Interpretacja 0114-KDIP1-3.4012.33.2026.2.MPA.RR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 15 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Uzupełniła go Pani pismami z 26 marca 2026 r. (wpływ 1 kwietnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (przedstawiony w uzupełnieniu do złożonego wniosku).

Wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Niezależnie od tego posiada doświadczenie i uprawnienia niezbędne dla adwokata kościelnego - m.in. 10 lat doświadczenia pracy w sądzie (…). Wnioskodawca wykonuje działania adwokata kościelnego, Wnioskodawca jest również zatwierdzany ad causam (w poszczególnych sprawach) w niektórych sprawach.

Wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Niezależnie od tego posiada doświadczenie i uprawnienia niezbędne dla adwokata kościelnego - m.in. 10 lat doświadczenia pracy w sądzie (…). Wnioskodawca wykonuje działania adwokata kościelnego, Wnioskodawca jest również zatwierdzany ad causam (w poszczególnych sprawach) w niektórych sprawach.

Wnioskodawca więc niezależnie od zatrudnienia prowadzi działalność w charakterze adwokata kościelnego. Działalność jest prowadzona wg PKD nr 69.10.Z w związku z tym, Wnioskodawca jest czynnym płatnikiem VAT na podstawie art. 113 pkt 13 ust. 2 lit. a ustawy o VAT.

Od 6 maja 2015 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Przychody Wnioskodawcy nie przekroczyły w 2025 r. 200 000 zł, oraz w 2026 r. nie przekroczą kwoty 240 000 zł. Z podatku VAT Wnioskodawca rozlicza się miesięcznie.

Wnioskodawca uważa, że prowadzona przez Wnioskodawcę działalność nie jest działalnością adwokacką, stąd Wnioskodawca chciałby zmienić nr PKD z 69.10.Z na 94.91.Z (działalność organizacji religijnych lub osób indywidualnych świadczących usługi bezpośrednio wiernym w kościołach, meczetach, świątyniach, synagogach lub innych miejscach) i wybrać zwolnienie podmiotowe od podatku od towaru i usług regulowane w przepisie z art. 113 ust. 1 ustawy.

Wnioskodawca zajmuje się pracą na rzecz wiernych kościoła katolickiego i pomocą w osiągnięciu stwierdzenia nieważności małżeństwa, tj. dojściem do prawdy moralnej/obiektywnej, co do ważności sakramentu. Praca ta polega na weryfikacji wstępnej, czy dany sakrament może być uznany przez kościół za nieważnie zawarty, a w dalszych etapach na podejmowaniu działań (przygotowanie pism, czy rozmowy z przedstawicielami kościoła), które mogą pomóc wiernym w osiągnięciu korzystnego rozstrzygnięcia w organach, działających przy danym biskupie diecezjalnym. Wnioskodawca w ramach wykonywanej działalności zajmuje się sprawami toczącymi się przed sądami kościelnymi - często Wnioskodawca nie występuje przed nimi w imieniu klienta, a zdarza się, że Wnioskodawca jest dopuszczany do sprawy ad casum przez sąd kościelny (w zależności od potrzeby Klienta). Skonkretyzowane zagadnienia rekomendacji kanonicznej należy upatrywać w przepisach kodeksu prawa kanonicznego. Gdy chodzi o obowiązki adwokata kościelnego, to w pierwszym rzędzie należy do nich uczciwe prowadzenie sprawy klienta, wynika to z kan. 1490 Kodeksu Prawa Kanonicznego.

(…) adwokat zobowiązany jest do obrony praw strony oraz zachowania tajemnicy tegoż urzędu (…). Powinnością pełniącego posługę obrońcy jest również okazywanie szacunku i posłuszeństwa trybunałowi.

Wśród uprawnień adwokata kościelnego, należy wymienić:

1.  prawo do obecności podczas przesłuchania stron, świadków i biegłych (kan. 1678 § 1, n. 1 k.p.k.);

2.  prawo do stawiania pytań świadkom, lecz za pośrednictwem sędziego, chyba że prawo partykularne stanowi inaczej (kan. 1561 k.p.k.);

3.  prawo do przeglądania akt sądowych, nawet jeszcze przed ich publikacją, i zapoznania się z dowodami przedłożonymi przez strony (kan. 1678 § 1, n. 2 k.p.k.);

4.  prawo do przeglądania akt, które nie są im jeszcze znane, i otrzymania odpisów akt sprawy podczas publikacji akt (kan. 1598 § 1 k.p.k. i art. 235 § 1 (…));

5.  prawo do zapoznania się - podczas publikacji akt - z aktami, których utajnienie przed stronami sędzia uzna za konieczne dla uniknięcia poważnego niebezpieczeństwa, po uprzednim złożeniu przysięgi lub przyrzeczenia zachowania tajemnicy (art. 234 (…));

6.  prawo do przedłożenia na piśmie obrony (kan. 1601 k.p.k. i art. 240 § 1 (…);

7.  prawo do repliki na głos adwokata strony przeciwnej lub obrońcy węzła małżeńskiego.

Należy pamiętać, że zadaniem tak sędziego, jak i stron procesowych oraz ich adwokatów kościelnych podczas procesu jest odtwarzanie, przypominanie faktów, a nie ich tworzenie, opiniowanie i doradzanie, co mają robić i mówić w procesie o stwierdzenie nieważności sakramentalnego małżeństwa.

Adwokat kościelny w sądzie kościelnym asystuje tylko stronie prowadząc spór. Nie występuje jednak w jej imieniu. W sądzie kościelnym adwokat kanoniczny jest tylko rzecznikiem strony. W szerokiej literaturze przedmiotu zakazuje się i przestrzega adwokatów kościelnych przed prokurowaniem, doradzaniem wiernym, przedstawiania linii zaskarżenia sakramentu małżeństwa. Dlatego też działalność doradcza traktowana jest jako aktywność niezgodna z literą prawa oraz pozostająca w kontrze do posługi adwokata kanonicznego w Kościele.

Na mocy Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 20 września 2018 r. prawo kanoniczne, a więc prawo Kościoła katolickiego nie przynależy do dyscypliny prawa. Prawo kanoniczne jest samodzielną dyscypliną naukową. Zgodnie z aktualnie obowiązującym podziałem prawo kanoniczne należy do dziedziny nauk społecznych obok m.in. prawa, psychologii i nauk prawnych.

Zarówno k.p.k., jak i (…) zabraniają adwokatom kościelnym podejmowania określonych działań, niezgodnych z charakterem sprawowanych przez nich funkcji. Zakaz zawarty tak w k.p.k., jak i (…), dotyczy układania się ze stroną (lub stronami) o wygórowane wynagrodzenie, przy czym układ taki jest nieważny (kan. 1488 § 1 k.p.k. i art. 110, (…)), sprzeniewierzenia się urzędowi przez przyjmowanie podarunków lub składanych obietnic albo z innego motywu (kan. 1489 k.p.k. i art. 110, (…)), wydobywania sprawy z właściwych trybunałów, by korzystniej została rozstrzygnięta przed innymi (kan. 1488 § 1 k.p.k. i art. 110, (…)). Ponadto (…) zakazuje adwokatowi kościelnemu zrzeczenia się - podczas trwania sprawy - mandatu bez słusznej przyczyny (art. 110, (…)). Dokument zawiera również normę generalną, w myśl której adwokaci i pełnomocnicy, którzy wykroczyliby przeciwko powierzonemu im urzędowi, powinni być ukarani stosownie do przepisów prawa karnego (art. 111 § 1 k.p.k.).

Opis zdarzenia przyszłego

Działalność Wnioskodawcy będzie polegała na pracy na rzecz wiernych Kościoła Katolickiego i pomocy w osiąganiu stwierdzenia nieważności sakramentu małżeństwa, tj. dojściem do Prawdy Moralnej co do ważności sakramentu. Praca ta polega na weryfikacji wstępnej, czy dany sakrament może być uznany przez Kościół Katolicki za nieważnie zawarty, a w dalszych etapach na podejmowaniu działań (przygotowanie pism, rozmowy z przedstawicielami kościoła, m.in. Wikariuszem Sądowym przy Biskupie Diecezjalnym), które mogą pomóc wiernym w osiągnięciu korzystnego rozstrzygnięcia w organach działających przy danym biskupie diecezjalnym.

Jest to więc usługa tak zwanej rekomendacji kanonicznej i nie jest ona związana z doradztwem prawnym, ani innymi usługami prawniczymi. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie polegają na udzielaniu porad, opinii i wyjaśnień charakterystycznych dla usług doradztwa. Wnioskodawca świadczy usługi adwokata kościelnego zgodnie przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego.

Wnioskodawca uważa, że prowadzona przez Wnioskodawcę działalność nie jest działalnością adwokacką, stąd Wnioskodawca chciałby zmienić nr PKD z 69.10.Z na 94.91.Z (działalność organizacji religijnych lub osób indywidualnych świadczących usługi bezpośrednio wiernym w kościołach, meczetach, świątyniach, synagogach lub innych miejscach) i wybrać zwolnienie podmiotowe od podatku od towaru i usług regulowane w przepisie z art. 113 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym Wnioskodawca zwraca się o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w kwestii zmiany nr PKD na 94.91.Z (działalność organizacji religijnych lub osób indywidualnych świadczących usługi bezpośrednio wiernym w kościołach, meczetach, świątyniach, synagogach lub innych miejscach) PKWiU (94.91.10.0) i zastosowania zwolnienia podmiotowego od podatku od towaru i usług, które jest regulowane w przepisie z art. 113 ust. 1. ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca uważa że możliwe będzie skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w artykule powyżej, tj. art. 113 ust. 1 ustawy.

Wnioskodawca jest zdania, iż po zmianie PKD na 94.91.Z na fakturze, bądź na kasie fiskalnej będzie mógł zastosować stawkę podatku zwolnioną, natomiast od nowego roku, tj. od 2027 r. całkowicie wyrejestrować się z VAT.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest Pani podatnikiem czynnym podatku VAT od 6 maja 2015 r.

Strona prowadzi działalność tylko i wyłącznie jako adwokat kościelny, nie prowadzi działalności w innym zakresie.

Klasyfikacja statystyczna zdarzenia przyszłego to: PKWiU 94.91.10.0.

W ramach prowadzonej działalności nie zamierza Pani prowadzić innych czynności, tylko i wyłącznie rekomendację kanoniczną.

Pytanie

Czy od nowego okresu rozliczeniowego będzie możliwość wybrania zwolnienia od podatku od towarów i usług?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem w związku z przyszłym zdarzeniem spełnione są wszystkie warunki do zwolnienia z VAT.

Wnioskodawca uważa, że prowadzona przez Wnioskodawcę działalność nie jest działalnością adwokacką, stąd Wnioskodawca chciałby zmienić nr PKD z 69.10.Z na 94.91.Z (działalność organizacji religijnych lub osób indywidualnych świadczących usługi bezpośrednio wiernym w kościołach, meczetach, świątyniach, synagogach lub innych miejscach) i wybrać zwolnienie podmiotowe od podatku od towaru i usług, regulowane w przepisie z art. 113 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym Wnioskodawca zwraca się o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w kwestii zmiany nr PKD na 94.91.Z (działalność organizacji religijnych lub osób indywidualnych świadczących usługi bezpośrednio wiernym w kościołach, meczetach, świątyniach, synagogach lub innych miejscach) PKWiU (94.91.10.0) i zastosowania zwolnienia podmiotowego od podatku od towaru i usług, które jest regulowane w przepisie z art. 113 ust. 1. ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca uważa że możliwe będzie skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w artykule powyżej, tj. art. 113 ust. 1 ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ustawy.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy:

Ponadto, podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie określonych wyżej przepisów pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Według art. 113 ust. 11 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 13 ustawy:

W świetle powołanych wyżej przepisów podatnik, aby skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ww. ustawy.

Natomiast według art. 96 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 96 ust. 3 ustawy:

Na podstawie art. 96 ust. 4 ustawy:

Jak stanowi art. 96 ust. 5 ustawy:

Jak wynika z 96 ust. 10 ustawy:

Zgodnie z art. 96 ust. 12 ustawy:

Jak wynika z ww. art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a) i b) ustawy, usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa (poza wskazanymi wyjątkami) nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwo. Termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych np. podatkowe, prawne, finansowe, techniczne, inżynierskie i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.) pod pojęciem „doradca” należy rozumieć „ten, kto udziela porad”. Natomiast, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego, „doradzać” oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych, finansowych, a przez doradcę rozumie się tego, kto udziela porad, doradza. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko. Należy w tym miejscu wskazać, że porada czy opinia nie musi mieć charakteru odrębnego pisemnego dokumentu, gdyż już samo wykonywanie czynności, których istotą jest doradztwo, decyduje o wyłączeniu tych czynności z ww. zwolnienia.

Podobnie jak w przypadku usług doradztwa, ustawa nie definiuje pojęcia „usługi prawnicze”. Pomocne w tym wypadku jest odwołanie do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, w której w kategorii „usługi prawnicze” znalazły się usługi w zakresie doradztwa prawnego i reprezentacji w dziedzinie prawa karnego, handlowego, pracy i cywilnego a także usługi prawne dotyczące patentów, praw autorskich i pozostałych praw własności intelektualnej, usługi notarialne, arbitrażowe i polubowne, oraz związane z aukcjami. Analiza tej kategorii statystycznej wskazuje zatem, że pod pojęciem usług prawniczych PKWiU rozumie rozmaite czynności związane z doradztwem prawnym.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani zatrudniona na podstawie umowy o pracę i niezależnie od tego prowadzi działalność w charakterze adwokata kościelnego. Działalność jest prowadzona wg PKD nr 69.10.Z i w związku z tym od 6 maja 2015 r. jest Pani czynnym płatnikiem VAT na podstawie art. 113 pkt 13 ust. 2 lit. a ustawy o VAT oraz prowadzi Pani działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Pani przychody nie przekroczyły w 2025 r. 200 000 zł oraz w 2026 r. nie przekroczą kwoty 240 000 zł.

Uważa Pani, że prowadzona działalność nie jest działalnością adwokacką, stąd chciałby Pani zmienić nr PKD z 69.10.Z na 94.91.Z (działalność organizacji religijnych lub osób indywidualnych świadczących usługi bezpośrednio wiernym w kościołach, meczetach, świątyniach, synagogach lub innych miejscach) i wybrać zwolnienie podmiotowe od podatku od towaru i usług regulowane w przepisie z art. 113 ust. 1 ustawy.

Pani działalność będzie polegała na pracy na rzecz wiernych Kościoła Katolickiego i pomocy w osiąganiu stwierdzenia nieważności sakramentu małżeństwa, tj. dojściem do Prawdy Moralnej co do ważności sakramentu. Praca ta polega na weryfikacji wstępnej, czy dany sakrament może być uznany przez Kościół Katolicki za nieważnie zawarty, a w dalszych etapach na podejmowaniu działań (przygotowanie pism, rozmowy z przedstawicielami kościoła, m.in. Wikariuszem Sądowym przy Biskupie Diecezjalnym), które mogą pomóc wiernym w osiągnięciu korzystnego rozstrzygnięcia w organach działających przy danym biskupie diecezjalnym.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy od nowego okresu rozliczeniowego będzie mogła wybrać zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy dla świadczonych usług.

W niniejszej sprawie świadczy Pani usługi adwokata kościelnego zgodnie przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego. Wskazała Pani, że zakazuje się i przestrzega adwokatów kościelnych przed prokurowaniem, doradzaniem wiernym, przedstawiania linii zaskarżenia sakramentu małżeństwa. Dlatego też działalność doradcza traktowana jest jako aktywność niezgodna z literą prawa oraz pozostająca w kontrze do posługi adwokata kanonicznego w Kościele. Na mocy Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 20 września 2018 r. prawo kanoniczne, a więc prawo Kościoła katolickiego nie przynależy do dyscypliny prawa. Prawo kanoniczne jest samodzielną dyscypliną naukową. Zgodnie z aktualnie obowiązującym podziałem prawo kanoniczne należy do dziedziny nauk społecznych obok m.in. prawa, psychologii i nauk prawnych. Zarówno k.p.k., jak i (…) zabraniają adwokatom kościelnym podejmowania określonych działań, niezgodnych z charakterem sprawowanych przez nich funkcji.

Ponadto wskazała Pani, że prowadzi działalność tylko i wyłącznie jako adwokat kościelny, nie prowadzi działalności w innym zakresie. Klasyfikacja statystyczna zdarzenia przyszłego to: PKWiU 94.91.10.0. W ramach prowadzonej działalności nie zamierza Pani prowadzić innych czynności, tylko i wyłącznie rekomendację kanoniczną.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia należy zgodzić się z Pani stwierdzeniem, że świadczone przez Panią usługi tak zwanej rekomendacji kanonicznej nie są związane z doradztwem prawnym, ani innymi usługami prawniczymi a wykonywane przez Panią czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie polegają na udzielaniu porad, opinii i wyjaśnień charakterystycznych dla usług doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a) i b) ustawy.

Wskazać przy tym należy, że co do zasady podatnik, który nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, a wartość sprzedaży w poprzednim roku nie przekroczyła kwoty 240.000 zł, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Natomiast podatnik, który utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że:

·      minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował,

·      w poprzednim roku podatkowym wartość sprzedaży nie przekroczyła u niego kwoty 240.000 zł,

·      powrót do zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca,

·      nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania prawne należy stwierdzić, że jeżeli w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie będzie Pani wykonywała czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy oraz faktyczna łączna wartość sprzedaży w prowadzonej działalności gospodarczej w roku 2025 nie przekroczyła 240 000 zł, a jednocześnie upłynął rok licząc od końca roku, w którym zrezygnowała Pani ze zwolnienia przewidzianego w art. 113, to przysługuje Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 w zw. z art. 113 ust. 11 ustawy w odniesieniu do świadczonych usług opisanych w złożonym wniosku.

Zatem w przedstawionych okolicznościach omawianej sprawy będzie mogła Pani wybrać od nowego okresu rozliczeniowego zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy dla świadczonych usług. W tym celu, chcąc skorzystać ze wskazanego zwolnienia od podatku od towarów i usług, powinna Pani złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R w terminie do 7 dni licząc od dnia, w którym chce Pani korzystać z tego zwolnienia.

Dodać przy tym należy, że w przypadku, gdy dokonywana przez Panią wartość sprzedaży przekroczy kwotę wskazaną w art. 113 ust. 1 ustawy, tj. 240 000 zł, lub wykona Pani jakąkolwiek czynność, o której mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, to utraci Pani prawo do korzystania z tego zwolnienia od podatku.

W związku z powyższym, Pani stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług dotyczące możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.