Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą wraz z mężem działalność rolniczą i agroturystyczną, polegającą na wynajmie do pięciu pokoi w budynku mieszkalnym na terenie gospodarstwa rolnego. Nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, korzysta ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT oraz ze zwolnienia dla rolników ryczałtowych. Złożyła wniosek o dofinansowanie inwestycji rozwijającej działalność agroturystyczną w ramach…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, dotyczący możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją inwestycji rozwijającej działalność agroturystyczną, której celem jest (…), na dokonanie której złożyła Pani wniosek o przyznanie pomocy w ramach (…). Uzupełniła go Pani pismem z 8 sierpnia 2025 r. (data wpływu 12 sierpnia 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą wraz z mężem [zatrudnionym w (…)] działalność rolniczą, a ponadto jest zatrudniona na etacie (umowa o pracę).
W ramach gospodarstwa rolnego realizowana jest działalność agroturystyczna polegająca na wynajmie pokoi gościnnych turystom przebywającym na wypoczynku. Budynek mieszkalny, w którym wynajmowane są pokoje, należy do gospodarstwa rolnego (o powierzchni powyżej 1 hektara), położonego na terenie wiejskim. Budynek ma charakter mieszkalny i jest własnością Wnioskodawczyni i Jej męża. Liczba pokoi dla gości nie przekracza pięciu.
W ramach prowadzonego gospodarstwa Wnioskodawczyni - rolnik utrzymuje również inwentarz żywy, w tym m.in. kury, kozy, króliki, kaczki, gęsi, indyki, świnki wietnamskie, które stanowią część tradycyjnego charakteru gospodarstwa rolnego i pełnią również funkcję edukacyjną i rekreacyjną w ramach działalności agroturystycznej.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, działalność ta nie wymaga rejestracji w CEIDG.
Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W związku z tym, nie składa deklaracji VAT i nie odlicza podatku naliczonego.
Wnioskodawczyni złożyła wniosek o przyznanie pomocy w ramach (…).
Wniosek został wybrany do dofinansowania przez (…) i obecnie jest na etapie weryfikacji w Samorządzie (…).
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Z tytułu prowadzenia działalności rolniczej Wnioskodawczyni oraz Jej mąż B.B., będący współwłaścicielem gospodarstwa rolnego, nie są zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku VAT według art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego Wnioskodawczyni korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o VAT jako rolnik ryczałtowy.
Prowadzenie małego gospodarstwa rolnego o powierzchni ok. (…) ha, polega na: produkcji zboża, siana, słomy i innych płodów rolnych. Wykorzystywane są one na własne potrzeby oraz stanowią pokarm i paszę dla zwierząt, które Wnioskodawczyni oraz Jej mąż hodują również na własne potrzeby.
W ramach gospodarstwa rolnego, w budynku mieszkalnym, Wnioskodawczyni oraz Jej mąż prowadzą agroturystykę polegającą na wynajmie pokoi w liczbie 5 sztuk.
Otrzymane dofinansowanie Wnioskodawczyni może przeznaczyć jedynie na cel realizujący inwestycję rozwijającą działalność agroturystyczną. Rozwój pozarolniczych funkcji małych gospodarstw rolnych poprzez rozwijanie gospodarstwa agroturystycznego.
Dotacja przeznaczona jest na dofinansowanie konkretnego towaru oraz konkretnego rodzaju usługi. Celem projektu jest (…).
Dofinansowanie jest ściśle przeznaczone na:
(urządzenia te będą stanowić bezpłatne wyposażenie agroturystyki).
Otrzymane dofinansowanie wykorzystywane będzie wyłącznie na rzecz czynności zwolnionych z opodatkowania (prowadzenie gospodarstwa agroturystycznego do 5 pokoi przez rolnika).
Faktury dokumentujące zakup ww. towarów i usług wystawiane będą na A.A., nabywcą będzie A.A., ze względu na fakt, iż wniosek o dofinansowanie dotyczy A.A.
Faktury otrzymywane będą na prowadzenie agroturystyki, prowadzonej w ramach działalności rolniczej.
Pytanie
Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni ma prawną możliwość odzyskania podatku VAT naliczonego przy zakupach związanych z inwestycją rozwijającą działalność agroturystyczną, prowadzoną w ramach gospodarstwa rolnego, w sytuacji, gdy:
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, nie istnieje prawna możliwość odzyskania VAT, ponieważ działalność nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, a sama Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem VAT czynnym. W związku z tym VAT jest kosztem nieodzyskiwanym.
Uzasadnienie celu wniosku:
Wnioskodawczyni wnosi o interpretację podatkową, która będzie miała istotne znaczenie w procesie weryfikacji kwalifikowalności podatku VAT w ramach operacji zgłoszonej do dofinansowania ze środków unijnych.
W ramach (…), zgodnie z (…), określono:
„(…)”
Jednocześnie, zgodnie z lit. b tego samego punktu:
„(…)”
Oznacza to, że w praktyce tylko rolnicy zostali pozbawieni możliwości kwalifikowania VAT jako kosztu, nawet wtedy, gdy nie mają prawnej możliwości jego odzyskania, w przeciwieństwie do innych beneficjentów.
Zdaniem Wnioskodawczyni, taki zapis:
Zgodnie z art. 6 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r.:
„Państwa członkowskie i Komisja zapewniają zgodność wsparcia z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej. W szczególności, przy wdrażaniu funduszy stosowane są zasady równości, niedyskryminacji i równego traktowania.”
Zgodnie z motywem 30 tego samego aktu:
„Państwa członkowskie powinny zapewnić równe traktowanie beneficjentów i potencjalnych beneficjentów.”
W świetle powyższego Wnioskodawczyni uważa, że odmienne traktowanie rolników, mimo braku możliwości odzyskania VAT, stoi w sprzeczności z zasadami unijnymi dotyczącymi równego traktowania oraz kwalifikowalności kosztów nieodzyskiwanych.
W związku z tym, Wnioskodawczyni wnosi o potwierdzenie, że w przedstawionym stanie faktycznym nie istnieje prawna możliwość odzyskania podatku VAT, co ma bezpośredni wpływ na możliwość jego uznania za koszt kwalifikowalny w projekcie finansowanym ze środków (…).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady, które dotyczą odliczania podatku naliczonego są sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
W oparciu o art. 87 ust. 1 ustawy:
W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w świetle którego:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Natomiast w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również status danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy ma prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z treści powołanych przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że za podatnika podatku od towarów i usług będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Prowadzi Pani wraz z mężem gospodarstwo rolne, w ramach którego realizuje Pani także działalność agroturystyczną, polegającą na wynajmie pokoi gościnnych turystom przebywającym na wypoczynku. Budynek mieszkalny, w którym wynajmowane są pokoje, ma charakter mieszkalny i jest własnością Pani i Pani męża. Liczba pokoi dla gości nie przekracza pięciu.
Z tytułu prowadzenia działalności agroturystycznej nie jest Pani zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i korzysta Pani ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Natomiast z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego korzysta Pani ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy jako rolnik ryczałtowy.
Złożyła Pani wniosek o przyznanie pomocy w ramach (…). Otrzymane dofinansowanie może Pani przeznaczyć jedynie na cel realizujący inwestycję rozwijającą działalność agroturystyczną. Rozwój pozarolniczych funkcji małych gospodarstw rolnych poprzez rozwijanie gospodarstwa agroturystycznego.
Dotacja przeznaczona jest na dofinansowanie konkretnego towaru oraz konkretnego rodzaju usługi. Dofinansowanie jest ściśle przeznaczone na:
Ww. urządzenia będą stanowić bezpłatne wyposażenie agroturystyki.
Otrzymane dofinansowanie wykorzystywane będzie wyłącznie na rzecz czynności zwolnionych z opodatkowania (prowadzenie gospodarstwa agroturystycznego do pięciu pokoi przez rolnika).
Faktury dokumentujące zakup ww. towarów i usług wystawiane będą na Panią.
Pani wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupach związanych z ww. inwestycją rozwijającą działalność agroturystyczną, prowadzoną w ramach gospodarstwa rolnego.
Kwestię zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług reguluje art. 113 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Aby rozstrzygnąć Pani wątpliwości w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć czy przyznane dofinansowanie stanowi podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ustawy o podatku od towarów i usług i w konsekwencji czy nie będzie musiała być wliczona do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 2 ustawy.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanej dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast w świetle z art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Jak wynika z treści art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Z przepisu tego wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.
Należy wskazać, że dotacja podlega opodatkowaniu, jeżeli ma bezpośredni związek z ceną towaru/usługi świadczonej przez otrzymującego dotację. W takiej sytuacji przyjmuje się, że dotacja stanowi składnik tej ceny. Innymi słowy dotacja „uzupełnia” podstawę opodatkowania z tytułu dostawy towaru/usługi i jest opodatkowana na takich samych zasadach jak czynność, której dotyczy (wg właściwej stawki lub z zastosowaniem zwolnienia od podatku).
Bezpośredni związek dotacji z ceną (a więc cenotwórczy charakter) występuje w przypadku, gdy w sposób precyzyjny można określić jej wpływ na poziom ceny konkretnego towaru/usługi. Jest to możliwe w przypadku, gdy dotację można uznać za „korelat” świadczonej usługi lub dostarczanego towaru, tzn., gdy wypłacana jest tylko w razie świadczenia konkretnych usług lub dostawy konkretnego towaru, kwotowo również zależy od ilości świadczonych usług lub dostarczonych towarów. Także wtedy, gdy dopłata ustalana jest jako określony procent poniesionych wydatków (określonej kategorii poniesionych wydatków), ma ona proste przełożenie na cenę świadczenia, gdy powoduje redukcję kwoty należnej od świadczeniobiorcy. W przypadku bowiem nieotrzymania dopłaty, odbiorca usług/towarów musiałby zapłacić cenę wyższą od oferowanej przez świadczeniodawcę, którego koszty (część kosztów) finansowana jest z zewnętrznego źródła.
Dla określenia, czy dane dotacje są, czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, subwencje lub inne dopłaty o podobnym charakterze, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne na pokrycie kosztów działalności nie podlega opodatkowaniu.
W kontekście tej sprawy wyjaśnić należy również, że prowadzona działalność agroturystyczna, bez względu na prowadzenie jej w ramach działalności rolniczej bądź jako działalność, dla której nie jest wymagany wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, polega na najmie do pięciu pokoi gościnnych turystom, za który uzyskuje Pani wynagrodzenie. Wykonywane przez Panią czynności w ramach działalności agroturystycznej spełniają więc warunki do uznania ich za świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
Umowa najmu jest bowiem cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.
Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. 1071):
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług świadczenie przez Panią usługi najmu pokoi gościnnych turystom, czyli ww. działalność agroturystyczna, wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest wykonywana w sposób ciągły do celów zarobkowych.
W rozpatrywanej sprawie, dotacja, którą Pani otrzyma - jak wynika z treści wniosku - nie będzie przyznana jako dopłata do ceny świadczonych przez Panią usług, a przeznaczona będzie na dofinansowanie konkretnych ww. zakupów towarów i usług. Oznacza to, że w opisanej sytuacji występuje dotacja o charakterze zakupowym (kosztowym), a nie dotacja mająca na celu sfinansowanie ceny sprzedaży.
Zatem ww. dotacja celowa, którą Pani otrzyma, nie będzie stanowiła podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy i tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym, nie będzie ona wliczona do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 i 2 ustawy.
Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku VAT.
Mając na względzie powołane powyżej przepisy, stwierdzić należy, że w analizowanej sprawie nie zostaną spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją ww. projektu. Wynika to z faktu, że nie jest Pani zarejestrowana jako podatnik VAT czynny bowiem korzysta Pani ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, a zatem zakupione towary/usługi w związku z realizacją ww. projektu nie będą wykorzystywane przez Panią do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Zatem, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy, w związku z art. 88 ust. 4 ustawy, nie ma Pani prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem towarów/usług związanych z realizacją ww. projektu, którego celem jest (…).
Tym samym, nie przysługuje Pani również zwrot podatku naliczonego na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy.
W konsekwencji powyższego, nie przysługuje Pani prawo do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu.
Podsumowując stwierdzić należy, że w okolicznościach opisanego zdarzenia przyszłego nie ma Pani prawnej możliwość odzyskania podatku VAT naliczonego przy zakupach towarów i usług związanych z ww. inwestycją rozwijającą działalność agroturystyczną, która korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
Pani stanowisko, dotyczące braku prawa do odzyskania podatku VAT naliczonego przy zakupach związanych z ww. projektem, uznaję więc za prawidłowe.
Jednocześnie zaznaczam, co wywiedziono powyżej, że prowadzona przez Panią działalność agroturystyczna stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wyjaśniam, że kryterium kwalifikowalności wydatków w ramach rozliczeń dotyczących wykorzystywanych środków pomocowych Unii Europejskiej (w tym kwalifikowalności podatku od towarów i usług), nie jest zagadnieniem regulowanym przez przepisy prawa podatkowego. Określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 198), należy do zadań instytucji zarządzającej, która na podstawie art. 25 ust. 1 ww. ustawy, odpowiada za prawidłową realizację programu operacyjnego. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
Informuję więc, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo