Wnioskodawca, polski prawnik, świadczył usługi prawnicze (w tym zastępstwo procesowe) na rzecz osoby fizycznej posiadającej obywatelstwo polskie i brytyjskie, która nie prowadzi działalności gospodarczej i ma stałe miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii (poza UE). Postępowanie sądowe…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 1 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania usług prawniczych na rzecz osoby fizycznej (obcokrajowca) na terytorium Polski, a w związku z tym braku obowiązku ewidencjonowania ich sprzedaży na kasie rejestrującej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca świadczył usługi prawnicze (w tym zastępstwo procesowe) dla osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, niebędącej podatnikiem podatku od towarów i usług, posiadającej obywatelstwo polskie oraz brytyjskie, której stałe miejsce zamieszkania znajduje się na terenie Wielkiej Brytanii (poza UE). Postępowanie toczyło się przed sądem polskim, na podstawie przepisów prawa polskiego, przeciwko osobie prawnej posiadającej siedzibę na terytorium RP.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym wykonana usługa nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług i czy będzie zwolniona z obowiązku rejestracji na kasie fiskalnej?
Pana stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy planowana transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albowiem – zgodnie z zasadami określania miejsca świadczenia usług – miejscem jej opodatkowania będzie terytorium Wielkiej Brytanii.
Zgodnie z art. 28l pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, miejscem świadczenia – a tym samym opodatkowania – jest co do zasady miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, jeżeli usługi te należą do katalogu usług wskazanych w tym przepisie.
Regulacja ta stanowi odstępstwo od zasady ogólnej wyrażonej w art. 28c ustawy o VAT i znajduje zastosowanie w odniesieniu do usług niematerialnych, świadczonych na rzecz konsumentów (podmiotów niebędących podatnikami VAT), mających miejsce zamieszkania poza terytorium Unii Europejskiej.
W przedstawionym stanie faktycznym usługobiorca nie jest podatnikiem podatku VAT oraz posiada miejsce zamieszkania na terytorium Wielkiej Brytanii, która – po wystąpieniu z Unii Europejskiej – stanowi państwo trzecie w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Tym samym, przy spełnieniu przesłanek wynikających z art. 28l pkt 3 ustawy, miejscem świadczenia przedmiotowej usługi jest terytorium Wielkiej Brytanii, a nie terytorium Polski.
Konsekwencją powyższego jest brak obowiązku opodatkowania tej czynności podatkiem VAT w Polsce. Usługa ta pozostaje poza zakresem opodatkowania krajowym podatkiem od towarów i usług, co oznacza, że Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wykazania podatku należnego z tego tytułu w deklaracjach podatkowych składanych w Polsce.
Jednocześnie należy wskazać, że skoro przedmiotowa czynność nie podlega opodatkowaniu na terytorium kraju, to nie znajduje zastosowania obowiązek ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, o którym mowa w art. 111 ust. 1 ustawy o VAT. Obowiązek ten dotyczy bowiem wyłącznie sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, podlegającej opodatkowaniu na terytorium Polski. W analizowanej sytuacji czynność ta nie stanowi sprzedaży w rozumieniu przepisów krajowych, gdyż nie jest opodatkowana w Polsce, co wyłącza obowiązek jej ewidencjonowania na kasie fiskalnej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.).
Natomiast w myśl art. 2 pkt 5 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W przypadku świadczenia usług, od określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
Kwestie dotyczące ustalenia miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
Stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28c ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i 3 oraz art. 28h-28n.
Przy tym w myśl art. 28c ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Natomiast zgodnie z art. 28c ust. 3 ustawy:
W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
Zatem, w przypadku świadczenia usługi innej niż wskazana w art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n ustawy, na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem, o którym mowa w art. 28a ustawy, miejscem świadczenia usługi jest państwo siedziby usługodawcy albo kraj stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (w sytuacji gdy usługa jest świadczona ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej i to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej znajduje się w innym państwie niż siedziba usługodawcy) albo miejsce, w którym usługodawca posiada stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu (w sytuacji gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej).
Jednocześnie, na podstawie art. 28l pkt 3 ustawy:
W przypadku świadczenia na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu poza terytorium Unii Europejskiej usług doradczych, inżynierskich, prawniczych, księgowych oraz usług podobnych do tych usług, miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
Miejsce opodatkowania usług świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami mających siedzibę (miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu) poza terytorium UE ustala się na podstawie art. 28l pkt 3 ustawy m.in. do świadczonych usług prawniczych.
Z opisu sprawy wynika, że świadczył Pan usługi prawnicze (w tym zastępstwo procesowe) dla osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, niebędącej podatnikiem podatku od towarów i usług, posiadającej obywatelstwo polskie oraz brytyjskie, której stałe miejsce zamieszkania znajduje się na terenie Wielkiej Brytanii (poza UE). Postępowanie toczyło się przed sądem polskim, na podstawie przepisów prawa polskiego, przeciwko osobie prawnej posiadającej siedzibę na terytorium RP.
Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy wykonana usługa nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług i czy nie będzie podlegała rejestracji na kasie fiskalnej.
Jak Pan wskazał osoba, dla której świadczył Pan usługę prawniczą jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, niebędącą podatnikiem podatku od towarów i usług, której stałe miejsce zamieszkania znajduje się na terenie Wielkiej Brytanii.
W stosunku do usług prawniczych, gdy ich nabywcą jest podmiot niebędący podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy, posiadający stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu poza terytorium Unii Europejskiej, na podstawie art. 28l pkt 3 ustawy miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi prawniczej posiada stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
Zatem w przypadku świadczenia przez Pana usług prawniczych na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, niebędącej podatnikiem podatku od towarów i usług, mającej stałe miejsce zamieszkania poza terytorium Unii Europejskiej miejsce świadczenia, a tym samym opodatkowania tych usług należy ustalić na podstawie art. 28l pkt 3 ustawy.
W konsekwencji, usługi prawnicze świadczone przez Pana na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, niebędącej podatnikiem podatku od towarów i usług, mającej stałe miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.
Tym samym Pana stanowisko, zgodnie z którym planowana transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaję za prawidłowe.
Odnosząc się do kwestii dotyczącej braku obowiązku rejestracji na kasie fiskalnej wykonanej usługi prawniczej należy wskazać, że w myśl art. 111 ust. 1 ustawy:
Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy:
Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:
1) wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
a) w postaci papierowej lub
b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych;
2) dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
3) udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;
4) poddawać kasy rejestrujące w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7a pkt 4 obowiązkowemu przeglądowi technicznemu przez właściwy podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących;
5) (uchylony)
6) przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619, 1685 i 1863);
7) stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b;
8) wystawiać przy zastosowaniu kas rejestrujących dokumenty inne niż określone w pkt 1 dotyczące sprzedaży lub pracy tych kas;
9) prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9 pkt 1;
10) (uchylony)
11) poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym zastosowaniem do prowadzenia ewidencji;
12) zapewnić połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3;
13) zakończyć używanie kas rejestrujących w przypadku zakończenia działalności gospodarczej lub pracy kas rejestrujących, zapewniając zabezpieczenie danych z kasy rejestrującej.
Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
W analizowanej sytuacji, mimo że dokonuje Pan transakcji na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, to czynność opisana we wniosku nie będzie podlegała rejestracji za pomocą kasy rejestrującej. Powyższe wynika z faktu, że miejscem świadczenia (opodatkowania) świadczonej przez Pana usługi prawniczej nie będzie terytorium Polski tylko kraj trzeci. Przez sprzedaż, jak wynika z powołanego na wstępie art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W związku z powyższym, w przypadku transakcji opisanej we wniosku wykonywanej na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, gdzie miejscem świadczenia tych usług nie jest terytorium Polski, nie jest Pan zobowiązany do ewidencjonowania tej czynności za pomocą kasy rejestrującej.
Tym samym, Pana stanowisko zgodnie, z którym skoro przedmiotowa czynność nie podlega opodatkowaniu na terytorium kraju, to nie znajduje zastosowania obowiązek ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, o którym mowa w art. 111 ust. 1 ustawy o VAT uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo