Interpretacja 0114-KDIP1-3.4012.901.2025.2.AMA

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług, dotyczące możliwości wystawiania faktury na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy i oraz momentu powstania obowiązku podatkowego, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy:

• uznania za prawidłowy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług art. 8 ust. 2a ustawy opisany procesu refakturowania usług weterynaryjnych (część pytania nr 1),
• uznania za prawidłowe rozpatrzenie momentu powstania obowiązku podatkowego w dacie wykonania usługi przez lekarza weterynarii w świetle art. 19a ust. 1 ustawy (pytanie nr 2).

Uzupełnili go Państwo pismem z 23 stycznia 2026 r. (data wpływu 23 stycznia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polską spółką kapitałową, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatnikiem VAT czynnym. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka prowadzi (…). Obecnie w skład (…) wchodzi (…) zakładów produkcyjnych.

Dodatkowo prowadzi działalność w zakresie (…).

Spółka nie prowadzi działalności w zakresie świadczenia usług weterynaryjnych.

Spółka prowadzi działalność polegającą na współpracy z producentami (…) w ramach umów dotyczących (…). W ramach tej współpracy Spółka zapewnia dostęp do warchlaków.

Definicje używane w niniejszym wniosku:

• Warchlak - młoda świnia, przekazywana rolnikowi na początek tuczu,
• Tucznik - dorosła świnia po zakończeniu procesu tuczu przez rolnika, przygotowana do sprzedaży.

Rolnicy, w sposób planowy, zajmują się produkcją wysokiej jakości tuczników, współpracując ze Spółką oraz innymi firmami. Inne firmy świadczą m.in.: usługi weterynaryjne jako podmioty uprawnione do prowadzenia działalności weterynaryjnej.

Spółka nabywa usługi weterynaryjne od podmiotów posiadających stosowne uprawnienia (zakłady lecznicze dla zwierząt), a następnie przenosi ich koszt na rolników w formie refaktury, doliczając marżę w wysokości 1%. Stawka VAT na refakturze odzwierciedla stawkę VAT z faktury zakupu. Refakturowanie odbywa się w taki sposób, aby możliwa była kompensata zobowiązań i należności pomiędzy Spółką a rolnikiem. Wnioskodawcy nie wiąże i nie będzie wiązać żadna umowa z podmiotami świadczącymi usługi weterynaryjne.

Usługi weterynaryjne obejmują m.in. szczepienia, okresowe przeglądy stanu zdrowia zwierząt, profilaktykę oraz kontrolę dobrostanu zwierząt. Lekarz weterynarii wydaje zalecenia dotyczące tuczu w zakresie zdrowia i dobrostanu zwierząt.

W przypadku rolników ryczałtowych (korzystających ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT), transakcja dokumentowana jest:

• fakturą zakupu wystawioną przez lekarza weterynarii,
• paragonem fiskalnym rejestrowanym na kasie fiskalnej Spółki,
• fakturą VAT sprzedaży wystawioną przez Spółkę na rolnika w ramach refakturowania.

Natomiast w przypadku rolników będących podatnikami VAT czynnymi, dokumentacja obejmuje:

• fakturę zakupu od lekarza weterynarii,
• fakturę sprzedaży (refakturę) wystawioną przez Spółkę na rolnika, zgodnie z zasadami ogólnymi.

Takie rozróżnienie wynika z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na rzecz rolników ryczałtowych przy użyciu kasy fiskalnej oraz z zasad dokumentowania transakcji pomiędzy podatnikami VAT czynnymi.

Powyższe działanie uzasadnione jest tym, aby odciążyć finansowo rolników ryczałtowych, ponieważ Spółka ponosi koszt takich usług, a następnie refakturuje je z takim terminem płatności, aby po odbiorze tuczników możliwa była kompensata wzajemnych kosztów i zobowiązań.

Spółka dokonuje refakturowania usług weterynaryjnych nabytych od podmiotów uprawnionych, przenosząc ich koszt na rolników w sposób zgodny z zasadami ogólnymi ustawy o VAT, bez zmiany charakteru świadczenia.

Spółka pragnie uzyskać potwierdzenie niniejszą interpretacją, czy prawidłowo postępuje w świetle art. 8 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym: „W przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.”

W szczególności Spółka oczekuje potwierdzenia, że:

• refakturowanie usług weterynaryjnych z zachowaniem tej samej klasyfikacji PKWiU jest dopuszczalne, nawet jeśli Spółka nie prowadzi działalności w zakresie usług weterynaryjnych, ponieważ faktycznym wykonawcą jest lekarz weterynarii, a Spółka działa jako pośrednik,
• Spółka prawidłowo rozpoznaje moment powstania obowiązku podatkowego w dacie wykonania usługi przez lekarza weterynarii, zgodnie z zasadami właściwymi dla tej usługi.

Spółka wskazuje, że w ramach niniejszej współpracy działa wyłącznie jako pośrednik w zakresie refakturowania usług weterynaryjnych, które są faktycznie świadczone przez podmioty uprawnione - lekarzy weterynarii. W związku z tym, Spółka nie ponosi odpowiedzialności za jakość, prawidłowość ani skutki wykonania usług weterynaryjnych. Wszelkie roszczenia z tytułu nienależytego wykonania usługi, w tym szkody powstałe w wyniku błędów diagnostycznych, terapeutycznych lub innych zaniedbań, powinny być kierowane bezpośrednio do podmiotu świadczącego usługę weterynaryjną. Spółka zapewnia jedynie organizację procesu i rozliczenie kosztów poprzez refakturowanie.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem zgłaszanych wątpliwości jest możliwość refakturowania przez Spółkę usług weterynaryjnych, opisanych we wniosku, w modelu przedstawionym w stanie faktycznym, tj. z zachowaniem charakteru tych usług, ich klasyfikacji według PKWiU oraz właściwej stawki podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca podkreślił, że pytanie nie dotyczy samodzielnego ustalenia klasyfikacji PKWiU ani określenia właściwej stawki VAT, lecz potwierdzenia prawidłowości zastosowania mechanizmu refakturowania usług weterynaryjnych na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług.

Współpraca Wnioskodawcy z rolnikami, polegająca na zapewnieniu im dostępu do warchlaków, nie jest w żaden sposób uzależniona od nabywania przez Spółkę usług weterynaryjnych ani od ich dalszego odsprzedawania rolnikom.

Spółka nabywa usługi weterynaryjne we własnym imieniu, na rzecz rolników, mając na celu zapewnienie utrzymania najwyższych standardów jakości i bezpieczeństwa w całym łańcuchu produkcji.

Działania te stanowią integralny element strategii Spółki, ukierunkowanej na:

• zastosowanie odpowiednich działań profilaktycznych, mających wpływ na jakość uzyskiwanego surowca,
• zapewnienie odpowiedniego stanu zdrowia i dobrostanu zwierząt,
• spełnienie obowiązujących wymogów prawa weterynaryjnego oraz standardów bioasekuracyjnych,
• ograniczenie ryzyka wystąpienia chorób zakaźnych.

Wnioskodawca dokłada wszelkich starań, aby produkcja odbywała się z poszanowaniem najwyższych norm dobrostanu zwierząt oraz zasad zrównoważonego rozwoju. Spółka konsekwentnie wdraża i stosuje praktyki mające na celu zapewnienie zwierzętom odpowiednich warunków utrzymania, opieki oraz bezpieczeństwa.

Wszelkie usługi weterynaryjne są nabywane przez Spółkę we własnym imieniu, lecz na rzecz konkretnego stada, którego właścicielem jest określony producent rolny. Następnie koszt tych usług, powiększony o marżę w wysokości 1%, jest przenoszony na producenta rolnego poprzez dokonanie refakturowania, zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług.

W każdym przypadku refaktura na rolnika ryczałtowego stanowi fakturę do paragonu, o której mowa w art. 106b ust. 3 ustawy o VAT.

Sprzedaż na rzecz rolników ryczałtowych jest każdorazowo rejestrowana na kasie fiskalnej.

Faktury zakupu wystawiane na rzecz Wnioskodawcy przez lekarzy weterynarii każdorazowo zawierają kwotę podatku VAT. Usługi weterynaryjne nabywane od lekarzy weterynarii oraz następnie refakturowane przez Wnioskodawcę na rzecz odbiorców końcowych są opodatkowane stawką podatku VAT w wysokości 8%. Refakturowane usługi weterynaryjne są zaszeregowane do grupowania PKWiU 75.

Refaktury na rzecz rolników wystawiane są w terminie późniejszym niż moment wykonania usługi weterynaryjnej, tj.:

• po otrzymaniu przez Spółkę faktury zakupowej od lekarza weterynarii dokumentującej wykonanie danej usługi (z zachowaniem obowiązku podatkowego wynikającego z przepisów ustawy o VAT),
• z uwzględnieniem okresów rozliczeniowych uzgodnionych z poszczególnymi rolnikami,
• jednak nie później niż do dnia odbioru tuczników, tak aby możliwe było dokonanie wzajemnej kompensaty należności.

Pytania

1)  Czy istnieje możliwość refakturowania przez Spółkę usług weterynaryjnych, opisanych we wniosku, w modelu przedstawionym w stanie faktycznym, tj. z zachowaniem charakteru tych usług, ich klasyfikacji według PKWiU oraz właściwej stawki podatku od towarów i usług? Przy czym Wnioskodawca podkreśla, że pytanie nie dotyczy samodzielnego ustalenia klasyfikacji PKWiU ani określenia właściwej stawki VAT, lecz potwierdzenia prawidłowości zastosowania mechanizmu refakturowania usług weterynaryjnych na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług.

2)  Czy Spółka prawidłowo rozpoznaje moment powstania obowiązku podatkowego w dacie wykonania usługi przez lekarza weterynarii w świetle art. 19a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie (w zakresie stanowiska do pytania nr 1 ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, proces refakturowania usług weterynaryjnych jest prawidłowy, pod warunkiem, że:

• Spółka nabywa usługę we własnym imieniu i na własny rachunek od podmiotu uprawnionego do jej świadczenia,
• przenosi koszt tej usługi na ostatecznego odbiorcę (rolnika) bez zmiany jej charakteru,
• zachowuje klasyfikację PKWiU właściwą dla pierwotnej usługi.

Refakturowanie nie jest świadczeniem nowej usługi, lecz przeniesieniem kosztów na odbiorcę końcowego.

W związku z tym, w opinii Wnioskodawcy, Spółka działa prawidłowo, dokonując refakturowania usług weterynaryjnych w opisanym modelu.

Przepisy nie określają szczególnych zasad wystawiania refaktur, a zatem wystawiane są one na zasadach ogólnych obowiązujących przy wystawianiu faktur. W praktyce dopuszcza się refakturowanie z marżą. Przemawia za tym elastyczność obrotu gospodarczego. Nic nie powinno bowiem stać na przeszkodzie, aby do refaktury doliczyć swój narzut.

Należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem realizowanych świadczeń.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych.

Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 173 wskazano „Usługi weterynaryjne” (PKWiU 75).

W związku ze świadczeniem usług dla klientów, uznanym za odpłatne świadczenie usług, należy odnieść się do treści art. 8 ust. 2a ustawy, który wprowadza zasadę, że w przypadku gdy podmiot „pośredniczy”, pomiędzy podmiotem faktycznie świadczącym usługę, a jej odbiorcą, przyjmuje się, że podmiot ten działa tak jakby sam wcześniej nabył taką usługę, a następnie ją wyświadczył, co sprawia, że opodatkowaniu podlegają wszystkie etapy w świadczeniu usług, łącznie z tym, w którym nie wykonuje się czynności faktycznych.

W związku z powyższym sprzedaż usług weterynaryjnych sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU pod pozycją 75.00.11.0 w postaci usług weterynaryjnych - niezależnie od tego, że Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług weterynaryjnych, a jedynie refakturuje te usługi - powinna być opodatkowana stawką VAT w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 oraz art. 146aa ust. 1 pkt 2 w związku z poz. 173 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z Wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: „Wyjaśnienia”): Dział 75 usługi weterynaryjne obejmuje:

• opiekę zdrowotną dla zwierząt gospodarskich i domowych,
• usługi świadczone przez asystentów weterynaryjnych i pozostałego pomocniczego personelu weterynaryjnego,
• usługi klinicznopatologiczne oraz pozostałe usługi związane z rozpoznaniem i ustalaniem przyczyn chorób zwierząt,
• usługi pogotowia dla zwierząt.

Dział ten nie obejmuje:

• usług wspomagających chów i hodowlę zwierząt gospodarskich, sklasyfikowanych w 01.62.10.0,
• usług związanych z wydawaniem atestów dla artykułów konsumpcyjnych, oraz usług w zakresie badań i analiz związanych, z jakością żywności (włączając badanie zwierząt rzeźnych przed ubojem i mięsa po uboju), sklasyfikowanych w 71.20.11.0.

W wyjaśnieniach podkreślono, że usługi weterynaryjne są prowadzone przez lekarzy weterynarii w klinikach i innych placówkach weterynaryjnych, w prywatnych gabinetach lekarzy weterynarii, w formie wizyt w gospodarstwach rolnych, domach, schroniskach dla zwierząt lub innych miejscach, a także że ww. grupowanie obejmuje:

• usługi medyczne, włączając chirurgiczne i dentystyczne dla zwierząt domowych, świadczone w szpitalu lub poza nim.

Usługi te mają na celu wyleczenie, odzyskanie i/lub utrzymanie dobrego stanu zdrowia przez zwierzę, usługi klinik weterynaryjnych, usługi laboratoryjne i techniczne, usługi związane z żywieniem zwierząt (włączając diety specjalne) i podobne usługi.

Zgodnie z opisem stanu faktycznego refakturowana usługa weterynaryjna obejmuje szereg czynności, które mają na celu zapewnienie właściwej opieki zdrowotnej stada podczas tuczu. Obejmuje szczepienia, okresowy przegląd ogólnego stanu zdrowia zwierząt oraz profilaktykę. Przeprowadzana jest również kontrola dobrostanu zwierząt. Lekarz opiekujący się stadem wydaje również zalecenia dotyczące prowadzonego przez rolnika tuczu w zakresie zdrowia i dobrostanu zwierząt. Zatem usługa weterynaryjna mieści się w grupowaniu 75.00.11.0.

Spółka jako podmiot nie świadczący bezpośrednio usług weterynaryjnych, ma prawo refakturować te usługi na rzecz rolników. Kluczowe jest, aby usługi te były pierwotnie świadczone przez podmiot uprawniony do prowadzenia działalności weterynaryjnej.

W przypadku rolników ryczałtowych:

• każda sprzedaż refakturowanej usługi weterynaryjnej jest ewidencjonowana na kasie fiskalnej.

Takie faktury dokumentują wyłącznie sprzedaż uprzednio zarejestrowaną na kasie fiskalnej.

W przypadku rolników będących podatnikami VAT czynnymi:

• Wnioskodawca wystawia wyłącznie fakturę VAT sprzedaży na zasadach ogólnych, bez ewidencjonowania transakcji na kasie fiskalnej.

Spółka refakturuje usługę z zachowaniem stawki i klasyfikacji PKWiU wynikającej z faktury zakupu od lekarza weterynarii.

Spółka dokonuje refakturowania przedmiotowej usługi zgodnie z właściwą dla niej klasyfikacją PKWiU 75, stosując stawkę podatku VAT w wysokości 8%, wynikającą z poz. 49 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Ad 2

W kontekście momentu powstania obowiązku podatkowego wskazać należy, że analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług art. 19a ust. 1 formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Refakturowanie, jak wskazuje semantycznie przedrostek „re-”, oznacza powrót, zwrot, czyli przeniesienie kosztu usługi na faktycznego jej odbiorcę. W ustawie o VAT ani w przepisach wykonawczych pojęcie „refakturowania” nie występuje - zostało ono ukształtowane przez praktykę i doktrynę.

W orzecznictwie (m.in. wyrok WSA w Warszawie z 18 listopada 2010 r., III SA/Wa 667/10) przyjęto, że jest to czynność przeniesienia obciążenia z faktury pierwotnej na osobę trzecią, wynikająca z umów gospodarczych.

NSA w wyroku z 12 kwietnia 2022 r., II FSK 1926/19, podkreślił, że „refakturowanie usług oznacza nic innego jak odsprzedaż usług w sytuacji, gdy jeden z podmiotów nabywa daną usługę i następnie ją sprzedaje, przy czym sprzedawca nie jest bezpośrednim usługodawcą”.

Od 1 kwietnia 2011 r. obowiązuje art. 8 ust. 2a, który potwierdza tę praktykę: „W przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.”

Przepisy nie przewidują szczególnych zasad dla momentu powstania obowiązku podatkowego przy refakturowaniu - stosuje się ogólne reguły z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którymi obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi.

W praktyce oznacza to, że przy refakturowaniu usług weterynaryjnych obowiązek podatkowy powstaje w dacie wykonania usługi przez lekarza weterynarii, niezależnie od późniejszego wystawienia refaktury.

W związku z powyższym, Spółka potwierdza, że prawidłowo rozpoznaje moment powstania obowiązku podatkowego w dacie wykonania usługi przez lekarza weterynarii.

Wynika to z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi.

W przypadku refakturowania usług weterynaryjnych, mimo że wystawienie refaktury może nastąpić później, kluczowe jest zachowanie zasady, że moment podatkowy odnosi się do faktycznego wykonania świadczenia przez pierwotnego usługodawcę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że interpretacja w zakresie pytania nr 1, zgodnie z odpowiedzią na wezwanie, odnosi się do możliwości wystawienia faktury na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy, nie odnosi się do prawidłowości zastosowania stawki podatku VAT ponieważ w tym zakresie interpretacja nie może być wydana.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy:

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:

Podstawa opodatkowania obejmuje:

1)  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2)  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Z opisu okoliczności sprawy wynika, że są Państwo polską spółką kapitałową, podatnikiem VAT czynnym. Prowadzą Państwo działalność polegającą na współpracy z producentami (…) w ramach umów dotyczących (…). W ramach tej współpracy zapewniają Państwo dostęp do warchlaków (młodych świń, przekazywanych rolnikowi na początek tuczu). Rolnicy, w sposób planowy, zajmują się produkcją wysokiej jakości tuczników (dorosłych świń, po zakończeniu procesu tuczu przez rolnika, przygotowanych do sprzedaży), współpracując z Państwem oraz innymi firmami.

Dokonują Państwo tzw. „refakturowania usług weterynaryjnych” nabytych od podmiotów uprawnionych, przenosząc ich koszt na rolników. Powyższe działanie uzasadnione jest tym, aby odciążyć finansowo rolników ryczałtowych, ponieważ Państwo ponoszą koszt takich usług, a następnie refakturują je z takim terminem płatności, aby po odbiorze tuczników możliwa była kompensata wzajemnych zobowiązań i należności pomiędzy Państwem a rolnikiem.

Nie prowadzą Państwo działalności w zakresie świadczenia usług weterynaryjnych.

Usługi weterynaryjne obejmują m.in. szczepienia, okresowe przeglądy stanu zdrowia zwierząt, profilaktykę oraz kontrolę dobrostanu zwierząt. Lekarz weterynarii wydaje zalecenia dotyczące tuczu w zakresie zdrowia i dobrostanu zwierząt.

Inne firmy świadczą m.in.: usługi weterynaryjne jako podmioty uprawnione do prowadzenia działalności weterynaryjnej. Nie wiąże Państwa i nie będzie wiązać żadna umowa z podmiotami świadczącymi usługi weterynaryjne.

Nabywają Państwo usługi weterynaryjne od podmiotów posiadających stosowne uprawnienia (zakłady lecznicze dla zwierząt), a następnie przenoszą Państwo ich koszt, powiększony o marżę w wysokości 1%, na rolników w formie refaktury.

Zapewniają Państwo jedynie organizację procesu i rozliczenie kosztów poprzez refakturowanie.

Faktury zakupu wystawiane na Państwa rzecz przez lekarzy weterynarii każdorazowo zawierają kwotę podatku VAT. Usługi weterynaryjne nabywane od lekarzy weterynarii oraz następnie refakturowane przez Państwa na rzecz odbiorców końcowych są opodatkowane stawką podatku VAT w wysokości 8%. Refakturowane usługi weterynaryjne są zaszeregowane do grupowania PKWiU 75. Stawka VAT na refakturze odzwierciedla stawkę VAT z faktury zakupu.

W przypadku rolników ryczałtowych (korzystających ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy), transakcja dokumentowana jest:

• fakturą zakupu wystawioną przez lekarza weterynarii,
• paragonem fiskalnym rejestrowanym na Państwa kasie fiskalnej,
• fakturą VAT sprzedaży wystawioną przez Państwa na rolnika w ramach refakturowania.

W każdym przypadku faktura wystawiana na rzecz rolnika ryczałtowego stanowi fakturę do paragonu, o której mowa w art. 106b ust. 3 ustawy. Sprzedaż na rzecz rolników ryczałtowych jest każdorazowo rejestrowana na kasie fiskalnej.

Natomiast w przypadku rolników będących podatnikami VAT czynnymi, dokumentacja obejmuje:

• fakturę zakupu od lekarza weterynarii,
• fakturę sprzedaży (refakturę) wystawioną przez Państwa na rolnika, zgodnie z zasadami ogólnymi.

Państwa wątpliwości (sprecyzowane w uzupełnieniu do wniosku) dotyczą kwestii, czy opisany proces fakturowania usług weterynaryjnych, polegający na przeniesieniu kosztów usług nabytych od podmiotu uprawnionego na rolnika jest prawidłowy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług art. 8 ust. 2a ustawy.

Opowiadając na Państwa wątpliwości należy wskazać, że przepis art. 8 ust. 2a ustawy jest odpowiednikiem art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), który stanowi, że:

W przypadku, kiedy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabywa ją we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej. Jest on traktowany najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie jest świadczeniem usługi w tym samym zakresie.

Dotyczy to sytuacji, w której podatnik kupuje usługę, a następnie odsprzedaje ją w takiej samej formie swojemu kontrahentowi. Przeniesienie kosztów nabycia usługi, dotyczy wyłącznie usługi, jaką nabywca nabył w celu odsprzedaży w postaci takiego samego świadczenia. Tym samym dokonując odsprzedaży usług mamy do czynienia z dwoma transakcjami, gdzie ten sam podmiot najpierw występuje w roli nabywcy usługi, a następnie jako zbywca tej samej usługi. Konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego tą usługę, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

Przyjęta praktyka i orzecznictwo dopuszczają sytuacje wystawiania faktury na odsprzedaż usługi wtedy, gdy:

• przedmiotem odsprzedaży są usługi, z których nie korzysta podmiot, na który wystawiona jest pierwotna faktura,
• odsprzedaży dokonuje się po cenie zakupu,
• podmiot, który dokonuje odsprzedania usługi, wystawia na rzecz nabywcy fakturę.

W opisanych okolicznościach sprawy mamy do czynienia z sytuacją, gdy Spółka działając we własnym imieniu, ale na rzecz rolnika (osoby trzeciej) zakupuje najpierw usługi weterynaryjne, które następnie (sama z nich nie korzystając) w nieprzetworzonym stanie odsprzedaje rolnikowi. Oznacza to, że Państwo (jako podmiot pośredniczący) przenoszą poniesiony koszt usługi weterynaryjnej (dokonanej przez podmiot do tego uprawniony) na podmiot, który z danych usług faktycznie korzysta.

W tej sprawie wystąpi tzw. fikcja prawna przewidziana w art. 8 ust. 2a ustawy, w świetle której wystąpią Państwo w roli odsprzedającego usługi weterynaryjne nabyte we własnym imieniu, lecz na rzecz rolników, z którymi Państwo współpracują. Nie są Państwo bowiem podmiotem uprawnionym do wykonywania usług weterynaryjnych. Zatem, na gruncie ustawy od towarów i usług, będą Państwo traktowani najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. W konsekwencji mają Państwo prawo do wystawienia tzw. „refaktury”, z zachowaniem elementów wykazanych na fakturze pierwotnej, na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 wniosku uznaję za prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii, czy prawidłowo rozpoznają Państwo moment powstania obowiązku podatkowego w dacie wykonania usługi przez lekarza weterynarii w świetle art. 19a ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Analiza przywołanych wyżej przepisów wskazuje, że przepis art. 19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Podkreślić należy, że ustawa, jak również akty wykonawcze do niej, nie przewidują szczególnego momentu powstania obowiązku podatkowego dla usługi będącej przedmiotem wniosku.

Moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania.

W sytuacji opisanej we wniosku, kiedy dochodzi do odsprzedaży usług weterynaryjnych (fikcji prawnej wynikającej z art. 8 ust. 2a ustawy) obowiązek podatkowy wynika z ogólnej zasady, tj. w momencie wykonania usługi, którym w opisanym przypadku będzie faktyczny moment wyświadczenia usług weterynaryjnych przez podmioty uprawnione do ich wykonania, tj. lekarzy weterynarii.

Tym samym, obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy, na zasadach ogólnych, tj. z chwilą wykonania usługi, czyli każdorazowo w dniu wystawienia na Państwa rzecz faktur pierwotnych dokumentujących wykonanie tych usług weterynaryjnych przez uprawnione podmioty.

Mając zatem na uwadze rozpoznanie przez Państwa momentu powstania obowiązku podatkowego w dacie wykonania usługi przez lekarza weterynarii w świetle art. 19a ust. 1 ustawy, faktycznego wykonania świadczenia przez pierwotnego usługodawcę, należy je uznać za prawidłowe.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 wniosku uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Jak wskazano na wstępie uzasadnienia interpretacja ta nie odnosi się do prawidłowości zastosowanej stawki podatku ponieważ ta kwestia nie może być przedmiotem analizy w procesie wydawania interpretacji prawa podatkowego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.