Wnioskodawcy przysługuje prawo do ponownego skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy, od 1 stycznia 2025 r. na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy, pomimo złożenia aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w 2026 r.
Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej przez Internet. W 2023 roku korzystał ze zwolnienia podmiotowego VAT, ale 21 grudnia 2023 r. przekroczył limit sprzedaży, tracąc prawo do zwolnienia. O tym fakcie dowiedział się dopiero w 2026 roku po czynnościach sprawdzających organu podatkowego. W maju 2026 r. złożył zgłoszenie VAT-R…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 15 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania ze zwolnienia z podatku od 1 stycznia 2025 r. pomimo niezłożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w terminie 7 dni. Uzupełnił go Pan pismem z 10 czerwca 2026 r. (wpływ 12 czerwca 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 5 stycznia 2023 r. w zakresie sprzedaży detalicznej prowadzonej przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet. W roku 2023 korzystał Pan ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Limit zwolnienia przysługujący Panu za 2023 r., obliczony proporcjonalnie do okresu prowadzenia działalności gospodarczej, wynosił 197.808,22 zł. 21 grudnia 2023 r. przekroczył Pan wskazany limit sprzedaży, który dawał Panu prawo do zwolnienia w podatku VAT. W związku z przekroczeniem limitu utracił Pan prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT z 21 grudnia 2023 r. O fakcie przekroczenia nie miał Pan wiedzy, a firma zewnętrzna, która świadczyła na Pana rzecz usługi księgowe nie poinformowała Pana o takim stanie rzeczy w 2023 r.
W późniejszym okresie organ podatkowy prowadził czynności sprawdzające mające na celu ustalenie prawidłowości rozliczeń podatku VAT. 5 maja 2026 r. działając przez swojego pełnomocnika tj. księgową, złożył Pan zgłoszenie VAT-R. Następnie złożył Pan deklaracje VAT (JPK_V7M) za okres od grudnia 2023 r. do września 2024 r. oraz od stycznia 2025 r. do listopada 2025 r. wykazując należny podatek VAT.
Nie wykonuje Pan oraz nie wykonywał czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT wyłączających możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego. Wartość Pana sprzedaży wyniosła: za 2023 r. - 199.651,31 zł, za 2024 r. -197.641,45 zł, za 2025 r. - 199.738,89 zł, za okres od 1 stycznia 2026 r. do 31 maja 2026 r. - 122 569,82 zł. Podatnik dokonał fiskalizacji kasy rejestrującej 10 marca 2026 r.
Całkowita sprzedaż zarejestrowana na kasie fiskalnej w 2026 r. (paragony z wykazaną stawką w podatku vat jako zwolnione z VAT) do 31 maja 2026 r. to 35 595,96 zł. W okresach od 30 września 2024 r. do 21 stycznia 2025 r. oraz od 30 listopada 2025 r. do 2 stycznia 2026 r. Pana działalność gospodarcza była zawieszona.
13 maja 2026 r. złożył Pan, działając przez swojego pełnomocnika tj. swoją księgową, aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R wskazując okres, od którego będzie korzystał z ponownego zwolnienia tj. od 1 czerwca 2026 r. rozważa Pan złożenie w 2026 r. aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług tj. VAT-R wskazując okres, od którego będzie korzystał Pan z ponownego zwolnienia z VAT tj. od 1 stycznia 2025 r. z uwagi, że o przekroczonych limitach wynikających z art. 113 ust. 1 oraz art. 113 ust. 9 ustawy o VAT dowiedział się Pan w 2026 r. i nie miał świadomości o zaistniałym fakcie w latach ubiegłych.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym będzie Pan uprawniony do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT od 1 stycznia 2025 r., pomimo że zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R wskazujące wybór zwolnienia zostałoby złożone dopiero w 2026 r.?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem był Pan uprawniony do ponownego korzystania ze zwolnienia podmiotowego od 1 stycznia 2025 r.
Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT podatnik, który utracił prawo do zwolnienia, może ponownie skorzystać ze zwolnienia nie wcześniej niż po upływie roku licząc od końca roku, w którym utracił to prawo.
Utracił Pan prawo do zwolnienia 21 grudnia 2023 r. Rokiem, w którym nastąpiła utrata zwolnienia, jest zatem rok 2023. Od końca roku 2023 upłynął wymagany przez ustawę okres, co oznacza, że od 1 stycznia 2025 r. spełniał Pan przesłankę czasową określoną w art. 113 ust. 11 ustawy. Ponadto wartość sprzedaży osiągnięta przez Pana w roku 2024 nie przekroczyła kwoty 200.000 zł, gdyż wyniosła 197.641,45 zł. Nie wykonywał Pan również czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
W Pana ocenie prawo do zwolnienia wynika bezpośrednio z przepisów prawa materialnego. Złożenie formularza VAT-R ma charakter informacyjny i ewidencyjny, natomiast niespełnienie obowiązku aktualizacyjnego w terminie nie może prowadzić do utraty prawa do zwolnienia, jeżeli wszystkie przesłanki materialnoprawne zostały spełnione.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS: 0112-KDIL3.4012.823.2024.2.AK z 25 lutego 2025 r., 0114-KDIP1-3.4012.863.2024.1.PRM z 23 stycznia 2025 r., 0114-KDIP1-3.4012.877.2024.2.KF z 19 lutego 2025 r. W związku z powyższym wnosi o potwierdzenie, że jest uprawniony do ponownego korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT od 1 stycznia 2025 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć również, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla określonej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
W myśl art. 113 ust. 4 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności.
Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Stosownie do art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca.
Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony).
Odnośnie obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R należy wskazać, że w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
W świetle art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1) „podatnika VAT czynnego”,
2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a) ust. 3 i 3c,
b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
- i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Z kolei, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia w terminach:
1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Na mocy art. 96 ust. 6 ustawy:
Jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.
Stosownie do treści art. 96 ust. 10 ustawy:
Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.
Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy:
Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.
Z ww. przepisu wynika, że w przypadku utraty prawa do zwolnienia podmiotowego podatnik jest zobowiązany do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego do podatku VAT przed dniem, w którym traci prawo do tego zwolnienia.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 5 stycznia 2023 r. w zakresie sprzedaży detalicznej prowadzonej przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet. W roku 2023 korzystał Pan ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 9 ustawy. 21 grudnia 2023 r. przekroczył Pan wskazany limit sprzedaży, który dawał Panu prawo do zwolnienia w podatku VAT. W związku z przekroczeniem limitu utracił Pan prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT z 21 grudnia 2023 r. Nie wykonuje Pan oraz nie wykonywał czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT wyłączających możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego. Wartość Pana sprzedaży wyniosła: za 2023 r. - 199.651,31 zł, za 2024 r. -197.641,45 zł, za 2025 r. - 199.738,89 zł, za okres od 1 stycznia 2026 r. do 31 maja 2026 r. - 122 569,82 zł. 13 maja 2026 r. złożył Pan, działając przez swojego pełnomocnika tj. swoja księgową, aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R wskazując okres, od którego będzie korzystał z ponownego zwolnienia tj. od 1 czerwca 2026 r. rozważa Pan złożenie w 2026 r. aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego.
Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy będzie Pan uprawniony do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT od 1 stycznia 2025 r., pomimo że zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R wskazujące wybór zwolnienia zostałoby złożone dopiero w 2026 r.
Przepis art. 113 ust. 11 ustawy, umożliwia podatnikowi, który stracił prawo do zwolnienia od podatku VAT lub zrezygnował z tego zwolnienia - ponowny jego wybór, po spełnieniu określonych warunków. Przepis ten, nie określa w jakim terminie podatnik jest zobowiązany o zamiarze wyboru zwolnienia poinformować urząd. W związku z tym, należy przyjąć ogólnie stosowaną zasadę aktualizacji danych wynikająca z art. 96 ust. 12 ustawy, według której podatnik o wszelkich zmianach objętych zgłoszeniem rejestracyjnym jest zobowiązany poinformować urząd w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, czyli od momentu wyboru przez podatnika zwolnienia podmiotowego na formularzu VAT-R.
Jednakże, wymieniony art. 113 ust. 11 ustawy nie uzależnia prawa wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie. Zatem fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia.
Istotnym jest, że aby podatnik miał prawo powrócić do zwolnienia na podstawie art. 113 ustawy, musi minąć rok od końca roku, w którym utracił on prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania prawne wskazać należy, że przysługuje Panu prawo do ponownego skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy, od 1 stycznia 2025 r. na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy, pomimo złożenia aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w 2026 r. W opisanych okolicznościach bowiem korzystał Pan ze zwolnienia podmiotowego w roku 2023. Z uwagi na przekroczenie limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w grudniu 2023 r. utracił Pan prawo do tego zwolnienia. Wartość sprzedaży z prowadzonej działalności gospodarczej w roku 2024 nie przekroczyła 200 000 zł. Ponadto, nie wykonuje Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Tym samym, spełnia Pan warunki, o których mowa w art. 113 ust. 11 ustawy. Jak wyżej wskazano powrót do zwolnienia nie jest uwarunkowany złożeniem aktualizacji druku VAT-R.
W związku z powyższym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Jednocześnie należy zauważyć, że to organ podatkowy właściwy dla podatnika decyduje ostatecznie o sposobie rejestracji podatnika jako podatnik VAT zwolniony.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo