Spółka z o.o. z siedzibą w Polsce świadczy usługi długoterminowego najmu pojazdów samochodowych bez kierowcy na okresy powyżej 30 dni na rzecz zagranicznego kontrahenta, który jest administracją (oznaczoną jako B.) i nie działa jako podatnik VAT w UE. Pojazdy są używane na terenie Polski i innych państw UE oraz NATO, a umowy przewidują kompleksową obsługę, w tym pomoc drogową. Faktury są wystawiane…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 listopada 2025 r. za pośrednictwem platformy u-Urząd Skarbowy wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania usługi długoterminowego najmu pojazdów samochodowych dla podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A. z siedzibą w Polsce prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu środków transportu (samochody osobowe i ciężarowe). Pojazdy są rejestrowane i ubezpieczone w Polsce. W okresie najmu odpowiedzialność za eksploatację (paliwo, opłaty drogowe, mandaty i inne koszty bieżące) ponosi usługobiorca zgodnie z umowami.
Kontrahentem jest (…) działająca przez właściwe jednostki organizacyjne B. Kontrahent nie działa jako podatnik dla celów VAT w UE i nie posługuje się numerem identyfikacyjnym VAT w UE. Żadna jednostka B. nie posiada na terytorium Polski ani w innych państwach UE stałego zaplecza organizacyjno-technicznego uczestniczącego w odbiorze tych usług.
Przedmiotem świadczenia jest długoterminowy najem pojazdów (okresy nieprzerwane powyżej 30 dni). Spółka nie zapewnia kierowców - najem dotyczy wyłącznie pojazdów bez kierowcy. W okresie najmu B. ma wyłączne władztwo nad przekazanymi pojazdami, ten sam pojazd nie jest równolegle udostępniany innym podmiotom. W przypadku zdarzeń losowych (awarie, szkody) Spółka wymienia pojazd na inny, zapewniając ciągłość najmu.
Pojazdy są używane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz - zgodnie z umowami - na terytorium innych państw UE i NATO. Oddanie pojazdów do dyspozycji następuje w miejscowościach stacjonowania B. w Europie, w tym m.in. w Polsce (np. rejon (…)) oraz - według zapotrzebowania - w innych lokalizacjach europejskich (np. (…) na Litwie). Umowa przewiduje gotowość do odbioru/zwrotu, assistance i „vehicle recovery” w krajach użytkowania (m.in. Niemcy, Polska, Litwa, Łotwa, Estonia), z uwzględnieniem warunków terenowych (również drogi nieutwardzone).
Umowy są zawierane na okresy od kilku miesięcy do kilku lat, przykładowo: okres podstawowy (…) 2024 r. - (…) 2025 r. oraz opcja do (…) 2025 r. Przykładowa konfiguracja obejmuje łącznie (…) pojazdów: (…) kombi (station wagons) oraz (…) vanów 9-osobowych, dostarczanych m.in. do (…) w Polsce, z terminem podstawienia pojazdów określonym w harmonogramie (np. (…) r.).
W ramach miesięcznego wynagrodzenia przewidziano standardowe elementy (ubezpieczenie, przeglądy, serwis, zgodnie z zapisami kontraktowymi), a także zapewnienie pomocy drogowej oraz „vehicle recovery” w państwach użytkowania.
Faktury wystawiane są okresowo, co miesiąc „z dołu”, na właściwą jednostkę B. z danymi nabywcy obejmującymi nazwę i adres w (…), płatność realizowana przelewem przez jednostkę rozliczeniową administracji (…). Dokumentowanie i akceptacja wykonania odbywają się w systemie (…), z wykorzystaniem ścieżki (…).
Na fakturach Spółka wskazuje stawkę „0%”. Postanowienia kontraktowe przewidują, że ceny są kalkulowane bez podatków i ceł, od których B. jest zwolniony na podstawie porozumień podatkowych, a w klauzuli „Tax Relief” wprost ujęto odniesienie do „POLAND VAT 23%” jako pozycji wyłączonej z ceny - faktury mają być wystawiane w kwotach bez tych obciążeń (oddzielne wykazanie kwoty brutto/ceny netto zgodnie z formularzem rozliczeń kontraktowych).
Spółka nie posiada stałego zaplecza poza Polską (oddziału, biura najmu, warsztatu) uczestniczącego w świadczeniu usług. Czynności administracyjne i operacyjne związane z obsługą umów są realizowane z terytorium Polski.
Pytanie
Czy usługi wynajmu pojazdów samochodowych przez Spółkę na okres powyżej 30 dni (najem długoterminowy) dla podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej i mającego siedzibę poza krajem i poza UE - nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT na podstawie art. 5 w zw. z art. 2 pkt 1 w zw. z art. 28j pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
Państwa stanowisko w sprawie
W opisanym modelu najmu długoterminowego środków transportu, świadczonego na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem (B. nie działa jako podatnik dla celów VAT) i posiadającego siedzibę poza terytorium kraju oraz poza UE, miejsce świadczenia usług ustala się na podstawie art. 28j ust. 3 ustawy o VAT - tj. w miejscu siedziby usługobiorcy. Skoro siedziba usługobiorcy znajduje się w (…), miejscem świadczenia nie jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (w rozumieniu art. 2 pkt 1), a więc czynność nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce na podstawie art. 5 (zasada terytorialności). Prawidłowe jest dokumentowanie sprzedaży bez wykazywania polskiego VAT, wskazywanie stawki „0%” jest nieprawidłowe - właściwa jest kwalifikacja „nie podlega opodatkowaniu na terytorium kraju (NP) - art. 28j ust. 3” - 0114-KDIP1-2.4012.276.2019.1.WH.
Dla usług wynajmu środków transportu innego niż krótkoterminowy świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami ustawodawca ustanowił samodzielną regułę kolizyjną: miejsce świadczenia = miejsce siedziby (stałego miejsca zamieszkania/zwykłego pobytu) usługobiorcy. Zastosowanie tej reguły wyłącza stosowanie ogólnej zasady z art. 28c (miejsce siedziby usługodawcy przy B2C). W interpretacji indywidualnej 0114-KDIP1-2.4012.276.2019.1.WH organ potwierdził, że dla najmu długoterminowego samochodu na rzecz podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej miejscem opodatkowania jest kraj siedziby usługobiorcy, a czynność nie podlega opodatkowaniu w Polsce (analogiczny stan faktyczny, odmienne państwo nabywcy).
Art. 5 ust. 1 obejmuje VAT-em wyłącznie czynności wykonywane na terytorium kraju, a art. 2 pkt 1 definiuje „terytorium kraju” jako terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jeżeli z reguł miejsca świadczenia wynika, że miejscem opodatkowania jest państwo trzecie, czynność jest poza zakresem polskiego VAT, tym samym nie stosuje się stawek podatku (w tym 0%), bo brak jest przedmiotu opodatkowania w Polsce. Podejście to odpowiada konstrukcji VAT i jej terytorialnemu zakresowi (komentarz systemowy do przepisów ogólnych i definicyjnych ustawy o VAT).
Skoro miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju, prawidłowe jest wystawianie faktur bez polskiego VAT i z adnotacją wskazującą podstawę prawną (np. „nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce - art. 28j ust. 3”).
Tym samym usługi długoterminowego najmu pojazdów świadczone przez Spółkę na rzecz B. nie działającej jako podatnik i posiadającej siedzibę w (…) mają miejsce świadczenia w (…) na podstawie art. 28j ust. 3. W konsekwencji czynności te nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce na podstawie art. 5 w zw. z art. 2 pkt 1, a prawidłowe dokumentowanie następuje bez wykazywania polskiego podatku (kwalifikacja NP, z przywołaniem art. 28j ust. 3). Powyższe znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej DKIS dotyczącej tożsamej kategorii usług (najem długoterminowy na rzecz nie-podatnika) - 0114-KDIP1-2.4012.276.2019.1.WH.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy:
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Stosownie do art. 2 pkt 5 ustawy:
Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia (opodatkowania) danej usługi. Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.
I tak, stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług
Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej wynikającej z art. 15 ust. 2 ustawy, w myśl tego artykułu:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Natomiast ogólna zasada dotycząca miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, o której mowa w art. 28c ustawy stanowi, że:
1) Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i 3 oraz art. 28h-28n.
2) W przypadku, gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
3) W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
Ww. przepis wprowadza regułę, zgodnie z którą w przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami miejscem świadczenia usługi jest państwo siedziby usługodawcy, ewentualnie kraj stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w sytuacji gdy usługa jest świadczona z takiego miejsca i znajduje się ono w innym państwie niż siedziba usługodawcy. Albo też miejscem świadczenia usługi na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce w którym usługodawca posiada stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w sytuacji gdy nie posiada on siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z nich są usługi związane z wynajmem środków transportu.
I tak, zgodnie z art. 28j ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce, w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy.
W myśl art. 28j ust. 2 ustawy:
Przez krótkoterminowy wynajem środków transportu, o którym mowa w ust. 1, rozumie się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających - przez okres nieprzekraczający 90 dni.
W myśl art. 28j ust. 3 ustawy:
Miejscem świadczenia usług polegających na wynajmie, innym niż wynajem krótkoterminowy, środków transportu na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, gdzie usługobiorca posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, z zastrzeżeniem ust. 4.
Z okoliczności sprawy wynika, że Państwa Spółka świadczy usługi długoterminowego najmu pojazdów (na okresy nieprzerwane powyżej 30 dni). Kontrahentem Spółki jest administracja (…), działająca przez właściwe jednostki organizacyjne B. Kontrahent nie działa jako podatnik dla celów VAT w UE i nie posługuje się numerem identyfikacyjnym VAT w UE.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia miejsca opodatkowania usług długoterminowego wynajmu pojazdów samochodowych dla podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej i mającego siedzibę poza terytorium kraju i UE.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że w analizowanym przypadku zasady ogólne, dotyczące miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy, określone w art. 28c ustawy, nie znajdą zastosowania. Skoro Spółka świadczy usługi długoterminowego (powyżej 30 dni) wynajmu pojazdów na rzecz podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej, który nie działa jako podatnik dla celów VAT w UE, to w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie jedno z zastrzeżeń od reguły ogólnej, które zostało zawarte w art. 28j ust. 3 ustawy. W konsekwencji usługa długoterminowego wynajmu pojazdów, świadczona na rzecz podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej, będzie opodatkowana w kraju gdzie usługobiorca posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Tym samym usługa długoterminowego wynajmu pojazdów świadczona dla Kontrahenta, który posiada siedzibę w (…), będzie podlegać opodatkowaniu na zasadach obowiązujących w miejscu (państwie) jego siedziby (tj. w przedmiotowym przypadku terytorium (…)) i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.
Zatem Państwa stanowisko, że miejsce świadczenia usług długoterminowego wynajmu środków transportu, świadczonych na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem i posiadającego siedzibę poza terytorium kraju oraz poza UE, ustala się na podstawie art. 28j ust. 3 ustawy VAT - tj. w miejscu siedziby usługobiorcy, w konsekwencji czego nie będą one opodatkowane na terytorium Polski, należy uznać za prawidłowe.
Odnośnie zaś dokumentacji świadczonej usługi należy wskazać, że w myśl art. 106a pkt 1 i 2 ustawy przepisy niniejszego rozdziału, stosuje się do:
1. sprzedaży, z wyjątkiem:
a. przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,
b. czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;
2. dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
a. państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
b. państwa trzeciego.
Z kolei w myśl art. 106b ust. 1 ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2. wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b. czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c. dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a. czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b. czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a. otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a. przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
Zasady dotyczące wystawiania faktur zostały określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług. Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy faktura powinna zawierać:
1. datę wystawienia;
2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12. stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15. kwotę należności ogółem (…).
Natomiast z art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy wynika, że:
Faktura może nie zawierać:
2) w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b - danych określonych w ust. 1 pkt 5 i 12-14.
W niniejszej interpretacji wskazałem, że miejscem opodatkowania usług długoterminowego wynajmu środków transportu na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem i posiadającego siedzibę poza terytorium kraju i poza UE, jest terytorium (…), a zatem do tych transakcji zastosowanie znajdą przepisy obowiązujące w miejscu opodatkowania przedmiotowej transakcji, tj. w kraju trzecim (…).
Jednakże w tym miejscu należy zwrócić uwagę na art. 106a pkt 2 lit. b ustawy, z którego wynika, że przepisy dotyczące wystawiania faktur stosuje się m.in. do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju - w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego. Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 ustawy, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Faktura taka zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy nie zawiera stawki podatku VAT.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Niniejsza interpretacja rozstrzyga tylko w zakresie sposobu opodatkowania usług długoterminowego najmu pojazdów samochodowych dla podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej, natomiast inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem (w szczególności określenie statusu kontrahenta, tj. czy podmiot, na rzecz którego świadczycie Państwo usługi, jest podmiotem nieprowadzącym działalności gospodarczej) nie są przedmiotem interpretacji.
Należy także zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo