Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce od 2020 roku, świadcząc usługi kosmetyczne stacjonarnie w gabinecie na terenie Polski, z rocznym obrotem znacznie poniżej 200 000 zł. Od 25 kwietnia 2025 roku podatnik ma stałe miejsce zamieszkania i meldunek w Norwegii, gdzie pracuje na umowę o pracę, ale nadal zarządza…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego. Uzupełnił go Pan dwoma pismami z 5 grudnia 2025 r. (wpływ 5 oraz 6 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG jako A. pod adresem: (…), o numerach identyfikacyjnych: (…), której głównym przedmiotem jest świadczenie usług kosmetycznych na rzecz klientów indywidualnych w Polsce PKD 96.22.Z.
Działalność obejmuje stacjonarną obsługę klientów w gabinecie kosmetycznym oraz zatrudnienie pracownika wykonującego te usługi tylko i wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Od 25 kwietnia 2025 r. zamieszkuje Pan na stałe w Norwegii, gdzie posiada Pan stały numer personalny (…) oraz status rezydenta podatkowego, a także posiada Pan miejsce zamieszkania w Norwegii (adres: (…)). Pomimo tego, działalność gospodarcza prowadzona w Polsce nie została przeniesiona do Norwegii - wszystkie czynności operacyjne i świadczenie usług odbywają się na terytorium Polski, tj.:
Księgowość prowadzi polskie biuro rachunkowe B. z siedzibą w (…).
Doprecyzowanie i uzupełnienie stanu faktycznego
Działalność prowadzi Pan od 8 czerwca 2020 r. nieprzerwanie do dziś w takiej samej formie – tylko stacjonarne usługi kosmetyczne z zakresu PKD 96.02.Z, obecnie po zmianach 96.22.Z.
Nigdy wcześniej przed obecnie prowadzoną w Polsce działalnością nie prowadził Pan innej działalności na własny rachunek. Tak jak określił Pan we wniosku, równolegle pracuje Pan w Norwegii na umowę o pracę na czas nieokreślony w systemie 2 tygodnie praca / 2 tygodnie wolne, a w Polsce prowadzi Pan salon kosmetyczny z usługami stacjonarnymi, którymi zarządza Pan osobiście zdalnie podczas pobytu w Norwegii. Jedyna zmiana, która nastąpiła to stały meldunek i zamieszkanie w Norwegii, stały norweski numer podatkowy i zmiana rezydencji podatkowej z polskiej na norweską.
Nie utracił Pan nigdy prawa do zwolnienia z VAT jak i nie zrezygnował Pan z takiego prawa. Wniosek związany jest tylko z tym, że od kwietnia 2025 r. zmienił Pan stały meldunek i miejsce zamieszkania na Norwegię i na podstawie wysłanych argumentów prosi Pan o jednoznaczną interpretację Pana przypadku potwierdzającą, że w dalszym ciągu może być Pan zwolniony z podatku VAT, gdyż Pana zdaniem spełnia Pan wszystkie warunki aby kontynuować zwolnienie.
Nie wykonuje i nie ma Pan w planach wykonywać czynności określonych w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).
Wartość sprzedaży świadczonych przez Pana usług:
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym - będąc rezydentem podatkowym Norwegii, lecz prowadzący działalność gospodarczą w Polsce w zakresie usług kosmetycznych (obrót znacznie poniżej 200 000 zł) - ma Pan prawo korzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
Pana stanowisko w sprawie
Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku VAT sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła 200 000 zł.
Wartość sprzedaży usług w prowadzonej działalności w od początku jej istnienia nie przekracza 200 000 zł (około 70 – 80 tysięcy rocznie). Działalność ma przychody tylko i wyłącznie ze świadczonych usług kosmetycznych wykonywanych stacjonarnie w lokalu, a poza usługami świadczonymi w lokalu, nie jest prowadzona sprzedaż produktów, tj. kosmetyków, produktów kosmetycznych itd., zarówno w lokalu jak i poza nim, włączając w to sprzedaż stacjonarną jak i internetową, dlatego też dotychczas korzystał Pan ze zwolnienia podmiotowego z VAT - zwolnienia z podatku od towarów i usług (VAT) na mocy art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.).
Nie świadczy Pan usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT (np. doradczych, prawniczych, jubilerskich), więc nie podlega Pan wyłączeniu z tego zwolnienia.
Z punktu widzenia miejsca prowadzenia działalności — mimo Pana miejsca zamieszkania w Norwegii — działalność prowadzona jest faktycznie na terytorium Polski, ponieważ:
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 9 maja 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.161.2024.2.KP), o miejscu prowadzenia działalności gospodarczej decyduje faktyczne centrum zarządzania i wykonywania czynności, a nie miejsce zamieszkania właściciela.
W Pana sytuacji miejsce faktyczne prowadzenia działalności oraz miejsce świadczenia usług znajdują się w Polsce, a działalność ma „centrum gospodarcze” w Polsce i w Polsce jest realna działalność operacyjna.
W konsekwencji, Pana zdaniem, działalność spełnia warunki zwolnienia z VAT określone w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Po złożeniu 7 listopada 2025 r. oświadczenia do (…) Urzędu Skarbowego o korzystaniu ze zwolnienia z VAT w Pana obecnej sytuacji w ramach konsultacji, po zapoznaniu się z Pana indywidualną sytuacją 20 listopada 2025 r. otrzymał Pan potwierdzenie od głównego eksperta skarbowego w US w (…), że na podstawie uchylenia art. 113 ust. 13 pkt 3 ustawy o VAT, w Pana indywidualnej sytuacji może Pan skorzystać ze zwolnienia z podatku VAT od towarów i usług. Dlatego wnioskuje Pan o wydanie indywidualnej interpretacji do Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.
Jeśli jest taka potrzeba może Pan dostarczyć dokumenty potwierdzające stan faktyczny, tj. rozliczenia, umowy, faktury, rachunki itd.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami art. 113 ust. 1-5 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony)
Do końca 2024 r. z art. 113 ust. 13 pkt 3 ustawy wynikało, że tzw. zwolnienia podmiotowego nie stosowało się do podatników nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski. Przepis ten został uchylony, jednocześnie o tym, że ww. zwolnienie od podatku VAT może być stosowane wyłącznie przez podmioty mające siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju zostało przez ustawodawcę doprecyzowane w art. 113 ust. 1 ustawy.
Pana wątpliwości dotyczą możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego, w sytuacji gdy ma Pan meldunek i zamieszkanie w Norwegii, lecz prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług kosmetycznych w Polsce.
Należy zauważyć na podstawie ww. przepisów, że ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT może korzystać sprzedaż dokonywana przez podatnika:
Niespełnienie któregokolwiek z ww. warunków nie pozwala na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego dla sprzedaży świadczonych przez Pana usług kosmetycznych.
Zarówno przepisy o podatku od towarów i usług, jak i inne przepisy prawa podatkowego, nie posługują się pojęciem „siedziba” w odniesieniu do osób fizycznych a jedynie w odniesieniu do osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej.
Zgodnie z powyższym, w przypadku osób fizycznych można mówić wyłącznie o miejscu zamieszkania, natomiast pojęcie siedziby związane jest wyłącznie z jednostkami, którym przysługuje osobowość prawna. Dlatego też w przypadku osoby fizycznej miejsce siedziby jest zrównane z miejscem zamieszkania. Należy stwierdzić, że adres zamieszkania dla podatnika będącego osobą fizyczną jest tym, czym adres siedziby dla podatnika będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niemającej osobowości prawnej, czyli informacją identyfikującą go jako podatnika. Przykładem potwierdzenia powyższego może być druk VAT-R składany przez podmioty deklarujące m.in. rezygnację ze zwolnienia z podatku VAT, w których osoby fizyczne wskazują adres zamieszkania, natomiast osoby prawne lub jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – adres siedziby.
Zatem zgodnie z przepisami prawa podatnik będący osobą fizyczną, który nie posiada miejsca zamieszkania na terytorium Polski, nie posiada tym samym siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju. W konsekwencji podatnik, który posiada swoje miejsce zamieszkania za granicą, a prowadzi czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce, będzie musiał od każdego obrotu odprowadzić podatek VAT.
Z treści złożonego wniosku wynika, że od 2020 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług kosmetycznych na rzecz klientów w Polsce. Usługi wykonuje zatrudniony przez Pana pracownik. Nigdy nie utracił ani nie zrezygnował Pan ze zwolnienia od podatku VAT. Nie wykonuje i nie zamierza Pan wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy. Wartość świadczonych przez Pana usług w 2024 r. oraz w obecnym roku podatkowym (2025) nie przekroczyła i nie przekroczy kwoty 200 000 zł. Wskazał Pan również, że od 25 kwietnia 2025 r. ma Pan stały meldunek i zamieszkanie w Norwegii, gdzie pracuje Pan w systemie 2 tygodnie praca / 2 tygodnie wolne. Posiada Pan norweski numer podatkowy.
Z uwagi na przedstawiony opis stanu faktycznego i obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że nie może Pan korzystać ze zwolnienia od podatku VAT dla sprzedaży świadczonych przez Pana usług kosmetycznych na terytorium Polski na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Nie posiada Pan „siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju”, czyli w Pana przypadku jako osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą ma Pan stały meldunek i adres zamieszkania w Norwegii. Nie ma przy tym znaczenia, czy decyzje dotyczące salonu kosmetycznego podejmuje Pan zdalnie podczas pobytu w Norwegii, czy też osobiście podczas pobytu w Polsce. Nie można również zgodzić się z Panem, że w takim przypadku Pana działalność ma „centrum gospodarcze” w Polsce.
Powyższe potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 kwietnia 2016 r., sygn. II SA/Wa 1376/15, w którym stwierdza, że:
„(…) w przypadku, gdy działalność osoby fizycznej prowadzona jest w innym miejscu, niż miejsce jej zamieszkania, za siedzibę działalności gospodarczej należy uznawać miejsce zamieszkania tej osoby, gdyż to w tym miejscu podejmowane są najważniejsze decyzje osoby fizycznej w zakresie bieżącego kierowania tą działalnością. Podnoszona w uzupełnieniu wniosku okoliczność kilkukrotnych - w skali roku - przyjazdów do Polski w celach związanych z najmem, niczego w tym zakresie nie zmienia. Skarżąca na terenie Polski przebywa sporadycznie, trudno zatem uznać miejsce to za centrum administrowania bieżącą działalnością.”
W konsekwencji, nie może Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego, w sytuacji gdy ma Pan meldunek i zamieszkanie w Norwegii, a działalność gospodarczą w zakresie usług kosmetycznych prowadzi Pan w Polsce.
W związku z tym, Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
Jednocześnie należy wskazać, że 1 stycznia 2025 r. do polskiego porządku prawnego wprowadzono tzw. zwolnienie podmiotowe VAT dla małych przedsiębiorstw, mających siedzibę działalności gospodarczej w państwach członkowskich, innych niż to, w których VAT jest należny tj. art. 113a ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:
1) całkowita roczna wartość dostaw towarów i świadczenia usług dokonanych przez podatnika w roku podatkowym, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium Unii Europejskiej, z wyłączeniem podatku od wartości dodanej, w tym wartość sprzedaży na terytorium kraju, z wyłączeniem podatku, zwana dalej „rocznym obrotem na terytorium Unii Europejskiej”, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 100 000 euro;
2) wartość sprzedaży u tego podatnika, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty określonej w art. 113 ust. 1, przy czym przepisy art. 113 ust. 2 i 9 stosuje się odpowiednio;
3) podatnik nie dokonuje na terytorium kraju dostaw towarów ani świadczenia usług, o których mowa w art. 113 ust. 13.
Tym samym, po spełnieniu wszystkich warunków wymienionych w art. 113a ust. 1 ustawy, podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT dla dokonywanej sprzedaży.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
Ponadto powołana przez Pana interpretacja znak 0114-KDIP1-3.4012.161.2024.2.KP nie dotyczy stanu faktycznego takiego jak opisany przez Pana. Interpretacja ta dotyczy braku obowiązku wliczania do limitu zwolnienia podmiotowego świadczonych przez Wnioskodawczynię usług najmu prywatnego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo