Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców niezawierających nr NIP Wnioskodawcy.
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie handlu odzieżą i obuwiem, jest czynnym podatnikiem VAT oraz podatnikiem VAT UE. Towary nabywa za pośrednictwem platformy internetowej od sprzedawcy posługującego się polskim NIP. Towary są wysyłane z Polski na jego adres w Polsce i dokumentowane fakturami z polskim VAT. Wnioskodawca nabywa je wyłącznie jako towary handlowe do dalszej odsprzedaży, nie na cele osobiste. Platforma nie umożliwia wpisania NIP nabywcy w odrębnym polu, więc Wnioskodawca wpisuje go w polu adresowym, a na fakturze nie jest on oznaczony…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców niezawierających Pana nr NIP.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. Jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatnikiem VAT UE. Przedmiotem prowadzonej działalności jest handel odzieżą i obuwiem. Jednym ze źródeł zaopatrzenia Wnioskodawcy jest platforma internetowa (…). Sprzedawcą towarów objętych niniejszym wnioskiem jest (…), posługująca się polskim numerem NIP (…).Towary objęte wnioskiem w momencie rozpoczęcia ich wysyłki znajdują się na terytorium Polski i są wysyłane przez Sprzedawcę z terytorium Polski na adres Wnioskodawcy znajdujący się na terytorium Polski. Sprzedawca dokumentuje transakcje fakturami, na których wykazuje polski podatek VAT.
Wszystkie towary objęte niniejszym wnioskiem Wnioskodawca nabywa wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako towary handlowe przeznaczone do dalszej odsprzedaży. Towary te nie są przeznaczane ani wykorzystywane przez Wnioskodawcę do celów osobistych, konsumpcyjnych ani innych celów niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nabyte towary są następnie sprzedawane w ramach działalności gospodarczej klientom w Polsce oraz klientom w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Przedmiotem niniejszego wniosku nie jest sposób opodatkowania dalszej sprzedaży towarów przez Wnioskodawcę.
Regulamin platformy (…) wskazuje, że zakupów za jej pośrednictwem można dokonywać wyłącznie na potrzeby osobiste. System wykorzystywany podczas składania zamówienia nie umożliwia Wnioskodawcy wpisania numeru NIP prowadzonej działalności gospodarczej w odrębnym polu przeznaczonym na numer identyfikacji podatkowej nabywcy. Z uwagi na brak takiej możliwości Wnioskodawca podczas składania zamówienia wpisuje ciąg cyfr odpowiadający jego numerowi NIP w polu adresowym, bezpośrednio po numerze domu. Na wystawianej następnie fakturze ciąg ten jest prezentowany jako element danych adresowych Wnioskodawcy i nie jest opisany ani oznaczony jako numer NIP.
Otrzymywane przez Wnioskodawcę faktury zawierają ponadto następującą adnotację: „Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. (…).” Treść powyższej adnotacji nie odpowiada faktycznemu przeznaczeniu nabywanych przez Wnioskodawcę towarów. W rzeczywistości wszystkie zakupy objęte niniejszym wnioskiem są dokonywane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a nabywane towary są przeznaczone wyłącznie do dalszej odsprzedaży. Transakcje mają rzeczywisty charakter.
Wnioskodawca faktycznie nabywa towary od Sprzedawcy, dokonuje za nie zapłaty, towary są mu dostarczane, a następnie są przez niego oferowane i sprzedawane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca dotychczas uznawał przedmiotowe zakupy za zakupy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i dokonywał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na opisanych fakturach wystawianych przez (…). Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy tego, czy brak wskazania jego numeru NIP na fakturze jako numeru identyfikacji podatkowej nabywcy oraz zamieszczenie przez Sprzedawcę wskazanej adnotacji o braku możliwości odliczenia VAT i przeznaczeniu zakupu wyłącznie do użytku osobistego wpływa na prawo Wnioskodawcy do odliczenia podatku naliczonego z tych faktur.; Wnioskodawca zamierza kontynuować prowadzenie działalności gospodarczej w opisany sposób oraz nadal dokonywać za pośrednictwem platformy internetowej (…) zakupów od (…) odzieży i obuwia przeznaczonych do dalszej odsprzedaży. Wnioskodawca pozostanie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatnikiem VAT UE. Wszystkie zakupy objęte niniejszym zdarzeniem przyszłym będą dokonywane wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nabywane towary będą stanowiły towary handlowe przeznaczone wyłącznie do dalszej odsprzedaży i nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do celów osobistych, konsumpcyjnych ani innych celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
Wnioskodawca zakłada, że sposób realizacji i dokumentowania przyszłych transakcji pozostanie taki sam jak w opisanym zaistniałym stanie faktycznym.
Towary w momencie rozpoczęcia ich wysyłki będą znajdowały się na terytorium Polski i będą wysyłane przez Sprzedawcę z terytorium Polski na adres Wnioskodawcy znajdujący się na terytorium Polski. (…) będzie dokumentowała sprzedaż fakturami zawierającymi wykazany polski podatek VAT. System składania zamówień nadal nie będzie umożliwiał Wnioskodawcy wpisania numeru NIP prowadzonej działalności gospodarczej w odrębnym polu przeznaczonym na numer identyfikacji podatkowej nabywcy. Wnioskodawca będzie zatem wpisywał ciąg cyfr odpowiadający jego numerowi NIP w polu adresowym, bezpośrednio po numerze domu. Na wystawianych fakturach ciąg ten będzie prezentowany jako element danych adresowych i nie będzie oznaczony ani opisany jako numer NIP. Otrzymywane faktury będą również zawierały adnotację o treści: „Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. (…).” Pomimo treści tej adnotacji faktyczne przeznaczenie towarów pozostanie gospodarcze. Towary będą nabywane wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży w ramach działalności Wnioskodawcy. Będą następnie sprzedawane klientom w Polsce oraz klientom w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Sposób opodatkowania dalszej sprzedaży towarów nie jest przedmiotem niniejszego wniosku. W przypadku przyszłych zakupów transakcje będą miały rzeczywisty charakter: Wnioskodawca będzie faktycznie nabywał towary od Sprzedawcy, dokonywał za nie zapłaty, otrzymywał je i przeznaczał do dalszej sprzedaży. Wnioskodawca zamierza dokonywać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na takich fakturach. Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy tego, czy w opisanych okolicznościach brak wskazania jego numeru NIP na fakturze jako numeru identyfikacji podatkowej nabywcy oraz zamieszczanie przez Sprzedawcę adnotacji o braku możliwości odliczenia VAT i przeznaczeniu zakupu wyłącznie do użytku osobistego będzie wpływało na prawo Wnioskodawcy do odliczenia podatku naliczonego z takich faktur.
Pytania
1. Czy w przedstawionym zaistniałym stanie faktycznym, na podstawie art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, przy uwzględnieniu art. 88 ust. 3a i ust. 4 oraz art. 106e ust. 1 pkt 5 tej ustawy, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez (…), dokumentujących rzeczywiste nabycie towarów przeznaczonych wyłącznie do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, pomimo że na fakturach numer NIP Wnioskodawcy nie został wskazany jako numer identyfikacji podatkowej nabywcy, a faktury zawierają adnotację: „Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. (…).”?
2. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, na podstawie art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, przy uwzględnieniu art. 88 ust. 3a i ust. 4 oraz art. 106e ust. 1 pkt 5 tej ustawy, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawianych przez (…), dokumentujących rzeczywiste nabycie towarów przeznaczonych wyłącznie do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, pomimo że na fakturach numer NIP Wnioskodawcy nie będzie wskazany jako numer identyfikacji podatkowej nabywcy, a faktury będą zawierały adnotację: „Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. (…).”?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez (…).
Warunek z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT jest spełniony, ponieważ Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, a nabywane towary są wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej jako towary handlowe przeznaczone do dalszej odsprzedaży.
Faktury dokumentują rzeczywiste transakcje, a kwota podatku naliczonego wynika z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy. Brak wskazania NIP Wnioskodawcy na fakturze jako numeru identyfikacji podatkowej, mimo wymogu z art. 106e ust. 1 pkt 5 ustawy, ma charakter formalny i sam w sobie nie pozbawia prawa do odliczenia. Również adnotacja Sprzedawcy, że rachunek nie może służyć do odliczenia VAT i że (…), nie odpowiada rzeczywistemu przeznaczeniu towarów i nie może przesądzać o skutkach podatkowych transakcji.
W sprawie nie występują przesłanki negatywne z art. 88 ustawy: transakcje rzeczywiście miały miejsce, towary zostały nabyte i dostarczone, a Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.
Stanowisko to potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 26 lutego 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.7.2026.1.MPA. W konsekwencji Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia VAT z opisanych faktur.; Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawianych przez (…).
Warunek z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT będzie spełniony, ponieważ Wnioskodawca pozostanie czynnym podatnikiem VAT, a nabywane towary będą wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej jako towary handlowe przeznaczone do dalszej odsprzedaży. Przyszłe faktury będą dokumentowały rzeczywiste transakcje, a kwota podatku naliczonego będzie wynikała z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy.
Brak wskazania NIP Wnioskodawcy na fakturze jako numeru identyfikacji podatkowej, mimo wymogu z art. 106e ust. 1 pkt 5 ustawy, nie powinien sam w sobie pozbawiać prawa do odliczenia.
Także adnotacja Sprzedawcy o braku możliwości odliczenia VAT i przeznaczeniu zakupu wyłącznie do użytku osobistego nie będzie odpowiadała rzeczywistemu przeznaczeniu towarów i nie powinna przesądzać o skutkach podatkowych transakcji.
Jeżeli przyszłe transakcje będą przebiegały zgodnie z opisem i nie wystąpią przesłanki negatywne z art. 88 ustawy, Wnioskodawca zachowa prawo do odliczenia VAT.
Stanowisko to potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 26 lutego 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.7.2026.1.MPA. W konsekwencji Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z analogicznych faktur otrzymywanych w przyszłości.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą,
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
W myśl art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem.
Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa.
Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z zawartej umowy.
Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
Co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową faktury, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu ww. braków. Są to tego rodzaju wadliwości, które co prawda powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.
Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego - w całości lub w części – z otrzymanej faktury, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący;
b) (uchylona)
2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3) (uchylony)
4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6) (uchylony)
7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.
Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Biorąc pod uwagę powyższe, należy zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Unormowanie to jest implementacją wcześniej obowiązującego art. 17 ust. 2 lit. a) VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej. To samo wynika z art. 168 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.). Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że odliczenie przysługuje jedynie w odniesieniu do podatku powstałego w wyniku czynności wykonanej przez innego podatnika, a dla realizacji tego prawa – stosownie do art. 178 lit. a) tej Dyrektywy – konieczne jest posiadanie faktury wystawionej zgodnie z art. 220, art. 236, art. 238, art. 239 i art. 240 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
Konieczność posiadania faktury w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego potwierdzają wyroki TSUE. Przykładowo w wyroku z 14 lipca 1988 r. w sprawie C-123/87 (Jeunehomme), TSUE wskazał, że artykuły 18 ust. 1 lit. a), 22 ust. 3 lit. a) i (b) oraz 22 ust. 8 VI Dyrektywy zezwalają Państwom Członkowskim na wprowadzenie wymogu, zgodnie z którym prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od posiadania faktury, która oprócz spełnienia minimalnych warunków wymienionych w VI Dyrektywie, musi zawierać określone dane niezbędne do tego, by zapewnić stosowanie VAT i umożliwić organom skarbowym sprawowanie nadzoru. Liczba tych danych ani ich rodzaj nie może uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać korzystanie z prawa do odliczenia. Również w orzeczeniu z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-152/02 (Terra Baubedarf-Handel GmbH), Trybunał orzekł, że art. 17 ust. 2 lit. a) i pierwszy akapit art. 18 ust. 2 VI Dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia przysługuje w okresie rozliczeniowym, w którym są spełnione dwa warunki wymagane przez te przepisy, tj. towary powinny być dostarczone lub usługi wykonane, a podatnik powinien być w posiadaniu faktury lub innego dokumentu, który według kryteriów danego państwa członkowskiego jest uznawany za odpowiednik faktury.
Zatem podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym, przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym faktura musi potwierdzać, że w rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.
Sama faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo do odliczenia przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie dokonanymi czynnościami opodatkowanymi.
Potwierdzeniem tego może być wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w sprawie Genius Holding BV v. Staatssecretaris van Financiën, C-342/87, w którym stwierdzono, że zgodnie z artykułem 17 (2) podatnik może korzystać z prawa do odliczenia podatku VAT przewidzianego w VI Dyrektywie z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu do podatków faktycznie należnych, tj. podatków przypadających do zapłaty z tytułu działalności podlegającej opodatkowaniu lub zapłaconych, o ile były one należne. Zasada ta nie dotyczy podatku, który jest należny tylko z tego powodu, że został wykazany na fakturze. Dysponowanie przez nabywcę fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego uprawnienia. Prawo do odliczenia podatku jest następstwem powstania obowiązku podatkowego powstałego na poprzednim etapie obrotu.
Zatem sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT nie jest wystarczającą przesłanką do realizacji prawa do dokonania obniżenia podatku należnego. Aby powstało prawo do odliczenia u wystawcy faktury podatek VAT musi być wymagalny, co oznacza, że powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, a także powstała podstawa opodatkowania z tytułu zrealizowania jednej z czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymywanych od Sprzedawcy, które nie zawierają Pana numeru NIP oraz zawierają adnotacje i określenia Sprzedającego.
Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik – aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Przy czym należy podkreślić, że faktura stanowi podstawę dla nabywcy towaru lub usługi do odliczenia podatku naliczonego, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy wynika, że podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.
Z wniosku wynika, że:
Mając na uwadze powyższe oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie ma i będzie Pan miał, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego występującego przy nabyciu towarów wykazanego przez Sprzedawcę na fakturach opisanych we wniosku, gdyż jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz nabywane przez Pana towary są i będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych. Przepis art. 88 ustawy określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanych we wniosku nieprawidłowości - braku Pana nr NIP na fakturze lub adnotacji, że „Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. (…)” - jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem brak nr NIP na fakturze lub ww. adnotacje i określenia nie przesądzają o braku prawa do odliczenia podatku VAT. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie uzależniają prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od umieszczenia na fakturach dodatkowych adnotacji/zapisów.
W efekcie odpowiadając na Pana pytanie stwierdzić należy, że przysługuje i będzie Panu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Sprzedawcę, które nie zawierają Pana nr NIP lub zawierają ww. adnotacje/określenia na fakturze, w sytuacji gdy nabyte towary służą czynnościom opodatkowanym i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy.
W związku z tym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Należy jednak podkreślić, że wszelkie ustalenia co do przebiegu i dokumentowania transakcji powinny być przedmiotem uzgodnień pomiędzy stronami tej transakcji w celu uniknięcia nieprawidłowości w rozliczaniu podatku VAT zarówno przez dostawcę, jak i przez Pana.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo