Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.758.2025.1.JO

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku podatkowego z tytułu uiszczenia wpłaty raty w związku z importem usług.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Stowarzyszenie (…) jest organizacją zrzeszającą producentów i importerów (…).

Zgodnie z Rozporządzeniem (…), producenci, importerzy lub ich wyłączni przedstawiciele (zwani jako „Wiodący Rejestrujący”) są zobowiązani do rejestracji substancji (…) w terminach określonych w zależności od wytworzonego tonażu.

Rejestracja zgodnie z Rozporządzeniem (…) substancji wytwarzanych i wprowadzanych na rynek obejmuje:

1.    Szczegółowe informacje obejmujące: podmiot, tonaż, proces produkcyjny, zastosowanie substancji, wytyczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania.

2.    Zestaw w formacie informatycznym (…), w którym zawarte są wymagane dane (…) oraz oznakowanie substancji.

3.    Raport (…) obejmującego ocenę ryzyka swoistych własności substancji, a dla substancji zakwalifikowanych jako niebezpieczne wskazujący scenariusze narażenia oraz opisy ryzyk dla tych zastosowań.

Rozporządzenie (…) wskazuje również, aby Wiodący Rejestrujący (przedstawiciele producentów i importerów) dla jednakowej substancji wspólnie przedłożyli rejestrację takiej substancji, czyli przygotowali wspólnie Dossier Rejestracyjne co wyrażone jest w art. 11 Rozporządzenia (…), które wymaga z zasady wspólnego przedkładania danych przez wielu rejestrujących (jedna substancja – jedno Dossier Rejestracyjne).

Celem wypełnienia obowiązków narzuconych przez ww. Rozporządzenie (…), producenci i importerzy substancji mogą nawiązywać współpracę w formie konsorcjów. W związku z tym 31 maja 2010 r. została zawarta Umowa o współpracy pomiędzy A. z siedzibą (…) w Niemczech zwanym w umowie „Konsorcjum P.” a Członkami Konsorcjum do (…) reprezentowanymi przez Stowarzyszenie (…) z siedzibą w (…) (obecna siedziba to (…)) zwanym w umowie „Konsorcjum (…)”.

Celem umowy określonym w punkcie 10 Preambuły do umowy jest uniknięcie powielania działań, ograniczenie kosztów, udostępnienie informacji oraz złożenie jednolitego zestawu danych w ramach Dossier Rejestracyjnego, czyli rejestracji (…). Przedmiotem umowy opisanym w punkcie 2 umowy jest:

1.    Współpraca w zakresie rejestracji w ramach jednego Dossier Rejestracyjnego polegającej na:

‒     przygotowaniu i kompilacji Zestawu (…),

‒     przygotowaniu i kompilacji Raportu (…),

‒     współpracy w celu oraz podczas oceny Dossier Rejestracyjnego, w tym również nadzór nad wykonaniem proponowanych badań.

2.    Zgoda, aby Wiodącym Rejestrującym została spółka B. Jest ona odpowiedzialna za przygotowanie Dossier Rejestracyjnego w ramach niniejszej współpracy i przedłożenie go w (…) Agencji (…) (…) celem rejestracji substancji za zgodą i w imieniu Członków Konsorcjum (…) najpóźniej do dnia 1 sierpnia 2010 r.

3.    Wspólne przygotowanie Dossier Rejestracyjnego oraz zgoda Członków Konsorcjum (…) na korzystanie ze wsparcia dwóch już zakontraktowanych Konsultantów oraz akceptacja kosztów wyrażonych w Załączniku nr 4 umowy. Wszelkie dodatkowe koszty poza wymienionymi w Załączniku nr 4 będą wymagały zgody obu stron umowy.

4.    Uzupełnienie brakujących nowych badań zgodnie z Rozporządzeniem (…). Strony umowy za pomocą swoich organów decyzyjnych wspólnie podejmą decyzję o wykonaniu tych dodatkowych nowych badań.

Zgodnie z punktem 4.7 umowy termin jej wykonania obejmujący Dossier Rejestracyjne wraz z Raportem (…) zostanie przedłożone przez Wiodącego Rejestrującego (B.) do (…) Agencji (…) (…) najpóźniej cztery miesiące przed terminem, czyli do dnia 1 sierpnia 2010 r.

Zgodnie z punktem 4.8 umowy po przedłożeniu Dossier Rejestracyjnego spółka B. (Wiodący Rejestrujący) uiści opłatę rejestracyjną zgodnie z fakturą wystawioną przez (…) Agencję (…) (…) oraz przekaże numer rejestracji oraz wszelkie inne informacje związane z rejestracją Członkom obu stron.

Nakłady i koszty związane z:

‒     nabywaniem praw do istniejących badań wymienionych w Załączniku nr 1 i Załączniku nr 2 do umowy,

‒     koszty nowych badań zgodnie z Załącznikiem nr 5 oraz nowych badań zatwierdzonych przez odpowiednie organy decyzyjne obu stron,

‒     wydatki związane z wyceną badań oraz z przygotowaniem Dossier Rejestracyjnego takich jak wycena zewnętrznych konsultantów,

zgodnie z punktem 8 umowy strony podzielą między sobą. Wykaz tych kosztów zawiera Załącznik nr 4 umowy. Ich wartość w momencie podpisywania umowy został oszacowana na (…) EUR.

Zgodnie z punktem 8.3 Kierownik Konsorcjum P. dokona alokacji kosztów poniesionych w roku kalendarzowym do dnia 31 marca roku następnego i wystawi fakturę na Sekretariat Konsorcjum (…) (Stowarzyszenie (…)).

Kwota ostatecznego zobowiązania, jaką powinno zapłacić Konsorcjum (…) na rzecz Konsorcjum P. nie została określona w umowie, ponieważ koszty wskazane w Załączniku nr 4 i Załączniku nr 5 do umowy są kosztami szacunkowymi. Wielkości udziału i zobowiązanie wobec Konsorcjum P. zostało wskazane w dokumencie o nazwie „Umowa o współpracy (…) (Status: (…)) Potwierdzenie Przedpłat”. Zgodnie z tym dokumentem wydatki dotyczące zawartej umowy wynoszą:

‒     (…) EUR i zostały poniesione do dnia 30 czerwca 2010 r., lub zostaną poniesione do końca 2010 r.,

‒     (…) EUR jako wydatki szacowane, które zostaną poniesione do końca 2012 r. jako wydatki na usługi konsultingowe i inne nieprzewidziane koszty, zwłaszcza na badania długoterminowe, które są proponowane we wspólnej dokumentacji i prawdopodobnie zostaną zlecone przez (…).

Suma kosztów (wydatków) określona na dzień 19 maja 2010 r. wynosiła (…) EUR.

Zgodnie z powyższym dokumentem całkowity koszt Konsorcjum (…) wynosi (…) EUR (w tym (…) EUR zaliczki zgodnie z umową). Sekretariat Konsorcjum (…) zapłacił w 2010 r. fakturę na kwotę (…) EUR. Sekretariat Konsorcjum (…) oświadczył, że dysponuje pozostałą kwotą w wysokości (…) EUR i dokona dalszych przedpłat w wysokości (…) EUR, gdy wcześniejsze przedpłaty zostaną wykorzystane. W dokumencie wskazano również, że plan prac i finansów będzie regularnie aktualizowany, a płatności od stron trzecich (indywidualnych Członków i Partnerów) będą uwzględniane przy planowaniu budżetu.

Na dzień 20-go listopada 2025 r. powyższe zobowiązanie ((…) EUR) nie zostało uregulowane i Stowarzyszenie (…) spodziewa się, że w przyszłości A. wystąpi do Stowarzyszenia (…) z wezwaniem do zapłaty.

Stowarzyszenie (…) oświadcza, że jest czynnym podatnikiem VAT. Usługodawca A. jest również zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Pytanie

Czy podatnik (…) będzie zobowiązany do wykazania i rozliczenia podatku VAT z tytułu importu usług w przypadku dokonania płatności kwoty (…) EUR zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Podatnik uważa, że po otrzymaniu wezwania do zapłaty nie będzie miał obowiązku do rozpoznania importu usług i rozliczenia VAT od wskazanej usługi. Swoje zdanie opiera na przepisach ustawy o VAT według której w myśl w art. 2 pkt 9 ustawy o VAT przez import usług rozumie się świadczenie usług z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym  mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. Zatem, co do zasady, zakup usług od kontrahentów zagranicznych nieposiadających w Polsce siedziby ani oddziału, których miejsce świadczenia ustalone na podstawie odrębnych przepisów znajduje się w Polsce, zobowiązuje polskiego podatnika do rozliczenia VAT z tytułu importu usług.

Przy imporcie usługi obowiązek podatkowy powstaje, co do zasady, na takich samych zasadach jak przy transakcjach krajowych. Jak wynika z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi. Natomiast otrzymanie przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi całości lub części zapłaty (przedpłaty, zaliczki, zadatku lub raty) powoduje powstanie obowiązku podatkowego z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty (art. 19a ust. 8 ustawy o VAT). Oznacza to, że generalnie polski podatnik płacący kontrahentowi zaliczkę powinien z tego tytułu rozliczyć podatek VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 755 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Przy czym, według art. 2 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 9 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy:

Warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy jak i usługobiorcy. Jednocześnie, aby wystąpił import usług, miejsce świadczenia usługi nabywanej przez podatnika od podatnika zagranicznego musi znajdować się na terytorium Polski. W takiej sytuacji faktura jest wystawiana przez zagranicznego podatnika zgodnie z obowiązującymi w jego kraju przepisami i nie zawiera kwoty podatku VAT. To polski nabywca jest zobowiązany do rozliczenia podatku należnego. Ma to miejsce wyłącznie kiedy miejscem świadczenia usługi jest Polska.

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

W myśl art. 28b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy:

Natomiast art. 19a ust. 8 ustawy stanowi, że:

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Powołany wyżej przepis art. 19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Jeśli jednak, przed wykonaniem usługi podatnik otrzyma całość lub część zapłaty, wówczas obowiązek podatkowy powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.

Przy czym, przepisy ustawy nie regulują odrębnie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku importu usług. Obowiązek podatkowy będzie zatem powstawał w odniesieniu do nabywanych usług na zasadach szczególnych (jeśli są one wymienione w przepisach art. 19a ust. 1a-11 ustawy) lub na zasadach ogólnych (jeśli nie są one tam wymienione).

Należy również wskazać, że zgodnie z obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. art. 19 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 19 ust. 11 ustawy obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.:

Natomiast, w myśl art. 19 ust. 19 ustawy obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.:

Przy czym na podstawie art. 19 ust. 19a ustawy obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.:

Obowiązujący do 31 grudnia 2013 r. artykuł 19 ust. 19a ustawy określał zatem moment powstania obowiązku podatkowego przy świadczeniu usług na rzecz podmiotów będących podatnikami z tytułu ich importu, dla których miejsce świadczenia ustalane jest na podstawie art. 28b ustawy.

Ponadto, na mocy art. 19 ust. 19b ustawy obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.:

Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo organizacją zrzeszającą producentów i importerów (…).

Zgodnie z Rozporządzeniem (…), producenci, importerzy lub ich wyłączni przedstawiciele („Wiodący Rejestrujący”) są zobowiązani do rejestracji substancji zgodnie z art. 3 ust. 20 (…) Agencji (…) (…) w terminach określonych w zależności od wytworzonego tonażu.

Celem wypełnienia obowiązków narzuconych przez ww. Rozporządzenie (…), 31 maja 2010 r. zawarliście Państwo („Konsorcjum (…)”) Umowę o współpracy z A. z siedzibą w Niemczech („Konsorcjum P.”). Celem umowy jest uniknięcie powielania działań, ograniczenie kosztów, udostępnienie informacji oraz złożenie jednolitego zestawu danych w ramach Dossier Rejestracyjnego, czyli rejestracji (…). Zgodnie z punktem 4.7 umowy termin jej wykonania obejmujący Dossier Rejestracyjne wraz z Raportem (…) zostanie przedłożone przez Wiodącego Rejestrującego (B.) do (…) Agencji (…) (…) najpóźniej cztery miesiące przed terminem, czyli do dnia 1 sierpnia 2010 r.

Kwota ostatecznego zobowiązania, jaką powinno zapłacić Konsorcjum (…) na rzecz Konsorcjum P. nie została określona w umowie, ponieważ koszty wskazane w Załączniku nr 4 i Załączniku nr 5 do umowy są kosztami szacunkowymi. Wielkości udziału i zobowiązanie wobec Konsorcjum P. zostało wskazane w dokumencie o nazwie „Umowa o współpracy (…) (Status: (…)) Potwierdzenie Przedpłat”. Zgodnie z tym dokumentem całkowity koszt Konsorcjum (…) wynosi (…) EUR (w tym (…) EUR zaliczki zgodnie z umową).

W 2010 r. zapłaciliście Państwo fakturę na kwotę (…) EUR. Dysponujecie Państwo pozostałą kwotą w wysokości (…) EUR i dokonacie dalszych przedpłat w wysokości (…) EUR, gdy wcześniejsze przedpłaty zostaną wykorzystane. W ww. dokumencie wskazano również, że plan prac i finansów będzie regularnie aktualizowany, a płatności od stron trzecich (indywidualnych Członków i Partnerów) będą uwzględniane  przy planowaniu budżetu.

Na dzień 20-go listopada 2025 r. powyższe zobowiązanie ((…) EUR) nie zostało uregulowane i spodziewacie się Państwo, że w przyszłości Konsorcjum P. wystąpi do Stowarzyszenia (…) z wezwaniem do zapłaty.

Na tle tak przedstawionych okoliczności sprawy Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy z tytułu dokonania płatności kwoty (…) EUR będziecie Państwo zobowiązaniu do wykazania i rozliczenia podatku VAT jako importu usług zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości związanych z prawidłowym rozliczeniem podatku VAT należy wskazać, że zgodnie z powołanymi przepisami regulującymi kwestię opodatkowania usług - czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce jest odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przy czym, w przypadku transakcji międzynarodowych, świadczenie usług podlega opodatkowaniu w Polsce jedynie wówczas gdy miejscem ich świadczenia ustalonym na podstawie art. 28b ustawy i następnymi jest Polska. Co do zasady, podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT należnego jest podmiot świadczący usługę, w niektórych przypadkach jednak jest to nabywca usługi, o czym stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. Zatem w sytuacji gdy miejscem opodatkowania danej usługi jest Polska a nabywcą usługi jest polski podatnik podatku VAT zaś usługodawcą jest podmiot nieposiadający w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - wówczas to polski nabywca rozlicza podatek VAT z danej transakcji jako tzw. import usług.

Jak wynika z opisu sprawy jesteście Państwo polskim podatnikiem VAT, natomiast usługa, o której mowa we wniosku, została nabyta od podatnika zagranicznego z siedzibą w Niemczech (Konsorcjum P.). Z wniosku nie wynika, aby Państwa kontrahent posiadał stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, które uczestniczyłoby w dokonywaniu świadczeń. Do nabytych usług będących przedmiotem wniosku zastosowanie ma ogólna reguła określania miejsca świadczenia usług, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którą miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej. Tym samym nabyte przez Państwa usługi podlegają opodatkowaniu w Polsce. Zgodnie z zawartą umową z 31 maja 2010 r. usługa została wykonana w całości do dnia 1 sierpnia 2010 r., zaś zgodnie z dokumentem „Umowa o współpracy (…) (Status: (…)) Potwierdzenie Przedpłat”, płatność całkowita została rozłożona na raty, które będą opłacane w okresach późniejszych niż data wykonania usługi. Obecnie planują Państwo dokonać wpłaty na rzecz Konsorcjum P. kwoty (…) EUR .

Zatem istotną kwestią w Państwa sytuacji jest ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego dla ww. wpłaty. Przy czym należy zauważyć, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Dlatego też moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. Jednakże przyjąć należy, że momentem wykonania usługi jest moment faktycznego wykonania wszystkich działań i czynności składających się na daną usługę. Zatem, usługa jest wykonana, gdy usługodawca zrealizował wszystkie czynności składające się na określony rodzaj usług. Należy zaznaczyć, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Jednocześnie podkreślić należy, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób obiektywny.

Z kolei o charakterze i o dacie wykonania usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest określony przez obowiązujący przepis prawa regulujący zasady wykonywania danego rodzaju usług.

I tak, stosownie do art. 3531 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 1071):

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Z powyższej zasady wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego. Oznacza to, że strony mogą także swobodnie umówić się w kwestiach dotyczących wynagrodzenia za realizację warunków umowy.

W sytuacji, o której mowa we wniosku, jak Państwo wskazali zgodnie z umową z 31 maja 2010 r. usługa została wykonana w całości do dnia 1 sierpnia 2010 r., gdyż w tym dniu przygotowane Dossier Rejestracyjne zostało przedłożone do (…) Agencji (…) celem rejestracji (…). We wniosku wskazali Państwo, że w tym okresie powstał obowiązek podatkowy w VAT z tytułu importu usług od całej kwoty usługi w wysokości (…) EUR, natomiast zgodnie z dokumentem „Umowa o współpracy (…) (Status: (…)) Potwierdzenie Przedpłat”, płatność całkowita została rozłożona na raty. Pierwsza rata w wysokości (…) EUR została zapłacona w 2010 r. Następne płatności będą dokonywane okresach późniejszych, których nie wskazano w ww. dokumencie, jak również w umowie z dnia 31 maja 2010 r. Usługodawca wskazał tylko, że dalsze płatności nastąpią w ratach po (…) EUR po skonsumowaniu bieżących środków.

Zasadniczo dla uznania, że usługa została wykonana decydujące znaczenie ma moment jej faktycznego świadczenia. O wykonaniu usługi decyduje jej rzeczywiste zrealizowanie, łącznie z czynnościami, które są elementem świadczenia usługi. Można zatem stwierdzić, że wykonanie usługi w znaczeniu faktycznym to zrealizowanie przez wykonawcę prac, które zgodnie z umową zobowiązał się zrealizować.

Należy zauważyć, że w Państwa sytuacji ostateczne wykonanie przedmiotu umowy nastąpiło 1 sierpnia 2010 r., tj. z chwilą wykonania czynności związanych z przygotowaniem i przedłożeniem Dossier Rejestracyjne do (…) Agencji (…) celem rejestracji (…). Zatem w tym terminie usługa została wykonana na Państwa rzecz i tym samym obowiązek podatkowy z tytułu importu usług już powstał od całości wynagrodzenia. Zatem bez znaczenia dla powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu usług będzie fakt, że Strony ustaliły w zawartej „Umowie o współpracy (…) (Status: (…)) Potwierdzenie Przedpłat” płatność z powyższego tytułu w ratach. W terminie płatności rat nie powstanie już obowiązek podatkowy w przedmiotowej sprawie.

Tym samym w Państwa sytuacji nie wystąpi obowiązek rozliczenia podatku z tytułu importu usług na podstawie art. 2 pkt 9 ustawy w odniesieniu do planowej wpłaty w wysokości (…) EUR dotyczącej nabytej i wykonanej w 2010 r. usługi od podmiotu zagranicznego (Konsorcjum P.).

Jednocześnie z uwagi na przedstawiony we wniosku okres należy mieć na uwadze treść art. 70 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Istotą przedawnienia uregulowanego w art. 70 Ordynacji podatkowej jest to, że na skutek upływu czasu zobowiązanie podatkowe wygasa z mocy prawa, zobowiązanie podatkowe bowiem przestaje istnieć.

Zatem termin początkowy i końcowy przedawnienia zobowiązania podatkowego wyznacza termin płatności zobowiązania podatkowego (z zastrzeżeniem instytucji zawieszenia i przerwania biegu przedawnienia, które wpływają na końcowy termin przedawnienia). Prawa i obowiązki m.in. w zakresie wystawiania faktur i rozliczenia podatku na ich podstawie, obowiązują podatników dopóty, dopóki zobowiązanie podatkowe określone w tych fakturach nie uległo przedawnieniu.

Instytucja przedawnienia ma to do siebie, że w odniesieniu do okresu, który uległ przedawnieniu nie mogą być dokonywane żadne czynności ani zwiększające zobowiązanie podatkowe, ani zmniejszające zobowiązanie podatkowe. Podatnik nie jest tym samym zobowiązany ani do wystawiania dokumentów za okresy, które uległy przedawnieniu.

W konsekwencji Państwa stanowisko, że w przedstawionych okolicznościach sprawy obowiązek podatkowy w VAT z tytułu importu usług powstał od całej kwoty usługi w wysokości (…) EUR w momencie jej wykonania, tj. w sierpniu 2010 r. i po otrzymaniu wezwania do zapłaty pozostałej kwoty nie będziecie Państwo mieć obowiązku rozpoznania importu usług jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.