Obowiązek ewidencjonowania za pomocą kasy fiskalnej sprzedaży w stacjonarnym punkcie gastronomicznym oraz braku takiego obowiązku w mobilnym punkcie gastronomicznym.
Podatnik prowadzi działalność gastronomiczną w formie mobilnego punktu gastronomicznego, korzystając ze zwolnienia z obowiązku posiadania kasy fiskalnej z uwagi na limit obrotów 20 000 zł. Planuje rozszerzenie działalności o stacjonarny punkt gastronomiczny w parku – drewniany domek, który będzie otwarty od maja do września 2026 r. Punkt ten ma stałe miejsce, a jego przemieszczenie wymaga użycia dźwigu lub wózka widłowego. Podatnik pyta, czy od momentu otwarcia…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy fiskalnej sprzedaży w stacjonarnym punkcie gastronomicznym oraz braku takiego obowiązku w mobilnym punkcie gastronomicznym. Uzupełnił go Pan pismem z 28 marca 2026 r. oraz pismem z 10 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pan działalność gastronomiczną w formie mobilnego punktu gastronomicznego.
W 2026 r. planuje Pan rozszerzyć działalność o dodatkowy punkt stacjonarny, zlokalizowany w parku. Będzie to domek drewniany, który zostanie otwarty w miesiącach maj-czerwiec 2026 r. Plac na którym będzie stał domek jest miasta i będzie dzierżawiony.
Obecnie jest Pan na podatkowej książce przychodów i rozchodów i korzysta Pan z limitu 20 000 zł, co zwalnia Pana z obowiązku posiadania kasy fiskalnej.
Zaznacza Pan, że działalność jest sezonowa, a sprzedaż w obu punktach będzie dotyczyła gastronomii.
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pan działalność mobilną sezonową, którą wznowił Pan od 2 kwietnia 2026 r. Zazwyczaj prowadzi Pan działalność od kwietnia do końca września.
Klasyfikacja PKWiU Pana firmy:
Na dzień dzisiejszy posiada Pan punkt obwoźny gastronomiczny. 10 maja 2026r. planuje Pan otworzyć nowy punkt sezonowy w parku. Będzie to domek drewniany, który może być przenoszony za pomocą dźwigu lub wózka widłowego. Domek będzie stał na działce należącej do miasta, usytuowany będzie na bloczkach betonowych. Planuje Pan sprzedaż w tym punkcie od 10 maja do końca września.
Pytania
1) Czy w momencie otwarcia punktu stacjonarnego w parku od 1 maja 2026 r. będzie Pan zobowiązany do posiadania kasy fiskalnej już od pierwszego dnia działalności w tym punkcie, czy też może Pan korzystać z dotychczasowego zwolnienia do momentu przekroczenia limitu 20 000 zł?
2) Czy w okresie kwietnia 2026 r., czyli przed otwarciem punktu stacjonarnego, może Pan nadal prowadzić sprzedaż mobilną bez kasy fiskalnej, bazując na dotychczasowym zwolnieniu z uwagi na limit przychodów, mimo że planuje Pan otwarcie nowego punktu?
3) Czy w przypadku, gdy będzie Pan zobowiązany do posiadania kasy fiskalnej, obowiązek ten dotyczy obu Pana punktów, czy tylko punktu stacjonarnego, a w przypadku mobilnego punktu wciąż może Pan stosować dotychczasowe zasady i ewidencję bez kasy, tak jak dotychczas, w ramach KPiR?
Pana stanowisko w sprawie
Myśli Pan, że w przypadku powstania obowiązku stosowania kasy fiskalnej, obowiązek ten dotyczy wyłącznie sprzedaży realizowanej w punkcie stacjonarnym, natomiast sprzedaż prowadzona w formie mobilnej może być nadal ewidencjonowana na dotychczasowych zasadach, bez użycia kasy fiskalnej, o ile spełnione są warunki do korzystania ze zwolnienia.
Ponadto uważa Pan, że do momentu uruchomienia punktu stacjonarnego, tj. w miesiącu kwiecień - maj, może Pan kontynuować sprzedaż mobilną bez obowiązku posiadania kasy fiskalnej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
Zgodnie z przepisem art. 111 ust. 1 ustawy:
Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
Podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli natomiast nabywcą danej usługi jest inny podmiot, niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.
Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).
Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r. poz. 1902), zwane dalej rozporządzeniem.
Rozporządzenie określa zwolnienia na czas określony niektórych grup podatników i niektórych czynności z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz warunki korzystania ze zwolnienia.
Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia:
Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.
W myśl § 2 ust. 2 rozporządzenia:
W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.
Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:
Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. podatników, u których wartość sprzedaży dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, nie przekroczyła kwoty 20 000 zł.
W myśl § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia:
Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2024 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, nie przekroczy kwoty 20 000 zł.
Stosownie do § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia:
Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do prowadzenia ewidencji lub przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji.
Zatem, powyższe zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej ma charakter podmiotowy, tj. dotyczy podmiotu, którego wartość sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, nie przekroczyła w roku podatkowym limitu kwoty 20 000 zł.
Według § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:
W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym wartość sprzedaży podatnika dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych przekroczyła kwotę 20 000 zł.
Natomiast zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia:
W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym wartość sprzedaży podatnika z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, przekroczyła kwotę 20 000 zł.
Ponadto, zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w przepisach § 2 i § 3 rozporządzenia nie stosuje się w przypadku dostawy towarów i świadczenia usług, które zostały wymienione w § 4.
Treść § 4 ust. 1 rozporządzenia wskazuje, że:
Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku:
1) dostawy:
a) gazu płynnego,
b) części do silników (CN 8409 91 00 i 8409 99 00),
c) silników do napędu pojazdów i motocykli, silników spalinowych tłokowych z zapłonem iskrowym i samoczynnym do różnego rodzaju jednostek, w tym motocykli (CN 8407 i 8408),
d) nadwozi do pojazdów silnikowych (CN 8707),
e) przyczep i naczep (CN 8716 10, 8716 31 00, ex 8716 39, 8716 40 00), kontenerów (CN 8609 00),
f) części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (CN 8716 90),
g) części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (CN 8708, 9401 99 20 i 9401 99 80), to jest do:
h) komputerów stacjonarnych i przenośnych, w tym laptopów i tabletów, oraz urządzeń peryferyjnych do nich, konsol do gier, części do komputerów i konsol,
i) wyrobów elektronicznych, w tym odbiorników telewizyjnych i radiowych, gramofonów, głośników, telefonów, w tym smartfonów, smartwatchów, anten, wyświetlaczy, monitorów, aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, nawigacji, urządzeń pamięci trwałej, taśm, dysków, urządzeń alarmowych,
j) wyrobów optycznych, w tym lornetek, lunet, rzutników,
k) silników elektrycznych, prądnic i transformatorów,
l) sprzętu fotograficznego, w tym cyfrowych i konwencjonalnych aparatów fotograficznych, soczewek, obiektywów, kamer, projektorów filmowych,
m) wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,
n) zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,
o) wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na kod CN,
p) wyrobów tytoniowych (CN 2401, 2402, 2403), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
q) napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%, napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5% (bez względu na kod CN), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
r) perfum i wód toaletowych (CN 3303 00 10, 3303 00 90), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
s) wyrobów klasyfikowanych do CN 2404 i 8543 40 00, przeznaczonych do palenia lub do wdychania bez spalania, z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
t) wyrobów zawierających w swym składzie alkohol etylowy o objętościowej mocy powyżej 50% objętości, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w tym rozpuszczalników, płynów odkażających, rozcieńczalników farb, płynów do odmrażania,
u) węgla, brykietów i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla brunatnego, koksu i półkoksu, przeznaczonych do celów opałowych,
w) towarów przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej) i wydają towar;
2) świadczenia usług:
a) przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów wymienionych w poz. 19 i 20 załącznika do rozporządzenia,
b) taksówek (PKWiU 49.32.11.0), z wyłączeniem wynajmu samochodów osobowych z kierowcą,
c) naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania,
d) w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
e) w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,
f) w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 51 załącznika do rozporządzenia,
g) prawniczych, z wyłączeniem usług wymienionych w poz. 31 załącznika do rozporządzenia,
h) doradztwa podatkowego,
i) związanych z wyżywieniem (PKWiU ex 56.10, 56.21, ex 56.29, ex 56.30), wyłącznie:
j) fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych,
k) kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu na przedstawienia cyrkowe,
l) związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne,
m) mycia, czyszczenia samochodów i podobnych usług (PKWiU 45.20.30.0),
n) parkingu samochodów i innych pojazdów,
o) przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej).
Pana wątpliwości dotyczą obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej w prowadzonej przez Pana działalności gastronomicznej.
Odnosząc się do Pana wątpliwości należy ustalić, czy usługi, które Pan świadczy są usługami, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. i) rozporządzenia. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika bowiem, że ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie powołanego przepisu nie stosuje się do usług związanych z wyżywieniem (PKWiU ex 56.10, 56.21, ex 56.29, ex 56.30), które m.in. są świadczone przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo.
Wskazał Pan, że świadczone przez Pana usługi gastronomiczne sklasyfikowane są w PKWiU 56.10.13.0 oraz 56.30.10.0. Oznacza to, że mieszczą się w PKWiU ex 56.10 oraz ex 56.30 wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. i) rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, usługi te mogą korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej jeżeli nie są świadczone m.in. przez stacjonarne placówki gastronomiczne.
Należy zatem rozstrzygnąć czy w Pana przypadku mamy do czynienia ze „stacjonarną placówką gastronomiczną”.
W tym zakresie można odwołać się do Polskiej Klasyfikacji Działalności z 2007 r., która w dziale 56 „Działalność usługowa związana z wyżywieniem” wskazuje jaki zakres działalności w tym zakresie jest prowadzony przez „Ruchome placówki gastronomiczne” - PKD 56.10.B (a więc te o charakterze niestacjonarnym). Podklasa ta obejmuje działalność:
Od wyżej wymienionej działalności gastronomicznej prowadzonej w formie „ruchomej” należy zatem odróżnić tą działalność, które nie ma takiego charakteru, co pozwala na zdefiniowanie placówek, na terenie których jest ona prowadzona jako „stacjonarnych”. Dział 56.10.A Polskiej Klasyfikacji Działalności obejmuje „Restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne” - Podklasa ta obejmuje przygotowywanie i podawanie posiłków gościom siedzącym przy stołach lub gościom dokonującym własnego wyboru potraw z wystawionego menu, bez względu na to czy spożywają oni przygotowywane posiłki na miejscu, biorą je na wynos czy są im dostarczane. Podklasa ta obejmuje działalność:
Ustawa o VAT ani inne ustawy nie zawierają definicji słowa „stacjonarny”. Należy posłużyć się zatem wykładnią językową. I tak stosownie do definicji Słownika Języka Polskiego PWN określenie „stacjonarny” oznacza „znajdujący się gdzieś na stałe, niezmieniający miejsca pobytu lub swego położenia”.
Z opisu sprawy wynika, że obecnie posiada Pan sezonowy, obwoźny punkt gastronomiczny, który wznowił Pan 2 kwietnia 2026 r.
Obwoźny punkt gastronomiczny, w którym świadczy Pan usługi gastronomiczne – jak wynika z nazwy - nie ma stałego miejsca sprzedaży, gdyż może zmieniać swoje położenie w związku z wykorzystaniem go w innym miejscu sprzedaży. W tym przypadku nie mamy do czynienia ze stacjonarną placówką gastronomiczną. Tym samym, sprzedaż przez Pana usług w obwoźnym punkcie gastronomicznym nie jest objęta wyłączeniem, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. i) rozporządzenia.
Planuje Pan ponadto poszerzyć działalność dodatkowo o punkt stacjonarny. Będzie to drewniany domek, usytuowany na bloczkach betonowych, który może być przenoszony za pomocą dźwigu lub wózka widłowego. Domek będzie stał na działce należącej do miasta. Planuje Pan sprzedaż w tym punkcie od 10 maja 2026 r. do końca września.
Stwierdzić należy, że punkt stacjonarny w postaci drewnianego domku stanowi stacjonarną placówką gastronomiczną, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. i) rozporządzenia. Domek zlokalizowany będzie w parku – tj. pod konkretnym adresem - należącym do miasta i będzie otwarty w tym miejscu od maja 2026 r. Ze względu na sezonowy charakter świadczona przez Pana działalność gastronomiczna zazwyczaj prowadzona jest do końca września. Co do zasady drewniany domek nie jest punktem ruchomym, można go przenieść wyłącznie za pomocą dźwigu lub wózka widłowego. Zatem z punktu widzenia osób, które mogą skorzystać z Pana usług gastronomicznych na terenie parku placówka ta ma charakter „stacjonarny”.
Jest Pan zatem zobowiązany do ewidencjonowania sprzedaży usług gastronomicznych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych świadczonych z punktu stacjonarnego za pomocą kasy rejestrującej.
Obecnie nie posiada Pan kasy fiskalnej - korzysta Pan z limitu 20 000 zł.
Podkreślić należy, że limit, o którym mowa w § 3 rozporządzenia jest liczony łącznie dla całego przedsiębiorstwa, a nie oddzielnie dla każdego punktu sprzedaży. Oznacza to, że suma sprzedaży gotówkowej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych ze wszystkich punktów – w Pana przypadku punktu mobilnego i punktu stacjonarnego – nie może przekroczyć 20 000 zł aby mógł Pan korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej w punkcie mobilnym.
Podsumowując, w momencie otwarcia punktu stacjonarnego w maju 2026 r. będzie Pan zobowiązany do posiadania kasy fiskalnej już od pierwszego dnia działalności w tym punkcie ze względu na wyłączenie, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. i) rozporządzenia.
Natomiast do sprzedaży mobilnej usług gastronomicznych może Pan nadal stosować dotychczasowe zasady ewidencjonowania dokonanej sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych i nie ma Pan obowiązku ich ewidencjonowania za pomocą kasy fiskalnej do momentu przekroczenia limitu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Z tego zwolnienia może Pan korzystać w punkcie mobilnym wyłącznie do momentu przekroczenia limitu sprzedaży 20 000 zł na rzecz ww. osób po zsumowaniu Pana sprzedaży w przypadku punktu mobilnego i punktu stacjonarnego.
W momencie ww. przekroczenia limitu 20 000 zł, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia będzie Pan jednakże zobowiązany każdą sprzedaż dokonaną zarówno w punkcie mobilnym, jak i punkcie stacjonarnym na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych ewidencjonować na kasie fiskalnej.
Pana stanowisko, oceniając całościowo, uznaję za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
W interpretacji wskazał Pan, że korzysta Pan z limitu 20 000 zł, co zwalnia Pana z obowiązku posiadania kasy fiskalnej. Powyższe przyjęto jako element opisu zdarzenia przyszłego i nie było przedmiotem oceny.
Jestem zatem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pan ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo