Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.764.2025.2.AP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy określenia czy z tytułu sprzedaży działek gruntu opisanych we wniosku będzie Pan podatnikiem podatku VAT. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 grudnia 2025 r. (wpływ 22 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Przedmiotem wniosku o indywidualną interpretację podatkową jest dokonana sprzedaż działek rolnych/ornych o nr ew. 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/11, 1/16, 1/17, 1/28 i 1/32 oraz przyszła sprzedaż pozostałych działek rolnych wynikających z podziału działki nr 1 i wtórnego podziału działki nr 1/1 i 1/10.

Wnioskodawca, na podstawie umowy darowizny, zawartej w akcie notarialnym Rep. A Nr (…) z dnia (…) 2010 r. stał się właścicielem działki nr ew. 1 położonej w miejscowości (…), w gminie (…), w powiecie (…), w województwie (…). Wnioskodawca całe dorosłe życie do dnia darowizny pracował z ojcem na polu ojca, a przez (…) lat od ustanowienia aktu darowizny uprawiał już darowane pole samodzielnie ze względu na stan zdrowia ojca, przy tym mając na utrzymaniu rodziców.

W 2014 r. rozpoczął prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie mechaniki pojazdowej, działalności niezwiązanej z majątkiem prywatnym będącym przedmiotem darowizny.

W 2012 r. dokonany został pierwszy podział nieruchomości gruntowej rolnej działki nr ew. 1 na 11 działek rolnych (1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8 ,1/9, 1/10 i 1/11) z czego, z inicjatywy Gminy (...), gmina przejęła z wydzielonych działek trzy odpłatnie, tj. działki o nr 1/6, 1/8, 1/9, z przeznaczeniem na drogi dojazdowe do innych nieruchomości. W wyniku tego podziału stary dom rodziców i inne zabudowania z gospodarstwa rolnego znalazły się na działce nr ew. 1/7 oznaczonej jako BrR – budowlano-rolna.

W 2019 r. Gmina (…) z własnej inicjatywy wprowadziła Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego dla miejscowości (…) objęty Uchwałą (…) z dnia (…) r. Działki nadal mimo oznaczenia w MPZP jako MNU (działka nr 1/1) oraz MN (działka nr 1/10), do dnia dzisiejszego w rejestrze gruntów jako przeznaczenie mają przyporządkowane „R” - grunty orne. Aby te działki mogły być wykorzystane dla celów budowlanych wymagają złożenia wniosku o wyłączenie tychże gruntów z produkcji rolnej.

W 2022 r. Wnioskodawca sprzedał działki o nr ew. 1/4 i 1/5, w 2023 r. o nr 1/11 i 1/3, w 2024 r. sprzedał działkę o nr ew. 1/2, a w 2025 r., po drugim podziale, w okresie od września do listopada sprzedał działki nr ew. 1/16, 1/17, 1/28, 1/32.

Wnioskodawca nie prowadził żadnej akcji marketingowej mającej na celu sprzedaż działek rolnych/ornych, nie umieszczał ani w prasie, ani w Internecie odpłatnych czy bezpłatnych ogłoszeń o sprzedaży, nie rozwieszał banerów, nie zatrudnił żadnych osób zajmujących się obrotem nieruchomościami, nie ogrodził wydzielonych działek, nie uzbroił ich w media ani nie złożył wniosku o wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej, dokonał jedynie podziału gruntu, który to podział gospodarstwa rolnego na mniejsze działki był następstwem wprowadzonego przez gminę MPZP.

Środki ze sprzedaży działek Wnioskodawca przeznaczył na cele prywatne, osobiste potrzeby oraz w znacznej części na leczenie i na utrzymanie rodziców (na potwierdzenie części wydatków Wnioskodawca posiada potwierdzenia przelewów bankowych), gdyż taki był m.in. cel darowizny. Wnioskodawca nie zakupił za uzyskane środki innych nieruchomości do dalszej odsprzedaży. Wnioskodawca środki z przyszłych sprzedaży zamierza przeznaczyć na użytek osobisty, prywatny.

W 2025 r. w sierpniu został dokonany drugi/wtórny podział nieruchomości gruntowej Wnioskodawcy. Działki o nr ew. 1/1 i 1/10 zostały podzielone na 21 działek o powierzchni od (…) do (…) m² (które w wyniku podziału otrzymały numery 1/12, 1/13, 1/14, 1/15, 1/16, 1/17, 1/18, 1/19 i 1/20, 1/21, 1/22, 1/23, 1/24, 1/25, 1/26, 1/27, 1/29, 1/30, 1/31, 1/32).

W 2025 r. w terminie od września do listopada, po drugim podziale, zostały sprzedane działki nr ew. 1/16, 1/17, 1/28, 1/32. Wszystkie wydzielone działki zostały sprzedane osobom prywatnym, niebędącym rolnikami, po różnych cenach, w sposób incydentalny poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej (mechanika pojazdowa). Wnioskodawca sprzedając działki wyzbywał się części majątku prywatnego.

Sąd Rejonowy w (…), (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (…) dla nieruchomości gruntowej o łącznym obszarze (…) ha, położonej w miejscowości (…), w gminie (…), w powiecie (…), w województwie (…), stanowiącej między innymi działki: nr 1/1, sposób korzystania: R - grunty orne oraz nr 1/10, sposób korzystania: R - grunty orne, wniosek o ujawnienie podziału gruntu w KW został złożony do SR w (…) we wrześniu 2025 r.- sprawa w toku.

Niniejszym numerem KW objęta jest również działka nr ew. 1/7- sposób korzystania BrR czyli rolno-budowlana na którym są zlokalizowane pozostałe po ojcowiźnie wspomniane wcześniej zabudowania.

W dziale III tej księgi wieczystej wpisane jest pod numerem 1 wpisu - ograniczone prawo rzeczowe związane z inną nieruchomością - ustanowiona odpłatnie i nieograniczona w czasie służebność gruntowa na rzecz każdoczesnych właścicieli działek objętych księgami wieczystymi nr (…) oraz (…), polegająca na prawie przeprowadzenia sieci kanalizacyjnej, jej konserwacji, modernizacji oraz dostępu do niej, której wykonywanie ograniczone jest do całej działki numer 1/1 wzdłuż istniejącej sieci kanalizacyjnej; przedmiot wykonywania: działka 1/1; nieruchomość władnąca: (…), działki 2/1 i 2/2 oraz (…), działka 2/3.

Ww. służebność gruntowa na rzecz osób trzecich w celu przeprowadzenia kanalizacji została ustanowiona wiele lat wcześniej, przez ojca wnioskodawcy, zanim Wnioskodawca stał się jej właścicielem.

W chwili otrzymania darowizny Wnioskodawca był stanu wolnego i nadal pozostaje stanu wolnego.

W uzupełnieniu wskazał Pan, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie mechaniki pojazdowej. Działalność została założona na przełomie 2013/2014 r., rozpoczęta w (…) 2014 r. i również w tym czasie został Pan zarejestrowany jako podatnik VAT w zakresie czynności z prowadzenia tej właśnie działalności usługowej polegającej na mechanice pojazdowej. Działalność dotyczy ogólnie pojętej mechaniki pojazdowej z wiodącym PKD 52.21 Z. - działalność usługowa wspomagająca transport lądowy, gdzie świadczy Pan usługi naprawy pojazdów (w tym zakup i sprzedaż części jako usługi z materiałem).

Po otrzymaniu darowizny cały obszar działki 1 był wykorzystywany jako grunt uprawny na prowadzenie gospodarstwa na własne potrzeby żywieniowe. Płody rolne zebrane z pola stanowiły pożywienie dla Pana i rodziny.

W 2012 r. został dokonany pierwszy podział gruntu na działki 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, nie zmieniło to jednak faktu, że nadal uprawiał Pan ten grunt na potrzeby własne (działki nr 1/1 i 1/10). Nie uprawiał Pan tylko działek sprzedanych innym osobom fizycznym.

W 2025 r. został dokonany ponowny podział działek nr ew. 21/1 na działki o nr 1/12, 1/13, 1/14, 1/15, 1/16, 1/17, 1/18, 1/19, oraz działki nr ew. 1/10 na działki o nr 1/20, 1/21, 1/22, 1/23, 1/24, 1/25, 1/26, 1/27, 1/28, 1/29, 1/30, 1/31, 1/32.

W okresie od września do listopada 2025 r. sprzedał Pan działki o nr ew. 1/16, 1/17, 1/32, 1/28.

W okresie od 5 do 16 grudnia  2025 r. sprzedał Pan działki o nr ew. 1/22, 1/23, 1/26, 1/29.

Niesprzedane działki pozostałe nadal w Pana majątku prywatnym o nr ew. 1/12, 1/13, 1/14, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/24, 1/25, 1/27, 1/30, 1/31 zamierza Pan w 2026 r. nadal uprawiać na potrzeby własne.

W tym miejscu nadmienił Pan, że dla celów ubezpieczeniowych nadal posiada Pan status rolnika i opłaca KRUS.

Nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Na własne potrzeby żywieniowe i potrzeby rodziny uprawiał Pan pole i prowadził gospodarstwo.

Nie sprzedawał Pan upraw z pola czyli działki nr 1 i działek wynikających z jej podziału, ani jako rolnik ryczałtowy ani jako rolnik będący podatnikiem VAT.

Żadna z działek (ani nr 1 ani te wynikające z jej podziału) nie były w czasie od otrzymania darowizny do sprzedaży, jak również te, które nadal są w Pana posiadaniu, nigdy nie były i nie są przedmiotem wynajmu, dzierżawy, użyczenia płatnego bądź bezpłatnego.

Nie zamierza Pan działek (1/7, 1/12, 1/13, 1/14, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/24, 1/25, 1/27, 1/30 i 1/31), które nadal są w Pana posiadaniu wynajmować, dzierżawić, czy użyczać.

Działki nr 1/18, 1/19, 1/30 i 1/31 znajdują się w strefie ochronnej od gazu wysokiego ciśnienia, (który został tam zamontowany ponad 50 lat temu) z ograniczonymi możliwościami wykorzystania ich na inne cele niż uprawa i/lub tereny zielone).

Nie udzielał Pan pełnomocnictw osobom trzecim, aby działały w Pana imieniu w sprawach dotyczących działki nr ew. 1 jak i działek powstałych w wyniku jej podziału.

Zawarł Pan umowę przedwstępną dotyczącą sprzedaży działki nr 1/15 z jedynym warunkiem jakim jest dotrzymanie daty zawarcia umowy przyrzeczonej.

Na pozostałe w Pana majątku prywatnym działki (1/12, 1/13, 1/14, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/24, 1/25, 1/27, 1/30 i 1/31) nie zawierał Pan żadnych umów.

Działka 1/7 to działka z zabudowaniami gospodarczymi i domem pozostałymi po ojcowiźnie.

Nie posiada Pan innych nieruchomości, które mógłby sprzedać.

Nie sprzedawał Pan innych nieruchomości i nie był z tego tytułu podatnikiem VAT.

Pytanie

Czy w związku z dokonaną sprzedażą działek gruntu oznaczonych jako grunt orny R (działki nr 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/11, 1/16, 1/17, 1/28 i 1/32) różnym osobom fizycznym i przyszłą sprzedażą działek gruntu - oznaczonych jako grunt orny R - Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Stanowisko Wnioskodawcy jest takie, że nie jest on podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy VAT, czyli nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą części działek rolnych, gdyż sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata, a tylko wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych na wnioski innych podatników (System Informacji Prawnej LEX/orzeczenia i pisma urzędowe/ sprzedaż działki).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy VAT, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem zgodnie z ustawą, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. W tym przypadku taka przesłanka nie zachodzi, bo Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie mechaniki pojazdowej, a nie obrotu nieruchomościami. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy w ramach przedmiotowego stanu faktycznego, w celu dokonania sprzedaży udziałów w niezabudowanych działkach gruntu, która już nastąpiła, jak i dopiero nastąpi, Wnioskodawca podejmował, bądź podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła/nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT (i jego odpowiednik w art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz E. K. i H. J.-K. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 26 ustawy:

Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 str. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

‒    po pierwsze, dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

‒    po drugie, czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii posiadania przez Pana statusu podatnika VAT z tytułu sprzedaży działek nr 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/11, 1/16, 1/17, 1/28 i 1/32 oraz przyszłej sprzedaży pozostałych działek rolnych, powstałych z podziału działki nr 1 i wtórnego podziału działek nr 1/1 i 1/10, istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, każdorazowo wymaga oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z treści wniosku wynika, że na podstawie umowy darowizny, zawartej w dniu (…) 2010 r. stał się Pan właścicielem nieruchomości gruntowej (działka nr ew. 1), położonej w miejscowości (…), dla której Sąd Rejonowy w (…), (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (…). Nieruchomość obejmuje m.in. działki: nr 1/1, sposób korzystania: R - grunty orne oraz nr 1/10, sposób korzystania: R - grunty orne.

W 2012 r. dokonany został pierwszy podział nieruchomości gruntowej rolnej działki nr ew. 1 na 11 działek rolnych (1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11) z czego, z inicjatywy Gminy (…), gmina przejęła z wydzielonych działek trzy odpłatnie, tj. działki o nr 1/6, 1/8, 1/9, z przeznaczeniem na drogi dojazdowe do innych nieruchomości. W wyniku tego podziału stary dom rodziców i inne zabudowania z gospodarstwa rolnego znalazły się na działce nr ew. 1/7 oznaczonej jako BrR – budowlano-rolna.

W 2019 r. Gmina (…) z własnej inicjatywy wprowadziła Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP) dla miejscowości (…) objęty Uchwałą (…) z dnia (…) r.

W 2025 r. w (…) został dokonany drugi/wtórny podział nieruchomości gruntowej Wnioskodawcy. Działki o nr ew. 1/1 i 1/10 zostały podzielone na 21 działek o powierzchni od (…) do (…) m² (które w wyniku podziału otrzymały numery 1/12, 1/13, 1/14, 1/15, 1/16, 1/17, 1/18, 1/19 i 1/20, 1/21, 1/22, 1/23, 1/24, 1/25, 1/26, 1/27, 1/29, 1/30, 1/31, 1/32).

W 2022 r. a sprzedał Pan działki o nr ew. 1/4 i 1/5, w 2023 r. o nr 1/11 i 1/3, w 2024 r. sprzedał działkę o nr ew. 1/2, a w 2025 r., po drugim podziale, w okresie od od września do listopada sprzedał działki nr ew. 1/16, 1/17, 1/28, 1/32. Wszystkie wydzielone działki zostały sprzedane osobom prywatnym, niebędącym rolnikami, po różnych cenach.

W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan, że w okresie od 5 do 16 grudnia 2025 r. sprzedał Pan działki o nr ew. 1/22, 1/23, 1/26, 1/29.

Jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie mechaniki pojazdowej. Działalność została rozpoczęta w 2014 r. i również w tym czasie został Pan zarejestrowany jako podatnik VAT. Działalność dotyczy ogólnie pojętej mechaniki pojazdowej z wiodącym PKD 52.21 Z. - działalność usługowa wspomagająca transport lądowy, gdzie świadczy Pan usługi naprawy pojazdów (w tym zakup i sprzedaż części jako usługi z materiałem).

Po otrzymaniu darowizny cały obszar działki 1 był wykorzystywany jako grunt uprawny na prowadzenie gospodarstwa na własne potrzeby żywieniowe. Płody rolne zebrane z pola stanowiły pożywienie dla Pana i rodziny. Po dokonaniu pierwszego podziału działki w 2012 r. nadal uprawiał Pan ten grunt na potrzeby własne (działki nr 1/1 i 1/10). Nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie sprzedawał Pan upraw z pola czyli działki nr 1 i działek wynikających z jej podziału, ani jako rolnik ryczałtowy ani jako rolnik będący podatnikiem VAT. Nadmienił Pan jednak, że dla celów ubezpieczeniowych posiada Pan status rolnika i opłaca KRUS.

Niesprzedane działki pozostałe nadal w Pana majątku prywatnym o nr ew. 1/12, 1/13, 1/14, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/24, 1/25, 1/27, 1/30, 1/31 zamierza Pan w 2026 r. nadal uprawiać na potrzeby własne.

Żadna z działek (ani nr 1 ani te wynikające z jej podziału) nie były w czasie od otrzymania darowizny do sprzedaży, jak również te, które nadal są w Pana posiadaniu, nigdy nie były i nie są przedmiotem wynajmu, dzierżawy, użyczenia płatnego bądź bezpłatnego. Nie zamierza Pan działek (1/7, 1/12, 1/13, 1/14, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/24, 1/25, 1/27, 1/30 i 1/31), które nadal są w Pana posiadaniu wynajmować, dzierżawić, czy użyczać.

Nie prowadził Pan żadnej akcji marketingowej mającej na celu sprzedaż działek rolnych/ornych, nie umieszczał ani w prasie, ani w Internecie odpłatnych czy bezpłatnych ogłoszeń o sprzedaży, nie rozwieszał banerów, nie zatrudnił żadnych osób zajmujących się obrotem nieruchomościami, nie ogrodził wydzielonych działek, nie uzbroił ich w media ani nie złożył wniosku o wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej, dokonał jedynie podziału gruntu, który to podział gospodarstwa rolnego na mniejsze działki był następstwem wprowadzonego przez gminę MPZP.

Nie udzielał Pan pełnomocnictw osobom trzecim, aby działały w Pana imieniu w sprawach dotyczących działki nr ew. 1 jak i działek powstałych w wyniku jej podziału.

Zawarł Pan umowę przedwstępną dotyczącą sprzedaży działki nr 1/15 z jedynym warunkiem jakim jest dotrzymanie daty zawarcia umowy przyrzeczonej. Na pozostałe w Pana majątku prywatnym działki (1/12, 1/13, 1/14, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/24, 1/25, 1/27, 1/30 i 1/31) nie zawierał Pan żadnych umów.

Środki ze sprzedaży działek przeznaczył Pan na cele prywatne, nie zakupił Pan za uzyskane środki innych nieruchomości do dalszej odsprzedaży. Środki z przyszłych sprzedaży zamierza przeznaczyć na użytek osobisty, prywatny.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy z tytułu sprzedaży działek nr 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/11, 1/16, 1/17, 1/28 i 1/32 oraz przyszłej sprzedaży pozostałych działek rolnych, powstałych z podziału działki nr 1 i wtórnego podziału działek nr 1/1 i 1/10, jest Pan podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest ocena, czy dokonując sprzedaży nieruchomości opisanej we wniosku podejmuje Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, że w odniesieniu do transakcji sprzedaży działek nr 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/11, 1/16, 1/17, 1/28 i 1/32 oraz przyszłej sprzedaży pozostałych działek rolnych, powstałych z podziału działki nr 1 i wtórnego podziału działek nr 1/1 i 1/10, brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy występuje Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.

Wskazał Pan, że nieruchomość (działka nr 1 oraz działki powstałe po jej podziale) była wykorzystywana jako grunt uprawny na prowadzenie gospodarstwa na własne potrzeby żywieniowe. Nie ogrodził wydzielonych działek, nie uzbroił ich w media ani nie złożył wniosku o wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej, dokonał Pan jedynie podziału gruntu. Nie prowadził Pan żadnej akcji marketingowej mającej na celu sprzedaż działek, nie umieszczał ani w prasie, ani w Internecie ogłoszeń o sprzedaży, nie zatrudnił żadnych osób zajmujących się obrotem nieruchomościami. Działki nigdy nie były udostępnianie osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych. Nie udzielał Pan pełnomocnictw osobom trzecim, aby działały w Pana imieniu w sprawach dotyczących działki nr ew. 1 jak i działek powstałych w wyniku jej podziału. Zawarł Pan umowę przedwstępną dotyczącą sprzedaży działki nr 1/15 z warunkiem dotyczącym dotrzymania daty zawarcia umowy przyrzeczonej. Na pozostałe działki nie zawierał Pan żadnych umów przedwstępnych.

W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, brak jest więc przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie sprzedaży działek nr 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/11, 1/16, 1/17, 1/28 i 1/32 oraz przyszłej sprzedaży pozostałych działek rolnych, powstałych z podziału działki nr 1 i wtórnego podziału działek nr 1/1 i 1/10, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pana aktywność mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Zatem dokonując sprzedaży działek nr 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/11, 1/16, 1/17, 1/28 i 1/32 oraz przyszłej sprzedaży pozostałych działek rolnych, powstałych z podziału działki nr 1 i wtórnego podziału działek nr 1/1 i 1/10, będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym. Czynność ta nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i nie mają do niej zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym sprzedaż działek nr 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/11, 1/16, 1/17, 1/28 i 1/32 oraz przyszłej sprzedaży pozostałych działek rolnych, powstałych z podziału działki nr 1 i wtórnego podziału działek nr 1/1 i 1/10, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w odniesieniu do powyższej transakcji nie będzie Pan podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.