Interpretacja 0114-KDIP1-3.4012.159.2026.4.KP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 19 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT planowanej sprzedaży kolekcji filatelistycznej i numizmatycznej odziedziczonej w spadku.

Uzupełniła go Pani pismem z 2 kwietnia 2026 r. (wpływ 10 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca jest emerytką i nie prowadzi i nigdy nie prowadziła zarejestrowanej działalności gospodarczej. Nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

Wnioskodawca wszedł w posiadanie kolekcji znaczków pocztowych (filatelistyka) oraz monet i banknotów (numizmatyka) w drodze spadkobrania po zmarłym krewnym. Nabycie spadku zostało potwierdzone stosownym dokumentem (akt poświadczenia dziedziczenia / postanowienie sądu). Wnioskodawca dopełnił obowiązków zgłoszeniowych.

Przedmiotem sprzedaży są wyłącznie ruchomości wchodzące w skład odziedziczonej masy spadkowej. Kolekcja była gromadzona przez Spadkodawcę przez kilkadziesiąt lat. Wszystkie sprzedawane przedmioty znajdowały się w posiadaniu Spadkodawcy przez okres znacznie przekraczający 6 miesięcy (w większości ponad 5 lat) przed jego śmiercią. Zbiór charakteryzuje się dużym rozdrobnieniem (tysiące drobnych elementów o niskiej wartości jednostkowej).

Wnioskodawca podjął decyzję o sukcesywnej wyprzedaży majątku za pośrednictwem platform handlowych ((…), (…), (…)). Proces ten charakteryzuje się następującymi cechami, wykluczającymi zorganizowany charakter działalności:

1.  Brak profesjonalizmu i wiedzy specjalistycznej: Wnioskodawca nie jest filatelistą ani numizmatykiem, nie posiada wiedzy eksperckiej. Wycena przedmiotów dokonywana jest w sposób amatorski, wyłącznie poprzez porównanie z cenami na zakończonych aukcjach internetowych (w tym historycznych).

2.  Sposób prezentacji oferty: Opisy aukcji tworzone są w oparciu o proste, powtarzalne szablony tekstowe. Zdjęcia przedmiotów wykonywane są amatorskim sprzętem (telefonem komórkowym/ smartfonem), bez użycia profesjonalnego oświetlenia, namiotów bezcieniowych czy statywów.

3.  Brak nakładów i kosztów: Wnioskodawca nie ponosi żadnych wydatków inwestycyjnych. Nie są zakupywane żadne materiały, urządzenia czy usługi, które byłyby zaliczane w koszty uzyskania przychodu (gdyż działalność nie jest prowadzona). Przedmioty nie są poddawane procesom uszlachetniania, czyszczenia, renowacji ani profesjonalnemu gradingowi (ocenie stanu zachowania) przez podmioty zewnętrzne. Sprzedawane są w stanie, w jakim zostały odziedziczone.

4.  Brak zaplecza magazynowego: Z uwagi na niewielką objętość fizyczną przedmiotów (klasery, albumy), są one przechowywane w mieszkaniu prywatnym. Wnioskodawca nie ponosi kosztów magazynowania. Niesprzedane na aukcji przedmioty nie generują strat ani kosztów utrzymania - są po prostu wystawiane ponownie w późniejszym terminie.

5.  Rozliczenia finansowe: Wszelkie wpływy ze sprzedaży kierowane są bezpośrednio na prywatny rachunek bankowy (ROR) Wnioskodawcy, służący do celów osobistych. Wnioskodawca nie posiada wydzielonego rachunku firmowego na cel przyjmowania zapłaty za sprzedane ruchomości.

6.  Wyłączność konta: Konto na platformie sprzedażowej wykorzystywane jest wyłącznie do upłynnienia odziedziczonej kolekcji. Nie jest prowadzone łączenie sprzedaży spadku z handlem innymi towarami.

Długotrwały okres sprzedaży nie wynika z chęci uczynienia z niej stałego źródła zarobkowania, lecz jest wymuszony specyfiką rynku kolekcjonerskiego i koniecznością racjonalnego gospodarowania majątkiem prywatnym. Nagłe wprowadzenie na rynek (podaż) dużej liczby specyficznych walorów (znaczków, monet) w jednym momencie doprowadziłoby do drastycznego spadku ich cen (załamania rynku dla danej kategorii) lub braku zainteresowania kupujących. Rozłożenie sprzedaży w czasie jest więc jedynym sposobem na zbycie majątku po cenach rynkowych, bez działania na własną szkodę.

Celem jest ostateczne wyzbycie się majątku i zamiana rzeczy na środki pieniężne służące zaspokojeniu potrzeb osobistych. Wnioskodawca nie dokupuje nowych walorów w celu dalszej odsprzedaży (brak tzw. „obrotu”).

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca nie dokonywał w przeszłości zorganizowanej sprzedaży innych przedmiotów kolekcjonerskich. W przeszłości podejmował jedynie sporadyczne czynności polegające na wyzbywaniu się zbędnego majątku osobistego (np. używana odzież, przeczytane książki), co stanowiło zwykły zarząd majątkiem prywatnym.

Wnioskodawca nie dokupuje nowych walorów w celu dalszej odsprzedaży. Działania ograniczają się wyłącznie do wyprzedaży odziedziczonej masy spadkowej.

Sprzedaż nie następuje i nie będzie następowała w warunkach definicyjnych działalności gospodarczej:

1.  Nie w celach zarobkowych (w ujęciu gospodarczym): Celem nie jest zapewnienie stałego, zorganizowanego dochodu zarobkowego, lecz ostateczne wyzbycie się majątku i zamiana rzeczy na środki pieniężne służące zaspokojeniu potrzeb osobistych Wnioskodawcy. Sprzedaż ma charakter majątkowy (likwidacyjny).

2.  Nie w sposób ciągły: Wnioskodawca nie ma zamiaru powtarzania tych czynności w celu stworzenia stałego źródła dochodu. Długotrwały okres sprzedaży i jej rozłożenie w czasie wynika wyłącznie ze specyfiki rynku (uniknięcie drastycznego spadku cen, tzw. załamania rynku przy dużej podaży). Z chwilą wyprzedania ostatniego elementu spadku, aktywność ta definitywnie wygaśnie.

3.  Nie w sposób zorganizowany: Działania nie są sformalizowane. Wnioskodawca nie posiada biura, magazynu, nie zatrudnia pracowników. Czynności wykonywane są z użyciem amatorskich środków (zdjęcia wykonywane telefonem komórkowym, bez profesjonalnego oświetlenia) z mieszkania prywatnego.

Wnioskodawca nie podejmuje i nie będzie podejmować żadnych profesjonalnych działań marketingowych ani reklamowych. Korzysta wyłącznie z podstawowych, darmowych lub standardowych funkcji udostępnianych przez platformy typu (…) dla zwykłych użytkowników, polegających na zwykłym wystawieniu przedmiotu z prostym, szablonowym opisem.

Od momentu nabycia spadku aż do momentu rozpoczęcia sprzedaży, kolekcja nie była w żaden sposób wykorzystywana komercyjnie ani użytkowo. Przedmioty, z uwagi na niewielką objętość (klasery, albumy), były i są wyłącznie przechowywane w prywatnym mieszkaniu. Nie były wypożyczane, udostępniane na wystawach komercyjnych ani nie generowały żadnych pożytków.

Pytanie

Czy w okolicznościach przedstawionego stanu faktycznego, dokonując sprzedaży odziedziczonych ruchomości (kolekcji filatelistycznej i numizmatycznej), Wnioskodawca działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym, czy przedmiotowa sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż składników majątku osobistego (odziedziczonej kolekcji) nie nosi znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a Wnioskodawca z tytułu tych czynności nie działa w charakterze podatnika VAT. W konsekwencji, sprzedaż ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. Definicja działalności gospodarczej zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców.

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (m.in. wyrok w sprawie C-230/94 Enkler) oraz polskich sądów ugruntowany jest pogląd, że zwykłe wykonywanie prawa własności nie może samo z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Aby osoba fizyczna została uznana za podatnika VAT z tytułu sprzedaży majątku prywatnego, musi podejmować aktywne działania w zakresie obrotu, angażując środki podobne do tych, jakie wykorzystują profesjonalni handlowcy.

Przejawem takiej aktywności handlowej (tzw. „aktywnego handlowca”) byłoby np.:

a)  nabywanie towarów w celu ich odsprzedaży z zyskiem;

b)  prowadzenie zorganizowanych działań marketingowych i reklamowych;

c)  posiadanie zaplecza handlowego (magazyn, biuro).

Wnioskodawca nie podejmuje żadnych z powyższych działań. Towar nie jest nabywany (pochodzi ze spadku), nie są prowadzone płatne działania marketingowe, a sprzedaż odbywa się w ramach zarządu majątkiem prywatnym przy wykorzystaniu zasobów domowych. Sama liczba transakcji czy ich wartość, przy braku cech zorganizowania i profesjonalizmu, nie przesądza o statusie podatnika VAT. Wobec powyższego, czynności te pozostają poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwaną dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak stanowi art. 2 ust. 6 ustawy:

Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie towarów dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podkreślić należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania rzeczy dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży towarów jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Należy mieć też na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny, musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych.

Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do celów prywatnych.

„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Zasadniczo, jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W kontekście powyższego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Ponadto przyjęcie, że dany podmiot działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową – profesjonalną (wyrok WSA w Warszawie z 26 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 2798/18).

Z kolei, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 października 2007 r., sygn. I FPS 3/07, stwierdził m.in., że „(...) przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód. Ani formalny status danego podmiotu, jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzić o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług”.

NSA odnosząc się do sprzedaży przez osobę majątku prywatnego, podniósł, że jeśli taka czynność została dokonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to z tytułu dokonania tej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. W ocenie składu orzekającego w przypadku, gdy majątek nabywany był „na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem na działalność handlową, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości, jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika podatku od towarów i usług”.

Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik VAT, każdorazowo wymaga oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Tak więc, rozważenia wymaga kwestia, czy w okolicznościach towarzyszących niniejszej sprawie, dokonując sprzedaży przedmiotów składających się na kolekcje, prowadzi Pan działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT i działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jest Pani emerytką i nie prowadzi i nigdy nie prowadziła zarejestrowanej działalności gospodarczej. Nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Weszła Pani w posiadanie kolekcji znaczków pocztowych (filatelistyka) oraz monet i banknotów (numizmatyka) w drodze spadkobrania po zmarłym krewnym.

Przedmiotem sprzedaży są wyłącznie ruchomości wchodzące w skład odziedziczonej masy spadkowej. Kolekcja była gromadzona przez Spadkodawcę przez kilkadziesiąt lat. Zbiór charakteryzuje się dużym rozdrobnieniem (tysiące drobnych elementów o niskiej wartości jednostkowej), w związku z tym sprzedaży dokona Pani w sukcesywnie. Nie dokonywała Pani w przeszłości zorganizowanej sprzedaży innych przedmiotów kolekcjonerskich. W przeszłości podejmowała Pani jedynie sporadyczne czynności polegające na wyzbywaniu się zbędnego majątku osobistego (np. używana odzież, przeczytane książki), co stanowiło zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Nie dokupuje Pani nowych walorów w celu dalszej odsprzedaży. Nie podejmuje i nie będzie Pani podejmować żadnych profesjonalnych działań marketingowych ani reklamowych. Korzysta Pani wyłącznie z podstawowych, darmowych lub standardowych funkcji udostępnianych przez platformy typu (…) dla zwykłych użytkowników, polegających na zwykłym wystawieniu przedmiotu z prostym, szablonowym opisem.

Od momentu nabycia spadku aż do momentu rozpoczęcia sprzedaży, kolekcja nie była w żaden sposób wykorzystywana komercyjnie ani użytkowo. Przedmioty, z uwagi na niewielką objętość (klasery, albumy), były i są wyłącznie przechowywane w prywatnym mieszkaniu. Nie były wypożyczane, udostępniane na wystawach komercyjnych ani nie generowały żadnych pożytków.

Pani wątpliwości dotyczą kwestii podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT, sprzedaży odziedziczonych ruchomości (kolekcji filatelistycznej i numizmatycznej).

Aby odpowiedzieć na zadane pytanie należy w pierwszej kolejności ustalić, czy z tytułu planowanej sprzedaży odziedziczonych ruchomości (kolekcji filatelistycznej i numizmatycznej), będzie Pani działała jako podatnik podatku VAT, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z wyżej cytowanymi przepisami podmiot dokonujący dostawy towarów będzie podatnikiem podatku od towarów i usług wówczas, gdy dostawa ta będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Należy wskazać, iż całokształt Pani działań związany ze sprzedażą odziedziczonych ruchomości (kolekcji filatelistycznej i numizmatycznej), należących do Pani nie pozwala stwierdzić, że sprzedaż ta będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Przedmiotem sprzedaży będą wyłącznie towary wchodzące w skład odziedziczonej przez Panią masy spadkowej. Towary te nie były przez Panią wykorzystane w celach zarobkowych, tj. nie były wypożyczane, udostępniane na wystawach komercyjnych. W celu sprzedaży nie podejmuje i nie będzie Pani podejmować żadnych profesjonalnych działań marketingowych ani reklamowych. Sprzedaż nastąpi na platformach typu (…) dla zwykłych użytkowników i nie będzie nakierowana na zysk, tylko na wyprzedanie odziedziczonego majątku. Wycena tych dóbr zostanie dokonana przez Panią na podstawie zakończonych aukcji podobnego asortymentu. W celu przygotowania do sprzedaży kolekcji filatelistycznej i numizmatycznej nie będzie Pani ponosiła żadnych nakładów inwestycyjnych. Towary te nie będą poddane procesom czyszczenia, renowacji itp., były przechowywane w Pani mieszkaniu. Sprzedaż ta nastąpi wprawdzie w pewnym okresie czasu, jednakże podyktowane to będzie specyfiką rynku kolekcjonerskiego i koniecznością racjonalnego zarządzania majątkiem prywatnym.

Nie można zatem stwierdzić, że w opisanych okolicznościach będzie Pani wykorzystywać majątek przeznaczony do sprzedaży w sposób ciągły do celów zarobkowych i że będzie Pani w związku z tą sprzedażą zachowywać się jak handlowiec. Sprzedaż za pośrednictwem portali internetowych, w tej konkretnej sprawie, nie wykracza poza normalny zarząd własnym majątkiem, (sprzedaż kolekcji filatelistycznej i numizmatycznej odziedziczonej w spadku). Zatem sprzedaż ta nie nosi znamion profesjonalnego i zorganizowanego obrotu i stanowi zarząd majątkiem prywatnym.

Biorąc pod uwagę powyższe, sprzedaż kolekcji filatelistycznej i numizmatycznej odziedziczonej w spadku w opisanych okolicznościach dokonywana będzie przez Panią w ramach zarządu majątkiem osobistym. Oznacza to, że ww. sprzedaż nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani nie będzie działała w tym zakresie jako podatnik na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym, sprzedaż kolekcji filatelistycznej i numizmatycznej odziedziczonej w spadku nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W związku z powyższym, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.