Wnioskodawca, prowadzący działalność doradczą, planuje sprzedaż części niezabudowanych działek rolnych nabytych w drodze darowizny. Działki mają zostać podzielone na mniejsze, z których część zostanie sprzedana, część przekazana dzieciom,…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 5 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania sprzedaży działek powstałych z podziału działek o nr 1/6, 1/8 oraz 1/10. W odpowiedzi na wezwanie uzupełnił Pan wniosek w piśmie z 9 maja 2025 r. (data wpływu 9 maja 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną, prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie doradztwa przy prowadzeniu działalności gospodarczej i zarządzania, w szczególności przy pozyskiwaniu finansowania.
Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.
Wnioskodawca jest właścicielem następujących nieruchomości gruntowych położonych w (…):
- łącznie o powierzchni 7645 m² (dalej łącznie jako: „Działki” lub „Nieruchomości”).
Wszystkie powyższe Działki mają charakter niezabudowanych działek rolnych. Nieruchomości znajdują się w (…) oraz nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Na moment składania niniejszego wniosku dla Działek nie wydano też decyzji o warunkach zabudowy. Proces pozyskania Działek przez Wnioskodawcę.
Działki będące przedmiotem wniosku powstały w wyniku podziałów działki o numerze 1. Działka ta została nabyta przez matkę Wnioskodawcy 22 października 1992 roku. W momencie nabycia działki nr 1 przez matkę Wnioskodawcy znajdowały się na niej: budynek mieszkalny oraz budynek gospodarczy. Budynki te były wykorzystywane przez matkę Wnioskodawcy na osobiste cele mieszkaniowe
W 1993 r. działka nr 1 została podzielona na działki:
20 sierpnia 2021 roku powyższe działki zostały podarowane przez matkę Wnioskodawcy oraz jego bratu na mocy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego.
W akcie notarialnym postanowiono również, że na nieruchomościach została ustanowiona dożywotnia bezpłatna służebność na rzecz matki, co spowodowało, że matka Wnioskodawcy mieszkała tam do swojej śmierci 20 października 2022 roku.
W międzyczasie, w wyniku przymusowego poszerzenia drogi idącej wzdłuż działek 1/3 i 1/4 został dokonany podział, w wyniku którego powstały nowe działki: 1/5 (droga), 1/6 (nowa działka w miejsce 1/3) oraz 1/7 (droga) i 1/8 (nowa działka w miejsce 1/4).
W dalszej kolejności, w dniu 7 października 2022 r. na mocy aktu notarialnego Wnioskodawca wraz z bratem dokonali zniesienia współwłasności w taki sposób, że.
Reasumując, po podziałach nieruchomości Wnioskodawca jest właścicielem niezabudowanych działek rolnych nr 1/6, 1/8 oraz 1/10.
Charakterystyka Działek
Nieruchomości te weszły do majątku prywatnego Wnioskodawcy i nigdy nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej Wnioskodawcy i na potrzeby jej prowadzenia. Działki nigdy nie były też przedmiotem wynajmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.
Co więcej, pomimo rolnego przeznaczenia, Nieruchomości nigdy nie były wykorzystywane w działalności rolniczej czy to przez Wnioskodawcę, czy to przez jego brata lub matkę (żaden z tych podmiotów nie dysponował statusem rolnika).
Na Działkach nie znajdują się żadne budynki. Niemniej, na Nieruchomościach znajdują się słupy doprowadzające elektryczność do sąsiedniej działki, należącej do brata Wnioskodawcy. Słupy zostały postawione w latach dziewięćdziesiątych bez zgody poprzedniego właściciela, tj. matki Wnioskodawcy (według wiedzy Wnioskodawcy).
Zgodnie z umową podpisaną z przedsiębiorstwem energetycznym, słupy mają zostać usunięte i w ich miejsce ma być wykopana podziemna linia elektryczna.
W rogu działki 1/8 w miejscu słupa elektrycznego ma natomiast zostać postawiony kontener elektryczny.
Planowane działania wobec Działek
W stosunku do części działek nr 1/6 oraz 1/8 Wnioskodawca wystąpił o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla budowy budynków mieszkalnych, jednorodzinnych, wolnostojących.
Wniosek został złożony przez pełnomocnika Wnioskodawcy.
W związku z wystąpieniem o wydanie ww. decyzji, Wnioskodawca wypełnił również niezbędne prawnie formalności w postaci wystąpienia o uzyskanie warunków przyłączenia do sieci elektrycznej, wodociągowej i gazowej (ustalenie warunków przyłączenia jest wymagane w procesie uzyskania WZ). Po uzyskaniu pozytywnej decyzji dla ww. działek, Wnioskodawca wystąpi również z wnioskiem dla pozostałej działki i pozostałych części ww. działek.
Wystąpienie o decyzję o ustaleniu warunków zabudowy ma związek z planami Wnioskodawcy, który chciałby wybudować na działkach budynek mieszkalny na własne potrzeby mieszkaniowe. Co więcej, stosowną decyzją Wnioskodawca chciałby objąć większą powierzchnię działek tak, aby zapewnić możliwość wzniesienia budynków mieszkalnych także swoim dorosłym dzieciom, którym w przyszłości część działek może zostać podarowana.
W związku z zamiarem budowy budynku mieszkalnego, Wnioskodawca planuje także dokonać podziału Działek na 5 lub 6 mniejszych nieruchomości tak, by umożliwić budowę zarówno sobie, jak i ewentualnie swoim dzieciom.
W rezultacie, część działek powstałych w wyniku ewentualnego podziału Wnioskodawca zostawiłby dla siebie lub ewentualnie podarował swoim dzieciom. Wnioskodawca dopuszcza także, że pozostałą część działek powstałych w wyniku podziału sprzeda podmiotom trzecim) (na ten moment Wnioskodawca nie podjął decyzji co do liczby ewentualnych działek przeznaczonych na sprzedaż).
Wnioskodawca podkreśla, że planowany podział działek jest determinowany w pierwszej kolejności chęcią wyodrębnienia mniejszych działek celem wybudowania budynków mieszkalnych na potrzeby własne, względnie potrzeby dzieci, a ewentualna sprzedaż pozostałych działek byłaby tylko efektem ubocznym dokonanego podziału.
Wnioskodawca pragnie podkreślić, że liczba działek powstałych z podziału jest uzależniona od decyzji odpowiedniego organu samorządowego. W przypadku otrzymania pozytywnej decyzji o podziale działek, Wnioskodawca nie wyklucza sprzedaży nowo powstałych działek w celu sfinansowania budowy własnego domu mieszkalnego (tj. do zamieszkania przez Wnioskodawcę) na jednej z działek lub na własne potrzeby mieszkaniowe lub na potrzeby mieszkaniowe swoich dzieci.
Jednocześnie, na moment złożenia niniejszego wniosku, Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań mających na celu reklamę działek lub znalezienia na nie kupca. Wnioskodawca również nie planuje w przyszłości angażować profesjonalnego podmiotu, który organizowałby proces sprzedaży, ani angażować własnych zasobów w celu reklamy działek. Swoje ewentualne działania Wnioskodawca będzie prowadził w sposób zwyczajowy, oferując nieruchomości na sprzedaż potencjalnym nabywcom zainteresowanym tymi terenami.
Wnioskodawca wskazuje ponadto, że dotychczas nie dokonywał sprzedaży nieruchomości w celu innym niż zbycie własnego mieszkania (w którym zamieszkiwał dotychczasowo) i nabycie nowego, aby zmienić warunki życiowe swoje i swojej rodziny (przykładowo w celu zamiany mieszkania na większe).
Biorąc pod uwagę całość zaprezentowanego stanu faktycznego, Wnioskodawca występując z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, chce upewnić się, czy dokonując ewentualnej sprzedaży części działek powstałych z podziału Działek o nr 1/6, 1/8 oraz 1/10 będzie działał jako podatnik VAT.
Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca planuje, że działki o nr 1/10, 1/8, 1/6 zostaną podzielone na 4 lub 5 działek, którym dla potrzeb niniejszej odpowiedzi przypisano robocze oznaczenia literowe: A, B, C, D oraz E. Działka oznaczona jako A pozostanie w posiadaniu Wnioskodawcy i zostanie przeznaczona pod budowę domu jednorodzinnego. Działki oznaczone jako B i C zostaną przeznaczone do sprzedaży przez Wnioskodawcę po zakończeniu procedury podziałowej. Działka oznaczona jako D lub w przypadku podziału na 5 działek, działki oznaczone jako D i E, będą przedmiotem darowizny na rzecz dzieci Wnioskodawcy.
Dodatkowo Wnioskodawca z przyczyn praktycznych wyodrębnieni z jednej z ww. działek działkę o powierzchni około 85 m² znajdującej się w narożniku działki nr 1/8, gdzie obecnie zlokalizowany jest słup wysokiego napięcia, a docelowo zakład energetyczny planuje posadowienie budynku trafostacji, do czego posiada stosowne uprawnienia. W celu uniknięcia obowiązków związanych z utrzymaniem terenu, który będzie wykorzystywany przez zakład energetyczny, Wnioskodawca zamierza dokonać jego darowizny na rzecz zakładu energetycznego lub sprzedaży za symboliczną kwotę.
Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotowe nieruchomości stanowią grunty rolne, dla których nie obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego określający parametry podziałowe. Procedura podziału wymaga zatem uzyskania przez Wnioskodawcę stosownych decyzji administracyjnych wydawanych przez Burmistrza (…). Wnioskodawca obecnie jest w trakcie procedury podziałowej, w ramach której przedłożył już wymagane wnioski oraz dokumentację towarzyszącą i obecnie oczekuje na wydanie stosownych decyzji administracyjnych.
Wnioskodawca planuje, że procedura podziałowa zostanie zakończona w bieżącym roku. Po jej sfinalizowaniu Wnioskodawca planuje sprzedaż działek oznaczonych jako B i C w możliwie najkrótszym czasie, szacunkowo w okresie 12 miesięcy od momentu uzyskania ostatecznej decyzji podziałowej.
W odniesieniu do działek D i E, Wnioskodawca dokona darowizny działek na rzecz swoich dzieci, co Wnioskodawca planuje dokonać w ciągu najbliższych dwóch lat.
Dokonanie formalnego podziału nieruchomości nie wpłynie na zmianę sposobu ich użytkowania przez Wnioskodawcę. Przedmiotowe działki będą wykorzystywane wyłącznie w celach rekreacyjnych, obejmujących weekendowe pobyty, prace ogrodnicze oraz wypoczynek na świeżym powietrzu.
Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotowe nieruchomości nie będą przedmiotem odpłatnych umów najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze w okresie poprzedzającym ich sprzedaż. Wnioskodawca nie będzie podejmował działań inwestycyjnych w postaci budowy dróg, ogrodzenia czy uzbrojenia działek przeznaczonych do sprzedaży. Wnioskodawca zamierza realizować prace infrastrukturalne wyłącznie na działce pozostającej w jego posiadaniu. Wnioskodawca nie będzie podejmował innych czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości ww. działki gruntu.
Tak jak wskazano w treści Wniosku, Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań mających na celu reklamę Działek lub znalezienia na nie kupca (Wnioskodawca zakłada, że sprzedaż może zostać zrealizowana na rzecz kupującego będącego osobą fizyczną (nieprowadzącą działalności gospodarczej) lub na rzecz podmiotu kupującego prowadzącego działalność). W rezultacie, w ramach sprzedaży działek oznaczonych jako B i C Wnioskodawca zakłada, że w przypadku sprzedaży na rzecz osoby fizycznej nie będzie zawierana umowa przedwstępna. Jeśli natomiast umowa przedwstępna zostanie zawarta, Wnioskodawca nie planuje ustanawiania szczególnych warunków w ewentualnej umowie / umowach przedwstępnych, które będą musiały zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży. Wnioskodawca rozważy standardowe wymagania rynkowe, o ile nie będą one wiązały się z koniecznością długotrwałego zaangażowania czasowego lub znacznych nakładów finansowych z jego strony.
Wnioskodawca informuje, że nie udzielił i nie planuje udzielenia pełnomocnictw w zakresie czynności związanych ze sprzedażą przedmiotowych nieruchomości - zamierza przeprowadzić proces sprzedaży osobiście.
Wnioskodawca udzielił wyłącznie pełnomocnictwa w zakresie uzyskania Warunków Zabudowy. Pełnomocnik został upoważniony przez Wnioskodawcę do reprezentowania jego osoby w celu podejmowania czynności niezbędnych do skompletowania dokumentacji wymaganej do złożenia wniosku o wydanie Warunków Zabudowy, w tym przed gestorami sieci. Zakres pełnomocnictwa obejmuje również występowanie w charakterze pełnomocnika do doręczeń oraz reprezentowanie interesów Wnioskodawcy przed organami administracji publicznej w procedurze uzyskiwania Warunków Zabudowy.
Wnioskodawca występuje o wydanie Warunków Zabudowy dla działek o numerach ewidencyjnych 1/10, 1/8 i 1/6, zatem uzyskane przez Wnioskodawcę decyzje administracyjne będą obejmowały również działki powstałe w wyniku podziału, które następnie będą przedmiotem sprzedaży (zgodnie z odpowiedzią na pyt. 1).
Przedmiotowe nieruchomości posiadają status działek rolnych, których podział na mniejsze działki wymaga uzyskania Warunków Zabudowy. W związku z tym, w celu realizacji podziału Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wydanie Warunków Zabudowy, co wiąże się z koniecznością uzyskania warunków przyłączeniowych od gestorów sieci. Wnioskodawca wskazuje, że występuje on wyłącznie o pozwolenia niezbędne do dokonania podziału działek rolnych (są one warunkiem koniecznym do przeprowadzenia procedury podziałowej) i nie będzie uzyskiwał innych, pozwoleń poza tymi, które są niezbędne celem uzyskania Warunków Zabudowy.
Wnioskodawca oświadcza, że poza nieruchomościami wskazanymi we wniosku nie posiada innych działek gruntu przeznaczonych do sprzedaży.
Pytanie
Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca, sprzedając część działek powstałych z podziału Działek o nr 1/6, 1/8 oraz 1/10 będzie działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym, dokonując ewentualnej sprzedaży części działek powstałych z podziału Działek o nr 1/6, 1/8 oraz 1/10 nie będzie działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega:
a) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
b) eksport towarów;
c) import towarów na terytorium kraju;
d) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
e) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Przez dostawę towarów należy rozumieć - zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - przede wszystkim przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Przez towary, na podstawie art. 2 ust. 6 ustawy o VAT rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z powyższym, nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 ust. 6 ustawy o VAT, a jej sprzedaż może być traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
Natomiast, aby czynność będąca dostawą towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlegała opodatkowaniu VAT, musi ona być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
Zgodnie z tym przepisem podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w postaci nieruchomości gruntowej, podlega opodatkowaniu VAT wyłącznie w sytuacji, gdy czynność ta jest wykonywana przez podmiot, który dla jej celów działa jako podatnik. Okoliczności dokonania tej czynności powinny spełniać znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, a konkretnie polegać na wykorzystywaniu tych towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W kontekście kwalifikacji osoby fizycznej jako podatnika VAT należy wskazać okoliczności, w jakich osoba fizyczna może być uznana za podatnika, podniesione przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 października 2007 r. o sygn. I FPS 3/07 (orzeczenie prawomocne).
Sąd w wyroku uznał, że: „(…) przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód.
Ani więc formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.”
W świetle powyższego należy przywołać również orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE” lub „Trybunał”) dotyczące uznania osoby fizycznej za podatnika VAT, a konkretnie wyrok z dnia 15 września 2011 r. Słaby i in., sygn.: C-180/10, C-181/10.
Trybunał stwierdził, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą opodatkowania, niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Trybunał w swoim wyroku podkreślił, że: „Osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku VAT i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy VAT, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta, w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VA T, należy uznać ją za podmiot prowadzący 'działalność gospodarczą' w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku VAT”.
Co więcej, w wyroku z 11 lipca 2024 roku w polskiej sprawie Makowit, sygn. C-182/23, który dotyczył co prawda wywłaszczenia za odszkodowaniem (a więc innej sytuacji niż ta będąca przedmiotem wniosku). Trybunał uznał za główny argument przemawiający za działaniem przy wywłaszczeniu w charakterze podatnika VAT fakt, że wywłaszczana nieruchomość wchodziła w skład przedsiębiorstwa podatnika.
W orzeczeniu tym TSUE stwierdził, że: „W przypadku gdyby sąd odsyłający stwierdził, że transakcja będąca przedmiotem postępowania głównego została dokonana przez J.S. w ramach zarządzania częścią jego majątku, która nie jest przeznaczona do prowadzenia działalności rolniczej, należałoby uznać, że J.S. nie działał w charakterze podatnika i że transakcja ta nie podlega opodatkowaniu.”
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że aby ocenić, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik VAT, wymagana jest każdorazowa ocena na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy. Kluczowe jest zatem ustalenie, czy w odniesieniu do danej czynności dany podmiot występuje w charakterze podatnika, czyli jako osoba angażująca profesjonalne środki na poziomie handlowca, producenta, czy też jako osoba prywatna wykonująca jedynie swoje prawo własności w stosunku do sprzedawanej nieruchomości.
Na gruncie wyroku TSUE Słaby i inni, polskie sądy i organy podatkowe opracowały szereg przesłanek, których spełnienie należy każdorazowo oceniać, przy rozważaniu, czy przy sprzedaży danej nieruchomości, sprzedawca działa jako podatnik VAT. Do wskazanych przesłanek należą:
Co więcej, wskazuje się, że aby uznać, że dany podmiot przy sprzedaży nieruchomości działa jako podatnik VAT, wystąpić powinien ciąg powyższych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia jednej lub kilku z nich (tak np. NSA w wyroku z 6 lipca 2018 r., sygn. I FSK 1986/16).
Ponadto, po wyroku Makowit badaniu powinno podlegać także to, czy sprzedawana nieruchomość stanowiła prywatny majątek sprzedawcy, czy też znajdowała się w majątku jego działalności gospodarczej.
W przedstawionym stanie faktycznym, w ocenie Wnioskodawcy, powyższe przesłanki pozostaną niespełnione.
W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, że działka 1, z których powstały finalnie Działki 1/6, 1/8 oraz 1/10, została przez niego nabyta w drodze darowizny od rodzica do majątku prywatnego, a po części także wskutek podziału współwłasności powstałej po wskazanej darowiźnie pomiędzy Wnioskodawcą i jego bratem.
Wnioskodawca nie podjął więc żadnych działań w celu nabycia nieruchomości, które można przypisać profesjonalnym handlowcom, kupującym i sprzedającym działki w sposób zawodowy. Przy nabyciu nieruchomości, Wnioskodawca działał jako osoba fizyczna, dla której „powiększenie” majątku prywatnego było rezultatem dysponowania tym aktywem przez rodzica Wnioskodawcy.
Ponadto w czasie, w którym Wnioskodawca był właścicielem Działek 1/6, 1/8 oraz 1/10, wykonywał on w stosunku do nich wyłącznie prawo własności, a Nieruchomości te przez cały czas znajdowały się w jego majątku prywatnym. W szczególności, Wnioskodawca nie wykorzystywał nieruchomości do celów działalności gospodarczej i nie służyła ona żadnej profesjonalnej działalności, jaka byłaby prowadzona przez Wnioskodawcę, w tym zwłaszcza działalności o charakterze deweloperskim lub o zbliżonej naturze (Wnioskodawca w ogóle nie wykonuje takiej działalności). W podobny sposób nieruchomości te przed zniesieniem współwłasności wykorzystywał brat Wnioskodawcy, a wcześniej także jego matka.
Jedynymi zdarzeniami, jakie dotyczyły działek były ich podziały: jeden dokonany jeszcze przez matkę Wnioskodawcy, drugi zrealizowany w wyniku przymusu, spowodowanego budową drogi oraz trzeci, który nastąpił w związku ze zniesieniem współwłasności pomiędzy Wnioskodawcą a jego bratem. Powyższe zdarzenia były więc albo niezależne od woli Wnioskodawcy i nieinicjowane przez niego albo dokonane w związku z dysponowaniem majątkiem prywatnym i chęcią jego rozdzielenia pomiędzy dwóch braci. Ponadto, także planowany, ewentualny podział Działek miałby nastąpić w związku z chęcią realizacji budowy na własne cele mieszkaniowe (względnie na cele mieszkaniowe dzieci Wnioskodawcy). Potencjalna sprzedaż reszty podzielonych działek byłaby skutkiem ubocznym czynności dokonanej w związku z rozporządzaniem majątkiem prywatnym i realizowanej na osobiste cele Wnioskodawcy.
Jak wskazano powyżej, podział, który doprowadził do budowy drogi został zrealizowany w wyniku przymusu, a więc Wnioskodawcy nie można przypisać działania, które polegałoby na wydzieleniu dróg wewnętrznych.
Ponadto, Wnioskodawca nie podejmował wobec Nieruchomości żadnych działań mających na celu ich uzbrojenie. Wnioskodawca wskazuje, że na Działkach znajdują się co prawda słupy doprowadzające elektryczność do sąsiedniej działki, ale zostały one posadowione jeszcze w czasie, w którym właścicielem Nieruchomości była matka Wnioskodawcy, bez jej zgody. Wnioskodawca nie podejmował więc żadnych działań mających na celu uzbrojenie Działek.
Wnioskodawca wskazuje, że co prawda wystąpił on z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i na potrzeby tego wniosku udzielił pełnomocnictwa do występowania w jego imieniu, niemniej głównym i zasadniczym celem tego wniosku było umożliwienie Wnioskodawcy zagospodarowania nieruchomości na użytek własny i ewentualnie dzieci Wnioskodawcy - Wnioskodawca chciałby postawić na działkach budynek mieszkalny, który służyłby jego celom mieszkaniowym (względnie, w przyszłości również celom mieszkaniowym jego dzieci).
Co więcej, jak wskazano powyżej, przesłanki uznania sprzedawcy za podatnika powinny pozostawać spełnione łącznie. Oznacza to, że nawet gdyby uznać, że Wnioskodawca spełnił przesłankę wystąpienia o decyzję o warunkach zabudowy, i tak należałoby stwierdzić, że niespełnione pozostają pozostałe warunki uznania go za podatnika VAT.
Końcowo, Wnioskodawca pragnie także podkreślić, że w stosunku do Działek nie podejmował żadnych czynności marketingowych, mających na celu reklamę Nieruchomości i doprowadzenie do ich sprzedaży - ani takich, które podjąłby podmiot profesjonalny, ani takich, które byłyby właściwe dla podmiotu prywatnego sprzedającego swój własny majątek. Co więcej, Wnioskodawca wskazuje, że również w przyszłości nie planuje dokonywać takich działań.
Mając na względzie powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę brak podjęcia przez niego jakichkolwiek działań odnośnie Działek 1/6, 1/8 oraz 1/10, które przesądzałyby o profesjonalnym charakterze ewentualnej dostawy nieruchomości, które powstałyby z podziału tych działek, potencjalna ich sprzedaż powinna zostać uznana za zrealizowaną w ramach rozporządzania majątkiem prywatnym i wykonywania uprawnień właścicielskich. Co za tym idzie, Wnioskodawca z tytułu jej dostawy nie powinien zostać uznany za podatnika VAT na gruncie ustawy o VAT.
Na marginesie, w ocenie Wnioskodawcy konkluzji tej nie zmienia fakt, iż jest on zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, prowadzącym działalność gospodarczą.
Status Wnioskodawcy jako podatnika znajduje bowiem odniesienie wyłącznie do innej strefy jego działań, niezwiązanej jakkolwiek z nieruchomością będącą przedmiotem wniosku.
Pogląd Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej („DKIS”).
Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 7 maja 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.164.2024.2.JG DKIS stwierdził, że: „Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się do treści przepisów ustawy - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja.
Co do zasady osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT. Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż działki nr 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku.
Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika bowiem taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż wskazanej we wniosku działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
Nie podjął Pan również żadnych czynności zmierzających do podniesienia wartości gruntu. Natomiast podział działki, jak również wystąpienie o warunki zabudowy w celu sprawdzenia, czy jest możliwość wybudowania na działce domu mieszkalnego na Pana własne potrzeby mieszkaniowe nie są w myśl tez wynikających z wyroku TSUE C-180/10 i 181/10 wystarczające do uznania, że w odniesieniu do sprzedaży wskazanej działki zachowa się Pan jak handlowiec”.
Podobnie, w interpretacji indywidualnej z 8 sierpnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.336.2024.3.KAK D, DKIS uznał, że: „Wskazać należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich. Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.”
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 361 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również (…):
Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
Z ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
Podobnie, podział gruntu na działki, aby w momencie sprzedaży osiągnąć wyższą cenę łączną nie jest decydująca. Nie ma również znaczenia długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Wszystkie ww. elementy mogą bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Pana wątpliwości dotyczą kwestii czy, dokonując sprzedaży części działek powstałych z podziału Działek o nr 1/6 o powierzchni 0,08 ha, 1/8 o powierzchni 0,56 ha, 1/10 o powierzchni 0,1245 ha - Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika.
Odnosząc się do Pana wątpliwości, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy planowana sprzedaż ww. działek na rzecz nabywcy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży posiadanych składników majątku, angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców, wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań ww. podmiotów, zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. podejmuje działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga jednak oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjął i podejmie Pan w odniesieniu do ww. nieruchomości, przed ich sprzedażą i ustalić czy spełnia Pan przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu tej sprzedaży.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala Pana zaangażowania w odniesieniu do przygotowania działek do sprzedaży, nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie sprzedaży opisanych we wniosku nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
Przede wszystkim, nabycie działek z których powstaną działki do sprzedaży (opisane przez Pana jako B i C) nie nastąpiło na potrzeby działalności gospodarczej. Nie prowadził Pan na tych nieruchomościach działalności gospodarczej. Działki te nigdy nie były/nie będą przedmiotem żadnych umów najmu dzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze. Służyły i po podziale służyć będą one Panu wyłącznie do celów osobistych, tj. w celach rekreacyjnych. Działki z których wydzieli Pan działki do sprzedaży nabył Pan w wyniku darowizny od matki i zniesienia współwłasności. Działki stanowią działki rolne.
W celu sprzedaży działek B i C nie będzie Pan podejmował czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości gruntu, w postaci uzbrojenia działek, budowy dróg, ogrodzenia. Nie podejmował/nie będzie Pan podejmować żadnych działań mających na celu reklamę Działek lub znalezienia na nie kupca (zakłada Pan, że sprzedaż może zostać zrealizowana na rzecz kupującego będącego osobą fizyczną lub na rzecz podmiotu kupującego prowadzącego działalność). W ramach sprzedaży działek oznaczonych jako B i C zakłada Pan, że w przypadku sprzedaży na rzecz osoby fizycznej nie będzie zawierana umowa przedwstępna. Jeśli natomiast umowa przedwstępna zostanie zawarta, nie planuje Pan ustanawiania szczególnych warunków w ewentualnej umowie / umowach przedwstępnych, które będą musiały zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży. Nie udzielił i nie planuje Pan udzielenia pełnomocnictw w zakresie czynności związanych ze sprzedażą przedmiotowych nieruchomości - zamierza przeprowadzić proces sprzedaży osobiście.
W celu podziału działek nr 1/6, 1/8 i 1/10 wystąpił Pan o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla budowy budynków mieszkalnych, jednorodzinnych, wolnostojących, gdyż oprócz sprzedaży działek B i C, na pozostałych działkach zamierza Pan pobudować na własne potrzeby dom, jak również podarować działki dzieciom. W związku z wystąpieniem o wydanie ww. decyzji, wypełnił Pan również niezbędne prawnie formalności (poprzez pełnomocnika) w postaci wystąpienia o uzyskanie warunków przyłączenia do sieci elektrycznej, wodociągowej i gazowej (ustalenie warunków przyłączenia jest wymagane w procesie uzyskania WZ). Powyższe czynności, nie powodują jednak, że w opisanych okolicznościach wystąpił taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Pana działek B i C wypełni przesłanki działalności gospodarczej. Pojedyncze czynności, tj. wydzielenie działek oraz wystąpienie dla tych działek o ww. decyzje, w celu m.in. umożliwienia budowy budynku na własne potrzeby, czy też darowania części działek na rzecz dzieci, nie mogą przesądzać, że przy sprzedaży ww. działek zachowa się Pan jak handlowiec.
Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w tym konkretnym przypadku nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Podjęte przez Pana działania należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, sprzedając działki B i C, będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym, ww. sprzedaż nie będzie podlegała ustawie o podatku od towarów i usług.
Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zgodnie z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku (np. udzielenie pełnomocnictwa, które pozwoli na podniesienie atrakcyjności nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie działek itd.), udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo