Interpretacja 0114-KDIP1-3.4012.811.2025.2.LM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie pytania nr 1, 2, 4 i 5 oraz nieprawidłowe w zakresie pytania nr 3.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej sprzedaży towarów w systemie wysyłkowym za pośrednictwem sklepu internetowego Spółki oraz za pośrednictwem zewnętrznej platformy sprzedażowej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(…) S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką prawa handlowego z siedzibą w Polsce i zarejestrowanym do VAT w Polsce podatnikiem VAT czynnym.

Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. sprzedaż szerokiej gamy towarów i usług za pośrednictwem platform cyfrowych. Sprzedaż odbywa się na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi sprzedaż na terenie kraju oraz Europy. Sprzedawane towary dostarczane są klientom z magazynów zlokalizowanych w Polsce.

Niniejszy wniosek dotyczy sprzedaży towarów na terytorium Polski na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej („Klient”). Wśród sprzedawanych towarów są zarówno towary niewymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, do których nie stosuje się zwolnień z obowiązku ewidencjonowania bez względu na wysokość osiąganych obrotów, jak również towary tam wymienione.

Zdarzają się sytuacje, w których w ramach jednego zamówienia na rzecz tego samego Klienta sprzedawane są towary z obu tych kategorii.

Na dzień dzisiejszy sprzedaż towarów na rzecz Klientów odbywa się w następujących modelach sprzedaży:

1.    w sklepie stacjonarnym, w którym płatność następuje gotówką lub kartą płatniczą,

2.    sprzedaż internetowa prowadzona za pośrednictwem własnych sklepów internetowych,

3.    sprzedaż internetowa prowadzona za pośrednictwem zewnętrznej platformy sprzedażowej, tzw. (…), m.in. (…), (…), (…), (…).

W przypadku sprzedaży za pośrednictwem własnych stron internetowych Klient zobowiązany jest do dokonania płatności w momencie zamówienia bezpośrednio na konto Wnioskodawcy lub przy odbiorze gotówką lub kartą płatniczą na konto przewoźnika, który następnie przekazuje płatność na konto bankowe Spółki.

Klient ma możliwość wyboru metody zapłaty spośród: (…), (…), (…), (…), karta płatnicza, (…) -, przelew bankowy (w tym możliwa jest płatność ratalna za pośrednictwem banku (…) oraz (…), przelew online, płatność elektroniczna przy odbiorze, (…), (…), (…), (…), (…).

Wnioskodawca nie wyklucza dodania, obok lub zamiast wskazanych wyżej, nowej metody płatności w przyszłości, przy czym w takim przypadku zapłata od nabywcy nadal będzie trafiała na konto bankowe Spółki, bezpośrednio od Klienta lub za pośrednictwem podmiotu trzeciego.

W przypadku sprzedaży bezpośrednio przez Spółkę, Klient dokonując zapłaty przelewem bankowym za zamówienie wpisuje zazwyczaj w przelewie numer pomocniczy wygenerowanego zamówienia dzięki czemu Wnioskodawca może powiązać daną płatność z zamówieniem. Nawet przy braku podania numeru pomocniczego zamówienia Spółka dokonuje powiązania sprzedaży z zapłatą w oparciu o inne dane. W przypadku płatności automatycznych (np. …) numer zamówienia automatycznie jest tytułem płatności.

W przypadku sprzedaży za pośrednictwem zewnętrznych platform, Klient zobowiązany jest do dokonania płatności w momencie zamówienia lub przy odbiorze gotówką lub kartą płatniczą na konto przewoźnika, który następnie przekazuje płatność na rachunek bankowy operatora platformy, a ten na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Niezależnie od wybranej metody zapłaty płatność trafia w pierwszej kolejności na rachunek bankowy operatorów platform, następnie operatorzy platform okresowo przekazują środki przelewem zbiorczym na rachunek bankowy Spółki. W płatnościach operatorzy platform pełnią rolę pośrednika w przepływie środków. W zakresie współpracy zarówno Wnioskodawca jak i operatorzy platform nie przyjmują żadnych płatności w gotówce.

W przypadku sprzedaży w sklepie internetowym Spółki lub za pośrednictwem zewnętrznej platformy sprzedażowej, przy składaniu zamówienia Klient musi podać swoje dane, takie jak: imię i nazwisko, adres oraz adres dostawy, adres e-mail oraz numer telefonu. Adresem dostawy może być np. paczkomat lub inny punkt odbioru.

Wnioskodawca nie ma możliwości weryfikacji prawidłowości tych informacji. Może się zdarzyć, szczególnie w przypadku sprzedaży internetowej prowadzonej za pośrednictwem platform zewnętrznych, że klienci nie podają swoich pełnych danych (np. pomijają imię/nazwisko) lub wpisują dane oczywiście nieprawdziwe (np. ciąg przypadkowych liter). Nie ma to jednak wpływu na możliwość powiązania otrzymanej płatności z realizowaną dostawą towaru na rzecz danego Klienta, który jest identyfikowany w oparciu o dane, które podał przy składaniu zamówienia.

W przypadku sprzedaży internetowej prowadzonej za pośrednictwem własnych stron internetowych system IT Wnioskodawcy nadaje zamówieniu numer, którym klient posługuje się dokonując płatności. Z tego względu przypisanie płatności do zamówienia odbywa się co do zasady automatycznie przy wykorzystaniu systemu IT, bazując na numerze zamówienia, a nie adresie dostawy. Wyjątkiem jest ewentualna awaria systemu lub płatność przelewem tradycyjnym, w przypadku gdy klient w tytule przelewu nie wskaże wygenerowanego numeru zamówienia lub numeru pomocniczego lub gdy osoba zlecająca przelew nie jest osobą składającą zamówienie. Są to sytuacje sporadyczne, przy czym nawet w takim przypadku, w oparciu o inne parametry transakcji, Spółka dokonuje powiązania sprzedaży z zapłatą.

W przypadku sprzedaży prowadzonej za pośrednictwem platformy zewnętrznej, informacja o złożeniu zamówienia wraz z danymi niezbędnymi do jego realizacji, tj. imię i nazwisko/nazwa, adres do rozliczeń, w stosownych przypadkach inny adres dostawy oraz informacje na temat zamówionych towarów - wpływa do Spółki za pomocą elektronicznego systemu do zarządzania towarami. Spółka otrzymuje również utworzony przez platformy unikatowy numer danego zamówienia, który następnie zostaje przypisany do numeru zamówienia wygenerowanego przez system Spółki. Spółka prowadzi ewidencję, w której gromadzi dane dotyczące realizowanej sprzedaży za pośrednictwem każdej z platform.

Po przekazaniu zamówienia do Wnioskodawcy pracownik Spółki kompletuje zamówienie i przygotowuje towar do wysyłki.

Fizyczna dostawa towarów dokonywana jest bezpośrednio pomiędzy Spółką a Klientem (towar wysyłany jest z magazynów Spółki w Polsce bezpośrednio do Klienta w Polsce, w tym również do wybranego miejsca odbioru niebędącego miejscem zamieszkania np. paczkomatu. Dostawa do Klienta realizowana jest w systemie wysyłkowym za pośrednictwem poczty lub przesyłki kurierskiej lub nadania przez firmę przewozową lub inną firmę transportową.

Spółka jest odpowiedzialna za organizację transportu, koszt wysyłki towarów ponosi Klient lub Spółka, w zależności od wartości zamówienia. Klient nie dokonuje transportu towarów we własnym zakresie. Ponadto, Wnioskodawca jest właścicielem towarów sprzedawanych za pośrednictwem zewnętrznych platform internetowych - na żadnym etapie sprzedaży nie dochodzi do przeniesienia prawa własności ani prawa do rozporządzania towarem jak właściciel ze Spółki na rzecz operatorów platform.

Wnioskodawca prowadzi w systemach IT ewidencję pozwalającą na identyfikację składanych zamówień na towary (przez własne sklepy internetowe lub zewnętrzne platformy sprzedażowe), realizowanych dostaw towarów, otrzymanych należności za towary (bezpośrednio od Klientów czy za pośrednictwem zewnętrznych platform sprzedażowych). Z ww. ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła zapłata i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres, podane na etapie składania zamówienia).

Obecnie we wszystkich wskazanych modelach sprzedaży Spółka dokumentuje sprzedaż na rzecz Klientów za pomocą paragonów fiskalnych. Spółka planuje jednak skorzystać z przewidzianego zwolnienia z tej formy dokumentacji dla sprzedaży wysyłkowej.

W celu dokumentowania transakcji na potrzeby rachunkowe i podatkowe w Spółce, Wnioskodawca będzie prowadzić ewidencję sprzedaży, będzie dokumentować sprzedaż dla Klientów fakturami, które będzie wykazywać w ewidencji sprzedaży JPK_V7M w formie zapisu zbiorczego z oznaczeniem WEW. W regulaminach sprzedaży wysyłkowej określonych przez Spółkę, akceptowanych przez Klientów, wskazane będzie, że sprzedaż będzie dokumentowana fakturą (o ile nie będzie dotyczyć towarów obowiązkowo podlegających ewidencjonowaniu na kasie rejestrującej).

Pytania

1.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w opisanych okolicznościach zdarzenia przyszłego, dostawa towarów od Spółki na rzecz Klienta za pośrednictwem poczty lub przesyłki kurierskiej, w przypadku złożenia przez Klienta zamówienia w sklepie internetowym Spółki, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia?

2.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w opisanych okolicznościach zdarzenia przyszłego, dostawa towarów od Spółki na rzecz Klienta za pośrednictwem poczty lub przesyłki kurierskiej, w przypadku złożenia przez Klienta zamówienia przez zewnętrzną platformę sprzedażową, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia?

3.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w opisanych okolicznościach zdarzenia przyszłego, dostawa towarów od Spółki na rzecz Klienta, w przypadku złożenia przez Klienta zamówienia przez stronę internetową Spółki lub zewnętrzną platformę sprzedażową, a dostarczona do Klienta za pośrednictwem firmy transportowej, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia?

4.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym faktura wystawiona do sprzedaży wysyłkowej zwolnionej z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia, nie musi być wykazana w części ewidencyjnej pliku JPK_V7M, albowiem tego rodzaju sprzedaż jest ujmowana zapisem zbiorczym, z oznaczeniem „WEW”?

5.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w przypadku sprzedaży wysyłkowej opisanej w zdarzeniu przyszłym, w sytuacji złożenia przez Klienta zamówienia obejmującego zarówno towary zwolnione z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia jak i wyłączone z tego zwolnienia na podstawie § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, istnieje obowiązek zaewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej wyłącznie tej pozycji z zamówienia, która odnosi się do towaru określonego w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.  

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanych okolicznościach zdarzenia przyszłego, dostawa towarów od Spółki na rzecz Klienta, w przypadku złożenia przez Klienta zamówienia w sklepie internetowym Spółki, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia.

Ad 2.  

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanych okolicznościach zdarzenia przyszłego, dostawa towarów od Spółki na rzecz Klienta, w przypadku złożenia przez Klienta zamówienia przez zewnętrzną platformę sprzedażową, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia.

Ad 3.  

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanych okolicznościach zdarzenia przyszłego, dostawa towarów od Spółki na rzecz Klienta, w przypadku złożenia przez Klienta zamówienia przez stronę internetową Spółki lub zewnętrzną platformę sprzedażową, a dostarczona do Klienta za pośrednictwem firmy transportowej, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia.

Ad 4.  

Zdaniem Wnioskodawcy, faktura wystawiona do sprzedaży wysyłkowej zwolnionej z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia nie musi być wykazana w części ewidencyjnej pliku JPK_V7M, albowiem tego rodzaju sprzedaż jest ujmowana zapisem zbiorczym, z oznaczeniem „WEW”.

Ad 5.  

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży wysyłkowej opisanej w zdarzeniu przyszłym, w sytuacji złożenia przez Klienta zamówienia obejmującego zarówno towary zwolnione z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia jak i wyłączone z tego zwolnienia na podstawie § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, istnieje obowiązek zaewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej wyłącznie tej pozycji z zamówienia, która odnosi się do towaru określonego w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy

Ad pytanie 1 oraz pytanie 2

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani do wystawienia i wydania nabywcy paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży:

a)    w postaci papierowej lub

b)    za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych.

Z kolei przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Generalną zasadą obowiązującą podatników VAT jest więc obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, jeżeli dostawa towarów nastąpiła na rzecz szczególnych kategorii odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze m.in. interes publiczny.

Kwestie dotyczące zwolnienia na czas określony niektórych grup podatników i niektórych czynności z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, oraz warunki korzystania ze zwolnienia reguluje Rozporządzenie, które jest aktem prawnym wydawanym cyklicznie.

Regulacje zawarte w Rozporządzeniu przewidują możliwość zwolnienia podatnika z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na wysokość obrotu - do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe - § 3) oraz dla określonych czynności wymienionych w załączniku (zwolnienie przedmiotowe - § 2).

W zakresie zwolnienia o charakterze przedmiotowym, § 2 ust. 1 Rozporządzenia wskazuje, że zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do Rozporządzenia. Z kolei z § 2 ust. 2 Rozporządzenia w sprawie zwolnień przewiduje, że w odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do Rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

Zatem podatnik nie jest zobowiązany do ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dostawy towarów lub świadczonych usług, które w świetle Rozporządzenia mogą korzystać ze zwolnienia.

Zgodnie z poz. 41 załącznika do Rozporządzenia, ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących korzysta:

• Dostawa towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres).

Przy czym, zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w § 2 i § 3 Rozporządzenia nie stosuje się w przypadku dostawy towarów, które zostały wymienione w § 4 Rozporządzenia.

Zatem bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących podlegają czynności wymienione w § 4 ust. 1 Rozporządzenia, dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Tym samym, § 4 Rozporządzenia zawiera katalog czynności, do których nie mają zastosowania zwolnienia przedmiotowe, podmiotowe oraz podmiotowo-przedmiotowe. Oznacza to, że podatnik dokonujący czynności wymienionych w ww. przepisie nie ma prawa do korzystania ze zwolnienia z ewidencjonowania przy pomocy kasy rejestrującej. Wyłączenie to dotyczy jednak konkretnych wskazanych przez ustawodawcę towarów.

Natomiast w stosunku do pozostałych czynności, innych niż wymienione w § 4 ust. 1 Rozporządzenia, podatnicy mogą korzystać z innych tytułów zwolnienia (podmiotowo-przedmiotowych oraz przedmiotowych), o ile spełniają warunki dla nich przewidziane.

Aby przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w powiązaniu z poz. 41 załącznika do Rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

1.    dostawa towaru nastąpi w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi),

2.    dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem),

3.    z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres),

4.    przedmiotem dostawy nie są towary, jak również usługi wymienione w § 4 Rozporządzenia.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w zw. z poz. 41 załącznika do niego.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka dokonuje sprzedaży towarów w systemie wysyłkowym. Sprzedawane towary obejmują zarówno towary wymienione w § 4 Rozporządzenia (do których zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej nie ma zastosowania), jaki i towary niewymienione w tym paragrafie (do których zwolnienie może mieć zastosowanie).

Poniższa argumentacja dotyczy wyłącznie towarów niewymienionych w § 4 Rozporządzenia, bowiem dostawa towarów wymienionych w Rozporządzeniu zawsze odbywa się przy użyciu kasy fiskalnej. Zatem za spełniony należy uznać warunek czwarty, aby przedmiotem dostawy nie były towary, jak również usługi wymienione w § 4 Rozporządzenia.

Towary wysyłane są do Klienta z magazynów Spółki za pośrednictwem poczty lub przesyłek kurierskich. Możliwa jest wysyłka także za pośrednictwem firm transportowych, jednak taki sposób dostawy został ujęty w pytaniu nr 3 i uzasadnieniu do pytania nr 3. Pytanie 1 oraz 2, a także uzasadnienie do tych pytań nie obejmuje swoim zakresem towarów nadawanych w inny sposób niż przez pocztę lub przesyłki kurierskie.

Biorąc pod uwagę, że sprzedaż będzie realizowana wyłącznie w systemie wysyłkowym, w formie przesyłek kurierskich lub za pośrednictwem poczty, spełniona zostanie pierwsza przesłanka zwolnienia, o której mowa w poz. 41 Załącznika. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy warunek pierwszy należy uznać za spełniony.

Płatność za całość zamówienia odbywa się sposobami wskazanymi w opisie stanu faktycznego, w tym m.in. kartą płatniczą, płatnościami internetowymi, płatnościami BLIK, przelewem online lub tradycyjnym oraz płatnością za pobraniem. Każda z tych form płatności ostatecznie trafia do Spółki wyłącznie na konto bankowe, nawet w przypadku płatności gotówką za pobraniem - wówczas płatność jest przekazywana na rachunek bankowy przewoźnika współpracującego ze Spółką, a następnie na rachunek bankowy Spółki. Należy zaznaczyć, że w odniesieniu do tego typu płatności (płatności za pobraniem, gdzie pośrednikiem w realizacji płatności jest poczta lub firma kurierska) organy podatkowe uznają, że również ta forma może korzystać ze zwolnienia z obowiązku stosowania kasy fiskalnej na podstawie § 2 ust. 1 w związku z poz. 41 załącznika do Rozporządzenia.

Takie stanowisko zajął m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 21 stycznia 2014 r., ILPP2/443-994/13-5/MN oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie z 14 lutego 2013   r., IPPP2/443-1212/12-3/RR, interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 sierpnia 2017 r., 0115-KDIT1-1.4012.222.2017.1.AJ.

Również w odniesieniu do płatności online organy podatkowe zajmują ugruntowane stanowisko, zgodnie z którym przyznają podatnikom prawo do zwolnienia z kasy fiskalnej dostawy towarów w systemie wysyłkowym przy takiej formie płatności. Wykładnia celowościowa omawianego przepisu w kontekście płatności online zaprezentowana została m.in. w interpretacji indywidualnej z 18 grudnia 2013 r. (sygn. IPPP2/443-1127/13-2/KOM), w której Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, że:

„W odniesieniu do płatności poprzez systemy płatnicze on-line Organ zauważa, że taka forma płatności, ponieważ dokonywana jest z konta nabywcy przedmiotowych towarów na konto bankowe Wnioskodawcy, spełnia przesłankę do uznania, że została dokonana za pośrednictwem banku. Przemawia za tym również wykładnia celowościowa, ponieważ obowiązkiem ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej na podstawie rozporządzenia objęta jest przede wszystkim sprzedaż detaliczna w żaden inny sposób nieudokumentowana. Natomiast w opisanym przypadku każda sprzedaż „pozostawia po sobie ślad” w postaci wpływu na konto Wnioskodawcy w związku z wcześniejszą sprzedażą. Także wpłaty dokonywane bezpośrednio przez klientów oraz wpłaty pobraniowe dokonywane przez operatora logistycznego za dostarczone przesyłki, wpływają bezpośrednio na firmowe konto bankowe Wnioskodawcy, a zatem również te formy płatności spełniają przesłankę do uznania, że zostały dokonane za pośrednictwem banku”.

Oznacza to, że zapłatę za wszystkie transakcje sprzedaży Spółka otrzymuje na rachunek bankowy i tym samym, drugi warunek zwolnienia, o którym mowa powyżej należy uznać za spełniony.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca prowadzi kompleksową ewidencję w systemach IT, która umożliwia precyzyjną identyfikację każdego zamówienia, niezależnie od kanału sprzedaży. Taki sposób prowadzenia dokumentacji handlowej pozwala na jednoznaczne przypisanie zapłaty do konkretnej czynności (konkretnego zamówienia) oraz Klienta (w oparciu o dane uzyskane od nabywcy, w tym jego adres).

W przypadku sprzedaży przez własne sklepy internetowe system automatycznie nadaje każdemu zamówieniu unikalny numer, który Klient wykorzystuje przy dokonywaniu płatności, co zapewnia automatyczne powiązanie płatności z konkretną transakcją (towarem oraz klientem). Nawet w sytuacjach wyjątkowych, takich jak awaria systemu lub brak podania numeru zamówienia w tytule przelewu, Spółka dysponuje mechanizmami pozwalającymi na powiązanie sprzedaży z zapłatą w oparciu o inne parametry transakcji.

W modelu sprzedaży za pośrednictwem platform zewnętrznych proces identyfikacji jest równie precyzyjny. Spółka otrzymuje od operatorów platform wszystkie niezbędne dane dotyczące zamówienia, w tym unikatowy numer nadany przez platformę, który następnie zostaje powiązany z numerem wygenerowanym przez system Spółki. Prowadzona ewidencja gromadzi kompletne informacje o każdej transakcji realizowanej za pośrednictwem poszczególnych platform, co umożliwia jednoznaczne określenie, jakiej konkretnie czynności dotyczyła zapłata i na czyją rzecz Spółka dokonała sprzedaży.

Należy podkreślić, że nawet w przypadku wyboru przez Klienta dostawy towaru do punktu odbioru (np. paczkomatu) system, obok wyboru konkretnego punktu odbioru, wymaga także podania adresu Klienta.

Warunek ten pozostaje spełniony również w sytuacjach, gdy klient nie poda wszystkich wymaganych danych lub poda dane nieprawdziwe. Należy zauważyć, że poz. 41 załącznika do Rozporządzenia nie wymaga podania imienia i nazwiska nabywcy, ale jego „danych” (inaczej niż w przypadku art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT) oraz adresu, a nie adresu zamieszkania (inaczej niż w przypadku art. 28k ustawy o VAT). W konsekwencji, posłużenie się przez Spółkę przekazanymi przez Klienta danymi na potrzeby jego identyfikacji należy uznać za wystarczające i adekwatne.

Taka interpretacja znajduje pełne uzasadnienie w porównaniu z „tradycyjną” sprzedażą dokumentowaną paragonem fiskalnym, gdzie dochodzi do gromadzenia danych personalnych nabywcy (nabywca nie jest identyfikowany z imienia, nazwiska i adresu). W przypadku sprzedaży paragonowej identyfikacja konkretnej czynności i jej adresata opiera się na innych elementach dowodowych niż dane personalne kupującego, a mimo to właśnie taka forma dokumentacji jest dostępna w przypadku braku spełnienia przesłanek do zwolnienia. Natomiast, nawet jeśli klient poda niepełne lub nieprawdziwe dane personalne, system ewidencyjny Spółki pozwala na precyzyjne określenie przedmiotu transakcji, jej wartości, daty realizacji oraz adresu dostawy. Te elementy w połączeniu z numerem zamówienia i danymi płatności tworzą kompletny obraz transakcji, który w pełni spełnia wymóg identyfikacji zapłaty, konkretnej czynności i jej adresata.

Dodatkowo należy podkreślić, że Spółka nie ma prawnej ani technicznej możliwości weryfikacji prawdziwości danych podawanych przez klientów, co jest naturalną cechą handlu elektronicznego. Wymóg spełnienia omawianego warunku nie może być interpretowany w sposób nakładający na podatnika obowiązki wykraczające poza jego możliwości techniczne i prawne. Istotne jest, że Spółka podejmuje wszelkie dostępne działania w celu gromadzenia i ewidencjonowania danych transakcyjnych, a ewentualne nieprawidłowości po stronie klientów nie mogą być podstawą do kwestionowania prawidłowości prowadzonej ewidencji.

W rezultacie, sposób dokumentacji sprzedaży w systemie wysyłkowym umożliwia jednoznaczną identyfikację każdej transakcji oraz osoby, na rzecz której dokonano dostawy. Spełniony jest zatem ostatni, trzeci warunek przewidziany w § 2 ust. 1 w zw. z poz. 41 załącznika do Rozporządzenia.

Tym samym należy uznać za spełnione wszystkie warunki umożliwiające Spółce zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży wysyłkowej, przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, za pomocą kas rejestrujących.

Ad pytanie 3

W zakresie uzasadnienia do pytania nr 3 stan faktyczny oraz powyższa argumentacja (do pytania 1 oraz 2) pozostaje niezmienna w odniesieniu do poniższych przesłanek do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku dokumentowania sprzedaży wysyłkowej za pomocą kasy fiskalnej tj.:

• dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem),
• z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres),
• przedmiotem dostawy nie są towary, jak również usługi wymienione w § 4 Rozporządzenia.

Natomiast w przedmiotowym pytaniu Spółka chce potwierdzić prawo do skorzystania z tego zwolnienia w odniesieniu do dostawy towarów, przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, jeżeli dostawa ta nastąpi za pośrednictwem firmy transportowej (inaczej niż w sytuacji z pytania 1 oraz 2, gdzie dostawa ta odbywa się za pośrednictwem poczty lub przesyłki kurierskiej).

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawodawca nie zdefiniował w Rozporządzeniu pojęcia "dostawy towarów w systemie wysyłkowym". Odwołując się jednak do wytycznych wynikających z wykładni językowej, można wnioskować, że tego typu sprzedaż ma miejsce w przypadku, gdy klient zamawia towary (zwykle przez Internet) z obowiązkiem dostarczenia ich do miejsca, w którym dokona odbioru tych towarów. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego "wysyłka" to "wysłanie czegoś", "to, co się wysyła" (www.sjp.pwn.pl). Wysyłać oznacza zaś m.in. "przekazać coś komuś za pośrednictwem poczty, urządzeń technicznych lub jakiejś osoby".

Od takiej formy dostaw towarów należy odróżnić sprzedaż realizowaną stacjonarnie, gdy towar znajduje się w punkcie sprzedaży (np. w placówce handlowej) w momencie zawarcia umowy i może być od razu wydany nabywcy. Zatem w przypadku, gdy towar jest zamawiany przez stronę internetową Spółki lub platformę zewnętrzną, a następnie przemieszczany do punktu wskazanego przez klienta przez firmę transportową, mamy do czynienia z dostawą towarów w systemie wysyłkowym, o której mowa w pkt 41 załącznika do Rozporządzenia. Dostawa w systemie wysyłkowym zgodnie z Rozporządzeniem jest realizowana zatem w każdym przypadku, gdy towary są dostarczane do wybranego przez Klienta miejsca dostarczenia towaru, a zatem także w przedmiotowej sytuacji Spółki.

W opisywanym przypadku towary będą dostarczane do Klienta za pośrednictwem firmy zajmującej się transportem towarów. Taki schemat sprzedaży wynika w szczególności z faktu, że sprzedaż towarów na rzecz Klientów nie będzie realizowana w sposób bezpośredni, tj. przy wykorzystaniu np. sklepu stacjonarnego, lecz właśnie w systemie wysyłkowym, poprzez umożliwienie Klientom dokonywania zakupów za pośrednictwem Internetu. W tym znaczeniu kluczowym dla stwierdzenia, iż sprzedaż towarów w tym modelu odbywa się w systemie wysyłkowym, jest fakt dostarczenia towarów do miejsca odbioru, co pozwala odróżnić sprzedaż realizowaną stacjonarnie, gdy towar znajduje się w punkcie sprzedaży (np. w placówce handlowej).

W tym zakresie należy wskazać, iż dostawa towarów ma odbyć się w systemie wysyłkowym, tj. w szczególności pocztą lub przesyłkami kurierskimi, przy czym ustawodawca nie dookreślił przy tym, iż chodzi o realizację przesyłek pocztowych czy kurierskich przez operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, ani też nie wskazał, że wymienione w nawiasie usługi pocztowe i kurierskie są jedynymi, które można uznać za „system wysyłkowy”.

Szczególnie istotnym argumentem przemawiającym za szeroką interpretacją pojęcia "system wysyłkowy" jest świadoma decyzja ustawodawcy o nieokreśleniu, że chodzi wyłącznie o realizację przesyłek pocztowych czy kurierskich przez operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe. Mimo, że Rozporządzenie wydawane jest od lat cyklicznie, a problemy interpretacyjne w tym zakresie już się pojawiały w praktyce, ustawodawca konsekwentnie nie zdecydował się na wprowadzenie odniesienia do prawa pocztowego. Taka postawa legislacyjna nie może być przypadkowa i wskazuje na zamierzoną elastyczność w interpretacji tego przepisu.

Brak takiego odniesienia może być podyktowany szybko zmieniającą się rzeczywistością gospodarczą i przybywającymi firmami trudniącymi się szeroko rozumianym transportem towarów. Współczesny rynek usług pocztowych, kurierskich, transportowych, czy też po prostu szeroko rozumianych usług logistycznych charakteryzuje się dynamicznym rozwojem nowych form dostawy i transportu, które wykraczają poza tradycyjne ramy prawa pocztowego. Pojawiają się nowe podmioty świadczące usługi kurierskie, firmy zajmujące się dostawami przesyłek paletowych, operatorzy paczkomatów, a także platformy agregujące różne formy dostaw. Ograniczenie zwolnienia wyłącznie do operatorów wyznaczonych w rozumieniu prawa pocztowego mogłoby prowadzić do nieuzasadnionego zawężenia jego stosowania i wykluczenia nowoczesnych form organizacji dostaw, które de facto realizują te same cele co tradycyjne usługi pocztowe i kurierskie.

Zdaniem Wnioskodawcy ustawodawca, świadom tej dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości, celowo zastosował szerokie sformułowanie "system wysyłkowy", obejmujące w szczególności pocztę i przesyłki kurierskie (wymienione w nawiasie) bez dodatkowych ograniczeń podmiotowych. Takie podejście pozwala na objęcie zwolnieniem wszystkich form dostaw towarów, w których udział biorą profesjonalne firmy transportowe, niezależnie od ich statusu w świetle prawa pocztowego, co jest zgodne z ratio legis przepisu, którym jest dostosowanie obowiązków ewidencyjnych do specyfiki sprzedaży na odległość.

Warto również zwrócić uwagę na ekonomiczny sens regulacji dotyczącej zwolnień w sprzedaży wysyłkowej. Celem tych przepisów jest dostosowanie obowiązków ewidencyjnych do specyfiki nowoczesnych form handlu elektronicznego, w których dostawa towarów do klienta niekoniecznie następuje wyłącznie poprzez pocztę lub firmy kurierskie.

Mając na uwadze, że w poz. 41 załącznika do Rozporządzenia mowa jest o dostawach w systemie wysyłkowym, po którym następuje uszczegółowienie jak należy rozumieć „system wysyłkowy”, należy uznać, że pojęcie „system wysyłkowy” ma charakter wiodący, zaś treść nawiasu ma charakter wtórny. Z powyższego wynika, że treść nawiasu („pocztą lub przesyłkami kurierskimi”) jest wskazówką jak należy rozumieć system wysyłkowy, ale nie jest ograniczeniem, wskazującym że wyłącznie poczta i przesyłki kurierskie stanowią „system wysyłkowy”. Taki wniosek wynika w szczególności z faktu, że gdyby ustawodawcy chodziło o to, by tylko przesyłki pocztowe i kurierskie pozwalały na stosowanie zwolnienia z Rozporządzenia, zbędne byłoby wprowadzenie pojęcia „systemu wysyłkowego”, poprzedzającego nawias. Poz. 41 załącznika do Rozporządzenia wskazywałaby w takim przypadku wprost, że chodzi o dostawy pocztą i przesyłkami kurierskimi, co byłoby prostym i jednoznacznym zabiegiem legislacyjnym.

Tymczasem, zgodnie z zasadami techniki prawodawczej, każda część przepisu musi mieć znaczenie normatywne. Oznacza to, że wprowadzenie pojęcia „systemu wysyłkowego” miało znaczenie prawne i to inne niż zakres wskazany w nawiasie. Należy zatem dojść do przekonania, że znaczenie to jest szersze, a usługi poczty i przesyłki kurierskie są uszczegółowieniem, wskazującym na przykładowe metody realizacji dostawy w systemie wysyłkowym.

Powyższe rozumienie treści poz. 41 załącznika do Rozporządzenia jest przy tym spójne z ideą przedstawioną wcześniej, tj. zamiarem ustawodawcy posłużenia się sformułowaniem pozwalającym na objęcie swym zakresem zmieniającego się rynku usług transportowych, tak aby reagować na potrzeby rynku.

Tym samym uznać należy, że zwolnieniu z obowiązku ewidencjonowania będą mogły podlegać także dostawy dokonywane przez Spółkę za pośrednictwem firm transportowych, których rola sprowadza się do roli kuriera - podmiotu zobowiązanego do odbioru, przetransportowania i dostarczenia przesyłki, niezależnie od tego jaki podmiot zapewnia dotarcie przesyłki do klienta.

Takie stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych wydanych w odniesieniu do stanów faktycznych, w których podmiotami transportującymi towary były firmy transportowe, np.: interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 12 września 2013 r. sygn. IPTPP4/443-372/13-4/ALN oraz interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 17 marca 2015 r. sygn. ITPP1/443-1588/14/AJ).

W tym miejscu przypomnieć należy, że wymóg stosowania przez określone grupy podatników kas rejestrujących został wprowadzony przede wszystkim ze względu na potrzebę zapewnienia kontroli rzetelności deklarowanych przez pewne grupy podatników podstaw opodatkowania. Obowiązek ewidencjonowania w kasie dotyczy bowiem tych transakcji, w przypadku których nie ma bezwzględnego obowiązku wystawiania faktur je dokumentujących (faktury są wystawiane wyłącznie na żądanie nabywców - osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej). W tym przypadku - przy braku innych form dokumentowania transakcji (utrwalania tego, że miały one miejsce) - istniałoby realne niebezpieczeństwo zaniżania obrotów (podstawy opodatkowania). Ewentualne wykrycie tego faktu byłoby znacznie utrudnione w przypadku, gdyby sprzedaż bezfakturowa nie została udokumentowana w żaden inny sposób. Obowiązek ewidencjonowania sprzedaży w kasie rejestrującej ma bowiem dyscyplinować podatników i przeciwdziałać przypadkom zaniżania obrotów. Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na podstawie § 2 Rozporządzenia w zw. z poz. 41 załącznika do ww. Rozporządzenia miało zaś na celu przede wszystkim przyznanie ulgi dla podatników otrzymujących płatności w formie bezgotówkowej. Zapłata gotówką nie umożliwia bowiem bezpośredniej identyfikacji podmiotu dokonującego zapłaty, kwoty należności, czasu płatności oraz podstawy dokonywanej zapłaty. Przekazanie środków pieniężnych w gotówce odbywa się bezpośrednio pomiędzy sprzedawcą i nabywcą, bez udziału profesjonalnych instytucji i jednostek zajmujących się transferem pieniędzy. Z punktu widzenia bezpieczeństwa obrotu pewniejszą formą transferów pieniężnych są transakcje przeprowadzane w formie bezgotówkowej. Omawiane zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania dotyczy więc w szczególności takich rodzajów płatności, które odnotowywane są w systemie bankowym, a więc płatności dokonywanych za pośrednictwem instytucji zajmujących się profesjonalnie transferami pieniężnymi (w szczególności banków), gdzie przy braku innych form dokumentowania transakcji (utrwalania tego, że miały one miejsce) nie występuje realne niebezpieczeństwo zaniżania obrotów (podstawy opodatkowania).

Również z tego względu wymóg dostawy w systemie wysyłkowym musi być realizowany przy udziale podmiotu trzeciego, co ma na celu ograniczenie ryzyka ukrycia przez podatnika faktycznie realizowanych dostaw, co mogłoby mieć miejsce gdyby sprzedawca sam dostarczał towary bezpośrednio nabywcom. Udział niezależnego podmiotu trzeciego w procesie dostawy tworzy dodatkową warstwę kontrolną, która utrudnia manipulacje w zakresie ukrywania rzeczywistych obrotów. Podmiot trzeci, realizując dostawę, pozostawia ślad dokumentowy swojej działalności, który może być przedmiotem weryfikacji przez organy kontrolne, co znacząco zwiększa transparentność całego procesu sprzedażowego.

W tym kontekście nie ma znaczenia, czy podmiotem trzecim realizującym dostawę będzie poczta, firma kurierska czy inna firma transportowa, ponieważ kluczowy jest sam fakt potwierdzenia przez niezależny podmiot, że dana dostawa rzeczywiście miała miejsce. Każdy z tych podmiotów, działając profesjonalnie na rynku usług logistycznych, prowadzi własną dokumentację realizowanych przesyłek, która stanowi obiektywne potwierdzenie wykonania usługi dostawy (przemieszczenia) towaru do nabywcy. Niezależnie od rodzaju podmiotu realizującego transport, jego udział w procesie sprzedażowym tworzy zewnętrzny punkt weryfikacji, który ogranicza możliwość zatajenia transakcji przez sprzedawcę.

Ratio legis tego rozwiązania jest zatem jasne - chodzi o zapewnienie, że każda dostawa objęta zwolnieniem pozostawi ślad w dokumentacji podmiotu niezależnego od sprzedawcy, co umożliwi organom kontrolnym weryfikację rzeczywistości i zakresu prowadzonej działalności gospodarczej. Taki mechanizm kontrolny jest szczególnie istotny w przypadku transakcji z osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej, gdzie brak obowiązku wystawiania faktur mógłby stwarzać przestrzeń do zaniżania wykazywanych obrotów.

Zdaniem Spółki w jej przypadku spełnione są również pozostałe warunki zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej (szerzej opisane w uzasadnieniu do pytań 1 oraz 2).

W związku z powyższym, w ocenie Spółki należy uznać, że w przypadku sprzedaży wysyłkowej opisanej w stanie faktycznym, gdy dostawa towaru odbywa się za pośrednictwem firmy transportowej, wszystkie przesłanki wynikające z § 2 ust. 1 w zw. z poz. 41 załącznika do Rozporządzenia należy uznać za spełnione i Spółka może korzystać ze zwolnienia z dokumentowania danej sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej.

Ad pytanie 4

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnik musi wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Ponadto, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż na zgłoszone w odpowiednim terminie żądanie nabywcy będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej (niebędącego podatnikiem). W regulaminach sprzedaży wysyłkowej określonych przez Spółkę, akceptowanych przez Klientów, wskazane będzie, że sprzedaż będzie dokumentowana fakturą (o ile nie będzie dotyczyć towarów obowiązkowo podlegających ewidencjonowaniu na kasie rejestrującej). W konsekwencji każda sprzedaż do Klientów zwolniona z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej będzie dokumentowana przez Spółkę fakturą.

Na mocy art. 99 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133. Dodatkowo, w myśl art. 99 ust. 11b deklaracje, o których mowa w ust. 1 -3, 3c-6, 8-9 i 11 a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Wreszcie według art. 99 ust. 11c ustawy o VAT, deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.

Obowiązek prowadzenia ewidencji wynika z art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

·         rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

·         kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

·         kontrahentów;

·         dowodów sprzedaży i zakupów.

Jak stanowi art. 109 ust. 3b ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.

Jednocześnie od dnia 1 października 2020 r., obowiązuje rozporządzenie ws. deklaracji i ewidencji. Rozporządzenie ws. deklaracji i ewidencji pomimo wielu nowelizacji w kluczowych dla sprawy Wnioskodawcy pozostało niezmienione. Na mocy rozporządzenia ws. deklaracji i ewidencji wprowadzono obowiązek wykazywania w ewidencji m.in. odpowiedniego symbolu oznaczającego określoną procedurę podatkową.

Rozporządzenie ws. deklaracji i ewidencji w § 10 zobowiązuje podmioty do wskazywania określonych danych w celu prawidłowego rozliczenia podatku należnego. I tak zgodnie z § 10 ust. 5 ewidencja zawiera następujące oznaczenia dowodów sprzedaży:

• „RO” - dokument zbiorczy wewnętrzny zawierający sprzedaż z kas rejestrujących;
• „WEW” - dokument wewnętrzny;
• „FP” - faktura, o której mowa w art. 109 ust. 3d ustawy.

W kontekście powyższych zapisów warto przytoczyć stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej zawarte w interpretacji z dnia 20 maja 2021 r. 0112-KDIL3.4012.43.2021.3.MS: Oznaczenie „WEW” dotyczy między innymi czynności, które nie są udokumentowane oryginalnymi dokumentami zakupu/sprzedaży, tj. fakturą i dotyczy między innymi:

• nieodpłatnego przekazania towarów na cele osobiste,
• korekty rocznej podatku naliczonego w związku ze zmianą współczynnika odliczenia podatku naliczonego, sprzedaży zwolnionej dla której nie wystawiono faktury,
• sprzedaży bezrachunkowej (sprzedaży na rzecz osób fizycznych która jest zwolniona z ewidencji na kasie fiskalnej),
• rozliczenie „importu usługi” dla której nie została wystawiona faktura.

Powyższą treść warto uzupełnić wyjaśnieniami zamieszczonymi w broszurze informacyjnej Ministerstwa Finansów: Broszura - JPK_VAT z deklaracją od 1 kwietnia 2023. Zgodnie z informacją zawartą na stronie 16 w polu „TypDokumentu” stwierdzono, że dowodem sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieewidencjonowanej przy użyciu kasy rejestrującej powinien być dowód wewnętrzny z oznaczeniem „WEW”.

Warto dodać, że § 10 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia ws. deklaracji i ewidencji zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku należnego: wysokość podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego nieudokumentowane fakturami oraz nieobjęte obowiązkiem prowadzenia ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, wykazywane w wysokościach zbiorczych w podziale na stawki podatku oraz sprzedaż zwolnioną od podatku.

W kontekście powyższego punktu 9, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w przypadku wystawienia faktur dla osób fizycznych nieprowadzących działalności i rolników ryczałtowych w dalszym ciągu powinien wykazywać w ewidencji wysokości zbiorcze z takiej sprzedaży na podstawie dowodu wewnętrznego "WEW" zawierającego dane z całego miesiąca, czy też powinien taką fakturę ujmować oddzielnie i nie uwzględniać sprzedaży nią udokumentowanej w zapisie zbiorczym.

Wreszcie zgodnie z treścią § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ws. deklaracji i ewidencji, w ewidencji nie wykazuje się faktur dokumentujących czynności ujęte w ewidencji, o której mowa w pkt 9 (tj. nieobjęte obowiązkiem ewidencji przy użyciu kas rejestrujących). Tym samym, podobnie jak nie wykazuje się w ewidencji VAT faktur wystawionych na rzecz konsumentów, a dotyczących sprzedaży zewidencjonowanej na kasie rejestrującej, tak i nie wykazuje się odrębnie faktur, jeśli sprzedaż jest zwolniona z obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.

Wobec powyższego, sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, zwolniona z obowiązku ewidencji na kasie rejestrującej, w przypadku gdy została wystawiona faktura można wykazywać w ewidencji VAT na podstawie miesięcznego dokumentu zbiorczego z oznaczeniem "WEW". W tym samym zapisie zbiorczym powinny zostać ujęte także dostawy towarów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, zwolnione z obowiązku ewidencji na kasie rejestrującej, w przypadku gdy na rzecz Klienta nie został wystawiony żaden dokument.

Ad pytanie 5

W opinii Wnioskodawcy w przypadku sprzedaży wysyłkowej opisanej w zdarzeniu przyszłym, obejmującej jednocześnie towary zwolnione z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia jak i wyłączone z tego zwolnienia na podstawie § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, istnieje obowiązek zaewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej wyłącznie dostawy towaru określonego w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia.

Kluczowym argumentem przemawiającym za przedstawionym stanowiskiem jest literalna wykładnia przepisów Rozporządzenia, które w żadnym miejscu nie stanowią o obowiązku ewidencjonowania całego zamówienia w przypadku sprzedaży mieszanej. Przepisy Rozporządzenia konsekwentnie odnoszą się do „sprzedaży towarów” konkretnych kategorii, a nie do „zamówień” czy „transakcji” jako całości. Oznacza to, że ustawodawca świadomie ukształtował regulację w sposób odnoszący się do poszczególnych towarów, a nie do całościowych operacji handlowych.

Analiza brzmienia § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika wskazuje, że zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania dotyczy sprzedaży konkretnych towarów tam wymienionych. Jednocześnie § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia wprowadza wyłączenie ze zwolnienia również w odniesieniu do sprzedaży określonych towarów, a nie całych zamówień. Gdyby intencją ustawodawcy było objęcie obowiązkiem ewidencjonowania całego zamówienia zawierającego choćby jeden towar wyłączony ze zwolnienia, zostałoby to expressis verbis określone w przepisach.

Brak takiego sformułowania w przepisach nie może być interpretowany jako przeoczenie ustawodawcy, lecz jako świadoma decyzja legislacyjna. Przepisy prawa podatkowego podlegają ścisłej wykładni, co oznacza, że obowiązki podatkowe nie mogą być rozszerzane poza literalne brzmienie przepisów. Skoro Rozporządzenie nie zawiera regulacji nakazującej ewidencjonowanie zamówienia mieszanego, a jedynie odnosi się do sprzedaży konkretnych kategorii towarów, to właśnie taka wykładnia powinna być przyjęta.

Dodatkowo, konstrukcja prawna zastosowana w Rozporządzeniu, polegająca na określeniu zwolnień dla konkretnych towarów, a następnie wyłączeń z tych zwolnień również dla konkretnych towarów, potwierdza, że ratio legis tej regulacji opiera się na różnicowaniu obowiązków w zależności od rodzaju sprzedawanych towarów, a nie od charakteru całej transakcji.

Przyjęcie interpretacji rozszerzającej, zgodnie z którą obecność choćby jednego towaru wyłączonego ze zwolnienia powodowałaby konieczność ewidencjonowania całego zamówienia, oznaczałoby wyjście poza literalne brzmienie przepisów i wprowadzenie obowiązku niewynikającego wprost z regulacji prawnej. Takie podejście byłoby sprzeczne z zasadami wykładni prawa podatkowego, które wymagają ścisłego trzymania się brzmienia przepisów przy określaniu obowiązków podatników.

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku sprzedaży wysyłkowej obejmującej zamówienie mieszane, obowiązek ewidencjonowania na kasie rejestrującej dotyczy wyłącznie sprzedaży tych pozycji towarowych z zamówienia, które są określone w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie  pytania nr 1, 2, 4 i 5 oraz za nieprawidłowe w zakresie pytania nr 3.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

Zgodnie z przepisem art. 111 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem, podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1 ustawy, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r. poz. 1902), zwane dalej rozporządzeniem.

Rozporządzenie określa zwolnienia na czas określony niektórych grup podatników i niektórych czynności z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz warunki korzystania ze zwolnienia.

Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia:

W myśl § 2 ust. 2 rozporządzenia:

Zgodnie z poz. 41 załącznika do rozporządzenia ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących korzysta:

Dostawa niektórych towarów została wyłączona przez ustawodawcę z prawa do zwolnienia, o którym mowa w przepisach § 2 i § 3 rozporządzenia. Szczegółowo zostały one wymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

W myśl § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:

Aby zatem przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 41 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

• dostawa towaru nastąpi w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi),
• dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem),
• z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres),
• przedmiotem dostawy nie są towary, jak również usługi wymienione w § 4 rozporządzenia.

Niespełnienie jednego z warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym. Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. sprzedaż szerokiej gamy towarów i usług za pośrednictwem platform cyfrowych. Niniejszy wniosek dotyczy sprzedaży towarów na terytorium Polski na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej („Klient”).

Wśród sprzedawanych towarów są zarówno towary niewymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, jak również towary tam wymienione.

Obecnie sprzedaż towarów na rzecz Klientów odbywa się m.in. za pośrednictwem własnych sklepów internetowych, za pośrednictwem zewnętrznej platformy sprzedażowej, tzw. (…), m.in. (…), (…), (…), (…).

W przypadku sprzedaży za pośrednictwem własnych stron internetowych Klient zobowiązany jest do dokonania płatności w momencie zamówienia bezpośrednio na konto Spółki lub przy odbiorze gotówką lub kartą płatniczą na konto przewoźnika, który następnie przekazuje płatność na konto bankowe Spółki. W zakresie współpracy zarówno Spółka jak i operatorzy platform nie przyjmują żadnych płatności w gotówce.

W przypadku sprzedaży w sklepie internetowym Spółki lub za pośrednictwem zewnętrznej platformy sprzedażowej, przy składaniu zamówienia Klient musi podać swoje dane, takie jak: imię i nazwisko, adres oraz adres dostawy, adres e-mail oraz numer telefonu. Adresem dostawy może być np. paczkomat lub inny punkt odbioru.

W przypadku sprzedaży internetowej prowadzonej za pośrednictwem własnych stron internetowych system IT Wnioskodawcy nadaje zamówieniu numer, którym klient posługuje się dokonując płatności. Z tego względu przypisanie płatności do zamówienia odbywa się co do zasady automatycznie przy wykorzystaniu systemu IT, bazując na numerze zamówienia, a nie adresie dostawy.

W przypadku sprzedaży prowadzonej za pośrednictwem platformy zewnętrznej, informacja o złożeniu zamówienia wraz z danymi niezbędnymi do jego realizacji, tj. imię i nazwisko/nazwa, adres do rozliczeń, w stosownych przypadkach inny adres dostawy oraz informacje na temat zamówionych towarów - wpływa do Spółki za pomocą elektronicznego systemu do zarządzania towarami. Spółka otrzymuje również utworzony przez platformy unikatowy numer danego zamówienia, który następnie zostaje przypisany do numeru zamówienia wygenerowanego przez system Spółki. Spółka prowadzi ewidencję, w której gromadzi dane dotyczące realizowanej sprzedaży za pośrednictwem każdej z platform.

Po przekazaniu zamówienia do Spółki pracownik Spółki kompletuje zamówienie i przygotowuje towar do wysyłki.

Fizyczna dostawa towarów dokonywana jest bezpośrednio pomiędzy Spółką a Klientem (towar wysyłany jest z magazynów Spółki w Polsce bezpośrednio do Klienta w Polsce, w tym również do wybranego miejsca odbioru niebędącego miejscem zamieszkania np. paczkomatu. Dostawa do Klienta realizowana jest w systemie wysyłkowym za pośrednictwem poczty lub przesyłki kurierskiej lub nadania przez firmę przewozową lub inną firmę transportową.

Spółka jest odpowiedzialna za organizację transportu, koszt wysyłki towarów ponosi Klient lub Spółka, w zależności od wartości zamówienia. Klient nie dokonuje transportu towarów we własnym zakresie. Ponadto, Spółka jest właścicielem towarów sprzedawanych za pośrednictwem zewnętrznych platform internetowych - na żadnym etapie sprzedaży nie dochodzi do przeniesienia prawa własności ani prawa do rozporządzania towarem jak właściciel ze Spółki na rzecz operatorów platform.

Spółka prowadzi w systemach IT ewidencję pozwalającą na identyfikację składanych zamówień na towary. Z ewidencji tej i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła zapłata i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres, podane na etapie składania zamówienia).

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Spółki w pierwszej kolejności dotyczą tego czy Spółka, ma prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika dla dostawy towarów w przypadku złożenia przez Klienta zamówienia w sklepie internetowym Spółki lub przez zewnętrzną platformę sprzedażową, a dostawa będzie dokonywana za pośrednictwem poczty lub przesyłkami kurierskimi, jak również za pośrednictwem firmy transportowej.

W tym miejscu zauważyć należy, że jak wynika z opisu sprawy zakres tych wątpliwości dotyczy wyłącznie towarów nie wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, gdyż towary wymienione w § 4 rozporządzenia Spółka zawsze ewidencjonuje na kasie rejestrującej. 

Aby odpowiedzieć na Państwa pytania w pierwszej kolejności należy wskazać, że co do zasady w znaczeniu potocznym sprzedaż wysyłkowa stanowi formę sprzedaży detalicznej, gdzie kupujący dokonuje transakcji poprzez złożenie zamówienia – np. drogą pocztową, telefonicznie lub poprzez Internet, po czym wybrany towar dostarczany jest za pośrednictwem poczty lub firmy kurierskiej do nabywcy.

Posiłkowo można wskazać, że uregulowania prawne dotyczące m.in. sprzedaży w systemie wysyłkowym zawiera ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2759 ze zm.), która reguluje zasady i tryb zawierania z konsumentem umowy na odległość.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ww. ustawy:

Cechami charakterystycznymi umowy zawieranej na odległość jest :

• brak jednoczesnej fizycznej obecności stron, tj. przedsiębiorcy i konsumenta,
• zawarcie umowy z wykorzystaniem środków porozumiewania się na odległość (np. poprzez Internet).

Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że w przypadku dostawy towarów w systemie wysyłkowym korzystającej ze zwolnienia w obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej istotnym jest, by:

• zostało złożone zamówienie i zawarta umowa sprzedaży z wykorzystaniem środków porozumiewania się na odległość (np. telefonicznie lub poprzez Internet) bez fizycznej obecności stron transakcji,
• towar został przemieszczony od dostawcy do klienta lub do wskazanego przez niego miejsca pocztą lub przesyłką kurierską, co oznacza, że nie może on zostać wydany klientowi w sklepie stacjonarnym z chwilą zawarcia umowy kupna-sprzedaży lub dostarczony za pośrednictwem firmy (bądź osoby zatrudnionej w Spółce) trudniącej się wysyłką lub transportem towarów lub innej świadczącej usługi z zakresu wysyłki/transportu towarów.

W tym miejscu należy odnieść się do zapisu „pocztą lub przesyłkami kurierskimi” znajdującego się w pozycji 41 załącznika do rozporządzenia w celu prawidłowego wypełnienia warunku do korzystania z omawianego zwolnienia od ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej dokonywanej przez Spółkę sprzedaży.

Należy zaznaczyć, że ustawodawca wprost wskazał, że jedynie wysyłki towaru za pośrednictwem poczty lub przesyłkami kurierskimi uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji za pomocą kasy rejestrującej na podstawie § 2 w powiązaniu z poz. 41 załącznika do rozporządzenia, przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z ww. przepisu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 366 ze zm.) zwanej dalej „ustawą pocztową”:

W myśl art. 46 ust. 1 ustawy pocztowej:

Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 13 ustawy pocztowej:

W odniesieniu natomiast do usług kurierskich wskazać należy, iż co prawda nie zostały one wprost uregulowane w prawie polskim, jednak do zagadnień tych nawiązuje ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1262) jak i ustawa pocztowa.

Przesyłka kurierska w myśl art. 3 pkt 19 ustawy pocztowej stanowi:

Z kolei z treści ustawy Prawo przewozowe wynika, iż usługa przewozu może obejmować przesyłki i w tym zakresie oznacza przyjęcie oraz przemieszczenie z jednego miejsca w drugie przesyłki towarowej na podstawie dokumentu przewozowego.

Odpowiedzialność bowiem operatora pocztowego (firmy kurierskiej) jest pełna i obejmuje niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi, o czym stanowią przepisy art. 87-88 ustawy pocztowej, zaś zgodnie z art. 65 ust. 1 ustawy Prawo przewozowe:

Jednocześnie dodać należy, że działalność operatora pocztowego, a zatem również firmy kurierskiej działającej na podobnych zasadach, zalicza się do działalności regulowanej i w tym sensie wymaga dodatkowej rejestracji oraz spełnienia określonych warunków.

Tymczasem uruchomienie usług przewozu rzeczy sprowadza się tylko do zarejestrowania działalności gospodarczej.

Powołać w tym miejscu należy treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sygn. akt I SA/Łd 376/21 z 23 września 2021 r., z którego wynika, że

Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz przytoczone przepisy wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie w części dotyczącej braku obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie dostawa towarów odbywa się w systemie wysyłkowym za pośrednictwem poczty lub firm kurierskich – zostaną spełnione wszystkie warunki  wynikające z § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 41 załącznika do rozporządzenia. Dostawa towarów w systemie wysyłkowym będzie dostarczana przesyłkami kurierskimi lub za pośrednictwem poczty, płatność otrzymywana jest na rachunek bankowy, a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę będzie jednoznacznie wynikać, jakiej konkretnej czynności dotyczyła i kto dokonał płatności. Tym samym w tym przypadku Spółka będzie mogła skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży towarów w systemie wysyłkowym na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej na podstawie ww. przepisu.

W odniesieniu natomiast do sprzedaży towarów w systemie wysyłkowym za pomocą innej firmy świadczącej usługi transportowe należy wskazać, że nie są/nie będą spełnione  warunki umożliwiające zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej tej sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 41 załącznika do rozporządzenia. Tym samym Spółka będzie zobowiązana do ewidencjonowania obrotów przy pomocy kasy rejestrującej. Pomimo bowiem, że płatność otrzymywana jest na rachunek bankowy, a z dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej czynności dotyczyła dana zapłata, Spółka jest również w stanie określić, którego klienta dotyczy dana płatność i powiązać płatność z konkretnym zamówieniem, to nie zostanie spełniony jeden z warunków określonych w poz. 41 załącznika – „dostawy towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi)”.

W związku z powyższym Spółka nie ma prawa do zastosowania zwolnienia z ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży towarów w systemie wysyłkowym na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w myśl § 2 ust. 1 w zw. z poz. 41 załącznika do rozporządzenia w odniesieniu do wysyłki towarów za pomocą firmy transportowej. W tej sytuacji Spółka jest zobowiązana do ewidencjonowania sprzedaży przy pomocy kasy rejestrującej.

W konsekwencji odpowiadając na pytania Spółki stwierdzić należy, że transakcje polegające na dostawie towarów w systemie wysyłkowym - jeżeli wysyłka odbywa się przy pomocy firmy kurierskiej bądź poczty - dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, za które płatność dokonywana jest w formie online oraz przez instytucję pośredniczącą, będą zwolnione z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących zgodnie z § 2 w zw. z poz. 41 załącznika do Rozporządzenia.

Natomiast dostawa towarów w systemie wysyłkowym - jeżeli wysyłka odbywa się przy pomocy firmy  transportowej - dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, za które płatność dokonywana jest w formie online oraz przez instytucję pośredniczącą, nie będzie zwolniona z obowiązku wynikającego z art. 111 ust. 1 ustawy. Przepis § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 41 załącznika do rozporządzenia nie będzie wówczas miał zastosowania.

Zatem stanowisko Spółki uznaję za prawidłowe w zakresie pytania nr 1 i 2 i za nieprawidłowe w zakresie pytania nr 3.

Wątpliwości Spółki dotyczą również tego czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym faktura wystawiona na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej do sprzedaży wysyłkowej zwolnionej z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia, nie musi być wykazywana w części ewidencyjnej pliku JPK_V7M, albowiem tego rodzaju sprzedaż jest ujmowana zapisem zbiorczym, z oznaczeniem „WEW”.

Jak wyżej wskazano część sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej którą realizuje Spółka będzie zwolniona z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestracyjnej. Spółka będzie wystawiała faktury na rzecz osób fizycznych niebędących podatnikami podatku VAT i będzie wykazywać je w ewidencji sprzedaży JPK_V7M.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 99 ust. 7c ustawy:

Stosownie do treści art. 99 ust. 11b ustawy:

Zgodnie z art. 99 ust. 11c ustawy:

Na podstawie art. 109 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 109 ust. 3b ustawy:

W myśl § 10 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 poz. 1988 ze zm.)

Zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 9 lit. c ww. rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r.

Stosownie do przepisu § 10 ust. 5 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r.

Oznaczenie „WEW” dotyczy między innymi czynności, które nie są udokumentowane oryginalnymi dokumentami zakupu/sprzedaży tj. fakturą i dotyczy między innymi:

-        nieodpłatnego przekazania towarów na cele osobiste,

-        korekty rocznej podatku naliczonego w związku ze zmianą współczynnika odliczenia podatku naliczonego,

-        sprzedaży zwolnionej dla której nie wystawiono faktury,

-        sprzedaży bezrachunkowej (sprzedaży na rzecz osób fizycznych która jest zwolniona z ewidencji na kasie fiskalnej),

-        rozliczenie „importu usługi” dla której nie została wystawiona faktura.

Zatem, sprzedaż nieewidencjonowaną na kasie rejestrującej należy wykazać na podstawie zapisu zbiorczego oznaczanego „WEW”.

Natomiast obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z ww. art. 111 ust. 1 ustawy przepis ten określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Zatem ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT.

Niemniej jednak, stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 106g ust. 1 ustawy:

Zgodnie z powyższym, na zgłoszone w odpowiednim terminie żądanie nabywcy (niebędącego podatnikiem), podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż.

Prowadząc ewidencje VAT podatnik powinien mieć przede wszystkim na uwadze cel, wyraźnie określony w ustawie, któremu ma służyć nałożenie na podatnika obowiązków ewidencyjnych. Należy również zauważyć, że art. 109 ust. 3 ustawy nie przewiduje ustalenia powszechnie obowiązującej formy ewidencji, wskazuje jedynie na elementy, które powinna zawierać ewidencja. Podatnicy mogą zatem prowadzić ją w dowolnej formie, byleby zawierała wszelkie wymagane w przepisach ustawy elementy.

Z ww. przepisów wynika, że jeżeli dokonywana przez podatnika sprzedaż na rzecz osób fizycznych i rolników ryczałtowych nie podlega fiskalizacji za pomocą kasy rejestrującej, a podatnik nie jest zobowiązany do wystawienia faktury, to transakcja taka powinna zostać ujęta w ewidencji na podstawie dokumentu wewnętrznego. W JPK_VAT z deklaracją do takiego dokumentu ma zastosowanie oznaczenie „WEW”.

Tym samym, w przedstawionych okolicznościach sprawy, w przypadku braku obowiązku stosowania ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, sprzedaż udokumentowaną w sposób opisany powyżej (fakturą wystawioną na żądanie klientów), nieewidencjonowaną na kasie rejestrującej, należy wykazać na podstawie zapisu zbiorczego oznaczanego „WEW”, tak jak transakcje nieudokumentowane fakturą. Bez względu na to w którym momencie klient Spółki zgłosi żądanie, czy przed czy po dokonaniu transakcji, i ww. faktura zostanie wystawiona.

Zatem stanowisko w zakresie pytania nr 4 uznaję za prawidłowe.

Wątpliwości Spółki dotyczą również kwestii tego czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, w przypadku sprzedaży wysyłkowej opisanej w zdarzeniu przyszłym, w sytuacji złożenia przez Klienta zamówienia obejmującego zarówno towary zwolnione z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia jak i wyłączone z tego zwolnienia na podstawie § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, istnieje obowiązek zaewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej wyłącznie tej pozycji z zamówienia, która odnosi się do towaru określonego w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia.

Przepis art. 111 ust. 1 ustawy wprowadza regułę, w myśl której podatnicy dokonujący dostaw towarów na rzecz określonych odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, mają obowiązek prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Zwolnienie z tego obowiązku jest dopuszczalne wyłącznie po wypełnieniu przez podatnika określonych warunków. Jak wskazano powyżej w uzasadnieniu tej interpretacji przy dostawie przez Spółkę niektórych towarów wystąpią sytuacje gdy Spółka będzie mogła zastosować zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na kasie fiskalnej na podstawie § 2 poz. 41 załącznika do rozporządzenia po spełnieniu wszystkich warunków określonych tym przepisem.

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Ustawodawca w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia wskazuje wprost na towary podlegające ewidencji na kasie fiskalnej zatem to konkretne towary jako rzeczy zostały wykazane w tym przepisie.

Zatem w sytuacji gdy Klient dokona w jednym zamówieniu zakupu towarów których sprzedaż przez Spółkę podlega bezwzględnemu ewidencjonowaniu na kasie fiskalnej z uwagi na § 4 rozporządzenia i towarów których sprzedaż podlega zwolnieniu z ewidencjonowania na kasie fiskalnej na podstawie § 2 poz. 41 załącznika to jak wynika wprost z ww. przepisów na kasie fiskalnej zaewidencjonowana powinna być jedynie sprzedaż tych towarów które zostały wymienione w § 4 rozporządzenia.

Tym samym, stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 5 uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwa prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.