Osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług fizjoterapeutycznych, niebędąca płatnikiem VAT, otrzymała w 2007 roku w drodze darowizny nieruchomość gruntową, stanowiącą jej majątek osobisty. Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej ani do celów prywatnych ze względu na trudny, zalewowy teren. W celu dostosowania granic do planu zagospodarowania przestrzennego dokonała podziału nieruchomości na pięć działek i udział w drodze w trybie art. 98b ustawy o gospodarce…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący nieuznania Pani za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą wydzielonych działek oraz udziału w drodze. Uzupełniła go Pani pismem z 17 stycznia 2026 r. (wpływ 17 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług fizjoterapeutycznych, nie jest Pani płatnikiem VAT.
Nr NIP Pani działalności: (…).
W 2007 r. otrzymała Pani w drodze darowizny nieruchomość gruntową, która stanowi Pani majątek osobisty.
Nieruchomość ta nie została nabyta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej.
Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani działalności deweloperskiej.
W celu dostosowania granic nieruchomości do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dokonała Pani podziału nieruchomości wyłącznie w trybie art. 98b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w wyniku którego powstały Pani działki:
Podział ten miał charakter wyłącznie techniczno-prawny i nie był związany z podejmowaniem działań typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, takich jak uzbrajanie terenu czy przygotowywanie nieruchomości pod sprzedaż w ramach działalności handlowej.
Po dokonaniu podziału nie podejmowała Pani żadnych innych działań zwiększających wartość ani atrakcyjność działek, w szczególności nie występowała Pani o decyzje o warunkach zabudowy, nie prowadziła Pani działań marketingowych, nie korzystała z usług pośredników w obrocie nieruchomościami ani nie ponosiła nakładów inwestycyjnych na infrastrukturę techniczną.
Planuje Pani sprzedaż wszystkich pięciu działek jednemu nabywcy – deweloperowi.
Sprzedaż będzie miała charakter jednorazowy i nie będzie realizowana w ramach zorganizowanej ani ciągłej działalności gospodarczej.
Środki uzyskane ze sprzedaży nie zostaną przeznaczone na działalność gospodarczą ani na cele z nią związane.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
Od momentu otrzymania nieruchomości w drodze darowizny nie była ona przez Panią wykorzystywana w jakikolwiek sposób.
Nieruchomość nie była użytkowana ani na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, ani na cele prywatne (osobiste).
Teren ten ma charakter trudny, w szczególności jest to teren zalewowy, co w praktyce uniemożliwiało jego faktyczne użytkowanie.
Nieruchomość nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług ani do czynności z tego podatku zwolnionych – pozostawała poza zakresem opodatkowania VAT.
Nie udzieli Pani pełnomocnictwa żadnemu podmiotowi w celu przygotowania działek do sprzedaży.
Nie planuje Pani zlecania jakichkolwiek czynności osobom trzecim na Pani rzecz i w Pani imieniu w związku z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży.
Od momentu wejścia w posiadanie nieruchomości nie była ona przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze.
Nieruchomość nie była również udostępniana osobom trzecim, zarówno odpłatnie, jak i nieodpłatnie.
Informację o planowanej sprzedaży nieruchomości przekazała Pani znajomemu. Znajomy ten posiada kontakt (dawni koledzy z czasów szkolnych) z osobą prowadzącą działalność deweloperską, która planuje realizację kolejnej inwestycji i w związku z tym osoba ta wyraziła zainteresowanie zakupem Pani gruntu.
Nabywca został pozyskany w sposób nieformalny, bez podejmowania działań marketingowych, bez zamieszczania ogłoszeń oraz bez korzystania z usług pośredników w obrocie nieruchomościami.
W przeszłości dokonywała Pani sprzedaży innych nieruchomości z majątku prywatnego.
Sprzedaż ta miała miejsce w 2020 r. i dotyczyła trzech działek, które stanowiły Pani majątek osobisty i zostały nabyte w drodze darowizny w 2010 r. Nieruchomości te nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie były wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej ani nie stanowiły składników majątku z nią związanych.
Sprzedaż miała charakter incydentalny, była jednorazowym zdarzeniem w danym okresie i nie była prowadzona w sposób zorganizowany ani ciągły. W związku z tą sprzedażą nie podejmowała Pani działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, takich jak uzbrajanie terenu, prowadzenie działań marketingowych, korzystanie z usług pośredników czy realizacja inwestycji infrastrukturalnych.
Łączna kwota uzyskana ze sprzedaży wyniosła 939 555,00 zł. Środki uzyskane ze sprzedaży zostały przeznaczone wyłącznie na cele prywatne, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj.:
W związku ze sprzedażą tych nieruchomości nie była Pani zobowiązana do rejestracji jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (VAT), gdyż czynności te stanowiły zwykłe wykonywanie prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym i nie były realizowane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Powyższe okoliczności potwierdzają, że zarówno wcześniejsze sprzedaże nieruchomości, jak i planowana sprzedaż opisanych we wniosku działek, nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, lecz mieszczą się w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Pytanie
Czy planowana sprzedaż pięciu działek budowlanych oraz udziału w drodze, otrzymanych w drodze darowizny i stanowiących Pani majątek osobisty, w okolicznościach opisanych w stanie faktycznym, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie planowana sprzedaż działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ w odniesieniu do tej czynności nie występuje Pani w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami VAT są podmioty wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, rozumianą jako działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W przedstawionym stanie faktycznym:
W konsekwencji sprzedaż działek stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a Pani nie działa w tym zakresie jako podatnik VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii uznania bądź nieuznania Pani za podatnika, istotne jest, czy w celu dokonania dostawy nieruchomości podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z opisu sprawy wynika, prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie usług fizjoterapeutycznych. Nie jest Pani podatnikiem podatku VAT. W 2007 r. otrzymała Pani w drodze darowizny nieruchomość gruntową, która stanowi Pani majątek osobisty. W celu dostosowania granic nieruchomości do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dokonała Pani podziału nieruchomości na 5 mniejszych działek oraz udziału w drodze. Planuje Pani sprzedaż wszystkich pięciu działek jednemu nabywcy.
Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy sprzedaż pięciu działek oraz udziału w drodze, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Jak już wyżej wskazano, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala Pani zaangażowania w odniesieniu do przygotowania omawianej sprzedaży, nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądzałby, że sprzedaż przez Panią gruntu, wypełni przesłanki działalności gospodarczej.
Grunt został nabyty przez Panią w drodze darowizny od swoich rodziców. Nieruchomość nie stanowiła przedmiotu najmu, dzierżawy ani użyczenia na cele zarobkowe. Nie zamierza udzielać Pani pełnomocnictw żadnym podmiotom zewnętrznym w związku z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży. Natomiast, czynności, które Pani wykonała przed sprzedażą nieruchomości (tj. podział gruntu na 5 mniejszych działek oraz udziału w działce stanowiącej drogę), nie wskazują na Pani aktywność „handlową” w przedmiocie obrotu nieruchomościami. Jest to bowiem jedyna czynność przygotowania nieruchomości do sprzedaży i w tym przypadku mieści się w zakresie zarządzania majątkiem osobistym.
Całokształt opisanych okoliczności, świadczy o tym, że w związku ze sprzedażą działki, nie podjęła Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców (nie występowała Pani o decyzje o warunkach zabudowy, nie prowadziła Pani działań marketingowych, nie korzystała z usług pośredników w obrocie nieruchomościami ani nie ponosiła nakładów inwestycyjnych na infrastrukturę techniczną, nie udzieli Pani pełnomocnictwa żadnemu podmiotowi w celu przygotowania działek do sprzedaży, nie planuje Pani zlecania jakichkolwiek czynności osobom trzecim w związku z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży, od momentu wejścia w posiadanie nieruchomości nie była ona udostępniana osobom trzecim, zarówno odpłatnie, jak i nieodpłatnie. Ponadto, nabywca został pozyskany w sposób nieformalny, bez podejmowania działań marketingowych.
Tym samym, Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
Dokonując sprzedaży działek oraz udziału w drodze, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, nie będzie Pani podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W konsekwencji, sprzedaż przez Panią pięciu działek oraz udziału w drodze, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zatem Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo