Możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego dla świadczonych przez Wnioskodawczynię usług od 1 stycznia 2026 r.
Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług księgowych, kadrowo-płacowych i administracyjnych. W maju 2025 r. omyłkowo zarejestrowała się jako czynny podatnik VAT, rezygnując ze zwolnienia podmiotowego. Poinformowana przez urząd skarbowy, że kody PKD dotyczące doradztwa uniemożliwiają powrót do zwolnienia, złożyła kolejne zgłoszenie, wskazując wykonywanie czynności wyłączających zwolnienie, choć faktycznie ich nie świadczyła. Następnie usunęła te kody z CEIDG. W styczniu…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego dla świadczonych przez Panią usług od 1 stycznia 2026 r. (część pytania nr 1 oraz pytanie nr 2). Uzupełniła go Pani pismem z 21 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą.
13 maja 2025 r. Wnioskodawczyni złożyła zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, w którym omyłkowo zaznaczyła rezygnację ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Dokument ten nie jest obecnie widoczny w systemie e-Urząd Skarbowy.
Po złożeniu powyższego zgłoszenia Wnioskodawczyni skontaktowała się telefonicznie z pracownikiem właściwego urzędu skarbowego w celu ustalenia możliwości skorygowania zgłoszenia VAT-R, wskazując, że Jej zamiarem nie było rezygnowanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT i że nie chce być podatnikiem VAT czynnym. W trakcie rozmowy Wnioskodawczyni wyjaśniła, że wskazane we wpisie kody PKD obejmujące działalność doradczą nie odpowiadają faktycznie wykonywanej działalności i wyraziła wolę ich usunięcia oraz powrotu do zwolnienia z VAT. Pracownik urzędu skarbowego poinformował jednak Wnioskodawczynię, że samo wskazanie kodów PKD związanych z doradztwem obliguje Ją do pozostania podatnikiem VAT czynnym oraz że nie ma możliwości dokonania zmiany w tym zakresie, w tym skorygowania zgłoszenia w sposób umożliwiający powrót do zwolnienia.
W związku z powyższą informacją, działając w zaufaniu do organu podatkowego, Wnioskodawczyni 20 maja 2025 r. złożyła kolejne zgłoszenie VAT-R wskazując wykonywanie czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
Jednocześnie Wnioskodawczyni faktycznie nie wykonywała czynności doradczych ani innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
Po uzyskaniu dodatkowych informacji Wnioskodawczyni dokonała aktualizacji wpisu w CEIDG poprzez usunięcie kodów PKD:
· 70.20.Z – 2 czerwca 2025 r.
· 74.99.Z oraz 71.12.B – 3 czerwca 2025 r.
19 stycznia 2026 r. Wnioskodawczyni złożyła zgłoszenie VAT-R, w którym wskazała powrót do zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, z uwagi na nieprzekroczenie limitu sprzedaży 200 000 zł, ze skutkiem od 1 stycznia 2026 r.
Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy w przedstawionej sytuacji przysługuje Jej prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT od 1 stycznia 2026 r. bez konieczności oczekiwania do 2027 r.
Doprecyzowanie i uzupełnienie stanu faktycznego
1. Zakres prowadzonej działalności gospodarczej
Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług księgowych, kadrowo-płacowych oraz administracyjnych dla przedsiębiorców. W ramach działalności Wnioskodawczyni wykonuje w szczególności czynności polegające na: prowadzeniu ewidencji księgowych, wprowadzaniu dokumentów do systemów księgowych, przygotowywaniu dokumentów rozliczeniowych, obsłudze kadrowo-płacowej, sporządzaniu zestawień i raportów, wykonywaniu czynności administracyjno-biurowych związanych z obsługą przedsiębiorców.
Wnioskodawczyni nie świadczy usług doradztwa podatkowego, prawnego, finansowego ani biznesowego polegających na udzielaniu klientom opinii, zaleceń oraz rekomendacji dotyczących sposobu postępowania.
2. Wartość sprzedaży
Przewidywana wartość sprzedaży w roku podatkowym 2026 nie przekroczy kwoty 240 000 zł netto.
3. Czynności wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT
Wnioskodawczyni nie wykonuje oraz nie zamierza wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług skutkujących brakiem możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT.
4. Usługi doradcze
Wnioskodawczyni nie świadczyła, nie świadczy oraz nie zamierza świadczyć usług doradczych na rzecz klientów.
5. Zachowanie jako podatnik VAT czynny
Wnioskodawczyni dokonała rejestracji jako podatnik VAT czynny i od momentu rejestracji wystawiała faktury z wykazanym podatkiem VAT oraz składała deklarację JPK właściwą dla podatku VAT. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni rozliczała również podatek VAT naliczony od zakupów związanych z działalnością gospodarczą zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT.
Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku
1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni ma prawo korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT od 1 stycznia 2026 r. pomimo posiadania w CEIDG kodów PKD obejmujących działalność doradczą, przy jednoczesnym braku faktycznego świadczenia usług doradczych?
2. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni ma prawo do ponownego korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT od 1 stycznia 2026 r., w związku z nieprzekroczeniem limitu sprzedaży 200 000 PLN w 2025 r.?
Pani stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku
Ad 1
W ocenie Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Jej prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT pomimo posiadania w CEIDG kodów PKD obejmujących działalność doradczą, przy jednoczesnym braku faktycznego świadczenia usług doradczych.
Wnioskodawczyni wskazuje, że:
a) nie świadczyła, nie świadczy oraz nie zamierza świadczyć usług doradczych,
b) nie wykonywała, nie wykonuje oraz nie będzie wykonywała czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT,
c) wartość sprzedaży w 2025 r. nie przekroczyła ustawowego limitu 200 000 PLN, a przewidywana wartość sprzedaży w 2026 r. nie przekroczy kwoty 240 000 PLN.
Zdaniem Wnioskodawczyni, dla oceny prawa do zwolnienia podmiotowego z VAT decydujące znaczenie ma faktyczny zakres wykonywanych czynności, a nie samo formalne wskazanie określonych kodów PKD w CEIDG.
Samo posiadanie kodów PKD obejmujących działalność doradczą nie oznacza automatycznie wykonywania usług doradczych, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, a tym samym nie powoduje automatycznej utraty prawa do zwolnienia podmiotowego z VAT.
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym spełnione są przesłanki uprawniające do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT od 1 stycznia 2026 r.
Ad 2
W ocenie Wnioskodawczyni w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Jej prawo do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT od 1 stycznia 2026 r., w związku z nieprzekroczeniem limitu sprzedaży 200 000 PLN w 2025 r.
Wnioskodawczyni wskazuje, że wartość sprzedaży w 2025 r. nie przekroczyła ustawowego limitu uprawniającego do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT, natomiast przewidywana wartość sprzedaży w 2026 r. również nie przekroczy kwoty 240 000 PLN.
Ponadto Wnioskodawczyni nie wykonywała, nie wykonuje oraz nie będzie wykonywała czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, wyłączających możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego.
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawczyni, spełnione są przesłanki umożliwiające ponowne skorzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT od 1 stycznia 2026 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Jednak, aby skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy, podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Pani wątpliwości dotyczą możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego dla świadczonych przez Panią usług od 1 stycznia 2026 r.
Zaznaczyć należy, że dla części pytania nr 1 tj. możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego dla świadczonych przez Panią usług, pomimo posiadania w CEiDG kodów PKD obejmujących działalność doradczą, przy jednoczesnym braku faktycznego świadczenia usług doradczych – lecz bez określenia terminu możliwości zastosowania ww. zwolnienia, zostanie dla Pani wydane postanowienie o zastosowaniu do sprawy interpretacji Ministra Finansów z 9 kwietnia 2015 r. znak PT3.8101.2.2015.AEW.16.
Z opisu sprawy wynika, że 13 maja 2025 r. złożyła Pani zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, w którym – według Pani – omyłkowo zaznaczyła Pani rezygnację ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Następnie po rozmowie z pracownikiem Urzędu Skarbowego oraz wskazaniu, że wśród PKD dotyczących Pani sprawy znajdują się te, które są związane z doradztwem, 20 maja 2025 r. ponownie złożyła Pani zgłoszenie rejestracyjne VAT-R wskazując wykonywanie czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Z uwagi na nieprzekroczenie limitu 200 000 zł, 19 stycznia 2026 r. złożyła Pani zgłoszenie rejestracyjne VAT-R wskazując w nim powrót do zwolnienia podmiotowego ze skutkiem od 1 stycznia 2026 r.
W związku z tak przedstawionym przez Panią opisem sprawy, przede wszystkim na uwadze należy mieć treść przytoczonego wyżej art. 113 ust. 11 ustawy, z którego wynika, że podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może na podstawie powołanego przepisu, ponownie skorzystać z tego zwolnienia, jeżeli upłynął rok, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, przy czym podatnik ma prawo do powrotu do zwolnienia od początku dowolnego miesiąca w trakcie roku podatkowego, o ile zostały spełnione pozostałe przesłanki skorzystania ze zwolnienia.
Podkreślić w Pani sytuacji należy, że od momentu rejestracji jako podatnik VAT czynny wystawiała Pani faktury z wykazanym podatkiem VAT oraz składała Pani deklarację JPK_VAT. Rozliczała Pani również podatek VAT naliczony od zakupów związanych z działalnością gospodarczą, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT. W konsekwencji, świadomie wykonywała Pani obowiązki jakie posiada zarejestrowany podatnik VAT czynny oraz korzystała Pani z praw wynikających z tego statusu, tj. odliczała Pani podatek VAT naliczony z faktur zakupowych. Bez znaczenia zatem dla sprawy pozostaje fakt, czy przekroczyła Pani w 2025 r., czy też nie wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ustawy oraz to, że nie świadczy Pani usług o charaketrze doradczym.
Tym samym, skoro zrezygnowała Pani ze zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych przez Panią usług i od maja 2025 r. jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT, a także zachowywała się Pani od tego czasu jak zarejestrowany podatnik VAT czynny, to okres o którym mowa w art. 113 ust. 11 ustawy minie wraz z zakończeniem roku 2026.
Dopiero po tym czasie może Pani skorzystać ze zwolnienia podmiotowego w sytuacji, gdy spełnione będą następujące warunki:
· wartość sprzedaży u Pani w roku podatkowym 2026 – zgodnie z Pani założeniem - nie przekroczy określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy,
· będzie Pani świadczyła wyłącznie usługi prowadzenia ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych, innych ewidencji do celów podatkowych oraz sporządzania (wypełniania) zeznań i deklaracji podatkowych, i nie będzie Pani świadczyła usług doradczych lub prawniczych,
· nie będzie Pani wykonywała czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
W konsekwencji, Pani stanowisko zgodnie z którym w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od 1 stycznia 2026 r. w związku z nieprzekroczeniem w 2025 r. limitu 200 000 zł, uznaję za nieprawidłowe. W Pani sprawie zastosowanie znajdzie art. 113 ust. 11 ustawy, co oznacza, że może Pani skorzystać ze zwolnienia podmiotowego, po upływie roku, licząc od końca roku, w którym zrezygnowała Pani z tego zwolnienia tj. od 1 stycznia 2027 r.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Podkreślić ponownie należy, że interpretacja ta rozstrzyga Pani wyłącznie w części pytania nr 1 dotyczącego określenia terminu możliwości zastosowania zwolnienia podmiotowego w prowadzonej działalności gospodarczej (część pytania nr 1 oraz pytanie nr 2). Natomiast dla części pytania nr 1 tj. możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego dla świadczonych przez Panią usług, pomimo posiadania w CEiDG kodów PKD obejmujących działalność doradczą, przy jednoczesnym braku faktycznego świadczenia usług doradczych, zostanie dla Pani wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo