Podatniczka założyła jednoosobową działalność gospodarczą w lutym 2025 r. z zamiarem prowadzenia usług kosmetycznych. W tym celu nabyła lokal, poniosła koszty jego adaptacji, marketingu, zakupiła specjalistyczne urządzenia i uczestniczyła w szkoleniach. Poinformowano ją jednak, że nie może uzyskać polisy OC na planowane zabiegi, co uniemożliwiło prowadzenie działalności kosmetycznej. W związku…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni 25 lutego 2025 r. założyła JDG, a rozpoczęcie aktywności zostało zgłoszone od 3 marca 2025 r.
Wnioskodawczyni jako główne PKD wskazała 96.22.Z Działalność w zakresie pielęgnacji urody i pozostała działalność kosmetyczna, ponieważ taki był jej cel.
Obejmował on m.in.:
Następnie 7 marca 2025 r. Wnioskodawczyni nabyła w ramach prowadzonej JDG lokal użytkowy niemieszkalny za kwotę (…) netto ((…) VAT).
Lokal stanowi składnik majątku objętego ustawową wspólnością małżeńską jej oraz jej męża, natomiast przeznaczony został w całości do wykorzystywania w jej JDG.
Dodatkowo Wnioskodawczyni poniosła w tym zakresie koszty pośrednictwa w wysokości (…) netto ((…) VAT) oraz koszty notarialne (…) ((…) VAT).
Następnie 29 marca 2025 r. podpisała umowę na zakup urządzeń wymienionych powyżej na kwotę (…) netto (VAT 8%) oraz rozpoczęła szkolenia teoretyczno-instruktażowe z zakresu zabiegów estetycznych.
Na dalszym etapie Wnioskodawczyni dowiedziała się, że ubezpieczyciel nie obejmie jej polisą OC jako osoby wykonującej zabiegi na zamówionych urządzeniach. Wówczas stało się dla niej jasne, że nie może wykonywać JDG, którą zaplanowała w związku z tym podjęła próby znalezienia specjalistów do współpracy, jednak żadna współpraca nie doszła do skutku.
Ostatecznie Wnioskodawczyni odstąpiła od umowy zakupu laserów i podpisała 26 czerwca 2025 r. porozumienie rozwiązujące zamówienie, co wiązało się z naliczeniem kary umownej w kwocie (…) zł którą wpłaciła 27 czerwca 2025 r.
Konsekwencje finansowe związane z odstąpieniem od umowy oraz brak możliwości prowadzenia planowanej działalności wpłynęły negatywnie na jej sytuację finansową.
Wnioskodawczyni do obecnego momentu poniosła znaczne wydatki na zakup i remont lokalu, opłatę z tytułu odstąpienia od umowy na zakup urządzeń oraz koszty szkoleń.
W okresie, gdy działalność była aktywna, nie zrealizowała żadnej transakcji sprzedażowej ani nie osiągnęła przychodów z działalności poza cashback, który przyznał bank w wysokości (…),- 18 czerwca 2025 r.).
Ze względu na rosnące koszty związane z utrzymaniem lokalu prąd - opłata zmienna, czynsz wspólnota obecnie (…) zł i ZUS (…) zł, księgowość (…) zł ((…) VAT) oraz brak możliwości prowadzenia przez Wnioskodawczynię zaplanowanej działalności kosmetycznej zdecydowała się zmienić przedmiot działalności - i 12 września 2025 r. usunęła PKD dotyczące usług kosmetycznych, a jako główne wskazała 68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, ponieważ Wnioskodawczyni miała już świadomość, że uruchomienie działalności kosmetycznej nie będzie możliwe.
Dodatkowo z uwagi na dalsze obciążenia finansowe zawiesiła działalność gospodarczą 30 września 2025 r., natomiast wniosek o zawieszenie został złożony 17 października 2025 r.
Obecnie Wnioskodawczyni zamierza wynajmować lokal jako czynny podatnik VAT, bez kontynuowania prowadzonej JDG. Na ten moment najemca jeszcze się nie znalazł.
W wielkim skrócie Wnioskodawczyni kupiła lokal z podatkiem od towarów i usług na działalność gospodarczą związaną z kosmetyką, która okazała się niemożliwa do prowadzenia. W związku z tym postanowiła wynająć innemu podmiotowi gospodarczemu ten lokal do jego działalności gospodarczej. Do czasu znalezienia najemcy zawiesiła działalność gospodarczą tak by zmniejszyć koszty jej prowadzenia. Po znalezieniu najemcy podpisze z nim umowę najmu lokalu z podatkiem od towarów i usług i wyrejestruje działalność gospodarczą. Dalej będzie prowadziła normalnie opodatkowany najem lokalu oraz płaciła podatek od towarów i usług będąc wciąż zarejestrowana dla potrzeb tego podatku.
Celem zmniejszenia wydatków na nieudaną działalność gospodarczą zaplanowała wystąpić o zwrot VAT na zakupiony lokal oraz inne poniesione i wymienione w niniejszym piśmie wydatki. Nie wystąpiła jeszcze o zwrot VAT, ponieważ nie miała pewności, czy będzie on przysługiwał, ponieważ w międzyczasie zawiesiła działalność gospodarczą i zmieniła profil działalności na wynajem lokalu bez prowadzenia JDG.
Zawieszenie działalności gospodarczej nie będzie dłuższa niż 6 miesięcy tak aby nie zostać wykreślonym z rejestru VAT.
Pytanie
Czy w zaistniałej sytuacji Wnioskodawczyni kupując lokal oraz ponosząc wydatki na działalność związaną z kosmetyką, która nie była prowadzona, następnie zawieszając działalność i po znalezieniu podmiotu który wynajmie od niej lokal z podatkiem od towarów i usług może w chwili obecnej otrzymać zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni może Ona na chwilę obecną otrzymać zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, ponieważ zawieszenie działalności oraz zmiana profilu, a nawet wyrejestrowanie działalności gospodarczej nie uniemożliwia jej otrzymanie takiego zwrotu, ponieważ przez cały czas prowadziła działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
Prawo do otrzymania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług (VAT) przysługuje, gdy w danym okresie rozliczeniowym kwota VAT naliczonego (np. z faktur zakupowych) przewyższa kwotę VAT należnego (np. z faktur sprzedażowych).
Muszą zostać spełnione pewne warunki. Jeśli w deklaracji za dany okres podatkowy podatnik wykazuje, że VAT naliczony jest większy niż VAT należny, to może albo przenieść tę nadwyżkę na następny okres, albo żądać zwrotu. W wykazie (np. w pliku JPK_V7) należy zaznaczyć, że podatnik wnosi o zwrot lub część nadwyżki przeniesie. Deklaracja musi być złożona za dany okres rozliczeniowy. Zakupy muszą być związane z działalnością opodatkowaną (m.in. prawo do odliczenia wynikające z faktur, dokumentów celnych etc.). W razie ubiegania się o przyspieszony zwrot istnieją dodatkowe warunki (np. płatność faktur przelewem, maksymalna wartość pozostałych faktur) - wówczas podatnik może dostać zwrot szybciej niż zwykle
Po drugie zmiana przedmiotu działalności nie powoduje braku zwrotu. Podstawowym warunkiem prawa do odliczenia podatku naliczonego (a co za tym idzie — prawa do zwrotu VAT) jest to, że zakupy (towary/usługi) były wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Jeżeli zmiana przedmiotu działalności skutkuje tym, że dana czynność nie jest już opodatkowana VAT lub działalność staje się zwolniona - wówczas prawo do odliczenia może być ograniczone. Jeżeli podatnik nadal prowadzi działalność opodatkowaną VAT i zakupy są wykorzystywane w tej działalności będzie miał prawo do odliczenia i zwrotu. W odniesieniu do samego zwrotu nadwyżki VAT, przepisy określające prawo do zwrotu nie przewidują jako warunku „ten sam przedmiot działalności”, ale warunkiem jest bycie czynnym podatnikiem VAT i spełnienie warunków dotyczących nadwyżki. Jeśli więc zmieniono przedmiot działalności na taki, który w dalszym ciągu obejmuje czynności opodatkowane VAT lub działalność opodatkowaną, to prawo do zwrotu nadwyżki VAT może nadal przysługiwać. Tak było w opisywanym przypadku moja mocodawczyni zmieniła działalność kosmetyczną na wynajem opodatkowany podatkiem od towarów i usług. Przez cały czas prowadziła działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług i nigdy nie wykorzystała dokonanych zakupów do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. W związku z tym pomimo zmiany przedmiotu działalności zachowała prawo do odliczenia oraz do zwrotu.
Fakt zawieszenia działalności gospodarczej nie wpływa na prawo do odliczenia lub do zwrotu podatku od towarów i usług, ponieważ przepisy nie wymagają aktywnego prowadzenia działalności gospodarczej przez cały czas. Ponadto zawieszenie nie będzie trwać dłużej niż 6 miesięcy.
Wreszcie wyrejestrowanie działalności gospodarczej nie umożliwia prawa do odliczenia podatku od towarów i usług, ponieważ prawo do odliczenia i zwrotu nie jest związane z zarejestrowaną działalnością gospodarczą. Prawo do odliczenia i zwrotu związane jest z wykorzystywaniem zakupów do działalności opodatkowanej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
W myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
Zgodnie z art. 86 ust. 19 ustawy:
Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.
W świetle przywołanych przepisów stwierdzić należy, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczeniu podlega zatem podatek naliczony, który będzie związany z transakcjami opodatkowanymi, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Prawo do odliczenia przysługuje także w przypadku, gdy w danym okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych, jednak w związku z brakiem podatku należnego, który obniża się o podatek naliczony, podatnik ma prawo do przeniesienia tego podatku na następny okres rozliczeniowy.
Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że:
W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Według art. 87 ust. 5a ustawy:
W przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na sporządzony na piśmie wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a-2c oraz ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.
Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1) "podatnika VAT czynnego",
2) "podatnika VAT zwolnionego" - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a) ust. 3 i 3c,
b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
- i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Stosownie do art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy:
Wykreśleniu z urzędu z rejestru jako podatnik VAT podlega także podatnik, który zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na okres co najmniej 6 kolejnych miesięcy.
W myśl art. 96 ust. 9g ustawy:
Podatnik, o którym mowa w ust. 9a pkt 1, zostaje zarejestrowany bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT z dniem wznowienia wykonywania działalności gospodarczej, ze statusem takim, jaki posiadał przed dniem zawieszenia tej działalności.
W myśl, art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
Stosownie do art. 99 ust. 7a ustawy:
W przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej podatnicy nie mają obowiązku składania deklaracji, o których mowa w ust. 1 i 2, za okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy.
W świetle art. 99 ust. 7b ustawy:
Zwolnienie z obowiązku składania deklaracji podatkowych, o którym mowa w ust. 7a, nie dotyczy:
1) (uchylony)
2) podatników dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3) podatników dokonujących importu usług lub nabywających towary - w zakresie których są podatnikiem;
4) okresów rozliczeniowych, w których zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej nie dotyczyło pełnego okresu rozliczeniowego;
5) okresów rozliczeniowych, za które podatnik jest obowiązany do rozliczenia podatku z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu oraz za które jest obowiązany dokonać korekty podatku naliczonego.
Odnosząc się do Pani wątpliwości należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia zawieszenia działalności gospodarczej. Kwestia ta uregulowana została m.in. w przepisach ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1480 ze zm.).
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:
Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na zasadach określonych w niniejszej ustawie, z uwzględnieniem przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych.
W myśl art. 23 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:
Przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na czas nieokreślony albo określony, nie krótszy jednak niż 30 dni.
Zgodnie z treścią przepisu art. 23 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców:
Przedsiębiorca wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy.
Stosownie do treści przepisu art. 25 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:
W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Natomiast zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców:
W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:
1) może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej umów;
2) może przyjmować należności i jest obowiązany regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
3) może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
6) może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą;
8) może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170).
Przepis art. 24 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców stanowi, że:
Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następują na wniosek przedsiębiorcy, chyba że przepis odrębny stanowi inaczej.
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że zawieszenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika. Podatnik, który zawiesza prowadzenie działalności gospodarczej na pewien czas, nadal pozostaje podatnikiem podatku od towarów i usług, z tym że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi aktywnej działalności. Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej nie oznacza zatem ustania bytu przedsiębiorcy, a jedynie przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej.
Zatem, przedsiębiorca w okresie zawieszenia działalności gospodarczej ma m.in. prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.
Wskazać w tym miejscu należy, iż Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w orzeczeniu w sprawie C-98/98 wyjaśnił, że ogólne koszty działalności podatnika spełniają co do zasady wymagany przez przepisy związek z całokształtem (opodatkowanej lub nieopodatkowanej) działalności podatnika. Podatek od towarów i usług naliczony z tytułu takich kosztów podlegać zatem będzie odliczeniu na zasadach ogólnych, odpowiednich dla działalności prowadzonej przez podatnika.
Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej prawo do odliczenia podatku zostaje przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub większą liczbą transakcji objętych podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, ale tylko wówczas gdy koszty nabytych usług należą do jego kosztów ogólnych i jako takie stanowią elementy cenotwórcze dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te zachowują bowiem bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarczą podatnika.
W takich przypadkach podatek naliczony z tytułu wydatków podlegać będzie odliczeniu na zasadach ogólnych, odpowiednich dla działalności prowadzonej przez podatnika.
Zawieszając działalność gospodarczą podatnik, co do zasady, nie wykonuje czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a co za tym idzie, nie ma obowiązku składania deklaracji i rozliczenia podatku VAT za zawieszone okresy rozliczeniowe. Zachowuje przy tym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych zakupów, które są niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów (utrzymania działalności).
Nie ulega wątpliwości, że prawo do odliczenia przysługuje w przypadku tych wydatków, których przedsiębiorca dokonuje stale (np. opłaty za telefon, czynsz za najem lokalu) na podstawie umowy podpisanej przed zawieszeniem i kontynuowanej po ponownym rozpoczęciu działalności. Należy ponadto przyjąć, że w przypadku „nowych” zakupów (które nie wynikają z kontynuacji wcześniejszych zobowiązań) prawo do odliczania podatku naliczonego będzie ewentualnie przysługiwało w odniesieniu do tych towarów i usług, których nabycie w okresie zawieszenia bezpośrednio wiąże się z zabezpieczeniem potrzeb przedsiębiorstwa, tak aby mogło kontynuować działalność gospodarczą po jej odwieszeniu.
Zakwalifikowanie poniesionych wydatków w czasie zawieszenia działalności w dużej mierze zależy od rodzaju działalności. Tym samym przyznanie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w okresie zawieszenia wymaga każdorazowo dokonania wnikliwej analizy całokształtu okoliczności towarzyszących nabyciu towarów i usług oraz oceny czy jest ono niezbędne dla działalności gospodarczej podatnika po jej odwieszeniu.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy uwzględnić należy, że wskazane przez Panią wydatki związane z działalnością dotyczącą usług kosmetycznych można podzielić na następujące kategorie, tj.:
1. koszty nabywane przed zawieszeniem działalności gospodarczej i kontynuowane w formie „nowych” usług a nie ich przedłużenia, takie jak: zakup lokalu oraz koszty związane z utrzymaniem lokalu: prąd, czynsz i ZUS, księgowość,
2. koszty nabywane przed zawieszeniem działalności gospodarczej jednak nie będą służyły do kontynuowania świadczonych usług tj. usługa marketingowa (logo), zakup specjalistycznych urządzeń (laser do depilacji, urządzenie do endermologii oraz fala uderzeniowa), a także udział w niezbędnych szkoleniach.
Koszty wymienione w punkcie 1 dotyczą nabywanych usług, które pozostają w związku z działalnością opodatkowaną prowadzoną przez Panią przed zawieszeniem działalności gospodarczej. Koszty z kategorii 1 stanowią konsekwencję i kontynuację podjętych przez Panią działań związanych z czynnościami opodatkowanymi. Pomimo tego, że w przedmiotowym lokalu nie będzie Pani prowadziła usług kosmetycznych to będzie Pani ten lokal wynajmowała w ramach czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym można uznać, że koszty związane z nabyciem lokalu przed zawieszeniem działalności gospodarczej i kontynuowane w formie „nowych” usług i a nie ich przedłużenia będą miały związek z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą, polegającej na najmie lokalu.
Natomiast odnosząc się do kosztów wskazanych w punkcie 2 wskazać należy, że jak wynika z opisu sprawy zmieniła Pani rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej zatem te wydatki nie będą stanowiły kontynuacji usług nabywanych przez Panią przed zawieszeniem działalności gospodarczej. Nie stanowią więc one kontynuacji kosztów ponoszonych w trakcie realizacji czynności opodatkowanych. Wydatki te, ze względu na charakter i moment ich poniesienia nie mogą ponadto zostać uznane za mające bezpośredni związek z zaspokojeniem potrzeb przedsiębiorstwa w okresie zawieszenia. Z opisu sprawy wynika, że nie będzie Pani kontynuowała działalności gospodarczej w zakresie usług kosmetycznych.
Ponadto w tym miejscu warto zwrócić uwagę na orzeczenie TSUE wydane na kanwie przepisu art. 20(1)(b) VI Dyrektywy, a mianowicie w sprawie C-37/95 Państwo Belgijskie a Ghent Coal Terminal NV oraz C-110/94 między Intercommunale voor Zeewaterontziliting (INZO) a Państwem Belgijskim.
W obu przypadkach chodziło o sytuacje, w których podatnik zaniechał inwestycji z przyczyn „pozostających poza jego kontrolą”, na skutek decyzji innego organu nakazującego zmianę miejsca prowadzenia działalności i zamiany działki, na której rozpoczęto inwestycję (C-37/95) i sytuacji, w której „decyzja o zaniechaniu inwestycji wynikała z przeprowadzonego studium jej opłacalności, które nie potwierdziło możliwości generowania zysku z danej działalności” (C-110/94).
Zatem podatnik jest uprawniony do odliczenia VAT naliczonego z tytułu towarów i usług nabytych w związku z pracami inwestycyjnymi wykonywanymi z przeznaczeniem ich na planowaną działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu, a nabyte prawo do odliczenia pozostaje w mocy, jeśli w wyniku niezależnych od niego okoliczności podatnik nigdy nie wykorzystał nabytych towarów lub usług do transakcji podlegających opodatkowaniu. Zawsze jednak należy brać pod uwagę okoliczności towarzyszące temu zachowaniu, a w szczególności, czy były one konsekwencją zdarzeń od podatnika niezależnych, czy też – podejmowanych świadomie decyzji gospodarczych.
Powyższe potwierdzają również wyroki TSUE: z 17 października 2018 r. w sprawie C-249/17, w którym Trybunał stwierdził, że:
Powstałe już prawo do odliczenia trwa, nawet jeżeli planowana działalność gospodarcza nie została później zrealizowana, a co za tym idzie, nie zaowocowała transakcjami podlegającymi opodatkowaniu (wyrok z dnia 29 lutego 1996 r., INZO, C 110/94, EU:C:1996:67, pkt 20) lub podatnik nie mógł wykorzystać towarów lub usług uprawniających do odliczenia w ramach transakcji podlegających opodatkowaniu z uwagi na okoliczności niezależne od jego woli (wyroki: z dnia 8 czerwca 2000 r., Midland Bank, C 98/98, EU:C:2000:300, pkt 22; z dnia 15 stycznia 1998 r., Ghent Coal Terminal, C 37/95, EU:C:1998:1, pkt 20). Inna wykładnia byłaby sprzeczna z zasadą neutralności VAT w odniesieniu do obciążenia podatkowego przedsiębiorstwa. Przy traktowaniu pod względem podatkowym tej samej działalności inwestycyjnej mogłaby ona stworzyć nieuzasadnione różnice między przedsiębiorstwami już dokonującymi transakcji podlegających opodatkowaniu i innymi, które poprzez inwestycje zamierzają rozpocząć działalność będącą źródłem transakcji podlegających opodatkowaniu.”
oraz z 6 października 2022 r. w sprawie C-293/21, w którym Trybunał wskazał:
Należy przypomnieć, że nabycie towaru lub usługi przez podatnika działającego w takim charakterze determinuje stosowanie systemu VAT i w konsekwencji mechanizmu odliczenia. Faktyczne lub zamierzone wykorzystanie towarów i usług wyznacza jedynie zakres wstępnego odliczenia, do którego podatnik jest uprawniony na mocy art. 168 dyrektywy VAT, oraz zakres ewentualnych korekt w późniejszych okresach, nie ma on jednak wpływu na powstanie prawa do odliczenia (wyrok z dnia 12 listopada 2020 r., ITH Comercial Timișoara, C-734/19, EU:C:2020:919, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). Trybunał orzekał również wielokrotnie, że powstałe już prawo do odliczenia co do zasady pozostaje nabyte, nawet jeśli planowana działalność gospodarcza nie została później zrealizowana, a co za tym idzie – nie doprowadziła do dokonania transakcji podlegających opodatkowaniu (wyroki: z dnia 29 lutego 1996 r., INZO, C-110/94, EU:C:1996:67, pkt 20; z dnia 17 października 2018 r., Ryanair, C-249/17, EU:C:2018:834, pkt 25), lub jeśli ze względu na okoliczności niezależne od jego woli podatnik nie mógł wykorzystać towarów i usług, które prowadziły do odliczenia w ramach transakcji podlegających opodatkowaniu (wyroki: z dnia 15 stycznia 1998 r., Ghent Coal Terminal, C-37/95, EU:C:1998:1, pkt 20; z dnia 17 października 2018 r., Ryanair, C-249/17, EU:C:2018:834, pkt 25; a także z dnia 12 listopada 2020 r., ITH Comercial Timişoara, C-734/19, EU:C:2020:919, pkt 34 i przytoczone tam orzecznictwo).
Tym samym w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo do odliczenia zostaje zachowane.
Zatem, warunkiem zachowania prawa do odliczenia podatku naliczonego będzie założenie, że:
Należy przy tym zaznaczyć, że zachowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego ze względu na zaniechanie inwestycji, jako sytuacja wyjątkowa, wymaga każdorazowo wnikliwej analizy przedstawionego przez podatnika stanu faktycznego, w szczególności w zakresie spełnienia ww. przesłanek warunkujących zachowanie tego prawa.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że jak Pani wskazała w opisie sprawy dowiedziała się Pani, że ubezpieczyciel nie obejmie Pani polisą OC jako osoby wykonującej zabiegi na zamówionych urządzeniach. Wówczas stało się dla Pani jasne, że nie może wykonywać działalności kosmetycznej, którą Pani zaplanowała.
Podkreślić należy, że jak już wskazano wcześniej, jednym z warunków zachowania prawa do odliczenia od zaniechanej inwestycji jest to, aby okoliczności jej zaniechania pozostawały poza kontrolą/wolą podatnika.
Przedstawiony przez Panią opis sprawy nie wskazuje by istniała konkretna okoliczność pozostająca poza Pani kontrolą, która stanowiła obiektywną, niezależną od Pani przesłankę uzasadniającą zaniechanie przedmiotowej działalności. Należy zaznaczyć, że każde przedsiębiorstwo, jako podmiot gospodarczy, ponosi ryzyko gospodarcze i skutki podejmowanych decyzji. Zatem każda decyzja, nie tylko związana z rozpoczęciem inwestycji, działalności jest obarczona ryzykiem gospodarczym.
W analizowanej sytuacji zakupiona usługa marketingowa (logo), zakup specjalistycznych urządzeń (laser do depilacji, urządzenie do endermologii oraz fala uderzeniowa), a także udział w niezbędnych szkoleniach nie zostaną w jakikolwiek sposób wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych po odwieszeniu działalności gospodarczej. Jeżeli nawet Pani zamiarem było wykorzystanie ww. usług do przyszłych czynności opodatkowanych, to istotny w sprawie jest fakt, że konieczność zmiany rodzaju prowadzenia przez Panią działalności gospodarczej nie wyniknęła z przyczyn niezależnych od Pani.
Powyższe okoliczności związane ze zmianą planów biznesowych nie wskazują na istnienie niezależnych, pozostających poza Panią kontrolą okoliczności wymuszających zaniechanie działalności kosmetycznej. Wskazują raczej na zmianę decyzji biznesowych, które nie mogły przynieść dla Pani oczekiwanego efektu ekonomicznego.
Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa, przedstawione okoliczności sprawy, a także orzecznictwo TSUE, należy stwierdzić, że nie zachowuje Pani prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację inwestycji tj. zakupiona usługa marketingowa (logo), zakup specjalistycznych urządzeń (laser do depilacji, urządzenie do endermologii oraz fala uderzeniowa), a także udział w niezbędnych szkoleniach, gdyż zaniechanie działalności w zakresie kosmetycznej nie nastąpiło z przyczyn pozostających poza Pani kontrolą a było wynikiem zmiany Pani planów biznesowych.
Podsumowując stwierdzam, że przysługuje Pani prawo do otrzymania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym od wydatków nabywanych przed zawieszeniem działalności gospodarczej i kontynuowane w formie „nowych” usług a nie ich przedłużenia, takie jak: zakup lokalu oraz koszty związane z utrzymaniem lokalu: prąd, czynsz i ZUS, księgowość. Przy czym wskazuję, że prawo do odliczenia z faktur dokumentujących ww. wydatki będzie Pani przysługiwało, o ile nastąpi wznowienie działalności gospodarczej, w ramach której przedmiotowe usługi będą związane z czynnościami opodatkowanymi oraz pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
Natomiast odnosząc się do kosztów nabywanych przed zawieszeniem działalności gospodarczej, które nie będą służyły do kontynuowania świadczonych usług oraz nie wskazuje by istniała konkretna okoliczność pozostająca poza Pani kontrolą, która stanowiła obiektywną, niezależną od Pani przesłankę uzasadniającą zaniechanie przedmiotowej działalności tj. usługa marketingowa (logo), zakup specjalistycznych urządzeń (laser do depilacji, urządzenie do endermologii oraz fala uderzeniowa), a także udział w niezbędnych szkoleniach, stwierdzam, że nie przysługuje Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków, ani zwrotu kwoty podatku VAT.
Tym samym Pani stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawiła Pani i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo