Podatnik (osoba fizyczna) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami (PKD 68.10.Z). W 2017 r. nabył do majątku prywatnego niezabudowaną nieruchomość o pow. 2,2421 ha (pastwiska i grunty rolne) wraz z udziałem w pasie dojazdowym. Nabył ją z zamiarem budowy domów dla siebie i rodziny. W 2017 r. uzyskał warunki zabudowy dla budowy dwóch budynków mieszkalnych i dwóch gospodarczych. W 2018 r. dokonał podziału na 6 działek ze względu na ukształtowanie…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży działek niezabudowanych. Uzupełnił go Pan pismem z 30 marca 2026 r. (wpływ 2 kwietnia 2026 r.) w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pan działalność gospodarczą, której przedmiotem jest m.in. działalność oznaczona kodem PKD 68.10.Z „Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek”.
W 2017 r. nabył Pan z majątku prywatnego własność niezabudowanej nieruchomości o pow. 2,2421 ha oznaczonej ewidencyjnie jako pastwiska Pslll i grunty rolne RIVa, a także udział 1/3 we własności nieruchomości stanowiącej pas dojazdowy do nieruchomości. Na działce nie prowadził Pan działalności rolniczej, ani jej nie wynajmował. Działka nie była przez nikogo uprawiana. Nabył Pan ją z zamiarem wybudowania domu lub domów dla Pana i Pana rodziny. W 2017 r. wystąpił Pan o wydanie dla niniejszej działki warunków zabudowy. Wydane warunki zabudowy dot. budowy dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz dwóch budynków gospodarczych w ramach zabudowy zagrodowej.
W 2018 r. działka uległa podziałowi na 6 działek z uwagi na jej położenie (nachylenie gruntu, konieczność wydzielenia drogi dojazdowej, część ulegająca podtopieniom). Działki nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie zostały uzbrojone, nie posiadają ogrodzenia.
Przed sprzedażą działek nie zamierza Pan występować o warunki zabudowy dla tych 6 działek. Nie zamierza Pan również uzbrajać niniejszego terenu w sieci wodociągowe, kanalizacyjne oraz sieć energetyczną. Nie podejmował Pan i nie zamierza podejmować aktywnych działań marketingowych, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, w celu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Nie udzielił i nie zamierza Pan udzielać pełnomocnictwa ani żadnych innych umocowań na rzecz podmiotów trzecich, które związane byłyby ze zbywaniem tych działek.
Nie zawarł Pan i nie zamierza zawierać przedwstępnych umów sprzedaży nieruchomości.
Działki stanowią majątek prywatny, nigdy nie były związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, ani nie były środkiem trwałym prowadzonej działalności gospodarczej. Nie były dzierżawione, przez cały okres były nieużytkowane.
Obecnie rozważa Pan możliwość sprzedaży wszystkich działek. Sprzedaż działek dotyczy majątku prywatnego i nie będzie związana z działalnością gospodarczą.
Na dzień sporządzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie sprzedał Pan ani jednej z ww. działek.
Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W roku 2006 nabył Pan mieszkanie, w którym przez wiele lat mieszkała rodzina, która je sprzedała, ponosząc opłaty za gaz, prąd i opłaty do spółdzielni. Po wybuchu wojny w Ukrainie udostępnił je Pan bezpłatnie ukraińskiej rodzinie. W roku 2024 mieszkanie zostało sprzedane.
W roku 2025 sprzedał Pan udział w mieszkaniu odziedziczonym po rodzicach. W roku 2021 nabył Pan mieszkanie, w którym Pan mieszkał. Sprzedał je Pan w roku 2023 i złożył zeznanie PIT-39.
Ww. sprzedaże dotyczyły Pana majątku prywatnego, dlatego z tego tytułu nie został rozliczony podatek VAT. W roku 2003 nabył Pan do majątku prywatnego działkę budowlaną, działka nie była i nie jest nikomu udostępniana ani wydzierżawiana.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Działki będące przedmiotem wniosku zostały nabyte przez Pana w ramach umowy kupna, zawartej w formie aktu notarialnego.
Zmiana planów dotyczących nabytych działek była związana z problemami zdrowotnymi, które spowodowały konieczność modyfikacji planowanych zamierzeń.
Działalność gospodarczą związaną z obrotem nieruchomościami prowadzi Pan od 2001 r.
Nr ewidencyjne działek: 1/1, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10. Powstały z podziału 2 działek z uwagi na ich położenie - nachylenie terenu.
Obecnie jako osoba fizyczna posiada Pan w majątku prywatnym: działkę rekreacyjną nabytą w 2006 r. oraz działkę rolną nabytą również w 2006 r. Działki te zostały nabyte do majątku prywatnego jako lokata kapitału. Nie są wykorzystywane do żadnej działalności.
Działki będące przedmiotem wniosku są niezabudowane, oznaczone ewidencyjnie jako pastwiska Pslll i grunty rolne RIVa. Działki nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie zostały uzbrojone, nie posiadają ogrodzenia.
Pytanie
Czy w planowanym zdarzeniu przyszłym sprzedaż całej nieruchomości bądź poszczególnych wchodzących w jej skład działek nie będzie traktowana jako dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu VAT i tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, sprzedaż 6 wydzielonych działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), ponieważ czynność ta nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bowiem nie zostały podjęte jakiekolwiek działania, które wskazywałyby, że występuje w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów dokonywana przez podatnika działającego w takim charakterze. Aby uznać daną osobę za podatnika, konieczne jest, aby wykonywała samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, tj. działalność polegającą m.in. na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W niniejszej sprawie działa Pan jako osoba prywatna, zbywająca składniki swojego majątku osobistego, które nie były nabyte ani wykorzystywane w celu odsprzedaży. Sprzedaż ta będzie miała charakter jednorazowy lub sporadyczny, nie jest prowadzona w sposób zorganizowany i nie nosi znamion działalności gospodarczej.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyrokach m.in.: z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 (Słaby), z 8 marca 2012 r. w sprawie C-415/10 (Kratzer), wskazał, że osoba fizyczna sprzedająca grunt należący do jej majątku prywatnego nie jest podatnikiem VAT, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a nie w ramach działalności handlowej. Podejmowanie czynności przygotowawczych o charakterze zwykłym, np. podział gruntu w celu łatwiejszej sprzedaży czy zamieszczenie ogłoszeń, nie powoduje automatycznie uznania za podatnika VAT.
Analogiczne stanowisko prezentują organy podatkowe, np.: interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 maja 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.83.2024.2.KP, interpretacja Dyrektora KIS z 19 lutego 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.30.2024.2.JM, interpretacja Dyrektora KIS z 14 czerwca 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.251.2023.2.IK.
Ze wskazanych wyżej interpretacji wynika, że jednorazowa sprzedaż kilku działek przez osobę fizyczną, bez podejmowania działań typowych dla przedsiębiorców, stanowi rozporządzanie majątkiem prywatnym i nie podlega VAT. Tym samym planowana przez Pana sprzedaż 6 działek, stanowiących część Pana majątku prywatnego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z przedstawionymi przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Właściwym natomiast jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Z orzeczenia tego wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W tym miejscu podkreślić należy również, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np. działki) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Zatem należy jeszcze raz powtórzyć, że w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek istotne jest, czy w danej sprawie w celu dokonania ich sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co skutkowałoby koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą, której przedmiotem jest m.in. „Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek”.
W 2017 r. nabył Pan w ramach umowy kupna, zawartej w formie aktu notarialnego do majątku prywatnego własność niezabudowanej nieruchomości, a także udział 1/3 we własności nieruchomości stanowiącej pas dojazdowy do nieruchomości.
W 2018 r. działki uległy podziałowi na 6 działek 1/1, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10 z uwagi na ich położenie - nachylenie terenu.
Obecnie rozważa Pan możliwość sprzedaży wszystkich działek.
Wątpliwości Pana dotyczą kwestii ustalenia, czy sprzedaż ww. działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Jak wyjaśniono wyżej w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
W odniesieniu do sprzedaży niebudowanych działek nr 1/1, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10 należy uznać, że brak jest przesłanek pozwalających uznać Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy w związku z tą transakcją. W analizowanej sprawie brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej aktywności Pana w przedmiocie sprzedaży ww. działek, które mogłyby być porównywalne do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpi bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż Nieruchomości wypełniać będzie przesłanki działalności gospodarczej. W związku z transakcją sprzedaży ww. działek nie podjął i nie podejmie Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działki będące przedmiotem sprzedaży nie były wykorzystywane przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej. Działki stanowią majątek prywatny, nigdy nie były związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, ani nie były środkiem trwałym prowadzonej działalności gospodarczej. Działki nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działki nabył Pan z zamiarem wybudowania domu lub domów dla Pana i Pana rodziny.
Od momentu nabycia działki te nie były przedmiotem dzierżawy ani najmu. Nie zamierza Pan uzbrajać niniejszego terenu w sieci wodociągowe, kanalizacyjne oraz sieć energetyczną. Działki te nie są ogrodzone. Nie podejmował Pan i nie zamierza podejmować aktywnych działań marketingowych, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, w celu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Nie udzielił i nie zamierza Pan udzielać pełnomocnictwa ani żadnych innych umocowań na rzecz podmiotów trzecich, które związane byłyby ze zbywaniem tych działek. Na działkach nie prowadził Pan działalności rolniczej, działki nie były przez nikogo uprawiane. Nie zawarł Pan i nie zamierza zawierać przedwstępnych umów sprzedaży nieruchomości. Powyższe świadczy również o tym, że pomimo prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomości na własny rachunek, sprzedaż opisanych działek nie będzie realizowana w ramach tej działalności. Dodatkowo dokonywał Pan w przeszłości sprzedaży nieruchomości lecz jak wynika z opisu sprawy nieruchomości te były wykorzystywane przez Pana w ramach majątku osobistego.
Jedynymi działaniami jakie Pan podjął to wystąpił Pan w 2017 r. o wydanie dla działek przed ich podziałem warunków zabudowy. Wydane warunki zabudowy dotyczyły budowy dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz dwóch budynków gospodarczych w ramach zabudowy zagrodowej. Natomiast w roku 2018 dokonał Pan podziału dwóch działek na 6. Czynności tych nie można potraktować jako działalność handlową.
Analizując powyższe przepisy w odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy, wskazać trzeba, że działania podejmowane przez Pana należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedając ww. działki skorzysta Pan z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, gdyż nie wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w stosunku do tej transakcji. W konsekwencji sprzedaż ww. działek (pojedynczo lub w całości) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Informujemy ponadto, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pan sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo