Możliwość skorzystania ze zwolnienia na podst. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku ze sprzedażą lokalu mieszkalnego, nabytego i sprzedanego w ramach prowadzonej działalności.
Podatniczka prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, głównie w zakresie projektowania wnętrz, z dodatkowym okazjonalnym pośrednictwem w nieruchomościach. W 2024 roku nabyła lokal mieszkalny z rynku wtórnego, wyremontowała go i sprzedała, traktując go jako towar handlowy przeznaczony do odsprzedaży, nie ujmując go w środkach trwałych. Obecnie korzysta ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT, z…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest w części:
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący możliwości zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT oraz braku obowiązku rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT w związku ze sprzedażą lokalu.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą (...), wpisaną do CEIDG. Przeważającą działalnością gospodarczą jest działalność oznaczona kodem PKD 74.10.Z – działalność w zakresie specjalistycznego projektowania, polegająca na projektowaniu wnętrz. Dodatkowo, okazjonalnie, wykonuje Pani czynności związane z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami (PKD 68.31.Z).
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej w 2024 r. nabyła Pani lokal mieszkalny z rynku wtórnego, który następnie został wyremontowany i sprzedany. Lokal ten nie był przeznaczony na Pani cele prywatne ani na potrzeby prowadzonej działalności, nie był również ujmowany w ewidencji środków trwałych. Od momentu nabycia lokal stanowił towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży.
Obecnie korzysta Pani ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT. Przed zakupem nieruchomości konsultowała Pani swoją sytuację z doradcą podatkowym. Pani głównym pytaniem było to, czy nabycie i sprzedaż lokalu mieszkalnego nie spowoduje obowiązku rejestracji jako czynny podatnik VAT. Po analizie Pani sytuacji doradca podatkowy wskazał, że sprzedaż lokalu mieszkalnego z rynku wtórnego, spełniająca warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z VAT, niezależnie od wartości sprzedaży, a zatem bez znaczenia pozostaje fakt przekroczenia limitu, o którym mowa w art. 113 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwolniona z podatku jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynął okres krótszy niż 2 lata.
W Pani przypadku: lokal mieszkalny pochodził z rynku wtórnego, pierwsze zasiedlenie miało miejsce przed jego nabyciem przez Panią, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a sprzedażą lokalu upłynął okres dłuższy niż 2 lata, nie doszło do pierwszego zasiedlenia lokalu po Pani stronie, gdyż lokal nie był przez Panią użytkowany, poniesione wydatki na remont nie przekroczyły 30% wartości początkowej lokalu, przy nabyciu oraz remoncie lokalu nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT.
Dodatkowo pragnie Pani podkreślić, że sprzedaż lokalu mieszkalnego miała charakter incydentalny i uboczny wobec przeważającej działalności polegającej na świadczeniu usług projektowania wnętrz. Na przestrzeni ponad dwóch lat prowadzenia działalności gospodarczej była to jedyna transakcja polegająca na nabyciu, remoncie i sprzedaży lokalu mieszkalnego. Nie prowadzi Pani działalności polegającej na stałym, zorganizowanym ani powtarzalnym obrocie nieruchomościami. Na dzień złożenia niniejszego wniosku nie jest Pani w stanie przesądzić co do dalszego kierunku rozwoju działalności ani tego, czy podobne transakcje będą miały miejsce w przyszłości. Na moment dokonania sprzedaży miała ona charakter jednorazowy i pomocniczy w skali całokształtu prowadzonej działalności.
Pytanie
Czy prawidłowe jest Pani stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż lokalu mieszkalnego z rynku wtórnego, nabytego i sprzedanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej:
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, sprzedaż lokalu mieszkalnego z rynku wtórnego, nabytego i sprzedanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako towar handlowy, spełniająca warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z podatku od towarów i usług i nie powoduje po Pani stronie obowiązku naliczenia VAT ani rejestracji jako czynny podatnik VAT wyłącznie z tytułu dokonania tej transakcji, niezależnie od jej wartości.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w prawidłowe w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz nieprawidłowe w zakresie braku obowiązku rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT w związku ze sprzedażą lokalu.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanej dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, zarówno grunty, jak i budynki i budowle oraz ich części spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. Przeważającą działalnością gospodarczą jest działalność w zakresie specjalistycznego projektowania, polegająca na projektowaniu wnętrz. Dodatkowo, okazjonalnie, wykonuje Pani czynności związane z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami. Obecnie korzysta Pani ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT. Dokonała Pani sprzedaży lokalu mieszkalnego, który pochodził z rynku wtórnego, pierwsze zasiedlenie miało miejsce przed jego nabyciem przez Panią, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a sprzedażą lokalu upłynął okres dłuższy niż 2 lata, nie doszło do pierwszego zasiedlenia lokalu po Pani stronie, gdyż lokal nie był przez Panią użytkowany, poniesione wydatki na remont nie przekroczyły 30% wartości początkowej lokalu, przy nabyciu oraz remoncie lokalu nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT. Ww. lokal nie był ujmowany w ewidencji środków trwałych. Od momentu nabycia lokal stanowił towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży.
Należy wskazać, że osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą we własnym imieniu i na własny rachunek dla celów podatku VAT jest podatnikiem ze wszystkich czynności jakie wykonuje. Wystarczy, że jest spełniona definicja działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W Pani przypadku, dla celów podatku VAT, wykonuje Pani działalność polegającą na projektowaniu wnętrz oraz dodatkowo pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Istotnym elementem jest to, że działalność tę prowadzi Pani jako jednoosobową działalność gospodarczą a więc działa Pani we własnym imieniu na własną rzecz. Działalność ta, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W tym miejscu należy wskazać, że jakakolwiek czynność wykonywana przez Panią dla celów zarobkowych, wypełniająca definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy dla celów podatku VAT, jest traktowana jako czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT i łączy się z innymi czynnościami, które Pani wykonuje we własnym imieniu i na własną rzecz. Podatnik może wykonywać czynności na swoje cele osobiste, jednakże sprzedaż lokalu zakupionego do działalności gospodarczej w celu jego dalszej odsprzedaży nie jest traktowana, dla celów podatku VAT jako cel osobisty. Jest to nadal działalność gospodarcza ponieważ wykonywana jest dla celów zarobkowych.
W związku z powyższym, należy stwierdzić że sprzedany lokal mieszkalny nie został sprzedany z Pani majątku prywatnego, a z prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej.
Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
W świetle art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Należy wskazać, że zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych reasekuracyjnych
‒ jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
W związku z powyższym, wartość dostawy towaru (np. budynku), który na podstawie przepisów o podatku dochodowym podatnik zaliczył do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, nie powinna być wliczona do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
W myśl art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami art. 113 ust. 1-10 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
W myśl w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. c ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony)
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy wskazać, że – co do zasady – o ile podatnik nie przekroczył kwoty sprzedaży określonej na podstawie art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy, ma prawo do korzystania z ww. zwolnienia do momentu przekroczenia tej kwoty. W przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany będzie do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie.
Pani wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT oraz braku obowiązku rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT w związku ze sprzedażą lokalu.
Wskazać w tym miejscu należy, że w myśl art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy do limitu określonego w art. 113 ust. 1 (tj. 200 000 zł bez kwoty podatku VAT) nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy, z wyjątkiem wskazanych w tym przepisie sytuacji.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższych uregulowań wynika, że zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.):
Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10.000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10.000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
Zatem nieruchomości (w tym również lokal mieszkalny), które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.
W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Jeśli natomiast nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 bądź pkt 10a ustawy, wtedy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w tym artykule.
W odniesieniu do dostawy lokalu mieszkalnego może zatem wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Istotne jest, wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących planowanej dostawie.
W pierwszej kolejności, odnosząc się do Pani wątpliwości, należy wskazać, że w opisanym stanie faktycznym sprzedaż lokalu mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że w odniesieniu do ww. lokalu, doszło już do pierwszego zasiedlenia, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, natomiast pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. lokalu a momentem jego dostawy, upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Jak bowiem Pani wskazała, lokal ten, nabyła i sprzedała Pani w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Od momentu nabycia lokal stanowił towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży. Ponadto, ww. lokal nie stanowił u Pani środka trwałego, zatem nie mógł ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych. Dostawa ww. lokalu nie była więc dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim.
Zatem, skoro w tym przypadku do dostawy ww. lokalu ma zastosowanie zwolnienie wskazane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to dalsza analiza zwolnień dla tej czynności – wynikająca z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.
Powracając do kwestii ustalenia wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, podkreślić należy, że jak wynika z art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy, do kwoty sprzedaży nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Jak z opisu sprawy wynika, sprzedany lokal, nie był ujmowany w ewidencji środków trwałych. W tej konkretnej sytuacji, sprzedana nieruchomość nie stanowiła środka trwałego w rozumieniu podatku dochodowego podlegającego amortyzacji, w konsekwencji wystąpiły przesłanki uniemożliwiające nieuwzględnienie kwoty z tytułu sprzedaży ww. lokalu przez Panią przy obliczaniu kwoty sprzedaży na podstawie w art. 113 ust. 1 ustawy w oparciu o art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy.
Jednak, przy tak przedstawionym opisie sprawy, należy także przeanalizować brak obowiązku wliczenia kwoty uzyskanej ze sprzedaży ww. lokalu do limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy w oparciu o przepis art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy, zgodnie z którym do ww. wartości sprzedaży nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy, z wyjątkiem transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.
Ustawodawca zarówno w akcie zasadniczym, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do ustawy, nie zdefiniował pojęcia charakter „pomocniczy”. W takim przypadku w pierwszej kolejności stosuje się wykładnię językową, w taki bowiem sposób ustawodawca komunikuje się z podatnikiem jako adresatem normy. Dopiero gdy wykładnia językowa nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów dopuszczalne jest skorzystanie z pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych. Według internetowego słownika synonimów (strona internetowa - (...)), synonimami do słowa „pomocniczy” są pojęcia: „pomocny, wspierający, poboczny, akcesoryjny, dodatkowy, dopływowy, posiłkowy, subsydialny, subsydiarny, uzupełniający, wspomagający”.
Dodatkowo, przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą”, posługują się określeniem „incidental transactions” w ramach odpowiedniego przepisu, co na język polski może być tłumaczone jako „transakcje incydentalne/uboczne”. Termin „incydentalny” wg Słownika języka polskiego (Słownika Wydawnictwa Naukowego PWN) oznacza przy tym „mający małe znaczenie lub zdarzający się bardzo rzadko”, natomiast termin „uboczny” oznacza „dotyczący czegoś pośrednio, mniej istotny lub dodatkowy”. Transakcje o charakterze „incydentalnym” oznaczają zdarzenia występujące nie tyle rzadko, ile ubocznie, przy określonej okazji, nawet gdyby występowały w sposób powtarzalny. Pojęcie „incydentalności” odnosi się więc nie tyle do samej częstotliwości występowania danego zdarzenia, co raczej do jego poboczności względem zasadniczej działalności podatnika. Także w wersji francuskiej omawianej VI Dyrektywy użyto określenia „accessoire”, a w wersji niemieckiej „Hilfsumsaetze”, co wskazuje, że w analizowanym kontekście istotne jest, aby były to czynności poboczne, czy też pomocnicze do zasadniczej działalności podatnika (wspomniane powyżej trzy wersje językowe VI Dyrektywy są kompatybilne i wskazują na pomocniczy, poboczny charakter omawianych czynności). Podobnie, polska wersja językowa Dyrektywy 2006/112, która zastąpiła VI Dyrektywę, odstępuje od sformułowania „transakcje sporadyczne” i określa omawiane czynności jako „transakcje pomocnicze”.
Zatem transakcje pomocnicze to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością podatnika, a przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem tej działalności. Tak więc, aby ocenić, czy dana czynność może być uznana za pomocniczą, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim to, czy stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika. Jeżeli dana działalność stanowi stały i niezbędny element wbudowany w funkcjonowanie przedsiębiorstwa podatnika, to transakcje takie nie mogą być uznane za pomocnicze.
Aby więc ocenić, czy dokonana dostawa towaru ma charakter „pomocniczy”, należy wziąć pod uwagę to, czy stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika.
Z okoliczności przedstawionych w sprawie wynika, że w ramach prowadzonej działalności, zajmuje się Pani czynnościami związanymi z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami (PKD 68.31.Z). W 2024 r. nabyła Pani lokal mieszkalny z rynku wtórnego, który następnie został wyremontowany i sprzedany. Od momentu nabycia lokal stanowił towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży. Nie jest Pani w stanie przesądzić co do dalszego kierunku rozwoju działalności ani tego, czy podobne transakcje będą miały miejsce w przyszłości.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że dokonana przez Panią sprzedaż lokalu mieszkalnego jest jednym z obszarów, w których prowadzi Pani działalność gospodarczą, nie można zatem stwierdzić, że stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika. Zarówno projektowanie wnętrz jak również kupno i sprzedaż lokalu mają związek z nieruchomościami, są prowadzone równorzędnie. Bez znaczenia, w tej sprawie, jest również fakt, że czynność zakupu i sprzedaży lokalu była na razie pojedynczą transakcją, gdyż czynność ta miała cel zarobkowy i była wpisana w rodzaj wykonywanej przez Panią działalności gospodarczej. Zatem opisana we wniosku dostawa lokalu była czynnością, która nie miała charakteru transakcji pomocniczej, o której mowa w art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy.
Zwrócić należy uwagę, że zwolnienie wynikające z art. 113 ustawy jest zwolnieniem podmiotowym, co oznacza, że jest związane bezpośrednio z podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, która w standardowych warunkach podlegałaby opodatkowaniu. Zwolnienie to odnosi się do konkretnego limitu wynikającego ze sprzedaży (odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług) danego podatnika. Skoro, jak wyżej wskazano, sprzedała Pani lokal zakupiony do dalszej odsprzedaży, to oprócz działalności gospodarczej polegającej na projektowaniu wnętrz, bez względu na to jaki zysk Pani ta sprzedaż przyniosła, czy też na co były przeznaczone otrzymane wynagrodzenie z tytułu tej sprzedaży, powinna Pani go wliczyć do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
W konsekwencji należy uznać, że w przedmiotowej sprawie kwota uzyskana przez Panią z tytułu sprzedaży lokalu powinna być wliczona do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Podsumowując, ma Pani obowiązek wliczenia kwoty uzyskanej ze sprzedaży ww. lokalu do limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
W związku z powyższym, po dokonaniu opisanej w stanie faktycznym sprzedaży, ma Pani obowiązek do zarejestrowania się jako czynny podatnik podatku VAT, jeżeli łączna kwota sprzedaży w ciągu roku podatkowego przekroczy limit, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Zatem, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz nieprawidłowe w zakresie braku obowiązku rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT w związku ze sprzedażą lokalu.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo