Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.774.2025.2.MW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży niezabudowanych działek gruntu. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 grudnia 2025 r. (wpływ 19 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (...) 2025 r. nabył Pan aktem notarialnym prawo własności działki nr 1 w miejscowości (...), gm. (...), powiat (...), województwo (...) (dalej zwana „Nieruchomością”).

Nieruchomość została nabyta od osoby fizycznej. Nieruchomość znajdowała i obecnie także znajduje się na obszarze obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania i według niego stanowi grunty przeznaczone pod: 9KDD - tereny komunikacji - droga klasy dojazdowej, 12MNU - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej, 18WS - teren wód powierzchniowych śródlądowych, 14MNU - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej.

Nieruchomość była nabyta przez Pana jako osobę prywatną/fizyczną, do Pana majątku osobistego (ma Pan rozdzielność majątkową z żoną), z myślą o ulokowaniu nadwyżek finansowych powstałych z prowadzonej kilka lat temu działalności gospodarczej.

Nieruchomość była zakupiona z celem przekazania jej Pana potomkom w dalekiej przyszłości.

Tuż po zakupie Nieruchomości zatrudnił Pan geodetę, aby podzieli działki na mniejsze.

Decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości została wydana w dniu (...) 2025 r. i podzieliła Nieruchomość na działki o numerach od 1/3 do 1/26, z czego działka nr 1/3 została przejęta przez gminę, jako działka pod drogę dojazdową (zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania).

Nieruchomość obecnie, tak jak w momencie zakupu, nie jest ogrodzona. Nie posiada przyłączy mediów. Nie starał się Pan o zapewnienie dostaw mediów.

Przez cały okres posiadania nie była i nie będzie użytkowana zarobkowo.

Nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej ani nie jest obiektem najmu, dzierżawy ani umów o podobnym charakterze.

Jest i był Pan w momencie zakupu czynnym podatnikiem VAT. Obecnie nie prowadzi Pan działalności gospodarczej.

Z powodu zgłoszenia się do Pana osoby zainteresowanej nabyciem Nieruchomości, chce ją Pan sprzedać.

W uzupełnieniu wskazał Pan, że jest Pan czynnym podatnikiem VAT od dnia 1 lipca 2014 r. Działalność gospodarcza w głównej mierze związana była ze sprzedażą miejsc reklamowych na urządzeniach mobilnych – czyli działalność reklamowa. W ramach działalności wyjątkiem był zakup ośmiu miejsc postojowych w garażu podziemnym i ich pojedyncza sprzedaż z zyskiem. Poza wspomnianymi transakcjami dotyczącymi garaży podziemnych, działalność nie zajmowała się obrotem nieruchomościami.

Nieruchomość fizycznie nie była wykorzystywana, leżała „odłogiem”. Nabycie przez Pana Nieruchomości nie było udokumentowane fakturą VAT – został zapłacony podatek PCC, a zakupu dokonał Pan od osoby fizycznej. Przy sprzedaży nie współpracował Pan z biurem pośrednictwa nieruchomościami. Kupujący zgłosił się do Pana sam, gdyż usłyszał od pobliskich mieszkańców, że jakiś czas temu nabył Pan Nieruchomość. Dostał Pan od niego telefon z informacją, że jest zainteresowany nabyciem.

Nie udzielił/nie udzieli Pan podmiotom trzecim pełnomocnictwa w sprawach dotyczących sprzedaży Nieruchomości. Nie zawarł Pan umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży Nieruchomości. Jeśli Kupujący będzie tego wymagał, to zawrze Pan taką umowę. Nie jest Pan w stanie obecnie określić jakie postanowienia będą w niej zawarte.

Dokonywał Pan wcześniejszego zbycia innych nieruchomości. Sprzedał Pan 3 działki. Nie był Pan z tego tytułu podatnikiem VAT. Na tą chwilę nie planuje Pan sprzedaży innych nieruchomości w przyszłości.

Pytanie

Czy czynność sprzedaży przez Pana Nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Nieruchomość stanowi Pana majątek prywatny i osobisty i nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej, a zatem w związku z tym sprzedaż nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uwzględniając przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że działania podejmowane przez Pana należą do zakresu zarządu majątkiem prywatnym. Tym samym dostawa działek nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że w 2025 r. nabył Pan prawo własności działki nr 1. Nabycie przez Pana Nieruchomości nie było udokumentowane fakturą VAT – został zapłacony podatek PCC, a zakupu dokonał Pan od osoby fizycznej. Nieruchomość była nabyta przez Pana jako osobę prywatną/fizyczną, do Pana majątku osobistego (ma Pan rozdzielność majątkową z żoną). Jest Pan czynnym podatnikiem VAT od dnia 1 lipca 2014 r. i był nim w momencie zakupu Nieruchomości. Obecnie nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. Działalność gospodarcza w głównej mierze związana była ze sprzedażą miejsc reklamowych na urządzeniach mobilnych – czyli działalność reklamowa. W ramach działalności wyjątkiem był zakup ośmiu miejsc postojowych w garażu podziemnym i ich pojedyncza sprzedaż z zyskiem. Poza wspomnianymi transakcjami dotyczącymi garaży podziemnych, działalność nie zajmowała się obrotem nieruchomościami. Nieruchomość znajdowała i obecnie także znajduje się na obszarze obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania i według niego stanowi grunty przeznaczone pod: 9KDD - tereny komunikacji - droga klasy dojazdowej, 12MNU - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej, 18WS - teren wód powierzchniowych śródlądowych, 14MNU - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej. Tuż po zakupie Nieruchomości zatrudnił Pan geodetę, aby podzieli działki na mniejsze. Decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości została wydana w dniu (...) 2025 r. i podzieliła Nieruchomość na działki o numerach od 1/3 do 1/26, z czego działka nr 1/3 została przejęta przez gminę, jako działka pod drogę dojazdową (zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania). Nieruchomość obecnie, tak jak w momencie zakupu, nie jest ogrodzona. Nie posiada przyłączy mediów. Nie starał się Pan o zapewnienie dostaw mediów. Przez cały okres posiadania nie była i nie będzie użytkowana zarobkowo. Nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej ani nie jest obiektem najmu, dzierżawy ani umów o podobnym charakterze. Nieruchomość fizycznie nie była wykorzystywana, leżała „odłogiem”. Przy sprzedaży nie współpracował Pan z biurem pośrednictwa nieruchomościami. Kupujący zgłosił się do Pana sam, gdyż usłyszał od pobliskich mieszkańców, że jakiś czas temu nabył Pan Nieruchomość. Dostał Pan od niego telefon z informacją, że jest zainteresowany nabyciem. Nie udzielił/nie udzieli Pan podmiotom trzecim pełnomocnictwa w sprawach dotyczących sprzedaży Nieruchomości. Nie zawarł Pan umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży Nieruchomości. Jeśli Kupujący będzie tego wymagał, to zawrze Pan taką umowę. Nie jest Pan w stanie obecnie określić jakie postanowienia będą w niej zawarte. Na tą chwilę nie planuje Pan sprzedaży innych nieruchomości w przyszłości. Z powodu zgłoszenia się do Pana osoby zainteresowanej nabyciem Nieruchomości, chce ją Pan sprzedać.

W związku z tym powziął Pan wątpliwości czy sprzedaż ww. działek gruntu opisanych we wniosku będzie opodatkowana podatkiem VAT.

Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż opisanych we wniosku działek gruntu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić czy w odniesieniu do tej czynności, będzie spełniał Pan przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników podatku VAT osób fizycznych w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Wskazał Pan, że w 2025 r. nabył Pan prawo własności działki nr 1. Tuż po zakupie Nieruchomości zatrudnił Pan geodetę, aby podzieli działki na mniejsze. Decyzja zatwierdzająca podział została wydana w dniu (...) 2025 r. i podzieliła Nieruchomość na działki o numerach od 1/3 do 1/26, z czego działka nr 1/3 została przejęta przez gminę, jako działka pod drogę dojazdową (zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania). Nieruchomość obecnie, tak jak w momencie zakupu, nie jest ogrodzona. Nie posiada przyłączy mediów. Nie starał się Pan o zapewnienie dostaw mediów. Przez cały okres posiadania nie była i nie będzie użytkowana zarobkowo. Nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej ani nie jest obiektem najmu, dzierżawy ani umów o podobnym charakterze. Nieruchomość fizycznie nie była wykorzystywana, leżała „odłogiem”. Przy sprzedaży nie współpracował Pan z biurem pośrednictwa nieruchomościami. Kupujący zgłosił się do Pana sam, gdyż usłyszał od pobliskich mieszkańców, że jakiś czas temu nabył Pan Nieruchomość. Dostał Pan od niego telefon z informacją, że jest zainteresowany nabyciem. Nie udzielił/nie udzieli Pan podmiotom trzecim pełnomocnictwa w sprawach dotyczących sprzedaży Nieruchomości. Nie zawarł Pan umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży Nieruchomości. Z powodu zgłoszenia się do Pana osoby zainteresowanej nabyciem Nieruchomości, chce ją Pan sprzedać.

Jak już wyżej wskazałem, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala zaangażowania Wnioskodawcy w odniesieniu do sprzedaży opisanych we wniosku działek nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Pana opisanych we wniosku działek gruntu wypełni przesłanki działalności gospodarczej.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku nie podjął i nie zamierza Pan podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania przez Pana podjęte należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana sprzedaż opisanych we wniosku działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku.

W okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, dokonując omawianej transakcji, będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym przy sprzedaży opisanych we wniosku działek nie będzie występował Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Zatem, Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.