Uznanie, czy świadczenia nabywane przez Centralę, których koszty są alokowane do działalności Oddziału w Polsce podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
A. GmbH, niemiecka spółka (Centrala), prowadzi działalność w Polsce poprzez swój oddział (Oddział), który wykonuje czynności bankowe. Centrala zawarła z dostawcą umowy na rozwój i dzierżawę oprogramowania, które będzie używane zarówno przez Centralę, jak i Oddział. Faktury za te…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 października 2025 r. wpłynął za pośrednictwem ePUAP Państwa wniosek z 27 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania czy świadczenia nabywane przez Centralę, których koszty są alokowane do działalności Oddziału w Polsce podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
A. GmbH z siedzibą w (...) (dalej: „A. GmbH”; „Centrala”) jest niemieckim rezydentem podatkowym, spółką zależną (...). A. GmbH dostarcza produkty i usługi bankowości detalicznej oraz korporacyjnej i działa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez A. GmbH sp. z o.o. Oddział w Polsce (dalej: „Oddział”). Oddział ten został wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: „KRS”) z dniem (...) 2024 r. Działalność Oddziału obejmuje udzielanie pożyczek, wydawanie gwarancji oraz przyjmowanie depozytów. Dodatkowo, zgodnie z informacjami przedstawionymi w KRS, głównym przedmiotem działalności Oddziału jest pozostałe pośrednictwo pieniężne. Oddział, podejmując działania, korzysta z podmiotowości Centrali, wykonując te działania na jej ryzyko i odpowiedzialność.
Centrala została notyfikowana jako zagraniczna instytucja kredytowa prowadząca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność poprzez oddział, w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze. zm.). Zgodnie z notyfikacją Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: „Notyfikacja KNF”), data rozpoczęcia działalności operacyjnej Oddziału na terytorium Polski to 1 kwietnia 2025 r.
A. GmbH zawarła dwie umowy z B. (dalej: „Dostawca”), z siedzibą w (...), na rozwój i wykorzystanie oprogramowania (...) (z ang. „(...)”), które będzie w przyszłości wykorzystywane w ramach działalności biznesowej Centrali oraz polskiego Oddziału:
Realizacja obu umów została zainicjowana przez Centralę, która to również uczestniczyła w konfiguracji oprogramowania (...). Dodatkowo, w oprogramowaniu (...) wprowadzono określone zmiany, mające na celu dostosowanie go do wymagań Oddziału. Proces ten obejmował konsultacje między polskim Oddziałem oraz innymi Oddziałami a Centralą, a następnie testowanie oprogramowania (...) przez polski Oddział. Jednakże nie doszło do bezpośredniej interakcji pomiędzy Dostawcą a Oddziałem.
W związku z powyższym, Dostawca wystawił trzy faktury dokumentujące sprzedaż, w których wskazał Centralę, jako odbiorcę. Dwie z wymienionych faktur zostały wystawione w związku z Umową na rozwój, która została zawarta w okresie, gdy Oddział był już utworzony i figurował w rejestrze KRS, jednakże nie rozpoczął jeszcze swojej działalności bankowej (co potwierdza Notyfikacja KNF). Trzecia faktura odnosiła się natomiast do realizacji Umowy licencyjnej, zawartej w okresie, gdy procesy oraz systemy Oddziału były wciąż w trakcie dostosowywania i rozwoju, a Oddział nie rozpoczął jeszcze etapu podpisywania umów z nowymi klientami (tzw. „onboardingu” klientów), co oznacza, że w praktyce nie prowadził pełnej działalności operacyjnej. Co więcej, żadna z wymienionych faktur w swojej treści nie odnosi się do Oddziału.
Centrala jako odbiorca usług udokumentowanych fakturami ujęła je w swoich księgach rachunkowych oraz zastosowała dla nich niemieckie przepisy podatkowe. A. GmbH rozliczył transakcję, tj. trzy wystawione przez Dostawcę faktury zostały rozliczone dla celów niemieckiego podatku VAT (MwSt). Centrala, wypłacając należność Dostawcy, nie pobrała niemieckiego podatku u źródła z uwagi na niespełnienie przesłanek do powstania obowiązku podatkowego w Niemczech.
Centrala planuje dokonać obciążenia Oddziału poprzez alokację kosztów wynikających z wystawionych przez Dostawcę faktur do działalności Oddziału w Polsce.
Od dnia (...) 2025 r. Centrala jest czynnym podatnikiem VAT w Polsce. A. GmbH oraz Oddział nie są częścią grupy VAT.
Pytanie (w zakresie podatku od towarów i usług)
Czy wyżej opisane świadczenia, nabywane przez Centralę na podstawie Umowy na rozwój oraz Umowy licencyjnej, których koszty są alokowane do działalności Oddziału w Polsce podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce?
Państwa stanowisko w sprawie (w zakresie podatku od towarów i usług)
W ocenie Wnioskodawcy opisane świadczenia nabywane przez Centralę na podstawie Umowy na rozwój oraz Umowy licencyjnej, których koszty są alokowane do działalności Oddziału w Polsce nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce.
Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT przewidziany w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej: „ustawa o VAT”), wskazuje, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów na terytorium kraju;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, jako import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. Natomiast, w myśl art. 2 pkt 26 usługi elektroniczne rozumiane są jako usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.
W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 tiret 1 i 3 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
b) usługobiorcą jest:
Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy o VAT.
W myśl art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Z kolei zgodnie z ust. 2, w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Ustawa o VAT przewiduje specyficzne przepisy dotyczące miejsca świadczenia usług elektronicznych - miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu (art. 28k ust. 1 ustawy o VAT).
Na potrzeby ustalenia miejsca świadczenia przy świadczeniu usług zgodnie z art. 28a pkt 1 ustawy o VAT, ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.
Natomiast za podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług (art. 28a pkt 1 ustawy o VAT).
Powyższy artykuł wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Z kolei w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z ustawą z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 89 ze. zm.; dalej: „ustawa o zasadach uczestnictwa w obrocie gospodarczym”), dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorcy zagraniczni z państw członkowskich mogą tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 14 ust. 1).
W myśl art. 3 pkt 4 ustawy o zasadach uczestnictwa w obrocie gospodarczym, oddziałem jest wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca pragnie wskazać, że oddział zagranicznego przedsiębiorcy nie stanowi odrębnego podatnika VAT. Oddział zagranicznego przedsiębiorcy nie posiada bowiem osobowości prawnej, nie może zostać również uznany za jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, co potwierdzają liczne wyroki sądów administracyjnych (przykładowo wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: „WSA”) w Poznaniu z dnia 7 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Po 630/23 czy wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 390/23.
Co więcej, ustawodawca nie przyznaje oddziałowi zagranicznego przedsiębiorcy zdolności prawnej. Zgodnie z doktryną (G. Kozieł (red.), Ustawa o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz [w:] CEIDG. Przedsiębiorcy zagraniczni w obrocie gospodarczym. Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców. Komentarz, wyd. 1, 2019) taką zdolnością dysponuje jedynie zagraniczna osoba prawna jako całość i pomimo że Oddział jest wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie częścią działalności gospodarczej wykonywanej przez przedsiębiorcę poza jego główną siedzibą, nie ma odrębnej od przedsiębiorcy podmiotowości w sferze prawa materialnego.
Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, Oddział stanowi jedynie formę działalności gospodarczej osoby prawnej poza jej siedzibą i co za tym idzie, jej rejestracja na potrzeby VAT jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. W konsekwencji, to przedsiębiorstwo zagraniczne (tj. Centrala), dokonujące poprzez Oddział rejestracji dla potrzeb VAT w Polsce, posiada status podatnika podatku od towarów i usług.
Powyższe znajduje potwierdzenie w:
Jak wskazano powyżej, zdaniem Wnioskodawcy to Centrala posiada status podatnika podatku od towarów i usług. Natomiast z uwagi na okoliczność, że Oddział nie ma osobowości prawnej, nie wykonuje samodzielnie i niezależnie działalności gospodarczej oraz nie ponosi sam ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością, nie może zostać uznany za podmiot niezależny od jednostki macierzystej ani za odrębnego podatnika VAT.
Oddział, podejmując działania, korzysta z podmiotowości Centrali, wykonując te działania na jej ryzyko i odpowiedzialność. Dla kontrahentów stroną prowadzącą czynności pozostaje Centrala, jak wskazano w stanie faktycznym Dostawca na fakturze sprzedażowej jako nabywcę wskazał Centralę. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że chociaż Oddział jest wydzielony organizacyjnie, nie staje się samodzielnym przedsiębiorcą. Gdyby ustawodawca zamierzał przyznać prawnopodatkową podmiotowość VAT oddziałom, uczyniłby to wyraźnie. Ponieważ czynności realizowane przez Oddział nie wykazują samodzielności zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, Oddział nie jest odrębnym podatnikiem VAT, lecz wraz z Centralą stanowi jeden podmiot i jednego podatnika VAT.
Przekładając powyższe na grunt niniejszej sprawy, Oddział nie można uznać za odbiorcę usługi świadczonej przez Dostawcę. Okoliczność, że w oprogramowaniu (...) wprowadzone określone zmiany mające na celu dostosowanie go do wymogów Oddziału nie zmienia tej kwalifikacji, gdyż realizacja Umowy na rozwój oraz Umowy licencyjnej została zainicjowana przez Centralę, która to również uczestniczyła w konfiguracji oprogramowania (...).
Tym samym, wyżej opisane świadczenia nabywane przez Centralę na podstawie Umowy na rozwój oraz Umowy licencyjnej, których koszty są alokowane do działalności Oddziału w Polsce nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce.
Co więcej, odnosząc się do brzmienia art. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, zdaniem Wnioskodawcy, nie można uznać za świadczenie usług czynności wykonywanych w ramach jednego podmiotu gospodarczego będącego osobą prawną, gdyż nie jest możliwe świadczenie usług „samemu sobie”.
Zatem również do alokowanych do Oddziału przez Centralę kosztów nie powinien znaleźć zastosowania art. 28b ustawy o VAT, gdyż przepis ten dostarcza dyspozycji w zakresie miejsca świadczenia usług, tymczasem w analizowanym wypadku zdaniem Wnioskodawcy nie dochodzi do świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż nie jest to świadczenie pomiędzy dwoma podmiotami, a w ramach jednego podatnika, a zatem reguły dotyczące ustalania miejsca świadczenia usług nie powinny w tym wypadku znaleźć zastosowania.
Wnioskodawca pragnie podkreślić, mając na uwadze treść wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie C-7/13 Skandia America Corp. wydanym w dniu 17 września 2014 r., że Centrala ani też Oddział nie należą do grupy VAT. Bowiem zgodnie z ww. wyrokiem, co do zasady świadczenia pomiędzy centralą podatnika i jego oddziałami pozostają poza zakresem VAT, jednak, gdy oddział jest członkiem grupy VAT, wtedy też rozliczenia pomiędzy centralą i jego oddziałem powinny być objęte opodatkowaniem VAT.
Tym samym, czynności wykonywane pomiędzy Oddziałem a Centralą, w tym alokacja nabywanych przez Centralę usług do działalności Oddziału, mają charakter tzw. czynności wewnątrzzakładowych, niepodlegających opodatkowaniu VAT w Polsce.
Powyższe znajduje potwierdzenie w:
Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, wyżej opisane świadczenia nabywane przez Centralę na podstawie Umowy na rozwój oraz Umowy licencyjnej, których koszty są alokowane do działalności Oddziału w Polsce nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego.
Dodatkowe informacje
Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo