Spółka prowadzi działalność polegającą na pośrednictwie w usługach kurierskich przez serwis internetowy, współpracując z przewoźnikami oferującymi przesyłki krajowe i międzynarodowe opodatkowane różnymi stawkami VAT. Spółka stosuje dwa modele rozliczeń: postpaid, gdzie klient płaci po zamówieniu lub po wykonaniu usługi, oraz prepaid, gdzie klient wpłaca…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 listopada 2025 r. za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy wpłynął Państwa wniosek z 25 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego dla dokonanych przedpłat. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na pośrednictwie w świadczeniu usług kurierskich za pośrednictwem serwisu internetowego (…). Spółka współpracuje z licznymi przewoźnikami oraz operatorami kurierskimi, którzy świadczą usługi przewozu przesyłek krajowych i międzynarodowych. Spółka nabywa ich usługi i następnie udostępnia je swoim klientom.
Za pośrednictwem serwisu inni przedsiębiorcy mający miejsce siedziby lub stałe miejsce prowadzenia działalności na terenie Unii Europejskiej w tym Polski lub na terenie Wielkiej Brytanii, a także osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej mające miejsce zamieszkania w Polsce, w krajach UE oraz w Wielkiej Brytanii mogą zamówić usługi przewozu przesyłek kurierskich od różnych przewoźników świadczących usługi spedycji, z którymi Spółka ma zawarte umowy o współpracę.
Przesyłki w zależności od rodzaju krajowa czy międzynarodowa są opodatkowane różnymi stawkami VAT: stawką 23%, stawką 0% oraz NP. Spółka wystawia zbiorczą fakturę VAT na koniec każdego miesiąca, nie później niż 15 - go dnia miesiąca następnego. Kosztami tych usług Spółka obciążana jest przez firmy przewozowe na podstawie wystawianych faktur VAT.
W celu zamówienia usług klient zakłada konto w serwisie (…) jako osoba fizyczna lub firma podając dane do faktury.
Spółka w ramach działalności stosuje dwa odmienne modele rozliczeń:
A. Model postpaid - klient może zamówić usługę kurierską, wybierając przewoźnika i podając miejsce nadania oraz doręczenia przesyłki. Klient płaci za złożone zamówienie od razu lub płaci po wykonaniu usługi postpaid (w przypadku Firm). W tym modelu Spółka wystawia fakturę zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy o VAT.
B. Model prepaid - klient może wpłacić dowolną kwotę pieniędzy na swoje indywidualne konto w serwisie (…), którą może wykorzystać na poczet przyszłych zamówień, a także wypłacić w dowolnym czasie.
Wpłacone środki w modelu prepaid nie są przypisane na moment wpłaty do konkretnej usługi, tym samym zarówno miejsce opodatkowania jak i stawka podatku VAT nie są znane w momencie dokonywania wpłaty. Wybór konkretnej usługi następuje w późniejszym czasie. W efekcie na moment zasilenia konta klienta:
‒ nie jest znany rodzaj usługi,
‒ rodzaj przesyłki (krajowa czy międzynarodowa),
‒ jaki przewoźnik zostanie wybrany,
‒ nie jest znany termin realizacji,
‒ nie jest znana stawka VAT,
‒ klient może zażądać zwrotu środków.
Środki wpłacone pełnią charakter środków powierzonych Spółce do rozliczeń (saldo kredytowe klienta). Nie stanowią zapłaty ani przedpłaty na moment ich dokonania.
Spółka zamawia przesyłkę w wybranej przez zamawiającego firmie kurierskiej, a następnie wysyła na e-mail dokumenty przewozowe, które są dostępne też w panelu klienta. W trakcie realizacji zamówienia lub po jego wykonaniu może nastąpić zmiana ceny w formie dopłaty czy anulowania.
Spółka wystawia zbiorczą fakturę za wszystkie transakcje (zamówienia) w danym miesiącu.
W przypadku klientów postpaid wystawienie faktury nie budzi wątpliwości. Problem pojawia się w przypadku klientów prepaid, gdzie wpłata jest na poczet nieskonkretyzowanych przesyłek, których w momencie wpłaty Spółka nie jest w stanie powiązać z konkretną stawką VAT.
Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
Czy otrzymanie przez Spółkę od klientów typu prepaid wpłat pieniężnych na poczet przyszłych usług kurierskich – w sytuacji, gdy na moment wpłaty nie są jeszcze znane konkretne zlecenia transportowe, a tym samym nie można określić miejsca opodatkowania ani stawki VAT – powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy o VAT i tym samym czy obowiązek wystawienia faktury powstanie z chwilą otrzymania środków?
Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
Stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy VAT, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
Aby zapłata mogła zostać bez wątpienia uznana za przedpłatę/zaliczkę spełnić musi w sposób łączny następujące kryteria:
Zarówno zaliczka, jak też przedpłata i zadatek, jako zapłata na poczet przyszłej należności, musi być powiązana z konkretną transakcją, tj. dostawą określonych towarów lub świadczeniem określonych usług. W związku z tym istotne jest, aby przyszłe świadczenie było jasno sprecyzowane i nie zmieniane przez strony już po dokonaniu wpłaty.
We wskazanym opisie w momencie wpłaty dokonanej przez klienta prepaid, przyszłe świadczenie nie jest skonkretyzowane. W tym momencie nie jest jeszcze wiadomo czy środki te zostaną przeznaczone na przesyłki krajowe czy międzynarodowe, ani kiedy zostaną wykorzystane. Nie wiadomo nawet czy w ogóle dojdzie do transakcji. Dopiero po złożeniu zamówienia Spółka będzie mogła ustalić cenę oraz jaką stawką VAT będzie opodatkowane zamówienie, czy to będzie stawka 23%, 0% czy NP.
Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE, w szczególności w wyroku w sprawie C-419/02 BUPA Hospitals, w którym wskazano, że jeżeli na moment otrzymania środków pieniężnych nie można ustalić, jakie świadczenie zostanie wykonane, obowiązek podatkowy w VAT nie powstaje.
Podobne stanowisko konsekwentnie prezentują organy podatkowe w interpretacjach m.in.: 0114-KDIP1-3.4012.259.2020.1.JG – wpłata na saldo to nie zaliczka, jeśli usługa nie jest określona, 0111-KDIB3-1.4012.782.2017.2.KO – środki o charakterze depozytowym nie podlegają VAT przy wpłacie, ITPP1/4512-225/15/MN – możliwość zwrotu środków wyklucza definitywność zapłaty, IBPP1/4512-384/16-2/LSz – VAT powstaje dopiero w momencie przypisania środków do konkretnego zamówienia.
W konsekwencji obowiązek podatkowy w VAT powstaje dopiero z chwilą wykorzystania środków na opłacenie konkretnej usługi, tj. w momencie jej wykonania.
Należy również wskazać, że model prepaid funkcjonuje identycznie u innych brokerów usług kurierskich i jest akceptowany przez organy podatkowe, jest on powszechną praktyką rynkową w segmencie pośrednictwa usług logistycznych.
Tym samym wpłata, nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego, o którym mowa w art. 19a ust. 8 ustawy o VAT. Taka wpłacona kwota może być uznana za przedpłatę w rozumieniu art. 19a ust. 8 ustawy o VAT w momencie skonkretyzowania warunków konkretnej usługi przewozu, a więc dopiero z chwilą złożenia przez kontrahenta zamówienia obejmującego informacje czy przesyłka będzie krajowa czy zagraniczna, tym samym znana będzie wtedy stawka VAT. Dopiero bowiem z chwilą złożenia zamówienia możliwe jest powiązanie wcześniej wpłaconej kwoty w całości lub w odpowiedniej części ze skonkretyzowaną przesyłką. Obowiązek podatkowy powstaje w momencie, gdy odpowiednia część wcześniej otrzymanej wpłaty zostaje przypisana do konkretnego zamówienia. Faktura zostanie wystawiona za okres, w którym usługa została rzeczywiście zrealizowana.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1, 3, 4 i 5 ustawy:
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…).
Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
Na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
Stosownie do treści art. 19a ust. 8 ustawy:
Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b;
2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
Zatem obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek jest wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dostarczono towar bądź świadczono usługę i powinien być rozliczony za ten okres.
Jednakże, w sytuacji, gdy przed dokonaniem dostawy towarów lub przed wykonaniem usługi podatnik otrzyma całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
W myśl art. 106a pkt 1 i 2 ustawy:
Przepisy niniejszego rozdziału, stosuje się do:
1. Sprzedaży, z wyjątkiem:
a. przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,
b. czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;
2. dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
a. państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
b. państwa trzeciego.
Z kolei w myśl art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1. Sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2. wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b. czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c. dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1. Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a. czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b. czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a. otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a. przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
Z opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na pośrednictwie w świadczeniu usług kurierskich za pośrednictwem serwisu internetowego (…). Spółka współpracuje z licznymi przewoźnikami oraz operatorami kurierskimi, którzy świadczą usługi przewozu przesyłek krajowych i międzynarodowych. Za pośrednictwem serwisu inni przedsiębiorcy mający miejsce siedziby lub stałe miejsce prowadzenia działalności na terenie Unii Europejskiej w tym Polski lub na terenie Wielkiej Brytanii mogą zamówić usługi przewozu przesyłek kurierskich od różnych przewoźników świadczących usługi spedycji, z którymi Spółka ma zawarte umowy o współpracę. Przesyłki w zależności od rodzaju krajowa czy międzynarodowa są opodatkowane różnymi stawkami VAT (23%, 0% lub NP). Spółka wystawia zbiorczą fakturę VAT na koniec każdego miesiąca, nie później niż 15-go dnia miesiąca następnego. W celu zamówienia usług klient zakłada konto w serwisie (…) jako osoba fizyczna lub firma podając dane do faktury. Spółka w ramach działalności stosuje dwa odmienne modele rozliczeń:
A. Model postpaid - klient może zamówić usługę kurierską, wybierając przewoźnika i podając miejsce nadania oraz doręczenia przesyłki. Klient płaci za złożone zamówienie od razu lub płaci po wykonaniu usługi postpaid (w przypadku Firm). W tym modelu Spółka wystawia fakturę zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy o VAT.
B. Model prepaid - klient może wpłacić dowolną kwotę pieniędzy na swoje indywidualne konto w serwisie (…), którą może wykorzystać na poczet przyszłych zamówień, a także wypłacić w dowolnym czasie.
Wpłacone środki w modelu prepaid nie są przypisane na moment wpłaty do konkretnej usługi, tym samym zarówno miejsce opodatkowania jak i stawka podatku VAT nie są znane w momencie dokonywania wpłaty. Wybór konkretnej usługi następuje w późniejszym czasie. W efekcie na moment zasilenia konta klienta: nie jest znany rodzaj usługi, rodzaj przesyłki (krajowa czy międzynarodowa), jaki przewoźnik zostanie wybrany, nie jest znany termin realizacji, nie jest znana stawka VAT, klient może zażądać zwrotu środków. Środki wpłacone pełnią charakter środków powierzonych Spółce do rozliczeń (saldo kredytowe klienta). Nie stanowią zapłaty ani przedpłaty na moment ich dokonania. Spółka zamawia przesyłkę w wybranej przez zamawiającego firmie kurierskiej, a następnie wysyła na e-mail dokumenty przewozowe, które są dostępne też w panelu klienta. W trakcie realizacji zamówienia lub po jego wykonaniu może nastąpić zmiana ceny w formie dopłaty czy anulowania. Spółka wystawia zbiorczą fakturę za wszystkie transakcje (zamówienia) w danym miesiącu.
Wątpliwości Spółki dotyczą kwestii czy otrzymanie od klientów typu prepaid wpłat pieniężnych na poczet przyszłych usług kurierskich – w sytuacji, gdy na moment wpłaty nie są znane konkretne zlecenia transportowe, a tym samym nie można określić miejsca opodatkowania ani stawki VAT – powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy i tym samym czy obowiązek wystawienia faktury powstanie z chwilą otrzymania środków.
Ustosunkowanie się do powyższych wątpliwości Spółki wymaga przede wszystkim ustalenia, czy wpłacone przez klientów kwoty stanowią przedpłatę/zaliczkę na poczet świadczonych usług.
Należy zauważyć, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o podatku od towarów i usług definicji zaliczki ani przedpłaty. Zgodnie więc z definicją słownikową (http://sjp.pwn.pl), zaliczka to część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności. Natomiast przez przedpłatę należy rozumieć określoną sumę pieniędzy, stanowiącą część ceny towaru, wpłacaną z góry w celu uzyskania gwarancji jego zakupu w określonym terminie. Zatem, zaliczkę oraz przedpłatę wpłaca się na poczet przyszłej dostawy towarów lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi. Stosownie do powyższego, zaliczka, jak również przedpłata, jako zapłata na poczet przyszłej należności musi być powiązana z konkretną transakcją.
Zatem, aby zapłatę na poczet przyszłej należności uznać za zaliczkę musi ona być powiązana z konkretną transakcją, co zostało potwierdzone także przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
W wyroku z 21 lutego 2006 r. w sprawie C-419/02 BUPA Hospitals Ltd. i Goldsborough Developments Ltd. przeciwko Commisioners of Customs & Excise, TSUE stwierdził, że w zakresie art. 10 ust. 2 akapit drugi VI Dyrektywy VAT [tj. Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG)], nie mieści się przedpłata dokonana w kwocie ryczałtowej na towary wskazane w sposób ogólny w wykazie, który może zostać w każdej chwili zmieniony za porozumieniem nabywcy i sprzedawcy, z którego nabywca może ewentualnie wybrać towary, na podstawie umowy, którą może on w każdej chwili rozwiązać, odzyskując w całości niewykorzystaną przedpłatę. Należy wskazać, że art. 10 ust. 2 akapit drugi powyższej Dyrektywy stanowi, że w przypadku gdy zapłata następuje przed wykonaniem dostawy towarów lub świadczenia usług, podatek staje się wymagalny w momencie otrzymania płatności i od jej wysokości.
W powyższym wyroku TSUE podkreślił, że „(...) w przypadku dokonania płatności zaliczkowej obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje zanim dostawa towarów lub świadczenie usług zostaną wykonane. Aby obowiązek podatkowy powstał w takiej sytuacji, wszelkie okoliczności mające znaczenie dla zaistnienia zdarzenia podatkowego, tzn. przyszła dostawa lub przyszłe świadczenie usług muszą już być znane, a zatem w szczególności, (...) w momencie dokonania takiej zapłaty, towary i usługi powinny być szczegółowo określone”.
Należy wskazać, że powyższy wyrok TSUE zachowuje swoją aktualność na gruncie obecnie obowiązującej Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.).
Zatem na podstawie powyższego wyroku TSUE można wysnuć wniosek, że aby zapłatę na poczet przyszłych transakcji uznać za zaliczkę, muszą zostać spełnione następujące przesłanki:
‒ zapłata musi zostać dokonana na poczet konkretnej transakcji, tj. przyszłe świadczenie powinno być określone co do rodzaju w sposób jednoznaczny (określone powinny być cechy identyfikujące rodzaj towaru bądź usługi),
‒ konkretyzacja przyszłego świadczenia powinna być wystarczająco dokładna dla określenia zasad opodatkowania świadczenia, tj. w szczególności należy móc określić miejsce świadczenia i stawkę opodatkowania,
‒ w momencie dokonania zaliczki strony nie mają intencji zmiany świadczenia w przyszłości.
W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że otrzymywane przez Państwa od Klientów środki pieniężne, nie będą stanowić przedpłaty czy też zaliczki, o których mowa w art. 19a ust. 8 ustawy, ponieważ nie będą związane z konkretnym rodzajem usługi. Jak wynika z wniosku w modelu prepaid usługi przewozu przesyłek mogą być zamawiane od różnych przewoźników świadczących usługi spedycji i w momencie dokonywanych wpłat nie będzie znane miejsce opodatkowania oraz stawka z jaką usługa transportu będzie wykonywana. Przesyłki w zależności od rodzaju krajowa czy międzynarodowa mogą być opodatkowane różnymi stawkami VAT: stawką 23%, stawką 0% oraz NP.
Powyższe oznacza, że w momencie dokonywania wpłaty rodzaj usługi nie jest na tyle skonkretyzowany, aby uznać tę płatność za przedpłatę lub zaliczkę na poczet świadczenia konkretnego rodzaju usługi.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa, należy stwierdzić, że z chwilą otrzymania wpłat pieniężnych na poczet przyszłych usług, które w chwili zapłaty nie będą ściśle i jednoznacznie określone, nie będą Państwo zobowiązani do rozpoznania – zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy – obowiązku podatkowego, ponieważ wpłaty te nie stanowią ani zaliczki, ani przedpłaty na konkretne usługi, o których mowa w tym przepisie. W momencie otrzymania ww. wpłat nie będziecie Państwo zobowiązani do wystawienia faktury VAT. Obowiązek podatkowy powstanie dopiero w momencie złożenia zamówienia, w którym zostaną skonkretyzowane usługi – w odniesieniu do odpowiedniej części przedpłaty/zaliczki zaliczonej wtedy na poczet ceny usług objętych tym zamówieniem.
Zatem Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydana w odrębnym rozstrzygnięciu.
Ponadto należy wskazać, że przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii będących przedmiotem zapytania. Inne kwestie nie objęte pytaniem, nie mogły być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo