Ustalenie miejsca opodatkowania usług wynajmu środków transportu na rzecz polskich przedsiębiorców.
Austriacka spółka, rezydent podatkowy Austrii, wynajmuje autokary polskim przedsiębiorcom organizującym trasy koncertowe artystów. Pojazdy są własnością spółki, wynajmowane są wraz z kierowcą lub bez, na okres poniżej 30 dni, a klient ma pełną swobodę dysponowania pojazdem i planowania trasy. Przekazanie autokaru następuje…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 listopada 2025 r. za pośrednictwem systemu e-doręczenia wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia miejsca opodatkowania usług wynajmu środków transportu na rzecz polskich przedsiębiorców. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem, które wpłynęło 14 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Spółka (...) (dalej też Spółka lub Wnioskodawca) jest rezydentem podatkowym Austrii, posiadającym tam siedzibę/stałe miejsce prowadzenia działalności. Wnioskodawca nie posiada miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce (np. biuro, magazyn, personel), które byłoby kwalifikowane jako zakład dla celów podatkowych. Wnioskodawca nie posiada również spółki zależnej w Polsce. Wnioskodawca jest w Polsce zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT (procedura uproszczona VAP).
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą między innymi w zakresie wynajmu pojazdów kołowych do przewozu artystów i ich załóg. Usługi są świadczone dla przedsiębiorców organizujących tournée dla artystów. Pojazdy nie są leasingowane przez Wnioskodawcę, lecz stanowią jego własność. Pojazdy są wynajmowane wraz z kierowcą, a klient może w pełni dysponować pojazdem i kierowcą. Pojazdy mogą być również co do zasady wynajmowane także bez kierowcy lub z kierowcą wynajętym od całkiem innej firmy. W ramach usługi nie są oferowane żadne dodatkowe usługi, takie jak catering, serwis techniczny czy organizacja wydarzeń. Pojazdy mogą przewozić od 8 do 16 osób. Pojazdy są wyposażone w pomieszczenia mieszkalne i dzienne, koje sypialne, urządzenia sanitarne, telewizory, dostęp do Internetu, kuchenki mikrofalowe, ekspresy do kawy itp. (podobnie jak luksusowe jachty). Podczas wyjazdu służą one również osobom znajdującym się na pokładzie jako miejsca odpoczynku między występami, noclegu, pracy (próby przed występami). Od tego momentu przekazania pojazdu, zarówno korzystanie z pojazdu oraz planowanie jego użytkowania - harmonogram i trasy - leży w gestii najemcy. Na podstawie informacji o całym tournée sporządzana jest indywidualna kalkulacja uwzgledniająca rodzaj wyposażenia w pojeździe, sprzątanie, koszty promów, opłat drogowych i inne zgodnie z życzeniem klienta. Wnioskodawca nie organizuje samodzielnie żadnych tournée.
Wnioskodawca wynajmuje autokary również polskim przedsiębiorcom, organizującym trasy koncertowe artystów. Wnioskodawca wynajmuje autokary wyłącznie na rzecz czynnych podatników VAT. Długość najmu wynosi poniżej 30 dni. Przekazanie pojazdu następuje w uzgodnionym miejscu. Pojazdy są podstawiane na życzenie klienta w różnych miejscach Europy. Przekazanie autokaru odbywa się zawsze poza Polską, głównie na terenie Austrii lub Wielkiej Brytanii, czasami również w innym kraju, ale nigdy na terenie Polski. W związku ze świadczoną usługą, pojazdy fizycznie wjeżdżają na terytorium Polski. Spółka wystawia faktury z austriackim numerem identyfikacji podatkowej.
W przypadku wynajmu Wnioskodawca ma obowiązek ustalać miejsce świadczenia usług wynajmu pojazdów.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy miejscem opodatkowania usług, o których mowa we wniosku (wynajmu środków transportu) na rzecz polskich przedsiębiorców będzie terytorium Polski?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym miejscem opodatkowania usług, o których mowa we wniosku (wynajem środków transportu) na rzecz polskich przedsiębiorców nie będzie terytorium Polski. Miejscem opodatkowania tych usług będzie bowiem miejsce, w którym pojazd jest faktycznie oddany do dyspozycji najemcy (art. 28j ustawy o VAT).
Uzasadnienie:
Świadczona przez Wnioskodawcę usługa jest tzw. usługą czarteru z kierowcą, podczas którego:
W takim modelu organy i praktyka uznają, że do usługi typu „hire with crew/charter” może mieć zastosowanie art. 28j ustawy o VAT (por. m.in. C-97/06 Navicon, gdzie Trybunał wskazał, że umowa czarteru różni się od umowy przewozu tym, że armator oddaje do dyspozycji całość lub część statku, podczas gdy przy przewozie zobowiązanie dotyczy samego transportu towarów; NSA w wyroku z 20 sierpnia 2015 r. sygn. I FSK 832/14: wynajęcie jachtu pełnomorskiego wyposażonego w kabiny załogi umożliwiające zakwaterowanie na jednostce w pełni odpowiada elementom przedmiotowo i podmiotowo istotnym umowy najmu w rozumieniu ustawy VAT, co nakazuje stosować do takiej czynności przepis art. 28j ustawy o VAT). Tym samym świadczona przez Wnioskodawcę usługa wynajmu środka transportu wraz z kierowcą nie jest usługą transportu pasażerów w rozumieniu art. 28f ustawy o VAT.
W myśl art. 28j ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce, w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy.
Zgodnie natomiast z art. 28j ust. 2 ustawy o VAT, przez krótkoterminowy wynajem środków transportu, o którym mowa w ust. 1, rozumie się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających - przez okres nieprzekraczający 90 dni.
Wskazany wyżej przepis art. 28j ustawy o VAT określa regułę ustalania miejsca świadczenia dla usług polegających na krótkotrwałym wynajmie środków transportu, która ma zastosowanie do tego rodzaju usług, niezależnie od tego, kto jest ich odbiorcą (podatnik czy konsument). Przepis art. 28j ustawy o VAT w zakresie wynajmu krótkoterminowego wyłącza zatem zastosowanie obu reguł ogólnych dotyczących ustalania miejsca świadczenia, zarówno tych odnoszących się do usług świadczonych na rzecz podatników (art. 28b ustawy), jak i dotyczących usług świadczonych na rzecz konsumentów, tj. osób niebędących podatnikami (art. 28c ustawy).
Przepisy implementują art. 56 ust. 12 Dyrektywy 2006/112/WE (dalej: Dyrektywa VAT). W myśl przepisu unijnego miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce, w którym te środki transportu są rzeczywiście oddawane do dyspozycji usługobiorcy. Określenie krótkoterminowy oznacza ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających okres nieprzekraczający 90 dni.
Przepisy mówią o ciągłym posiadaniu środka transportu lub korzystaniu z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni. Trzeba uznać, że termin ten zasadniczo należy liczyć od pierwszego dnia (i łącznie z tym dniem), w którym środek transportu zostaje oddany do używania albo przekazany do dyspozycji najemcy. Ostatnim dniem tego okresu będzie dzień, w którym środek transportu przestaje być w posiadaniu usługobiorcy. Okres ciągłego posiadania lub użytkowania środka transportu, który jest przedmiotem wynajmu, jest określany na podstawie umowy zawartej przez strony. W rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.2011.77.1) sprecyzowano zasady liczenia okresów wynajmu, w tym w przypadku następujących po sobie okresów wynajmu. Zgodnie z ww. rozporządzeniem okres posiadania ustala się przede wszystkim na podstawie umowy. Wprowadza się jednocześnie domniemanie zgodności umowy (w zakresie trwania wynajmu) z rzeczywistym stanem rzeczy. W przypadku gdy umowa na wynajem krótkoterminowy podlega przedłużeniu, które skutkuje tym, że umowa przekracza 30 dni, będzie co do zasady konieczna ponowna kwalifikacja umowy do celów określenia miejsca świadczenia usług, gdyż w przypadku, gdy wynajem tego samego środka transportu jest objęty następującymi po sobie umowami zawartymi między tymi samymi stronami, czas wynajmu odpowiada okresowi ciągłego posiadania lub użytkowania tego środka transportu na podstawie wszystkich umów. Jeśli powyższe okresy zostaną przekroczone, to miejsce świadczenia dla usług wynajmu środków transportowych należy oceniać: w przypadku wynajmu dla podatników na zasadach ogólnych (art. 28b ustawy o VAT). Jeśli przedłużenie czasu faktycznego korzystania ze środka transportu (posiadania środka transportu) spowodowane było siłą wyższą, to bierze się pod uwagę wyłącznie okres umówiony.
W art. 38 ww. rozporządzenia 282/11 sprecyzowano również, co należy rozumieć przez pojęcie środka transportu (na potrzeby stosowania miejsca świadczenia). Stanowi on, że środki transportu to pojazdy, mechaniczne lub inne, a także innego rodzaju wyposażenie i urządzenia służące do przewozu osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, w tym przeznaczone do ciągnięcia, przesuwania lub pchania przez pojazdy i zasadniczo zaprojektowane oraz faktycznie nadające się do wykorzystania w celu transportu. W szczególności są to następujące pojazdy:
1) pojazdy lądowe, takie jak samochody, motocykle, rowery, trójkołowce oraz pojazdy turystyczne;
2) przyczepy i naczepy;
3) wagony kolejowe;
4) statki;
5) statki powietrzne;
6) pojazdy dostosowane specjalnie do przewozu osób chorych lub rannych;
7) ciągniki i inne pojazdy rolnicze;
8) pojazdy o napędzie mechanicznym lub elektrycznym przeznaczone dla osób niepełnosprawnych.
Należy zauważyć, że wymienia się tutaj pojazdy zarówno z napędem silnikowym, jak i z napędem wyzwalanym siłą mięśni (np. rowery), i w ogóle bez napędu (np. przyczepy, wagony kolejowe). Rozporządzenie precyzuje jednak, że nie są środkami transportu pojazdy trwale unieruchomione oraz kontenery. Środkiem transportu będzie zatem każdy przedmiot, który służy do przemieszczania towarów lub osób niezależnie od tego, jakim celom służy transport.
Należy uznać, że środek transportu nie musi mieć własnego napędu, o ile tylko może służyć przemieszczaniu towarów lub osób (np. przyczepa). Także przyczepy i naczepy, jak również wagony kolejowe trzeba uważać za środki transportu.
Przez miejsce faktycznego oddania środka transportu do dyspozycji usługobiorcy należy rozumieć to miejsce (państwo), w którym środek transportu znajduje się w chwili rozpoczęcia jego używania przez usługobiorcę. Usługa jest zatem świadczona w tym państwie, w którym usługobiorca przejmuje środek transportu (wchodzi w jego posiadanie, rozpoczyna jego użytkowanie). W art. 40 ww. rozporządzenia 282/2011 sprecyzowano, jakie miejsce uważa się za miejsce faktycznego oddania do dyspozycji usługobiorcy. Jest to miejsce, w którym najemca lub osoba trzecia działająca w jego imieniu przejmuje nad nim fizyczne posiadanie. Takim miejscem zwykle będzie miejsce, w którym znajduje się środek transportu w momencie, w którym biorący do używania może nim dysponować. Nie jest konieczne, aby usługodawca miał w tym miejscu np. stałe miejsce prowadzenia działalności czy też jakąkolwiek infrastrukturę techniczną bądź osobową związaną z prowadzeniem działalności. Niezależnie od tego, czy usługodawca ma jakąkolwiek infrastrukturę rzeczowo-osobową w danym państwie, miejscem świadczenia przez niego usług jest państwo, w którym środki transportu są udostępniane usługobiorcom.
Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy miejscem opodatkowania usług, o których mowa we wniosku (wynajmu środków transportu) nie będzie Polska, lecz miejsce, w którym pojazd jest faktycznie oddany do dyspozycji najemcy (art. 28j ustawy o VAT).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
Przy tym, w myśl art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Przez terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W przypadku świadczenia usług od określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
Zgodnie z art. 28a pkt 1 ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Na mocy art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z powołanych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady usługa świadczona na rzecz podatnika, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia usług.
Zgodnie z treścią art. 28f ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.
Natomiast w art. 28j ustawy określono miejsce świadczenia usług w przypadku wynajmu środków transportu. Zgodnie z ust. 1 i 2 tego przepisu:
1. Miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce, w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy.
2. Przez krótkoterminowy wynajem środków transportu, o którym mowa w ust. 1, rozumie się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających - przez okres nieprzekraczający 90 dni.
Powyższe przepisy wynikają z zaimplementowania do ustawy o VAT postanowień art. 56 Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa VAT).
Przepisy o VAT nie precyzują, co należy rozumieć pod pojęciem „środki transportu”. Należy więc tu sięgnąć do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. Zgodnie z art. 38 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia:
1. „Środek transportu”, o którym mowa w art. 56 oraz w art. 59 akapit pierwszy lit. g dyrektywy 2006/112/WE, obejmuje pojazdy, mechaniczne lub inne, a także innego rodzaju wyposażenie i urządzenia służące do przewozu osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, w tym przeznaczone do ciągnięcia, przesuwania lub pchania przez pojazdy, i zasadniczo zaprojektowane oraz faktycznie nadające się do wykorzystania w celu transportu.
2. Środki transportu, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności następujące pojazdy:
a) pojazdy lądowe, takie jak samochody, motocykle, rowery, trójkołowce oraz pojazdy turystyczne;
b) przyczepy i naczepy;
c) wagony kolejowe;
d) statki;
e) statki powietrzne;
f) pojazdy dostosowane specjalnie do przewozu osób chorych lub rannych;
g) ciągniki i inne pojazdy rolnicze;
h) pojazdy o napędzie mechanicznym lub elektrycznym przeznaczone dla osób niepełnosprawnych.
Zgodnie z art. 40 ww. rozporządzenia
Miejscem, w którym środek transportu jest faktycznie oddany do dyspozycji najemcy, o którym mowa w art. 56 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, jest miejsce, w którym najemca lub osoba trzecia działająca w jego imieniu przejmuje nad nim fizyczne posiadanie.
Z powyższego wynika, że miejscem świadczenia usług krótkoterminowego (nieprzekraczającego 30 dni) wynajmu środków transportu jest miejsce, w którym najemca lub osoba trzecia działająca w jego imieniu przejmuje nad nim fizyczne posiadanie.
Należy również wskazać, że na podstawie art. 28j ust. 3 ustawy:
Miejscem świadczenia usług polegających na wynajmie, innym niż wynajem krótkoterminowy, środków transportu na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, gdzie usługobiorca posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, z zastrzeżeniem ust. 4.
Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest rezydentem podatkowym Austrii, posiadającym tam siedzibę/stałe miejsce prowadzenia działalności. Wnioskodawca nie posiada miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, jednakże jest w Polsce zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT (procedura uproszczona VAP). Spółka prowadzi działalność gospodarczą między innymi w zakresie wynajmu pojazdów kołowych do przewozu artystów i ich załóg. Usługi są świadczone dla przedsiębiorców organizujących tournée dla artystów. Pojazdy nie są leasingowane przez Wnioskodawcę, lecz stanowią jego własność. Pojazdy są wynajmowane wraz z kierowcą, a klient może w pełni dysponować pojazdem i kierowcą. Pojazdy mogą być również co do zasady wynajmowane także bez kierowcy lub z kierowcą wynajętym od całkiem innej firmy. W ramach usługi nie są oferowane żadne dodatkowe usługi, takie jak catering, serwis techniczny czy organizacja wydarzeń. Pojazdy mogą przewozić od 8 do 16 osób. Pojazdy są wyposażone w pomieszczenia mieszkalne i dzienne, koje sypialne, urządzenia sanitarne, telewizory, dostęp do Internetu, kuchenki mikrofalowe, ekspresy do kawy itp. (podobnie jak luksusowe jachty). Podczas wyjazdu służą one również osobom znajdującym się na pokładzie jako miejsca odpoczynku między występami, noclegu, pracy (próby przed występami). Od momentu przekazania pojazdu, zarówno korzystanie z pojazdu oraz planowanie jego użytkowania - harmonogram i trasy - leży w gestii najemcy. Na podstawie informacji o całym tournée sporządzana jest indywidualna kalkulacja uwzgledniająca rodzaj wyposażenia w pojeździe, sprzątanie, koszty promów, opłat drogowych i inne zgodnie z życzeniem klienta. Wnioskodawca nie organizuje samodzielnie żadnych tournée. Spółka wynajmuje autokary również polskim przedsiębiorcom, organizującym trasy koncertowe artystów. Wnioskodawca wynajmuje autokary wyłącznie na rzecz czynnych podatników VAT. Długość najmu wynosi poniżej 30 dni. Przekazanie pojazdu następuje w uzgodnionym miejscu. Pojazdy są podstawiane na życzenie klienta w różnych miejscach Europy. Przekazanie autokaru odbywa się zawsze poza Polską, głównie na terenie Austrii lub Wielkiej Brytanii, czasami również w innym kraju, ale nigdy na terenie Polski. W związku ze świadczoną usługą, pojazdy fizycznie wjeżdżają na terytorium Polski. Spółka wystawia faktury z austriackim numerem identyfikacji podatkowej.
Państwa wątpliwości dotyczą określenia czy miejscem opodatkowania usług wynajmu pojazdów kołowych (autokarów) do przewozu artystów i ich załóg na rzecz polskich przedsiębiorców będzie terytorium Polski.
Jak wynika z treści przedstawionego opisu sprawy Spółka wynajmuje pojazdy kołowe (autokary) do przewozu artystów i ich załóg. Pojazdy stanowią własność Spółki i są wynajmowane wraz z kierowcą lub bez kierowcy. Co bardzo istotne, od momentu przekazania pojazdu klient może w pełni dysponować pojazdem wraz z kierowcą lub bez, w związku z czym zarówno korzystanie z pojazdu oraz planowanie jego użytkowania leży wyłącznie w gestii najemcy. A zatem, skoro Spółka jest jedynie odpowiedzialna za udostępnienie danego autokaru (wraz z kierowcą lub bez) i nie przejmuje żadnej odpowiedzialności za wykonanie transportu, świadczoną usługę należy traktować jako usługę wynajmu środków transportu. Tym samym miejsce opodatkowania świadczonej usługi należy ustalić na podstawie art. 28j ustawy.
Wskazali Państwo, że długość najmu pojazdu wynosi poniżej 30 dni, a zatem jest to krótkoterminowy wynajem środka transportu (art. 28j ust. 2 ustawy). Oznacza to, że stosownie do art. 28j ust. 1 ustawy miejscem świadczenia tej usługi jest miejsce, w którym te środki transportu zostają faktycznie oddane do dyspozycji usługobiorcy. Wskazane w opisie sprawy autokary Spółka wynajmuje na rzecz polskich przedsiębiorców, przy czym przekazanie pojazdu odbywa się zawsze poza Polską (głównie na terenie Austrii lub Wielkiej Brytanii). W konsekwencji należy uznać, że miejscem świadczenia będzie terytorium państwa, w którym oddano autokary do dyspozycji klientowi, tj. w innym kraju niż Polska, według zasad określonych w tym państwie.
A zatem w sytuacji, gdy najem pojazdów kołowych (autokarów) do przewozu artystów i ich załóg będzie stanowił usługę krótkoterminowego wynajmu środków transportu Spółka nie będzie zobowiązana do rozliczenia podatku VAT na terytorium Polski.
Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo