Wnioskodawczyni jest współspadkobierczynią przedsiębiorstwa po zmarłym mężu, który prowadził jednoosobową działalność gospodarczą. Po jego śmierci ustanowiono zarząd sukcesyjny, który zakończy się w styczniu 2026 roku. Wnioskodawczyni nie planuje prowadzić działalności gospodarczej, podczas gdy pozostali spadkobiercy zamierzają kontynuować biznes w formie spółki cywilnej. W związku z tym Wnioskodawczyni chce nieodpłatnie…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych związanych z nieodpłatnym użyczeniem części majątku przedsiębiorstwa w spadku po zakończeniu zarządu sukcesyjnego. Uzupełniła go Pani pismem z 28 listopada 2025 r. (data wpływu 2 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
4 stycznia 2021 r. zmarł B. A., prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą A.
Po śmierci przedsiębiorcy został ustanowiony zarząd sukcesyjny, który zakończy się 4 stycznia 2026 r. W skład masy spadkowej wchodzi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55(1) Kodeksu cywilnego.
Spadkobiercami są cztery osoby:
1) A. A. (żona) - udział w spadku (…) wg postanowienia sądu, udział w przedsiębiorstwie (…),
2) C. A. (córka) - udział spadku (…) wg postanowienia sądu, udział w przedsiębiorstwie (…),
3) D. A. (syn) - udział w spadku (…) wg postanowienia sądu, udział w przedsiębiorstwie (…),
4) E. A. (syn) - udział w spadku (…) wg postanowienia sądu, udział w przedsiębiorstwie (…).
Nie było działu spadku.
Jeden ze spadkobierców (Wnioskodawczyni) nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej, natomiast pozostali trzej planują kontynuować działalność w formie spółki cywilnej.
Wnioskodawczyni zamierza zawrzeć z pozostałymi spadkobiercami umowę użyczenia swojego udziału w majątku przedsiębiorstwa w celu umożliwienia im prowadzenia działalności gospodarczej przy użyciu składników tego majątku.
Umowa użyczenia będzie nieodpłatna, nie będzie przenosiła prawa własności, a Wnioskodawczyni nie będzie uczestniczyła w zyskach ani stratach.
W skład przedsiębiorstwa wchodzą m.in. środki trwałe, wyposażenie, towary oraz środki pieniężne na rachunku firmowym.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
Wnioskodawczyni nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej ale prowadziła działalność w okresie od stycznia 2000 r. do czerwca 2001 r. pod nr NIP (…).
Zmarły mąż prowadził działalność w zakresie produkcji palet oraz najmu i dzierżawy nieruchomości. Zmarły mąż był podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawczyni jest zarządcą sukcesyjnym firmy A. w spadku.
Przedsiębiorstwo w spadku wykorzystywało i wykorzystuje wchodzące w skład jego majątku składniki majątkowe do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Pytania (pytania nr 2 i 3 uzupełnienia do wniosku)
1. Czy nieodpłatne użyczenie majątku przedsiębiorstwa po zakończeniu zarządu sukcesyjnego stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 7 ust. 2 lub art. 8 ust. 2 ustawy o VAT?
2. Czy Wnioskodawczyni (użyczająca), jako współwłaścicielka majątku przedsiębiorstwa będzie zobowiązana do rejestracji jako podatnik VAT czynny, jeśli nie prowadzi działalności gospodarczej samodzielnie, jedynie udostępnia swój udział pozostałym spadkobiercom?
Pani stanowisko w sprawie
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatne dostawy towarów i odpłatne świadczenia usług.
Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, nieodpłatne świadczenie usług może być uznane za odpłatne tylko wtedy, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia VAT przy nabyciu towarów lub usług wykorzystywanych do tego świadczenia.
Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT, a samo udostępnienie udziału w majątku wspólnym (spadkowym) nie stanowi prowadzenia działalności w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
Wnioskodawczyni nie uzyska żadnego wynagrodzenia, a czynność nie jest wykonywana w ramach obrotu gospodarczego - dlatego nie spełnia definicji odpłatnej dostawy towarów ani świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT.
W konsekwencji, użyczenie udziału w majątku przedsiębiorstwa przez współspadkobiercę na rzecz pozostałych współspadkobierców nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie powoduje obowiązku rejestracji Wnioskodawczyni jako podatnika VAT czynnego.
Wnioskodawczyni uważa, że jeśli nie powstanie zobowiązanie w podatku od towarów i usług, to nie będzie miała obowiązku rejestracji w podatku od towarów i usług jako czynny podatnik VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2) wszelkie inne darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W świetle art. 8 ust. 2 ustawy:
Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Z powołanego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy oraz – w przypadku świadczenia usług w art. 8 ust. 2 ww. ustawy.
Nie każda jednak czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy/usługi, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 15 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług:
Podatnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest także jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej stanowiąca przedsiębiorstwo w spadku w okresie od otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia:
1) zarządu sukcesyjnego albo
2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.
Przepisy ustawy z 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 170), zwaną dalej „ustawą o zarządzie sukcesyjnym”, wprowadziły specyficzny rodzaj podatnika, jaki stanowi przedsiębiorstwo w spadku.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci.
W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
Jeżeli w chwili śmierci przedsiębiorcy przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740) stanowiło w całości mienie przedsiębiorcy i jego małżonka, przedsiębiorstwo w spadku obejmuje całe to przedsiębiorstwo.
Art. 2 ust. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym wskazuje, że:
Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje także składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, nabyte przez zarządcę sukcesyjnego albo na podstawie czynności, o których mowa w art. 13, w okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.
Zgodnie z art. 29 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
Od chwili ustanowienia zarządu sukcesyjnego zarządca sukcesyjny wykonuje prawa i obowiązki zmarłego przedsiębiorcy wynikające z wykonywanej przez niego działalności gospodarczej oraz prawa i obowiązki wynikające z prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku.
W myśl art. 49 pkt 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
Przedsiębiorstwo w spadku jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, będącą podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1a oraz art. 17 ust. 1i ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106, 568, 1065, 1106 i 1747).
Stosownie do art. 59 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
Zarząd sukcesyjny wygasa z:
1) upływem dwóch miesięcy od dnia śmierci przedsiębiorcy, jeżeli w tym okresie żaden ze spadkobierców przedsiębiorcy nie przyjął spadku ani zapisobierca windykacyjny nie przyjął zapisu windykacyjnego, którego przedmiotem jest przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie, chyba że zarządca sukcesyjny działa na rzecz małżonka przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku;
2) dniem uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydania europejskiego poświadczenia spadkowego, jeżeli jeden spadkobierca albo zapisobierca windykacyjny nabył przedsiębiorstwo w spadku w całości;
3) dniem nabycia przedsiębiorstwa w spadku w całości przez jedną osobę, o której mowa w art. 3 pkt 3;
4) upływem miesiąca od dnia wykreślenia zarządcy sukcesyjnego z CEIDG, chyba że w tym okresie powołano kolejnego zarządcę sukcesyjnego;
5) dniem ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy;
6) dniem dokonania działu spadku obejmującego przedsiębiorstwo w spadku;
7) upływem dwóch lat od dnia śmierci przedsiębiorcy.
Z wniosku wynika, że po śmierci przedsiębiorcy został ustanowiony zarząd sukcesyjny, który zakończy się 4 stycznia 2026 r. Pani jest zarządcą sukcesyjnym. Zmarły mąż prowadził działalność w zakresie produkcji palet oraz najmu i dzierżawy nieruchomości. Zmarły mąż był podatnikiem podatku VAT. W skład masy spadkowej wchodzi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55(1) Kodeksu cywilnego. Spadkobiercami są cztery osoby. Po dziale spadku, nie zamierza Pani prowadzić działalności gospodarczej, natomiast pozostali trzej spadkobiercy planują kontynuować działalność w formie spółki cywilnej. W związku z tym, planuje Pani zawrzeć z pozostałymi spadkobiercami umowę użyczenia swojego udziału w majątku przedsiębiorstwa w celu umożliwienia im prowadzenia działalności gospodarczej. Przedsiębiorstwo w spadku wykorzystywało i wykorzystuje wchodzące w skład jego majątku składniki majątkowe do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Umowa użyczenia będzie nieodpłatna, nie będzie przenosiła prawa własności, a Pani nie będzie uczestniczyła w zyskach ani stratach w utworzonej spółce.
Pani wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy nieodpłatne użyczenie części majątku przedsiębiorstwa po zakończeniu zarządu sukcesyjnego stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, a w związku z tym, czy Pani jako współwłaścicielka majątku przedsiębiorstwa będzie zobowiązana do rejestracji jako podatnik VAT czynny.
Odnosząc się do Pani wątpliwości należy wskazać, że zasada swobody umów zapisana została w art. 353(1) Kodeksu cywilnego, w myśl którego:
Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Zatem strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania których strony są zobowiązane.
Wskazać należy, że umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i dzierżawy regulujących zasady używania rzeczy. Umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną, zgodnie bowiem z art. 710 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na pewien czas i nieodpłatność. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oznacza to, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług, gdyż umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną.
Zgodnie z powyższym podkreślić należy, że skoro dokona Pani użyczenia majątku przedsiębiorstwa po zakończeniu zarządu sukcesyjnego bez przeniesienia prawa własności, wówczas czynność ta stanowiła będzie świadczenie usług, a nie dostawę towarów, gdyż jak powyżej wskazano oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy.
Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy wskazuje, że opodatkowaniu podlega jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie.
Analizując natomiast treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
Wskazała Pani, że nabycie użyczanego majątku przedsiębiorstwa nastąpiło w ramach spadku – nie przysługiwało więc Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego – ponadto nie prowadzi Pani działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT, a z tytułu użyczenia majątku pozostałym spadkobiercom nie uzyska Pani żadnego wynagrodzenia, powyższa czynność nie jest więc wykonywana w ramach obrotu gospodarczego.
W świetle powołanych wyżej przepisów, należy zauważyć, że nieodpłatne użyczenie przez Panią części majątku przedsiębiorstwa nie jest związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Skoro zatem nie prowadzi Pani działalności gospodarczej i z tytułu użyczenia nieruchomości nie będzie Pani otrzymywała wynagrodzenia, to dla wykonywanej czynności nie wystąpi Pani w charakterze podatnika podatku VAT, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, a nieodpłatne użyczenie nie będzie dokonywane w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy.
W efekcie, nieodpłatne użyczenie majątku przedsiębiorstwa po zakończeniu zarządu sukcesyjnego stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, a Pani jako współwłaścicielka majątku przedsiębiorstwa nie będzie zobowiązana do rejestracji jako podatnik VAT czynny.
Zatem Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo