Interpretacja 0114-KDIP1-3.4012.386.2026.1.JG

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania procedury VAT marża do sprzedaży towarów używanych w szczególności odzieży i akcesoriów domowych oraz prawa do korekty podatku VAT w odniesieniu do ewidencjonowania sprzedaży towarów na kasie rejestrującej w błędnej stawce podatku.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca, (…) S.C. to spółka cywilna, będąca zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż detaliczna przedmiotów używanych – w szczególności odzieży i akcesoriów domowych (kubki, figurki, talerze, lampy, ozdoby itp.), prowadzona zarówno w sklepie stacjonarnym, jak i - w mniejszym zakresie - za pośrednictwem sprzedaży wysyłkowej online.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nabywa towary używane od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących podatnikami, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: „ustawa o VAT”), ani podatnikami podatku od wartości dodanej.

Nabycie towarów odbywa się w szczególności na targach, pchlich targach, bezpośrednio od osób prywatnych oraz za pośrednictwem portali internetowych i aukcji internetowych - zarówno w Polsce, jak i za granicą. Towary te są nabywane wyłącznie w celu ich dalszej odsprzedaży jako towar handlowy. Towary będące przedmiotem nabycia i dalszej odsprzedaży stanowią ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w art. 120 ust. 1 pkt 1-3 ustawy o VAT oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne. Towary te spełniają zatem definicję towarów używanych w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, od których Wnioskodawca nabywa towary, nie są zobowiązane do wystawiania dokumentów sprzedaży. Wnioskodawca nie ma możliwości wymagania od tych osób wystawienia faktur, rachunków ani umów kupna-sprzedaży, co ze względów organizacyjnych - przy dużej liczbie drobnych transakcji dokonywanych na targach, pchlich targach czy za pośrednictwem portali internetowych - jest skomplikowane lub wręcz niemożliwe. W zdecydowanej większości przypadków Wnioskodawca nie posiada i nie będzie posiadał dokumentów sporządzonych i podpisanych przez osoby sprzedające.

W celu rzetelnego prowadzenia ewidencji, Wnioskodawca dokumentuje zakupy od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej samodzielnie sporządzonymi dowodami wewnętrznymi w formie tabeli (zestawienia). Dowody te zawierają nazwę (opis) nabytego towaru, datę zakupu oraz kwotę zakupu. Dowody wewnętrzne często nie zawierają danych personalnych sprzedającego, ze względu na brak możliwości ich uzyskania. W zależności od przypadku, dowody te sporządzane są na podstawie posiadanej przez Wnioskodawcę korespondencji ze sprzedającym, potwierdzenia dokonania płatności, a w przypadku zakupu poprzez portale internetowe - również ogłoszenia sprzedaży. Nie zawsze jednak możliwe jest uzyskanie niezależnego dowodu zakupu (na przykład w przypadku zakupu bezpośrednio od osób prywatnych na targach). Wtedy Wnioskodawca wprowadza dane do dowodu wewnętrznego własnoręcznie, dokumentując w ten sposób przeprowadzoną transakcję.

Na podstawie prowadzonej ewidencji Wnioskodawca jest w stanie określić kwotę nabycia towaru, niezbędną do ustalenia kwoty marży w rozumieniu art. 120 ust. 4 ustawy o VAT. Jeśli z jakiegoś powodu ustalenie takiej kwoty jest niemożliwe, Wnioskodawca w tym zakresie nie stosuje procedury VAT-marży i opodatkowuje sprzedaż standardową stawką VAT. Wnioskodawca dokonuje sprzedaży nabytych towarów używanych zarówno na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (sprzedaż ewidencjonowana na kasie fiskalnej online), jak i na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą (sprzedaż dokumentowana fakturami).

Wnioskodawca posiada kasę fiskalną online. Wnioskodawca wskazuje, że w poprzednich okresach rozliczeniowych - nie wiedząc o możliwości zastosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT - ewidencjonował całą sprzedaż towarów używanych na kasie fiskalnej online z zastosowaniem stawki podatku VAT w wysokości 23% (zasady ogólne). Deklaracje VAT (pliki JPK_V7M) za te okresy zostały złożone, a podatek VAT należny został uiszczony w pełnej wysokości wyliczonej na zasadach ogólnych.

Zastosowanie przez Wnioskodawcę zasad ogólnych opodatkowania nie było świadomym wyborem dokonanym na podstawie art. 120 ust. 14 ustawy o VAT, lecz wynikało wyłącznie z nieznajomości przepisów szczególnych dotyczących procedury VAT marża. Warunki materialnoprawne do zastosowania procedury VAT marża były spełnione już w momencie dokonywania poszczególnych transakcji sprzedaży - towary były towarami używanymi w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, nabytymi od podmiotów, o których mowa w art. 120 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, w celu ich dalszej odsprzedaży.

Wnioskodawca zamierza dokonać korekty rozliczeń VAT za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, w których zastosował zasady ogólne opodatkowania zamiast procedury VAT marża. Korekta miałaby obejmować wyłącznie sprzedaż udokumentowaną paragonami fiskalnymi bez numeru NIP nabywcy, tj. sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, które nie żądały wystawienia faktury. Sprzedaż udokumentowana fakturami oraz paragonami zawierającymi NIP nabywcy (faktury uproszczone) pozostałaby rozliczona na dotychczasowych zasadach ogólnych, bez zmian. Wnioskodawca podkreśla, że planowana korekta dotyczy wyłącznie transakcji udokumentowanych zwykłymi paragonami fiskalnymi (bez NIP nabywcy). Z paragonów tych żaden nabywca nie mógł odliczyć podatku VAT naliczonego, a zatem korekta nie narusza interesów osób trzecich ani integralności systemu podatku VAT. Korekta prowadziłaby do zmniejszenia podatku VAT należnego wykazanego w deklaracjach za korygowane okresy, skutkując powstaniem nadpłaty podatku.

Technicznie korekta polegałaby na ujęciu błędnych paragonów w ewidencji oczywistych pomyłek prowadzonej przy kasie fiskalnej online oraz złożeniu korekt plików JPK_V7M za korygowane okresy z wykazaniem sprzedaży w procedurze VAT marża (oznaczenie MR_UZ) i odpowiednim zmniejszeniem podatku należnego oraz naliczonego (bowiem od zakupów w procedurze VAT-marża nie odlicza się VATu).

Pytania

1.    Czy w przypadku nabycia towarów używanych opisanych w stanie faktycznym od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących podatnikami podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy Wnioskodawca dokumentuje te zakupy dowodami wewnętrznymi w formie tabeli (zestawienia) zawierającej nazwę towaru, datę zakupu i kwotę zakupu, bez danych personalnych sprzedającego, Wnioskodawca jest uprawniony do opodatkowania sprzedaży tych towarów z zastosowaniem szczególnej procedury VAT marża, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT?

2.    Czy Wnioskodawca, który w poprzednich okresach rozliczeniowych ewidencjonował na kasie fiskalnej online sprzedaż towarów używanych (nabytych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, w celu dalszej odsprzedaży) z zastosowaniem stawki 23% VAT na zasadach ogólnych, ma prawo dokonać korekty rozliczeń VAT za te okresy poprzez zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marżą na podstawie art. 120 ust. 4 ustawy o VAT - w zakresie sprzedaży udokumentowanej wyłącznie paragonami fiskalnymi bez NIP nabywcy?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku nabycia towarów używanych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących podatnikami podatku od towarów i usług, udokumentowanie tych zakupów dowodami wewnętrznymi w formie tabeli zawierającej nazwę towaru, datę zakupu i kwotę zakupu, bez danych personalnych sprzedającego, uprawnia Wnioskodawcę do opodatkowania sprzedaży tych towarów z zastosowaniem szczególnej procedury VAT marża, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy o VAT, powyższa procedura dotyczy dostawy towarów używanych, które podatnik nabył m.in. od osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej (art. 120 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT).

Przepisy ustawy o VAT przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to szczególna forma opodatkowania, wprowadzona z uwagi na fakt, że w przypadku nabywania towarów od osób fizycznych niebędących podatnikami, przy nabyciu nie występuje podatek do odliczenia. Bez procedury marży, podstawą opodatkowania byłaby cała cena sprzedaży, co prowadziłoby do podwójnego ekonomicznego obciążenia tą samą wartością podatku.

Kluczowe dla niniejszego wniosku jest to, że dyspozycja przepisu art. 120 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT nie uzależnia zastosowania procedury VAT marża od podania danych personalnych osób fizycznych (niebędących podatnikami VAT), od których towary zostały nabyte. Gdyby ustawodawca warunkował możliwość stosowania procedury VAT marża od udokumentowania zakupów od osób fizycznych w określony sposób, wskazałby to wyraźnie w treści art. 120 ustawy o VAT.

Należy podkreślić, że spośród pięciu przypadków źródeł nabycia wskazanych w art. 120 ust. 10 ustawy o VAT, jedynie w odniesieniu do nabycia od podatników podatku od wartości dodanej stosujących procedurę marży (art. 120 ust. 10 pkt 5 ustawy o VAT) ustawodawca wymaga, aby nabywca posiadał „dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach”. W pozostałych czterech przypadkach, w tym przy nabyciu od osób fizycznych niebędących podatnikami (art. 120 ust. 10 pkt 1), żadne takie wymaganie nie zostało sformułowane. Wynika z tego jednoznacznie, że ustawodawca świadomie zróżnicował wymogi dokumentacyjne w zależności od źródła nabycia.

Jednocześnie, zgodnie z art. 120 ust. 15 ustawy o VAT, podatnik stosujący procedurę marży jest obowiązany prowadzić ewidencję zawierającą w szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży. Wnioskodawca prowadzi taką ewidencję w formie tabeli (zestawienia) zawierającej nazwę towaru, datę zakupu i kwotę zakupu. Na tej podstawie Wnioskodawca jest w stanie określić kwotę nabycia każdego towaru, a tym samym - kwotę marży stanowiącą podstawę opodatkowania.

Powyższe stanowisko znajduje pełne potwierdzenie w ugruntowanej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W interpretacji indywidualnej z 21 marca 2024 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.67.2024.1.KL), dotyczącej stanu faktycznego analogicznego do niniejszego - sprzedaży używanej markowej odzieży i akcesoriów odzieżowych nabywanych od osób fizycznych przez portale internetowe i bezpośrednio - Dyrektor KIS potwierdził, że dokumentowanie zakupów dowodami wewnętrznymi niezawierającymi danych sprzedawcy uprawnia podatnika do opodatkowania sprzedaży na zasadach VAT marża.

Analogiczne stanowisko Dyrektor KIS zajął również w interpretacji indywidualnej z 5 maja 2025 r. (sygn. 0112-KDIL3.4012.224.2025.2.EW), w której potwierdził, że prowadzenie ewidencji w formie dowodu wewnętrznego zawierającego nazwę towaru, kwotę zakupu, datę zakupu oraz miejsce nabycia towaru jest wystarczające do stosowania procedury VAT marża przy sprzedaży towarów używanych nabytych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

W świetle powyższych argumentów, zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie warunki do stosowania procedury VAT marża: nabywa towary używane w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, od podmiotów wymienionych w art. 120 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, w celu ich dalszej odsprzedaży, oraz prowadzi ewidencję umożliwiającą określenie kwoty marży.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo dokonać korekty rozliczeń VAT za wcześniejsze okresy rozliczeniowe poprzez zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marżą na podstawie art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, w zakresie sprzedaży towarów używanych udokumentowanej wyłącznie paragonami fiskalnymi bez NIP nabywcy.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że procedura VAT marża nie jest prawem, z którego podatnik może skorzystać jedynie prospektywnie (na przyszłość), lecz określa właściwy sposób opodatkowania transakcji spełniających warunki określone w art. 120 ust. 4 i ust. 10 ustawy o VAT.

Jeżeli warunki materialnoprawne do zastosowania procedury VAT marża były spełnione w momencie dokonywania transakcji sprzedaży, to prawidłową podstawą opodatkowania tych transakcji była marża (różnica między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku), a nie pełna kwota należności z tytułu dostawy towarów.

Zastosowanie przez Wnioskodawcę w poprzednich okresach rozliczeniowych zasad ogólnych opodatkowania (stawka 23% od pełnej kwoty sprzedaży) nie było świadomym wyborem dokonanym na podstawie art. 120 ust. 14 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnik może stosować ogólne zasady opodatkowania do dostaw objętych procedurą marży.

Zastosowanie zasad ogólnych wynikało wyłącznie z nieznajomości przepisów szczególnych, a nie ze świadomej decyzji podatkowej. Nie można zatem mówić o „wyborze” metody opodatkowania, który wiązałby podatnika na trwałe.

Prawo do korekty deklaracji podatkowej wynika z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym podatnik może skorygować uprzednio złożoną deklarację przez złożenie deklaracji korygującej. Prawo to nie jest ograniczone co do zakresu korekty - podatnik może korygować zarówno błędy rachunkowe, jak i błędy w zastosowaniu przepisów prawa materialnego, w tym błędne zastosowanie ogólnych zasad opodatkowania zamiast procedury szczególnej.

Istotne jest, że planowana korekta dotyczy wyłącznie transakcji udokumentowanych zwykłymi paragonami fiskalnymi bez NIP nabywcy. Żaden z nabywców tych towarów nie mógł odliczyć podatku VAT naliczonego z tak wystawionego paragonu. Korekta nie narusza zatem praw osób trzecich - nie powstaje ryzyko podwójnego odliczenia VAT ani naruszenia integralności systemu podatku VAT. Wnioskodawca świadomie wyłącza z zakresu korekty sprzedaż udokumentowaną fakturami oraz paragonami z NIP nabywcy (fakturami uproszczonymi), właśnie po to, aby uniknąć jakiegokolwiek ryzyka naruszenia interesów osób trzecich.

Należy również podkreślić, że korekta skutkowałaby zmniejszeniem podatku VAT należnego (powstaniem nadpłaty), a nie jego zaniżeniem.  Wnioskodawca w poprzednich okresach rozliczeniowych odprowadził podatek VAT od pełnej kwoty sprzedaży, podczas gdy prawidłową podstawą opodatkowania była wyłącznie marża. Korekta prowadzi zatem do przywrócenia stanu zgodnego z prawem, a nie do uszczuplenia budżetu państwa.

Wnioskodawca wskazuje ponadto, że art. 120 ust. 4 ustawy o VAT posługuje się sformułowaniem „podstawą opodatkowania podatkiem jest marża”, a nie „może być marża”. Brzmi to imperatywnie - jeżeli warunki z art. 120 ust. 4 i ust. 10 ustawy o VAT są spełnione, to marża jest prawidłową podstawą opodatkowania. Zastosowanie zasad ogólnych jest możliwe jedynie na podstawie świadomego wyboru dokonanego stosownie do art. 120 ust. 14 ustawy o VAT.

Skoro Wnioskodawca takiego świadomego wyboru nie dokonał, to zastosowanie zasad ogólnych było błędne i podlega korekcie.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, spełnienie warunków materialnoprawnych do zastosowania procedury VAT marża już w momencie dokonywania transakcji, w połączeniu z ogólnym prawem do korekty deklaracji wynikającym z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej, uprawnia Wnioskodawcę do dokonania korekty rozliczeń VAT za wcześniejsze okresy rozliczeniowe poprzez zastosowanie procedury VAT marża - w zakresie sprzedaży udokumentowanej wyłącznie paragonami fiskalnymi bez NIP nabywcy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi:

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy:

Definicję towarów, w stosunku do których mają zastosowanie szczególne procedury VAT marża, zawiera art. 120 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy:

W myśl art. 120 ust. 4 ustawy:

Stosownie do treści art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy:

Natomiast na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy:

Ponadto, zgodnie z art. 120 ust. 10 ustawy:

Jak stanowi art. 120 ust. 14 ustawy:

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy m.in. towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to szczególna forma opodatkowania, w której podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Taka procedura opodatkowania może być stosowana w przypadku dostawy towarów używanych nabytych wcześniej przez podatnika w ramach prowadzonej działalności w celu ich odsprzedaży. Zaznaczyć należy, że dla opodatkowania dostawy towarów używanych w procedurze marży ważny jest nie tylko rodzaj towaru, który może zostać objęty tą procedurą, ale również to, od kogo ten towar został kupiony. Zastosowanie tej procedury wymaga, aby towary używane były nabyte od podmiotów wymienionych w powołanym wyżej art. 120 ust. 10 ustawy. Wspólną cechą wszystkich przedstawionych w ww. przepisie przypadków, warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że podmiot sprzedający używany towar pozbawiony był prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy jego nabyciu.

Ponadto istotną kwestią jest prowadzenie odpowiedniej ewidencji, co wynika z art. 120 ust. 15 ustawy, zgodnie z tym przepisem:

Z wniosku wynika, że przedmiotem Państwa działalności jest sprzedaż detaliczna przedmiotów używanych – w szczególności odzieży i akcesoriów domowych. Nabywają Państwo towary używane od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących podatnikami. Nabycie towarów odbywa się w szczególności na targach, bezpośrednio od osób prywatnych oraz za pośrednictwem portali internetowych i aukcji internetowych - zarówno w Polsce, jak i za granicą. Towary te są nabywane wyłącznie w celu ich dalszej odsprzedaży. Towary te stanowią ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie. Towary te spełniają zatem definicję towarów używanych w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy. Dokumentują Państwo zakupy od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej samodzielnie sporządzonymi dowodami wewnętrznymi. Dowody te zawierają nazwę (opis) nabytego towaru, datę zakupu oraz kwotę zakupu. Dowody wewnętrzne często nie zawierają danych personalnych sprzedającego. Na podstawie prowadzonej ewidencji Spółka jest w stanie określić kwotę nabycia towaru, niezbędną do ustalenia kwoty marży. Jeśli z jakiegoś powodu ustalenie takiej kwoty jest niemożliwe, Spółka w tym zakresie nie stosuje procedury VAT marży i opodatkowuje sprzedaż standardową stawką VAT.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą zastosowania procedury VAT marża do sprzedaży towarów używanych w szczególności odzieży i akcesoriów domowych nabytych uprzednio od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących podatnikami podatku od towarów i usług, w sytuacji, gdy dokumentują Państwo te zakupy dowodami wewnętrznymi niezawierającymi danych personalnych sprzedającego.

Podkreślić należy, że szczególna procedura nie dotyczy wszystkich towarów używanych. Dotyczy jedynie towarów używanych, wymienionych w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, nabytych w celu odsprzedaży. Jak wynika z opisu sprawy, będą Państwo nabywali używane towary (odzież, akcesoria domowe) w celu ich dalszej odsprzedaży innym podmiotom.

W tym miejscu należy wskazać, że „Towar używany” to taki, z którego faktycznie korzystano, był użytkowany. Również zawarte w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określenie „nadające się do dalszego użytku” wskazuje, że towary te przed dokonaniem dostawy były wcześniej używane. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 stycznia 2019 r., sygn. akt I FSK 305/17:

W związku z tym należy stwierdzić, że warunek co do przedmiotu transakcji zostanie spełniony.

Jeśli chodzi o warunek dotyczący statusu dostawcy, to należy wskazać, że nabywają Państwo towary używane m.in. od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących podatnikami. A zatem spełniony będzie także warunek co do statusu dostawcy. Dostawcami będą osoby wymienione w art. 120 ust. 10 ustawy.

Należy jednakże zwrócić uwagę na treść art. 120 ust. 15 ustawy. Z przepisu tego wynika, że podatnik stosujący metodę VAT-marża jest obowiązany prowadzić ewidencję zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy. Przy czym w odniesieniu do dostawy, o której mowa w ust. 4 i 5, ewidencja musi zawierać w szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży, o której mowa w tych przepisach.

Jak stanowi art. 109 ust. 3 ustawy:

W tym miejscu należy wskazać, że wynikający z art. 109 ust. 3 ustawy obowiązek wykazania w ewidencji rodzaju sprzedaży, podstawy opodatkowania (tu jest nią marża) i danych kontrahentów powoduje, że podatnik stosujący procedurę VAT-marża powinien w ewidencji wskazać dane kontrahentów, od których nabył towary objęte tą procedurą i wartość zakupu. Trzeba podkreślić, że dane kontrahentów są niezbędne do ustalenia, że zakup towaru został dokonany od podmiotu wskazanego w przepisach art. 120 ust. 10 ustawy, zaś dokonanie zakupu od tych podmiotów stanowi warunek uprawniający do zastosowania opodatkowania marży, która stanowi podstawę opodatkowania.

Zatem dane podmiotów, od których podatnik nabył towary używane są nie tylko danymi objętymi obowiązkiem wykazania w ewidencji na podstawie art. 109 ust. 3 pkt 3 ustawy, ale są też danymi dotyczącymi podstawy opodatkowania, które są objęte obowiązkiem ewidencjonowania na podstawie art. 109 ust. 3 pkt 1 ustawy. Informacje te stanowią dane wskazane w art. 109 ust. 3 ustawy, czyli dane niezbędne do prawidłowego rozliczenia podatku wg procedury VAT marża.

Rozstrzygając Państwa wątpliwości należy zwrócić uwagę, że na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 99 ust. 13b i art. 109 ust. 14 ustawy Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju wydał rozporządzenie z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. poz. 1988, ze zm.).

Przepisy tego rozporządzenia wskazują m.in. jakie dane powinna zawierać ewidencja dla potrzeb prawidłowego rozliczania podatku od towarów i usług w przypadku sprzedaży opodatkowanej na zasadach marży, o której mowa w art. 120 ustawy o VAT, mianowicie:

Zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 7 lit. a):

Zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 14 ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku należnego:

Zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 4 lit. b):

Zgodnie z § 11 ust. 3 pkt 5:

Zgodnie z § 11 ust. 7:

Z ww. przepisów rozporządzenia wynika, że ewidencja prowadzona na potrzeby podatku od towarów i usług powinna zawierać:

·         kwoty nabycia towarów używanych związanych ze sprzedażą opodatkowaną na zasadach marży (§ 11 ust. 1 pkt 4 lit. b),

·         dane wynikające z dowodów, z których wynika nabycie towarów, o których nowa w ust. 1 pkt 4 lit b (§ 11 ust. 3 pkt 5),

·         przy czym dane z dowodów, o których mowa w ust. 3 pkt 5, obejmują: numer i datę dowodu oraz imię i nazwisko lub nazwę dostawcy (§ 11 ust. 7).

Tym samym, przepisy rozporządzenia stanowią, że zapis w ewidencji powinien wynikać z dowodów potwierdzających nabycie ww. towarów oraz zawierać dane dostawcy. Podatnik powinien zatem posiadać dowolny dowód, który potwierdza zapis w prowadzonej ewidencji.

W opisanej sprawie będą Państwo prowadzić dokumentacje wewnętrzną w formie tabeli (zestawienia). Jednakże, samo sporządzenie „tabeli” bez posiadania jakichkolwiek innych dowodów potwierdzających nabycie towarów - otrzymanych od dostawcy, nie jest wystarczające do zastosowania szczególnej procedury VAT marża dla dostawy towarów używanych.

Słuszność takiego stanowiska znajduje potwierdzenie m.in. w wyroku NSA sygn. akt I FSK 1395/18 z 18 listopada 2022 r., w którym wskazano:

Zatem, odpowiadając na pytanie nr 1 wniosku stwierdzić należy, że w przypadku nabycia towarów używanych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących podatnikami podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy Wnioskodawca dokumentuje te zakupy dowodami wewnętrznymi w formie tabeli zawierającej nazwę towaru, datę zakupu i kwotę zakupu, bez danych personalnych sprzedającego, Spółka nie jest uprawniona do opodatkowania sprzedaży tych towarów z zastosowaniem szczególnej procedury VAT marża, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za nieprawidłowe.

Mają Państwo również wątpliwości dotyczące tego, czy Spółka, która w poprzednich okresach rozliczeniowych ewidencjonowała na kasie fiskalnej online sprzedaż towarów używanych z zastosowaniem stawki 23% VAT na zasadach ogólnych, ma prawo dokonać korekty rozliczeń VAT za te okresy poprzez zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marżą na podstawie art. 120 ust. 4 ustawy - w zakresie sprzedaży udokumentowanej wyłącznie paragonami fiskalnymi bez NIP nabywcy.

Wskazali Państwo we wniosku, że w poprzednich okresach rozliczeniowych ewidencjonowali sprzedaż towarów używanych na kasie fiskalnej online z zastosowaniem stawki podatku VAT w wysokości 23%. Deklaracje VAT (pliki JPK_V7M) za te okresy zostały złożone, a podatek VAT należny został uiszczony w pełnej wysokości wyliczonej na zasadach ogólnych.

Stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy: 

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W myśl art. 111 ust. 1b ustawy:

Natomiast według przepisu art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 111 ust. 3a pkt 6 ustawy:

W odpowiedzi na pytanie pierwsze wniosku wskazano, że Spółka nie jest uprawniona do opodatkowania sprzedaży towarów używanych z zastosowaniem szczególnej procedury VAT marża, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy z uwagi na fakt, że Spółka nie posiada wymaganych przepisami prawa dowodów sprzedaży wraz z danymi sprzedających.

W związku z powyższym, skoro Spółce nie przysługuje prawo do opodatkowania sprzedaży opisanych towarów używanych na zasadzie szczególnej procedury VAT marża, Spółka nie ma prawa do dokonania korekty rozliczeń VAT za okresy stosowania do sprzedaży tych towarów, rozliczenia na zasadach ogólnych, gdzie podstawa opodatkowania jest obliczana na podstawie art. 29a ustawy.

Dla dokonania ww. korekty bez znaczenia jest w tej sprawie podmiot, na którego rzecz Spółka odsprzedawała i dokumentowała towary używane (osoba fizyczna, paragon fiskalny bez nr NIP), jak również to, „że zastosowanie zasad ogólnych wynikało wyłącznie z nieznajomości przepisów szczególnych, a nie ze świadomej decyzji podatkowej”, gdyż Spółka, w związku z brakiem dowodów potwierdzających nabycie towarów używanych, w tym brakiem danych dostawcy, nie była uprawniona do zastosowania przy sprzedaży tych towarów procedury VAT marża. Tym samym, sprzedaż była dokonywana w przypadku opisanym we wniosku w sposób prawidłowy.

Zatem stanowisko Spółki zgodnie z którym, ma Ona prawo dokonać korekty rozliczeń VAT za wcześniejsze okresy rozliczeniowe poprzez zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marżą na podstawie art. 120 ust. 4 ustawy, w zakresie sprzedaży towarów używanych udokumentowanej wyłącznie paragonami fiskalnymi bez NIP nabywcy uznaję za nieprawidłowe.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych z 21 marca 2024 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.67.2024.1.KL i z 5 maja 2025 r. sygn. 0112-KDIL3.4012.224.2025.2.EW, Organ pragnie zwrócić uwagę na rozstrzygnięcie zawarte w wyroku WSA w Gliwicach z 1 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 671/09, w którym:

Należy również wskazać, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane weryfikacji w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że interpretacje indywidualne wydawane przez upoważniony do tego organ w tym także powołane przez Państwa interpretacje indywidualne znak: 0112-KDIL1-3.4012.67.2024.1.KL, 0112-KDIL3.4012.224.2025.2.EW, które w Państwa opinii potwierdzają Państwa stanowisko, każdorazowo podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·       Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.