Brak obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur celem udokumentowania świadczonych usług autokarowego przewozu osób w przypadku, gdy usługi te będą każdorazowo dokumentowane przy pomocy faktur w formie biletów jednorazowych, wystawianych przez inny podmiot na podstawie udzielonego przez Spółkę upoważnienia.
Spółka z o.o., będąca czynnym podatnikiem VAT, świadczy usługi autokarowego przewozu osób na terenie Polski, dokumentując sprzedaż biletami jednorazowymi w formie papierowej lub elektronicznej. Bilety te są wystawiane przez zagraniczny podmiot na podstawie upoważnienia i zawierają ograniczony zestaw danych, takich jak numer, data, nazwa Spółki, NIP, informacje…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur celem udokumentowania świadczonych usług autokarowego przewozu osób w przypadku, gdy usługi te będą każdorazowo dokumentowane przy pomocy faktur w formie biletów jednorazowych, wystawianych przez (…) na podstawie udzielonego przez Państwa upoważnienia.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
(…) Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka), będąca czynnym podatnikiem VAT, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług autokarowego przewozu osób, na trasach przebiegających głównie przez terytorium Polski.
Spółka świadczy usługi polegające na przewozie osób autokarami na podstawie stosownego zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym lub międzynarodowym transporcie drogowym, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
Sprzedaż usługi przewozowej Spółka dokumentuje przy pomocy biletu w formie papierowej bądź też w formie elektronicznej (jako plik PDF) przekazywanego nabywcy.
Bilet ma każdorazowo formę biletu jednorazowego, tj. dokumentu stanowiącego dowód zawarcia umowy przewozu uprawniającej do jednorazowego przejazdu na wskazanej relacji.
Oprócz biletu, nabywca otrzymuje również kartę pokładową zawierającą informację o dokonanej rezerwacji.
Nabywcami biletów są zarówno osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (konsumenci), jak również inne podmioty, w tym przedsiębiorcy.
Wystawiany na okoliczność sprzedaży usługi autokarowego przewozu osób świadczonej przez Spółkę bilet każdorazowo zawiera m.in.:
W nagłówku biletu widnieje oznaczenie „(…)”, wskazujące, że bilet pełni funkcję faktury dokumentującej sprzedaż usługi przewozu osób.
Bilet zawiera również informację, iż na osobę i przejazd generowany jest jeden bilet.
Bilety na przewozy autokarowe Spółki są wystawiane na podstawie udzielonego przez Spółkę upoważnienia przez (…) z siedzibą w Niemczech, będącego operatorem systemu rezerwacyjnego, za pośrednictwem którego dokonywana jest sprzedaż biletów autokarowych na przewozy osób organizowane przez Spółkę.
W zależności od wybranego przez nabywcę kanału dystrybucji usług Spółki, wystawiony przez (…) na podstawie udzielonego przez Spółkę upoważnienia bilet jest przekazywany nabywcy bezpośrednio z systemu rezerwacyjnego (np. za pośrednictwem aplikacji zainstalowanej przez nabywcę na jego urządzeniu mobilnym), przez pracownika Spółki (w stacjonarnym punkcie sprzedaży Spółki), przez kierowcę autokaru (w przypadku tzw. sprzedaży pokładowej biletu) lub przez współpracującego ze Spółką agenta sprzedaży (w jego punkcie sprzedaży).
Spółka oświadcza, iż łączna wartość sprzedaży Spółki wraz z kwotą podatku przekroczyła w 2024 r. kwotę 200.000.000 PLN, w związku z czym, od 1 lutego 2026 r. Spółka będzie zobowiązana, co do zasady, do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w trybie określonym przepisami ustawy o VAT przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
Spółka powzięła wątpliwości dotyczące sposobu realizacji tego obowiązku w odniesieniu do świadczonych przez Nią usług autokarowego przewozu osób.
Pytanie
Czy Spółka będzie zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur celem udokumentowania świadczonych przez Nią usług autokarowego przewozu osób w przypadku, gdy usługi te będą każdorazowo dokumentowane przy pomocy faktur w formie biletów jednorazowych, wystawianych przez (…) na podstawie udzielonego przez Spółkę upoważnienia?
Państwa stanowisko w sprawie
Wnioskodawca wyraża przekonanie, że Spółka nie będzie zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur celem udokumentowania świadczonych przez Nią usług autokarowego przewozu osób w przypadku, gdy usługi te będą każdorazowo dokumentowane przy pomocy faktur w formie biletów jednorazowych, wystawianych przez (…) na podstawie udzielonego przez Spółkę upoważnienia.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o „terytorium kraju” należy przez to rozumieć „terytorium Rzeczypospolitej Polskiej” (z pewnym wyjątkiem, który nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie).
Oznacza to, że opodatkowaniu polskim VAT, podlegają wyłącznie czynności wykonywane na terytorium Polski.
Objęcie opodatkowaniem VAT wyłącznie czynności wykonywanych na terytorium kraju, tj. terytorium Polski, związane jest z zasadą terytorialności tego podatku (jako zharmonizowanego na obszarze Unii Europejskiej podatku od wartości dodanej), która zakłada, że opodatkowanie VAT powinno nastąpić zasadniczo w kraju, w którym ma miejsce konsumpcja.
„Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)” - art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez „towary” należy przez to rozumieć „rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.”
Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, „przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.”
Ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598) do ustawy o VAT zostały wprowadzone regulacje zobowiązujące podatników do wystawiania faktur w formie ustrukturyzowanej przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Wymóg wystawiania faktur w formie ustrukturyzowanej wejście w życie zasadniczo z 1 lutego 2026 r.
Na mocy nowelizacji tej ustawy zmieniającej, tj. ustawy z dnia 5 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2025 r. poz. 1203), podatnicy, których łączna wartość sprzedaży wraz z podatkiem nie przekroczyła w 2024 r. kwoty 200.000.000 PLN, mogą skorzystać z okresu przejściowego trwającego od 1 lutego 2026 r. do 31 marca 2026 r., w którym dopuszczalne jest wystawianie faktur elektronicznych lub papierowych, tj. bez obowiązku stosowania formy ustrukturyzowanej.
Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że łączna wartość sprzedaży Spółki wraz z kwotą podatku przekroczyła w 2024 r. kwotę 200.000.000 PLN, Spółka będzie zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w trybie określonym przepisami ustawy o VAT przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur od 1 lutego 2026 r.
Zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy o VAT: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.”
Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy o VAT, który będzie obowiązywać od 1 lutego 2026 r.:
„1. Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.”
Pomimo wprowadzenia powszechnego obowiązku wystawiania faktur w formie ustrukturyzowanej, ustawodawca przewidział wyjątki od tej reguły. W przypadkach wskazanych w:
W kontekście opisu zdarzenia przyszłego niniejszego wniosku na uwagę zasługuje pkt 5 tego katalogu wyłączeń, który obejmuje przypadki odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s ustawy o VAT.
Na mocy art. 106s ustawy o VAT, „Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, oraz przypadki, w których mimo braku obowiązku można wystawiać faktury ustrukturyzowane, uwzględniając:
1) specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z liczbą i rodzajem czynności wymagających udokumentowania;
2) konieczność zapewnienia szczególnych sposobów dokumentowania czynności;
3) możliwości techniczno-organizacyjne związane z dokumentowaniem czynności;
4) konieczność przeciwdziałania nadużyciom związanym z unikaniem prawidłowego dokumentowania czynności.”
W oparciu o tę delegację ustawową Minister Finansów i Gospodarki wydał 7 grudnia 2025 r. Rozporządzenie w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych (Dz. U. z 2025 poz. 1740; dalej: Rozporządzenie w sprawie wyłączeń z KSeF).
Stosownie do par. 1 tego Rozporządzenia: „Rozporządzenie określa przypadki odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, oraz przypadki, w których mimo braku obowiązku można wystawiać faktury ustrukturyzowane.”
Na podstawie par. 2 pkt 2 Rozporządzenia w sprawie wyłączeń z KSeF: „Obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych nie ma w przypadku świadczenia usług przewozu osób na dowolną odległość: kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, udokumentowanych fakturami w formie biletu jednorazowego zawierającymi zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106o ustawy, wystawianymi przez podatników podatku od towarów i usług uprawnionych do świadczenia tych usług, oraz przez podmioty działające w imieniu i na rzecz podatnika lub upoważnione przez niego osoby trzecie”.
Przedmiotowe wyłączenie z obowiązku wystawiania faktur za pośrednictwem KSeF znajduje zastosowanie, jeśli łącznie spełnione są następujące warunki:
Przenosząc wyżej wymienione warunki na grunt opisanego zdarzenia przyszłego wniosku, należy zauważyć, że wystawiana przez Spółkę faktura (w formie biletu) dokumentuje świadczenie usług przewozu osób, w związku z czym, spełniony jest pierwszy z ww. warunków.
Zgodnie z Internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „tabor” definiowany jest m.in. jako „ogół środków transportowych”.
Z kolei, „samochód” to „pojazd na kołach napędzany silnikiem, służący do przewozu osób lub ładunków”.
Nie ulega wątpliwości, że autokar, jako pojazd na kołach napędzany silnikiem, służący do przewozu osób, mieści się w pojęciu „taboru samochodowego”.
Powyższe znajduje oparcie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31.05.2021 r. (sygn. 0115-KDIT1.4011.179.2021.2.AS), w której organ zauważył, że „w języku potocznym pojęcie „tabor samochodowy” - w kontekście omawianego przypadku - oznacza zespół wszelkich środków samochodowych, które mogą służyć różnym celom, np. tabor autobusowy, tabor maszyn drogowych”.
Wykonywany przez Spółkę przewóz osób odbywa się przy wykorzystaniem autokaru, a więc środka transportu zaliczanego do taboru samochodowego, spełniając tym samym drugi z ww. warunków.
Stosownie do par. 3 pkt 4 Rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur (wydanego na podstawie art. 106o ustawy o VAT): „Faktura dokumentująca przejazd autostradą płatną lub przewóz osób na dowolną odległość kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, wystawiana w formie biletu jednorazowego przez podatników uprawnionych do świadczenia tych usług, powinna zawierać:
a) numer i datę wystawienia,
b) imię i nazwisko lub nazwę podatnika,
c) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
d) informacje pozwalające na identyfikację rodzaju usługi,
e) kwotę podatku,
f) kwotę należności ogółem”.
Prawodawca przewidział zatem, że faktury w formie biletów jednorazowych mogą mieć uproszczony zakres danych w porównaniu z „pełnymi” fakturami uregulowanymi w art. 106e ustawy o VAT.
W przypadku biletu jednorazowego nie występuje więcej niż jedna pozycja sprzedażowa, zatem część wymogów z art. 106e ust. 1 ustawy o VAT staje się bezprzedmiotowa.
W Państwa opinii, właśnie dlatego ustawodawca wprowadził szczególny, uproszczony katalog danych wymaganych dla biletów.
Świadczenie usług przewozu osób Spółka dokumentuje każdorazowo przy pomocy biletu, który zawiera m.in. następujące elementy:
Poza tym, w nagłówku biletu widnieje oznaczenie „(…)”, wskazujące, że bilet pełni funkcję faktury dokumentującej sprzedaż usługi przewozu osób.
Mając na uwadze, iż wystawiany przez Spółkę bilet:
- należy stwierdzić, że bilet ten stanowi fakturę zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106o ustawy o VAT, które uznają za fakturę określone bilety zawierające węższy zakres danych niż przewidziany w art. 106e ustawy o VAT.
Spełniona jest zatem również trzecia z ww. przesłanek.
Faktury te (w formie biletów jednorazowych) wystawiane są przez (…) na podstawie upoważnienia udzielonego przez Spółkę, która świadczy usługi przewozu osób na podstawie uzyskanych zezwoleń na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym lub międzynarodowym transporcie drogowym, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Tym samym, spełniony jest również ostatni z warunków wyłączenia z obowiązku wystawiania faktur w formie ustrukturyzowanej.
Dokonując wykładni przepisu par. 2 pkt 2 Rozporządzenia w sprawie wyłączeń z KSeF na gruncie rozpatrywanego zdarzenia przyszłego wniosku należy mieć na uwadze również cel wprowadzenia tej regulacji, który został nakreślony przez ustawodawcę w art. 106s ustawy o VAT.
Jak wynika z tej regulacji, wprowadzenie wyłączeń z KSeF dla określonych przypadków ustawodawca uzasadniał koniecznością uwzględnienia takich okoliczności, jak:
W odniesieniu do biletów jednorazowych na przewozy, ich wyłączenie z obowiązkowego KSeF jest uzasadnione specyfiką działalności przewozowej, związaną z dużą liczbą transakcji jednostkowych, koniecznością sprzedaży w dowolnym miejscu, także offline (np. u kierowcy w miejscu bez dostępu do Internetu), oraz obowiązkiem dostarczenia biletu pasażerowi w momencie zakupu.
Spełnienie tych wymogów w przypadku faktur wystawianych za pośrednictwem KSeF byłoby utrudnione, w szczególności ze względu na możliwe ograniczenia techniczne uniemożliwiające wystawienie biletu (faktury) za pośrednictwem KSeF w czasie rzeczywistym.
Ustawodawca konsekwentnie traktuje bilety jednorazowe jako szczególną kategorię faktur, dla których dopuszczalne jest ograniczenie zakresu danych. Wyłączenie z KSeF jest logiczną kontynuacją tego podejścia.
W związku z powyższym, uzasadnione jest twierdzenie Wnioskodawcy, iż Spółka nie będzie zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur celem udokumentowania świadczonych przez Nią usług autokarowego przewozu osób w przypadku, gdy usługi te będą każdorazowo dokumentowane przy pomocy faktur w formie biletów jednorazowych, wystawianych przez (…) na podstawie udzielonego przez Spółkę upoważnienia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
Przy tym, w myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Kwestie dotyczące dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług uregulowane są w dziale XI ustawy.
W myśl art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Według art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów - co do zasady - podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT. Niemniej jednak, stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż zwolnioną, jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w przewidzianym przepisem terminie.
W przypadku gdy sprzedaż jest dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, sprzedawca obowiązany jest wystawić fakturę jedynie w sytuacji, gdy nabywcy tego zażądają w terminie określonym w art. 106b ust. 3 ustawy.
Stosownie do art. 106d ust. 2 ustawy:
Faktury może wystawiać w imieniu i na rzecz podatnika również upoważniona przez niego osoba trzecia, w szczególności jego przedstawiciel podatkowy, o którym mowa w art. 18a.
Faktura to sformalizowany dokument sporządzany przez sprzedawcę, potwierdzający dokonanie sprzedaży określonych w jej treści towarów bądź usług i odzwierciedlający rzeczywisty obrót gospodarczy. Podkreślenia wymaga, że to na wystawcy spoczywa obowiązek jej prawidłowego sporządzenia oraz określenia przedmiotu opodatkowania.
Natomiast art. 106d ust. 2 ustawy dotyczy upoważnienia osoby trzeciej do wystawiania faktur. Aby powierzyć wystawianie faktur osobie trzeciej, podatnik zawiera umowę na świadczenie usług polegających na wystawianiu faktur, której treść określają strony. Przepis nie określa formy umowy. Faktury, które wystawia upoważniona trzecia osoba zawierają dane zarówno usługobiorcy (nabywcy), usługodawcy (dostawcy), jak i wystawcy tych dokumentów.
Na podstawie art. 2 pkt 31 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.
Według art. 2 pkt 32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
W myśl art. 106g ust. 1 ustawy:
Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.
Jak wynika z treści art. 106g ust. 3a ustawy:
Faktura ustrukturyzowana jest udostępniana i otrzymywana za pomocą oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 106nc ust. 1.
Ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie KSeF, które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” - termin wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r.
Stosownie do art. 106ga ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
Zgodnie z art. 145l ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
W okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 marca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w 2024 r. kwoty 200 000 000 zł.
Na podstawie art. 106ga ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
Zatem, od 1 lutego 2026 r. podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, z wyjątkiem sytuacji wskazanych w art. 106ga ust. 2 ustawy.
Jak stanowi art. 106ga ust. 3 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.
W świetle art. 106ga ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.
W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.
Są Państwo czynnym podatnikiem VAT i prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług autokarowego przewozu osób, na trasach przebiegających głównie przez terytorium Polski.
Wskazali Państwo w opisie sprawy także, że łączna wartość Państwa sprzedaży wraz z kwotą podatku przekroczyła w 2024 r. kwotę 200 000 000 PLN, w związku z czym, od 1 lutego 2026 r. będą Państwo zobowiązani, co do zasady, do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w trybie określonym przepisami ustawy o VAT przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy będą Państwo zobowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur celem udokumentowania świadczonych przez Państwa usług autokarowego przewozu osób w przypadku, gdy usługi te będą każdorazowo dokumentowane przy pomocy faktur w formie biletów jednorazowych, wystawianych przez (…) na podstawie udzielonego przez Państwa upoważnienia.
Zgodnie z art. 106s ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, w których podatnik nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, uwzględniając:
1) specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z liczbą i rodzajem czynności wymagających udokumentowania;
2) konieczność zapewnienia szczególnych sposobów dokumentowania czynności przez podatników;
3) możliwości techniczno-organizacyjne związane z dokumentowaniem czynności przez podatników;
4) konieczność przeciwdziałania nadużyciom związanym z unikaniem prawidłowego dokumentowania czynności przez podatników.
Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 7 grudnia 2025 r. w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1740), które wejdzie w życie z dniem 1 lutego 2026 r., określa przypadki odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, oraz przypadki, w których mimo braku obowiązku można wystawiać faktury ustrukturyzowane.
Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia:
Rozporządzenie określa przypadki odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, oraz przypadki, w których mimo braku obowiązku można wystawiać faktury ustrukturyzowane.
Stosownie do § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia:
Obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych nie ma w przypadku świadczenia usług przewozu osób na dowolną odległość: kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, udokumentowanych fakturami w formie biletu jednorazowego zawierającymi zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106o ustawy, wystawianymi przez podatników podatku od towarów i usług uprawnionych do świadczenia tych usług oraz przez podmioty działające w imieniu i na rzecz podatnika lub upoważnione przez niego osoby trzecie.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, ani inne ustawy podatkowe nie definiują pojęcia „tabor samochodowy”. W celu jego wyjaśnienia należy odwołać się do definicji słownikowej. Zgodnie więc z Wielkim słownikiem języka polskiego (https://wsjp.pl/) - „tabor” oznacza „ogół używanych w przedsiębiorstwie transportowym pojazdów lub wagonów”. Zauważyć także należy, że w języku potocznym pojęcie „tabor samochodowy” - w kontekście omawianego przypadku - oznacza zespół wszelkich środków samochodowych, które mogą służyć różnym celom, np. tabor autobusowy, tabor maszyn drogowych. Nie ulega tym samym wątpliwości, że w pojęciu „tabor samochodowy” mieszczą się pojazdy połączone ze sobą w celu poruszania się po drodze jako całość.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że świadczą Państwo usługi przewozu osób na dowolną odległość taborem samochodowym - ogółem używanych przez Państwa autokarów.
Ponadto, skoro świadczą Państwo usługi polegające na przewozie osób autokarami na podstawie stosownego zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym lub międzynarodowym transporcie drogowym, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o transporcie drogowym, to są Państwo podatnikiem podatku od towarów i usług uprawnionym do świadczenia tych usług.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że dokumentują Państwo sprzedaż usługi przewozowej przy pomocy biletu w formie papierowej bądź też w formie elektronicznej (jako plik PDF) przekazywanego nabywcy. Bilet ma każdorazowo formę biletu jednorazowego, tj. dokumentu stanowiącego dowód zawarcia umowy przewozu uprawniającej do jednorazowego przejazdu na wskazanej relacji. Oprócz biletu, nabywca otrzymuje również kartę pokładową zawierającą informację o dokonanej rezerwacji. Nabywcami biletów są zarówno osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (konsumenci), jak również inne podmioty, w tym przedsiębiorcy.
Państwa bilety na przewozy autokarowe są wystawiane na podstawie udzielonego przez Państwa upoważnienia przez (…) z siedzibą w Niemczech, będącego operatorem systemu rezerwacyjnego, za pośrednictwem którego dokonywana jest sprzedaż biletów autokarowych na przewozy osób organizowane przez Państwa.
W zależności od wybranego przez nabywcę kanału dystrybucji Państwa usług, wystawiony przez (…) na podstawie udzielonego przez Państwa upoważnienia bilet jest przekazywany nabywcy
Tym samym, ww. bilety za świadczone przez Państwa usługi na terytorium kraju wystawiają upoważniona przez Państwa osoba trzecia ((…) z siedzibą w Niemczech), stosownie do art. 106d ust. 2 ustawy.
W kontekście Państwa wątpliwości należy także przeanalizować, czy ww. bilet na autokarowy przewóz osób będzie stanowił fakturę w formie biletu jednorazowego, zawierającą zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106o ustawy.
Jak stanowi art. 106e ust. 1 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem (…).
Stosownie do art. 106o ust. 1 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których faktury mogą zawierać zakres danych węższy niż określony w art. 106e, oraz zakres tych danych, uwzględniając:
1) konieczność zapewnienia odpowiedniego dokumentowania dostawy towarów lub świadczenia usług i identyfikacji czynności dokonanych przez niektóre kategorie podatników;
2) niską wartość transakcji lub specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z liczbą lub rodzajem wykonywanych czynności.
Przepisy w zakresie podatku VAT określają szczególne przypadki, kiedy inne dokumenty (niespełniające wszystkich wymogów dotyczących faktury) są traktowane jako faktura. Takie szczególne przypadki określa § 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 października 2021 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz. U. z 2021 r. poz. 1979 ze zm.), zwane dalej „rozporządzeniem dot. faktur”.
Zgodnie z § 3 pkt 4 rozporządzenia dot. faktur:
Faktura dokumentująca przejazd autostradą płatną lub przejazd na dowolną odległość, wystawiana w formie biletu jednorazowego przez podatników uprawnionych do świadczenia usług polegających na przewozie osób: kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, powinna zawierać:
a) numer i datę wystawienia,
b) imię i nazwisko lub nazwę podatnika,
c) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
d) informacje pozwalające na identyfikację rodzaju usługi,
e) kwotę podatku,
f) kwotę należności ogółem.
Należy tu wskazać, że § 3 pkt 4 rozporządzenia dot. faktur określa przypadki, w których faktury (bilety) mogą zawierać zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy oraz zakres tych danych.
Jak Państwo wskazali, bilet, wystawiany na okoliczność sprzedaży usługi autokarowego przewozu osób świadczonej przez Państwa, każdorazowo zawiera m.in.:
W nagłówku biletu widnieje oznaczenie „(…)”. Bilet zawiera również informację, iż na osobę i przejazd generowany jest jeden bilet.
Wobec powyższego, wystawiony w formie papierowej bądź w formie elektronicznej (jako plik PDF) bilet dotyczący jednorazowego przewozu autokarowego osób na wskazanej relacji, będzie zawierał wszystkie elementy określone w § 3 pkt 4 rozporządzenia dot. faktur, w tym Państwa NIP. Tym samym, ww. bilet jednorazowy stanowił będzie fakturę, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że na podstawie § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, które wejdzie w życie z dniem 1 lutego 2026 r., nie będą Państwo mieli od 1 lutego 2026 r. obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w przypadku świadczenia opisanych w zdarzeniu przyszłym usług przewozu osób na dowolną odległość na terytorium kraju taborem samochodowym (autokarowym), które to usługi będą udokumentowane fakturami w formie biletu jednorazowego zawierającymi zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy, zgodnie z § 3 pkt 4 rozporządzenia dot. faktur, wystawianymi przez upoważnione przez Państwa osoby trzecie. Państwo są przy tym podatnikiem podatku od towarów i usług uprawnionym do świadczenia tego rodzaju usług.
Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo