Brak obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w przypadku not obciążeniowych.
Wnioskodawcą jest polska spółka, podatnik VAT, produkująca i sprzedająca hurtowo artykuły spożywcze i karmę dla zwierząt. Spółka sprzedaje towary hurtownikom, którzy odsprzedają je detalistom. Spółka wprowadziła długookresowy program premiowy skierowany do detalistów, przyznający rabaty pośrednie za osiągnięcie określonych wyników sprzedażowych, mimo że sprzedaż do detalistów odbywa się przez hurtowników. Rabaty te są dokumentowane…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący braku obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w przypadku not obciążeniowych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest polską spółką, będącą czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy na terytorium kraju jest produkcja i sprzedaż hurtowa artykułów spożywczych oraz karmy dla zwierząt.
Wnioskodawca dokonuje m.in. sprzedaży towarów na rzecz hurtowni (dalej: „Dystrybutorów”), którzy następnie sprzedają przedmiotowe towary do podmiotów prowadzących działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży detalicznej na terytorium Polski (dalej: „Detaliści”). W konsekwencji takiego modelu, Wnioskodawca nie dokonuje w sposób bezpośredni sprzedaży swoich towarów do Detalistów.
W celu intensyfikacji sprzedaży, Wnioskodawca wprowadził długookresowy system premiowy (dalej: „Program”), który skierowany jest do Detalistów. Umowy regulujące Program są zawierane pomiędzy Wnioskodawcą a poszczególnymi Detalistami i polegają na przyznawaniu Detalistom rabatów pośrednich, tj. premii finansowej za osiągnięcie określonych wyników sprzedażowych, mimo że sprzedaż do Detalistów odbywa się za pośrednictwem Dystrybutorów. W praktyce oznacza to, że po spełnieniu warunków Programu, Detalista otrzymuje od Wnioskodawcy zwrot części ceny w formie rabatu, dokumentowanego notą obciążeniową.
Przedmiotowa nota obciążeniowa zawiera m.in. następujące informacje:
1) dane wystawcy noty obciążeniowej, tj. nazwę, adres oraz NIP Detalisty,
2) dane odbiorcy noty obciążeniowej, tj. nazwę, adres oraz NIP Wnioskodawcy,
3) numer noty obciążeniowej oraz datę jej wystawienia,
4) kwotę rabatu brutto,
5) kwotę rabatu netto,
6) stawkę podatku VAT,
7) kwotę VAT,
8) oczekiwany termin zapłaty,
9) okres za jaki jest przyznawany rabat pośredni,
10) słowny opis dot. faktu obciążenia Wnioskodawcy rabatem pośrednim.
Wnioskodawca zaznacza, że w temacie rabatu pośredniego, w tym jego konsekwencji na gruncie VAT oraz sposobu jego dokumentowania została uprzednio wydana interpretacja indywidualna z 28 października 2024 r. o sygnaturze 0114-KDIP1-3.4012.620.2024.1.JG. W ramach wskazanej interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, w przypadku realizacji założeń Programu, poprawność dokumentowania wypłaty rabatów pośrednich poprzez wystawianie not obciążeniowych. Organ podatkowy wskazał, że w opisanym modelu rozliczeń, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, przyznanie rabatu pośredniego nie powinno być udokumentowane fakturą korygującą a notami obciążeniowymi.
W związku z tym, że od 1 lutego 2026 r. polscy podatnicy będą zobowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych poprzez Krajowy System e-Faktur (dalej: „KSeF”), Wnioskodawca powziął wątpliwość czy wystawianie przez Detalistów not księgowych dokumentujących udzielenie rabatów pośrednich powinno być kontynuowane na dotychczasowych zasadach (tj. poza KSeF), czy też noty te będą podlegały obowiązkowi wystawiania i przesyłania za pośrednictwem KSeF.
W szczególności, Wnioskodawca zwraca się z prośbą o potwierdzenie, że noty księgowe (obciążeniowe) dokumentujące udzielenie rabatów pośrednich, jako dokumenty niebędące fakturami VAT, nie będą podlegały obowiązkowi wystawiania i przesyłania za pośrednictwem KSeF, także po dniu wejścia w życie przepisów ustanawiających KSeF jako obowiązkowy system fakturowania.
Pytanie
Czy po wejściu w życie obowiązku wynikającego z art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, od 1 lutego 2026 r. rabaty pośrednie nadal będą mogły być dokumentowane dla celów VAT za pomocą not księgowych (not obciążeniowych) wystawianych poza KSeF, które po zakończeniu okresu rozliczeniowego będzie wystawiać Detalista na rzecz Wnioskodawcy?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, po wejściu w życie obowiązku wynikającego z art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, od 1 lutego 2026 r. rabaty pośrednie nadal będą mogły być dokumentowane dla celów VAT za pomocą not księgowych (not obciążeniowych) wystawianych poza KSeF, które po zakończeniu okresu rozliczeniowego będzie wystawiać Detalista na rzecz Wnioskodawcy.
UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY
W przypadku udzielenia rabatu kolejnemu nabywcy w łańcuchu dostaw i przy braku bezpośredniej transakcji pomiędzy stronami – czyli w sytuacji, gdy pomiędzy Wnioskodawcą a Detalistą nie miała miejsca bezpośrednia dostawa towarów ani świadczenie usług i w konsekwencji nie została wystawiona faktura, przepisy krajowe nie określają rodzaju dokumentu potwierdzającego udzielenie rabatu pośredniego. Nie ma więc przeciwwskazań, aby przyznanie rabatu pośredniego było dokumentowane notą księgową (obciążeniową) wystawianą przez Detalistę na rzecz Wnioskodawcy.
Takie podejście zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 28 października 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.620.2024.1.JG wydanej na rzecz Wnioskodawcy: „Przepisy krajowe nie określają dokumentu, na podstawie którego podatnik udzielający rabatu może ten rabat udokumentować. Nie jest tym dokumentem faktura korygująca, jednak nic nie wskazuje, że nie może nim być np. nota księgowa (obciążeniowa). W konsekwencji, wystawiona przez Detalistów na Spółkę nota księgowa będzie pisemnym dokumentem, który w świetle regulacji prawnych umożliwi udokumentowanie udzielonego Detaliście rabatu”.
W ramach powyższej interpretacji indywidualnej organ podatkowy uznał, że w sytuacji braku bezpośredniej transakcji udokumentowanej fakturą VAT pomiędzy Wnioskodawcą a Detalistą, nota księgowa (obciążeniowa) wystawiana przez Detalistę stanowi właściwy dokument potwierdzający udzielenie rabatu pośredniego.
Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.), podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e- Faktur.
Przez fakturę ustrukturyzowaną – zgodnie z art. 2 pkt 32a ustawy o VAT – rozumie się „fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie”.
Jednocześnie, zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy o VAT, przez fakturę rozumie się „dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie”. Obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF dotyczy zatem wyłącznie faktur w rozumieniu ustawy o VAT.
Zasady dokumentowania operacji gospodarczych, w tym warunki, jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach rachunkowych, określa ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.; dalej: „ustawa o rachunkowości”). Noty księgowe stanowią więc dowody księgowe na podstawie ww. ustawy o rachunkowości, a nie przepisów dotyczących podatku VAT. Ustawa o VAT oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych.
Noty księgowe (obciążeniowe) wystawiane przez Detalistów w związku z rabatami pośrednimi stanowią dowody księgowe w rozumieniu art. 20 i 21 ustawy o rachunkowości, natomiast nie są fakturami VAT. Ustawa o VAT oraz przepisy wykonawcze nie przewidują obowiązku wystawiania przy użyciu KSeF dokumentów innych niż faktury, a więc tym samym nie obejmują not księgowych (obciążeniowych).
Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych organów podatkowych. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 29 maja 2025 r. (0114- KDIP1-3.4012.383.2025.1.AMA) wskazał, że: „Obowiązek, który będzie wynikał z art. 106ga ust. 1 ustawy, od 1 lutego 2026 r., nie wymaga wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) w przypadku dokumentów innych niż faktury, określone w art. 2 pkt 31 ustawy. [...] Dodatkowo, z obowiązujących przepisów dotyczących KSeF ani z przepisów, które wejdą w życie z 1 lutego 2026 r. nie wynika, aby przy użyciu KSeF wystawiane musiały być noty księgowe typu noty obciążeniowe. Wynika to z faktu, że dokumenty te nie stanowią faktur w rozumieniu ustawy”.
Podsumowując, obowiązek wynikający z ustawy o VAT wymaga wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF w przypadku dokumentów spełniających definicję „faktury” na gruncie tej ustawy, natomiast noty księgowe (obciążeniowe) stanowią dowody księgowe nie spełniające wspomnianej definicji, a zatem nie będą objęte obowiązkiem wystawiania ich przy użyciu KSeF.
W konsekwencji, w ocenie Spółki, po wejściu w życie obowiązku wynikającego z art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, od 1 lutego 2026 r. rabaty pośrednie nadal będą mogły być dokumentowane dla celów VAT za pomocą not księgowych (not obciążeniowych) wystawianych poza KSeF, które po zakończeniu okresu rozliczeniowego będzie wystawiać Detalista na rzecz Wnioskodawcy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Z cytowanych powyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Jednocześnie pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Jak wynika z art. 29a ust. 7 ustawy:
Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.
Na podstawie art. 2 pkt 31 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.
Według art. 2 pkt 32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
W myśl art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Stosownie do art. 106ga ust. 1 ustawy:
Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
Na podstawie art. 106nh ust. 1 ustawy:
W okresie trwania niedostępności Krajowego Systemu e-Faktur, o której mowa w art. 106ne ust. 4, podatnik wystawia faktury w postaci elektronicznej zgodnie ze wzorem udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8.
Zgodnie z art. 106ga ust. 2 ustawy:
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
Na podstawie art. 106ga ust. 3 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.
W świetle art. 106ga ust. 4 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.
W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.
Według art. 106na ust. 1 ustawy:
Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur.
Jak stanowi art. 106na ust. 3 ustawy:
Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę.
Zgodnie z art. 106na ust. 4 ustawy:
W przypadku udostępnienia faktury ustrukturyzowanej nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury uznaje się datę jej faktycznego otrzymania przez tego nabywcę.
Zasady dokumentowania operacji gospodarczych, w tym warunki, jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach rachunkowych, określa ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). Noty księgowe stanowią więc dowody księgowe na podstawie ww. ustawy o rachunkowości, a nie przepisów dotyczących podatku VAT. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Jednocześnie, przepisy krajowe nie określają dokumentu, na podstawie którego podatnik powinien udokumentować kwoty niestanowiące podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w myśl art. 29a ust. 1 ustawy. Nie jest tym dokumentem faktura, jednak nic nie wskazuje, że nie może nim być np. nota księgowa (obciążeniowa/uznaniowa).
Wskazania również wymaga, że zgodnie z art. 106s ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, w których podatnik nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, uwzględniając:
1) specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z liczbą i rodzajem czynności wymagających udokumentowania;
2) konieczność zapewnienia szczególnych sposobów dokumentowania czynności przez podatników;
3) możliwości techniczno-organizacyjne związane z dokumentowaniem czynności przez podatników;
4) konieczność przeciwdziałania nadużyciom związanym z unikaniem prawidłowego dokumentowania czynności.
Dokonują Państwo m.in. sprzedaży towarów na rzecz hurtowni, którzy następnie sprzedają przedmiotowe towary do podmiotów prowadzących działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży detalicznej na terytorium Polski (dalej: „Detaliści”). W konsekwencji takiego modelu, Wnioskodawca nie dokonuje w sposób bezpośredni sprzedaży swoich towarów do Detalistów. W celu intensyfikacji sprzedaży, Wnioskodawca wprowadził długookresowy system premiowy, który skierowany jest do Detalistów. Umowy regulujące Program są zawierane pomiędzy Wnioskodawcą a poszczególnymi Detalistami i polegają na przyznawaniu Detalistom rabatów pośrednich, tj. premii finansowej za osiągnięcie określonych wyników sprzedażowych, mimo że sprzedaż do Detalistów odbywa się za pośrednictwem Dystrybutorów. W praktyce oznacza to, że po spełnieniu warunków Programu, Detalista otrzymuje od Wnioskodawcy zwrot części ceny w formie rabatu, dokumentowanego notą obciążeniową.
Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy po wejściu w życie obowiązku wynikającego z art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, od 1 lutego 2026 r. rabaty pośrednie nadal będą mogły być dokumentowane dla celów VAT za pomocą not księgowych (not obciążeniowych) wystawianych poza KSeF, które po zakończeniu okresu rozliczeniowego będzie wystawiać Detalista na rzecz Wnioskodawcy.
Jak wynika z okoliczności sprawy, przyznawane Detalistom rabaty pośrednie, tj. premie finansowe za osiągnięcie określonych wyników sprzedażowych dokumentowane są notami obciążeniowymi, które są dokumentami niebędącymi fakturami VAT, ponieważ nie dokumentują one odpłatnej dostawy towarów ani świadczenia usług. Dokumenty te nie dokumentują czynności opodatkowanych podatkiem VAT i w obecnym stanie prawnym są wystawiane poza systemem fakturowania (poza VAT), jako noty księgowe.
Odnosząc się więc do Państwa wątpliwości stwierdzić należy, że obowiązek, który będzie wynikał z art. 106ga ust. 1 ustawy, od 1 lutego 2026 r., nie wymaga wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) w przypadku dokumentów innych niż faktury, określone w art. 2 pkt 31 ustawy. W sytuacji dokumentowania wyłącznie czynności niepodlegającej ustawie VAT - nie wystawia się faktury (art. 106 ust. 1 ustawy). Dodatkowo, z obowiązujących przepisów dotyczących KSeF ani z przepisów, które weszły w życie 1 lutego 2026 r. nie wynika, aby przy użyciu KSeF wystawiane musiały być noty księgowe.
Tym samym, na podstawie art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, rabaty pośrednie będą mogły być dokumentowane dla celów VAT za pomocą not księgowych (not obciążeniowych) wystawianych poza KSeF, które po zakończeniu okresu rozliczeniowego będzie wystawiać Detalista na rzecz Wnioskodawcy.
Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania). Tym samym za element zdarzenia przyszłego przyjęto, że Spółka jest udziela rabatów pośrednich, które są dokumentowane notą księgową.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo