Wnioskodawca prowadził jednoosobową działalność gospodarczą zwolnioną z VAT do końca 2024 roku, a następnie zdecydował się na zakup lokalu usługowego przeznaczonego na wynajem spółce z o.o. w ramach opodatkowanej działalności. W okresie od listopada 2024 do czerwca 2025 roku opłacił osiem faktur zaliczkowych od dewelopera, choć w tym czasie nie był jeszcze zarejestrowany jako…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu Lokalu za okres przed rejestracją na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą (…), NIP (…). Do końca 2024 r. wykonywał wyłącznie działalność zwolnioną z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o podatku od towarów i usług.
Pod koniec 2024 r. Wnioskodawca podjął decyzję o zakupie lokalu usługowego z przeznaczeniem na wynajem dla osoby prawnej (spółki z o.o.). Ze względu na wspólnotę majątkową z żoną Wnioskodawca 31 października 2024 r. podpisał wspólnie z nią umowę przedwstępną z deweloperem dotyczącą lokalu usługowego przy ul. (…).
Zgodnie z zapisem umowy nabycie przedmiotu niniejszej umowy następuje w ramach działalności gospodarczej, którą prowadzi Wnioskodawca. Współmałżonek nie korzystał i nie będzie korzystał z przedmiotu umowy (lokalu). W związku z realizacją inwestycji w okresie od listopada 2024 r. do czerwca 2025 r. Wnioskodawca opłacił i otrzymał osiem faktur zaliczkowych od dewelopera dokumentujących wpłaty za lokal: 2 faktury z 4 i 5 listopada 2024 r., 3 faktury z 25 lutego 2025 r., 2 faktury z 24 kwietnia 2025 r., 1 fakturę z 27 czerwca 2025 r.
18 czerwca 2025 r. Wnioskodawca złożył zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, rezygnując ze zwolnienia podmiotowego, i od tego dnia jest czynnym podatnikiem VAT. W deklaracji JPK_V7 za czerwiec 2025 r. wykazano wszystkie osiem faktur zakupowych. 23 września 2025 r. Wnioskodawca opłacił i otrzymał jeszcze jedną – końcową – fakturę od dewelopera za lokal.
Zgodnie z zapisami umowy przedwstępnej, odbiór lokalu miał nastąpić i nastąpił dopiero po wpłacie całej umówionej kwoty. Lokal został odebrany protokołem odbioru 6 października 2025 r. Zgodnie z umową przedwstępną akt notarialny ustanawiający odrębną własność i przeniesienie jego własności na rzecz Wnioskodawcy ma nastąpić najpóźniej 30 kwietnia 2026 r. Lokal ten jest i będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT (najem komercyjny). W październiku 2025 r. Wnioskodawca rozpoczął wynajem lokalu usługowego spółce z o.o. (umowa z 6 października 2025 r. na czas nieokreślony, pierwsza faktura sprzedaży z 31 października 2025 r.).
Pytania
1. Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych w okresie od listopada 2024 r. do czerwca 2025 r., dokumentujących zakup lokalu usługowego przeznaczonego na najem opodatkowany, mimo że w dacie ich wystawienia nie był jeszcze zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym?
2. Jeżeli tak, to czy Wnioskodawca powinien ująć wszystkie te faktury w deklaracji JPK_V7 za czerwiec 2025 r., czyli w pierwszym okresie po rejestracji?
3. Czy Wnioskodawca ma prawo do otrzymania zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu lokalu w terminie 60 dni od złożenia wniosku w deklaracji VAT za jeden z przyszłych miesięcy, w których będzie prowadził sprzedaż opodatkowaną?
Pana stanowisko w sprawie
Ad 1
W ocenie Wnioskodawcy prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur zakupowych otrzymanych w okresie od listopada 2024 r. do czerwca 2025 r. przysługuje w całości, ponieważ zakupy te zostały dokonane w związku z działalnością opodatkowaną (najem lokalu usługowego na rzecz spółki z o.o.), co spełnia warunek z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie TSUE, m.in.: sprawa C-268/83 Rompelman, sprawa C-110/94 INZO, sprawa C-400/98 Breitsohl, oraz w licznych interpretacjach indywidualnych, m.in.: interpretacja indywidualna 0114-KDIP1-3.4012.117.2025.1.KF z 11 kwietnia 2025 r., interpretacja indywidualna 0114-KDIP1-3.4012.85.2025.1.KF z 10 kwietnia 2025 r. Wynika z nich, że brak rejestracji nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z planowaną działalnością opodatkowaną, o ile zamiar ten jest rzeczywisty i potwierdzony obiektywnymi dowodami, oraz że prawo do odliczenia VAT przysługuje także przed formalną rejestracją, jeżeli podatnik działał w zamiarze rozpoczęcia działalności opodatkowanej i faktycznie ją podjął.
Ad 2
Zdaniem Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku VAT z faktur zakupowych powstaje w momencie otrzymania faktur (art. 86 ust. 10 ustawy o VAT), ale nie wcześniej niż za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy, czyli w dniu podpisania aktu notarialnego, chyba że wcześniej została wpłacona zaliczka lub wydana Wnioskodawcy nieruchomość, aby mógł nią rozporządzać jak właściciel (art. 19a ustawy o VAT).
Zatem u Wnioskodawcy prawo do odliczenia VAT z otrzymanych faktur zaliczkowych powstało w dniach wpłacenia zaliczek, tj. odpowiednio 4 listopada 2024 r., 5 listopada 2024 r., 25 lutego 2025 r., 24 kwietnia 2025 r. i 27 czerwca 2025 r. Zdaniem Wnioskodawcy realizacja tego prawa mogła nastąpić nie wcześniej niż po rejestracji (art. 88 ust. 4 ustawy o VAT), tj. od 18 czerwca 2025 r., poprzez wykazanie podatku naliczonego w pierwszej złożonej po rejestracji deklaracji JPK_V7 za czerwiec 2025 r.
Data rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o VAT, dotyczy wyłącznie sprzedaży, a nie zakupów inwestycyjnych, toteż nie wpływa na moment powstania prawa do odliczenia. Dlatego Wnioskodawca uważa, że mógł w pierwszej deklaracji po rejestracji (czerwiec 2025 r.) rozliczyć VAT naliczony z faktur otrzymanych w okresie od listopada 2024 r. do czerwca 2025 r., bez konieczności dokonywania retroaktywnej rejestracji VAT-R ani składania deklaracji za okresy sprzed rejestracji.
Ad 3
Zdaniem Wnioskodawcy tak, ma prawo do pełnego zwrotu, ponieważ przedmiot zakupu jest przeznaczony w pełni do działalności opodatkowanej (art. 87 ust. 2 ustawy o VAT).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarte zostało w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta, wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.
Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
W myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
W art. 86 ust. 13 ustawy przewidziano, że:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
- nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują określone sytuacje, w których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, pomimo tego, że spełnione są generalne przesłanki upoważniające go do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Ograniczenia te zawarte są w art. 88 ustawy.
Stosownie do postanowień art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Wskazany powyżej przepis ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje sankcję w postaci pozbawienia podatnika prawa do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego w razie niezarejestrowania się, ale nie wskazuje wprost, z jakim momentem – z punktu widzenia niemożności odliczenia podatku naliczonego - należy wiązać status podatnika (zarejestrowany czy nie). Z art. 88 ust. 4 ww. ustawy nie wynika bowiem, aby do nabycia uprawnienia do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego koniecznym było posiadanie statusu podatnika VAT czynnego w momencie otrzymania faktury. Podatnik nabywa więc prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego.
Analiza przywołanych wyżej przepisów wskazuje, że prawo do odliczenia podatku naliczonego generalnie skorelowane jest z momentem, w którym podatek należny staje się wymagalny, czyli z momentem powstania obowiązku podatkowego. Jednakże, aby podatnik nabył prawo do odliczenia muszą zostać spełnione jeszcze dwie przesłanki, tj. transakcja faktycznie zaistniała i podatnik posiada fakturę dokumentującą tę transakcję.
Zatem należy stwierdzić, że odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do nabytych towarów lub wyświadczonych usług – co do zasady – można dokonać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie następujące przesłanki:
Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy:
W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Natomiast na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy:
Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 5b, 6, 6a i 6d, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, sporządzonego na piśmie, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.
Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-13 ustawy.
Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy o VAT regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.
Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 91 ustawy.
W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę na przepisy zawarte w art. 91 ustawy. Co do zasady – dotyczą one sytuacji, gdy uprzednio odliczona kwota podatku naliczonego z różnych przyczyn musi zostać skorygowana lub przypadku, gdy podatek naliczony nie został odliczony, bo na moment realizacji prawa do odliczenia nabyty towar lub usługa nie miały służyć działalności opodatkowanej, ale sytuacja ta uległa zmianie.
W świetle art. 91 ust. 1 ustawy:
Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
W oparciu o art. 91 ust. 2 ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
Według art. 91 ust. 4 ustawy:
W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
Na mocy art. 91 ust. 5 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
Na podstawie art. 91 ust. 6 ustawy:
W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
Jak stanowi art. 91 ust. 7 ustawy:
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
W myśl art. art. 91 ust. 7a ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
Z kolei art. 91 ust. 7b ustawy stanowi, iż:
W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
W oparciu o art. 91 ust. 7c ustawy:
Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
Stosownie do art. 91 ust. 7d ustawy:
W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
Według art. 91 ust. 7e ustawy:
Podatnik, który skorzysta ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3, art. 113 ust. 1 albo art. 113a ust. 1, może dokonać korekty podatku naliczonego za pozostający okres korekty w deklaracji podatkowej składanej za ostatni okres rozliczeniowy, w którym podatnik był podatnikiem VAT czynnym.
Zgodnie z art. 91 ust. 8 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
Przepisy art. 91 ustawy, wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek podatku do odliczenia z poszczególnymi rodzajami czynności (opodatkowanymi lub nieopodatkowanymi) ma charakter prognozowany, planowany. Zatem może się zmienić przekreślając prawo do odliczenia lub uzasadniając to odliczenie.
Ponadto, z treści art. 91 ustawy wynika, że w odniesieniu do nieruchomości moment oddania do użytkowania danej nieruchomości rozpoczyna okres, w którym przewidziana jest korekta wieloletnia.
Zmiana prawa do odliczenia następuje w związku ze zmianą przeznaczenia danego dobra.
Należy zauważyć, że ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów, o ile występują przesłanki świadczące o tym, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej. Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Natomiast dla realizacji tego prawa konieczne jest m.in. posiadanie statusu podatnika VAT czynnego.
Odnośnie obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R należy wskazać, że w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Przepis art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1) „podatnika VAT czynnego”,
2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a) ust. 3 i 3c,
b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
- i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Z kolei, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia w terminach:
1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa
w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
A zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej.
Należy zauważyć, że w momencie złożenia zgłoszenia rejestracyjnego podatnik spełni warunek formalny i od tego momentu może realizować uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego.
Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133 i art. 138g ust. 2.
Należy rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. Do końca 2024 r. wykonywał Pan wyłącznie działalność zwolnioną z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o podatku od towarów i usług. Pod koniec 2024 r. podjął Pan decyzję o zakupie lokalu usługowego z przeznaczeniem na wynajem dla osoby prawnej (spółki z o.o.). 31 października 2024 r. podpisał Pan umowę przedwstępną z deweloperem dotyczącą lokalu usługowego. Zgodnie z zapisem umowy nabycie przedmiotu niniejszej umowy następuje w ramach działalności gospodarczej, którą Pan prowadzi. W związku z realizacją inwestycji w okresie od listopada 2024 r. do czerwca 2025 r. opłacił i otrzymał Pan osiem faktur zaliczkowych od dewelopera dokumentujących wpłaty za lokal: 2 faktury z 4 i 5 listopada 2024 r., 3 faktury z 25 lutego 2025 r., 2 faktury z 24 kwietnia 2025 r., 1 fakturę z 27 czerwca 2025 r. 18 czerwca 2025 r. złożył Pan zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, rezygnując ze zwolnienia podmiotowego, i od tego dnia jest czynnym podatnikiem VAT. W deklaracji JPK_V7 za czerwiec 2025 r. wykazano wszystkie osiem faktur zakupowych. 23 września 2025 r. opłacił i otrzymał jeszcze jedną – końcową – fakturę od dewelopera za lokal. Lokal ten jest i będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT (najem komercyjny). W październiku 2025 r. rozpoczął Pan wynajem lokalu usługowego spółce z o.o. (umowa z 6 października 2025 r. na czas nieokreślony, pierwsza faktura sprzedaży z 31 października 2025 r.).
Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych w okresie od listopada 2024 r. do czerwca 2025 r., dokumentujących zakup lokalu usługowego przeznaczonego na najem opodatkowany, mimo że w dacie ich wystawienia nie był Pan jeszcze zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym oraz czy powinien Pan ująć wszystkie te faktury w deklaracji JPK_V7 za czerwiec 2025 r., czyli w pierwszym okresie po rejestracji oraz czy ma prawo do otrzymania zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu lokalu w terminie 60 dni od złożenia wniosku w deklaracji VAT za jeden z przyszłych miesięcy, w których będzie prowadził sprzedaż opodatkowaną.
Odnosząc się do Pana wątpliwości należy stwierdzić, że w chwili otrzymania faktur dokumentujących nabycie Lokalu (listopad 2024 r., luty 2025 r., kwiecień 2025 r.) korzystał Pan ze zwolnienia z podatku VAT, w związku z tym nie był Pan zarejestrowany jako czynny podatnik tego podatku. Jak Pan wskazał zgodnie z zapisem umowy nabycie lokalu następuje w ramach działalności gospodarczej, którą Pan prowadzi. Przedmiotowy lokal był więc wykorzystywany do działalności zwolnionej. W świetle art. 86 ust. 1 ustawy, nie miał więc Pan prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur zaliczkowych dokumentujących zakup wskazanego lokalu.
Zgodnie bowiem z cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. W przedmiotowej sprawie takiego związku nie było w momencie wpłacania zaliczek na zakup Lokalu.
Jak wyżej wskazano, posiada Pan faktury zaliczkowe dokumentujące nabycie Lokalu wystawione przed Pana rejestracją, należy również brać pod uwagę fakt, że przedmiotowa nieruchomość do czasu rejestracji Pana jako czynnego podatnika podatku VAT nie będzie wykorzystywana przez Pana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (bowiem był Pan podmiotem zwolnionym od podatku VAT). Ponadto 18 czerwca 2025 r. złożył Pan zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, rezygnując ze zwolnienia podmiotowego, i od tego dnia jest czynnym podatnikiem VAT. Natomiast dopiero w październiku 2025 r. rozpoczął Pan wynajem lokalu usługowego spółce z o.o. i zaczął Pan wykorzystywać Lokal do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Co w konsekwencji świadczy o tym, że dojdzie do zmiany przeznaczenia wykorzystywanej nieruchomości, tj. z działalności zwolnionej do działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Jeszcze raz podkreślam, że w okolicznościach niniejszej sprawy wykorzystanie przedmiotowego Lokalu do czynności opodatkowanych nastąpi z chwilą zarejestrowania się Pana jako podatnik VAT.
Zatem, dopiero w chwili rezygnacji ze zwolnienia i złożenia w urzędzie skarbowym formularza rejestracyjnego do podatku VAT, a tym samym zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny, nabył Pan uprawnienia do dokonania odliczenia podatku VAT związanego z Lokalem jednak na zasadach wynikających z art. 91 ustawy.
Z powołanych wyżej przepisów dotyczących korekty podatku VAT wynika, że zmiana przeznaczenia nabytych towarów czy usług może powodować w pewnych okolicznościach w tych przepisach wskazanych, obowiązek bądź prawo dokonania korekty odliczonego bądź nieodliczonego podatku.
Zatem biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sytuacji – po zarejestrowaniu się przez Pana jako podatnik VAT czynny – został spełniony warunek pozwalający na odliczenie podatku VAT związanego z najmem nieruchomości. Będzie więc Pan miał prawo do odliczenia podatku VAT z otrzymanych faktur poprzez dokonanie korekty, o której mowa w art. 91 ustawy z uwagi na fakt, że faktury zaliczkowe na nabycie lokalu otrzymywał Pan w momencie kiedy prowadził Pan jedynie działalność zwolnioną, więc po dokonaniu rejestracji jako podatnik VAT czynny nie przysługuje Panu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy od wydatków związanych z zakupem Lokalu.
Dokonywana przez Pana korekta będzie miała charakter cząstkowy i wieloletni. Okres korekty w stosunku do nabytego Lokalu, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy, wynosi 10 lat, licząc od końca roku, w którym został oddany do użytkowania. Nabył Pan przedmiotowy Lokal w październiku 2024 r., natomiast jego zakup dokumentowany jest fakturami zaliczkowymi wystawionymi w listopadzie 2024 r., lutym i kwietnia 2025 r. Zmiana przeznaczenia przedmiotowego Lokalu nastąpiła, kiedy zarejestrował się Pan jako podatnik VAT czynny tj. w czerwcu 2025 r.
W efekcie stwierdzam, że przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia Lokalu, w wysokości 1/10 kwoty podatku naliczonego, w drodze korekty dokonanej w deklaracji składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokona Pan korekty. Przy czym korekta ta, powinna być korektą wieloletnią, dokonywaną corocznie, w okresie 10 kolejnych lat licząc od roku, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia. Tym samym w sytuacji zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 87 ust. 1 ustawy, Nabywca będzie miał również prawo ubiegać się o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy.
W związku z powyższym Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
Odnosząc się do przywołanych przez Pana w uzasadnieniu własnego stanowiska wyroków TSUE C-268/83, C-110/94 oraz C-400/98, jak również interpretacji indywidualnych: z 11 kwietnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.117.2025.1.KF, z 10 kwietnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.85.2025.1.KF, z 2 października 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.493.2024.2.KP, z 24 kwietnia 2024 r., wskazać należy, że zarówno wyroki jak i interpretacje dotyczą sytuacji, gdzie podmioty w chwili dokonania zakupów nie prowadziły działalności gospodarczej, a następnie zakładały działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT i wykorzystywały nabyte lokale do tej działalności. W Pana przypadku taka sytuacja nie ma miejsca, gdyż Pan prowadził działalność gospodarczą zwolnioną z podatku VAT, a nabyty 31 października 2024 r. Lokal służy Panu do działalności zwolnionej. Rozszerzył Pan profil działalności gospodarczej o usługi wynajmu Lokalu i zarejestrował się Pan jako czynny podatnik VAT dopiero w czerwcu 2025 r., więc jak wyżej wskazano w tym przypadku nastąpi zmiana przeznaczenia Lokalu. W związku z tym zarówno powołane przez Pana wyroki jak i interpretacje nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawił Pan i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo