Prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług.
Podatnik rozpoczął działalność gospodarczą w zakresie usług remontowych 8 sierpnia 2025 r. Wcześniej, od stycznia do lipca 2025 r., wynajmował swój samochód zleceniodawcy, uzyskując z tego tytułu przychód 14 000 zł. W 2024 r. również wynajmował samochód, nie prowadząc wtedy działalności gospodarczej. Obecnie korzysta ze…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z wykonywaniem czynności najmu samochodu oraz usług w zakresie prac remontowych „pod klucz”. Uzupełnił go Pan pismem z 13 grudnia 2025 r. (wpływ 13 grudnia 2025 r.) w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
8 sierpnia otworzył Pan działalność gospodarczą. Do otworzenia firmy wynajmował Pan swój samochód w miesiącach styczeń-lipiec 2025. W poprzednich latach też wynajmował Pan samochód i rozliczał podatki i składał zeznanie roczne. Wynajem nie był dorywczym, a stabilnym w ciągu ostatnich lat zajęciem. Wynajmował Pan samochód swojemu zleceniodawcy do którego tym samym samochodem dojeżdżał Pan na zlecenia w związku z czym została sporządzona umowa najmu. Jak przestał Pan świadczyć usługi na rzecz zleceniodawcy to od razu umowa wynajmu została rozwiązana. Na dany moment przychód firmy jest na poziomie 64 431 zł. Kwota dochodu za wynajem to 14 000 styczeń- lipiec 2025 po 2000 za miesiąc.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
Wynajmuje Pan samochód od 2 stycznia 2025 r. Nie ma Pan jednak pewności, czy należy to kwalifikować jako element prowadzenia działalności gospodarczej, czy jako najem prywatny. Samochód wynajmował Pan na rzecz zleceniodawcy - w okresie od 2 stycznia do 31 lipca 2025 wykorzystywał go Pan do dojazdów do miejsca wykonywania zlecenia. Dochód z wynajmu łącznie to kwota 14 tys. zł. W poprzednich latach również wynajmował Pan samochód na rzecz tego samego zleceniodawcy w podobnym celu. Obecna umowa najmu została zawarta 2 stycznia 2025 r. Dlatego nie może Pan jednoznacznie stwierdzić, czy wskazana umowa najmu powinna zostać zakwalifikowana jako element prowadzenia działalności gospodarczej, czy jednak jako najem prywatny.
Od 8 sierpnia 2025 r. prowadzi Pan własną działalność gospodarczą. Przedmiotem tej działalności jest wykonywanie kompleksowych prac remontowych „pod klucz”. Nie prowadzi Pan działalności polegającej na wynajmie samochodów - Pana główna działalność związana jest z usługami remontowo-wykończeniowymi (m.in. malowanie i inne prace remontowe).
Na dzień dzisiejszy korzysta Pan ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT i nie zrezygnował Pan z tego zwolnienia. Obecnie nie jest Pan czynnym podatnikiem VAT, ponieważ nie przekroczył Pan jeszcze limitu obrotu uprawniającego do zwolnienia z VAT.
Na dzień sporządzenia niniejszego pisma przychód (obrót) Pana firmy wynosi kwotę 64 431 zł.
W 2024 roku nie prowadził Pan działalności gospodarczej, jednak wynajmował Pan samochód i z tego tytułu rozliczał się Pan na podstawie art. 28 ustawy (ryczałt 8,5% ). Limit obrotu uprawniający do utraty zwolnienia podmiotowego z VAT nie został przekroczony, w związku z czym nie powstał obowiązek rejestracji jako czynnego podatnika VAT.
Przychód z prowadzonej działalności gospodarczej wyniósł 64 431 zł, natomiast przychód z tytułu najmu samochodu - 14 000 zł.
Od 8 sierpnia 2025 prowadzi Pan działalność gospodarczą o innym charakterze, niezwiązaną z najmem samochodu - polega ona na wykonywaniu usług remontowych (prac remontowo-wykończeniowych).
W tym roku, jak również w kolejnych latach, nie planuje Pan prowadzenia żadnej działalności, która nie korzysta ze zwolnienia z VAT, ani podejmowania działalności wymagającej rejestracji jako czynny podatnik VAT. Nie prowadzi Pan i nie zamierza Pan prowadzić żadnej innej działalności poza świadczeniem usług remontowych.
Pytanie
Czy dochód który uzyskał Pan przed otwarciem działalności w tym roku, czyli kwota 14 000 złotych będzie liczona do kwoty limitu VAT?
Ponieważ do końca roku łącznie będzie Pan prowadzić firmę 146 dni, limit do VAT jest obliczony z kwoty 200 000/365* 146 dni, czyli łączna kwota 80 000 zł . W takim razie jeżeli przychód firmy przekroczy kwotę 66 000 zł stanie się Pan czynnym podatnikiem VAT i od tego momentu musi Pan wystawić fakturę z VAT?
Na podstawie powyższego, nie może Pan jednoznacznie stwierdzić, czy wskazana umowa najmu powinna zostać zakwalifikowana jako element prowadzenia działalności gospodarczej, czy jednak jako najem prywatny.
Prosi Pan o wyjaśnienie, jak należy interpretować najem samochodu: czy powinien Pan doliczać przychód z tego tytułu do limitu VAT, w takim razie od jakiego momentu powinien Pan uznać, że prowadzi Pan działalność gospodarczą: od dnia 2 stycznia, czy dopiero od 8 sierpnia 2025 r.?
Pana stanowisko w sprawie
Zwrócił się Pan o interpretację, ponieważ w urzędzie skarbowym poinformowano Pana, że najem samochodu co do zasady traktowany jest jako działalność gospodarcza, jednak nie byli w stanie jednoznacznie odpowiedzieć, czy w Pana sytuacji nie należałoby zakwalifikować tego jako najmu prywatnego, zwłaszcza że w tym okresie wynajmu samochodu formalnie nie prowadził żadnej działalności gospodarczej, a pracował Pan na umowie zlecenia i wynajmował samochód.
Zwraca się Pan uprzejmie z prośbą o wyjaśnienie, w jaki sposób powinien Pan prawidłowo ustalić limit zwolnienia podmiotowego z VAT w Pana sytuacji.
Od 8 sierpnia 2025 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług remontowych (remonty „pod klucz”). Jest to jedyna działalność, jaką obecnie Pan wykonuje i zamierza Pan wykonywać w przyszłości. Nie prowadzi Pan działalności polegającej na wynajmie samochodów.
Jednocześnie w roku 2024 oraz w roku 2025 wynajmował Pan samochód na rzecz Pańskiego zleceniodawcy. Przychód z najmu samochodu w roku 2025 wyniósł 14 000 zł, natomiast przychód z działalności gospodarczej w zakresie usług remontowych w 2025 r. na 13 grudnia 2025 r. to 64 431 zł.
Dlatego nie wie Pan, jak prawidłowo obliczyć limit zwolnienia z VAT.
Jeśli uznać najem samochodu za prowadzenie działalności gospodarczej, to musi Pan liczyć limit VAT od dnia 2 stycznia (momentu osiągnięcia przychodu z najmu) i doliczyć zarówno przychód z najmu samochodu, jak i przychód z Pana działalności gospodarczej, traktując to łącznie jako prowadzenie działalności w ramach limitu 200 000 zł w skali roku (proporcjonalnie do okresu prowadzenia działalności) czyli limit roczny to 200 000/365* 364 = 199 452,06 zł.
Jeżeli jednak najmu samochodu nie należy traktować jako prowadzenia działalności gospodarczej, a wyłącznie jako najem prywatny, to wówczas widzi Pan inny sposób liczenia limitu, tj. wyłącznie od 8 sierpnia 2025 r., kiedy rozpoczął Pan działalność remontową czyli 200 000/365*146 = 80 000 zł i nie musi doliczać Pan dochodu wynajmu do limitu VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pana we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi) jak również podmiotu świadczącego usługę.
Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Zauważenia wymaga, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Według art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Natomiast w myśl art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami art. 113 ust. 1-10 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu.
Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej samochodu skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeśli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z tym najem, na podstawie ustawy o podatku towarów i usług stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i jest wykonywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że od 8 sierpnia 2025 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą, której przedmiotem jest wykonywanie kompleksowych prac remontowych „pod klucz”. Dochód z tej działalności jest na poziomie 64 431 zł. Obecnie nie jest Pan czynnym podatnikiem VAT. W tym roku, jak również w kolejnych latach, nie planuje Pan prowadzenia żadnej działalności, która nie korzysta ze zwolnienia z VAT. W 2024 roku nie prowadził Pan innej działalności gospodarczej, wynajmował Pan jedynie samochód, a limit obrotu uprawniający do utraty zwolnienia podmiotowego z VAT nie został przekroczony. W roku 2025 r. z tytułu najmu samochodu uzyskał Pan kwotę 14 000 zł. Najem odbywał się na podstawie umowy zawartej ze zleceniodawcą, a z tytułu najmu otrzymywał Pan określony czynsz. Obecnie nie prowadzi Pan i nie zamierza Pan prowadzić żadnej innej działalności poza świadczeniem usług remontowych.
Pana wątpliwości sprowadzają się do tego czy powinien Pan wliczać kwotę uzyskaną z najmu samochodu do limitu zwolnienia o którym mowa w art. 113 ustawy.
Jak już wyżej wskazano, w opisanych okolicznościach, pomimo tego, że nie zarejestrował Pan działalności gospodarczej w zakresie wynajmu samochodów, należy uznać, że dla celów podatku VAT najem samochodu był realizowany w ramach Pana działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, ponieważ spełnione zostały wszystkie warunki wynikające z tego przepisu – wykorzystywał Pan samochód do celów zarobkowych w sposób ciągły. Ponieważ z art. 113 ust. 2 ustawy nie wynika, aby taka czynność mogła nie być wliczana do limitu uprawniającego do zastosowania zwolnień z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy wartość Pana usług w tym zakresie należało wliczyć do tego limitu. Wskazać należy, że wynajem samochodu jak również prowadzona przez Pana działalność w pozostałym zakresie nie zostały wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy jako czynności, których wykonanie pozbawia podatnika prawa do stosowania zwolnienia podmiotowego, mógł Pan więc korzystać ze zwolnienia z podatku VAT, jeśli wartość sprzedaży nie osiągnęła progu wskazanego w art. 113 ust. 1 w 2025 r. i art. 113 ust. 9 ustawy w roku 2024, kiedy to rozpoczął Pan wynajem samochodu i nie prowadził Pan tych ani innych czynności w poprzednich latach.
Dla wyjaśnienia należy wskazać, że wszelkie czynności wykonywane w sposób ciągły w celach zarobkowych stanowią dla celów podatku VAT działalność gospodarczą. Jeżeli nie są one wymienione w art. 113 ust. 2 ustawy jako te których nie wlicza się do limitu to podatnik musi wartość sprzedaży w tym zakresie wliczać do limitu. Przy czym przy obliczaniu wartości sprzedaży uprawniającej do zastosowania tzw. zwolnienia podmiotowego istotne jest, kiedy te czynności (wszystkie czynności składające się na działalność gospodarczą, bez względu na ich charakter) zostały rozpoczęte – jeżeli jakiekolwiek czynności, które wlicza się do limitu zostały rozpoczęte w trakcie danego roku to limit wylicza się proporcjonalnie do okresu prowadzonej działalności na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy a jeżeli są kontynuowane w danym roku, ponieważ rozpoczęcie tych czynności było w poprzednim roku lub poprzednich latach to wówczas wartość limitu wylicza się na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy w odniesieniu tylko do roku poprzedniego. Przy czym ważny jest także art. 113 ust. 13 ustawy zawierający wykaz czynności, których wykonywanie nie pozwala na zastosowanie zwolnienia podmiotu w ogóle.
Ponieważ, jak z wniosku wynika wynajmował Pan już samochód w 2024 r. i brak jest wskazania, że czynność ta była wykonywana w poprzednich latach to w 2024 r., nie przekraczając progu wyliczanego proporcjonalnie do okresu prowadzonej działalności (wynajmu samochodu), mógł Pan korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy . Natomiast w 2025 r. traktowany Pan był jako podatnik kontynuujący działalność gospodarczą, który ma prawo do korzystania z całego limitu i nie wyliczania limitu proporcjonalnie na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy. Jeżeli po rozpoczęciu w 2025 r. dodatkowych usług w postaci wykonywania kompleksowych prac remontowych „pod klucz” limit 200 000 zł nie został przekroczony w trakcie tego 2025 r. to nie musiał Pan dokonywać rejestracji jako podatnik VAT czynny na podstawie art. 113 ust. 5 ustawy. Brak przekroczenia limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy będzie uprawniał Pana do stosowania zwolnienia w następnych latach – będzie Pan nadal uznawany za podatnika kontynuującego działalność bez względu na rozpoczynanie nowych czynności, który może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 a nie ust. 9 ustawy o VAT.
Należy dodatkowo zaznaczyć, że stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku od towarów i usług od 1 stycznia 2026 r. zmianie ulega art. 113 ust. 1 ustawy, w którym podwyższono limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, z kwoty 200 000 zł do kwoty 240 000 zł.
Tym samym, począwszy od tej daty, podatnik będzie miał prawo do zastosowania zwolnienia, jeżeli wartość sprzedaży – nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 240 000 zł oraz nie przekroczy tego limitu w roku bieżącym.
Tym samym, Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo