Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.810.2025.2.RST

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania realizowanego świadczenia za dostawę towarów, miejsca opodatkowania tego świadczenia, braku obowiązku rejestracji w procedurze IOSS oraz braku obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 stycznia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A. A. (dalej: „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w postaci sprzedaży towarów w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem. Działalność ta polega na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę. Wnioskodawca prezentuje i oferuje towary we własnym imieniu, za pośrednictwem własnej strony internetowej, na której zamieszczane są oferty sprzedaży. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany do procedury szczególnej dotyczącej sprzedaży na odległość towarów importowanych IOSS.

Model działalności Wnioskodawcy

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się handlem towarami w modelu biznesowym typu dropshipping.

W ramach przyjętego modelu sprzedaży, Wnioskodawca za pośrednictwem własnej strony internetowej sprzedaje produkty należące do zagranicznych sprzedawców z Chin. Klientami Wnioskodawcy są głównie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, które mają miejsce zamieszkania na terenie Polski (dalej jako Klienci).

Działalność Wnioskodawcy polega na zbieraniu zamówień od Klientów poprzez utworzoną stronę internetową i zawieraniu w ich imieniu umów kupna-sprzedaży ze sprzedawcą, obsłudze płatności i przekazywaniu zamówień do podmiotu zagranicznego, będącego sprzedawcą danego towaru wraz z opłatą za zamówienie po wcześniejszym potrąceniu prowizji oraz w razie potrzeby pomoc klientom w przypadku zapytań dotyczących produktu/produktów lub w postępowaniu reklamacyjnym z zagranicznym sprzedawcą. Po otrzymaniu płatności za towar podmiot zagraniczny realizuje jego wysyłkę bezpośrednio do klienta i dopełnia wszystkich formalności związanych z procesem wysyłki. Zakupiony w ten sposób towar nie trafia do Wnioskodawcy jako pośrednika w łańcuchu dostawy, lecz zawsze wysyłany jest bezpośrednio do klienta. W żadnym momencie Wnioskodawca nie otrzymuje fizycznie towaru, a jedynie pośredniczy w sprzedaży towarów będących własnością podmiotów zagranicznych, którzy są sprzedawcami. Działalność ta polega na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę i jest prowadzona w formie pośrednictwa handlowego na stronie internetowej stworzonej przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca wystawia produkty od chińskiego sprzedawcy na własnej stronie internetowej. Strona internetowa jest obsługiwana przez Wnioskodawcę, tworzone są opisy towarów w języku polskim, dodawane dodatkowe opisy oraz edycje graficzne zdjęć towarów - celem dostosowania prezentowanych towarów do potrzeb odbiorcy. Jeżeli kupujący złoży zamówienie na stronie internetowej Wnioskodawcy i wpłaci mu z góry pieniądze za dany produkt, Wnioskodawca zamawia go i opłaca u sprzedawcy z Chin, podaje szczegółowe dane kupującego do wysyłki i sprzedawca z Chin wysyła produkt bezpośrednio do klienta. Klient po zakupie wpłaca pieniądze bezpośrednio na konto Wnioskodawcy, a Wnioskodawca zamawia dla Klienta produkt i opłaca go u chińskiego sprzedawcy. Tym samym Wnioskodawca pośredniczy w płatnościach oraz zamówieniach. Zatem, realnym wynagrodzeniem Wnioskodawcy jest w tym przypadku kwota prowizji, rozumiana jako różnica między kwotą wpłaconą przez Klienta, a kwotą przekazaną do sprzedawcy z Chin tytułem ceny za zamówiony w imieniu Klienta towar.

Wnioskodawca nie ma podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Od chińskiego sprzedawcy otrzymuje faktury za zakup wraz z zestawieniem poszczególnych transakcji.

Klienci zawsze składają zamówienia na towary za pośrednictwem strony internetowej Wnioskodawcy. Przed złożeniem zamówienia Klient jest zobligowany do zaakceptowania regulaminu strony internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane sprzedawcy oraz do wpłacenia pieniędzy w wysokości zamówienia.

Sprzedawcami są kontrahenci z Chin. Dostawy do Klientów są realizowane z terytorium państw trzecich (terytorium poza UE), głównie Chiny. Klientami są wyłączenie osoby fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Aktualnie Klientami nie będą podmioty z innych państw członkowskich Unii Europejskiej. Wnioskodawca nie ma/nie będzie miał fizycznego kontaktu z produktem, który będzie wysłany prosto do klienta w Polsce.

Po złożeniu zamówienia i opłaceniu przez klienta Wnioskodawca zamawia towar u sprzedawcy. Po otrzymaniu płatności za towar sprzedawca zrealizuje jego wysyłkę bezpośrednio do Klienta. Zakupiony w ten sposób towar nigdy nie trafi do Wnioskodawcy jako pośrednika, lecz zawsze bezpośrednio do Klienta. Zapłata obejmuje cenę samego towaru oraz koszty transportu, a także ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawca dokonuje płatności za towar zamówiony przez Klienta środkami pieniężnymi wpłaconymi przez Klienta za pośrednictwem swojego rachunku bankowego. Zamawiając towar u sprzedawcy Wnioskodawca wpisuje dane bezpośrednio Klienta, a nie swoje, które są danymi dla sprzedawcy do wysyłki nabytych towarów. Wnioskodawca nie zawiera pisemnych umów ze sprzedawcami. Sposób ustalania wynagrodzenia Wnioskodawcy i zakres świadczeń jest wynikiem zawiązania stosunku prawnego z Klientem (elementy stosunku prawnego określone są przez regulamin strony internetowej).

Klient nabywa prawo do rozporządzenia towarem w momencie złożenia przez Wnioskodawcę zamówienia u sprzedawcy. Wartość towarów nabywanych przez Klientów nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro, jeżeli chodzi o pojedynczą wartość towaru. Mogą zdarzyć się sytuacje w których Klient zamówi kilka towarów w jednej paczce i wartość takiej paczki przekroczy 150 euro. Natomiast wartość pojedynczych towarów w paczce tego limitu nie będzie przekraczać.

Zatem, model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem:

1.    Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go towar. Składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje płatności za zakupiony towar.

2.    Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, Wnioskodawca zamawia towar u sprzedawcy z Chin w imieniu Klienta podając wszelkie niezbędne dane do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie po potrąceniu prowizji. Zatem, u Wnioskodawcy pozostaje kwota (prowizja) wynikająca z różnicy między kwotą otrzymaną od Klienta a przekazaną sprzedawcy z Chin.

3.    Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu zamówienia towaru przez Wnioskodawcę w imieniu Klienta, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Tak zamówiony towar nigdy fizycznie nie trafia do Wnioskodawcy tylko od razu do ostatecznego Klienta.

Klient informowany jest przez Wnioskodawcę o czasie dostawy towarów przed zakupem. Informacja ta jest zawarta w regulaminie sprzedaży na stronie. Klient dostaje również taką informację w e-mailu potwierdzającym złożone zamówienie. Klient otrzymuje również kod i link śledzący do swojej paczki, gdzie może w każdym momencie zweryfikować, gdzie znajduje się jego przesyłka. W razie pytań i wątpliwości może skontaktować się również z Wnioskodawcą, który udziela odpowiedzi na pytania związane z dostawą. Wnioskodawca na bieżąco ma stały kontakt ze sprzedawcą z Chin i dostęp do informacji co dzieje się z zamówioną paczką. Wnioskodawca na bieżąco kontaktuje się z Klientami i odpisuje na e-maile w tym zakresie, gdy zachodzi taka konieczność.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że towary są wysłane bezpośrednio od kontrahenta z Chin do Klienta w Polsce. Sprzedawca z Chin jest odpowiedzialny za przygotowanie zamówienia, wysyłkę i transport. Pakowaniem towarów i ich dostarczeniem do przewoźnika zajmuje się sprzedawca, to sprzedawca z Chin jest organizatorem transportu.

Transport towaru rozpoczyna się w Chinach, natomiast zgodnie z informacjami otrzymanymi od sprzedawcy, towary są importowane w innym niż Polska państwie członkowskim UE. Zatem, państwem importu jest inne państwo członkowskie UE. Następnie towar przemieszczany jest do Polski do finalnego nabywcy. Wnioskodawca jeszcze raz pragnie zaznaczyć, że towar nigdy do niego nie trafia fizycznie, tylko od razu do Klienta. W związku z tym Wnioskodawca nie jest importerem tego towaru na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Z informacji pozyskanych od sprzedawcy z Chin wynika, że importerem towaru jest ostateczny Klient. Zatem, to ostateczny Klient jest importerem tego towaru na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie formalności celnych związanych z importem towaru nie będzie spoczywać na Wnioskodawcy. Zakupiony towar nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do Klienta zgodnie z przekazanymi od sprzedawcy informacjami. To czy podatek VAT jest rzeczywiście naliczany i odprowadzany przez Klienta, czy też inny podmiot i od jakich wartości jest poza jego gestią. Zakupiony towar nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do Klienta zgodnie z przekazanymi do sprzedawcy informacjami.

W przyszłości Wnioskodawca zamierza, aby jego oferta była kierowana również do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, które mają miejsce zamieszkania w innym niż Polska państwie Unii Europejskiej (dalej jako Klienci zagraniczni). Sposób działania wobec Klientów zagranicznych będzie analogiczny jak w przypadku Klientów.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

1.    jakie konkretnie towary Wnioskodawca sprzedaje za pośrednictwem własnej strony internetowej, należało wskazać i wymienić;

Wnioskodawca sprzedaje za pośrednictwem strony internetowej akcesoria do picia wody (...) oraz biżuterię modową (...). Asortyment sklepu ma charakter zmienny i jest dostosowywany do aktualnych trendów rynkowych oraz potrzeb klientów w modelu dropshippingu.

2.    jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku transakcji, czy są to: sprzedawcy z Chin, Wnioskodawca oraz ostateczni klienci, jeśli nie to należało wymienić podmioty biorące udział w transakcji i wskazać jaką rolę pełnią;

W transakcji biorą udział następujące podmioty tworzące łańcuch dostaw:

     I.            Dostawca z Chin (producent/hurtownik) – sprzedawca z Chin pełni rolę dostawcy bazowego, sprzedaje towar, który Wnioskodawca zamawia u niego w imieniu ostatecznego Klienta. Sprzedawca z Chin przygotowuje całe zamówienie i wysyła na wskazany przez Wnioskodawcę adres już do ostatecznego Klienta.

    II.           Wnioskodawca – z kolei rolą Wnioskodawcy jest zbieranie zamówień składanych przez Klientów (lub Klientów zagranicznych), pobranie płatności, następnie zamówienie wskazanego towaru u sprzedawcy z Chin z podaniem adresu do wysyłki bezpośrednio do klienta ostatecznego, przekazanie środków do sprzedawcy (po potrąceniu swojej marży, tj. różnicy między kwotą otrzymaną od Klienta (lub Klienta zagranicznego) a kwotą płaconą do sprzedawcy z Chin. Tym samym, Wnioskodawca nabywa towar od dostawcy chińskiego i dokonuje jego dalszej odsprzedaży na rzecz Klienta ostatecznego (działając jako sprzedawca, a nie pośrednik).

  III.           Klient (lub Klient zagraniczny) – nabywa towar od Wnioskodawcy na potrzeby własne i jest ostatnim odbiorcą w łańcuchu dostawy.

Reasumując, transakcja sprzedaży realnie odbywa się między 3 podmiotami: chiński sprzedawca, Wnioskodawca oraz Klient (lub Klient zagraniczny). W tym schemacie Wnioskodawca pełni rolę drugiego podmiotu w łańcuchu, który przenosi prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na Klienta (lub Klienta zagranicznego).

3.    w jaki sposób Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru u chińskiego sprzedawcy (poprzez platformę sprzedażową np. (...) lub podobną, telefonicznie, mailowo, poprzez stronę internetową chińskiego sprzedawcy, w inny – jaki sposób);

Zamówienia u chińskiego sprzedawcy dokonywane są drogą elektroniczną (poprzez komunikatory internetowe oraz dedykowane panele sprzedażowe). Wnioskodawca przesyła zbiorcze zestawienia zamówień do dostawcy i dokonuje płatności za towar, nabywając w ten sposób prawo do rozporządzania towarami jak właściciel, które następnie są wysyłane do Klientów (lub Klientów zagranicznych).

4.    czy Wnioskodawca posiada konto na portalu aukcyjnym np. (...) lub innej platformie sprzedażowej za pomocą której dokonuje zamówienia u chińskich sprzedawców, należało wyjaśnić;

Wnioskodawca korzysta z platform takich jak (...) głównie w fazie testowania nowych produktów (tzw. testowanie niszy). W takim przypadku proces jest zautomatyzowany za pomocą wtyczek integrujących sklep z platformą. W przypadku stałej sprzedaży Wnioskodawca przechodzi na bezpośrednią współpracę z wyspecjalizowanymi dostawcami chińskimi.

5.    czy sprzedawcy z Chin mają świadomość, że Wnioskodawca nie jest ostatecznym nabywcą towarów, należało wyjaśnić;

Sprzedawcy z Chin mają świadomość, że Wnioskodawca nie jest ostatecznym nabywcą towarów. Wnioskodawca składając zamówienie u sprzedawcy z Chin podaje dane ostatecznego Klienta z jego adresem do wysyłki. Należy więc przyjąć, że sprzedawcy z Chin mają taką świadomość, że finalnie ostatecznym kupującym jest inny podmiot niż Wnioskodawca.

6.    czy w którymkolwiek momencie opisywanej we wniosku transakcji Wnioskodawca ma prawo do rozporządzania towarem jak właściciel (nie chodzi tutaj o fizyczne posiadanie towaru lub aspekt prawny lecz o rozporządzanie nim, np. prawo do jego dalszej odsprzedaży);

W ramach transakcji Wnioskodawca nabywa prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, o czym świadczą niżej wymienione okoliczności:

• Przedmiotem nabycia przez Klienta (lub Klienta zagranicznego) są konkretne towary oferowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę stronie internetowej.
• Wnioskodawca decyduje o tym, jakie towary umieszczane są na stronie i za jaką cenę zostaną zaoferowane do sprzedaży w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
• Wnioskodawca na swojej stronie internetowej tworzy opisy towarów w języku polskim oraz dokonuje edycji graficznych zdjęć towarów, celem dostosowania ich do potrzeb odbiorcy. Sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów, które Wnioskodawca zamieszcza, ani nie dokonują żadnych zmian. Ponadto Klient może zakupić jedynie towar, który został zamieszczony na stronie internetowej Wnioskodawcy. Klient (lub Klient zagraniczny) nie zleca zamówienia towaru, który nie znajduje się na stronie. To Klient (lub Klient zagraniczny) wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go towar, następnie składa zamówienie jednocześnie z akceptacją regulaminu strony internetowej, wypełnia dane i dokonuje płatności za towar.
• Wnioskodawca po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta (lub Klienta zagranicznego) zamawia towar u sprzedawcy z Chin podając wszelkie niezbędne dane do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta (lub Klienta zagranicznego) oraz opłaca zamówienie.
• Płatności za towar od klientów dokonywane są na rachunek bankowy Wnioskodawcy.
• Wnioskodawca nie ma również podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin.
• Dodatkowo Klienci (lub Klienci zagraniczni) drogową e-mailową reklamują uszkodzony towar i odsyłają go do Wnioskodawcy. Stroną umowy w przypadku odstąpienia Klienta (lub Klienta zagranicznego) jest Wnioskodawca. Wnioskodawca również zwraca pieniądze lub wymienia towar na nowy.

7.    czy klienci zlecają Wnioskodawcy jakie konkretne towary chcieliby nabyć, czy też klienci mogą zakupić towar który został już zamieszczony na stronie internetowej;

Klienci (lub Klienci zagraniczni) nie zlecają Wnioskodawcy poszukiwania konkretnych towarów. Kupują produkty, które są już zamieszczone w ofercie sklepu internetowego Wnioskodawcy. To Wnioskodawca decyduje, jakie produkty znajdują się w ofercie.

8.    czy sprzedawcy z Chin mają prawo do dokonywania zmian w opisie towarów zamieszczonych na stronie internetowej Wnioskodawcy lub do jakiejkolwiek ingerencji po umieszczeniu towaru w sklepach internetowych;

Sprzedawcy z Chin nie mają żadnego prawa do dokonywania zmian w opisie towarów ani jakiejkolwiek ingerencji w treść strony internetowej Wnioskodawcy. Dostęp dostawcy do panelu wewnętrznego ogranicza się wyłącznie do danych logistycznych niezbędnych do wygenerowania etykiet i wysyłki towaru (tzw. fulfillment).

9.    kto decyduje jakie towary i za jaką cenę są oferowane przez Wnioskodawcę na stronie internetowej;

Wyłącznie Wnioskodawca decyduje, jakie towary są oferowane w sklepie oraz ustala ich cenę detaliczną.

10. czy wysokość wynagrodzenia dla Wnioskodawcy wynika z uzgodnień zawartych ze sprzedawcami z Chin, czy sprzedawcy mają jakiś wpływ na wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy, należało opisać okoliczności zdarzenia w tym zakresie;

Doprecyzowując kwestię wynagrodzenia - Wnioskodawca nie otrzymuje wynagrodzenia (prowizji) od sprzedawców z Chin. Jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca nie ma podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin.

Zyskiem Wnioskodawcy jest różnica (marża) pomiędzy ceną zakupu towaru u dostawcy a ceną sprzedaży ustaloną dla ostatecznego Klienta. Sprzedawcy z Chin nie mają żadnego wpływu na wysokość marży narzucanej przez Wnioskodawcę; Wnioskodawca ma pełną swobodę w negocjowaniu cen zakupu u różnych dostawców.

11. kto jest stroną odstąpienia w przypadku odstąpienia Klienta od umowy zawartej na odległość, czy jest to Wnioskodawca czy chiński sprzedawca – należało krótko opisać okoliczności zdarzenia;

Stroną umowy sprzedaży jest Wnioskodawca i to on jest podmiotem odpowiedzialnym wobec ostatecznego Klienta w przypadku odstąpienia od umowy zawartej na odległość. Jeżeli Klient (lub Klient zagraniczny) chce dokonać zwrotu lub reklamację, to Wnioskodawca zwraca pieniądze lub wymienia towar na nowy oraz kontaktuje się ze sprzedawcą z Chin o zwrot środków lub wysyłkę nowego towaru.

Tym samym Wnioskodawca ponosi ryzyko ekonomiczne związane ze zwrotami. Ze względów logistycznych towar może być odsyłany bezpośrednio do magazynu dostawcy lub na adres wskazany przez Wnioskodawcę, jednak to Wnioskodawca rozlicza się z ostatecznym Klientem.

12. w jaki sposób klienci Wnioskodawcy reklamują uszkodzony towar? W jaki sposób odbywa się rozpatrzenie reklamacji. Czy Klient składa reklamację na uszkodzony towar do Wnioskodawcy? - należało krótko opisać ten proces;

Proces reklamacyjny odbywa się drogą mailową bezpośrednio z Wnioskodawcą. Klient (lub Klient zagraniczny) przesyła opis wady oraz dokumentację fotograficzną. Wnioskodawca jako sprzedawca rozpatruje reklamację i podejmuje decyzję o zwrocie środków lub wysyłce nowego towaru, biorąc na siebie pełną odpowiedzialność za jakość sprzedawanych produktów.

13. co oznacza/jak należy rozumieć, że „Zapłata obejmuje cenę samego towaru oraz koszty transportu, a także ewentualne należności podatkowe”, z czym należy identyfikować należności podatkowe i który podmiot jest zobowiązany do rozliczenia tych należności podatkowych;

Jako należności podatkowe należy identyfikować ewentualne należności celne, chociaż te ze względu na wartość towaru (poniżej 150 euro) nie powinny być naliczane. Jako należności podatkowe Wnioskodawca wskazuje również podatek VAT z tytułu importu.

Jak wskazano w treści wniosku, Wnioskodawca nie jest importerem towaru, gdyż towar nigdy do niego nie trafia. Zgodnie z informacjami otrzymanymi od sprzedawcy z Chin, importerem towaru jest każdorazowo ostateczny Klient, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie formalności celnych związanych z importem towaru nie spoczywa na Wnioskodawcy. To czy podatek VAT jest faktycznie odprowadzony leży poza gestią Wnioskodawcy. Mogą mieć miejsce sytuacje w której podatek VAT z tytułu importu pobierany jest błędnie przez sprzedawcę z Chin.

14. czy w związku ze sprzedażą towarów za pośrednictwem strony internetowej prowadzi Pan ewidencję otrzymanych zapłat oraz informacji jakiej dostawy dotyczyła konkretna zapłata i na czyją rzecz została dokonana dostawa.

Wnioskodawca prowadzi ewidencję operacji, opierając się na zestawieniach generowanych przez system sprzedażowy oraz raportach otrzymywanych od partnerów logistycznych (dostawców). Ewidencja ta pozwala na precyzyjne powiązanie każdej wpłaty z konkretną dostawą towaru oraz danymi odbiorcy.

Pytania

1.    Czy czynności Wnioskodawcy na rzecz Klientów (a także Klientów zagranicznych) należy uznać za odpłatną dostawę towarów?

2.    Czy sprzedaż realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów (a także Klientów zagranicznych) podlega opodatkowaniu VAT w Polsce?

3.    Czy Wnioskodawca zobowiązany jest do rejestracji w procedurze Import One Stop Shop (IOSS) w celu zadeklarowania i zapłacenia podatku VAT należnego od sprzedaży na odległość towarów importowanych?

4.    Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do ewidencji sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej?

Pana stanowisko w sprawie

1.    Czynności Wnioskodawcy na rzecz Klientów (a także Klientów zagranicznych) należy uznać za odpłatną dostawę towarów.

2.    Sprzedaż realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów (a także Klientów zagranicznych) nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.

3.    Wnioskodawca nie jest zobowiązany do rejestracji w procedurze importu IOSS, w celu zadeklarowania i zapłacenia podatku VAT należnego od dostaw (sprzedaży na odległość towarów importowanych) w państwie członkowskim identyfikacji.

4.    Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do ewidencji sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej.

Uzasadnienie stanowiska

Ad 1

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju oraz eksport towarów. Samo pojęcie dostawy towarów zdefiniowane zostało z kolei w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym za dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Towarem natomiast, jak wynika z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zdaniem Wnioskodawcy czynności dokonywane na rzecz Klientów (a także Klientów zagranicznych) wypełnianą zmamiona handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio Klientowi (ostatecznemu nabywcy). Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla Klientów celu samego w sobie, Klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu. W chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy, na Klienta zostaje przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.

Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w przypadku, w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz Klientów, dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta (a także Klientów zagranicznych) nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.

W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za dostawę towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku VAT dojdzie do dwóch dostaw:

1.    Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawcy;

2.    Dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta (lub Klienta zagranicznego).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.

2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.

2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.

2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1.    pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2.    ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1.    poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2.    następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych towarów. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów.

Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca, Wnioskodawca oraz ostateczny klient. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta który jest osobą fizyczną (relacja B2C).

Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca dokonuje sprzedaży towarów na rzecz Klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient (lub Klient zagraniczny). W takiej sytuacji transakcja dokonana przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza terytorium UE.

Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy importerem nie jest Wnioskodawca, a jak przedstawiono w stanie faktycznym ostateczny Klient (lub Klient zagraniczny), to dostawa między Wnioskodawca a Klientem (lub Klientem Zagranicznym) (B2C) jest dostawą niepodlegającą opodatkowaniu w państwie członkowskim UE, ani tym bardziej w Polsce, gdyż jest dostawą następującą przed importem.

W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz polskiego Klienta, będącego jednocześnie importerem towaru, należy uznać - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych z terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju, a miejscem opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego w tym przypadku Chin.

Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.

Ad 3

Procedurą importu jest rozliczenie VAT należnego z tytułu sprzedaży na odległość towarów importowanych państwu członkowskiemu konsumpcji, za pośrednictwem państwa członkowskiego identyfikacji (art. 138a pkt 6) ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 138b ust. 1 ustawy o VAT, z procedury importu, może korzystać dokonujący sprzedaży na odległość towarów importowanych:

1.    podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej;

2.    podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej albo podatnik niemający siedziby na terytorium Unii Europejskiej, reprezentowany przez pośrednika;

3.    podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa trzeciego, z którym Unia Europejska zawarła porozumienie o wzajemnej pomocy o zakresie zbliżonym do zakresu dyrektywy Rady 2010/24/UE z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń (Dz.Urz.UE.L 84 z 31.03.2010, str. 1) oraz rozporządzenia Rady (UE) nr 904/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L 268 z 12.10.2010, str. 1, z późn. zm.).

Z powyższego przepisu (w szczególności ze sformułowania: „może korzystać”) wynika, iż procedura IOSS jest procedurą fakultatywną, a więc wybór korzystania z niej należy do podatników. W konsekwencji, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, gdzie importu towarów dokonują Klienci indywidualni, Wnioskodawca nie jest zobligowany do rejestracji w procedurze importu IOSS, w celu zadeklarowania i zapłacenia podatku VAT należnego od dostaw (sprzedaży na odległość towarów importowanych) w państwie członkowskim identyfikacji.

Ad 4

Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do ewidencji sprzedaży przy użyciu kasy fiskalnej. Zgodnie z art. 111 ustawy o VAT podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem, skoro czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią odpłatną dostawę towarów poza terytorium kraju, to nie mieszczą się pod pojęciem sprzedaży w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym nie podlegają ewidencji na kasie fiskalnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 3 i 5 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie na mocy art. 29a ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 29a ust. 6 ustawy:

Należy zauważyć, że w każdym przypadku, przedmiotem czynności określonej umową jest konkretny towar lub usługa, a nie zbiór dowolnie wyodrębnionych w jej ramach usług, czy też części. W świetle powyższych przepisów, kwota zapłaty obejmuje zarówno świadczenia wykonane przez dostawcę towarów lub usługodawcę, jak i świadczenia osób trzecich, jeśli są one wykonywane w związku ze sprzedażą danego towaru lub usługi, a więc wszystkie elementy kosztów związanych z dostawą towarów lub świadczeniem usługi, kształtujące cenę, której sprzedawca żąda od nabywcy towarów lub usługobiorcy.

Świadczenia takie stanowią element kalkulacji kosztów w sytuacji, gdy wykonanie usługi uzależnione jest od wcześniejszego wykonania innych czynności (pomocniczych), które świadczy bezpośrednio sprzedawca lub nabywa je od innych podmiotów. Koszty poniesione w celu wykonania usługi, jako części składające się na końcową kwotę należną, należy opodatkować podatkiem VAT na takich samych zasadach jak daną usługę.

W świetle powyższego, uwzględniając treść wskazanej wyżej regulacji art. 29a ustawy, należy stwierdzić, że w przypadku danego świadczenia (dostawy towaru, świadczenia usługi) za podstawę opodatkowania uznać należy wszystko co stanowi zapłatę wynikającą z całości świadczenia pieniężnego pobieranego przez dostawcę/wykonawcę od nabywcy, tj. łącznie z kosztami dodatkowymi.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności zajmuje się sprzedażą towarów w modelu biznesowym typu dropshipping. W ramach przyjętego modelu sprzedaży, Wnioskodawca za pośrednictwem własnej strony internetowej sprzedaje produkty należące do zagranicznych dostawców z Chin. Klientami Wnioskodawcy są obecnie głównie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, które mają miejsce zamieszkania na terenie Polski (Klienci), w przyszłości mogą być to również osoby z miejscem zamieszkania w innym niż Polska państwie Unii Europejskiej (Klienci zagraniczni).

Model działania Wnioskodawcy wygląda następująco:

• Wnioskodawca wystawia produkty od chińskiego sprzedawcy na własnej stronie internetowej. Strona internetowa jest obsługiwana przez Wnioskodawcę, tworzone są opisy towarów w języku polskim, dodawane dodatkowe opisy oraz edycje graficzne zdjęć towarów.
• Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go towar. Składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje płatności za zakupiony towar.
• Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, Wnioskodawca zamawia towar u sprzedawcy z Chin w imieniu Klienta podając wszelkie niezbędne dane do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie.
• Po opłaceniu zamówienia towaru przez Wnioskodawcę sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Tak zamówiony towar nigdy fizycznie nie trafia do Wnioskodawcy tylko od razu do ostatecznego Klienta.

Klienci reklamują uszkodzony towar drogową e-mailową i odsyłają go do Wnioskodawcy. Również w przypadku odstąpienia Klienta od umowy stroną jest Wnioskodawca. Wnioskodawca zwraca pieniądze lub wymienia towar na nowy.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Pana wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia czynności Wnioskodawcy na rzecz Klientów (a także Klientów zagranicznych) należy uznać za odpłatną dostawę towarów (pytanie nr 1) oraz czy sprzedaż realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów (a także Klientów zagranicznych) podlega opodatkowaniu VAT w Polsce (pytanie nr 2).

Mając na uwadze wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione w pytaniu nr 1 należy wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W analizowanej sprawie Klient/Klient zagraniczny wybiera towar na stronie internetowej Wnioskodawcy, a następnie składa zamówienie, akceptując regulamin i dokonując płatności na jego rachunek bankowy. Po zaksięgowaniu wpłaty, Wnioskodawca zamawia towar u chińskiego sprzedawcy, który następnie bezpośrednio wysyła produkt na adres Klienta/Klienta zagranicznego. Wnioskodawca choć nie ma fizycznego kontaktu z towarem, który jest dostarczany bezpośrednio od sprzedawcy do Klienta/Klienta zagranicznego, co jednak istotne, jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca nabywa prawo do rozporządzania towarem jak właściciel i przenosi je na Klienta/Klienta zagranicznego. Zatem, skoro Wnioskodawca przenosi prawo do rozporządzania towarami jak właściciel to tym samym transakcja realizowana przez Wnioskodawcę wpisuje się w definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Natomiast odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie miejsca opodatkowania dostawy na rzecz Klientów/Klientów zagranicznych wskazać należy, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:

Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 3b ustawy:

Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy o VAT w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:

Jak wynika z wniosku Klienci/Klienci zagraniczni (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej) zamawiają towar od Wnioskodawcy na prowadzonej przez niego stronie internetowej. Jednak Wnioskodawca w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada danego towaru i zamawia go u chińskiego sprzedawcy. Wnioskodawca dokonuje więc zamówienia u chińskiego sprzedawcy i zleca też chińskiemu sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta/Klienta zagranicznego. Zatem w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński sprzedawca, Wnioskodawca oraz ostateczni Klienci/Klienci zagraniczni. Przy czym transport towaru rozpoczyna się w Chinach i towary są importowane w innym niż Polska państwie członkowskim UE. Zatem, państwem importu jest inne państwo członkowskie UE. Następnie towar przemieszczany jest do finalnego nabywcy (Klienta/Klienta zagranicznego). W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.

W przedmiotowej sprawie istotne jest, który w kolejności uczestnik transakcji jest podatnikiem z tytułu importu towarów. Wnioskodawca wskazał we wniosku, że nie dokonuje zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta/Klienta zagranicznego w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego. Wnioskodawca nie jest i nie będzie importerem towaru na terytorium innego państwa członkowskiego UE. To ostateczny Klient/Klient zagraniczny jest importerem tego towaru na terytorium innego państwa członkowskiego UE. A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Wnioskodawca wskazał, jest Klient (odbiorca końcowy) kupujący od Wnioskodawcy towar to miejscem dostawy towarów dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz tego Klienta/Klienta zagranicznego zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia wysyłki tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów/ Klientów zagranicznych, niezależnie od państwa importu, nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Natomiast przedmiotem Pana wątpliwości wyrażonych w pytaniu nr 3 jest ustalenie czy Wnioskodawca zobowiązany jest do rejestracji w procedurze Import One Stop Shop (IOSS) w celu zadeklarowania i zapłacenia podatku VAT należnego od sprzedaży na odległość towarów importowanych.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości należy wskazać, że w myśl art. 138a ustawy:

Zgodnie z art. 138b ustawy:

Od 1 lipca 2021 r. podatek z tytułu importu towarów kupionych przez Internet jest płatny od wszystkich towarów importowanych do UE, niezależnie od ich wartości. Punkt kompleksowej obsługi towarów importowanych (IOSS) został stworzony w celu ułatwienia i uproszczenia deklaracji oraz płatności podatku VAT za sprzedaż na odległość importowanych towarów o wartości nieprzekraczającej 150 EUR.

Należy jednak przy tym podkreślić, że Procedura IOSS jest procedurą fakultatywną, a więc wybór korzystania z niej należy do podatników.

Procedura importu (szczególna procedura dotycząca sprzedaży na odległość towarów importowanych – IOSS) umożliwia rozliczenie VAT należnego z tytułu sprzedaży na odległość towarów importowanych w przesyłkach o wartości rzeczywistej do 150 euro państwu członkowskiemu konsumpcji, za pośrednictwem państwa członkowskiego identyfikacji (o czym stanowi art. 138a pkt 6 ustawy). Państwo członkowskie konsumpcji to państwo członkowskie zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy (zgodnie z art. 138a pkt 4 ustawy), a państwo członkowskie identyfikacji to zasadniczo państwo członkowskie, w którym podatnik posiada siedzibę działalności gospodarczej (stosownie do art. 138a pkt 5 lit. b ustawy).

Procedura ta daje możliwość zadeklarowania i zapłacenia podatku VAT należnego w państwach członkowskich konsumpcji z tytułu dokonywania ww. dostaw, w tzw. „jednym okienku” za pomocą dedykowanego portalu internetowego, w państwie członkowskim identyfikacji, co pozwala uniknąć rejestracji oraz obowiązków ewidencyjno-sprawozdawczych w każdym państwie członkowskim, w którym są realizowane dostawy towarów.

IOSS dostępny jest m.in. dla podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej w UE, którzy prowadzą sprzedaż na odległość towarów importowanych (SOTI) o wartości rzeczywistej do 150 euro (zarówno dla przedsiębiorców, którzy dokonują ww. dostaw towarów, jak i dla przedsiębiorców, którzy ułatwiają poprzez użycie interfejsu elektronicznego SOTI w przesyłkach o ww. wartości).

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w świetle przedstawionego stanu faktycznego gdzie importu towarów dokonują Klienci/Klienci zagraniczni, Wnioskodawca nie jest zobligowany do rejestracji w IOSS w celu zadeklarowania i zapłacenia podatku VAT należnego od dostaw (sprzedaży na odległość towarów importowanych) w państwie członkowskim identyfikacji.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 3 jest prawidłowe.

Odnośnie zaś wątpliwości w zakresie obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie fiskalnej wskazać należy, że w myśl art. 111 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy:

Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W analizowanej sytuacji, mimo że Wnioskodawca dokonuje transakcji na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, to czynności opisane w stanie faktycznym nie podlegają rejestracji za pomocą kas rejestrujących. Powyższe wynika z faktu, że miejscem świadczenia (opodatkowania) dokonywanych dostaw nie jest terytorium Polski tylko kraj trzeci tj. Chiny. Przez sprzedaż, jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W związku z powyższym w przypadku transakcji opisanych we wniosku wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie miejscem świadczenia i opodatkowania dostawy nie jest terytorium Polski, Wnioskodawca nie musi ewidencjonować sprzedaży za pomocą kas rejestrujących.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
• zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.