie, wymienić można kilka przesłanek, których zaistnienie powoduje, że można mówić o „stałym miejscu prowadzenia działalności”. Jak wynika z samej nazwy „stały”, to trwale związany z danym miejscem, nieprzenośny, niezmienny. Powyższe wskazuje, że stałe miejsce prowadzenia działalności charakteryzować się musi pewnym określonym stopniem zaangażowania, które pozwala na uznanie, że działalność prowadzona jest w tym miejscu nie w sposób przemijający, czy też okresowy. Konieczna jest zatem pewna określona minimalna skala działalności, która stanowi zewnętrzną oznakę, że działalność w tym miejscu prowadzona jest stale. Zaangażowanie, o którym mowa powinno również przybrać konkretny wymiar osobowo-rzeczowy, pozwalający na świadczenie usług w sposób niezależny. Innymi słowy, dla uznania, że określone miejsce prowadzenia działalności ma charakter stały, konieczne jest istnienie w tym miejscu infrastruktury technicznej oraz personelu ludzkiego, który samodzielnie może świadczyć określone czynności. Taka osobowo-rzeczowa struktura w stałym miejscu prowadzenia działalności powinna występować w sposób stały, tzn. powtarzalny i nieprzemijający.

Pojęcie stałego miejsca prowadzenia działalności nie sposób również rozpatrywać w oderwaniu od definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Z uwagi na kryteria wskazane w powołanym przepisie należy stwierdzić, że podmiot posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, jeżeli przy wykorzystaniu na jego terytorium infrastruktury oraz personelu, w sposób zorganizowany oraz ciągły, prowadzi działalność, w ramach której wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Zatem, zarówno infrastruktura techniczna jak i zaangażowanie osobowe musi pozostawać w ścisłym związku z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu. Wobec tego, dla rozpoznania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej koniecznym jest, aby dane miejsce nie tylko wykorzystywało towary i usługi, ale także aby samo mogło wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.

Jak wskazał WSA w wyroku sygn. akt III SA/Wa 2074/20 „ W kwestii ustalania miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika nie można pominąć też regulacji art. 53 ust. 1 i 2 Rozporządzenia, który odnosi się do obowiązku podatkowego podatnika mającego stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego. Przepisy te stanowią, że na użytek stosowania art. 192a dyrektywy 2006/112/WE stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podatnika uwzględnia się wyłącznie wtedy, gdy charakteryzuje się ono wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu dokonanie dostawy towarów lub świadczenie usług, w których uczestniczy (ust. 1). W przypadku gdy podatnik ma stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego, w którym należny jest VAT, uznaje się, że to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług w rozumieniu art. 192a lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, chyba że zaplecze techniczne i personel tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej są wykorzystywane przez tego podatnika do celów niezbędnych do realizacji podlegającej opodatkowaniu transakcji dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług w tym państwie członkowskim - przed dostawą towarów lub świadczeniem usług lub w ich trakcie (ust. 2).”

W analizowanej sprawie Wnioskodawca wykonuje międzynarodowe usługi transportu lotniczego pasażerów i towarów na trasach z/do Polski oraz na trasach całkowicie niezwiązanych terytorialnie z Polską. Wnioskodawca utworzył w Polsce Oddział, którego rolą jest prowadzenie działalności administracyjno-organizacyjnej. Oddział na terytorium Polski wynajmuje powierzchnie biurowe, natomiast nie posiada zasobów technicznych umożliwiających świadczenie usług przewozu pasażerów lub towarów. Ponadto Oddział zatrudnia pracowników, którzy wykonują zadania administracyjne, wsparcia operacyjnego oraz czynności pomocnicze związane z obsługą pasażerów i obsługą załadunku towarów na lotniskach. Dodatkowo osoba zatrudniona w Oddziale posiada pełnomocnictwo do podpisywania umów dotyczących np. wynajmu powierzchni biurowej czy obsługi prawnej i finansowej Oddziału.

Okoliczności sprawy wskazują, że posiadany przez Wnioskodawcę na terytorium Polski Oddział nie uczestniczy w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów i towarów. Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca wykonuje międzynarodowe usługi transportu lotniczego pasażerów i towarów. W kraju siedziby Wnioskodawca posiada pełne zaplecze techniczne oraz osobowe niezbędne do samodzielnego wykonywania działalności w zakresie międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów i towarów tj. posiada i eksploatuje flotę statków powietrznych, dysponuje zapleczem technicznym i logistycznym umożliwiającym planowanie, organizację oraz realizację operacji lotniczych, zatrudnia pilotów, członków załóg pokładowych oraz personel techniczny odpowiedzialny za obsługę i utrzymanie statków powietrznych oraz zatrudnia personel odpowiedzialny za planowanie lotów, zarządzanie flotą, bezpieczeństwo operacyjne, koordynację operacji lotniczych, obsługę naziemną statków powietrznych i administrację. Zatem to w kraju siedziby znajduje się pełna infrastruktura organizacyjna i systemowa umożliwiająca wykonywanie usług transportu lotniczego w sposób samodzielny i niezależny. Dodatkowo wszystkie czynności składające się na faktyczne wykonanie przewozu lotniczego w szczególności operacje lotnicze, pilotowanie, obsługa pokładowa, planowanie i koordynacja lotów, zarządzanie flotą, utrzymanie statków powietrznych, bezpieczeństwo lotów oraz podejmowanie decyzji operacyjnych są wykonywane wyłącznie przez centralę Wnioskodawcy poza terytorium Polski. Centrala odpowiada również za pełną koordynację działań podmiotów trzecich zaangażowanych w operacje lotnicze na lotniskach. Także umowy z podwykonawcami zawierane są na poziomie centrali, która również nadzoruje ich realizację, rozlicza świadczone usługi i otrzymuje faktury. W konsekwencji kraj siedziby Wnioskodawcy stanowi rzeczywiste centrum prowadzonej działalności gospodarczej, w którym skoncentrowane są zasoby techniczne, osobowe oraz kompetencje decyzyjne niezbędne do świadczenia usług międzynarodowego transportu lotniczego.

Natomiast rola Oddziału ogranicza się do wykonywania funkcji administracyjnych i nadzorczych, które wspierają działalność operacyjną prowadzoną przez Centralę. Czynności te mają charakter wtórny i pomocniczy względem podstawowej działalności Wnioskodawcy, tj. międzynarodowego transportu lotniczego realizowanego przez siedzibę. Pracownicy zatrudnieni w Oddziale wykonują zadania administracyjne, wsparcia operacyjnego oraz wykonują czynności pomocnicze związane z obsługą pasażerów i obsługą załadunku towarów na lotniskach. Czynności te nie obejmują elementów faktycznego wykonywania usług transportu lotniczego, nie mają charakteru operacyjnego w rozumieniu realizacji przewozu oraz nie polegają na podejmowaniu decyzji dotyczących planowania, organizacji ani wykonania lotów. Ponadto Oddział w Polsce nie posiada także statków powietrznych, nie zatrudnia członków załóg latających, nie wykonuje czynności technicznych (maintenance), nie posiada infrastruktury lub zasobów umożliwiających wykonanie przewozu oraz nie podejmuje decyzji operacyjnych dotyczących realizacji lotów. Zatem Oddział nie dysponuje zasobami technicznymi ani personelem umożliwiającym samodzielne wykonywanie usług transportu lotniczego i nie podejmuje decyzji operacyjnych dotyczących realizacji lotów.

Ponadto obsługa pasażerów jest realizowana przez zewnętrzne firmy handlingowe, natomiast pracownicy Oddziału nie uczestniczą w obsłudze przewozu lecz wyłącznie nadzorują wykonanie usług przez usługodawców. Jedynie na części lotnisk pracownicy Oddziału wykonują czynności dotyczące obsługi pasażerów (wsparcie przy odprawie pasażerskiej, organizację oraz monitorowanie procesu boardingu i koordynację przepływu pasażerów w sytuacjach nadzwyczajnych (opóźnienia, przekierowania), zapewnienie zgodności tych działań z procedurami centrali). Czynności te nie obejmują jakichkolwiek zadań technicznych, operacyjnych ani związanych z obsługą statku powietrznego. Ich charakter jest wyłącznie organizacyjny i pomocniczy, ukierunkowany na zapewnienie płynności obsługi pasażera, a nie na wykonanie przewozu lotniczego.

Oddział nie dokonuje także sprzedaży biletów. Sprzedaż biletów oraz rozliczenia związane z transportem pasażerskim i cargo odbywają się w ramach globalnego systemu BSP (Billing and Settlement Plan & CASS) zarządzanego przez IATA. Również umowy agencyjne zawierane są pomiędzy Międzynarodowym Zrzeszeniem Przewoźników Powietrznych (IATA), a agentami sprzedaży biletów lotniczych (Agentami IATA). Oddział ani Centrala nie jest stroną umowy agencyjnej z Agentem. To Centrala, nie Oddział, przystępuje do systemu IATA jako przewoźnik, akceptując zasady globalnego modelu dystrybucji biletów lotniczych.

Zatem Oddział nie wykonuje czynności technicznych związanych z obsługą statków powietrznych, nie zatrudnia personelu lotniczego ani technicznego i nie podejmuje decyzji dotyczących planowania lub realizacji lotów. Tym samym Oddział nie prowadzi samodzielnej działalności gospodarczej w sensie operacyjnym ani nie realizuje usług transportu lotniczego. Nie posiada odpowiednich zasobów ani kompetencji decyzyjnych umożliwiających samodzielne świadczenie usług przewozu pasażerów lub towarów.

W konsekwencji, Oddział nie uczestniczy w świadczeniu usług międzynarodowego transportu lotniczego pasażerów oraz towarów ponieważ wykonuje jedynie czynności o charakterze administracyjnym, wsparcia sprzedaży, marketingowym oraz pomocniczym i nadzorczym i nie posiada zaplecza technicznego (m.in. statków powietrznych) i personalnego (m.in. pilotów, członków załóg pokładowych czy personelu technicznego) niezbędnego do świadczenia ww. usług.

Tym samym zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 2 ustawy, Spółka nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) ponieważ nie wykonuje czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług poprzez swój Oddział w Polsce. Jednakże, Spółka jako zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT w Polsce, ma możliwość wystawiania takich faktur.

W konsekwencji Państwa stanowisko uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.