Możliwość zobowiązania umownego operatora płatności, na podstawie art. 111 ust. 3b ustawy, do ewidencjonowania całej wartości Opłat podstawowych pobieranych od Korzystających przy użyciu kas rejestrujących należących do operatora płatności i w związku z tym braku obowiązku samodzielnego ewidencjonowania takiej sprzedaży przez Wnioskodawcę.
Spółka z o.o. świadczy usługi zarządzania miejscami parkingowymi, gdzie użytkownicy płacą opłaty podstawowe za parkowanie przez parkomaty lub aplikacje. Spółka współpracuje z operatorami płatności, którzy przyjmują płatności przez aplikacje i przekazują je spółce po potrąceniu prowizji. Spółka zamierza aneksować umowy z operatorami, aby ci prowadzili sprzedaż usług parkingowych w imieniu i na rzecz spółki,…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący możliwości zobowiązania umownego operatora płatności, na podstawie art. 111 ust. 3b ustawy, do ewidencjonowania całej wartości Opłat podstawowych pobieranych od Korzystających przy użyciu kas rejestrujących należących do operatora płatności i w związku z tym braku obowiązku samodzielnego ewidencjonowania takiej sprzedaży przez Państwa.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” albo „Spółka”) jest spółką prawa polskiego i polskim rezydentem podatkowym, zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).
Spółka świadczy na terenie Polski usługi zarządzania miejscami parkingowymi w wykonaniu umów zawartych z właścicielami gruntów. Korzystający, poprzez wjazd samochodem na parking, zawiera umowę najmu miejsca parkingowego z Wnioskodawcą na warunkach określonych w Regulaminie („Regulamin”). Regulamin parkingu umieszczony jest przy wjeździe na parking oraz przy parkometrze. Zawiera on informacje o egzekwowaniu nieprzestrzegania zasad korzystania z parkingu.
Opłata parkingowa (dalej: „Opłata podstawowa”) stanowi czynsz należny z tytułu zawarcia umowy najmu i jest wynagrodzeniem za świadczoną usługę.
Jednocześnie Regulamin przewiduje, że w przypadku niezaakceptowania zasad Regulaminu Korzystający powinien niezwłocznie opuścić teren parkingu, co jest równoważne z odstąpieniem od umowy korzystania z miejsca parkingowego.
W przypadku wykonania prawa odstąpienia od umowy najmu jest ona uważana za niezawartą.
Wysokość Opłaty podstawowej jest ściśle zależna od długości postoju pojazdu na parkingu a informacja o nim umieszczona jest na urządzeniu parkingowym (parkomacie) oraz zawarta w cenniku umieszczonym przy wjeździe na teren parkingu. Korzystający mają bardzo często prawo do bezpłatnego początkowego czasu parkowania np. przez pierwsze 30 lub 120 minut, w zależności od treści umów podpisanych z właścicielem lub zarządcą nieruchomości. Czas parkowania podlega opłacie zgodnie z cennikiem a przekroczenie tego czasu, niewniesienie opłaty w ogóle lub naruszenie innych punktów Regulaminu wiąże się z koniecznością zapłaty Opłaty dodatkowej.
Miejsca parkingowe udostępniane są za odpłatnością pobieraną przy użyciu parkomatów lub aplikacji poprzez wykupienie biletu. W przypadku korzystania z parkomatu, użytkownik parkingu niezwłocznie po zaparkowaniu samochodu powinien określić czas postoju i - zgodnie z Regulaminem - pobrać z parkomatu bilet za cały ten okres, tj. od momentu zaparkowania do momentu zwolnienia miejsca parkingowego i wyjazdu z parkingu.
Opłaty za parkowanie wnoszone są z góry za cały deklarowany łączny czas postoju, niezwłocznie po przybyciu na parking.
W przypadku korzystania z aplikacji, użytkownik parkingu niezwłocznie po zaparkowaniu samochodu powinien określić czas postoju i uiścić za pomocą aplikacji opłatę z góry za cały czas postoju.
Jak wskazano powyżej, Opłata podstawowa może być wniesiona przez Korzystającego przy użyciu aplikacji. Spółka podpisała z kilkoma operatorami płatności umowy o współpracę, w ramach których Korzystający mogą dokonywać płatności za parkowanie za pośrednictwem aplikacji oferowanej przez danego operatora płatności. W takim przypadku zakup usługi najmu miejsca parkingowego dokonywany jest za pośrednictwem stosownej aplikacji, a operator płatności jest zobowiązany przyjąć płatność i następnie przekazać ją Wnioskodawcy - po potrąceniu należnej mu prowizji. Szczegółowe zasady naliczania prowizji i wzajemnych rozliczeń pomiędzy Spółką a operatorem płatności uregulowane są w umowie.
Wnioskodawca zamierza aneksować umowy z operatorami płatności w taki sposób, aby wynikało z nich wyraźnie, że:
· prowadzą oni sprzedaż usług parkingowych w imieniu i na rzecz Spółki,
· wynagrodzenie operatorów ma formę prowizyjną,
· przyjmują oni zobowiązanie do prowadzenia ewidencji fiskalnej takiej sprzedaży na podstawie art. 111 ust. 3b ustawy o VAT.
Wnioskodawca zakłada dla potrzeb niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, że w przypadku, gdy dokonującym Opłaty podstawowej przy użyciu aplikacji jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, na Spółce jako na świadczącym usługę parkowania, ciąży obowiązek fiskalizacji Opłat podstawowych.
Pytanie
Czy Wnioskodawca może, na podstawie art. 111 ust. 3b ustawy o VAT, zobowiązać umownie operatora płatności do ewidencjonowania całej wartości Opłat podstawowych pobieranych od Korzystających, przy użyciu kas rejestrujących należących do operatora płatności, i czy w takim przypadku Wnioskodawca wolny będzie od obowiązku samodzielnego ewidencjonowania tejże sprzedaży przy użyciu własnych kas rejestrujących?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, może On, na podstawie art. 111 ust. 3b ustawy o VAT, zobowiązać umownie operatora płatności do ewidencjonowania całej wartości Opłat podstawowych pobieranych od Korzystających przy użyciu kas rejestrujących należących do operatora płatności i jednocześnie nie będzie On zobowiązany do samodzielnego ewidencjonowania tejże sprzedaży przy użyciu własnych kas rejestrujących.
Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Z kolei zgodnie z art. 111 ust. 3b ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innej umowy o podobnym charakterze albo marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganej przez nich wysokości podstawy opodatkowania i podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.
Cytowany wyżej przepis przewiduje zatem, że w przypadku, gdy mamy do czynienia z pośrednikiem/zleceniobiorcą, który jest wynagradzany w formie prowizyjnej za sprzedaż prowadzoną na rzecz lub w imieniu innego podatnika, podmiot ten może zostać zobowiązany do fiskalizacji całej wartości sprzedaży prowadzonej na rzecz lub w imieniu tego innego podatnika.
Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2025 r. poz. 845; dalej: Rozporządzenie), podatnik, który ma obowiązek prowadzenia ewidencji, zlecając wykonywanie sprzedaży innemu podmiotowi, przekazuje kasę powierzoną lub zobowiązuje go do prowadzenia ewidencji sprzedaży na swoją rzecz lub w swoim imieniu przy użyciu kasy własnej tego podmiotu.
Zarazem w myśl § 5 ust. 3 Rozporządzenia, przekazanie innemu podmiotowi kasy powierzonej w celu prowadzenia ewidencji lub zobowiązanie innego podmiotu do prowadzenia ewidencji przy użyciu nabytej przez ten podmiot kasy własnej, następuje na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej.
Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego Spółka podpisała z kilkoma operatorami płatności umowy o współpracę, w ramach których Korzystający mogą dokonywać płatności za parkowanie za pośrednictwem aplikacji oferowanej przez danego operatora płatności. W takim przypadku zakup usługi parkowania dokonywany jest za pośrednictwem stosownej aplikacji, a operator płatności jest zobowiązany przyjąć płatność i następnie przekazać ją Wnioskodawcy - po potrąceniu należnej mu prowizji. Szczegółowe zasady naliczania prowizji i wzajemnych rozliczeń pomiędzy Spółką a operatorem płatności uregulowane są w umowie.
Zdaniem Spółki, jeżeli więc Ona w przyszłości aneksuje umowy z ww. operatorami (w formie pisemnej), w taki sposób, aby wynikało z nich wprost, że:
· operatorzy prowadzą sprzedaż usług parkingowych w imieniu i na rzecz Spółki,
· wynagrodzenie operatora ma formę prowizyjną,
· przyjmują oni zobowiązanie do prowadzenia ewidencji fiskalnej takiej sprzedaży na podstawie art. 111 ust. 3b ustawy o VAT,
nie będzie Ona wówczas zobowiązana do samodzielnego ewidencjonowania przy użyciu kas rejestrujących sprzedaży usług parkingowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, opłaconych za pośrednictwem aplikacji należących do operatorów. W takim przypadku podmiotem zobowiązanym do ewidencjonowania całej wartości Opłat podstawowych pobieranych od Korzystających, przy użyciu własnych kas rejestrujących, będzie operator płatności.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zauważyć, że interpretacja nie rozstrzyga, czy w przypadku, gdy dokonującym Opłaty podstawowej tj. sprzedaży usług parkingowych przy użyciu aplikacji jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, na Państwa Spółce jako na świadczącym usługę najmu miejsca parkingowego, ciąży obowiązek ewidencji ww. sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej. Takie założenie przyjęli Państwo dla potrzeb niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Zatem dla potrzeb rozstrzygnięcia Państwa wątpliwości tj. zobowiązania umownego operatora płatności do ewidencjonowania całej wartości sprzedaży usług parkingowych pobieranych od Korzystających, przy użyciu kas rejestrujących należących do Operatora płatności powyższe założenie stanowi element opisu zdarzenia przyszłego.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (...).
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy:
W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Powyższe oznacza, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane, niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie.
Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy.
Stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy:
Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Przepis ten określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem kryterium decydującym o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy towarów lub wykonywanych przez podatnika świadczeń.
Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 1 i 7 ustawy:
Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:
1) wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
a) w postaci papierowej lub
b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych;
7) stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b.
W myśl art. 111 ust. 3b ustawy:
Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innej umowy o podobnym charakterze albo marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganej przez nich wysokości podstawy opodatkowania i podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.
Podatnicy dokonujący sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są zobowiązani do przestrzegania zasad zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 845), zwanego dalej „rozporządzeniem”.
W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:
Podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po dokonaniu jej fiskalizacji.
Stosownie do § 2 pkt 6), 8), 9) i 17) rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
· innym podmiocie - rozumie się przez to agenta, zleceniobiorcę, pośrednika lub inną osobę, która na podstawie umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innej umowy o podobnym charakterze dokonuje sprzedaży i prowadzi ewidencję tej sprzedaży w imieniu lub na rzecz podatnika obowiązanego do prowadzenia ewidencji (pkt 6);
· kasie powierzonej – rozumie się przez to kasę nabytą przez podatnika obowiązanego do prowadzenia ewidencji przy jej użyciu, który na podstawie umowy przekazuje ją innemu podmiotowi do prowadzenia ewidencji sprzedaży wyłącznie na rzecz lub w imieniu tego podatnika (pkt 8);
· kasie własnej – rozumie się przez to kasę nabytą przez podatnika obowiązanego do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży przy jej użyciu albo kasę nabytą do prowadzenia ewidencji sprzedaży własnej i prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników (pkt 9);
· paragonie fiskalnym albo fakturze – rozumie się przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy i wydawany nabywcy podczas sprzedaży, potwierdzający dokonanie sprzedaży (pkt 17).
Unormowania dotyczące podatników wykonujących czynności w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze, zawarto w § 5 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących.
W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia:
Podatnik, który ma obowiązek prowadzenia ewidencji, zlecając wykonywanie sprzedaży innemu podmiotowi, przekazuje kasę powierzoną lub zobowiązuje go do prowadzenia ewidencji sprzedaży na swoją rzecz lub w swoim imieniu przy użyciu kasy własnej tego podmiotu.
Stosownie do § 5 ust. 2 rozporządzenia:
W przypadku gdy inny podmiot jest obowiązany również do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, ujmuje w ewidencji przy użyciu kasy własnej na potrzeby obliczenia osiąganej przez siebie wartości sprzedaży i wysokości podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej i prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.
Ponadto w myśl § 5 ust. 3 rozporządzenia:
Przekazanie innemu podmiotowi kasy powierzonej w celu prowadzenia ewidencji lub zobowiązanie innego podmiotu do prowadzenia ewidencji przy użyciu nabytej przez ten podmiot kasy własnej, następuje na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej.
Jak wynika z powołanych przepisów dotyczących ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej, co do zasady pośrednik, który obok sprzedaży towarów/usług zleceniodawcy dokonuje sprzedaży towarów/usług własnych, w sytuacji gdy ciąży na nim obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy użyciu kasy rejestrującej, ma również obowiązek ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej obrotu z tytułu sprzedaży towarów/usług zleceniodawcy.
Jednocześnie przepisy te wskazują, że to zleceniodawca, który ma obowiązek prowadzenia ewidencji, zlecając wykonywanie sprzedaży innemu podmiotowi (pośrednikowi), zobowiązuje go do prowadzenia ewidencji na swoją rzecz lub w swoim imieniu przy zastosowaniu kasy własnej tego podmiotu. Zobowiązanie innego podmiotu do prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kasy własnej następuje na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej. Należy jednak zauważyć, że obowiązek ewidencjonowania przez pośrednika sprzedaży dokonywanej w imieniu i na rzecz zleceniodawcy, uwarunkowany jest wystąpieniem tego obowiązku u zleceniodawcy.
W tym miejscu należy wskazać, że jedną z podstawowych zasad systemu prawnego w Polsce jest swoboda umów wyrażoną w art. 3531 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:
Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Swoboda umów to zasada prawa zobowiązań polegająca na przyznaniu podmiotom prawnym ogólnej możliwości zawierania i kształtowania treści umów w granicach zakreślonych przez prawo.
Analizując powyższe należy wskazać na zasady obrotu gospodarczego, które zezwalają na istnienie różnych form prawnych zawieranych umów. Co oznacza, że nie istnieją przeszkody prawne do swobodnego kształtowania stosunków umownych pomiędzy stronami tych umów, o ile umowy te nie naruszają bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa i zasad współżycia społecznego.
Z opisu sprawy wynika, że świadczą Państwo usługi zarządzania miejscami parkingowymi w wykonaniu umów zawartych z właścicielami gruntów.
Korzystający poprzez wjazd na parking zawiera z Państwem umowę najmu miejsca parkingowego na warunkach określonych w Regulaminie. W przypadku niezaakceptowania zasad Regulaminu Korzystający powinien niezwłocznie opuścić teren parkingu. W zamian za skorzystanie z miejsca parkingowego Korzystający wnosi Opłatę podstawową zależną od długości postoju na parkingu, a informacja o nim umieszczona jest na parkomacie oraz zawarta jest w cenniku umieszczonym na wjeździe na teren parkingu. Przekroczenie tego czasu wiąże się z koniecznością zapłaty Opłaty dodatkowej tj. sprzedaży usług parkingowych. Korzystający bardzo często ma możliwości również z bezpłatnego korzystania z miejsca parkingowego przez np. pierwsze 30 min.
Miejsca parkingowe udostępniane są za odpłatnością pobieraną przy użyciu parkomatów lub poprzez wykupienie biletu w aplikacji.
Podpisali Państwo z kilkoma operatorami płatności umowę o współpracę, w ramach których Korzystający mogą dokonywać płatności za parkowanie za pośrednictwem aplikacji oferowanej przez danego operatora. W takim przypadku operator płatności jest zobowiązany przyjąć płatność i - po potrąceniu należnej operatorowi prowizji - następnie przekazać ją Państwu według zasad uregulowanych w umowach zawartych między stronami.
Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zobowiązania umownego operatora płatności, na podstawie art. 111 ust. 3b ustawy, do ewidencjonowania całej wartości sprzedaży usług parkingowych pobieranych od Korzystających przy użyciu kas rejestrujących należących do operatora płatności i w związku z tym uznania, że nie będziecie Państwo zobowiązani do samodzielnego ewidencjonowania takiej sprzedaży.
Mając na uwadze art. 111 ust. 3b ustawy wskazać należy, że przepis ten, ustanawia wyjątek od zasady ogólnej i wskazuje, że podatnicy świadczący usługi m.in. na podstawie umowy pośrednictwa oprócz sprzedaży własnej, mogą rejestrować na własnej kasie (należącej do operatora płatności) sprzedaż prowadzoną na rzecz lub w imieniu innych podatników. Co oznacza wówczas, że obrotem podlegającym ewidencjonowaniu przy zastosowaniu kasy rejestrującej jest cała wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników. Jednocześnie należy zauważyć, że § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących stanowi, że podatnik obowiązany do zastosowania ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej może zobowiązać np. pośrednika do prowadzenia takiej ewidencji sprzedaży na swoją rzecz lub w swoim imieniu przy użyciu kasy pośrednika.
Zaznaczyć ponownie należy, że z opisu sprawy wynika Państwa założenie, że za świadczenie usług najmu miejsca parkingowego ciąży na Państwu obowiązek fiskalizacji Opłat podstawowych tj. sprzedaży usług parkingowych w sytuacji, gdy dokonującym tej Opłaty jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Obecnie zamierzają Państwo aneksować umowy w taki sposób, aby wyraźnie wynikało z nich, że operatorzy płatności prowadzić będą sprzedaż ww. usług w Państwa imieniu i na Państwa rzecz. Wynagrodzenie operatorów płatności będzie miało formę prowizyjną. Operator płatności na podstawie aneksowanej umowy zostanie zobowiązany przez Państwa do prowadzenia ewidencji sprzedaży usług parkingowych za pomocą kasy fiskalnej na podstawie art. 111 ust. 3b ustawy przy użyciu kas rejestrujących należących do operatora płatności.
Mając na względzie przedstawiony w złożonym wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro i Państwo i operatorzy płatności będziecie zobowiązani do ewidencjonowania sprzedaży na rzecz osób fizycznych za pomocą kasy rejestrującej i z zawartej w formie pisemnej umowy wynikać będzie, że Państwo, jako zleceniodawca, zobowiążecie operatorów płatności do ewidencjonowania sprzedaży usług najmu miejsc parkingowych w Państwa imieniu i na Państwa rzecz za pośrednictwem kas rejestrujących należących do operatorów płatności, to spełnione zostaną warunki o których mowa w art. 111 ust. 3b ustawy w związku z § 5 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących.
W związku z tym, nie będzie na Państwa Spółce ciążył obowiązek ewidencjonowania sprzedaży świadczonych usług parkingowych za pomocą kasy rejestrującej, gdyż w Państwa imieniu i na Państwa rzecz ewidencji tej dokonywać będzie operator płatności. Należy również zaznaczyć, że to operator płatności - w sytuacji podpisania z Państwem umowy i aneksu do umowy - będzie zobowiązany do ewidencji całej sprzedaży związanej ze świadczeniem ww. usług za pomocą kasy fiskalnej należącej do operatora płatności.
Państwa stanowisko uznaję zatem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jestem zatem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Końcowo ponownie podkreślam zatem, że interpretacja nie rozstrzyga, czy mają Państwo obowiązek ewidencjonowania sprzedaży Opłat podstawowych dotyczących świadczenia usług najmu miejsc parkingowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej za pomocą kasy rejestrującej. Powyższe – w myśl Państwa założenia - przyjęto jako element opisu zdarzenia przyszłego i nie było przedmiotem oceny.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo