Spółka z o.o., będąca czynnym podatnikiem VAT, planuje od 1 lutego 2026 r. wystawiać faktury ustrukturyzowane poprzez Krajowy System e-Faktur (KSeF). W związku z dużym wolumenem transakcji, przewiduje, że mogą wystąpić błędy niewartościowe na fakturach, takie jak błędny NIP lub dane adresowe kontrahenta, nie wpływające na wysokość zobowiązania podatkowego. Spółka zamierza korygować te błędy automatycznie, wystawiając fakturę korygującą in minus 'do zera' z błędnymi danymi, a następnie nową fakturę ustrukturyzowaną z…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:
· nieprawidłowe – w części wskazywania na potrzeby raportowania VAT w pliku JPK_VAT korekty faktury ustrukturyzowanej dotyczącej błędów „niewartościowych” na wystawionej pierwotnie fakturze ustrukturyzowanej, tj. faktury korygującej („do zera”), jak i ponownej faktury poprawiającej te błędy na bieżąco – w miesiącu przesłania obu dokumentów do Krajowego Systemu e-Faktur,
· prawidłowe – w części dotyczącej prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur wystawionych z pominięciem obowiązku użycia Krajowego Systemu e-Faktur, tj. wystawionych przez Państwa kontrahentów w innej formie niż faktura ustrukturyzowana, niezależnie od przyczyny pominięcia przez kontrahenta obowiązku określonego w art. 106ga ust. 1 ustawy.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy kwestii prawidłowości postępowania wykazując, na potrzeby raportowania VAT w pliku JPK_VAT, oba dokumenty naprawiające błędy „niewartościowe” na wystawionej pierwotnie fakturze ustrukturyzowanej, tj. fakturę korygującą in minus („do zera”), jak i ponowną fakturę poprawiającą wyłącznie dane kontrahenta na bieżąco - w miesiącu przesłania obu dokumentów do Krajowego Systemu e-Faktur, oraz kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur wystawionych z pominięciem obowiązku użycia Krajowego Systemu e-Faktur, tj. wystawionych przez Państwa kontrahentów w innej formie niż faktura ustrukturyzowana, niezależnie od przyczyny pominięcia przez kontrahenta obowiązku określonego w art. 106ga ust. 1 ustawy.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
(…) Sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
Podstawową działalnością Spółki jest świadczenie (…).
Wnioskodawca jest spółką prawa polskiego, podlegającą opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce.
Ponadto, w związku ze świadczeniem (…), Wnioskodawca zajmuje się m.in.: (...).
Mając na uwadze zmiany w ustawie o VAT, które zaczną obowiązywać od 1 lutego 2026 r. – w zakresie wprowadzenia obowiązków związanych z Krajowym Systemem e-Faktur (dalej jako: „KSeF”) - Spółka dokonuje czynności, mających na celu dostosowanie używanych systemów księgowych do nadchodzących zmian.
Wnioskodawca dokonuje sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług na rzecz kontrahentów prowadzących działalność gospodarczą. Z tego tytułu, Spółka wystawiała i będzie wystawiać faktury, a od 1 lutego 2026 r. wystawiane będą faktury ustrukturyzowane, w rozumieniu art. 2 pkt 32a ustawy o VAT.
W związku z szerokim spektrum działalności prowadzonej przez Spółkę, a co za tym idzie znacznym wolumenem transakcji - po wejściu w życie nowych regulacji mogą zdarzać się sytuacje, w których faktura ustrukturyzowana wystawiona przez Spółkę zawierać będzie błędy niemające wpływu na wysokość należności wynikającej z faktury oraz wysokość zobowiązania podatkowego (dalej jako „błąd niewartościowy”), w szczególności błędny numer identyfikacji podatkowej kontrahenta czy też błąd w danych kontrahenta (np. błędny adres). W związku z tym faktem, zaistnieje potrzeba poprawienia danych identyfikacyjnych kontrahenta Spółki.
Podkreślenia wymaga, że począwszy od 1 lutego 2026 r., ustawa o VAT nie będzie dopuszczała możliwości wystawienia noty korygującej przez kontrahenta Spółki z uwagi na uchylenie art. 106k ustawy o VAT.
W takich okolicznościach - mając na uwadze brzmienie przepisów obowiązujących od lutego 2026 r., a także wskazówki przedstawiane w toku prac nad nowym brzmieniem ustawy, w tym w tzw. „Podręczniku KSeF 2.0” - Spółka zamierza dostosować swój system księgowy, w ten sposób, aby korygowanie błędów niewartościowych mogło odbywać się w sposób jak najbardziej automatyczny. W tym celu, Spółka dokona korekty in minus „do zera” pierwotnej faktury ustrukturyzowanej zawierającej błąd niewartościowy, poprzez wystawienie faktury korygującej za pośrednictwem KSeF, a następnie wystawi już poprawioną fakturę ustrukturyzowaną.
Zarówno faktura korygująca, jak i nowa faktura ustrukturyzowana będą co do zasady wystawiane tego samego dnia (zawierając ten sam zestaw danych finansowych niewpływających na zmiany należności ogółem faktury czy wysokość zobowiązania podatkowego). Proces ten będzie miał charakter automatyczny, dlatego Spółka zamierza korygować wszystkie błędy niewartościowe w tożsamy sposób, niezależnie, jakie dane będą korygowane - czy np. NIP kontrahenta czy jego nazwa itd.
W ocenie Spółki, przedstawiony sposób korekty błędów niewartościowych na fakturze ustrukturyzowanej wynika ze specyfiki funkcjonowania KSeF i ma charakter wyłącznie techniczny.
Z tych względów, oraz biorąc pod uwagę znaczą automatyzację procesu korygowania błędów niewartościowych (faktura krygująca do „0” i ponowna faktura mogą być nawet wystawiane jednocześnie, gdyż faktura korygująca niewartościowa, oznaczona w systemie Spółki w specjalny sposób „wyzwoli” niejako konieczność wystawienia ponownej faktury z prawidłowymi danymi kontrahenta).
Wnioskodawca, planuje ujmować w rejestrze prowadzonym na potrzeby podatku VAT oba dokumenty dotyczące błędu niewartościowego na bieżąco, tj. w miesiącu wystawienia i przesłania do KSeF obu dokumentów w formie ustrukturyzowanej:
a) pierwszego, tj. faktury korygującej, zerującej pierwotną fakturę, oraz
b) drugiego, tj. ponownej faktury ustrukturyzowanej uwzględniającej prawidłowe dane kontrahenta.
Należy zaznaczyć, że powyżej wskazane dokumenty, tj. faktura korygująca i ponowna faktura, będą sumowały się łącznie do zera „0” - zarówno wartością należności ogółem jak i wartością wykazanego podatku VAT.
W konsekwencji, planowane działania Spółki, poprawiające błędy niewartościowe na pierwotnej fakturze ustrukturyzowanej, pozostaną neutralne dla wartości prawidłowo wykazanego uprzednio zobowiązania w podatku od towarów i usług.
Dodatkowo, Wnioskodawca wyjaśnia, że powyższe podejście wynika również z przyczyn pragmatycznych, obejmujących specyfikę systemu księgowego Spółki.
Wnioskodawca mając na uwadze liczne transakcje w danym miesiącu, będzie zmuszony dokonywać również korekt realnie zmniejszających wysokość zobowiązania podatkowego (w których doszło do zmiany ceny z różnych względów). Korekty te, wykonywane poprzez KSeF, będą ujmowane dla celów VAT na bieżąco, tj. w okresie sprawozdawczym, w którym wprowadzono do KSeF faktury korygujące in minus.
W konsekwencji, odróżnianie faktur in minus wystawionych z przyczyn „technicznych”, tj. w celu zmiany błędnych danych kontrahenta na fakturze, od tych, które realnie zmieniają wartość zobowiązania podatkowego (z uwagi na zmianę ceny pierwotnej sprzedaży) będzie wymagało dodatkowych zmian w systemach Spółki.
Z tego względu, w obu przypadkach Spółka planuje - zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT w tym zakresie - wykazywanie korekt in minus w bieżącym okresie rozliczeniowym dla podatku VAT.
W przypadku korekt wykonywanych wyłącznie z powodu błędnych danych kontrahenta, na bieżąco zostanie wykazywana faktura korygująca in minus oraz faktura przywracająca prawidłowo wykazane pierwotnie wartości dla zobowiązania w VAT.
Jednocześnie, Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nabywa oraz będzie nabywać towary oraz usługi wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
W konsekwencji, Wnioskodawca będzie otrzymywać faktury dokumentujące sprzedaż na Jego rzecz, które zawierać będą wykazany podatek VAT.
Przedmiotem niniejszego wniosku są te faktury, które dokumentują zakupy pozostające w związku z czynnościami opodatkowanymi Spółki (spełniające przesłanki do odliczenia kwoty podatku naliczonego, w rozumieniu ustawy o VAT), w odniesieniu do których nie zaistnieją negatywne przesłanki do odliczenia podatku naliczonego (określone w art. 88 ustawy o VAT).
Wnioskodawca zamierza odliczać wykazany na fakturach podatek VAT naliczony w rozliczeniu za okres, w którym zaistnieją łącznie przesłanki uprawniające do jego odliczenia - tj. powstanie obowiązku podatkowego u sprzedawcy oraz otrzymanie faktury przez Spółkę - lub w następnych okresach rozliczeniowych, zgodnie z obowiązującym przepisami ustawy o VAT.
W ocenie Wnioskodawcy, nie można wykluczyć sytuacji, w których Spółka otrzymywać będzie faktury (papierowe lub elektroniczne), pomimo, że sprzedawca towarów lub usług winien w konkretnym przypadku wystawić i przesłać fakturę ustrukturyzowaną, zgodnie z art. 106ga ustawy o VAT.
Tym samym, z różnych względów Spółka otrzymywać będzie faktury wystawione z pominięciem obowiązku użycia Krajowego Systemu e-Faktur. Dotyczy to różnych sytuacji, zarówno takich w których faktura ustrukturyzowana nie została wystawiona z powodów niezależnych od sprzedawcy (awaria systemu itd.) jak i z innych powodów (np. błąd sprzedawcy).
Spółka przewiduje, że w szczególności w pierwszych miesiącach funkcjonowania KSeF, jej kontrahenci mogą wystawiać faktury bez użycia KSeF z uwagi na brak świadomości o konieczności dostosowania się do nowych przepisów w zakresie podatku od towarów i usług lub też problemy techniczne związane z pracami informatycznymi nad wdrożeniem odpowiednich narzędzi do systemów księgowych danego podmiotu, umożliwiających wysyłkę faktur za pomocą KSeF.
Pytania
1. Czy Spółka będzie postępowała prawidłowo, wykazując na potrzeby raportowania VAT w pliku JPK_VAT, oba dokumenty naprawiające błędy niewartościowe na wystawionej pierwotnie fakturze ustrukturyzowanej, tj. fakturę korygującą in minus („do zera”), jak i ponowną fakturę poprawiającą wyłącznie dane kontrahenta na bieżąco - w miesiącu przesłania obu dokumentów do KSeF?
2. Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur wystawionych z pominięciem obowiązku użycia Krajowego Systemu e-Faktur, tj. wystawionych przez kontrahentów Spółki w innej formie niż faktura ustrukturyzowana, niezależnie od przyczyny pominięcia przez kontrahenta obowiązku określonego w art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko w zakresie postawionego pytania nr 1:
Zdaniem Spółki, przyszłe postępowanie Spółki polegające na wykazywaniu na potrzeby raportowania VAT w pliku JPK_VAT obu dokumentów łącznie, tj. faktury korygującej (korekty do „zera” pierwotnej faktury) oraz ponownej faktury poprawiającej dane kontrahenta i przywracającej poprawnie wykazane na fakturze pierwotnej wartości należności, na bieżąco, w miesiącu przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur obu dokumentów jest prawidłowe.
Stanowisko w zakresie postawionego pytania nr 2:
Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie od kontrahenta faktury wystawionej z pominięciem Krajowego Systemu e-Faktur - tj. w innej formie niż faktura ustrukturyzowana, niezależnie od przyczyny pominięcia przez kontrahenta obowiązku, o którym mowa w art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, uprawnia Spółkę do ujęcia dokumentu w prowadzonej ewidencji na potrzeby podatku VAT, a także do odliczenia podatku VAT wykazanego na takiej fakturze, jeżeli w odniesieniu do faktury spełnione są warunki, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
Uzasadnienie do postawionego pytania nr 1:
W świetle art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei, przez sprzedaż zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Podatnikiem - w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - są m.in. osoby prawne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonywujących wolne zawody (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).
Art. 106b ust. 1 ustawy nakłada na podatników obowiązek wystawiania faktur dokumentujących:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymywanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Zgodnie z treścią art. 2 pkt 31 ustawy o VAT, faktura to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Przez fakturę elektroniczną należy rozumieć fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym (art. 2 pkt 32 ustawy o VAT).
Jednocześnie - w świetle art. 2 pkt 32a - ilekroć w przepisach ustawy o VAT jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej, rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
Przepisy dopuszczają możliwość wyłączenia obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, niemniej jednak, niniejsze zagadnienie dotyczy wyłącznie sytuacji, w których Spółka będzie wystawiać faktury ustrukturyzowane.
W świetle art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:
1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
2) (uchylony),
3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt,
5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,
- podatnik wystawia fakturę korygującą.
Zgodnie z art. 106j ust. 4 ustawy o VAT, fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1.
Zgodnie z treścią art. 29a ust. 10 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania obniżą się o:
1) kwotę udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o którym mowa w ust. 1
Jednocześnie, zgodnie z obowiązującym od 1 lutego 2026 r. brzmieniem art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.
W konsekwencji, przepisy wprowadzające obowiązek przesyłania faktur ustrukturyzowanych poprzez Krajowy System e-Faktur zmierzają do ułatwienia podatnikom zasad raportowania, poprzez przyznanie możliwości korygowania „na bieżąco” w przypadku wystawiania faktur in minus.
Potwierdza to również uzasadnienie do projektu ustawy wprowadzającej obowiązki związane z Krajowym Systemem e-Faktur, w którym czytamy: „W związku z obligatoryjnym stosowaniem KSeF przez większość podatników w art. 29a ust. 13 wprowadzona zostaje zasada zgodnie z którą po stronie podatku należnego obniżenia podstawy opodatkowania będzie dokonywać się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił e-fakturę korygującą. Podatnicy wystawiający e-faktury korygujące we wskazany sposób nie będą obowiązani do posiadania dodatkowej dokumentacji potwierdzającej uzgodnienie z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunków obniżenia podstawy opodatkowania. Potwierdzenie właściwego dostarczenia korekty do nabywcy będzie zapewniał system KSeF. Stanowi to kolejne uproszczenie zasad związanych z korygowaniem podatku należnego.”
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, regulacja znajdzie zastosowanie również do planowego przez Spółkę sposobu korygowania faktur w zakresie elementów niewpływających na wysokość zobowiązania podatkowego (takich jak błędny NIP czy błąd w nazwie czy adresie kontrahenta).
Z uwagi na konieczność dostosowania systemu księgowego Spółki do możliwości wystawiania faktur korygujących niewartościowych, a także na liczną ilość faktur wystawianych przez Wnioskodawcę, planowane jest wprowadzenie jednolitego sposobu korygowania faktur ustrukturyzowanych w zakresie danych niewpływających na wartość zobowiązania podatkowego.
Jako że system księgowy Spółki (…) nie daje możliwości księgowania dokumentu bez kwot (a takie są korekty niewartościowe, gdyż zmieniają tylko dane, a nie zmieniają żadnych pozycji kwotowych faktury) Wnioskodawca do tej pory nie wystawiał takich dokumentów.
Zmiany danych (np. błąd w NIP czy błędna nazwa) na fakturach wystawionych przez Wnioskodawcę były zawsze korygowane przez nabywców, którzy wystawiali noty korygujące.
Z uwagi na zmiany w przepisach ustawy o VAT, które od 1 lutego 2026 r. usuwają z treści ustawy art. 106k oraz w ślad za wyjaśnieniami publikowanymi przez Ministerstwo Finansów na stronie https://ksef.podatki.gov.pl, w tym w drugiej części Podręcznika KSeF 2.0 „Wystawianie i otrzymywanie faktur w KSeF”, str. 12 stanowiącymi, że: „Jeżeli sprzedawca przestał do KSeF fakturę z błędnym NIP nabywcy, zobowiązany jest do wystawienia faktury korygującej „do zera” z tym błędnym NIP nabywcy. Następnie jest obowiązany przesłać do KSeF poprawną fakturę (pierwotną) z prawidłowymi danymi nabywcy „A” (w tym w szczególności z jego prawidłowym numerem NIP).”,
Wnioskodawca wprowadzi jednolity sposób korygowania błędów niewartościowych poprzez wystawienie korekty in minus do zera z błędnymi danymi nabywcy faktury, a następnie ponowne wystawienie faktury pierwotnej z poprawnymi danymi.
Zawsze faktura korygująca in minus oraz ponowna faktura będą sumować się do zera „0” zarówno dla kwoty należności ogółem jak i dla podatku VAT (działania te będą neutralne dla prawidłowo rozliczonego na pierwotnej fakturze ustrukturyzowanej podatku VAT).
Zdaniem Spółki, proponowany przez Wnioskodawcę model pozostaje w zgodzie z przepisami, w żaden sposób nie wpływając na wysokość zobowiązania w podatku VAT, gdyż wykazany w pierwotnej fakturze podatek VAT należy zostanie rozliczony przez Spółkę zgodnie z przepisami w dacie powstania obowiązku podatkowego z faktury pierwotnej.
Jednocześnie, za takim sposobem postępowania przemawiają również dyrektywy wykładni celowościowej. Jak bowiem wskazano w uzasadnieniu do ustawy wprowadzającej obowiązki związane z Krajowym Systemem e-Faktur: „(...) podjęte przez Polskę działania w celu wdrożenia obligatoryjnego e-fakturowania wpisują się w inicjatywę Unii Europejskiej, pt. „VAT in the Digital Age”, zakładają m.in. wykorzystanie technologii w celu zwalczania oszustw związanych z VAT i uchylania się od VAT poprzez wdrożenie raportowania w czasie rzeczywistym i/lub obowiązkowego e-fakturowania.”
U podstaw planowanego działania Spółki jest chęć automatyzacji procesów rozliczeniowych poprzez stosowanie jednolitego modelu postępowania przy poprawianiu błędów niewartościowych, który pozostaje w zgodzie z przepisami. Planowane przez Spółkę rozwiązanie nie będzie w żaden sposób wpływać na wysokość zobowiązania w podatku VAT, ani też prowadzić do powstawania zaległości podatkowych po stronie Wnioskodawcy.
W ocenie Wnioskodawcy, nie ma przeciwwskazań do stosowania proponowanego w opisie zdarzenia przyszłego sposobu postępowania również do innych błędów na fakturze ustrukturyzowanej, które nie wpływają na wysokość zobowiązania podatkowego (np. błędny adres kontrahenta).
Jeżeli bowiem, nowe przepisy zakładają uproszczenia dla podatników, w szczególności dając możliwość bieżącego korygowania faktur ustrukturyzowanych in minus - Spółka będzie dokonywać korekt na bieżąco.
Oznacza to rozliczenie w miesiącu, w którym przesłano do KSeF obie faktury: zarówno fakturę korygującą pierwotną fakturę „do zera”, a także nowo wystawioną fakturę - z poprawionymi błędami niewartościowymi, a także przywróconymi wartościami istotnymi dla zobowiązania VAT (które historycznie zostało rozliczone w JPK_VAT w sposób prawidłowy).
Należy także zaznaczyć, że ponownie wystawiona faktura ustrukturyzowana (wystawiona wraz z korektą in minus „do zera”) pomimo, że wykazuje wartość zobowiązania podatkowego (na skutek przywrócenia pierwotnie wskazanych przez Spółkę wartości zobowiązania) - stanowi wyłącznie czynność techniczną. Jej funkcją jest jedynie naprawa błędnych danych, niemających wpływu na wartość zobowiązania w podatku VAT, który zostanie prawidłowo wykazany przez Wnioskodawcę w pierwotnej fakturze i który zostanie rozliczony w pliki JPK_VAT za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w VAT z pierwotnej faktury.
Za wykazywaniem na potrzeby raportowania VAT ponownie wystawionej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym ujęto fakturę korygującej in minus do zera „0” przemawia również fakt, że wszystkie faktury korygujące in minus powinny być wykazywane w plikach JPK_VAT w dacie ich wystawienia.
Aby suma czynności stanowiących naprawienie błędu niewartościowego była neutralna dla VAT (a taka być powinna, gdyż zmiana na fakturze pierwotnej nie dotyczy błędów w części fiskalnej faktury), należy zarówno korektę in minus do zera jak i ponowną fakturę ująć w tym samym pliku JPK_VAT.
Skoro wszystkie faktury korygujące in minus mają być dla VAT rozliczane w okresie ich przesłania do KSeF, to ponowną fakturę należy niejako „połączyć” z korektą in minus, aby te dwa dokumenty łącznie nie miały wpływu na zobowiązanie w podatku VAT Wnioskodawcy.
Dokumenty te nie mogą wpływać na wysokość zobowiązania w podatku VAT, gdyż zobowiązanie w podatku VAT Spółki determinuje pierwotnie wystawiona faktura.
Zdaniem Spółki, zarówno faktura korygująca, jak i nowa faktura - w celu zachowania neutralności rozliczeń VAT - powinny być niejako traktowane jako spójny dokument (być ze sobą powiązane na potrzeby raportowania podatkowego).
Gdyby Wnioskodawca rozdzielił fakturę korygującą in minus do zera „0” i ponownie wystawioną fakturę, to korekta in minus powodowałaby zmniejszenie VAT należnego w miesiącu jej wystawienia (na bieżąco), a nowo wystawiona faktura „dublowałaby” VAT należny do zapłaty wstecznie, tj. w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy w VAT z pierwotnej faktury.
Tym samym, Wnioskodawca - z tytułu wykonania czynności technicznych mających doprowadzić wyłącznie do poprawy danych kontrahenta na fakturze takich jak np. NIP czy adres, musiałby rozliczyć podwójnie podatek VAT do zapłaty w dacie powstania obowiązku podatkowego zarówno faktury pierwotnej jak i ponownej faktury narażając się na konieczność zapłaty odsetek podatkowych za opóźnienie w płatności zobowiązania VAT.
Mając na uwadze, że w planowanych przez Spółkę zasadach systemowo oba dokumenty (korekta in minus i ponownie wystawiona faktura) będą wystawiane co do zasady w tym samym czasie, w ocenie Spółki, ujmowanie ich łącznie do rozliczenia VAT - na bieżąco, tj. w okresie przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur obu dokumentów należy uznać za prawidłowe.
Uzasadnienie do postawionego pytania nr 2:
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (z zastrzeżeniami nieistotnymi dla sprawy).
Z kolei, podatnikami - w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - są m.in. osoby prawne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W świetle art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Kwotę podatku naliczonego, w świetle art. 86 ust. 2 ustawy o VAT stanowi m.in.: suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi lub też kwota podatku należnego z tytułu świadczenia usług oraz dostawy towarów, dla których podatnikiem jest odpowiednio usługobiorca lub nabywca.
Mając na uwadze powyższe przepisy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy nabyte towary lub usługi udokumentowane otrzymanymi fakturami z wykazanym podatkiem VAT wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych.
Tym samym, warunkiem implikującym możliwość odliczenia podatku VAT wynikającego z otrzymanej faktury od kontrahenta jest związek konkretnego zakupu z wykonaniem przez podatnika czynności opodatkowanych.
Wspomniany związek może mieć charakter bezpośredni lub też pośredni. Pogląd ten znajduje poparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych, przykładowo wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 maja 2025 r. sygn. I FSK 1918/21. W orzeczeniu wskazano: „O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (...). Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa, mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przez podatnika przychodami (.) O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotów.”
Jednocześnie, art. 88 ustawy o VAT określa wyjątki, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Niemniej jednak, jak podkreślono w opisie zdarzenia przyszłego, nie mają one zastosowania w realiach wniosku.
Artykuł 106b ustawy o VAT nakłada na podatników obowiązek wystawiania faktur, dokumentujących dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Zgodnie z treścią art. 2 pkt 31 ustawy o VAT, faktura to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Przez fakturę elektroniczną należy rozumieć fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym (art. 2 pkt 32 ustawy o VAT).
Jednocześnie - w świetle pkt 32a art. 2 ustawy o VAT - ilekroć w przepisach ustawy o VAT jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej, rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Zgodnie z art. 106gb ust. 1 ustawy o VAT faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
Z kolei, art. 106ga ust. 2 ustawy o VAT wskazuje, że obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16s;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
W powyższych przypadkach, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej (art. 106ga ust. 3 ustawy o VAT). Niemniej jednak, pytanie Wnioskodawcy dotyczy faktur, w odniesieniu do których na kontrahencie ciążyć będzie obowiązek wystawienia dokumentu w formie faktury ustrukturyzowanej.
W ocenie Spółki, art. 88 ustawy o VAT nie przewiduje sytuacji, w której podatnicy pozbawieni byliby prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, wystawionych z pominięciem KSeF.
Tego typu wyłączenie - zdaniem Wnioskodawcy - świadczyłoby o braku realizacji zasady neutralności podatku od towarów i usług, zakładającej stosowanie podatku VAT na każdym etapie obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu.
Prawo do odliczenia VAT nabywcy usług lub towarów, byłoby w takich okolicznościach uzależnione od działań sprzedawcy.
Przykładowo, w skrajnej sytuacji, brak dostosowania jego systemów księgowych do nowych regulacji w zakresie obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, pozbawiałaby podatnika nabywającego usługi lub towary (w celu wykonywania czynności opodatkowanych) prawa do odliczenia.
Jeżeli zatem faktury dokumentować będą rzeczywiste transakcje handlowe, zostaną spełnione przesłanki wynikające z przepisu art. 86 ustawy o VAT, a także nie wystąpią negatywne przesłanki do odliczenia wskazane w art. 88 tej ustawy, sam fakt otrzymania przez nabywcę towarów lub usług faktury w innej formie niż ustrukturyzowana, tj. papierowej lub elektronicznej - pomimo ciążącego na sprzedawcy obowiązku wystawienia faktury ustrukturyzowanej - nie pozbawia Wnioskodawcy jako nabywcy prawa do odliczenia VAT z takiego dokumentu.
Powyższy pogląd potwierdzają interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo, w interpretacji z 2 stycznia 2026 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.869.2025.2.IK wskazano: „Prawidłowe wystawienie faktury papierowej, elektronicznej czy ustrukturyzowanej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia. Jej wystawienie bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie powoduje jednak tego, że wadliwie wystawiony dokument nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego (...) należy stwierdzić, że będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych wystawionych na Państwa rzecz przez Dostawców - wbrew obowiązkowi - bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, przy założeniu, że spełnione będą pozostałe warunki uprawniające Państwa do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego.”
Analogicznie konkluzje płyną z interpretacji indywidualnej z 17 października 2025 r. znak: 0114-KDIP1-3.4012.751.2025.1.KAB.
Podsumowując - w ocenie Wnioskodawcy - w odniesieniu do otrzymanych faktur wystawionych przez kontrahentów - wbrew obowiązkowi, niezależnie od przyczyny - z pominięciem Krajowego Systemu e-Faktur, tj. w innej formie niż faktura ustrukturyzowana - po spełnieniu ustawowych warunków umożliwiających odliczenie podatku VAT, Spółka będzie uprawniona do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającą z tych dokumentów.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Natomiast na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
W świetle art. 29a ust. 10 ustawy:
Podstawę opodatkowania obniża się o:
1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.
Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:
W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.
Powyższy przepis odnosi się do sytuacji, w której w wyniku korekty faktury zmniejsza się podstawa opodatkowania.
Jak stanowi art. 29a ust. 14 ustawy:
Przepisy ust. 13–13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.
Zgodnie natomiast z art. 29a ust. 17 ustawy:
W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
Dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności np. świadczenia usług następuje więc z chwilą faktycznego ich dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment.
Zgodnie z zasadą ogólną określoną art. 19a ust. 1 ustawy generalnie brak jest powiązania momentu powstania obowiązku podatkowego z datą wystawienia faktury.
Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.
Według art. 2 pkt 32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Zasady dotyczące wystawiania faktur ustrukturyzowanych oraz faktur korygujących te faktury zostały określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
W myśl art. 106ba ustawy:
W przypadku gdy faktura jest wystawiana na rzecz podatnika albo osoby prawnej niebędącej podatnikiem, podmioty te są obowiązane do podania numeru, o którym mowa odpowiednio w art. 106e ust. 1 pkt 5, pkt 24 lit. b, pkt 26 albo 27, jeżeli posługują się tym numerem na potrzeby danej czynności.
Ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie KSeF, które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” - termin wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r.
Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy:
Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
Jak stanowi art. 106ga ust. 2 ustawy:
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
Stosownie do art. 106gb ust. 1 ustawy:
Faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.
W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (np. potwierdzeniem nabycia określonych usług). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 1-15 i pkt 26 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem;
(…)
26) w przypadku gdy nabywca towarów lub usług jest podatnikiem niezarejestrowanym na potrzeby podatku albo osobą prawną niebędącą podatnikiem i niezarejestrowaną na potrzeby podatku – numer identyfikacji podatkowej tego nabywcy, jeżeli posiada on taki numer.
Stosownie do art. 106i ust. 1 ustawy:
Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
W praktyce zdarzają się również sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji, ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania tej faktury przez wystawienie faktury korygującej.
W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:
W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
2) (uchylony)
3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
- podatnik wystawia fakturę korygującą.
Z kolei w myśl art. 106j ust. 2 ustawy:
Faktura korygująca powinna zawierać:
1) (uchylony)
2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
4) (uchylony)
5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.
Przepis art. 106j ust. 2a ustawy stanowi, że:
Faktura korygująca może zawierać:
1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”;
2) przyczynę korekty.
Na podstawie art. 106j ust. 4 ustawy:
Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1.
Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również, gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen. Wystawiana jest ona w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.
Istotą faktur korygujących jest więc korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
Jednocześnie należy wskazać, że obowiązek składania deklaracji podatkowych reguluje art. 99 ust. 1 ustawy, według którego:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2–10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
Zgodnie z art. 99 ust. 7c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1–3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.
Na podstawie art. 99 ust. 11b ustawy:
Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Z kolei art. 99 ust. 11c ustawy wskazuje, że:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
Stosownie do art. 99 ust. 13a ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 11c.
Natomiast w świetle z art. 99 ust. 13b ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.
Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy:
Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości.
Na podstawie treści art. 109 ust. 3 ustawy:
Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;
3) kontrahentów;
4) dowodów sprzedaży i zakupów.
Przytoczona regulacja wskazuje zatem, na konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu JPK_VAT z deklaracją.
Prowadząc ewidencje VAT podatnik powinien mieć przede wszystkim na uwadze cel, wyraźnie określony w ustawie, któremu ma służyć nałożenie na podatnika obowiązków ewidencyjnych. Należy również zauważyć, że art. 109 ust. 3 ustawy nie przewiduje ustalenia powszechnie obowiązującej formy ewidencji, wskazuje jedynie na elementy, które powinna zawierać ewidencja. Podatnicy mogą zatem prowadzić ją w dowolnej formie, byleby zawierała wszelkie wymagane w przepisach ustawy elementy.
Elementy nowego JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.
Stosownie do § 9 ww. rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług:
Ewidencja zawiera:
1) dane identyfikacyjne podatnika:
a) identyfikator podatkowy NIP podatnika,
b) w przypadku gdy podatnik jest:
2) oznaczenie okresu, za który prowadzona jest ewidencja.
Na podstawie § 10 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług:
Poza danymi, o których mowa w ust. 1, ewidencja zawiera następujące dane dotyczące faktur dokumentujących dokonanie przez podatnika czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i pkt 7 lit. a i b, oraz faktur lub innych dowodów związanych z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5 i pkt 7 lit. c-e:
a) numer, za pomocą którego nabywca, dostawca lub usługodawca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, zapisywany poprzez wyodrębnienie kodu kraju oraz kodu cyfrowo-literowego,
b) imię i nazwisko lub nazwę nabywcy, dostawcy lub usługodawcy, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 7 lit. b,
c) numer odpowiednio faktury lub innego dowodu albo faktury korygującej,
d) datę wystawienia odpowiednio faktury lub innego dowodu albo faktury korygującej,
e) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury, a w przypadku, o którym mowa w art. 106e ust. 1a ustawy, datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury,
f) datę upływu terminu płatności w przypadku korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy lub datę uregulowania lub zbycia należności w przypadku korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy,
g) numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur.
Z ogólnych założeń dotyczących wypełniania części ewidencyjnej w strukturze JPK_V7M i JPK_V7K Broszura informacyjna dot. struktury JPK_VAT z deklaracją opublikowanej w maju 2023 r. przez Ministerstwo Finansów wynika, że korektę błędnego wpisu niewpływającego na wysokość podatku należnego lub naliczonego dokonuje się co do zasady poprzez jego wystornowanie, tj. wpisanie ze znakiem przeciwnym całego wpisu oraz ponowne dodanie prawidłowego wpisu z podaniem pierwotnego numeru dokumentu (np. DowodSprzedazy, NrKontrahenta lub NazwaKontrahenta).
Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
Według art. 109 ust. 14 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji.
Ponadto, zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”:
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
Stosownie do art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Wskazane wyżej przepisy statuują ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową. Złożony przez podatnika korygujący plik JPK_VAT z deklaracją podatkową zastępuje pierwotny (korygowany) plik JPK_VAT z deklaracją podatkową i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiając jednocześnie pierwotny plik JPK_VAT z deklaracją podatkową mocy prawnej.
Korekta JPK_VAT z deklaracją podatkową ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jego sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści tego pliku. Należy zauważyć, że skorygowanie pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową polega na ponownym, poprawnym jego wypełnieniu.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i podstawową Państwa działalnością jest świadczenie (…), a w związku z tym zajmują się Państwo m.in.: (...).
Mając na uwadze wprowadzenie obowiązków związanych z Krajowym Systemem e-Faktur dokonują Państwo czynności, mających na celu dostosowanie używanych systemów księgowych.
Dokonują Państwo sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług na rzecz kontrahentów prowadzących działalność gospodarczą. Z tego tytułu od 1 lutego 2026 r. wystawiane będą przez Państwa faktury ustrukturyzowane, w rozumieniu art. 2 pkt 32a ustawy.
W związku z szerokim spektrum działalności prowadzonej przez Państwa, a co za tym idzie znacznym wolumenem transakcji - po wejściu w życie nowych regulacji (dotyczących KSeF) mogą zdarzać się sytuacje, w których faktura ustrukturyzowana wystawiona przez Państwa zawierać będzie błędy niemające wpływu na wysokość należności wynikającej z faktury oraz wysokość zobowiązania podatkowego (dalej jako „błąd niewartościowy”), w szczególności błędny numer identyfikacji podatkowej kontrahenta czy też błąd w danych kontrahenta (np. błędny adres).
W związku z tym faktem, zaistnieje potrzeba poprawienia danych identyfikacyjnych Państwa kontrahenta.
Zamierzają Państwo dostosować swój system księgowy, w ten sposób, aby korygowanie błędów niewartościowych mogło odbywać się w sposób jak najbardziej automatyczny. W tym celu, dokonają Państwo korekty in minus „do zera” pierwotnej faktury ustrukturyzowanej zawierającej błąd niewartościowy, poprzez wystawienie faktury korygującej za pośrednictwem KSeF, a następnie wystawią Państwo już poprawioną fakturę ustrukturyzowaną.
Zarówno faktura korygująca, jak i nowa faktura ustrukturyzowana będą co do zasady wystawiane tego samego dnia (zawierając ten sam zestaw danych finansowych niewpływających na zmiany należności ogółem faktury czy wysokość zobowiązania podatkowego). Proces ten będzie miał charakter automatyczny, dlatego zamierzają Państwo korygować wszystkie błędy niewartościowe w tożsamy sposób, niezależnie, jakie dane będą korygowane - czy np. NIP kontrahenta czy jego nazwa itd. Faktura krygująca do „0” i ponowna faktura mogą być nawet wystawiane jednocześnie, gdyż faktura korygująca niewartościowa, oznaczona w Państwa systemie w specjalny sposób „wyzwoli” niejako konieczność wystawienia ponownej faktury z prawidłowymi danymi kontrahenta.
Planują Państwo ujmować w rejestrze prowadzonym na potrzeby podatku VAT oba dokumenty dotyczące błędu niewartościowego na bieżąco, tj. w miesiącu wystawienia i przesłania do KSeF obu dokumentów w formie ustrukturyzowanej:
a) pierwszego, tj. faktury korygującej, zerującej pierwotną fakturę, oraz
b) drugiego, tj. ponownej faktury ustrukturyzowanej uwzględniającej prawidłowe dane kontrahenta.
Powyżej wskazane dokumenty, tj. faktura korygująca i ponowna faktura, będą sumowały się łącznie do zera „0” - zarówno wartością należności ogółem jak i wartością wykazanego podatku VAT. Planowane przez Państwa działania, poprawiające błędy niewartościowe na pierwotnej fakturze ustrukturyzowanej, pozostaną neutralne dla wartości prawidłowo wykazanego uprzednio zobowiązania w podatku od towarów i usług.
Powyższe podejście wynika również z przyczyn pragmatycznych, obejmujących specyfikę Państwa systemu księgowego. Mając na uwadze liczne transakcje w danym miesiącu, będą Państwo zmuszeni dokonywać również korekt realnie zmniejszających wysokość zobowiązania podatkowego (w których doszło do zmiany ceny z różnych względów). Korekty te, wykonywane poprzez KSeF, będą ujmowane dla celów VAT na bieżąco, tj. w okresie sprawozdawczym, w którym wprowadzono do KSeF faktury korygujące in minus. W konsekwencji, odróżnianie faktur in minus wystawionych z przyczyn „technicznych”, tj. w celu zmiany błędnych danych kontrahenta na fakturze, od tych, które realnie zmieniają wartość zobowiązania podatkowego (z uwagi na zmianę ceny pierwotnej sprzedaży) będzie wymagało dodatkowych zmian w Państwa systemach. Z tego względu, w obu przypadkach planują Państwo - zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy w tym zakresie - wykazywanie korekt in minus w bieżącym okresie rozliczeniowym dla podatku VAT.
W przypadku korekt wykonywanych wyłącznie z powodu błędnych danych kontrahenta, na bieżąco zostanie wykazywana faktura korygująca in minus oraz faktura przywracająca prawidłowo wykazane pierwotnie wartości dla zobowiązania w VAT.
Ad 1
Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii czy będą Państwo postępowali prawidłowo, wykazując na potrzeby raportowania VAT w pliku JPK_VAT, oba dokumenty naprawiające błędy niewartościowe na wystawionej pierwotnie fakturze ustrukturyzowanej, tj. fakturę korygującą in minus („do zera”), jak i ponowną fakturę poprawiającą wyłącznie dane kontrahenta, na bieżąco - w miesiącu przesłania obu dokumentów do KSeF.
Faktury są dokumentami o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
Należy zauważyć, że chociaż faktura ustrukturyzowana powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwość jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.
Ze względu na uwarunkowania Krajowego Systemu e-Faktur prawidłowe wskazanie numeru NIP nabywcy, wymagane przez art. 106e ust. 1 pkt 5 i pkt 26 ustawy, jest niezwykle istotne dla prawidłowego przesłania faktury ustrukturyzowanej w KSeF, w tym udostępnienia tej faktury właściwemu kontrahentowi w tym systemie. System ten nie sprawdza bowiem poprawności danych kontrahenta.
Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w tej sprawie przedmiotem Państwa wątpliwości są zawierające błędy niewartościowe faktury ustrukturyzowane, czyli faktury wystawione przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie. Nie są to więc faktury nie przyjęte (odrzucone) przez ten system.
Jeśli więc na fakturze ustrukturyzowanej podany zostanie przez Państwa błędny NIP, to faktura ustrukturyzowana, po jej prawidłowym przetworzeniu w systemie KSeF, z błędnym NIP nabywcy (pomyłka w numerze NIP, bądź NIP w całości nieprawidłowy) będzie dostępna w tym systemie. Tym samym, fakturę taką otrzyma podmiot o istniejącym na tej fakturze numerze NIP, bądź przy nieistniejącym nr NIP nie otrzyma jej żaden podmiot. Zatem taka faktura nie będzie prawidłowo dokumentowała Państwa sprzedaży, ponadto nie dotrze do nabywcy usługi na którego rzecz dokonali Państwo sprzedaży.
Prawidłowym rozwiązaniem w takich sytuacjach jest wystawienie faktury korygującej „do zera” dla błędnego kontrahenta i nowej faktury ustrukturyzowanej dla właściwego nabywcy (z poprawnym numerem NIP).
Podkreślić jednak należy, że wprowadzenie obowiązkowego fakturowania w systemie KSeF nie zmienia zasad związanych z korygowaniem uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową przez podatników. Techniczne rozwiązania tego systemu nie powinny mieć więc wpływu na moment wykazywania faktur korygujących w systemie KSeF w pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową.
W tej sprawie, przyczyna zaistnienia korekty wystawionych faktur ustrukturyzowanych (podanie błędnego nr NIP) będzie miała miejsce w momencie wystawienia tych faktur. Wystawienie faktury korygującej będzie wynikać z błędu popełnionego przez Państwa jako sprzedawcę przy dokumentowaniu sprzedaży. Ponadto w tym przypadku faktura ustrukturyzowana pierwotna nie dokumentuje dokonanej sprzedaży, gdyż wskazano błędny NIP nabywcy.
W sytuacji, gdy korekta spowodowana jest przyczynami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana pierwotna faktura ustrukturyzowana. Powinni więc Państwo rozliczyć dokonaną sprzedaż zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego dla danej sprzedaży.
W konsekwencji, w ww. okolicznościach przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że będą Państwo zobowiązani do uwzględnienia faktur korygujących pierwotne faktury ustrukturyzowane „do zera” oraz nowych poprawnie wystawionych faktur ustrukturyzowanych z właściwym (poprawnym) nr NIP w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy i skorygowania uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową za okres rozliczeniowy, w którym wystąpi przyczyna korekty, tj. za okres, w którym została ujęta faktura pierwotna – zawierająca błędy (tj. w miesiącu, w którym pierwotnie powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej sprzedaży).
Natomiast odnośnie korekty faktury ustrukturyzowanej, gdzie wskazano błędne dane adresowe kontrahenta, należy wskazać, że faktura ta dotrze do nabywcy usług. W tym przypadku nieprawidłowe jest więc korygowanie tej faktury, fakturą korygującą „do zera”. W tej sytuacji powinni Państwo wystawić fakturę korygującą taki błąd, w myśl art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy. Faktura ta powinna być wykazana w pliku JPK_VAT z deklaracją na bieżąco, gdyż w tym przypadku nie dojdzie do zmiany podstawy opodatkowania ani podatku należnego wykazanego na pierwotnej fakturze ustrukturyzowanej.
Ponadto, należy zaznaczyć, że występujące w systemie księgowym ograniczenia nie mogą mieć wpływu na prawidłowość wystawianych dokumentów. W związku z tym, Spółka jest zobowiązana do stosowania metod pozwalających na dokumentowanie przeprowadzonych transakcji zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w tym zakresie. Zatem, Spółka, ww. przypadku nie będzie miała prawa do wystawienia faktury korygującej fakturę pierwotną ustrukturyzowaną „do zera” wyłącznie ze względu na ograniczenia systemu księgowego.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 wniosku uznaję za nieprawidłowe.
Ad 2
Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii, czy będą Państwo uprawnieni do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur wystawionych z pominięciem obowiązku użycia Krajowego Systemu e-Faktur, tj. wystawionych przez Państwa kontrahentów w innej formie niż faktura ustrukturyzowana, niezależnie od przyczyny pominięcia przez kontrahenta obowiązku określonego w art. 106ga ust. 1 ustawy.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Według art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Ponadto, w myśl art. 86 ust. 11 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W myśl art. 88 ust. 3a ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący;
b) (uchylona)
2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3) (uchylony)
4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,
b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6) (uchylony)
7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W myśl do art. 106ga ust. 3 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.
Stosownie do art. 106ga ust. 4 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.
Zgodnie z art. 145m ust. 1-2 ustawy:
1. W okresie od dnia 1 kwietnia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł.
2. Podatnik, o którym mowa w ust. 1, traci prawo do wystawiania faktur elektronicznych oraz faktur w postaci papierowej począwszy od faktury, którą przekroczono wartość, o której mowa w ust. 1.
Jak stanowi art. 145l ustawy:
W okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 marca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w 2024 r. kwoty 200 000 000 zł.
Według art. 106na ust. 1 ustawy:
Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do Krajowego Systemu
e-Faktur.
Zgodnie z art. 106na ust. 3 ustawy:
Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę.
W świetle art. 106na ust. 4 ustawy:
W przypadku udostępnienia faktury ustrukturyzowanej nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury uznaje się datę jej faktycznego otrzymania przez tego nabywcę.
W myśl art. 106nda ust. 1-4 ustawy:
1. Podatnik obowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych może wystawiać faktury w postaci elektronicznej, zgodnie ze wzorem udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8.
2. W przypadku gdy podatnik wystawi fakturę w sposób określony w ust. 1, jest obowiązany niezwłocznie, nie później niż w następnym dniu roboczym po dniu jej wystawienia, przesłać tę fakturę do Krajowego Systemu e-Faktur w celu przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur.
3. Faktura, o której mowa w ust. 1, jest otrzymywana przez nabywcę przy użyciu Krajowego Systemu
e-Faktur.
4. Fakturę, o której mowa w ust. 1, wystawioną na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4, udostępnia się w sposób z nim uzgodniony.
Jak stanowi art. 106nda ust. 7-8 ustawy:
7. Podatnik jest obowiązany pobrać z Krajowego Systemu e-Faktur certyfikat umożliwiający potwierdzenie tożsamości wystawcy przy wystawianiu faktury, o której mowa w ust. 1, i oznaczenie tej faktury kodem, o którym mowa w ust. 6 pkt 2.
8. W przypadku użycia faktury, o której mowa w ust. 1, po przesłaniu jej do Krajowego Systemu e‑Faktur, poza Krajowym Systemem e-Faktur, podatnik lub podmiot inny niż podatnik jest obowiązany do oznaczenia tej faktury kodem, o którym mowa w art. 106gb ust. 5.
Przy czym, jak stanowi art. 106gb ust. 5 ustawy:
Podatnik jest obowiązany do oznaczenia faktury ustrukturyzowanej kodem umożliwiającym dostęp do tej faktury w Krajowym Systemie e-Faktur oraz umożliwiającym weryfikację danych zawartych na tej fakturze, w przypadku:
1) udostępnienia jej nabywcy, o którym mowa w ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, lub
2) użycia tej faktury poza Krajowym Systemem e-Faktur.
W art. 106nda ustawy przewidziano rozwiązanie pozwalające na wystawianie faktur w przypadku problemów technicznych po stronie przedsiębiorcy. Zgodnie z tym przepisem, podatnik może w takiej sytuacji wystawić fakturę w postaci elektronicznej według ustalonego wzoru, a następnie przesłać ją do KSeF najpóźniej w następnym dniu roboczym po dniu jej wystawienia. Faktura wystawiona w trybie offline24 może zostać udostępniona nabywcy poza KSeF – wówczas powinna zostać oznaczona kodem QR offline oraz certyfikatem tożsamości wystawcy faktury.
Jak wynika z art. 106nda ust. 1 ustawy, faktury wystawiane w trybie offline24 powinny być wystawiane w postaci elektronicznej, zgodnie z wzorem faktury ustrukturyzowanej.
Co do zasady, faktura wystawiana w trybie offline24 jest otrzymywana przez nabywcę przy użyciu KSeF, a w przypadku określonej grupy nabywców w sposób z nimi uzgodniony (lub też poprzez KSeF).
Zgodnie z art. 106nda ust. 10-11 ustawy:
10. Za datę wystawienia faktury, o której mowa w ust. 1, uznaje się datę, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1, wskazaną przez podatnika na tej fakturze.
11. Za datę otrzymania faktury, o której mowa w ust. 1, uznaje się datę przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur. W przypadku udostępnienia faktury, o której mowa w ust. 1, na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury uznaje się datę faktycznego otrzymania tej faktury przez nabywcę.
Stosownie do art. 106nh ust. 1-4 ustawy:
1. W okresie trwania niedostępności Krajowego Systemu e-Faktur, o której mowa w art. 106ne ust. 4, podatnik wystawia faktury w postaci elektronicznej zgodnie ze wzorem udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8.
2. Podatnik jest obowiązany przesłać faktury, o których mowa w ust. 1, do Krajowego Systemu e-Faktur w celu przydzielenia numeru identyfikującego te faktury w Krajowym Systemie e-Faktur nie później niż w następnym dniu roboczym po dniu zakończenia okresu trwania niedostępności Krajowego Systemu e-Faktur, o której mowa w art. 106ne ust. 4.
3. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2, zostanie zamieszczony komunikat o wystąpieniu awarii, o którym mowa w:
1) art. 106ne ust. 1 - przepisy art. 106nf ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio;
2) art. 106ne ust. 3 - przepisu ust. 2 nie stosuje się.
4. Do faktur, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 106nda ust. 4-15 stosuje się odpowiednio.
Zatem, w przypadku planowanych przerw technicznych, podatnik również ma możliwość wystawienia faktury zgodnie z wzorem faktury ustrukturyzowanej, a następnie obowiązany jest przesłać fakturę do KSeF w celu przydzielenia jej numeru KSeF – nie później niż w następnym dniu roboczym po dniu zakończenia okresu trwania niedostępności KSeF. Do faktur wystawionych w tym trybie odpowiednio stosuje się przepisy art. 106nda ust. 4-15 ustawy, a zatem również te dotyczące daty wystawienia oraz otrzymania faktury offline24.
Jak natomiast stanowi art. 106nf ust. 1-5 ustawy:
1. W okresie trwania awarii Krajowego Systemu e-Faktur, o której mowa w art. 106ne ust. 1, podatnik wystawia faktury w postaci elektronicznej zgodnie z wzorem udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8.
2. Faktury, o których mowa w ust. 1, udostępnia się nabywcy w sposób z nim uzgodniony.
3. W przypadku udostępnienia nabywcy faktury, o której mowa w ust. 1, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, przepisy art. 106nda ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio.
4. W terminie 7 dni roboczych od dnia zakończenia awarii Krajowego Systemu e-Faktur, o której mowa w ust. 1, wskazanego w komunikacie o zakończeniu tej awarii, podatnik jest obowiązany do przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur faktur, o których mowa w ust. 1, w celu przydzielenia numerów identyfikujących te faktury w Krajowym Systemie e-Faktur.
5. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 4, zostanie zamieszczony kolejny komunikat o wystąpieniu awarii, o którym mowa w art. 106ne ust. 1, termin, o którym mowa w ust. 4, liczy się od dnia zakończenia tej kolejnej awarii wskazanego w komunikacie o zakończeniu tej kolejnej awarii.
Zgodnie z art. 106nf ust. 10 ustawy:
Za datę otrzymania faktury, o której mowa w ust. 1, uznaje się datę jej faktycznego otrzymania przez nabywcę. W przypadku gdy data otrzymania faktury, o której mowa w ust. 1, jest późniejsza niż data przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury przez nabywcę uznaje się datę przydzielenia tego numeru, z tym że w przypadku gdy faktura, o której mowa w ust. 1, została wystawiona na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4, który uzgodnił sposób udostępnienia inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury uznaje się datę jej faktycznego otrzymania.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika także, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nabywają Państwo oraz będą Państwo nabywać towary oraz usługi wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji, będą Państwo otrzymywać faktury dokumentujące sprzedaż na Państwa rzecz, które zawierać będą wykazany podatek VAT.
Zamierzają Państwo odliczać wykazany na fakturach podatek VAT naliczony w rozliczeniu za okres, w którym zaistnieją łącznie przesłanki uprawniające do jego odliczenia - tj. powstanie obowiązku podatkowego u sprzedawcy oraz otrzymanie faktury przez Państwa - lub w następnych okresach rozliczeniowych, zgodnie z obowiązującym przepisami ustawy.
Nie można wykluczyć sytuacji, w których otrzymywać będą Państwo faktury (papierowe lub elektroniczne), pomimo, że sprzedawca towarów lub usług powinien w konkretnym przypadku wystawić i przesłać fakturę ustrukturyzowaną, zgodnie z art. 106ga ustawy.
Tym samym, z różnych względów otrzymywać będą Państwo faktury wystawione z pominięciem obowiązku użycia Krajowego Systemu e-Faktur. Dotyczy to różnych sytuacji, zarówno takich w których faktura ustrukturyzowana nie została wystawiona z powodów niezależnych od sprzedawcy (awaria systemu itd.) jak i z innych powodów (np. błąd sprzedawcy).
Przewidują Państwo, że w szczególności w pierwszych miesiącach funkcjonowania KSeF, Państwa kontrahenci mogą wystawiać faktury bez użycia KSeF z uwagi na brak świadomości o konieczności dostosowania się do nowych przepisów w zakresie podatku od towarów i usług lub też problemy techniczne związane z pracami informatycznymi nad wdrożeniem odpowiednich narzędzi do systemów księgowych danego podmiotu, umożliwiających wysyłkę faktur za pomocą KSeF.
Przedmiotem Państwa wniosku są te faktury, które dokumentują zakupy pozostające w związku z Państwa czynnościami opodatkowanymi (spełniające przesłanki do odliczenia kwoty podatku naliczonego, w rozumieniu ustawy), w odniesieniu do których nie zaistnieją negatywne przesłanki do odliczenia podatku naliczonego (określone w art. 88 ustawy).
Odnosząc się więc do Państwa wątpliwości, wskazać należy, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. W dyspozycji tego przepisu jako przesłanki wyłączającej prawo nabywcy (podatnika) do odliczenia podatku naliczonego, nie ujęto przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, które zostały wystawione wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).
Podstawowa zasada wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej. Dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury (nawet w przypadkach wskazanych wyżej), obok fundamentalnych przesłanek takich jak status odliczającego jako czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT i związek zakupionych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi (u odliczającego) i faktycznie zrealizowana transakcja, również istotne jest to, by nabyta usługa lub towar podlegały opodatkowaniu i nie korzystały przy tym ze zwolnienia od tego podatku.
Istotną kwestią jest odpowiednie udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Prawidłowe wystawienie faktury papierowej, elektronicznej czy ustrukturyzowanej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia. Jej wystawienie bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie powoduje jednak tego, że wadliwie wystawiony dokument nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Podkreślić należy, że wprowadzenie obowiązkowego fakturowania w systemie KSeF nie zmienia zasad związanych z odliczeniem podatku naliczonego przez nabywców. Zatem jeśli jednak nabywca otrzyma fakturę wystawioną przez swojego dostawcę (który jest objęty obligatoryjnym KSeF) poza systemem KSeF (a więc otrzyma wadliwie wystawiony dokument), to będzie mógł odliczyć podatek naliczony wynikający z takiej faktury, pod warunkiem spełnienia pozostałych, materialnych przesłanek uprawniających do odliczenia podatku naliczonego. Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest prawem samoistnym, lecz jest to prawo warunkowe, tzn. nie wynika ono z samego faktu posiadania faktury, lecz z faktu rzeczywistego przeprowadzenia transakcji skutkującej nabyciem towaru lub usługi przez podmiot widniejący na fakturze jako nabywca. Faktura powinna więc prawidłowo odzwierciedlać zdarzenie gospodarcze zarówno pod względem przedmiotowym, jak i podmiotowym. Dla celów skorzystania z prawa do odliczenia istotna jest bowiem prawidłowość materialna faktury, która musi potwierdzać, że w rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi podmiotami w niej wskazanymi, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego towaru lub usługi.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa w kontekście przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że będzie Państwu (czynnemu podatnikowi podatku VAT) przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupowych dokumentujących nabycie towarów i usług wystawionych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, wykorzystywanych przez Państwa do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. Wystawienie faktur zakupowych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, nie pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy.
W konsekwencji, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur zakupowych wystawionych na Państwa rzecz przez kontrahentów (dostawców) wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, przy założeniu, że spełnione będą pozostałe warunki uprawniające Państwa do skorzystania z tego prawa.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 wniosku uznaję za prawidłowe.
Należy dodatkowo podkreślić, że korzystanie z faktur poza KSeF powinno być wyjątkiem i powinno ono ograniczać się jedynie do sytuacji przewidzianych w ustawie o VAT i przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo