Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.771.2025.2.RST

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania realizowanego świadczenia za dostawę towarów oraz miejsca opodatkowania tego świadczenia. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 stycznia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pan A.A. (dalej jako Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy zgodnie z PKD jest sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT (art. 113 ust. 1 i 9 Ustawy o VAT) i nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

W ramach prowadzonej działalność gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się handlem towarem w modelu biznesowym znanym powszechnie jako dropshipping. W swojej ofercie Wnioskodawca posiada różny asortyment, obecnie jest to głównie elektronika i zabawki dla dzieci. Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości rozszerzenia swojej oferty o produkty takie jak odzież damska i dziecięca, odzież męska i sportowa, obuwie sportowe, galanteria, tekstylia i dodatki, bielizna, rajstopy, skarpety, akcesoria kosmetyczne i kosmetyki, tekstylia domowe, artykuły szkolne i biurowe, zabawki, artykuły sezonowe, sztuczna biżuteria, AGD i RTV oraz akcesoria GSM, akcesoria dla dzieci, artykuły dla zwierząt, artykuły sportowe, narzędzia i akcesoria samochodowe, artykuły gospodarstwa domowego, artykuły hobbystyczne, wędkarstwo, akwarystyka itp.

W ramach przyjętego modelu sprzedaży, Wnioskodawca za pośrednictwem własnej strony internetowej sprzedaje produkty należące do zagranicznych sprzedawców z Chin. Klientami Wnioskodawcy są głównie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej jako Klienci). Klientami mogą być również podmioty prowadzące działalność gospodarczą zarówno w formie spółek jak również jednoosobowych działalności gospodarczych. Niemniej jednak przedmiotem wniosku jest sprzedaż wyłącznie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumenci) zamieszkałych w Polsce.

Działalność Wnioskodawcy polega na zbieraniu zamówień od Klientów poprzez utworzoną stronę internetową i zawieraniu w ich imieniu umów kupna-sprzedaży ze sprzedawcą, obsłudze płatności i przekazywaniu zamówień do podmiotu zagranicznego, będącego sprzedawcą danego towaru wraz z opłatą za zamówienie po wcześniejszym potrąceniu prowizji oraz w razie potrzeby pomoc klientom w przypadku zapytań dotyczących produktu/produktów lub w postępowaniu reklamacyjnym z zagranicznym sprzedawcą. Po otrzymaniu płatności za towar podmiot zagraniczny realizuje jego wysyłkę bezpośrednio do klienta i dopełnia wszystkich formalności związanych z procesem wysyłki. Zakupiony w ten sposób towar nie trafia do Wnioskodawcy jako pośrednika w łańcuchu dostawy, lecz zawsze wysyłany jest bezpośrednio do Klienta. W żadnym momencie Wnioskodawca nie otrzymuje fizycznie towaru, a jedynie pośredniczy w sprzedaży towarów będących własnością podmiotów zagranicznych, którzy są sprzedawcami. Działalność ta polega na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę i jest prowadzona w formie pośrednictwa handlowego na stronie internetowej stworzonej przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca wystawia produkty od chińskiego sprzedawcy na własnej stronie internetowej. Strona internetowa jest obsługiwana przez Wnioskodawcę, tworzone są opisy towarów w języku polskim, dodawane dodatkowe opisy oraz edycje graficzne zdjęć towarów - celem dostosowania prezentowanych towarów do potrzeb odbiorcy. Jeżeli kupujący złoży zamówienie na stronie internetowej Wnioskodawcy i wpłaci mu z góry pieniądze za dany produkt, Wnioskodawca zamawia go i opłaca u sprzedawcy z Chin, podaje szczegółowe dane kupującego do wysyłki i sprzedawca z Chin wysyła produkt bezpośrednio do klienta. Klient po zakupie wpłaca pieniądze bezpośrednio na konto Wnioskodawcy, a Wnioskodawca zamawia dla Klienta produkt i opłaca go u chińskiego sprzedawcy. Tym samym Wnioskodawca pośredniczy w płatnościach oraz zamówieniach. Zatem, realnym wynagrodzeniem Wnioskodawcy jest w tym przypadku kwota prowizji, rozumiana jako różnica między kwotą wpłaconą przez Klienta, a kwotą przekazaną do sprzedawcy z Chin tytułem ceny za zamówiony w imieniu Klienta towar.

Wnioskodawca nie ma podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Od chińskiego sprzedawcy otrzymuje faktury za zakup wraz z zestawieniem poszczególnych transakcji.

Klienci zawsze składają zamówienia na towary za pośrednictwem strony internetowej Wnioskodawcy. Przed złożeniem zamówienia Klient jest zobligowany do zaakceptowania regulaminu strony internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane sprzedawcy oraz do wpłacenia pieniędzy w wysokości zamówienia.

Wnioskodawca korzysta z usług pośredników płatności takich jak m.in. (...). Klienci wpłacają pieniądze za zamówienie na konto pośrednika płatności, skąd później po potrąceniu prowizji pośrednika są transferowane na konto bankowe Wnioskodawcy.

Sprzedawcami są kontrahenci z Chin. Dostawy do Klientów są realizowane z terytorium państw trzecich (terytorium poza UE), głównie Chiny. Klientami są wyłączenie osoby fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Aktualnie Klientami nie będą podmioty z innych państw członkowskich Unii Europejskiej. Być może w przyszłości się to zmieni, natomiast wniosek dotyczy wyłączenie sprzedaży na rzecz konsumentów w Polsce. Wnioskodawca nie ma/nie będzie miał fizycznego kontaktu z produktem, który będzie wysłany prosto do Klienta w Polsce.

Po złożeniu zamówienia i opłaceniu przez klienta Wnioskodawca zamawia towar u sprzedawcy. Po otrzymaniu płatności za towar sprzedawca zrealizuje jego wysyłkę bezpośrednio do Klienta. Zakupiony w ten sposób towar nigdy nie trafi do Wnioskodawcy jako pośrednika, lecz zawsze bezpośrednio do Klienta. Zapłata obejmuje cenę samego towaru oraz koszty transportu, a także ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawca dokonuje płatności za towar zamówiony przez Klienta środkami pieniężnymi wpłaconymi przez Klienta za pośrednictwem swojego rachunku bankowego. Zamawiając towar u sprzedawcy Wnioskodawca wpisuje dane bezpośrednio Klienta, a nie swoje, które są danymi dla sprzedawcy do wysyłki nabytych towarów. Wnioskodawca nie zawiera pisemnych umów ze sprzedawcami. Sposób ustalania wynagrodzenia Wnioskodawcy i zakres świadczeń jest wynikiem zawiązania stosunku prawnego z Klientem (elementy stosunku prawnego określone są przez regulamin strony internetowej).

Klient nabywa prawo do rozporządzenia towarem w momencie złożenia przez Wnioskodawcę zamówienia u sprzedawcy. Wartość towarów nabywanych przez Klientów nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro, jeżeli chodzi o pojedynczą wartość towaru. Mogą zdarzyć się sytuacje w których Klient zamówi kilka towarów w jednej paczce i wartość takiej paczki przekroczy 150 euro. Natomiast wartość pojedynczych towarów w paczce tego limitu nie będzie przekraczać.

Zatem, model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem:

• Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go towar. Składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje płatności za zakupiony towar.
• Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, Wnioskodawca zamawia towar u sprzedawcy w Chin w imieniu Klienta podając wszelkie niezbędne dane do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie po potrąceniu prowizji. Zatem, u Wnioskodawcy pozostaje kwota (prowizja) wynikająca z różnicy między kwotą otrzymaną od Klienta a przekazaną sprzedawcy z Chin.
• Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu zamówienia towaru przez Wnioskodawcę w imieniu Klienta, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Tak zamówiony towar nigdy fizycznie nie trafia do Wnioskodawcy tylko od razu do ostatecznego Klienta.

Klient informowany jest przez Wnioskodawcę o czasie dostawy towarów przed zakupem. Informacja ta jest zawarta w regulaminie sprzedaży na stronie. Klient dostaje również taką informację w e-mailu potwierdzającym złożone zamówienie. Klient otrzymuje również kod i link śledzący do swojej paczki, gdzie może w każdym momencie zweryfikować, gdzie znajduje się jego przesyłka. W razie pytań i wątpliwości może skontaktować się również z Wnioskodawcą, który udziela odpowiedzi na pytania związane z dostawą. Wnioskodawca na bieżąco ma stały kontakt ze sprzedawcą z Chin i dostęp do informacji co dzieje się z zamówioną paczką. Wnioskodawca na bieżąco kontaktuje się z Klientami i odpisuje na e-miale w tym zakresie, gdy zachodzi taka konieczność.

Wnioskodawca przyjmuje również zwroty towarów bezpośrednio do siebie, jeżeli Klient po zakupie decyduje się zwrócić towar z różnej przyczyny. Wówczas Wnioskodawca zwraca całą kwotę jaką Klient zapłacił za zamówienie. Gwarancja na towar wynosi 2 lata. Jeżeli coś stanie się z produktem i minie czas na zwrot, jest on wymieniamy na nowy bez żadnego problemu.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że towary są wysłane bezpośrednio od kontrahenta z Chin do Klienta w Polsce. Sprzedawca z Chin jest odpowiedzialny za przygotowanie zamówienia, wysyłkę i transport. Pakowaniem towarów i ich dostarczeniem do przewoźnika zajmuje się sprzedawca, to sprzedawca z Chin jest organizatorem transportu. Transport towaru rozpoczyna się w Chinach, natomiast zgodnie z informacjami otrzymanymi od sprzedawcy, towary są importowane w Holandii. Zatem, państwem importu jest Holandia. Następnie towar przemieszczany jest do Polski do finalnego nabywcy. Wnioskodawca jeszcze raz pragnie zaznaczyć, że towar nigdy do niego nie trafia fizycznie, tylko od razu do Klienta. W związku z tym Wnioskodawca nie jest importerem tego towaru na terytorium Holandii. Z informacji pozyskanych od sprzedawcy z Chin wynika, że importerem towaru jest ostateczny Klient. Zatem, to ostateczny Klient jest importerem tego towaru na terytorium Holandii. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie formalności celnych związanych z importem towaru nie będzie spoczywać na Wnioskodawcy. Zakupiony towar nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do Klienta zgodnie z przekazanymi od sprzedawcy informacjami. To czy podatek VAT jest rzeczywiście naliczany i odprowadzany przez Klienta, czy też inny podmiot i od jakich wartości jest poza jego gestią. Zakupiony towar nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do Klienta zgodnie z przekazanymi do sprzedawcy informacjami.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

1.  jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku transakcji, czy są to: sprzedawcy z Chin, Wnioskodawca oraz ostateczni klienci, jeśli nie to należało wymienić podmioty biorące udział w transakcji i wskazać jaką rolę pełnią;

W transakcji biorą udział następujące podmioty:

1. Sprzedawca z Chin - sprzedawca z Chin pełni rolę dostawcy bazowego, sprzedaje towar, który Wnioskodawca zamawia u niego w imieniu ostatecznego klienta Sprzedawca z Chin przygotowuje całe zamówienie i wysyła na wskazany przez Wnioskodawcę adres już do ostatecznego klienta. Chiński sprzedawca jest dostawcą towaru.
2. Wnioskodawca - rolą Wnioskodawcy jest zbieranie zamówień składanych przez Klientów, pobranie płatności, następnie zamówienie wskazanego towaru u sprzedawcy z Chin z podaniem adresu do wysyłki bezpośrednio do Klienta ostatecznego, przekazanie środków do sprzedawcy (po potrąceniu swojej prowizji). Jak wcześniej wskazano prowizją Wnioskodawcy jest różnica między kwotą otrzymaną od Klienta a kwotą płaconą do chińskiego sprzedawcy.
3. Klient (konsument) - Klient pełni rolę ostatecznego konsumenta, który kupuje interesujący go towar i jest ostatnim odbiorcą w łańcuchu dostawy.
4. Platforma sprzedażowa – miejsce, gdzie Wnioskodawca wyszukuje towary, a także składa zamówienie bezpośrednio u sprzedawców z Chin poprzez. Platforma pełni jednak wyłącznie rolę techniczną/pośredniczącą w kontakcie Wnioskodawcy ze sprzedawcą, ale nie jest stroną umowy pomiędzy Wnioskodawcą a Klientem, ani pomiędzy sprzedawcą a Wnioskodawcą w sensie przeniesienia prawa do rozporządzaniem towarem na Wnioskodawcę w imieniu platformy. Sprzedawcą dla Wnioskodawcy jest podmiot oferujący towar na danej platformie, a nie sama platforma sprzedażowa.

Reasumując, transakcja sprzedaży realnie odbywa się między 3 podmiotami: chiński sprzedawca, Wnioskodawca oraz Klient (konsument).

2.  czy Wnioskodawca posiada konto na portalu aukcyjnym np. (...) lub innej platformie sprzedażowej za pomocą której dokonuje zamówienia u sprzedawców, należało wyjaśnić w tym wskazać w jaki sposób Wnioskodawca dokonuje zamówienia u sprzedawców z Chin;

Wnioskodawca posiada konta użytkownika na zagranicznych platformach sprzedażowych, w tym m.in. na portalu (...) oraz innych podobnych platformach, które umożliwiają zakup towarów od sprzedawców z Chin.

Konta te służą wyłącznie do składania jednostkowych zamówień na towary po złożeniu i opłaceniu zamówienia przez Klienta w sklepie internetowym prowadzonym przez Wnioskodawcę.

Konta te nie są wykorzystywane w ramach żadnej formalnej, długoterminowej współpracy z chińskimi sprzedawcami — zakup odbywa się na takich samych zasadach, na jakich korzystają z platformy inni nabywcy detaliczni.

Z kont przeznaczonych do zakupów Wnioskodawca:

• składa zamówienia wyłącznie w celu przekierowania towaru bezpośrednio do Klienta,
• przekazuje dane Klienta jako adresata przesyłki,
• dokonuje płatności za zamówienie ze środków otrzymanych od Klienta (po potrąceniu prowizji),
• otrzymuje potwierdzenia zamówienia generowane przez platformę.

1. czy składając zamówienie u sprzedawców Wnioskodawca posługuje się swoimi danymi, a oprócz tego wskazuje dane adresowe klienta do wysyłki towaru;

Składając zamówienie u sprzedawcy z Chin, Wnioskodawca nie posługuje się swoimi danymi adresowymi jako odbiorcy towaru.

Wnioskodawca używa swoich danych wyłącznie jako danych kupującego w sensie technicznym (tj. danych konta na platformie sprzedażowej, umożliwiających dokonanie zakupu oraz płatności).

Natomiast dane adresowe wskazywane w zamówieniu jako adres dostawy zawsze należą do Klienta, który uprzednio złożył zamówienie w sklepie internetowym prowadzonym przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca każdorazowo przekazuje sprzedawcy wyłącznie te dane Klienta, które są konieczne do realizacji wysyłki — tak aby towar został dostarczony bezpośrednio do odbiorcy końcowego, zgodnie z modelem dropshippingowym.

Wnioskodawca nie wskazuje nigdy własnego adresu do wysyłki, nie odbiera towaru i nie ma z nim fizycznego kontaktu. Cała logistyka odbywa się po stronie sprzedawcy, który wysyła towar bezpośrednio do Klienta.

1. czy sprzedawcy mają świadomość, że Wnioskodawca nie jest ostatecznym nabywcą towarów, należało wyjaśnić;

Wnioskodawca składa zamówienie na określone towary i dokonuje za nie płatności. Wnioskodawca wskazuje sprzedawcy bezpośrednio na adres ostatecznego klienta, a sprzedawca realizuje wysyłkę zgodnie z tą dyspozycją. Zatem, z tej perspektywy Wnioskodawca występuje w stosunku do sprzedawcy jako kupujący, ale wskazuje dane do wysyłki ostatecznego klienta. Należy więc przyjąć, że sprzedawcy z Chin mają taką świadomość, że finalnie ostatecznym kupującym jest inny podmiot niż Wnioskodawca.

1. czy w którymkolwiek momencie opisywanej we wniosku transakcji Wnioskodawca ma prawo do rozporządzania towarem jak właściciel (nie chodzi tutaj o fizyczne posiadanie towaru lub aspekt prawny lecz o rozporządzanie nim, np. prawo do jego dalszej odsprzedaży);

Zdaniem Wnioskodawcy, pomimo, że działa w modelu dropshippingu, bez fizycznego kontaktu z towarem, nabywa od sprzedawcy prawo do rozporządzania towarem jak właściciel (ekonomicznie), a następnie przenosi je na klienta. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca samodzielnie kształtuje oferty i ceny sprzedaży, przyjmuje płatności, nabywa towar od Sprzedawcy oraz rozpatruje ewentualne zwroty towarów.

1. czy klienci zlecają Wnioskodawcy jakie konkretne towary chcieliby nabyć, czy też klienci mogą zakupić towar który został już zamieszczony na stronie internetowej Wnioskodawcy;

Klienci mogą zakupić jedynie towar, który został zamieszczony na stronie Wnioskodawcy. Klient nie zleca zamówienia towaru, który nie znajduje się na stronie.

1. czy sprzedawcy mają prawo do dokonywania zmian w opisie towarów zamieszczonych na stronie internetowej Wnioskodawcy lub do jakiejkolwiek ingerencji po umieszczeniu towaru na stronie internetowej;

Nie, sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów na stronie Wnioskodawcy, ani nie dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony na stronie odpowiada wyłącznie Wnioskodawca.

1. kto decyduje jakie towary i za jaką cenę są oferowane przez Wnioskodawcę na stronie internetowej;

Wyłącznie Wnioskodawca decyduje o tym jakie towary i za jaką cenę umieszczane są na stronie.

1. czy wysokość wynagrodzenia dla Wnioskodawcy wynika z uzgodnień zawartych ze sprzedawcami, czy sprzedawcy mają jakiś wpływ na wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy, należało opisać okoliczności zdarzenia w tym zakresie;

Nie, wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy nie wynika z uzgodnień zawartych z chińskimi sprzedawcami. Wynagrodzenie Wnioskodawcy jak wcześniej wskazano stanowi prowizja między kwotą, która wpłaca klient tytułem zamówienia a kwotą przekazywaną do chińskiego sprzedawcy.

1. kto jest stroną odstąpienia w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na odległość, czy jest to Wnioskodawca czy sprzedawca – należało krótko opisać okoliczności zdarzenia;

Stroną umowy w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na odległość jest Wnioskodawca. Klient zgłasza odstąpienie bezpośrednio do Wnioskodawcy, który przyjmuje zwrot towaru i zwraca klientowi należne środki. Towar w takim przypadku odsyłany jest bezpośrednio do sprzedawcy z Chin.

1. w jaki sposób klienci Wnioskodawcy reklamują uszkodzony towar? W jaki sposób odbywa się rozpatrzenie reklamacji. Czy klient składa reklamację na uszkodzony towar do Wnioskodawcy? -  należało krótko opisać ten proces.

Klient składa reklamację na uszkodzony towar bezpośrednio do Wnioskodawcy. Reklamacja jest rozpatrywana przez Wnioskodawcę, który – w zależności od ustaleń – zwraca klientowi pieniądze lub wymienia towar na nowy. Towar w ramach reklamacji również trafia bezpośrednio do Wnioskodawcy lub wysłany jest bezpośrednio do sprzedawcy z Chin.

Pytania

1.    Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie usług?

2.    W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną dostawę towarów, czy miejscem opodatkowania takiej dostawy na rzecz Klienta będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełnianą zmamiona handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio Klientowi (ostatecznemu nabywcy). Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla Klientów celu samego w sobie, Klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu. W chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy, na Klienta zostaje przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.

Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w przypadku, w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz Klientów, dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.

W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za dostawę towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku VAT dojdzie do dwóch dostaw:

Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawcy;

Dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.

2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.

2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.

2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1.    pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2.    ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1.    poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2.    następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych towarów. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów.

Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca, Wnioskodawca oraz ostateczny Klient. W ramach omawianej transakcji towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Holandii (państwo importu), a następnie przemieszczany jest do Polski. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta który jest osobą fizyczną (relacja B2C).

Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca dokonuje sprzedaży towarów na rzecz Klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient. W takiej sytuacji transakcja dokonana przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza terytorium UE.

Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy importerem nie jest Wnioskodawca, a jak przedstawiono w stanie faktycznym ostateczny Klient, to dostawa między Wnioskodawca a Klientem (B2C) jest dostawą niepodlegającą opodatkowaniu w państwie członkowskim UE, ani tym bardziej w Polsce, gdyż jest dostawą następującą przed importem.

W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz polskiego Klienta, będącego jednocześnie importerem towaru, należy uznać - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych z terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju, a miejscem opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego w tym przypadku Chin.

Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy
o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie na mocy art. 29a ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 29a ust. 6 ustawy:

Należy zauważyć, że w każdym przypadku, przedmiotem czynności określonej umową jest konkretny towar lub usługa, a nie zbiór dowolnie wyodrębnionych w jej ramach usług, czy też części. W świetle powyższych przepisów, kwota zapłaty obejmuje zarówno świadczenia wykonane przez dostawcę towarów lub usługodawcę, jak i świadczenia osób trzecich, jeśli są one wykonywane w związku ze sprzedażą danego towaru lub usługi, a więc wszystkie elementy kosztów związanych z dostawą towarów lub świadczeniem usługi, kształtujące cenę, której sprzedawca żąda od nabywcy towarów lub usługobiorcy.

Świadczenia takie stanowią element kalkulacji kosztów w sytuacji, gdy wykonanie usługi uzależnione jest od wcześniejszego wykonania innych czynności (pomocniczych), które świadczy bezpośrednio sprzedawca lub nabywa je od innych podmiotów. Koszty poniesione w celu wykonania usługi, jako części składające się na końcową kwotę należną, należy opodatkować podatkiem VAT na takich samych zasadach jak daną usługę.

W świetle powyższego, uwzględniając treść wskazanej wyżej regulacji art. 29a ustawy, należy stwierdzić, że w przypadku danego świadczenia (dostawy towaru, świadczenia usługi) za podstawę opodatkowania uznać należy wszystko co stanowi zapłatę wynikającą z całości świadczenia pieniężnego pobieranego przez dostawcę/wykonawcę od nabywcy, tj. łącznie z kosztami dodatkowymi.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się handlem towarem w modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. W opisanej transakcji biorą udział trzy podmioty: sprzedawca z Chin, Wnioskodawca oraz Klienci (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej z miejscem zamieszkania w Polsce).

Model sprzedażowy realizowany przez Wnioskodawcę:

-        Wnioskodawca wystawia produkty od chińskiego sprzedawcy na własnej stronie internetowej. Strona internetowa jest obsługiwana przez Wnioskodawcę, tworzone są opisy towarów w języku polskim, dodawane dodatkowe opisy oraz edycje graficzne zdjęć towarów.

-        Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go towar. Składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje płatności za zakupiony towar.

-        Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, Wnioskodawca zamawia towar u sprzedawcy w Chin w imieniu Klienta podając wszelkie niezbędne dane do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie.

-        Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu zamówienia towaru przez Wnioskodawcę w imieniu Klienta, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Tak zamówiony towar nigdy fizycznie nie trafia do Wnioskodawcy tylko od razu do ostatecznego Klienta.

W przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na odległość stroną umowy jest Wnioskodawca. Klient zgłasza odstąpienie bezpośrednio do Wnioskodawcy, który przyjmuje zwrot towaru i zwraca klientowi należne środki. Towar w takim przypadku odsyłany jest bezpośrednio do sprzedawcy z Chin. Również reklamację na uszkodzony towar Klient składa bezpośrednio do Wnioskodawcy. Reklamacja jest rozpatrywana przez Wnioskodawcę, który – w zależności od ustaleń – zwraca klientowi pieniądze lub wymienia towar na nowy.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Pana wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie usług (pytanie nr 1).

Mając na uwadze Pana wątpliwości przedstawione w pytaniu nr 1 należy wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W analizowanej sprawie Klient wybiera towar na Pana stronie internetowej, a następnie składa zamówienie, akceptując regulamin i dokonując płatności na Pana rachunek bankowy. Po zaksięgowaniu wpłaty, zamawia Pan towar u chińskiego sprzedawcy, który następnie bezpośrednio wysyła produkt na adres Klienta. Choć nie ma Pan fizycznego kontaktu z towarem, który jest dostarczany bezpośrednio od sprzedawcy do Klienta, co jednak istotne, jak wskazano we wniosku, nabywa Pan od sprzedawcy prawo do rozporządzania towarem jak właściciel (ekonomicznie), a następnie przenosi je na Klienta. Skoro przenosi Pan prawo do rozporządzania towarem jak właściciel to tym samym transakcja realizowana przez Pana wpisuje się w definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Natomiast przedmiotem Pana wątpliwości przedstawionych w pytaniu nr 2 jest ustalenie czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta jest terytorium poza UE, tj. Chiny.

Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanej przez Pana transakcji należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:

Przy tym stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:

Jak wynika z opisu sprawy Klienci (osoby fizyczne z Polski) zamawiają towar od Wnioskodawcy. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i zamawia go u sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pan zamówienia u chińskiego sprzedawcy i zleca też temu sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta w Polsce. Zatem należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński sprzedawca, Wnioskodawca oraz Klienci (konsumenci). Przy czym każdorazowo transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a następnie towary importowane są w Holandii, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji chińskiego sprzedawcy dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (relacja B2C).

Dodatkowo wskazał Pan, że nie jest Pan importerem towaru na terytorium Holandii, nie dokonuje Pan zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego. Wypełnienie formalności celnych związanych z importem towaru nie spoczywa na Wnioskodawcy. Importerem towaru jest ostateczny Klient. A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Pan wskazał, jest ostateczny odbiorca nabywający od Pana towar to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego Klienta zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia wysyłki tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz Klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.

W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w  przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.