Interpretacja 0114-KDIP1-3.4012.892.2025.1.LM

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w części prawa do udokumentowania transakcji sprzedaży poprzez wystawienie faktury bez numeru NIP do paragonu bez numeru NIP dokumentującego tę transakcję i nieprawidłowe w części dotyczącej dokumentowania transakcji poprzez skorygowanie wystawionych faktur do zera, a następnie wystawienie dla kontrahenta faktur VAT zawierających numer NIP nabywcy.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawidłowego udokumentowania transakcji sprzedaży poprzez wystawienie faktury bez numeru NIP do paragonu bez numeru NIP dokumentującego tę transakcję, a następnie skorygowanie tych faktur do zera i wystawienie dla kontrahenta faktur VAT zawierających numer NIP nabywcy.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka dokonuje sprzedaży, tj. odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług na terytorium Polski, m.in. na rzecz osób fizycznych („nabywcy”). Przed dokonaniem każdej sprzedaży Spółka pozyskuje od nabywcy informację, czy posiada on numer identyfikacji podatkowej („NIP”) prosząc o np. wypełnienie stosownego formularza na stronie internetowej lub wypełnienie i przesłanie pocztą elektroniczną formularza w postaci stosowanego pliku lub przesłanie NIP pocztą elektroniczną.

Jeśli nabywca poda swój NIP, Spółka wystawi na niego fakturę ustrukturyzowaną. W przeciwnym wypadku Spółka:

• zarejestruje sprzedaż za pomocą kasy rejestrującej (o ile w danym przypadku nie ma zastosowania zwolnienie z obowiązku rejestracji), lecz paragon fiskalny zachowa w swojej dokumentacji (tj. nie wyda go nabywcy), oraz
• wystawi na nabywcę fakturę w postaci papierowej lub fakturę elektroniczną (żadna z tych faktur nie będzie emitowana przez kasę rejestrującą) lub fakturę ustrukturyzowaną; tę ostatnią fakturę Spółka udostępni nabywcy w postaci wydruku lub pliku pdf przesłanego pocztą elektroniczną, opatrzonych wymaganymi kodami/oznaczeniami. Sposób dokumentowania transakcji, w tym fakt wystawiania faktur i metoda ich udostępniania nabywcom będą opisane w regulaminie sprzedaży lub inaczej zakomunikowane nabywcy, np. pocztą elektroniczną.

Jeśli nabywca nie podaje Spółce swojego NIP, ani wydana mu faktura ani przechowywany przez Spółkę paragon fiskalny (o ile został sporządzony) nie będzie zawierał tegoż NIP.

Faktura na nabywcę niepodającego Spółce swojego NIP będzie wystawiana:

1. bez jego wcześniejszego żądania, lub
2. na jego żądanie wyrażone poprzez akceptację regulaminu sprzedaży, zgodnie z którym nabywca żąda wystawienia faktury lub zakomunikowane w inny sposób np. pocztą elektroniczną.

Nie można wykluczyć, że nabywca który nie podaje Spółce swojego NIP (wobec czego Spółka rejestruje sprzedaż na niego na kasie rejestrującej, zachowuje paragon i wydaje fakturę, a żaden z tych dokumentów nie zawiera NIP nabywcy) jednak jest podatnikiem i ów NIP posiada - ale nie podał go Spółce z różnych powodów, np. przez omyłkę. Jest też możliwe, że w takim przypadku nabywca zwróci się do Spółki z prośbą o skorygowanie wystawionej na niego faktury tak, aby zawierała ona nazwę i adres jego przedsiębiorstwa oraz jego NIP.

Spółka przekracza próg, o którym mowa w art. 145l ustawy o VAT i jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.

Pytania

1)  Czy jeśli nabywca nie podaje Spółce swojego NIP, Spółka może wystawić na niego fakturę (bez NIP), w dowolnej postaci (w postaci papierowej, elektroniczną lub ustrukturyzowaną), a paragon fiskalny (również bez NIP) zachować w swojej dokumentacji?

2)  Czy jeśli nabywca posiada NIP, którego Spółce wcześniej nie podał, Spółka może na jego prośbę wystawić fakturę korygującą „do 0” fakturę, o której mowa w poprzednim pytaniu i wystawić na nabywcę fakturę ustrukturyzowaną z danymi jego przedsiębiorstwa, w tym jego NIP?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

1)  jeśli nabywca nie podaje Spółce swojego NIP, Spółka może wystawić na niego fakturę (bez NIP), w dowolnej postaci (w postaci papierowej, elektroniczną lub ustrukturyzowaną), a paragon fiskalny (również bez NIP) zachować w swojej dokumentacji.

2)  jeśli nabywca posiada NIP, którego Spółce wcześniej nie podał, Spółka może na jego prośbę wystawić fakturę korygującą „do 0” fakturę, o której mowa w poprzednim pytaniu i wystawić na nabywcę fakturę ustrukturyzowaną z danymi jego przedsiębiorstwa, w tym jego NIP.

Powyższe stanowisko Spółka uzasadnia w następujący sposób:

Uzasadnienie w zakresie pytania nr 1

Zgodnie z art. 106b ustawy o VAT podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentująca sprzedaż (odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenia usług w Polsce) dokonaną na rzecz innego podatnika, tj. osoby prowadzącej działalność gospodarczą. Jeśli sprzedaż jest dokonywana na rzecz osoby fizycznej, która podatnikiem nie jest (tj. nie prowadzi działalności gospodarczej), wówczas powinna być zaewidencjonowana przy zastosowaniu kasy rejestrującej (art. 111 ust. 1 ustawy o VAT), a obowiązek wystawienia faktury występuje tylko wtedy, gdy osoba ta w stosownym czasie wystąpi z takim żądaniem (art. 106b ust. 3 ustawy o VAT).

Art. 106ba ustawy o VAT (obowiązujący od 1 lutego 2026 r.) nakłada na osobę nabywającą towary/usługi obowiązek podania swojego NIP dostawcy (usługodawcy) - o ile osoba ta posługuje się tym numerem na potrzeby danej czynności. Wydaje się, że w ten sposób ustawodawca zamierza zapewnić dostawcom pewność prawa: status osoby nabywającej towary/usługi determinuje bowiem obowiązki dostawcy w zakresie wystawienia faktury, w tym jej formę (ustrukturyzowaną, elektroniczną lub papierową) jak również obowiązek zarejestrowania transakcji za pomocą kasy rejestrującej. W świetle powyższego przepisu o statusie tym decyduje z kolei właśnie to, czy powyższa osoba podaje dostawcy swój NIP. Zasadnym jest zatem przyjęcie, że jeśli nabywca:

• podaje Spółce swój NIP - jest on podatnikiem i w takim charakterze nabywa od Spółki towary i usługi, więc Spółka powinna wystawić na niego fakturę ustrukturyzowaną, zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT i nie powinna rejestrować sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej.
• nie podaje Spółce swojego NIP - nie jest on podatnikiem lub jest nim ale nie działa w takim charakterze nabywając od Spółki towary i usługi, efektem czego Spółka powinna sprzedaż na jego rzecz zarejestrować za pomocą kasy rejestrującej.

Wspomniany wcześniej art. 106b ust. 3 ustawy o VAT zobowiązuje dostawcę (usługodawcę) do wystawienia faktury w określonych sytuacjach ale jednocześnie nie zabrania jej wystawienia w innych, tj. m.in. gdy niebędąca podatnikiem osoba nabywająca towary/usługi nie żąda jej wystawienia.

Wynika z tego, że Spółka może na ową osobę wystawić fakturę dobrowolnie, tj. nawet wówczas, gdy nie wystąpi ona z takim żądaniem.

Stanowisko to potwierdza treść art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym dostawca musi wydać klientowi (osobie fizycznej nieprowadzącej działalności) paragon fiskalny lub fakturę. Przez wzgląd na posłużenie się w treści tego przepisu spójnikiem „lub” należy uznać, że ustawodawca pozwala dostawcy wybrać, czy wydać klientowi paragon fiskalny czy też fakturę - i to bez względu na to, czy ów klient wystosował do dostawcy żądanie wystawienia faktury. Co więcej, z przepisu tego nie wynika, aby możliwość taka dotyczyła jedynie przypadków, gdy faktura jest wystawiana przy zastosowaniu kasy rejestrującej, wobec czego należy przyjąć, że obejmuje on wszystkie możliwe sposoby wystawiania i doręczania faktur klientom.

Powyższy wniosek potwierdza również treść art. 106h ustawy o VAT, z którego wynika, że jeśli faktura dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, wówczas paragon fiskalny dotyczący tej sprzedaży pozostaje u dostawcy. Oznacza to, że jeśli nabywca chce otrzymać fakturę, najpierw musi zwrócić dostawcy paragon - o ile został mu wcześniej wydany. Jeśli natomiast dostawca wystawia fakturę jeszcze zanim miał możliwość wydania paragonu, to wydawanie go staje się bezzasadne - dostawca musiałby bowiem wówczas paragon natychmiast odebrać. Brak jest zatem jakiegokolwiek uzasadnienia dla wydawania paragonu w takich okolicznościach.

Powyższe podejście znajduje uzasadnienie w interpretacjach indywidualnych. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 8 października 2018 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.607.2018.1.ALN) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej („Dyrektor KIS”) potwierdził stanowisko podatnika co do tego, że może on wydawać osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej jedynie faktury - i nie ma obowiązku wydawania tym nabywcom paragonów fiskalnych. Taką wykładnię przedstawiono też w interpretacji indywidualnej z 11 sierpnia 2017 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.332.2017.1.EJ), w której Dyrektor KIS stwierdził, że:

W przedmiotowej sprawie zachodzi specyficzna sytuacja, w której Wnioskodawca będzie ewidencjonował sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej za pomocą kasy rejestrującej, a ponadto w momencie wydania towaru będzie wystawiał każdorazowo fakturę bez wyraźnego żądania, o którym mowa w art. 106b ust. 3 ustawy. W konsekwencji jednak zrealizowane zostaje prawo nabywcy w zakresie otrzymania dokumentu zawierającego podstawowe dane o zawartej transakcji. Tym samym zaewidencjonowanie sprzedaży poprzez wystawienie faktury oraz paragonu załączanego do egzemplarza faktury pozostającego u Wnioskodawcy, w tej konkretnej sytuacji będzie prawidłowe, bowiem nabywca wraz z towarem otrzyma dokument potwierdzający dokonany przez niego zakup (czyli w omawianej sprawie fakturę VAT).

Również w interpretacjach z 16 marca 2020 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.859.2019.1.ALN), 12 marca 2021 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.753.2020.1.ISK), 7 maja 2021 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.32.2021.3.JM), 29 sierpnia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.420.2023.1.JG), 22 stycznia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.631.2023.2.RR) Dyrektor KIS stwierdził, że Spółka może wydać nabywcy tylko fakturę dokumentującą dostawę towarów na jego rzecz zaś paragon fiskalny zachować w swojej dokumentacji nie wydawszy go wcześniej nabywcy.

W związku z powyższym za prawidłowe należy uznać stanowisko Spółki co do tego, że jeśli nabywca nie podaje Spółce swojego NIP, Spółka może wystawić nań fakturę (w dowolnej postaci) i nie wydawać mu paragonu, który zachowa w swojej dokumentacji, nawet jeśli nabywca nie zażąda wystawienia faktury.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że mogą zdarzyć się sytuacje, w których nabywca wprawdzie nie poda Spółce swojego NIP, ale jednak faktycznie go posiada i jest podatnikiem (tj. prowadzi działalność gospodarczą). Powstaje wówczas wątpliwość, czy postępowanie Spółki, tj. rejestrowanie sprzedaży na kasie rejestrującej i sporządzanie paragonu fiskalnego (bez NIP) oraz wystawianie na nabywcę faktury (również bez NIP) jest prawidłowe w świetle art. 106b ust. 5 ustawy o VAT.

Zgodnie z powyższym przepisem, w przypadku sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej potwierdzonej paragonem fiskalnym fakturę na rzecz nabywcy będącego podatnikiem wystawia się, o ile paragon fiskalny zawiera jego NIP. Z przepisu tego wynikają zatem przynajmniej dwa warunki jego zastosowania, tj. sprzedaż jest:

1. zaewidencjonowana na kasie rejestrującej, oraz
2. udokumentowana paragonem fiskalnym.

Tymczasem, z samej treści pytania Spółki wynika, że paragon fiskalny nie będzie nabywcy wydawany, gdyż otrzyma on od razu fakturę. Oznacza to, że sprzedaż dokonywana przez Spółkę na rzecz nabywcy nie będzie udokumentowana paragonem fiskalnym, wobec czego nie jest spełniony jeden z warunków objęcia omawianego zdarzenia zakresem stosowania art. 106b ust. 5 ustawy o VAT.

Powyższe podejście jest zgodne z celem jaki przyświecał ustawodawcy w związku z przyjęciem powyższego przepisu. Jak wynika z uzasadnienia do ustawy wprowadzającej tę regulację, miała ona przeciwdziałać procederowi polegającemu na pozyskiwaniu pustych faktur na podstawie paragonów pozostawionych przez innych klientów. Tymczasem, w przedstawionym stanie faktycznym, nabywcy nie zostanie wydany paragon wobec czego nie powstanie ryzyko, że zostanie on wykorzystany przez inną osobę do pozyskania pustej faktury zaś wystawiona przez Spółkę faktura będzie zawierać dane rzeczywistego nabywcy, wobec czego nie będzie pusta.

Co więcej, jak Spółka wskazała wcześniej, w braku podania przez nabywcę jego NIP należy przyjąć, że Spółka dokonuje sprzedaży na rzecz osoby nieprowadzącej działalności, co sprawia, że nie jest spełniona kolejna przesłanka zastosowania powyższego przepisu.

W związku z powyższym Spółka wnosi o uznanie za prawidłowe swojego stanowisko, że jeśli nabywca nie podaje Spółce swojego NIP, Spółka może wystawić nań fakturę (bez NIP) w dowolnej postaci (w postaci papierowej, elektroniczną lub ustrukturyzowaną) a paragon fiskalny (również bez NIP) zachować w swojej dokumentacji.

Uzasadnienie w zakresie pytania nr 2

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że nabywca będący podatnikiem i posiadający NIP może nie podać go Spółce, która sporządzi paragon fiskalny i wystawi fakturę (oba bez NIP), po czym nabywca taki zwróci się do Spółki z prośbą o korektę, aby otrzymać fakturę z nazwą i adresem jego przedsiębiorstwa oraz NIP.

W ocenie Spółki, skorygowanie wystawionej faktury tak, aby zawierała wskazane dane powinno być zasadniczo możliwe. Jeśli bowiem nabywca jest podatnikiem i nabyte od Spółki towary/usługi wykorzystuje do czynności opodatkowanych, spełnione są tzw. materialne przesłanki prawa do odliczenia. Aby spełniona była również formalna przesłanka tego prawa (czyli posiadanie faktury zawierającej odpowiednie dane) winna ona zostać skorygowana.

Jednakże, faktury wystawiane na podatników będą musiały mieć postać ustrukturyzowaną, zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT. Jeśli Spółka wystawi na nabywcę fakturę w postaci papierowej lub fakturę elektroniczną (wychodząc z założenia, że nie jest on podatnikiem - gdyż nie podał NIP), to powinna taką fakturę skorygować „do 0” oraz wystawić fakturę nową - tym razem ustrukturyzowaną. Ustawa o VAT nie przewiduje bowiem innego sposobu korygowania formy (postaci) faktury.

Podobnie Spółka powinna postąpić, jeśli wystawi na nabywcę fakturę ustrukturyzowaną (bez NIP). Z broszury Ministerstwa Finansów do struktury XML faktury ustrukturyzowanej FA(3) wynika bowiem, że nie jest technicznie możliwe skorygowanie NIP osoby nabywającej towary/usługi poprzez wystawienie faktury korygującej. Krajowy System e-Faktur nie przewiduje bowiem takiej technicznej możliwości. W tym celu wymagana jest korekta faktury do wartości zerowych (komentarze na str. 68 broszury w odniesieniu do elementów „Podmiot1K” oraz „Podmiot2K”).

W związku z powyższym Spółka wnosi o uznanie za prawidłowe swojego stanowiska co do tego, że jeśli nabywca posiada NIP, którego Spółce wcześniej nie podał, Spółka może na jego prośbę wystawić fakturę korygującą „do 0” fakturę, o której mowa w poprzedniej części uzasadnienia i wystawić na nabywcę fakturę ustrukturyzowaną z nazwą i adresem jego przedsiębiorstwa i z jego NIP.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w części prawa do udokumentowania transakcji sprzedaży poprzez wystawienie faktury bez numeru NIP do paragonu bez numeru NIP dokumentującego tę transakcję i nieprawidłowe w części dotyczącej dokumentowania transakcji poprzez skorygowanie wystawionych faktur do zera, a następnie wystawienie dla kontrahenta faktur VAT zawierających numer NIP nabywcy.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

W myśl art. 2 pkt 32 i 32a ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o;

fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym;

fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie;

W świetle art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1 - 15 ustawy:

Faktura powinna zawierać:

1) datę wystawienia;

2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;

5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;

6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15) kwotę należności ogółem.

Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien wynikać z zawartej umowy.

Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:

Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:

a)  w postaci papierowej lub

b)  za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych;

Sposób prowadzenia przez podatników ewidencji oraz warunki używania kas rejestrujących określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2025 r. poz. 845) zwanego dalej rozporządzeniem.

§ 2 pkt 17 rozporządzenia stanowi, że:

Przez paragon fiskalny albo fakturę rozumie się przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy i wydawany nabywcy podczas sprzedaży, potwierdzający dokonanie sprzedaży.

Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:

Podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po dokonaniu jej fiskalizacji.

Natomiast w myśl § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:

Podatnicy, prowadząc ewidencję: wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę płatności, z zastrzeżeniem § 12 ; zamiast paragonu fiskalnego podatnicy mogą wystawić fakturę przy użyciu kasy i wydać ją nabywcy;

Jak wynika z § 26 ust. 1 rozporządzenia:

W przypadku prowadzenia przez podatnika ewidencji przy użyciu kas z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii paragon fiskalny zawiera co najmniej:

1) imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a w przypadku sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podatnika;

3) numer kolejny wydruku;

4) datę oraz godzinę i minutę sprzedaży;

5) oznaczenie„ PARAGON FISKALNY”;

6) nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację;

7) cenę jednostkową towaru lub usługi;

8) ilość i wartość sumaryczną sprzedaży danego towaru lub usługi z oznaczeniem literowym przypisanej stawki podatku;

9) wartość opustów, obniżek lub narzutów, o ile występują;

10) wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku należnego według poszczególnych stawek podatku z oznaczeniem literowym po uwzględnieniu opustów, obniżek lub narzutów;

11) wartość sprzedaży zwolnionej od podatku z oznaczeniem literowym;

12) łączną wysokość podatku należnego;

13) łączną wartość sprzedaży brutto;

14) oznaczenie waluty, w której jest zapisywana sprzedaż, przynajmniej przy łącznej wartości sprzedaży brutto;

15) kolejny numer paragonu fiskalnego;

16) numer kasy i oznaczenie kasjera - przy więcej niż jednym stanowisku kasowym;

17) numer identyfikacji podatkowej (NIP) nabywcy - na żądanie nabywcy;

18) logo fiskalne i numer unikatowy.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców. Odbiorcami tymi są:

• osoby fizyczne, które nie prowadzą działalności gospodarczej, oraz
• rolnicy ryczałtowi.

Zatem obowiązek stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących zależy od statusu podmiotu, który nabywa świadczenia od podatnika. Jeżeli usługę lub towar nabywa podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to podatnik nie ma obowiązku ewidencjonowania takiej sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej. Tym samym obowiązek ten nie wystąpi w przypadku sprzedaży na rzecz firm, przedsiębiorstw, organizacji, bowiem sprzedaż na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą należy udokumentować fakturą VAT. Jednocześnie przepisy ustawy nie zabraniają ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących na rzecz ww. podmiotów.

Jak stanowi art. 106b ust. 3 ustawy:

Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,

b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Zatem ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów nie będących podatnikami VAT. Niemniej jednak, stosownie do art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy, na zgłoszone w odpowiednim terminie żądanie nabywcy (niebędącego podatnikiem), podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż.

W myśl art. 106b ust. 5 ustawy:

W przypadku sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej potwierdzonej paragonem fiskalnym fakturę na rzecz podatnika podatku lub podatku od wartości dodanej wystawia się wyłącznie, jeżeli paragon potwierdzający dokonanie tej sprzedaży zawiera numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej.

Ww. przepis art. 106b ust. 5 ustawy wprowadza zasadę, zgodnie z którą w przypadku sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, fakturę do paragonu fiskalnego na rzecz nabywcy posługującego się NIP (lub numerem podatku od wartości dodanej) wystawia się tylko w przypadku, gdy paragon dokumentujący tę sprzedaż zawiera ten numer.

Stosownie do art. 106g ust. 1 ustawy:

Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

Natomiast zgodnie z art. 106h ust. 1 ustawy:

W przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej:

1) do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon fiskalny w postaci papierowej dotyczący tej sprzedaży albo

2) pozostawia się w dokumentacji numer dokumentu oraz numer unikatowy kasy rejestrującej zawarte na paragonie fiskalnym w postaci elektronicznej.

W myśl art. 106h ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą emitowaną przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota podatku są zarejestrowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy.

Zgodnie z art. 106h ust. 4 ustawy:

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy paragon został uznany za fakturę wystawioną zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny i dokonuje sprzedaży, tj. odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług na terytorium Polski, m.in. na rzecz osób fizycznych („nabywcy”). Przed dokonaniem każdej sprzedaży Spółka pozyskuje od nabywcy informację, czy posiada on numer identyfikacji podatkowej („NIP”). Jeśli nabywca poda swój NIP, Spółka wystawi na niego fakturę ustrukturyzowaną. W przeciwnym wypadku Spółka zarejestruje sprzedaż za pomocą kasy rejestrującej lecz paragon fiskalny zachowa w swojej dokumentacji (tj. nie wyda go nabywcy), oraz wystawi na nabywcę fakturę w postaci papierowej lub fakturę elektroniczną lub fakturę ustrukturyzowaną.

Jeśli nabywca nie podaje Spółce swojego NIP, ani wydana mu faktura ani przechowywany przez Spółkę paragon fiskalny nie będzie zawierał tegoż NIP.

Faktura na nabywcę niepodającego Spółce swojego NIP będzie wystawiana bez jego wcześniejszego żądania, lub na jego żądanie wyrażone poprzez akceptację regulaminu sprzedaży, zgodnie z którym nabywca żąda wystawienia faktury lub zakomunikowane w inny sposób np. pocztą elektroniczną.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia czy jeśli nabywca nie podaje Spółce swojego NIP, Spółka może wystawić na niego fakturę (bez NIP), w dowolnej postaci (w postaci papierowej, elektroniczną lub ustrukturyzowaną), a paragon fiskalny (również bez NIP) zachować w swojej dokumentacji.

Powołane przepisy art. 106b ust. 5 ustawy dotyczą szczególnego przypadku, gdy podatnik otrzymuje paragon fiskalny, a następnie żąda wystawienia jako podatnik do niego faktury. W takim przypadku wystawienie faktury jest możliwe tylko pod warunkiem, że na paragonie fiskalnym będzie numer NIP nabywcy.

Należy zauważyć, że co do zasady na kasie rejestrującej ewidencjonuje się obrót tylko na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy na żądanie tych podmiotów podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dokonaną sprzedaż. Faktury te mogą służyć do udokumentowania poniesionych wydatków i nie będą zawierały numeru identyfikującego nabywcę. Jednocześnie, żaden z przepisów nie pozbawia podatnika, wystawienia faktury na rzecz konsumenta, bez jego żądania.

Tym samym, w sytuacji, kiedy dana sprzedaż zostanie przez Państwa udokumentowana fakturą wystawianą bez żądania nabywcy (osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej), bądź na jego żądanie, wówczas mają Państwo obowiązek zaewidencjonowania jej na kasie rejestrującej niezależnie od faktu wystawienia faktury. Do kopii faktury są Państwo zobowiązani „podpiąć” oryginał paragonu fiskalnego. Nabywca (osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej) uzyskuje więc tylko fakturę, zaś paragon (fiskalny) pozostaje u Państwa.

Zatem, mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić że Spółka ma prawo wystawić fakturę na nabywcę-konsumenta bez jego Numeru Identyfikacji Podatkowej (NIP) w postaci papierowej, elektronicznej lub ustrukturyzowanej dla sprzedaży udokumentowanej paragonem, który nie zawiera NIP tego nabywcy, pozostawiając paragon fiskalny w swojej dokumentacji.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania 1 uznaję za prawidłowe.

Następnie Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w sytuacji (opisanej w pytaniu nr 1), w której wystawią Państwo fakturę bez nr NIP, a nabywca towaru po tym fakcie zwróci się do Państwa z prośbą o wystawienie faktury z NIP, mogą Państwo wystawioną fakturę skorygować do „0”, a następnie wystawić na tego nabywcę fakturę ustrukturyzowaną z danymi jego przedsiębiorstwa, w tym jego nr NIP.

Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy, który wejdzie w życie od 1 lutego 2026 r.:

1.  Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

2.  Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:

1)  przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2)  przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;

3)  przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;

4)  na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;

5)  w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s.;

6)  przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1;

3.  W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.

4.  W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4 podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.

Jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Wystawianie faktur korygujących określają poniższe przepisy.

Na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy:

W przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2) (uchylony),

3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,

- podatnik wystawia fakturę korygującą.

W świetle art. 106j ust. 2 ustawy:

Faktura korygująca powinna zawierać:

1) (uchylony);

2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;

2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca - w przypadku faktury korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej;

3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,

b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;

4) (uchylony);

5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;

6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.

W myśl art. 106j ust. 2a ustawy:

Faktura korygująca może zawierać:

1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”;

2) przyczynę korekty.

Art. 106j ust. 4 ustawy:

Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej.

Zgodnie z art. 106k ust. 1 ustawy:

Nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą pomyłki, z wyjątkiem pomyłek w zakresie danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8-15, może wystawić fakturę nazywaną notą korygującą.

Stosownie do art. 106k ust. 2 ustawy wskazuje, że:

Faktura, o której mowa w ust. 1, wymaga akceptacji wystawcy faktury.

Jak stanowi art. 106k ust. 3 ustawy:

Faktura, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać:

1) wyrazy "NOTA KORYGUJĄCA";

2) numer kolejny i datę jej wystawienia;

3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy i numer za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, a także numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej;

4) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura, o której mowa w ust. 1, określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6;

5) wskazanie treści korygowanej informacji oraz treści prawidłowej.

Jak stanowi art. 106k ust. 4 ustawy:

Przepisy ust. 1-3 nie naruszają przepisów dotyczących wystawiania faktur korygujących.

Jak wynika z powyższych regulacji, fakturę korygującą wystawia się w przypadku udzielenia rabatów, obniżek cen, zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, a także zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu (zwrotu całości lub części należności) oraz w sytuacji, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Z powyższych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Wobec tego faktura korygująca wystawiona jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Z przedstawionego opisu sprawy jednoznacznie wynika, że Spółka dokonując sprzedaży, każdorazowo pozyskuje od nabywcy informację, czy posiada on numer identyfikacji podatkowej, prosząc o np. wypełnienie stosownego formularza na stronie internetowej lub wypełnienie i przesłanie pocztą elektroniczną formularza w postaci stosowanego pliku lub przesłanie NIP pocztą elektroniczną. Jeśli nabywca poda swój NIP, Spółka wystawia na niego fakturę ustrukturyzowaną. Jeśli nabywca nie podaje Spółce swojego NIP, ani wydana mu faktura ani przechowywany przez Spółkę paragon fiskalny (o ile został sporządzony) nie będzie zawierał tegoż NIP.

Jak już wcześniej wskazano, art. 106b ust. 5 ustawy reguluje szczegółowo kwestie dokumentowania transakcji, które zostały uprzednio zaewidencjonowane przy zastosowaniu kasy rejestrującej. wymuszając pewną konsekwencję podatnika. To znaczy, jeżeli dokonuje on zakupu jako podatnik, a nie jako konsument, powinien o tym fakcie poinformować sprzedawcę w momencie dokonywania zakupu.

Należy zauważyć, że po dokonaniu zakupu podatnik nie może ponownie dokonywać wyboru, czy dokonuje zakupu na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, czy też występuje w charakterze konsumenta. To znaczy, jeżeli w momencie dokonywania zakupu dany podmiot występuje w charakterze konsumenta i nabywa określony towar, jako konsument, wówczas nie ma możliwości późniejszej zmiany tego charakteru zakupu. Towar lub usługa nabyta na potrzeby osobiste lub prywatne nie może z czasem przekształcić się w zakup służący działalności gospodarczej z punktu widzenia VAT. Nabywca w momencie realizowania zakupów podając nr NIP, dokonuje ich kwalifikacji jako związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. W tym bowiem momencie określa czy dokonuje zakupów działając w charakterze podatnika.

Jak zostało wskazane powyżej, w chwili nabycia towarów i usług przez podatnika, wskazuje on w jakim charakterze dokonuje tego nabycia. Jeśli występuje on jako podatnik VAT, to przedstawia sprzedawcy swój numer identyfikujący go na potrzeby tego podatku w taki sposób, aby sprzedaż towarów lub usług była właściwie udokumentowana - albo fakturą albo paragonem z tym numerem pozwalającym na ewentualne późniejsze prawidłowe wystawienie do tego paragonu faktury zawierającej ten numer.

Jak wynika z regulacji zawartych w art. 106j ust. 1 ustawy, fakturę korygującą wystawia się w przypadku gdy podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie, dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań lub dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty czy też stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury.

Tym samym, po wystawieniu faktury bez numeru NIP nabywcy do paragonu fiskalnego nie zawierającego NIP, nie będą mieli Państwo prawa do wystawienia faktury korygującej do zera, a następnie wystawienia faktury ustrukturyzowanej zawierającej numer NIP, gdyż faktura wystawiona pierwotnie dokumentuje transakcję, która w rzeczywistości miała miejsca. Korekta faktury do zera jest uzasadniona jedynie wówczas, gdy faktura pierwotna nie powinna była zostać w ogóle wystawiona, tj. m.in. w sytuacji gdy nie doszło do transakcji. Natomiast, brak numeru NIP nabywcy na fakturze, który w momencie zakupu towaru bądź usługi takiego numeru nie wskazał, tym samym w chwili zakupu występował jako konsument, nie jest błędem który pozwala na dokonanie korekty tej faktury do zera. Podany przez Państwa powód korekty nie wynika również ze wskazanych przepisów ustawy o VAT.

Zatem, w przedstawionym stanie faktycznym, nie będą mieli Państwo prawa do dokonania korekty faktury bez numeru NIP do „zera”, a następnie na tą samą transakcję wystawienia faktury ustrukturyzowanej z nr NIP (zmiany kontrahenta z konsumenta na osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą).

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 uznaję za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.