Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.804.2025.2.AP

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 15 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy określenia czy z tytułu sprzedaży przysługującemu Panu udziału w nieruchomości, stanowiącej działkę gruntu nr (…), będzie Pan podatnikiem podatku VAT. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 5 lutego 2026 r. (wpływ 6 lutego 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą niepodlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Rezydencja podatkowa Wnioskodawcy nie znajduje się w Polsce. Wraz z trzema innymi osobami, które również nie podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są współwłaścicielami będącej przedmiotem współwłasności w udziałach wynoszących po 1/4 (jednej czwartej) części każdy z nich nieruchomości położonej w (…) przy ulicy (…), (…), gmina (…), powiat miasto (…).

Nieruchomość stanowi działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym: (…), o obszarze (…) m², zwaną dalej „Nieruchomością”, dla której Sąd Rejonowy (…) w (…), (…) Wydział Ksiąg Wieczystych - prowadzi księgę wieczystą KW Nr (…), zawierającą użytki oznaczone symbolem B - tereny mieszkaniowe. Nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym przez Radę Miejską w (…) - Uchwała Nr (…) z dnia (…) roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zmienionym uchwałą Rady Miejskiej w (…) nr (…) z dnia (…) 2023 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta. Nieruchomość oznaczona jest w planie symbolem 7.01/MW/U jako (tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usługowej). Wnioskodawcy nigdy nie zgłaszali jakichkolwiek wniosków w związku z objęciem nieruchomości procedurą uchwalania planu. W odniesieniu do nieruchomości nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy.

Wszyscy oni zamierzają dokonać odpłatnego zbycia będącej przedmiotem współwłasności w udziałach wynoszących po 1/4 wskazanej powyżej Nieruchomości.

Nieruchomość jest obecnie niezabudowana żadnymi budynkami; na działce znajdowały się trzy budynki mieszkalne z przełomu (…) i (…) w., wówczas po raz pierwszy zasiedlone, niezamieszkałe od co najmniej kilkunastu lat, w złym stanie technicznym, które zostały wyburzone na polecenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z wystąpieniem katastrofy budowlanej, tj. po zawaleniu się części stropu w jednym z budynków. Na Nieruchomości znajdują się obecnie jedynie budowle w postaci trwałego ogrodzenia oraz utwardzonej nawierzchni betonowej wymagającej remontu, które mają wiele lat i w związku z tym były wykorzystywane przez okres przekraczający 2 lata.

Wskazane powyżej cztery osoby, w tym Wnioskodawca, nabyli Nieruchomość na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego w dniu (…) 2014 r. przez Sąd Rejonowy (…) w (…) (…) Wydział Cywilny, sygn. akt (…), które jest prawomocne. Nabycie spadku nastąpiło po Panu A.A., wprowadzonym w posiadanie Nieruchomości w roku (…).

Przedmiotowa Nieruchomość nie jest obciążona ograniczonymi prawami rzeczowymi, prawami czy roszczeniami osób trzecich ani ograniczeniami w rozporządzaniu. Przedmiotowa Nieruchomość nie jest przedmiotem dzierżawy, najmu, użyczenia ani jakiejkolwiek innej umowy, która ograniczałaby możliwość korzystania z niej lub rozporządzania nią przez współwłaścicieli.

Żaden ze współwłaścicieli Nieruchomości nie prowadzi jakiejkolwiek działalności gospodarczej, w tym w zakresie obrotu nieruchomościami. Żaden ze współwłaścicieli Nieruchomości nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług ani podatku od wartości dodanej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 roku, poz. 775).

Warto dodać, że współwłaścicielom w związku z objęciem nieruchomości w drodze spadku nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku naliczonego w ramach nabycia nieruchomości. Współwłaściciele nigdy nie dokonywali ulepszenia Nieruchomości w rozumieniu przepisów ustawy o podatku VAT oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie było żadnych inwestycji poza naprawą ogrodzenia. Nie doszło zatem od co najmniej kilkudziesięciu lat do kolejnego tzw. pierwszego zasiedlenia w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

W przeszłości współwłaściciele nie oferowali Nieruchomości do sprzedaży. Nastąpiło to dopiero w ostatnim okresie. Jedynie na przełomie 2022 i 2023 r. Nieruchomość została zgłoszona do sprzedaży do (…), ale w tym zakresie (…) nie znalazł żadnego klienta.

Zbywana obecnie Nieruchomość nie była nigdy ujawniona w ewidencji środków trwałych oraz w związku z tym nie była nigdy amortyzowana.

W uzupełnieniu udzielił Pan odpowiedzi na pytania:

1)  W jaki sposób nieruchomość (działka nr (…)) była wykorzystywana przez cały okres posiadania (tj. od momentu nabycia do chwili obecnej)?

2)  Czy nieruchomość (działka nr (…)) była udostępniana osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych (np. dzierżawy, najmu, użyczenia) lub innej umowy o podobnym charakterze? Jeśli tak, to czy umowa miała charakter odpłatny czy nieodpłatny oraz na jaki okres została zawarta?

Odp. Nieruchomość, tj. działka nr (…) przy ul. (…) była we władaniu (…) do dnia (…) 2001 r., na wniosek (…) Sąd Rejonowy (…) w (…) ustanowił kuratora B.B. dla nieznanych z miejsca pobytu współwłaścicieli tej Nieruchomości. W momencie przejęcia Nieruchomości przez kuratora B.B. Nieruchomość była zasiedlona przez (…) lokalami mieszkalnymi i użytkowymi objętymi dawnymi decyzjami administracyjnymi.

Spadkobiercy (w tym Wnioskodawca) przeprowadzili postępowania spadkowe w 2006 r. (sygn. akt (…)) w (…) r. (sygn. akt (…)) oraz w (…) r. (sygn. akt (…)).

Nieruchomość została przejęta od kuratora B.B. przez spadkobierców właścicieli (w tym Wnioskodawcę) wpisanych do księgi wieczystej z dniem (…) 2003 r. Nieruchomość została przejęta razem z zasiedlającymi ją najemcami. Z uwagi na jej zły stan techniczny wszystkie trzy budynki znajdujące się na nieruchomości zostały wyłączone z użytkowania. Na tej podstawie właściciele wypowiedzieli umowy najmu lokali, a (…) podjęło czynności zmierzające do przydzielenia pozostałym w Nieruchomości najemcom lokale zamienne i socjalne. Prywatni właściciele nie zasiedlali Nieruchomości z uwagi na jej stan techniczny.

Od około 2013 r. Nieruchomość jest pusta i nie była w żaden sposób zasiedlona. Nieruchomość - poza wynikającymi z wydanych przez (…) decyzji dotyczących zajęcia lokali (których lokatorzy byli systematycznie wysiedlani) nie była nigdy przedmiotem dzierżawy lub użyczenia.

3)  Czy przed sprzedażą nieruchomości (działki nr (…)) zamierza Pan ponieść na nią wydatki, mające na celu podniesienie jej wartości? Jeśli tak, w jakim zakresie i czego ww. wydatki będą dotyczyły? Czy wydatki na ulepszenie budowli znajdujących się na działce będą stanowiły co najmniej 30% ich wartości początkowej?

Odp. Przed sprzedażą Nieruchomości żaden z Wnioskodawców nie zamierza podjąć żadnych czynności o charakterze finansowym w celu podniesienia wartości nieruchomości. W okresie zarządu przez prywatnych współwłaścicieli nie były podejmowane w stosunku do gruntu i budynków żadne nakłady finansowe w celu podniesienia jej wartości z uwagi na bardzo zły stan techniczny Nieruchomości (zużycie budynków w zakresie (…) %), co dyskwalifikowało je do remontu. Były jedynie wykonywane w okresie (…) prace zabezpieczające (łatanie dachu, skuwanie spadających tynków i kominów). W żadnym przypadku prace te nie przekraczały 30% wartości (Nieruchomości) i miały charakter symboliczny.

4)  Czy udzielił/udzieli Pan podmiotom trzecim pełnomocnictwa do występowania w Pana imieniu w sprawach, które dotyczyły/będą dotyczyły nieruchomości (działki nr (…))? Jeśli tak, to jakie działania podjął/podejmie pełnomocnik oraz jakie podmioty pełniły rolę pełnomocnika?

Odp. Pełnomocnikiem współwłaścicieli (w tym Wnioskodawcy) był adwokat C.C., który prowadził w imieniu właścicieli postępowania w zakresie podatku od spadku, podatku od nieruchomości oraz czynności techniczne związane z dostawami mediów w okresie zasiedlenia najemcami przez (…). Prowadził także postępowanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (…) w zakresie wydanych decyzji o rozbiórce w związku z wystąpieniem katastrofy budowlanej. Zarząd Nieruchomością w okresie od 2010 do 2015 r. był wykonywany przez zarządcę sądowego, który nie wykonywał żadnych czynności w stosunku do nieruchomości poza obsługą techniczną z uwagi na brak istotnych środków z Nieruchomości.

Po przejęciu zarządu przez współwłaścicieli (w tym Wnioskodawcę), w sytuacji, gdy Nieruchomość stała się pusta, nie podejmowali żadnych czynności w stosunku do tej Nieruchomości. Nie występowali o jej rozbiórkę, ponieważ brak było zgody wszystkich współwłaścicieli na podjęcie w tym zakresie tych działań (należało dofinansować z własnych środków, na co nie było zgody). Zamierzali ją sprzedać, lecz Nieruchomość w takim stanie faktycznym (zrujnowane budynki) nie była atrakcyjnym przedmiotem transakcji. Ponadto istniał spór między właścicielami co do ceny sprzedaży.

Stan taki trwał do momentu wystąpienia katastrofy budowlanej. Wówczas wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (…) 3 decyzje administracyjne (w stosunku do każdego budynku) zobowiązały pod groźbą kar administracyjnych do podjęcia się wyburzenia budynków co miało miejsce w 2013 r.

Po tym fakcie właściciele podjęli decyzję (wspólnie) o sprzedaży Nieruchomości. Niestety nadal brak było ofert zadawalających sprzedających (przedstawiano warunki umowy nie do przyjęcia).

5)  Czy zawarł Pan/zamierza Pan zawrzeć umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości (działki nr (…))? Jeśli tak, to jakie zawiera/będzie zawierać warunki, od spełnienia których będzie zależała ostateczna sprzedaż działki, do czego są/będą zobowiązane Strony?

Odp. W związku z tym, że jedynym realnym potencjalnym kontrahentem byli właściciele sąsiedniej nieruchomości (…),wszyscy współwłaściciele (w tym Wnioskodawca) w dniu (…) 2025 r. zawarli umowę przedwstępną repertorium A nr (…). Jednym z warunków zawarcia umowy warunkowej jest ustalenie na podstawie interpretacji podatkowej czy w niniejszym stanie faktycznym obowiązuje podatek od czynności cywilnoprawnej czy podatek od towarów i usług. Ustalono termin zawarcia umowy przyrzeczonej w celu uzyskania środków na pokrycie należności w pełnej wysokości (ceny sprzedaży). Pozostałe warunki umowy przedwstępnej mają charakter analogiczny do każdej umowy tego typu, tj. zawierają bezwzględnie wymagane zapisy w przedmiocie daty zawarcia umowy przyrzeczonej oraz ceny za jaką dojdzie do nabycia Nieruchomości. Nabywca podjął decyzję o nabyciu Nieruchomości z uwagi na możliwość przyłączenia do swojej sąsiedniej nieruchomości (rozbudowa, miejsca parkingowe).

6)  Czy prowadził/będzie prowadził Pan aktywne działania, w tym działania marketingowe, mające na celu znalezienie nabywcy nieruchomości (działki nr (…))? Czy ogłaszał Pan/zamierza Pan ogłosić zamiar sprzedaży w radio, prasie, Internecie?

Odp. Współwłaściciele (wszyscy czworo, w tym Wnioskodawca) mieszkają poza granicami Polski i nie są i nigdy nie byli zainteresowani w inwestowaniu w tą Nieruchomość. Ich celem była jej sprzedaż na dogodnych warunkach cenowych. W ostatnich latach podjęli za pośrednictwem adwokata C.C. czynności w celu znalezienia odpowiedniego klienta na nabycie Nieruchomości.

Nabywcy z umowy przedwstępnej sami zgłosili się do właścicieli z propozycją nabycia tej Nieruchomości. Negocjacje trwały prawie 2 lata i doprowadziły do zawarcia umowy. Formą działań mających zmierzać do znalezienia nabywcy było zwyczajne ogłoszenie w Internecie.

Pytania

1)  Czy w związku ze sprzedażą udziału w opisywanej Nieruchomości przez Wnioskodawcę, będzie on działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług (VAT) o którym stanowi art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

2)  Jeśli zostałoby uznane, że Wnioskodawca w związku ze zbyciem udziału w opisanej Nieruchomości działa w charakterze podatnika VAT (odpowiedź na pytanie nr 1 uznająca stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe), to czy czynność taka będzie rodziła obowiązek podatkowy w podatku VAT jako odpłatna dostawa towaru, tj. budowli w rozumieniu ustawy o VAT, korzystającej ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1)

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w związku ze sprzedażą udziału w opisywanej Nieruchomości, nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, w związku z czym nie będzie zobowiązany do rozliczenia podatku VAT z tytułu zbycia poszczególnych udziałów w Nieruchomości.

Uzasadniając powyższe twierdzenie przede wszystkim należy podkreślić, że aby określona czynność związana z dostawą towaru (przeniesieniem praw) podlegała opodatkowaniu VAT musi być dokonana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT (innymi słowy przez osobę wykonującą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT).

Jak stanowi art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, przy czym zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste oraz zbycie tego prawa.

Jednocześnie na podstawie normy z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są m.in. osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalności gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza (w oparciu o postanowienia art. 15 ust. 2 ustawy) obejmuje z kolei wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne. W związku z powyższym, aby określona sfera aktywności danej osoby kwalifikowała się jako działanie podlegające opodatkowaniu VAT musi ona być dokonana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT, a więc przez podmiot wykonujący działalność gospodarczą rozumianą m.in. jako działalnie handlowca.

Odnosząc powyższe do okoliczności związanych z działaniami Wnioskodawcy względem opisywanej Nieruchomości, należy uznać, że nie będzie działał w charakterze podatnika VAT, wykonującego działalność gospodarczą o której stanowi ustawa. Wnioskodawca będzie jedynie rozporządzał swoim prywatnym majątkiem, nabytym w drodze dziedziczenia.

Warto przy tym podkreślić, że żaden ze Współwłaścicieli nie wykonuje jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

Ponadto Nieruchomość ta nie była oraz nie jest obecnie przygotowywana w jakiejkolwiek mierze do zbycia (sprzedaży). Współwłaściciele Nieruchomości, w tym Wnioskodawca, nie wykonują obecnie jakichkolwiek działań charakteryzujących podmioty występujące profesjonalnie na rynku obrotu nieruchomościami, takich jak uzbrojenie terenu, jego podział czy też działania marketingowe lub promocyjne.

Wszystkie wskazane powyżej okoliczności nakazują uznać, że ewentualne zbycie przez współwłaścicieli opisywanej Nieruchomości nie będzie następowało w ramach wykonywania przez Wnioskodawcę jako podatnika VAT działalności gospodarczej, o której stanowi art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

W kontekście powyższego warto podkreślić, że również w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że zbycie nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie w przypadku, w którym zbywca działa w charakterze podatnika VAT. W sentencji wyroku TSUE z dnia 29 października 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 trybunał orzekł, że: „Dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2006/138/WE z dnia 19 grudnia 2006 r., niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.(...) Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2006/138, należy uznać ją za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej.”

Przedmiotowe stanowisko zostało w pełni podzielone przez polskie sądy administracyjne. W wyroku z dnia 2 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 45/18, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał: „to, czy dany podmiot działa jako podatnik podatku VAT wymaga bowiem oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Każdorazowo należy zatem zbadać, jakie środki angażuje sprzedający w celu sprzedaży gruntu. Jeżeli środki te są podobne do tych, które wykorzystują handlowcy, wówczas strona sprzedając grunt, zachowuje się jak handlowiec. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie wyłącznie osobno. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym. Istotne znaczenie mają obiektywne, a nie subiektywne przesłanki pozwalające odróżnić działania o cechach zawodowych, od tych które mieszczą się w granicach dysponowania majątkiem prywatnym”.

Przenosząc powyższe na zdarzenie przyszłe Wnioskodawcy, należy podkreślić, że współwłaściciele, w tym Wnioskodawca, nie przebywają na terytorium RP, nie zaangażowali i nie zamierzają angażować środków podobnych do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, a przedmiotowa czynność zbycia będzie mieściła się w pojęciu zarządu majątkiem prywatnym współwłaścicieli. Świadczą o tym również następujące okoliczności:

a)  sposób i okoliczności nabycia Nieruchomości, dokonanego od członka rodziny w ramach dziedziczenia, który to sposób charakteryzuje czynności związane właśnie z rozporządzaniem majątkiem prywatnym (rodzinnym), a nie firmowym,

b)  długi odstęp czasu pomiędzy datą nabycia a ewentualną sprzedażą (ponad 10 lat),

c)  brak jakichkolwiek inwestycji/nakładów na Nieruchomość przez cały okres posiadania przez współwłaścicieli (nie ponieśli oni wydatków na ulepszenie Nieruchomości, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości powyżej 30% wartości początkowej),

d)  brak próby uzyskania przez współwłaścicieli jakichkolwiek dokumentów pozwalających na zmianę charakteru Nieruchomości, jej przeznaczenia bądź jej dokonania podziału czy też scalenia,

e)  brak aktywnego udziału współwłaścicieli w procesie przygotowywania i uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w ramach którego nieruchomość jest gruntem przeznaczonym pod zabudowę,

f)   brak jakichkolwiek innych działań współwłaścicieli służących zwiększeniu atrakcyjności Nieruchomości dla potencjalnych nabywców oraz działań marketingowych związanych ze zbyciem Nieruchomości,

g)  fakt, iż przy nabyciu Nieruchomości współwłaścicielom nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ponadto nie można tracić z pola widzenia tego, że działalność handlowa w zakresie obrotu nieruchomościami oznacza dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów w celu ich odsprzedaży, wskazujący na zamiar kontynuacji tej działalności. Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna, sprzedając udział w nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Tymczasem w przypadku Wnioskodawcy nabycie Nieruchomości w drodze nabycia spadku po krewnym i utrzymywanie Nieruchomości przez ponad 10 lat od daty nabycia nie wiązało się z zamiarem jej odsprzedaży, a jedynie zabezpieczenia spadkobierców, natomiast sprzedaż będzie skutkować wyzbyciem się (spieniężeniem) materialnego majątku osobistego, co z kolei oznacza, że nie przybrała ona w tym zakresie formy zawodowej (profesjonalnej). Warto przy tym podkreślić, że zgodnie z stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zawartym w powołanym wyżej wyroku C-180/10 również dużych transakcji (ze względu na wartość sprzedaży) można dokonywać także jako czynności osobistych.

W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy planowane zbycie udziału w Nieruchomości nie stanowi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, z uwagi na brak znamion typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez handlowca i jako takie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT. Ewentualne zbycie Nieruchomości (udziału) należy zatem potraktować jako czynność związaną z zarządzaniem majątkiem prywatnym Wnioskodawcy.

Innymi słowy, planowana sprzedaż udziału w Nieruchomości stanowi jedynie zarząd majątkiem prywatnym Wnioskodawcy, a tym samym nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT, a co za tym idzie nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (znajdzie się poza zakresem opodatkowania tym podatkiem), oraz nie będzie skutkowała powstaniem obowiązku podatkowego i koniecznością zapłaty podatku od towarów i usług w tym zakresie.

Ad. 2)

Według stanowiska Wnioskodawcy nawet w przypadku przyjęcia, że przedmiotowe zbycie udziału w Nieruchomości podlega opodatkowaniu w oparciu o art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i dokonywane jest przez podmioty działające w charakterze podatnika VAT, to uznać należy, że mamy do czynienia ze zbyciem budowli korzystającej ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Analizując możliwość zwolnienia zbycia udziału w Nieruchomości z opodatkowania podatkiem od towarów i usług należy w pierwszej kolejności określić charakter (rodzaj) przedmiotowej Nieruchomości. Jak zostało wskazane opisie sprawy Nieruchomość, którą współwłaściciele, w tym Wnioskodawca, zamierzają zbyć stanowi działkę zabudowaną budowlami w postaci trwałego ogrodzenia oraz utwardzonej nawierzchni betonowej wymagającej remontu. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy Nieruchomość ta nie stanowi - w myśl przepisów ustawy o VAT (art. 2 pkt 33) terenów niezabudowanych. W związku z powyższym dla oceny czy sprzedaż Nieruchomości (udziału) podlega zwolnieniu z podatku VAT, konieczna jest analiza przesłanek określonych w art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy o VAT.

W zakresie zwolnienia z podatku od towarów i usług transakcji zbycia Nieruchomości zabudowanej należy w pierwszej kolejności wskazać na przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u. Zgodnie z tymi przepisem zwalnia się od podatku:

1) dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Stosownie natomiast do art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się:

1) oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi

2) bądź rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynku, budowli lub ich części

- po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Przenosząc powyższe na zdarzenie przyszłe Wnioskodawcy, należy w pierwsze kolejności zwrócić uwagę na okoliczność, iż współwłaściciele nie ponieśli wydatków na ulepszenie Nieruchomości przekraczających 30% jej wartości początkowej. W związku z powyższym nie nastąpiło „odnowienie” pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, w związku z poniesieniem wydatków na ulepszenie Nieruchomości przekraczających 30% wartości początkowej.

Ponadto, jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Nieruchomość została zabudowana już na przełomie (…) i (…) wieku, a pozostałe w chwili obecnej na Nieruchomości obiekty stanowiące budowle w postaci trwałego ogrodzenia oraz podłoża mają wiele lat i były wykorzystywane przez okres co najmniej 2 lat. Biorąc pod uwagę powyższe pierwsze zasiedlenie w odniesieniu do Nieruchomości miało miejsce wiele lat temu, co oznacza, że okres dwóch lat od pierwszego zasiedlenia minął już dawno. Powyższe oznacza, że zbycie Nieruchomości spełni przesłanki zwolnienia z podatku od towarów i usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Jeżeli natomiast, zdaniem organu interpretacyjnego, przedmiotowa sprzedaż nie spełniałaby przesłanek zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, to z ostrożności procesowej należy wskazać, że zdaniem Wnioskodawcy miałby prawo do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przeszłego, przy nabyciu Nieruchomości w formie spadku współwłaścicielom, w tym Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponadto w okresie, w którym współwłaściciele są właścicielami Nieruchomości, nie ponieśli oni wydatków, które przekroczyłyby 30% wartości początkowej tego obiektu (Nieruchomości). W związku z powyższym odpłatne zbycie Nieruchomości (udziału) spełnia obie przesłanki zwolnienia z podatku od towarów i usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 26 ustawy:

Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Przy tym, na gruncie przepisów ustawy, odpłatną dostawę towarów stanowi również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości), co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 str. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

• po pierwsze, dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
• po drugie, czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii posiadania przez Pana statusu podatnika VAT z tytułu sprzedaży udziału w Nieruchomości, położonej w (…) przy ulicy (…), stanowiącej działkę gruntu nr (…), istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, każdorazowo wymaga oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z treści wniosku wynika, że jest Pan właścicielem 1/4 Nieruchomości, stanowiącej działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym nr (…), położonej w (…) przy ulicy (…), która to Nieruchomość objęta jest księgą wieczystą nr (…), prowadzoną przez Sąd Rejonowy (…) w (…), (…) Wydział Ksiąg Wieczystych. Udział w Nieruchomości nabył Pan na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego w dniu (…) r. przez Sąd Rejonowy (…) w (…) (…) Wydział Cywilny, sygn. akt (…), które jest prawomocne.

Nieruchomość była we władaniu (…) do dnia (…) 2001 r. Na wniosek (…) Sąd Rejonowy (…) w (…) ustanowił kuratora B.B. dla nieznanych z miejsca pobytu współwłaścicieli tej nieruchomości. W momencie przejęcia nieruchomości przez kuratora B.B. Nieruchomość była zasiedlona przez (…) lokalami mieszkalnymi i użytkowymi objętymi dawnymi decyzjami administracyjnymi. Spadkobiercy (w tym Wnioskodawca) przeprowadzili postępowania spadkowe w (…) r. (sygn. akt (…)) w (…) r. (sygn. akt (…)) oraz w (…) r. (sygn. akt (…)). Nieruchomość została przejęta od kuratora B.B. przez spadkobierców właścicieli (w tym Wnioskodawcę) wpisanych do księgi wieczystej z dniem (…) 2003 r. Nieruchomość została przejęta razem z zasiedlającymi ją najemcami.

Nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym przez (…) - Uchwała Nr (…) z dnia (…) roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zmienionym uchwałą (…) nr (…) z dnia (…) r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta. Nieruchomość oznaczona jest w planie symbolem 7.01/MW/U jako (tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usługowej). Nigdy nie zgłaszał Pan jakichkolwiek wniosków w związku z objęciem Nieruchomości procedurą uchwalania planu.

Na działce znajdowały się trzy budynki mieszkalne z przełomu (…) i (…) w., wówczas po raz pierwszy zasiedlone, niezamieszkałe od co najmniej kilkunastu lat. Z uwagi na zły stan techniczny wszystkie trzy budynki znajdujące się na Nieruchomości zostały wyłączone z użytkowania. Na tej podstawie właściciele wypowiedzieli umowy najmu lokali, a (…) podjęło czynności zmierzające do przydzielenia pozostałym w nieruchomości najemcom lokale zamienne i socjalne. Od około (…) 2013 r. Nieruchomość jest pusta i nie była w żaden sposób zasiedlona. Następnie budynki te zostały wyburzone na polecenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z wystąpieniem katastrofy budowlanej, tj. po zawaleniu się części stropu w jednym z budynków. Wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (…) 3 decyzje administracyjne (w stosunku do każdego budynku) zobowiązały pod groźbą kar administracyjnych do podjęcia się wyburzenia budynków, co miało miejsce w (…) 2013 r.

Nieruchomość - poza wynikającymi z wydanych przez (…) decyzji dotyczących zajęcia lokali (których lokatorzy byli systematycznie wysiedlani) - nie była nigdy przedmiotem dzierżawy lub użyczenia. Przedmiotowa Nieruchomość nie jest przedmiotem jakiejkolwiek innej umowy, która ograniczałaby możliwość korzystania z niej lub rozporządzania nią przez współwłaścicieli.

Na nieruchomości znajdują się obecnie jedynie budowle w postaci trwałego ogrodzenia oraz utwardzonej nawierzchni betonowej wymagającej remontu, które mają wiele lat i w związku z tym były wykorzystywane przez okres przekraczający 2 lata.

Nie dokonywał Pan ulepszenia Nieruchomości w rozumieniu przepisów ustawy o podatku VAT oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie było żadnych inwestycji poza naprawą ogrodzenia. W okresie 2003-2013 były jedynie wykonywane prace zabezpieczające (łatanie dachu, skuwanie spadających tynków i kominów). Prace te nie przekraczały 30% wartości Nieruchomości i miały charakter symboliczny. Przed sprzedażą Nieruchomości nie zamierza Pan podjąć żadnych czynności o charakterze finansowym w celu podniesienia wartości Nieruchomości.

Nigdy nie był Pan zainteresowany inwestowaniem w przedmiotową Nieruchomość. W ostatnich latach - razem ze współwłaścicielami - podjął Pan za pośrednictwem adwokata czynności w celu znalezienia odpowiedniego klienta na nabycie Nieruchomości.

Na przełomie 2022 i 2023 r. Nieruchomość została zgłoszona do sprzedaży do (…), ale w tym zakresie (…) nie znalazł żadnego klienta.

(…) 2025 r. zawarł Pan (wraz z pozostałymi współwłaścicielami) umowę przedwstępną repertorium A nr (…) dotyczącą sprzedaży Nieruchomości. Nabywcy (właściciele sąsiedniej nieruchomości (…)) sami zgłosili się z propozycją jej nabycia. Nabywca podjął decyzję o nabyciu Nieruchomości z uwagi na możliwość przyłączenia do swojej sąsiedniej nieruchomości (rozbudowa, miejsca parkingowe). Ustalono termin zawarcia umowy przyrzeczonej w celu uzyskania środków na pokrycie należności w pełnej wysokości (ceny sprzedaży). Pozostałe warunki umowy przedwstępnej mają charakter analogiczny do każdej umowy tego typu, tj. zawierają bezwzględnie wymagane zapisy w przedmiocie daty zawarcia umowy przyrzeczonej oraz ceny za jaką dojdzie do nabycia Nieruchomości.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy z tytułu sprzedaży udziału w Nieruchomości (stanowiącej działkę gruntu nr (…)) jest Pan podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest ocena, czy dokonując sprzedaży Nieruchomości opisanej we wniosku podejmuje Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, że w odniesieniu do transakcji sprzedaży udziału w Nieruchomości (stanowiącej działkę gruntu nr (…)) brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy występuje Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.

W tym miejscu należy zauważyć, że Nieruchomość była zabudowana trzema budynkami, jednak z uwagi na zły stan techniczny wszystkie trzy budynki znajdujące się na Nieruchomości zostały wyłączone z użytkowania. Na Nieruchomości nie były prowadzone żadne inwestycje poza naprawą ogrodzenia. W okresie (…) były jedynie wykonywane prace zabezpieczające (łatanie dachu, skuwanie spadających tynków i kominów). Prace te nie przekraczały 30% wartości Nieruchomości i miały charakter symboliczny. Następnie, w związku z wystąpieniem katastrofy budowlanej, tj. po zawaleniu się części stropu w jednym z budynków, zostały wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (…) 3 decyzje administracyjne (w stosunku do każdego budynku), które zobowiązały pod groźbą kar administracyjnych do podjęcia się wyburzenia budynków, co miało miejsce w 2013 r. Nieruchomość - poza wynikającymi z wydanych przez (…) decyzji dotyczących zajęcia lokali (których lokatorzy byli systematycznie wysiedlani) - nie była nigdy przedmiotem dzierżawy lub użyczenia. Od około 2013 r. Nieruchomość była pusta i nie była w żaden sposób zasiedlona. Wskazał Pan, że nie dokonywał Pan ulepszenia Nieruchomości w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym. Przed sprzedażą Nieruchomości nie zamierza Pan podjąć żadnych czynności o charakterze finansowym w celu podniesienia wartości Nieruchomości. We wniosku wskazał Pan, że nabył Pan Nieruchomość na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego w dniu (…) 2014 r. (sygn. akt (…)) oraz, że Nieruchomość (stanowiąca działkę gruntu nr (…)) nie jest przedmiotem dzierżawy, najmu, użyczenia ani jakiejkolwiek innej umowy, która ograniczałaby możliwość korzystania z niej lub rozporządzania nią przez Pana i innych współwłaścicieli.

Należy także wskazać, że doszło do podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości (stanowiącej działkę gruntu nr (…)), zgodnie z którą ustalono termin zawarcia umowy przyrzeczonej oraz cenę za jaką dojdzie do nabycia Nieruchomości. Kupujący sam się do Pana zgłosił, w związku z czym nie musi już Pan podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do nabycia Nieruchomości.

W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, brak jest więc przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie sprzedaży udziału w Nieruchomości (stanowiącej działkę gruntu nr (…)), która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pana aktywność mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Zatem dokonując sprzedaży udziału w Nieruchomości (stanowiącej działkę gruntu nr (…)) będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym. Czynność ta nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i nie mają do niej zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym sprzedaż udziału w Nieruchomości (stanowiącej działkę gruntu nr (…)) nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w odniesieniu do powyższej transakcji nie będzie Pan podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Tym samym, skoro Organ uznał, że Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe, wskazać należy, że nie wydaje się interpretacji w zakresie pytania nr 2, gdyż interpretacji w tym zakresie oczekiwał Pan w przypadku uznania przez Organ, że w związku ze zbyciem udziału w opisanej Nieruchomości będzie Pan działać w charakterze podatnika VAT.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.