Wnioskodawca (spółka akcyjna) planuje świadczyć usługi serwisowe turbin wiatrowych na rzecz innej spółki. Usługi podzielono na dwie grupy: Grupa A – dotyczące ruchomych elementów turbiny (gondola, piasta, łopaty, elementy techniczne) oraz Grupa B – dotyczące wieży jako części budowlanej. Turbiny znajdują się w Polsce i za granicą. Elementy ruchome mogą…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:
‒ nieprawidłowe – w zakresie ustalenia miejsca świadczenia usług serwisowych Grupy A,
‒ prawidłowe – w zakresie ustalenia miejsca świadczenia usług serwisowych Grupy B.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
11 lutego 2026 r. za pośrednictwem operatora pocztowego, wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie określenia miejsca opodatkowania usług serwisowych Grupy A i Grupy B. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 marca 2026 r. (wpływ 11 marca 2026 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
A. Spółka Akcyjna
2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
B. Sp. z o.o.
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zainteresowany jest zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Wnioskodawca planuje świadczyć na rzecz Zainteresowanego dwie grupy (kategorie) usług serwisowych turbin wiatrowych:
Grupa A: Usługi serwisowe dotyczące ruchomych/wymiennych elementów turbiny wiatrowej. Usługi te dotyczą wyłącznie elementów, które nie stanowią części budowlanych turbiny, tj.:
1) przeglądy i inspekcje techniczne elementów w gondoli
‒ sprawdzanie stanu technicznego turbiny wiatrowej, jej podzespołów oraz elementów konstrukcyjnych. Celem jest potwierdzenie, że turbina pracuje bezpiecznie i zgodnie z zaleceniami producenta, miejsce wykonywania: gondola.
2) prace serwisowe w gondoli i maszynowni
‒ konserwacja elementów znajdujących się na szczycie turbiny, m.in. generatora, hamulca, przekładni oraz systemów sterowania. Obejmuje to wymiany zużytych części, regulacje oraz czyszczenie, miejsce wykonywania: gondola, hub (piasta).
3) inspekcje i naprawy łopat wirnika
‒ sprawdzanie powierzchni łopat pod kątem uszkodzeń (pęknięć, erozji, ubytków), wykonywanie napraw laminatowych oraz zabezpieczeń aby utrzymać sprawność turbiny, miejsce wykonywania: łopaty (z zewnątrz w dostępie linowym lub od wewnątrz).
4) czyszczenie łopat oraz elementów w gondoli
‒ usuwanie zabrudzeń lub lodu z łopat, czyszczenie elementów w gondoli, miejsce wykonywania: łopaty, gondola.
5) wymiana podzespołów i elementów eksploatacyjnych w gondoli
‒ zastępowanie zużytych lub uszkodzonych części: filtry, uszczelnienia, łożyska, elementy hydrauliczne, komponenty elektryczne, miejsce wykonywania: gondola.
6) prace wysokościowe i dostęp linowy do łopat i gondoli
‒ wykonywanie czynności serwisowych lub inspekcyjnych na łopatach i gondoli z użyciem technik alpinistycznych, gdy nie jest możliwy dostęp z platformy lub podnośnika, miejsce wykonywania: łopaty, gondola.
7) montaż dodatkowych systemów w gondoli i na łopatach
‒ instalowanie systemów bezpieczeństwa, urządzeń monitorujących, czujników, systemów antyerozyjnych lub dodatkowych zabezpieczeń technicznych na łopatach i w gondoli, miejsce wykonywania: łopaty, hub (piasta), gondola.
8) diagnostyka i pomiary, miejsce wykonywania: hub (piasta), gondola.
9) wykonywanie pomiarów wibracji, temperatury, pracy generatora, systemu hamulcowego oraz innych parametrów, aby ocenić stan techniczny turbiny, miejsce wykonywania pracy: hub (piasta), gondola.
10) usuwanie awarii oraz prace interwencyjne
‒ reakcja na nagłe usterki, diagnostyka, naprawa elementów technicznych, miejsce wykonywania: łopaty, hub (piasta), gondola.
Usługi te zwane są dalej usługami serwisowymi Grupy A.
Grupa B: Usługi serwisowe dotyczące wieży turbiny wiatrowej. Usługi te dotyczą wyłącznie wieży jako części budowlanej turbiny:
1) przeglądy i inspekcje techniczne wieży
‒ sprawdzanie stanu technicznego turbiny wiatrowej, jej podzespołów oraz elementów konstrukcyjnych. Celem jest potwierdzenie, że turbina pracuje bezpiecznie i zgodnie z zaleceniami producenta, miejsce wykonywania: wieża (od wewnątrz lub zewnątrz).
2) czyszczenie elementów konstrukcyjnych
‒ usuwanie zabrudzeń z wieży, miejsce wykonywania: wieża (od wewnątrz lub zewnątrz).
3) prace wysokościowe i dostęp linowy
‒ wykonywanie czynności serwisowych na zewnętrznych elementach wieży z użyciem technik alpinistycznych, gdy nie jest możliwy dostęp z platformy lub podnośnika, miejsce wykonywania: wieża.
4) montaż dodatkowych systemów i osprzętu
‒ instalowanie systemów bezpieczeństwa, urządzeń monitorujących, czujników, systemów anty erozyjnych lub dodatkowych zabezpieczeń technicznych, miejsce wykonywania pracy: wieża.
5) diagnostyka i pomiary, miejsce wykonywania: wieża.
6) usuwanie awarii oraz prace interwencyjne
‒ reakcja na nagłe usterki, diagnostyka, naprawa i przywrócenie turbiny do pracy, miejsce wykonywania: wieża.
Usługi te zwane są dalej usługami serwisowymi Grupy B.
Wnioskodawca wskazuje, że podstawowe elementy turbiny wiatrowej to:
1) łopaty (wirnik): zwykle trzy, wykonane z kompozytów (np. włókno szklane, węglowe), działają jak skrzydła samolotu, obracając się pod wpływem wiatru,
2) piasta: łączy łopaty z wałem,
3) gondola: duża obudowa na szczycie wieży, mieszcząca:
‒ wał wolnoobrotowy i wał szybkoobrotowy, które przekazują energię z wirnika,
‒ przekładnię (skrzynia biegów), który zwiększa prędkość obrotową z niskiej na wysoką,
‒ generator, który wytwarza energię elektryczną (z miedzi, aluminium),
‒ układ sterowania i hamulec, które zapewniają optymalną pracę i bezpieczeństwo,
4) wiatromierz i chorągiewka kierunkowa, które mierzą wiatr i ustawiają gondolę w odpowiednim kierunku,
5) wieża: wysoka konstrukcja (stal, beton), na której montowane są gondola i wirnik, podnosząc je na odpowiednią wysokość,
6) fundament: stabilna podstawa (z betonu i stali) utrzymująca całą konstrukcję.
Charakterystyka elementów turbiny wiatrowej przedstawia się następująco:
1) elementy ruchome/wymienne (gondola, piasta, łopaty, elementy techniczne):
Wnioskodawca wskazuje, że elementy turbiny wiatrowej znajdujące się w gondoli, piaście oraz łopaty wirnika można zdemontować, przewieźć w inne miejsce, tam zainstalować i ponownie uruchomić. Elementy te:
‒ nie stanowią integralnej części wieży lub fundamentu,
‒ mogą być wymontowane bez uszkodzenia wieży lub fundamentu,
‒ mogą być przeniesione w inne miejsce i ponownie zamontowane,
‒ stanowią wymienne komponenty techniczne turbiny,
2) wieża i fundament:
wieża turbiny wiatrowej oraz fundament stanowią konstrukcję trwale związaną z gruntem. Wieża jest przytwierdzona do fundamentu za pomocą śrub kotwiących. Choć teoretycznie możliwy jest demontaż wieży, wymaga to znacznych nakładów i specjalistycznego sprzętu. Fundament pozostaje trwale związany z gruntem.
Wnioskodawca wskazuje niżej charakterystykę poszczególnych grup usług.
1) charakterystyka usług serwisowych Grupy A przedstawia się następująco:
‒ dotyczą wyłącznie elementów wymiennych/ruchomych turbiny,
‒ elementy te mogą być zdemontowane i przeniesione bez uszkodzenia konstrukcji budowlanej,
‒ nie dotyczą wieży ani fundamentu,
‒ usługi nie mają na celu zmiany prawnego lub fizycznego stanu nieruchomości (wieży/fundamentu).
2) charakterystyka usług serwisowych Grupy B przedstawia się następująco:
‒ dotyczą wyłącznie wieży jako konstrukcji budowlanej,
‒ wieża jest trwale związana z fundamentem,
‒ usługi mają na celu utrzymanie stanu technicznego konstrukcji budowlanej.
Świadczone przez Wnioskodawcę usługi serwisowe Grupy A oraz usługi serwisowe Grupy B nie mają na celu zmiany prawnego, czy fizycznego stanu nieruchomości. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi serwisowe wykonywane będą w miejscu położenia turbin wiatrowych, przedmioty usług serwisowych nie będą demontowane i przewożone do innej lokalizacji w celu wykonania usług serwisowych w tej innej lokalizacji. Turbiny wiatrowe, które będą przedmiotem usług serwisowych znajdują się w Polsce oraz zagranicą.
Pytania
1) Czy usługi serwisowe Grupy A (dotyczące ruchomych/wymiennych elementów turbiny wiatrowej: gondoli, piasty, łopat oraz elementów technicznych), które Wnioskodawca planuje świadczyć na rzecz Zainteresowanego, stanowią usługi związane z nieruchomościami, do których znajduje zastosowanie art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług?
2) Czy usługi serwisowe Grupy B (dotyczące wieży turbiny wiatrowej), które Wnioskodawca planuje świadczyć na rzecz Zainteresowanego, stanowią usługi związane z nieruchomościami, do których znajduje zastosowanie art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług?
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1. Zdaniem Wnioskodawcy usługi serwisowe Grupy A (dotyczące ruchomych/wymiennych elementów turbiny wiatrowej: gondoli, piasty, łopat oraz elementów technicznych), które Wnioskodawca planuje świadczyć na rzecz Zainteresowanego, nie stanowią usług związanych z nieruchomościami i nie ma do nich zastosowania art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług.
2. Zdaniem Wnioskodawcy usługi serwisowe Grupy B (dotyczące wieży turbiny wiatrowej), które Wnioskodawca planuje świadczyć na rzecz Zainteresowanego, stanowią usługi związane z nieruchomościami, do których znajduje zastosowanie art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
1. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy — część wspólna w zakresie pytania nr 1 oraz pytania nr 2.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju.
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Powyższy przepis wskazuje na obowiązującą w zakresie podatku od towaru i usług tzw. zasadę terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wskazane w przepisie czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 tej ustawy rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zatem, w przypadku świadczenia usług o tym, czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie decyduje miejsce świadczenia tych usług. Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy o podatku od towarów i usług. I tak stosownie do art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług, na potrzeby stosowania rozdziału 3 działu V ustawy o podatku od towarów i usług:
1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 tej ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Według art. 28b ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Ze wskazanych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Natomiast w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z takich kategorii są usługi związane z nieruchomościami.
Zgodnie z art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług, miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.
Przepis art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi więc wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi, które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według miejsca jej położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące i determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości - jedynie wówczas można w praktyce zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.
Także Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L2006.347.1) w art. 47 przewiduje, że miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub w miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.
Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. W zakresie pojęcia „nieruchomość” trafnym jest więc odwołanie się do przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16. poz. 93 ze m). dalej: „k.c.”, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Z kolei w myśl art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U.2025.418 ze zm.), dalej Prawo Budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o:
2) budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;
3) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, biogazowni, biogazowni rolniczej, biometanowni i innych urządzeń), oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, w tym pod morskie turbiny wiatrowe oraz stacje elektroenergetyczne zlokalizowane na morzu, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
Z kolei ustawodawca unijny wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 284 z 26 października 2013 r., s. 1) zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L 77 z 23.03.2011, str. 1 z późn. zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 - pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”. Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011, do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;
b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;
c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;
d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.
Ponadto, w myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia nr 282/2011, usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;
b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
Jednocześnie, w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Natomiast w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, których nie należy traktować jako usług związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE.
Zgodnie z art. 31a ust. 2 lit. m rozporządzenia 282/2011, ustęp 1 obejmuje w szczególności instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub zamontowaniu są uznane za nieruchomość. Zgodnie z art. 31a ust. 2 lit. n rozporządzenia 282/2011, ustęp 1 obejmuje w szczególności utrzymanie i naprawę oraz kontrolę maszyn lub sprzętu, jak również nadzór nad maszynami lub sprzętem, jeżeli maszyny lub sprzęt są uznane za nieruchomość.
Natomiast w świetle z art. 31a ust. 3 lit. f rozporządzenia 282/2011. ustęp 1 nie ma zastosowania do instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie są lub nie stają się częścią nieruchomości.
Zatem szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do konkretnej określonej co do miejsca położenia nieruchomości. W konsekwencji usługą związaną z nieruchomością nie jest każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa, która wprost odnosi się do konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości będącej też centralnym punktem usługi bądź też, ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości.
Analizując powyższe przepisy względem stanu faktycznego należy zauważyć, że:
‒ aby móc uznać element, sprzęt lub maszynę za nieruchomość muszą one m.in. stanowić integralną część budynku lub konstrukcji, bez których budynek lub konstrukcja są niepełne i nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku.
‒ jeżeli przedmiot usługi serwisowej nie spełnia przesłanek pozwalających uznać go za nieruchomość, nie można również mówić o usługach związanych z nieruchomością.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, gdzie między innymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2016 r. (sygnatura I FSK 1953/14), w którym sąd stwierdził: „Jeżeli zatem w okolicznościach stanu faktycznego sprawy nie ulega wątpliwości, że przedmiotem usługi nie jest nieruchomość, a linia do warzyw (jej montaż i instalacja), natomiast związek usługi z nieruchomością sprowadza się do tego, że montaż linii do warzyw musi - dla jej prawidłowego funkcjonowania - mieć miejsce w hali/pomieszczeniu gospodarczym (przy czym maszyny mogą być zdemontowane i przeniesione w inne miejsce bez uszczerbku dla ich funkcjonalności), nie można zgodzić się z organem, że miejsce świadczenia usług powinno być określone w sposób przewidziany w art. 28e u.p.t.u”.
W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 826/17 wskazane zostało, że „przepis art. 28e u.p.t.u. jest wyjątkiem od reguły i z tego względu wykluczona jest jego rozszerzająca wykładnia. Uznanie danej usługi za związaną z nieruchomością wymaga wykazania ścisłego i bezpośredniego związku danych usług (nie może być to związek dowolny, czy pośredni) z konkretną nieruchomością. Związek ten musi wynikać z samego charakteru danej usługi, a więc konkretna nieruchomość musi być przedmiotem danej usługi”. Dalej w przywołanym wyroku Sąd powołał stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, które wskazuje (wyroki z dnia 21 kwietnia 2015 r.. sygn. akt I FSK 131/14 i z dnia 19 maja 2016 r.. sygn. akt I FSK 1953/14 - CBOSA) na bazie orzecznictwa TSUE (por. np. wyroki Trybunału: z 7 września 2006 r., C-166/05., z 27 października 2011 r., C-530/09 oraz z 27 czerwca 2013 r., C-155/12), że „dla stwierdzenia zaistnienia usługi związanej z nieruchomością po myśli art. 28e u.p.t.u.:
‒ nie wystarczy jakikolwiek związek z nieruchomością (związek taki musi być bezpośredni),
‒ „wystarczająco bezpośrednim” związaniem z nieruchomością nie będzie sam fakt umieszczenia przedmiotu usługi na pewien czas na nieruchomości lub w jej obrębie,
‒ konieczne jest, by świadczenie usługi było związane z wyraźnie określoną nieruchomością, a co więcej, by przedmiotem świadczenia usług była sama nieruchomość, co będzie miało miejsce w szczególności wtedy, gdy określona w sposób wyraźny nieruchomość będzie konstytutywnym elementem świadczenia usług, stanowiąc centralny i nieodzowny element tego świadczenia.
Podsumowując, dla usługi związanej z nieruchomością istotne są cechy, które można ująć w następujący sposób:
‒ usługa powinna odnosić się do konkretnie określonej nieruchomości, czyli takiej, która jest identyfikowalna co do jej indywidualnego położenia na powierzchni ziemi;
‒ ta konkretna nieruchomość powinna być wpisana w istotę świadczonej usługi, być jej centralnym elementem, nadając główny sens usłudze i determinować jej treść, co należy rozumieć w ten sposób, że usługa może być wykonana tylko i wyłącznie w bezpośrednim związku z tą, a nie z inną nieruchomością;
‒ zmiana takiego miejsca - polegająca na ukierunkowaniu usługi na inną nieruchomość - powinna niweczyć istotę i sens pierwotnie świadczonej usługi”.
2. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.
W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca planuje świadczyć usługi serwisowe Grupy A opisane w stanie faktycznym na terenie Polski oraz zagranicą. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi serwisowe nie mają na celu zmiany prawnego, czy fizycznego stanu nieruchomości.
W ocenie Wnioskodawcy elementy turbiny wiatrowej, których dotyczyć będą wykonywane przez Wnioskodawcę usługi nie stanowią nieruchomości w rozumieniu art. 13b rozporządzenia 282/2011, w szczególności nie stanowią:
a) określonej części ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;
b) budynku ani konstrukcji przytwierdzonej do gruntu lub w nim osadzonej powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;
c) zainstalowanego elementu stanowiącego integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;
d) elementu, sprzętu lub maszyny zainstalowanych na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji, ponieważ:
‒ nie są budynkiem ani konstrukcją przytwierdzoną do gruntu (lit. b)
‒ nie stanowią integralnej części wieży, bez której wieża byłaby niepełna (lit. c)
‒ mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany wieży (lit. d)
‒ można je zdemontować, przewieźć w inne miejsce, tam zainstalować i ponownie uruchomić.
Jako uzasadnienie stanowiska Wnioskodawca wskazuje, że elementy turbiny wiatrowej, których dotyczyć będą wykonywane przez Wnioskodawcę usługi serwisowe można zdemontować, przewieźć w inne miejsce, tam zainstalować i ponownie uruchomić. Ponadto w myśl art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, przez budowle należy rozumieć wyłącznie części budowlane elektrowni wiatrowych, zatem nie stanowią budowli urządzenia techniczne zamontowane na częściach budowlanych elektrowni wiatrowych. Ponadto zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, przez budowlę należy rozumieć wyłącznie części budowlane urządzeń technicznych (elektrowni wiatrowych), a nie całe urządzenie wraz z elementami technicznymi. Elementy techniczne turbiny (generator, przekładnia, łopaty, gondola) nie stanowią budowli. Biorąc zatem pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy opisane we wniosku usługi serwisowe Grupy A nie mają bezpośredniego związku z nieruchomością w rozumieniu art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011. Tym samym opisane we wniosku usługi serwisowe nie stanowią usług, do których znajduje zastosowanie art. 28e ustawy.
Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, usługi serwisowe Grupy A (dotyczące ruchomych/wymiennych elementów turbiny wiatrowej: gondoli, piasty, łopat oraz elementów technicznych), które Wnioskodawca planuje świadczyć na rzecz Zainteresowanego, nie stanowią usług związanych z nieruchomościami i nie ma do nich zastosowania art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług.
3. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.
W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca planuje świadczyć usługi serwisowe Grupy B opisane w stanie faktycznym na terenie Polski oraz zagranicą. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi serwisowe nie mają na celu zmiany prawnego, czy fizycznego stanu nieruchomości.
Analizując przepisy wskazane w pkt 1 uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy - części wspólnej w zakresie pytania nr 1 oraz pytania nr 2 względem stanu faktycznego należy zauważyć, że wieża turbiny wiatrowej stanowi nieruchomość w rozumieniu art. 13b lit. b rozporządzenia 282/2011. ponieważ:
‒ jest konstrukcją przytwierdzoną do gruntu (fundamentu),
‒ nie można jej w łatwy sposób zdemontować lub przenieść.
Usługi serwisowe Grupy B mają wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w rozumieniu art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011, ponieważ:
‒ dotyczą bezpośrednio wieży jako konstrukcji budowlanej,
‒ wieża stanowi element centralny i niezbędny tych usług,
‒ usługi mają na celu utrzymanie fizycznego stanu nieruchomości (wieży).
Zgodnie z art. 31a ust. 2 lit. n rozporządzenia 282/2011, usługi utrzymania i naprawy konstrukcji, która jest uznana za nieruchomość, stanowią usługi związane z nieruchomościami.
Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy usługi serwisowe Grupy B (dotyczące wieży turbiny wiatrowej), które Wnioskodawca planuje świadczyć na rzecz Zainteresowanego, stanowią usługi związane z nieruchomościami, do których znajduje zastosowanie art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Na podstawie art. 2 pkt 3 ustawy:
Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…).
Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W tym miejscu należy wskazać, że w przypadku świadczenia usług miejsce świadczenia decyduje o tym, czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
I tak stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Według art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z takich kategorii są usługi związane z nieruchomościami.
Zgodnie z art. 28e ustawy:
Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.
Przepis art. 28e ustawy – jak wynika z jego brzmienia – stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według miejsca jej położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące – determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości – jedynie wówczas można w praktyce zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.
Także Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.) w art. 47 przewiduje, że:
Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.
Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1) zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 – pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.
Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:
Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;
b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;
c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;
d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.
Biorąc pod uwagę powołany przepis, elektrownię wiatrową uznaje się za nieruchomość.
Ponadto, w myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia nr 282/2011:
Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;
b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
Jednocześnie, w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Co więcej, w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, których nie należy traktować jako usług związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE.
Zgodnie z art. 31a ust. 2 lit. m) rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 obejmuje w szczególności instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub zamontowaniu są uznane za nieruchomość.
Natomiast w świetle art. 31a ust. 3 lit. f) rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 nie ma zastosowania do instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie są lub nie stają się częścią nieruchomości.
Zatem szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do konkretnej określonej co do miejsca położenia nieruchomości. W konsekwencji usługą związaną z nieruchomością nie jest każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa, która wprost odnosi się do konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości będącej też centralnym punktem usługi bądź też, ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca i Zainteresowany są zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca planuje świadczyć na rzecz Zainteresowanego dwie grupy (kategorie) usług serwisowych turbin wiatrowych - Grupa A: Usługi serwisowe dotyczące ruchomych/wymiennych elementów turbiny wiatrowej. Usługi te dotyczą wyłącznie elementów, które nie stanowią części budowlanych turbiny, tj.
1) przeglądy i inspekcje techniczne elementów w gondoli
‒ sprawdzanie stanu technicznego turbiny wiatrowej, jej podzespołów oraz elementów konstrukcyjnych. Celem jest potwierdzenie, że turbina pracuje bezpiecznie i zgodnie z zaleceniami producenta, miejsce wykonywania: gondola.
2) prace serwisowe w gondoli i maszynowni
‒ konserwacja elementów znajdujących się na szczycie turbiny, m.in. generatora, hamulca, przekładni oraz systemów sterowania. Obejmuje to wymiany zużytych części, regulacje oraz czyszczenie, miejsce wykonywania: gondola, hub (piasta).
3) inspekcje i naprawy łopat wirnika
‒ sprawdzanie powierzchni łopat pod kątem uszkodzeń (pęknięć, erozji, ubytków), wykonywanie napraw laminatowych oraz zabezpieczeń aby utrzymać sprawność turbiny, miejsce wykonywania: łopaty (z zewnątrz w dostępie linowym lub od wewnątrz).
4) czyszczenie łopat oraz elementów w gondoli
‒ usuwanie zabrudzeń lub lodu z łopat, czyszczenie elementów w gondoli, miejsce wykonywania: łopaty, gondola.
5) wymiana podzespołów i elementów eksploatacyjnych w gondoli
‒ zastępowanie zużytych lub uszkodzonych części: filtry, uszczelnienia, łożyska, elementy hydrauliczne, komponenty elektryczne, miejsce wykonywania: gondola.
6) prace wysokościowe i dostęp linowy do łopat i gondoli
‒ wykonywanie czynności serwisowych lub inspekcyjnych na łopatach i gondoli z użyciem technik alpinistycznych, gdy nie jest możliwy dostęp z platformy lub podnośnika, miejsce wykonywania: łopaty, gondola.
7) montaż dodatkowych systemów w gondoli i na łopatach
‒ instalowanie systemów bezpieczeństwa, urządzeń monitorujących, czujników, systemów antyerozyjnych lub dodatkowych zabezpieczeń technicznych na łopatach i w gondoli, miejsce wykonywania: łopaty, hub (piasta), gondola.
8) diagnostyka i pomiary, miejsce wykonywania: hub (piasta), gondola.
9) wykonywanie pomiarów wibracji, temperatury, pracy generatora, systemu hamulcowego oraz innych parametrów, aby ocenić stan techniczny turbiny, miejsce wykonywania pracy: hub (piasta), gondola.
10) usuwanie awarii oraz prace interwencyjne
‒ reakcja na nagłe usterki, diagnostyka, naprawa elementów technicznych, miejsce wykonywania: łopaty, hub (piasta), gondola.
Grupa B: Usługi serwisowe dotyczące wieży turbiny wiatrowej. Usługi te dotyczą wyłącznie wieży jako części budowlanej turbiny:
1) przeglądy i inspekcje techniczne wieży
‒ sprawdzanie stanu technicznego turbiny wiatrowej, jej podzespołów oraz elementów konstrukcyjnych. Celem jest potwierdzenie, że turbina pracuje bezpiecznie i zgodnie z zaleceniami producenta, miejsce wykonywania: wieża (od wewnątrz lub zewnątrz).
2) czyszczenie elementów konstrukcyjnych
‒ usuwanie zabrudzeń z wieży, miejsce wykonywania: wieża (od wewnątrz lub zewnątrz).
3) prace wysokościowe i dostęp linowy
‒ wykonywanie czynności serwisowych na zewnętrznych elementach wieży z użyciem technik alpinistycznych, gdy nie jest możliwy dostęp z platformy lub podnośnika, miejsce wykonywania: wieża.
4) montaż dodatkowych systemów i osprzętu
‒ instalowanie systemów bezpieczeństwa, urządzeń monitorujących, czujników, systemów anty erozyjnych lub dodatkowych zabezpieczeń technicznych, miejsce wykonywania pracy: wieża.
5) diagnostyka i pomiary, miejsce wykonywania: wieża.
6) usuwanie awarii oraz prace interwencyjne
‒ reakcja na nagłe usterki, diagnostyka, naprawa i przywrócenie turbiny do pracy, miejsce wykonywania: wieża.
Wskazali Państwo, że podstawowe elementy turbiny wiatrowej to:
1) łopaty (wirnik): zwykle trzy, wykonane z kompozytów (np. włókno szklane, węglowe), działają jak skrzydła samolotu, obracając się pod wpływem wiatru,
2) piasta: łączy łopaty z wałem,
3) gondola: duża obudowa na szczycie wieży, mieszcząca:
‒ wał wolnoobrotowy i wał szybkoobrotowy, które przekazują energię z wirnika,
‒ przekładnię (skrzynia biegów), który zwiększa prędkość obrotową z niskiej na wysoką,
‒ generator, który wytwarza energię elektryczną (z miedzi, aluminium),
‒ układ sterowania i hamulec, które zapewniają optymalną pracę i bezpieczeństwo,
4) wiatromierz i chorągiewka kierunkowa, które mierzą wiatr i ustawiają gondolę w odpowiednim kierunku,
5) wieża: wysoka konstrukcja (stal, beton), na której montowane są gondola i wirnik, podnosząc je na odpowiednią wysokość,
6) fundament: stabilna podstawa (z betonu i stali) utrzymująca całą konstrukcję.
Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy usługi serwisowe z Grupy A oraz Grupy B, które Wnioskodawca planuje świadczyć na rzecz Zainteresowanego, stanowią usługi związane z nieruchomościami.
Odnosząc się do usług serwisowych z Grupy A oraz Grupy B należy wskazać, że usługi wykonywane przez Wnioskodawcę będą ukierunkowane na samą określoną nieruchomość (turbinę wiatrową), a rezultaty świadczonej usługi będą wykorzystywane (związane) bezpośrednio z daną określoną nieruchomością. Świadczona usługa będzie zatem ściśle związana z konkretną nieruchomością, gdyż będzie dotyczyć usług serwisowych danej turbiny wiatrowej. Świadczenia te będą bowiem w bezpośrednim i nierozerwalnym związku z nieruchomością, na której posadowiona jest turbina wiatrowa.
Trudno zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy w zakresie usług serwisowych Grupy A, że dotyczą wyłącznie elementów wymiennych/ruchomych turbiny, a elementy te mogą być zdemontowane i przeniesione bez uszkodzenia konstrukcji budowlanej, nie dotyczą wieży ani fundamentu oraz nie mają na celu zmiany prawnego lub fizycznego stanu nieruchomości (wieży/fundamentu). Należy wskazać, że turbina wiatrowa jako budowla jest częścią składową nieruchomości gruntowej, a (jak sami Państwo wskazaliście) elementy takie jak: łopaty (wirnik), piasta, gondola (zawierająca wał wolnoobrotowy i wał szybkoobrotowy), przekładnia (skrzynia biegów), generator, układ sterowania i hamulec, wiatromierz i chorągiewka kierunkowa, wieża, fundament stanowią podstawowe elementy turbiny wiatrowej i są niewątpliwie jej częściami składowymi. Ponadto odłączenie np. gondoli, łopat (wirników) czy instalacji uniemożliwiłoby pełnienie funkcji do jakiej została stworzona turbina wiatrowa, czyli doszłoby do zerwania więzi funkcjonalnej. A zatem odłączenie ww. elementów doprowadziłoby do zmiany (zaprzestania) funkcjonowania zarówno tychże elementów jak i samej turbiny wiatrowej. Tym samym należy uznać, że usługi serwisowe Grupy A stanowią elementy składowe elektrowni wiatrowej (nieruchomości). Odnosząc zatem przedstawione przepisy prawa do opisu sprawy należy stwierdzić, iż usługi serwisowe Grupy A, które Wnioskodawca planuje świadczyć na rzecz Zainteresowanego będą miały charakter usług związanych z nieruchomością, o których mowa w art. 28e ustawy. Każdą usługę, której wynik wykonanych prac dotyczy konkretnej nieruchomości bądź jej części składowej należy analizować pod kątem powiązania z tą konkretną nieruchomością. Turbina wiatrowa jest niewątpliwie częścią nieruchomości gruntowej (budowla) a usługi serwisowe Grupy A (dotyczące ruchomych/wymiennych elementów turbiny wiatrowej: gondoli, piasty, łopat oraz elementów technicznych) są związane z jej częściami składowymi. Zatem wskazać należy, iż miejscem świadczenia usług serwisowych z Grupy A turbiny wiatrowej, bez względu na to jaka część elektrowni jest serwisowana zgodnie z art. 28e ustawy, jest miejsce położenia nieruchomości.
Odnosząc się natomiast do usług serwisowych Grupy B (dotyczących wieży turbiny wiatrowej), które Wnioskodawca planuje świadczyć na rzecz Zainteresowanego, należy zgodzić się z Państwem, że stanowią one usługi związane z nieruchomościami, do których znajduje zastosowanie art. 28e ustawy. Należy podkreślić, że usługi serwisowe Grupy B wykonywane przez Wnioskodawcę będą ukierunkowane na samą określoną nieruchomość (turbinę wiatrową), a rezultaty świadczonej usługi będą wykorzystywane (związane) bezpośrednio z daną określoną nieruchomością. Świadczona usługa serwisowa dotyczy wieży turbiny wiatrowej i będzie zatem ściśle związana z konkretną nieruchomością, na której posadowiona jest turbina wiatrowa.
W konsekwencji zarówno czynności związane z usługami serwisowymi z Grupy A oraz Grupy B należy opodatkować jako związane z nieruchomościami, w miejscu gdzie zlokalizowana jest turbina wiatrowa, zgodnie z art. 28e ustawy.
A zatem należy stwierdzić, że usługi serwisowe Grupy A oraz Grupy B, które Wnioskodawca planuje świadczyć na rzecz Zainteresowanego stanowią usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 28e ustawy. W związku z tym, miejscem ich świadczenia (opodatkowania) będzie państwo, na terytorium którego jest położona dana turbina wiatrowa.
W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe, natomiast w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
A. Spółka Akcyjna (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo