Prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego na mocy art. 113 ustawy od dnia wznowienia działalności pomimo nie złożenia w terminie aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w zakresie danych objętych zawiadomieniem o ponownym zwolnieniu.
Podatnik prowadził jednoosobową działalność gospodarczą (sprzedaż warzyw i owoców) od lipca 2021 r., będąc zwolnionym z VAT, a przez ostatnie dwa tygodnie przed zawieszeniem we wrześniu 2022 r. był czynnym podatnikiem VAT. Po zawieszeniu na okres wrzesień 2022 – listopad 2025, wznowił działalność w listopadzie 2025 r. o zupełnie innym profilu (sprzedaż internetowa zabawek). Nie złożył zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R, będąc przekonanym na podstawie informacji z biura rachunkowego i KIS, że przysługuje mu zwolnienie podmiotowe. W grudniu 2025 r. dowiedział się, że jest czynnym podatnikiem VAT.…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 30 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego na mocy art. 113 ustawy od dnia wznowienia działalności pomimo nie złożenia w terminie aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w zakresie danych objętych zawiadomieniem o ponownym zwolnieniu. Uzupełnił go Pan pismem z 2 marca 2026 r. (wpływ 5 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu
12 lipca 2021 r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej pod nazwą (…). Wnioskodawca zajmował się sprzedażą warzyw i owoców w sklepie stacjonarnym. Działalność zawiesił 13 września 2022 r. Prawie przez cały okres Wnioskodawca był zwolniony z VAT, a czynnym podatnikiem VAT był przez okres około 2 tygodni - ostatnich 2 tygodni przed zawieszeniem działalności w zakresie sprzedaży warzyw i owoców.
Okres zawieszenia działalności gospodarczej to wrzesień 2022 r. – listopad 2025 r.
6 listopada 2025 r. Wnioskodawca wznowił wykonywanie działalności gospodarczej o zupełnie innym profilu - sprzedaż internetowa głównie zabawek dla dzieci. W związku ze wznowieniem działalności Wnioskodawca zawarł umowę o prowadzenie obsługi księgowej z biurem rachunkowym „A” S.A., poleconym przez bank, w którym posiada rachunek firmowy.
Od początku współpracy Wnioskodawca otrzymywał od biura rachunkowego informacje, że po wznowieniu działalności przysługuje mu zwolnienie podmiotowe z VAT do limitu 200 000 zł (taki był limit w 2025 roku) i że nie jest konieczne podejmowanie dodatkowych czynności rejestracyjnych w zakresie VAT. Wnioskodawca był również informowany, że limit zwolnienia nie powinien być liczony proporcjonalnie.
W celu potwierdzenia prawidłowości rozliczeń Wnioskodawca kilkukrotnie kontaktował się z Krajową Informacją Skarbową, gdzie uzyskał także informację, że w przypadku wznowienia działalności przysługuje pełny limit zwolnienia podmiotowego w wysokości 200 000 zł rocznie, co tylko upewniło Wnioskodawcę w przekonaniu, że korzysta ze zwolnienia z VAT.
18 grudnia 2025 r., podczas kolejnego kontaktu z infolinią KAS oraz bezpośrednio z Urzędem Skarbowym (w zupełnie innej sprawie), Wnioskodawca uzyskał informację, że nie przysługuje mu zwolnienie z VAT, a firma Wnioskodawcy posiada status czynnego podatnika VAT. W konsekwencji okazało się, że od samego początku wznowienia działalności Wnioskodawca prowadził sprzedaż w oparciu o błędne informacje uzyskane od biura księgowego, pozostając w przekonaniu, że nie ciąży na Wnioskodawcy obowiązek naliczania i odprowadzania podatku VAT.
W szczególności Wnioskodawca:
1. nie doliczał podatku VAT do cen sprzedaży i nie miał możliwości przerzucenia go na kontrahentów,
2. został postawiony w sytuacji nagłej konieczności zapłaty podatku, który w praktyce pochłonął cały osiągnięty dochód,
3. po uzyskaniu informacji o tym, że jednak nie jest zwolniony z VAT, był zmuszony natychmiast wstrzymać sprzedaż, aby nie pogłębiać strat.
Dla zobrazowania skali sytuacji Wnioskodawca wskazuje, że sprzedaż w listopadzie 2025 r. wyniosła ponad 70 000 zł, sprzedaż w grudniu 2025 r. (do dnia uzyskania informacji i wstrzymania sprzedaży) wyniosła około 40 000 zł.
Co więcej, wybraną przez Wnioskodawcę formą opodatkowania był i jest ryczałt.
18 grudnia 2025 r., niezwłocznie po uzyskaniu informacji o statusie podatkowym, Wnioskodawca skontaktował się z księgową - Panią A. A., która w trakcie rozmowy telefonicznej przyznała, że:
1. nie sprawdziła Pana statusu podatnika VAT po numerze NIP na tzw. białej liście VAT,
2. nie miała wiedzy, kiedy i czy składane było zgłoszenie VAT-R,
3. zareagowała zdziwieniem na fakt, że po wznowieniu działalności Wnioskodawca nie składał VAT-R, a posiada status czynnego podatnika VAT - dalej była przekonana, żeby korzystać ze zwolnienia Wnioskodawca nie musiał nic aktualizować.
Kolejnym krokiem było podjęcie przez Wnioskodawcę działań zmierzających do wyjaśnienia sytuacji, w tym Wnioskodawca złożył czynny żal oraz wniosek o przywrócenie terminu złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R, informując także właściwy US, że będzie występował o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w Pana sprawie.
Od momentu wznowienia działalności (6 listopad 2025 r.) do końca 2025 wartość sprzedaży wyniosła około 110.000 zł, nie przekraczając tym samym kwoty 240.000 zł. Podatek VAT mimo przekonania, że Wnioskodawca nie powinien - zapłacił.
Biorąc pod uwagę rok 2026 - Wnioskodawca zakłada również, że kwota 240.000 zł nie zostanie przekroczona. Okres listopad - grudzień 2025 r. był intensywnym okresem w zakresie sprzedaży zabawek dla dzieci a teraz sprzedaż znacznie zwolniła.
Pod koniec grudnia 2025 r. złożył Pan wniosek o zwolnienie z VAT na rok 2026, który został przyjęty i od 1 stycznia 2026 r. przysługuje Wnioskodawcy pełne zwolnienie z VAT do kwoty 240.000 zł.
Podsumowując Wnioskodawca:
1. założył działalność w lipcu 2021 r. w zakresie sprzedaży warzyw i owoców w sklepie stacjonarnym,
2. działalność prowadził przez ponad rok będąc zwolniony z VAT - czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług był przez okres około 2 ostatnich tygodni prowadzenia działalności, po czym zawiesił działalność we wrześniu 2022 r.,
3. działalność odwiesił w listopadzie 2025 r. o zupełnie innym profilu - sprzedaż internetowa zabawek dla dzieci - będąc od początku przekonanym, że jest ponownie zwolniony z VAT,
4. w połowie grudnia 2025 r. okazało się, że jest jednak czynnym podatnikiem VAT - złożył do Urzędu Skarbowego czynny żal, wniosek o przywrócenie terminu na złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R oraz do Krajowej Informacji Skarbowej wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w swojej sprawie.
Dodatkowo Wnioskodawca informuje, że w ramach prowadzonej działalności nie wykonywał, nie wykonuje i nie będzie wykonywał czynności wyłączonych ze zwolnienia podmiotowego w myśl art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, który określa, którym podatnikom zwolnienie podmiotowe z VAT nie przysługuje, niezależnie od wysokości obrotów.
Wnioskodawca ma świadomość, że odpowiedzialność wobec Urzędu Skarbowego ponosi osobiście, jednak Wnioskodawca pragnie podkreślić, że uchybienie jakim jest niezłożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R po wznowieniu działalności, nie było działaniem umyślnym ani próbą obejścia przepisów, lecz wynikiem błędnego poinformowania Wnioskodawcy w kluczowej dla działalności kwestii.
Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu
1. Czy podatnik, który był uprzednio czynnym podatnikiem VAT, następnie zawiesił działalność gospodarczą, a po pewnym czasie ją wznowił, ma prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?
2. Czy w opisanym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym konieczne było złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w celu skutecznego skorzystania ze zwolnienia z VAT (pytanie dotyczy tylko okresu listopad - grudzień 2025 r., który to jest sporny)?
3. Czy brak złożenia przez Wnioskodawcę VAT-R przy jednoczesnym nieprzekroczeniu limitów kwotowych oraz przekonaniu, że korzysta ze zwolnienia podmiotowego, powoduje automatyczne zachowanie statusu czynnego podatnika VAT?
4. Jaki powinien Państwa zdaniem być status podatkowy Wnioskodawcy w okresie listopad - grudzień 2025 r.: czynny podatnik VAT czy podatnik zwolniony z VAT, bazując na opisanym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym?
Pana stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, po wznowieniu działalności gospodarczej przysługiwało mu prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ wznowienie działalności nie jest tożsame z jej założeniem, a przepisy nie wyłączają prawa do zwolnienia w takim przypadku.
Wnioskodawca uważa również, że brak jednoznacznej informacji o konieczności złożenia zgłoszenia VAT-R w celu powrotu do zwolnienia z VAT, przy jednoczesnym działaniu w dobrej wierze oraz oparciu się na informacjach uzyskanych od profesjonalnego biura rachunkowego i infolinii Krajowej Informacji Skarbowej, nie powinien skutkować automatycznym uznaniem Wnioskodawcy za czynnego podatnika VAT.
Zdaniem Wnioskodawcy kluczowe znaczenie ma faktyczna wola korzystania ze zwolnienia podmiotowego oraz spełnienie warunku limitu sprzedaży, a nie sam fakt formalnego braku zgłoszenia aktualizacyjnego.
Biorąc pod uwagę powyższe pytania a głównie pytanie nr 4, które jest najistotniejsze dla Wnioskodawcy, chciałby podkreślić swoje stanowisko – Wnioskodawca uważa, że po wznowieniu działalności gospodarczej przysługiwało mu prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT i powinien mieć status podatnik zwolniony z VAT.
Wnioskodawca uważa również, że brak jednoznacznej informacji (ze strony pracowników Infolinii Podatkowej przed wznowieniem działalności oraz ze strony pracowników właściwego dla US Wnioskodawcy, nie wspominając już nawet o usługach księgowych świadczonych przez firmę (…)) o konieczności złożenia zgłoszenia VAT-R w celu powrotu do zwolnienia z VAT, przy jednoczesnym działaniu w dobrej wierze, pilnowaniu limitów do VAT, nie powinien skutkować automatycznym uznaniem Wnioskodawcy za czynnego podatnika VAT.
Zdaniem Wnioskodawcy kluczowe znaczenie ma faktyczna wola korzystania ze zwolnienia podmiotowego oraz spełnienie warunku limitu sprzedaży, a nie sam fakt formalnego braku zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R, którego jak stwierdził pracownik Urzędu Skarbowego - zabrakło tylko by został objęty zwolnieniem.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Jak stanowi art. 113 ust. 4 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności.
Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Jak stanowi przepis art. 113 ust. 11a ustawy:
Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5.
Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca.
Ponadto, podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie określonych wyżej przepisów pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony).
W świetle powołanych wyżej przepisów podatnik, aby móc skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że prowadził Pan od 12 lipca 2021 r. działalność gospodarczą, korzystając ze zwolnienia z VAT. Działalność zawiesił Pan 13 września 2022 r. Prawie przez cały ten okres był Pan zwolniony z VAT, a czynnym podatnikiem VAT był Pan przez okres około 2 tygodni - ostatnich 2 tygodni przed zawieszeniem działalności w zakresie sprzedaży warzyw i owoców. Okres zawieszenia działalności gospodarczej to wrzesień 2022 r. – listopad 2025 r. 6 listopada 2025 r. wznowił Pan wykonywanie działalności gospodarczej o zupełnie innym profilu - sprzedaż internetowa głównie zabawek dla dzieci. W związku ze wznowieniem działalności zawarł Pan umowę o prowadzenie obsługi księgowej z biurem rachunkowym. Od początku współpracy otrzymywał Pan od biura rachunkowego informacje, że po wznowieniu działalności przysługuje Panu zwolnienie podmiotowe z VAT i że nie jest konieczne podejmowanie dodatkowych czynności rejestracyjnych w zakresie VAT. 18 grudnia 2025 r., podczas kontaktu z Urzędem Skarbowym (w zupełnie innej sprawie), uzyskał Pan informację, że nie przysługuje Panu zwolnienie z VAT, a Pana firma posiada status czynnego podatnika VAT. W konsekwencji okazało się, że od samego początku wznowienia działalności prowadził Pan sprzedaż w oparciu o błędne informacje uzyskane od biura księgowego, pozostając w przekonaniu, że nie ciąży na Panu obowiązek naliczania i odprowadzania podatku VAT. Ponadto informuje Pan, że w ramach prowadzonej działalności nie wykonywał, nie wykonuje i nie będzie wykonywał czynności wyłączonych ze zwolnienia podmiotowego w myśl art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Ponadto podatek VAT mimo przekonania, że Pan nie powinien – zapłacił.
Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy podatnik, który był uprzednio czynnym podatnikiem VAT, następnie zawiesił działalność gospodarczą, a po pewnym czasie ją wznowił, ma prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy oraz czy w opisanym przez Pana stanie faktycznym konieczne było złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w celu skutecznego skorzystania ze zwolnienia z VAT (pytanie dotyczy tylko okresu listopad - grudzień 2025 r.) i czy brak złożenia VAT-R powoduje automatyczne zachowanie statusu czynnego podatnika VAT, w konsekwencji jaki powinien być Pana status podatkowy w okresie listopad - grudzień 2025 r.: czynny podatnik VAT czy podatnik zwolniony z VAT, bazując na opisanym przez Pana stanie faktycznym.
Aby odpowiedzieć na Pana pytania w pierwszej kolejności należy wskazać, że odnośnie obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1) „podatnika VAT czynnego”,
2) „podatnika VAT zwolnionego” – w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a) ust. 3 i 3c,
b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
– i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Jak wynika z art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4–41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Na mocy art. 96 ust. 6 ustawy:
Jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.
W myśl art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy:
Wykreśleniu z urzędu z rejestru jako podatnik VAT podlega także podatnik, który zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na okres co najmniej 6 kolejnych miesięcy – z zastrzeżeniem ust. 9b–9f.
Jak stanowi art. 96 ust. 9g ustawy:
Podatnik, o którym mowa w ust. 9a pkt 1, zostaje zarejestrowany bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT z dniem wznowienia wykonywania działalności gospodarczej, ze statusem takim, jaki posiadał przed dniem zawieszenia tej działalności.
Stosownie do treści art. 96 ust. 10 ustawy:
Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.
Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy:
Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.
W tym miejscu należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia zawieszenia działalności gospodarczej. Kwestia ta uregulowana została m.in. w przepisach ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1480).
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców:
Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na zasadach określonych w niniejszej ustawie, z uwzględnieniem przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych.
W myśl art. 23 ust. 1 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców:
Przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na czas nieokreślony albo określony, nie krótszy jednak niż 30 dni.
Przepis art. 24 ust. 1 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców, stanowi, że:
Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następują na wniosek przedsiębiorcy, chyba że przepis odrębny stanowi inaczej.
Stosownie do treści przepisu art. 25 ust. 1 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców:
W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Z kolei zgodnie z art. 25 ust. 2 ww. ustawy Prawo przedsiębiorców:
W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:
1) może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej umów;
2) może przyjmować należności i jest obowiązany regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
3) może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
6) może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą;
8) może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170).
Wobec powyższego, zawieszenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika. Podatnik, który zawiesza prowadzenie działalności gospodarczej na pewien czas, nadal pozostaje podatnikiem podatku od towarów i usług, z tym że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi aktywnej działalności. Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej nie oznacza zatem ustania bytu przedsiębiorcy, a jedynie przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej.
Podatnik, który wznowił działalność gospodarczą nie składa na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy ponownego zgłoszenia rejestracyjnego dla potrzeb podatku VAT, ani ponownie nie rejestruje się jako podatnik VAT zwolniony z podatku na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy.
Co istotne w niniejszej sprawie z wyżej powołanego art. 96 ust. 9g ustawy wynika, że podatnik, który wznowił działalność gospodarczą, po jej uprzednim zawieszeniu, nie jest traktowany jako „nowyʺ podatnik, podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą. Z przepisu tego wprost wynika, że w momencie wznowienia działalności gospodarczej ma on taki sam status jak przed jej zawieszeniem. Jeżeli przed zawieszeniem działalność podatnik był czynnym podatnikiem podatku VAT, to w momencie odwieszenia działalności gospodarczej jest również czynnym podatnikiem podatku VAT, a jeżeli korzystał ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT to w momencie odwieszenia działalności gospodarczej ma również taki status. Z przepisu tego wynika również, że podatnik zostaje zarejestrowany bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT.
Przepis art. 113 ust. 11 ustawy uzależnia prawo do wyboru zwolnienia od spełnienia warunku określonego w tym przepisie, tj. bycia czynnym podatnikiem podatku VAT co najmniej przez rok licząc od końca roku, w którym podatnik utracił lub zrezygnował ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy
Mając na uwadze powyżej przytoczone przepisy prawa oraz okoliczności przedstawione we wniosku wskazać należy, że po wznowieniu zawieszonej działalności gospodarczej, nie jest Pan uznany za podatnika rozpoczynającego działalność, lecz występuje Pan jako podatnik kontynuujący tą działalność.
W opisanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której w momencie gdy zawiesił Pan działalność gospodarczą posiadał Pan status czynnego podatnika podatku VAT a nie zwolnionego podmiotowo z podatku VAT. Ta okoliczność powoduje, że po wznowieniu działalności gospodarczej (bez względu na zmianę profilu prowadzonej działalności) posiadał Pan status czynnego podatnika podatku VAT. Następnie zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R złożył Pan dopiero w roku 2026. Ponadto - jak wynika z okoliczności sprawy – za okres listopad i grudzień 2025 r. zapłacił Pan podatek VAT.
Zatem okoliczność, że po odwieszeniu działalności gospodarczej i przed dokonaniem pierwszej sprzedaży w listopadzie 2025 r. nie złożył Pan zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R powoduje, że posiadał Pan w tym okresie status czynnego podatnika podatku VAT.
W tej konkretnej sytuacji nie ma znaczenia fakt, że od samego początku wznowienia działalności prowadził Pan sprzedaż w oparciu o błędne informacje uzyskane od biura księgowego, pozostając w przekonaniu, że nie ciąży na Panu obowiązek naliczania i odprowadzania podatku VAT oraz kolejnym Pana krokiem było złożenie przez Pana wniosku o przywrócenie terminu złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R. Przepisy ustawy o VAT nie odnoszą się do takiej sytuacji przywrócenia złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R, a rejestracji podatnika w myśl art. 96 ustawy dokonuje naczelnik urzędu skarbowego.
W konsekwencji odpowiadając na Pana pytania należy wskazać, że w Pana sytuacji, gdy był Pan uprzednio czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (nie ma znaczenia długość czasu), następnie zawiesił Pan działalność gospodarczą, a po pewnym czasie ją Pan wznowił i po odwieszeniu działalności gospodarczej nie złożył Pan zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R to nie ma Pan prawa do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy w okresie listopad – grudzień 2025 r. bowiem w opisanym przez Pana stanie faktycznym konieczne było złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w celu skutecznego skorzystania ze zwolnienia z VAT (za okres listopad - grudzień 2025 r.) przed dokonaniem pierwszej sprzedaży w listopadzie 2025 r. Zatem w tym konkretnym przypadku Pana status podatkowy w okresie listopad - grudzień 2025 r. to czynny podatnik podatku VAT. Natomiast jak wynika z przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy, po złożeniu aktualizacji VAT-R może Pan od roku 2026 korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, gdyż minął rok, licząc od końca roku, w którym zrezygnował Pan z tego zwolnienia oraz jak Pan wskazał w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył Pan kwoty limitu w wysokości 240 000 zł, tym samym spełnia Pan warunki określone w art. 113 ust. 11 ustawy.
W efekcie Pana stanowisko całościowo uznaję za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawił Pan i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo