Interpretacja 0114-KDIP2-1.4010.162.2026.2.PK

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe a w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia:

• czy w świetle opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego działalność Spółki polegająca na projektowaniu, tworzeniu oraz rozwijaniu oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT - jest prawidłowe,
• czy w świetle opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego tworzone oraz rozwijane przez Spółkę oprogramowania (w tym ich poszczególne funkcjonalności i moduły) stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej, w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT - jest prawidłowe,
• czy dochód osiągany przez Spółkę z tytułu udzielania licencji na korzystanie z oprogramowania w modelu SaaS (w tym za pośrednictwem platform takich jak Y. Marketplace oraz P.) stanowi dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT- jest prawidłowe,
• czy w świetle opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Spółka prawidłowo:

a)  kwalifikuje jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową (kategoria „a” wskaźnika nexus) w szczególności:

‒    wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne finansowanymi przez płatnika - w części przypadającej na działalność badawczo-rozwojową,

‒    wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów zlecenia,

‒    wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów o dzieło,

‒    koszty zakupu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,

‒    koszty najmu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,

‒    koszty zakupu podzespołów komputerowych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,

‒    koszty zakupu urządzeń peryferyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,

‒    koszty zakupu urządzeń telekomunikacyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,

‒    koszty usług telekomunikacyjnych, w tym dostępu do Internetu, wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,

‒    koszty usług księgowych związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową,

‒    koszty usług doradczych związanych z rozliczaniem działalności badawczo-rozwojowej oraz IP Box,

‒    koszty obsługi prawnej związanej z ochroną i eksploatacją praw własności intelektualnej (IP Box),

‒    koszty zakupu specjalistycznej literatury branżowej wykorzystywanej w działalności badawczo rozwojowej,

‒    koszty udziału w szkoleniach branżowych (z wyjątkiem podmiotów współpracujących na podstawie umów B2B oraz kontrahentów współpracujących na podstawie umów B2B)

- jest prawidłowe,

‒    koszty udziału w szkoleniach branżowych dla podmiotów współpracujących na podstawie umów B2B oraz kontrahentów współpracujących na podstawie umów B2B jest nieprawidłowe,

‒    koszty udziału w konferencjach branżowych - jest nieprawidłowe,

b)  kwalifikuje wynagrodzenia podmiotów współpracujących na podstawie umów B2B, niepowiązanych ze Spółką, jako koszty nabycia wyników prac badawczo- rozwojowych (kategoria „b” wskaźnika nexus) - jest prawidłowe,

c)  nie uwzględnia w kalkulacji wskaźnika nexus kosztów o charakterze pośrednim, w szczególności koszty finansowe, w tym prowizje i inne koszty związane z finansowaniem działalności, koszty związane z nieruchomościami, w tym koszty najmu powierzchni biurowej, koszty związane z korzystaniem z biura wirtualnego, pozostałe koszty ogólnego funkcjonowania przedsiębiorstwa, które nie pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową oraz kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, przy jednoczesnym ich uwzględnieniu (po odpowiedniej alokacji) przy ustalaniu dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – jest prawidłowe,

‒    czy Spółka jest uprawniona do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania, o której mowa w art. 24d ustawy o CIT, również w odniesieniu do dochodów uzyskanych w latach 2024-2025 poprzez dokonanie korekty uprzednio złożonych zeznań podatkowych:

• w części dotyczącej uprawnia do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania, o której mowa w art. 24d ustawy o CIT, również w odniesieniu do dochodów uzyskanych w roku 2024 poprzez dokonanie korekty uprzednio złożonych zeznań podatkowych – jest nieprawidłowe;
• w pozostałej części – jest prawidłowe;

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie w zakresie ulgi IP BOX oraz ulgi na działalność badawczo-rozwojową.

Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 2 czerwca 2026 r. (data wpływu: 2 czerwca 2026 r.)

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca - A. Sp. z o.o. (…) jest osobą prawną posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „Ustawa o CIT”). Wnioskodawca jest spółką kapitałową wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w 2022 r.

Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy, zgodnie z wpisem do KRS, jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z).

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu, rozwijaniu oraz udostępnianiu oprogramowania komputerowego, w szczególności w formie aplikacji funkcjonujących w modelu SaaS (Software as a Service). Działalność ta koncentruje się na dostarczaniu rozwiązań informatycznych wspierających organizację i automatyzację procesów biznesowych, analizę danych oraz zwiększanie efektywności pracy zespołów.

Wnioskodawca tworzy rozwiązania przeznaczone w szczególności dla użytkowników korzystających z ekosystemu Y., jak również rozwija produkty mające zastosowanie w szerszym środowisku systemów informatycznych. Oferowane rozwiązania mają na celu usprawnienie zarządzania procesami, zwiększenie przejrzystości działań oraz poprawę efektywności operacyjnej użytkowników.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca projektuje i rozwija własne aplikacje, w tym m.in. (…). Rozwiązania te są rozwijane w sposób ciągły poprzez dodawanie nowych funkcjonalności oraz ulepszanie istniejących komponentów.

Działalność Wnioskodawcy ukierunkowana jest na dostarczanie rozwiązań technologicznych, które wspierają osiąganie rezultatów biznesowych przez użytkowników końcowych, w szczególności poprzez zwiększanie wydajności, efektywności oraz możliwości skalowania procesów.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na własny rachunek i własne ryzyko. Ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością, w tym ryzyko związane z tworzeniem i komercjalizacją oprogramowania, a także odpowiedzialność kontraktową wobec kontrahentów wynikającą z zawieranych umów.

Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów uzyskiwanych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. tzw. IP Box, o którym mowa w art. 24d ustawy o CIT, w odniesieniu do dochodów osiąganych w latach 2024-2025, jak również w latach kolejnych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca podejmuje działania polegające na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu oprogramowania komputerowego. Działania te obejmują w szczególności nabywanie, łączenie, kształtowanie oraz wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z zakresu technologii informatycznych, w celu tworzenia nowych lub rozwijania istniejących rozwiązań w postaci aplikacji komputerowych.

Efektem działalności Wnioskodawcy jest tworzenie i rozwijanie aplikacji takich jak m.in. (…) oraz innych narzędzi rozwijanych sukcesywnie w ramach działalności gospodarczej. Aplikacje te umożliwiają użytkownikom m.in. monitorowanie procesów, analizę danych historycznych, tworzenie formularzy, automatyzację przepływów pracy oraz zarządzanie procesami biznesowymi.

Poniżej został przedstawiony szczegółowy zakres i charakter prac prowadzonych w odniesieniu do poszczególnych projektów, a także ich cele.

1.  Aplikacja (…)

Od 2024 r. prace badawczo-rozwojowe (R&D) nad produktem Time in Status koncentrowały się głównie na czterech obszarach:

• Lepsza analityka historyczna - produkt umożliwia obecnie odtworzenie tego, jak wyglądała praca w poszczególnych dniach w przeszłości (np. ile zgłoszeń było „In progress”, „In review”, „Done” na koniec każdego dnia). Takie dzienne migawki nie są dostarczane bezpośrednio przez platformę, dlatego zespół musiał zaprojektować własny sposób rekonstrukcji historii na podstawie surowych logów zmian oraz obsłużyć złożone przypadki (np. zadania utworzone w trakcie okresu, wiele zmian statusów itp.). W rezultacie użytkownicy mogą przeglądać przejrzyste wykresy historyczne oraz - co najważniejsze - sprawdzać, które konkretne elementy składają się na dane wartości, co zwiększa wiarygodność analityki.
• Obliczenia czasu odzwierciedlające rzeczywisty czas pracy - zamiast liczyć wyłącznie czas kalendarzowy (24/7), produkt umożliwia teraz obliczanie czasu spędzonego w danym statusie wyłącznie w godzinach pracy (z wyłączeniem nocy, weekendów i czasu wolnego). Wyzwanie polegało na wprowadzeniu harmonogramów pracy, poprawnym ich stosowaniu w różnych strefach czasowych oraz zachowaniu kompatybilności z istniejącymi danymi i filtrami. Produkt wspiera obecnie konfigurowalne harmonogramy pracy dla metryk time-in-status i bezpiecznie stosuje je do istniejących konfiguracji. Dzięki temu dane są bardziej użyteczne operacyjnie, ponieważ odzwierciedlają realny czas, w którym praca mogła być wykonywana.
• Metryki wyjaśnialne, a nie „czarna skrzynka” - prace R&D objęły również zwiększenie transparentności metryk sprintów i workflow. Zamiast prezentować jedynie pojedynczą wartość (np. „work completed”, „scope change”, „completion rate”), produkt umożliwia teraz przejście do szczegółowego widoku i sprawdzenie, które konkretne elementy i wartości składają się na daną metrykę. Wymagało to zaprojektowania uniwersalnej koncepcji „szczegółów”, która jednocześnie uwzględnia różnice pomiędzy poszczególnymi metrykami. Efektem jest znacznie łatwiejsze zrozumienie i weryfikacja sposobu obliczania metryk przez zespoły.
• Niezawodne przetwarzanie dużych zbiorów danych i rozwój silnika obliczeniowego - dla większych klientów eksport danych i zaawansowana analityka to procesy długotrwałe, które mogą zakończyć się niepowodzeniem, jeśli są traktowane jako jednorazowe operacje. W związku z tym prace R&D skupiły się na:
• przekształceniu dużych eksportów w kontrolowane procesy działające w tle, z jasno określonymi zasadami ponawiania prób, obsługi przerwań oraz śledzenia postępu,
• wprowadzeniu warstwy transformacji danych, która umożliwia rozwój wewnętrznego silnika obliczeniowego bez zmiany widocznych dla użytkownika rezultatów oraz bez naruszania istniejących konfiguracji.

Dzięki tym działaniom produkt zyskał bardziej solidne fundamenty: może obsługiwać większe zbiory danych, rozwijać wewnętrzne algorytmy i jednocześnie zachowywać stabilność oraz przewidywalność wyników dla użytkowników.

Podsumowanie efektów prac R&D:

• nowe możliwości analityczne (historyczne widoki dzień po dniu, wyjaśnialne metryki),
• bardziej precyzyjne i biznesowo użyteczne dane (obliczenia oparte na godzinach pracy),
• bardziej niezawodne przetwarzanie dużych wolumenów danych i zmian systemowych (eksporty w tle, bezpieczna migracja silnika).

2.  Aplikacja (…)

 

Od 2024 r. podjęto decyzję o rozwoju produktu (…) tak, aby użytkownicy mogli łatwiej rozumieć trendy aktywności, diagnozować brakujące dane na dashboardach oraz bezpiecznie przywracać usunięte zgłoszenia w architekturze opartej na (...). Aby uczynić główny widok aplikacji bardziej informatywnym i skalowalnym, zdecydowano się przeprojektować zakładkę (…) w kierunku prezentacji zmian w formie strumienia, z naciskiem na czytelniejsze grupowanie, kolejność oraz wizualizację aktualizacji w czasie. Ponieważ gadżety dashboardów są często postrzegane jako „puste” lub niepoprawnie działające w przypadku braku danych lub błędnej konfiguracji, podjęto decyzję o wdrożeniu dedykowanego mechanizmu diagnostycznego dla pustych stanów w widoku tabelarycznym, zawierającego jasne wyjaśnienia przyczyn braku danych oraz wskazówki, co użytkownik może zmienić (filtry, zakresy czasu, uprawnienia), aby uzyskać wyniki.

W odpowiedzi na potrzeby klientów dotyczące bardziej precyzyjnego filtrowania w dashboardach, zdecydowano się wprowadzić dodatkowe filtry oparte na kluczach dla gadżetu widoku aktywności, umożliwiające skupienie raportowania na konkretnych projektach lub wzorcach kluczy bez konieczności ponownego budowania raportów od podstaw. W ramach szerszej migracji do (...) oraz potrzeby bezpieczniejszego odzyskiwania danych, podjęto decyzję o przebudowie logiki przywracania usuniętych zgłoszeń w wersji aplikacji opartej na (...), wprowadzając nowe procesy aktywacji, zaktualizowane zasady określające, które zgłoszenia mogą być przywracane, oraz mechanizmy zabezpieczające, aby operacje przywracania były zgodne z uprawnieniami J ira oraz ograniczeniami integralności danych aplikacji.

3.  Aplikacja (…)

Od 2024 r. podjęto decyzję o rozwijaniu (…) jako bardziej bezpiecznej, przyjaznej automatyzacji i inteligentnej platformy formularzy w ekosystemie narzędzi Y., ze szczególnym naciskiem na udostępnianie zewnętrzne, kontrolę dostępu, wsparcie AI oraz migrację do środowiska (...).

W odpowiedzi na powtarzające się prośby klientów o możliwość umieszczania aktywnych linków do formularzy w e-mailach Jira Automation, podjęto decyzję o przeprojektowaniu sposobu generowania i przechowywania zewnętrznych URL formularzy dla zgłoszeń. Zespół produktowy wdrożył automatyczne udostępnianie formularza w momencie jego dodania do zgłoszenia, wprowadził czytelne stany aktywacji/dezaktywacji linków oraz zsynchronizował URL formularza ze specjalnymi właściwościami zgłoszenia, aby reguły automatyzacji mogły bezpiecznie umieszczać poprawne linki w powiadomieniach. Równolegle wprowadzono bardziej restrykcyjne zasady regeneracji linków, dzięki czemu stare linki mogą być unieważniane, co zapobiega przypadkowemu dostępowi do nieaktualnych lub niewłaściwych formularzy.

Ponieważ udostępnianie formularzy osobom spoza organizacji rodziło kwestie bezpieczeństwa i zgodności, podjęto decyzję o wprowadzeniu konfigurowalnego mechanizmu „dostępu do wypełniania formularzy”. Produkt wspiera obecnie zarówno otwarty dostęp przez link, jak i tryb „zweryfikowani użytkownicy Jira z tej instancji”, w którym użytkownik musi być zalogowany do odpowiedniej instancji Jira, aby wypełnić formularz; użytkownicy bez dostępu widzą jednoznaczny komunikat o ograniczeniu dostępu. Wymagało to badań oraz zmian w sposobie walidacji tokenów zewnętrznych, w tym poprawnej obsługi tokenów nieważnych lub wygasłych (zwracanie bezpiecznych komunikatów błędów zamiast przekierowania na stronę logowania).

Aby zwiększyć długoterminowe bezpieczeństwo i utrzymywalność formularzy zewnętrznych, podjęto decyzję o przeprojektowaniu sposobu działania tokenów i ustawień. Produkt stopniowo odchodzi od długich linków JWT na rzecz krótkich, bezpiecznie generowanych identyfikatorów, a logika formularzy zewnętrznych została w dużej mierze napisana od nowa. Wprowadzono również precyzyjne zasady dotyczące tego, co dzieje się przy regeneracji linków, usuwaniu formularzy czy edycji i ponownym otwieraniu odpowiedzi. W ramach tych prac wprowadzono limity rozmiaru plików dla zgłoszeń zewnętrznych zgodnie z ograniczeniami (...) oraz przeprojektowano sposób przechowywania identyfikacji tenantów, aby zapewnić poprawne działanie identyfikacji użytkownika i instancji zarówno w starszych, jak i nowych instalacjach.

W związku z kierunkiem rozwoju Y. w stronę platformy (...), podjęto decyzję o migracji doświadczenia formularzy zewnętrznych oraz ich backendu do architektury „full (...)”. Obejmowało to usunięcie legacy komponentów typu Connect, zastąpienie ich zasobami (...) oraz podpisywanymi wywołaniami HTTP, a także wprowadzenie podwójnego modelu identyfikacji (po stronie instancji i client key), aby istniejące zbiory danych działały poprawnie w trakcie migracji. Zaktualizowano również procesy instalacji i aktualizacji, tak aby nowi klienci korzystali od razu z nowego modelu, a dotychczasowi mogli być migrowani stopniowo i bezpiecznie.

Na koniec, aby przyspieszyć i uprościć tworzenie formularzy, podjęto decyzję o dodaniu funkcji generowania formularzy wspomaganego przez AI bezpośrednio w kreatorze. Zamiast tworzyć formularze od podstaw, użytkownicy mogą opisać potrzebny formularz w języku naturalnym, a system generuje jego strukturę oraz proponuje nazwę. Zespół przeprowadził badania nad zachowaniem modeli, wdrożył walidację generowanych struktur oraz wprowadził mechanizmy zabezpieczające, takie jak limity długości promptów, tygodniowe limity zapytań na instancję oraz czytelne komunikaty błędów w przypadku niepowodzenia generacji. Dzięki temu Smart Forms oferuje inteligentne wsparcie przy zachowaniu kontroli kosztów i wysokiej jakości generowanych formularzy.

4. Aplikacja: (…)

Od 2024 r. podjęto decyzję o wzmocnieniu produktu SLA, aby klienci mogli polegać na nim w zakresie powtarzalnego raportowania, przejrzystej widoczności w kontekście pracy oraz bezpiecznej automatyzacji na dużą skalę. W odpowiedzi na zapotrzebowanie klientów na analizę SLA wykraczającą poza raportowanie „według osoby odpowiedzialnej”, zdecydowano się wprowadzić elastyczny wykres (…) według wybranych kryteriów (pola Jira oraz wybrane pola niestandardowe), z jasno określonymi limitami wyboru oraz spójną obsługą brakujących danych, tak aby analityka pozostawała czytelna i porównywalna między zespołami. Ponieważ dashboardy są głównym miejscem monitorowania jakości usług, podjęto decyzję o umożliwieniu tworzenia gadżetu SLA bezpośrednio z wykresu kołowego aplikacji, wraz z prowadzonym procesem tworzenia, analityką/logowaniem oraz solidną obsługą „pustych stanów” (np. brak danych, brak uprawnień, brak licencji).

Na podstawie opinii użytkowników, którzy potrzebują szybszego i bardziej szczegółowego dostępu do informacji SLA bezpośrednio w zgłoszeniach, zdecydowano się przeprojektować panel SLA w zgłoszeniu oraz dodać przełączalne tryby widoku: tryb kompaktowy (pozostały czas i status) oraz tryb szczegółowy (czas wykorzystany/pozostały, kalendarz, moment rozpoczęcia SLA, planowane zakończenie), co wspiera szybsze podejmowanie decyzji operacyjnych. W związku z kierunkiem rozwoju platformy Y. oraz znaczeniem ograniczeń (...), podjęto decyzję o refaktoryzacji architektury po stronie klienta w kierunku (...) poprzez wprowadzenie adapterów kompatybilności oraz zastąpienie API typu Connect (np. AP.*, axios, wzorce nawigacji) odpowiednikami (...), zapewniając utrzymanie produktu przy jednoczesnym zachowaniu dotychczasowych funkcjonalności (gadżety, źródła danych, harmonogram, uprawnienia, linki).

Na koniec, ponieważ automatyzacja związana z naruszeniem SLA musi działać poprawnie nawet przy zmianach konfiguracji lub trwających przeliczeniach, podjęto decyzję o wdrożeniu i migracji akcji „goal exceeded” oraz mechanizmów przeliczania SLA do (...) wraz z zabezpieczeniami, takimi jak: przerywanie nieaktualnych procesów przeliczeniowych, usuwanie zaplanowanych akcji w przypadku wyłączenia lub usunięcia SLA, walidacja przed wykonaniem akcji oraz kontrola dokładności czasowej mimo ograniczeń harmonogramowania.

5. Aplikacja (…)

Od 2024 r. podjęto decyzję o usprawnieniu produktu (…) tak, aby zespoły mogły szybciej konfigurować metryki, bezpośrednio korzystać z wyników na dashboardach oraz ponownie wykorzystywać widoki analityczne bez konieczności każdorazowego odtwarzania konfiguracji. W odpowiedzi na trudności użytkowników wynikające z przeładowanego interfejsu konfiguracji, zdecydowano się wprowadzić bardziej przejrzysty układ oparty na React, z oddzielnymi sekcjami dla metryk czasu oraz harmonogramów pracy, gdzie nagłówek, opis oraz główna akcja dynamicznie prowadzą użytkownika do kolejnego kroku, przy zachowaniu dotychczasowego sposobu nawigacji. Ponieważ dashboardy stanowią kluczowe narzędzie raportowania, podjęto decyzję o rozszerzeniu siatki gadżetów o wiersz podsumowujący, który prezentuje średnią wartość dla wybranych zgłoszeń, wraz z wyjaśnieniem sposobu jej obliczania oraz mechanizmami zabezpieczającymi, które pomijają obliczenia dla bardzo dużych zbiorów danych w celu uniknięcia problemów wydajnościowych.

Aby umożliwić identyfikację wartości odstających i zmienności (a nie tylko średnich), zdecydowano się wprowadzić wykres typu scatterplot, w którym każda kropka reprezentuje zgłoszenie, a wykres pokazuje zależność pomiędzy wybraną metryką czasu (np. cycle time) a osią czasu (np. data utworzenia lub rozwiązania), z responsywnymi zasadami układu zapewniającymi poprawne działanie na dashboardach o różnych rozmiarach. Podjęto również decyzję o ograniczeniu powtarzalnej pracy konfiguracyjnej poprzez wprowadzenie bardziej rozbudowanego interfejsu zapisywania i wczytywania widoków raportów, obejmującego przeszukiwalną listę zapisanych konfiguracji, rozróżnienie na widoki prywatne i organizacyjne oraz procesy resetowania, aktualizacji lub zapisu nowych współdzielonych widoków.

Na koniec, zgodnie z kierunkiem rozwoju platformy i wymogami bezpieczeństwa, podjęto decyzję o migracji interfejsu zarządzania uprawnieniami do implementacji opartej na (...), zapewniając poprawne działanie dla użytkowników bez dostępu, stabilną obsługę dużych zbiorów uprawnień oraz zgodność z wymaganiami bezpieczeństwa i compliance.

6. Aplikacja (…)

W przypadku kreatora aplikacji AI pojawiło się kilka problemów z obsługą i konserwacją, zarówno w zakresie funkcjonalności, jak i prezentacji. Użytkownicy zgłaszali ograniczenia i usterki w podstawowych procesach tworzenia czatów, takie jak osiąganie lub niezrozumienie limitów czatów, błędy podczas wdrażania aktualizacji aplikacji testowych, wyświetlanie wykorzystanych wolnych czatów zaraz po instalacji oraz brak możliwości wysłania wiadomości w pierwszym czacie. Jednocześnie warstwa wizualna i marketingowa produktu wymagała udoskonalenia: zrzuty ekranu i grafiki w ofercie Marketplace były nieaktualne lub niespójne, postać robota i ikony na stronie docelowej „Kreatora aplikacji bez kodu” nie pasowały do zaktualizowanego kierunku marki, a sam generator nie miał ujednoliconego, rozpoznawalnego logo i systemu graficznego. Punkty wejścia do przesyłania opinii i wsparcia również nie były odpowiednio zaprojektowane wizualnie, przez co użytkownicy nie wiedzieli, gdzie zostawić opinię ani gdzie uzyskać dodatkową pomoc.

W tym projekcie priorytetem były prace polegające na wsparciu i konserwacji, które koncentrowały się na stabilizacji kompleksowego doświadczenia „tworzenia aplikacji za pośrednictwem czatu” oraz dopasowaniu wizualnej prezentacji produktu do jego obecnego pozycjonowania. W aspekcie funkcjonalnym priorytetem było uczynienie limitów czatu bardziej przejrzystymi i jasnym, upewnienie się, że stany instalacji i pierwszego uruchomienia nie będą pokazywać wcześniej wykorzystanych kredytów oraz zagwarantowanie użytkownikom możliwości wysyłania wiadomości i wdrażania aktualizacji testowych bez nieprzewidzianych awarii. W aspekcie wizualnym i UX skupiono się na aktualizacji kluczowych elementów graficznych na stronach ofert i landing page’y w Marketplace, odświeżeniu postaci robota, stworzeniu spójnego logo i zestawu ikon oraz ulepszeniu UX okna czatu i powiązanych punktów kontaktowych, aby użytkownicy czuli się prowadzeni i wspierani podczas eksperymentowania z generowaniem aplikacji.

W celu sprawdzenia niezawodności i limitów przepływu czatu, zespół przeanalizował sposób obliczania i wyświetlania limitów w generatorze. Dostosowali logikę, aby zapobiec sytuacjom, w których świeżo zainstalowana aplikacja wydaje się mieć już wykorzystane darmowe czaty, i udoskonalili sposób wyświetlania limitów czatów użytkownikowi, aby oczekiwania były jasne od samego początku. Zidentyfikowano, przeanalizowano i usunięto przypadki błędów w pierwszej rozmowie i podczas wdrażania testowych aktualizacji aplikacji, a następnie wprowadzono zmiany, aby zapewnić, że wiadomości z pierwszego czatu zawsze będą dostarczane w normalnych warunkach, a błędy wdrażania będą obsługiwane bardziej przewidywalnie. Obejmowało to ulepszenie walidacji i komunikatów o błędach, aby użytkownicy wiedzieli, co naprawić, zamiast po prostu widzieć błąd.

Na poziomie prezentacji i UX wdrożono zestaw zadań związanych z konserwacją wizualną. Zaktualizowano grafikę na stronie oferty w Marketplace, aby lepiej komunikować działanie Generatora Aplikacji i odzwierciedlać najnowszy interfejs użytkownika, jednocześnie redukując szum wizualny. Postać robota używana w komunikacji została przeprojektowa na, aby pasowała do tonu marki - przyjaznego, kompetentnego asystenta, a nie ogólnej maskotki. Zaprojektowano nowe ikony dla landing page’a kreatora bez kodu oraz dla samego generatora, w tym odrębne logo dla aplikacji i generowanych przez nią wyników, aby użytkownicy mogli wizualnie rozpoznać produkt i powiązane zasoby na różnych stronach.

Zespół przygotował nowe grafiki dla landing page’a i okna modalnego opinii, podkreślając, że użytkownicy mogą łatwo dzielić się wrażeniami i uzyskiwać pomoc. Ulepszono UX w oknie czatu: udoskonalono układ i elementy sterujące, aby obszar konwersacji był bardziej czytelny, akcje łatwiejsze do odnalezienia, a także dodano kontekstowy link do przewodnika po generowanych aplikacjach. Dodatkowe iteracje UX generatora koncentrowały się na doprecyzowaniu kroków, zmniejszeniu tarcia podczas tworzenia aplikacji oraz zapewnieniu spójności zaktualizowanych ekranów w Marketplace, na stronach marketingowych i w widokach w produkcie.

W wyniku tych działań związanych ze wsparciem i konserwacją, Generator Aplikacji zapewnia bardziej przewidywalne i wiarygodne doświadczenie w swoich podstawowych przepływach. Użytkownicy mogą rozpocząć swój pierwszy czat, zapoznać się z dostępnymi, bezpłatnymi możliwościami użytkowania i wdrożyć aktualizacje testowe z mniejszą liczbą błędów i jaśniejszymi wskazówkami w przypadku problemów. Aktualizacje wizualne i UX sprawiły, że produkt wyglądał bardziej dojrzale i był zgodny z jego pozycjonowaniem jako aplikacji do tworzenia bezkodowych aplikacji: grafiki ofert w Marketplace, strony docelowe i ekrany w produkcie mają teraz spójny styl, wspierany przez odświeżoną postać robota oraz dedykowane ikony i logo. Okno czatu stało się łatwiejsze w obsłudze, a bardziej widoczny tryb informacji zwrotnej i wizualizacje zachęcają użytkowników do szybkiego zgłaszania problemów zamiast po cichu porzucać produkt. Ogólnie rzecz biorąc, generator wzmocnił swoją niezawodność i prezentację bez wprowadzania fundamentalnie nowych funkcji, koncentrując się na dopracowaniu istniejącego doświadczenia.

7. Aplikacja (…)

W przypadku (…) zdecydowano się na wprowadzenie dedykowanego modułu prognozowania, aby zespoły mogły planować i analizować przyszłe koszty projektów w oparciu o szacunki i stawki zespołowe Jira, a nie tylko śledzić historyczne wydatki. Dodano nową stronę główną prognoz z wyszukiwaniem, paginacją, przepływem „utwórz prognozę” oraz siatką, która pokazuje, kto utworzył daną prognozę, kiedy została zaktualizowana oraz całkowity prognozowany koszt dla jej zakresu; z tej listy użytkownicy mogą otwierać, edytować lub usuwać określone prognozy. W ramach prognozy zespół zdecydował się oprzeć obliczenia na natywnych polach szacowania opartych na czasie Jira (Szacunek pierwotny, Szacunek pozostały i ich zagregowane warianty), wyraźnie nie obsługując dowolnych pól niestandardowych, dzięki czemu prognozy kosztów pozostają przewidywalne i zgodne z własnym modelem czasowym Jira. Aby przełożyć szacunki na pieniądze, postanowiono, że każdy wiersz problemu w prognozie powinien zawierać wartość oszacowania, obowiązującą stawkę godzinową (pobraną ze stawek zespołu Cost Tracker) oraz obliczony koszt prognozowany, z jasnymi zasadami postępowania w przypadku brakujących danych: jeśli nie ma oszacowania lub stawki, koszt jest traktowany jako zero i oznaczany jako błąd, a całkowita prognoza jest obliczana jako suma wszystkich prawidłowych kosztów problemu. Postanowiono również umożliwić edycję prognoz za pośrednictwem dedykowanego okna modalnego, w którym można dostosować nazwę, zakres (filtr Jira), domyślną stawkę i pole szacunkowe, z wstępnie wypełnionymi bieżącymi wartościami i natychmiastowym odświeżeniem oraz komunikatem o powodzeniu po zapisaniu. Wreszcie, ponieważ prognozy mogą wymagać selektywnego udostępniania w organizacji, w produkcie wprowadzono uprawnienia do widoku dla każdej prognozy, z oknem dialogowym „Udostępnij”, w którym użytkownikom i grupom można udzielać lub cofać dostępu, oraz komunikatem potwierdzającym aktualizację uprawnień, dzięki czemu prognozy kosztów można bezpiecznie udostępniać tylko docelowym interesariuszom.

8. Aplikacja (…)

(…) służy do projektowania i uruchamiania ustrukturyzowanych przepływów pracy (szablony, kroki, zadania, zatwierdzenia) w oparciu o Jira. W codziennym użytkowaniu, największe trudności w 2025 r. wynikały z sytuacji „z życia wziętych”, a nie z samych pozytywnych rozwiązań: zespoły często pracują z ograniczonymi projektami i szablonami, użytkownicy są dezaktywowani lub tracą dostęp, procesy można uruchamiać nie tylko z poziomu interfejsu użytkownika, ale także za pośrednictwem automatyzacji/harmonogramów, a dane procesów muszą być przeszukiwalne i łatwe w nawigacji, nawet gdy szablony stają się duże i rozgałęzione. W takich sytuacjach klienci mogą napotkać mylące puste ekrany (dane istnieją, ale nie są wyświetlane), niespójne wyniki wyszukiwania, nieoczekiwane blokady uprawnień w trakcie procesu lub stany zadań/zatwierdzeń, które stają się niejasne, gdy dany użytkownik nie jest już aktywny. W związku z tym postanowiono skoncentrować prace BPM przede wszystkim na błędach i konserwacji, które poprawiają przewidywalność, bezpieczeństwo i stabilność operacyjną. Głównym tematem było zaostrzenie obsługi uprawnień i ograniczeń, tak aby uruchamianie procesu, przeglądanie szczegółów szablonu i zarządzanie przypisaniami działało spójnie z uprawnieniami Jira i nie ujawniało więcej danych niż to konieczne. Kolejnym tematem było zwiększenie niezawodności wyszukiwania i filtrowania w szablonach, listach procesów i podglądach procesów, szczególnie w skrajnych przypadkach, takich jak zastrzeżone słowa JQL (na przykład „i”), znaki specjalne i duże grafy procesów, gdzie użytkownicy muszą szybko znaleźć konkretną osobę lub krok bez utraty kontekstu lub wejścia w mylący stan „brak wyników”.

Postanowiono również rozwiązać problemy z poprawnością w przypadku dezaktywowanych lub zawieszonych użytkowników. Takie przypadki są powszechne w środowiskach Jira (zmiany ról, offboarding, aktualizacje uprawnień) i mogą one naruszać założenia w przypisaniach i zatwierdzeniach przepływów pracy. Prace konserwacyjne koncentrowały się na zapewnie niu bezpiecznej obsługi nieaktywnych użytkowników, komunikacji interfejsu użytkownika z bieżącymi informacjami oraz możliwości kontrolowanego kontynuowania lub zatrzymywania przepływów pracy, co jasno określa działania następcze (na przykład dostosowywanie przypisań szablonów).

Na koniec wprowadzono kilka poprawek mających na celu poprawę stabilności i wydajności środowiska uruchomieniowego. Obejmowało to poprawę niezawodności uruchamiania procesów i wykonywania kroków pod obciążeniem, bardziej defensywne radzenie sobie z sporadycznymi awariami interfejsu API, ulepszenie diagnostyki w celu rozwiązywania problemów i optymalizację kluczowych wywołań zaplecza, dzięki czemu produkt wydaje się bardziej responsywny i łatwiejszy do obsługi w środowiskach produkcyjnych.

9. Aplikacja (…)

W produkcie (E2T) pojawiło się kilka luk w zakresie wsparcia i konserwacji związanych z niezawodnością, bezpieczeństwem i kontrolą użytkownika nad automatyzacją. Po pierwsze, interfejs użytkownika filtrów automatyzacji wymagał udoskonalenia: wraz z rozwojem produktu użytkownikom coraz trudniej było jasno zrozumieć, które wiadomości e-mail mają uruchamiać automatyzację i jak stosowane są reguły. Zwiększało to ryzyko błędnie skonfigurowanych reguł i nieoczekiwanych problemów, szczególnie w środowiskach, w których automatyzacja jest intensywnie wykorzystywana.

Po drugie, wystąpił incydent operacyjny, w którym dodatek E2T w Gmailu (GW E2T) przestał się poprawnie ładować po tym, jak Google zmienił działanie skryptów i autoryzacji. Aplikacja uległa awarii na etapie autoryzacji i wyświetliła długi program ładujący, a następnie błąd, jeśli użytkownik był całkowicie wylogowany i próbował ponownie włączyć dodatek. To sprawiło, że produkt stał się zawodny w podstawowym scenariuszu ponownej instalacji lub ponownej autoryzacji dodatku.

Po trzecie, platforma zgromadziła poważne i krytyczne luki w zabezpieczeniach w warstwie konserwacji. Bez dedykowanych działań naprawczych mogłoby to wpłynąć nie tylko na E2T, ale także na produkty zależne, takie jak GWM i CE, wpływając na sprawdzanie licencji, kredyty próbne, zbieranie opinii i ogólne zaufanie do rozwiązania ze strony klientów dbających o bezpieczeństwo.

Wreszcie, mechanizm tworzenia zgłoszeń Jira z wiadomości e-mail wymagał głębszej walidacji. Nie było jasne, które zdarzenia i dane e-mail E2T może bezpiecznie i niezawodnie odczytywać i w jakich zakresach, zwłaszcza biorąc pod uwagę rygorystyczne zasady OAuth i ograniczone zakresy Google. Istniało również ryzyko, że zgłoszenia powstaną lub nie zostaną rozwiązane w sposób cichy w skrajnych przypadkach (brak licencji, usunięte pola niestandardowe, bardzo duże załączniki lub ustawienia automatycznego przekazywania wiadomości w Gmailu), co doprowadzi do zgłoszeń do pomocy technicznej i utraty zaufania użytkowników.

Prace związane ze wsparciem i konserwacją koncentrowały się na czterech kierunkach:

• ulepszenie interfejsu użytkownika filtrów automatyzacji, aby użytkownicy mogli wyraźnie widzieć, konfigurować i ufać warunkom kontrolującym automatyczne tworzenie zgłoszeń z wiadomości e-mail, zmniejszając liczbę błędów konfiguracji i zamieszania.
• przywrócenie niezawodności ładowania i autoryzacji dodatku Gmail po zmianach po stronie Google, zapewniając prawidłowe ładowanie produktu nawet po wylogowaniu, ponownej instalacji lub ponownym włączeniu aplikacji.
• przegląd i naprawa istotnych i krytycznych luk w zabezpieczeniach pakietu konserwacyjnego, aktualizacja zależności oraz zapewnienie, że kluczowe procesy, takie jak sprawdzanie licencji, kredyty próbne, zadania wykonywane jednym kliknięciem i opinie, będą nadal działać po aktualizacjach.
• weryfikacja i udoskonalenie reguł tworzenia zgłoszeń w oparciu o to, co aplikacja może realistycznie odczytać z przychodzących wiadomości e-mail i interfejsów API Gmaila, uwzględniając ograniczone zakresy, wymagania weryfikacji OAuth oraz obsługę błędów dotyczących stanu licencji, pól niestandardowych i załączników.

W przypadku ulepszeń interfejsu użytkownika filtrów automatyzacji, pomysł polegał na traktowaniu ich jako centralnego panelu sterowania automatyzacją opartą na wiadomościach e-mail. Zespół zdefiniował jaśniejsze kryteria akceptacji i stworzył dedykowany projekt UX dla sposobu wyświetlania i edycji filtrów. Filtry automatyzacji stały się bardziej przejrzyste, z lepszym grupowaniem wizualnym i wyraźniejszym mapowaniem między atrybutami wiadomości e-mail a wynikającymi z tego regułami problemów. Zmniejszyło to domysły i ułatwiło użytkownikom zrozumienie, co się stanie po otrzymaniu nowej wiadomości e-mail.

Aby naprawić problem z ładowaniem dodatku do Gmaila, zespół przeanalizował zmiany w Skryptach Google i procesie autoryzacji. Głównym założeniem było dostosowanie sposobu, w jaki aplikacja obsługuje autoryzację i renderowanie interfejsu użytkownika, tak aby znaczniki nie były zwracane z niedozwolonych miejsc, a dodatek nadal mógł się poprawnie zainicjować. Prace pomocnicze zapewniły, że jeśli użytkownik całkowicie wyloguje się z aplikacji, a następnie zainstaluje ją ponownie lub ponownie włączy, moduł ładujący zachowuje się przewidywalnie, a interfejs użytkownika pojawia się zamiast przekroczenia limitu czasu i generowania błędu. Ustabilizowało to krytyczny punkt wejścia do produktu. Aby zaradzić poważnym lukom w zabezpieczeniach, zespół przeanalizował sposób wykorzystania istniejących bibliotek i pakietów w warstwie konserwacyjnej. Ideą było ograniczenie ryzyka poprzez aktualizację podatnych zależności i naprawienie wszelkich krytycznych lub poważnych problemów zidentyfikowanych przez skanery. Po aktualizacjach zespół w szczególności sprawdzał przepływy, na które mogło mieć wpływ działanie dodatku E2T, takie jak weryfikacja licencji w GWM, wykorzystanie kredytów próbnych, tworzenie zadań jednym kliknięciem i przesyłanie opinii. Dzięki temu udało się zagwarantować, że poprawa bezpieczeństwa nie zakłóci podstawowych scenariuszy użytkowania w powiązanych produktach.

W przypadku reguł tworzenia zgłoszeń zespół najpierw zweryfikował, czy aplikacja technicznie jest w stanie „przechwytywać” nowe wiadomości e-mail w sposób zgodny z polityką Google. Zbadano, które encje można odczytać z Gmaila (temat, treść, załączniki, nagłówki) i jak wpływają na to wymagane zakresy. Ważnym założeniem było rozpoznanie kosztów i złożoności ograniczonych zakresów oraz oceny bezpieczeństwa Google OAuth: kierunek rozwoju produktu musiał zrównoważyć pożądane możliwości automatyzacji z realistycznymi wymaganiami dotyczącymi zgodności i weryfikacji. Po ustaleniu dostępnych danych zdefiniowano reguły tworzenia zgłoszeń w Jira w oparciu o ten rzeczywisty zestaw danych.

Po stronie produktu potwierdzono dwa główne sposoby tworzenia zgłoszeń: ręczne wysyłanie wiadomości e-mail na adres E2T oraz konfiguracje z wykorzystaniem automatycznego przekazywania wiadomości Gmail z filtrami. Zespół zaprojektował i przetestował również zachowanie E2T w przypadku problemów, na przykład gdy pola niestandardowe, do których odwołują się reguły, zostaną usunięte lub zmienione w Jira, gdy użytkownik nie ma licencji lub gdy załączniki są zbyt duże lub zastąpione linkami do Dysku Google. Pomysł polegał na tym, aby takie awarie nie były ciche: automatyzacja powinna wskazywać stan błędu, umożliwiać ponowną edycję reguły, a następnie wznawiać pracę po korekcie.

Te działania wsparcia i konserwacji sprawiły, że E2T stał się bardziej niezawodny, bezpieczny i przewidywalny w codziennym użytkowaniu. Użytkownicy uzyskali wyraźniejszą kontrolę nad filtrami automatyzacji i mogli lepiej zrozumieć, które wiadomości e-mail prowadzą do utworzenia zgłoszenia. Dodatek do Gmaila stał się ponownie stabilny w scenariuszach obejmujących wylogowanie, ponowną instalację lub ponowną autoryzację, zmniejszając liczbę zgłoszeń pomocy technicznej związanych z komunikatem „dodatek się nie ładuje”. Istotne i krytyczne luki w zabezpieczeniach zostały zredukowane poprzez przegląd użytkowania i aktualizację pakietów, a ważne powiązane procesy, takie jak sprawdzanie licencji i informacje zwrotne, pozostały funkcjonalne. Walidacja reguł tworzenia zgłoszeń wyjaśniła, co jest technicznie możliwe w ramach ograniczeń Google i doprowadziła do bardziej niezawodnej obsługi przypadków skrajnych związanych z licencjami, polami i załącznikami. Ogólnie rzecz biorąc, wzmocniło to niezawodną integrację E2T z pocztą e-mail i Jirą, jednocześnie zachowując zgodność z wymaganiami platformy w zakresie bezpieczeństwa.

10. Aplikacja (…)

W produkcie (…) niektóre wzorce interfejsu i układu przestały wspierać efektywną codzienną pracę. Użytkownicy pracujący z cyklicznymi listami kontrolnymi i większymi tabelami napotykali szereg trudności. Wiele kategorii przypisanych do elementów listy kontrolnej utrudniało czytanie i przeglądanie wierszy. Cykliczne kontrolki nie były spójnie wyrównane, co utrudniało porównywanie stanu w wielu wierszach. Na węższych ekranach lub gdy elementy nawigacji Jira zmniejszały dostępną szerokość, dostęp do ważnych kolumn, takich jak Akcje, stawał się niewygodny. Jednocześnie zmiany w nawigacji Jira wpływały na sposób i miejsce wyświetlania akcji Checklists. Stwarzało to ryzyko, że użytkownicy nie będą od razu widzieć, gdzie wykonać kluczowe czynności, co spowalniało pracę i powodowało frustrację.

Postanowiono skoncentrować prace konserwacyjne na poprawie zachowania siatki cyklicznych list kontrolnych i powiązanych raportów, tak aby mogła obsługiwać wiele kategorii i różne rozmiary ekranów bez utraty czytelności. Kolejnym celem było ujednolicenie wizualnego wyrównania elementów interaktywnych, zwłaszcza przełączników cyklicznych, w celu usprawnienia szybkiego przeglądania i zmniejszenia szumu wizualnego. Ważne było również wprowadzenie przewidywalnego przewijania w poziomie, aby wszystkie kolumny, w tym Akcje, pozostały dostępne niezależnie od ograniczeń obszaru widoku. Równocześnie należało dostosować interfejs użytkownika List kontrolnych, aby pozostał przejrzysty i łatwy do odnalezienia w zaktualizowanej nawigacji Jira, dzięki czemu użytkownicy nie musieliby szukać głównych akcji.

Wprowadzono mechanizm obsługi przepełnienia kategorii w siatce. Gdy kategorii jest więcej niż mieści się w widocznej przestrzeni, wyświetlana jest tylko ich część wraz ze wskaźnikiem „+N”. W ten sposób układ pozostaje stabilny i czytelny, a użytkownik ma dostęp do pełnej listy kategorii w razie potrzeby.

Ustandaryzowano układ i wyrównanie przełączników cyklicznych. Elementy sterujące zostały rozmieszczone spójnie w kolumnie, tworząc wyraźną linię wizualną. Ułatwia to przeglądanie statusu cyklicznego w wielu wierszach i ogranicza przypadkowe przesunięcia wizualne między elementami.

Usprawniono przewijanie w poziomie szerokich tabel. Gdy całkowita szerokość kolumn przekracza dostępny obszar, wyświetlany jest poziomy pasek przewijania. Dzięki temu kolumny po prawej stronie, w tym Akcje, pozostają dostępne nawet na mniejszych ekranach lub gdy pasek boczny Jira jest otwarty.

Przegląd interfejsu użytkownika list kontrolnych został również przeprowadzony w kontekście nowej nawigacji Jira. Dostosowano rozmieszczenie i widoczność kluczowych działań i punktów wejścia w Listach Kontrolnych, dzięki czemu użytkownicy nadal mogą szybko zorientować się, gdzie skonfigurować i korzystać z funkcji List Kontrolnych w obecnym układzie Jira.

Siatka stała się bardziej stabilna w praktyce dzięki wielu kategoriom. Wiersze pozostają czytelne i nie zakłócają układu. Użytkownicy mogą szybciej identyfikować status „Powtarzający się”, ponieważ przełączniki są wyrównane i przewidywalne w całej tabeli. Dostęp do ważnych działań nie zależy już od idealnej szerokości ekranu, ponieważ przewijanie w poziomie zapewnia łatwy dostęp do wszystkich kolumn. Główne działania List Kontrolnych pozostają widoczne i zrozumiałe w nowej nawigacji Jira, co zmniejsza zamieszanie i pozwala użytkownikom kontynuować pracę bez konieczności szukania elementów interfejsu użytkownika.

11. Aplikacja (…)

W 2025 r. (…) wymagał wsparcia i prac konserwacyjnych skoncentrowanych na rzeczywistych problemach administracyjnych i niezawodności. Klienci zgłaszali, że administratorzy nie zawsze widzieli lub kontrolowali wszystkie przypomnienia w systemie, w tym przypomnienia utworzone przez innych użytkowników, byłych pracowników lub dotyczące spraw, które zostały już zamknięte, ale nadal miały aktywne przypomnienia. W niektórych przypomnieniach brakowało informacji o autorze lub odbiorcy lub w ogóle nie pojawiały się w widokach administratora, co utrudniało utrzymanie porządku i przewidywalności systemu. Występowały również problemy z wyszukiwaniem użytkowników używanym do przypisywania przypomnień: w dużych instancjach selektor użytkowników nie zawsze zwracał wszystkich użytkowników, a czasami zdawał się przestawać działać poza częścią alfabetu, co powodowało zamieszanie i dodatkową pracę ręczną. Jednocześnie organizacje planujące migracje (…) potrzebowały bezpiecznego sposobu przesyłania danych przypomnień między instancjami i oczekiwały wsparcia ze strony dostawców w tym scenariuszu. Wreszcie, pojawiły się praktyczne pytania dotyczące ponownej instalacji lub ponownej aktywacji aplikacji po problemach z rozliczeniami lub licencjami, a istniejące materiały i wizualizacje (…) dostępne w sklepie były przestarzałe w porównaniu z obecnym interfejsem użytkownika i pozycjonowaniem aplikacji.

Postanowiono skoncentrować prace (…) na wzmocnieniu administracji, widoczności i wsparcia operacyjnego, zamiast wprowadzać nowe funkcje produktu. Jednym z kierunków było rozszerzenie i doprecyzowanie możliwości administracyjnych, aby administratorzy Jira mogli korzystać z trybu administracyjnego do przeglądania i zarządzania przypomnieniami utworzonymi przez dowolnego użytkownika w danej instancji, w tym do usuwania problematycznych lub nieaktualnych przypomnień od byłych użytkowników. Kolejnym kierunkiem było uwiarygodnienie metadanych i listy przypomnień, tak aby każde przypomnienie zawierało jasne informacje o autorze i odbiorcy oraz było poprawnie wyświetlane w widokach administracyjnych. Zachowanie selektora użytkowników zostało przeanalizowane ze szczególnym uwzględnieniem dużych baz użytkowników, aby wyszukiwanie użytkowników podczas przypisywania przypomnień stało się przewidywalne i nie pomijało bezmyślnie części katalogu. Dla klientów przeprowadzających migracje z chmury do chmury postanowiono zapewnić proces z przewodnikiem przenoszenia danych przypomnień między instancją źródłową, testową a finalną instancją produkcyjną, pod warunkiem zainstalowania (...) i dostępności co najmniej podstawowych przypomnień weryfikujących transfer. Dodatkowo ulepszono wsparcie i komunikację w zakresie obsługi licencji i incydentów związanych z ponowną instalacją, a także odświeżono wizualizacje w sklepie, aby lepiej odzwierciedlały nowoczesny produkt.

W ramach tych prac konserwacyjnych dostosowano funkcjonalność (...) dostępną dla administratorów, umożliwiając im przejście do dedykowanego trybu i przeglądanie przypomnień w różnych projektach i wśród różnych użytkowników, edytowanie ich w razie potrzeby lub usuwanie tych, które nie są już istotne. Przeanalizowano i poprawiono logikę zaplecza do ładowania przypomnień i użytkowników, tak aby przypomnienia były zawsze powiązane z prawidłowymi metadanymi i uwzględniane na listach administratorów. Ponadto poprawiono i zoptymalizowano komponent wyszukiwania użytkowników, aby działał niezawodnie w środowiskach z wieloma użytkownikami. W przypadku scenariuszy migracji zespół współpracował bezpośrednio z klientami w celu eksportowania i importowania danych przypomnień między instancjami oraz dokumentował niezbędne kroki i ograniczenia. W przypadkach, gdy problemy z rozliczeniami lub licencjami Y. blokowały instalację lub odnowienie, użytkownicy otrzymywali jaśniejsze instrukcje, a w stosownych przypadkach przedłużoną wersję próbną lub kody promocyjne, aby mogli nadal korzystać z aplikacji po rozwiązaniu problemu. Materiały wizualne i obrazy w sklepie (...) zostały zaktualizowane, aby były zgodne z obecnym interfejsem użytkownika i propozycją wartości, zmniejszając różnicę między tym, co użytkownicy widzą na liście, a tym, czego doświadczają w produkcie.

W wyniku prac związanych ze wsparciem i konserwacją w 2025 r., (...) stał się łatwiejszy w administrowaniu i bardziej przewidywalny w złożonych środowiskach. Administratorzy uzyskali lepszą kontrolę nad przypomnieniami pozostawionymi przez byłych użytkowników lub utworzonymi dawno temu, wyszukiwanie użytkowników stało się bardziej wiarygodne, a organizacje zyskały obsługiwany sposób przenoszenia danych z przypomnień podczas migracji między instancjami w chmurze. Jednocześnie usprawniono komunikację dotyczącą incydentów licencyjnych, a odświeżona oprawa graficzna sprawiła, że produkt wyglądał bardziej nowocześnie i spójnie z jego funkcjonalnością.

12. Aplikacja „(...)”

W 2025 r. narzędzie (…) wymagało intensywnego wsparcia i konserwacji, koncentrując się na rzeczywistym wykorzystaniu rozszerzenia przeglądarki oraz przepływów wiadomości e- mail/adnotacji. Użytkownicy zgłaszali problemy z łączeniem rozszerzenia z projektami i tablicami, problemy z dołączaniem zrzutów ekranu i nagrań ekranu do utworzonych zgłoszeń oraz przypadki utraty informacji z pól, takich jak Reporter, po zamknięciu widżetu. Niektórzy użytkownicy widzieli błędy lub ogólne komunikaty „coś poszło nie tak” podczas tworzenia zgłoszeń, co uniemożliwiało ustalenie, czy zadanie zostało utworzone, i zmuszało ich do ponownego tworzenia od podstaw. Występowały również problemy z obrazami wklejonymi z schowka, które nie pojawiały się w opisie, załącznikami z narzędzia adnotacji, które nie docierały do zgłoszenia w Jira, oraz problemy związane z plikami cookie, które blokowały normalne działanie. Zespoły korzystające z szablonów i cykliczne testowanie nowych wersji narzędzia (…) musiały dodatkowo zadbać o stabilność działania szablonów po zmianie pól lub projektów oraz zapewnić bezpieczne przywrócenie danych z pól po ponownym otwarciu lub utworzeniu zgłoszenia.

Zespół (…) skupił się na stabilizacji tych podstawowych przepływów, zamiast dodawać nowe, złożone funkcje. Priorytetem było zapewnienie przewidywalności połączenia rozszerzenia z projektami i tablicami Jira, z bardziej przejrzystym zarządzaniem błędami konfiguracji projektu i nieprawidłowymi wartościami pól. Kolejnym celem było zapewnienie niezawodnej obsługi plików i multimediów: zrzuty ekranu, nagrania ekranu i obrazy wklejone ze schowka musiały niezawodnie pojawiać się w opisie zgłoszenia lub załącznikach, nawet gdy użytkownicy zmieniali zakładki w rozszerzeniu lub przełączali się między narzędziami. Zespół skoncentrował się również na rozwiązaniu wszystkich przypadków „HTTP 400” i „coś poszło nie tak” poprzez usprawnienie walidacji przed wysłaniem żądania oraz zapewnienie bardziej przejrzystej informacji zwrotnej o błędzie, gdy przyczyną była konkretna konfiguracja pola, komponentu lub projektu. W przypadku szablonów celem było zapewnienie, że aplikacja poprawnie zapisuje i przywraca dane pól w nowym oknie lub po ponownym otwarciu, a także nie wyświetla nieoczekiwanie pól z innego projektu po przywróceniu zadania.

Aby to osiągnąć, wdrożono kilka pomysłów i rozwiązań. Logika rozszerzenia dotycząca plików cookie i stanu sesji została przejrzana i dostosowana, tak aby problemy z plikami cookie w przeglądarce nie blokowały już bezgłośnie tworzenia zgłoszeń ani nie powodowały awarii rozszerzenia. Przeprojektowano przepływy przesyłania i nagrywania plików, dzięki czemu załączniki z narzędzia adnotacji i nagrania ekranu są niezawodnie dodawane do zgłoszenia w Jira, niezależnie od zmian na karcie w widżecie. Naprawiono obsługę wklejania do schowka, dzięki czemu obrazy wklejone do opisu są konwertowane i przesyłane poprawnie, a nie tracone. Przed utworzeniem zgłoszenia aplikacja przeprowadza teraz dokładniejsze kontrole wymaganych pól, komponentów, osób przypisanych i ustawień projektu, zmniejszając ryzyko wystąpienia błędów HTTP 400 i pomagając użytkownikom zrozumieć, co należy poprawić. Dostosowano działanie szablonu i przywracania, tak aby po przywróceniu zapisanego zadania lub zastosowaniu szablonu dane pól odpowiadały prawidłowemu projektowi i konfiguracji, a nie były mylone z polami z innych projektów.

W wyniku prac serwisowych i konserwacyjnych przeprowadzonych w 2025 r., narzędzie (…) stało się bardziej niezawodne w codziennym użytkowaniu. Użytkownicy mogą teraz mieć pewność, że zrzuty ekranu, nagrania i wklejone obrazy dotrą do utworzonego zgłoszenia, że dane zapisane w szablonach zostaną poprawnie przywrócone, a rozszerzenie będzie działać bardziej przewidywalnie podczas łączenia się z różnymi projektami i tablicami. Sytuacje z błędami stały się rzadsze i bardziej zrozumiałe, co zmniejszyło liczbę powtarzających się zgłoszeń do pomocy technicznej i ponownych prób przesłania zgłoszenia. Ogólnie rzecz biorąc, stabilność i użyteczność produktu poprawiły się bez wprowadzania fundamentalnie nowych funkcjonalności, a zamiast tego skoncentrowano się na ujednoliceniu istniejących przepływów dla testerów, zespołów wsparcia i wszystkich użytkowników, którzy tworzą zgłoszenia w Jira bezpośrednio z poziomu przeglądarki.

13. Aplikacja (…)

W 2025 r. (…) wymagało skoncentrowanego wsparcia i prac konserwacyjnych związanych z integracją portalu, niezawodnością licencjonowania i komunikacją. Klienci zgłaszali, że gadżet i widżety map nie działały poprawnie w portalach usługowych: w niektórych przypadkach widok mapy w ogóle nie był wyświetlany w widoku portalu lub mapa nie ładowała się w portalu JSM, mimo że działała w głównym interfejsie Jira. Zdarzały się również przypadki, gdy strona ustawień nie była widoczna w konfiguracji, a pole lokalizacji nie było wyświetlane w portalu, co utrudniało administratorom łatwą regulację ustawień, a użytkownicy końcowi nie widzieli oczekiwanej mapy ani selektora lokalizacji. Jednocześnie niektórzy klienci napotykali problemy związane z licencjonowaniem, które uniemożliwiały normalne korzystanie z aplikacji i prowadziły do wątpliwości co do tego, czy (…) zostało poprawnie zainstalowane i jest aktywne. Wreszcie, publiczna prezentacja aplikacji w Marketplace i na stronie firmy nie nadążała za rzeczywistym produktem: istniejące obrazy nie w pełni odzwierciedlały aktualny interfejs użytkownika, a materiały wyjaśniające działanie (…) były niekompletne lub nieaktualne.

Z tego powodu w 2025 r. zdecydowano się na priorytetowe traktowanie działań związanych ze wsparciem i konserwacją, zamiast wprowadzania nowych, złożonych funkcji. Głównym celem było zapewnienie niezawodnego działania gadżetu i widżetów (…) w portalach (…), w tym w widoku portalu klienta. Kolejnym celem było za pewnienie spójnego wyświetlania strony ustawień w konfiguracji oraz poprawnego wyświetlania pola lokalizacji w portalu, aby klienci mogli faktycznie korzystać z funkcji mapowania w formularzach zgłoszeń. Kwestie związane z licencjami potraktowano jako osobny wątek: celem było zidentyfikowanie i rozwiązanie problemów, które powodowały, że aplikacja wyświetlała się jako nielicencjonowana lub częściowo aktywna, a także zapewnienie klientom jasnych wskazówek w przypadku problemów ze statusem licencji. W zakresie komunikacji i prezentacji zdecydowano o aktualizacji obrazów w Marketplace, przeprojektowaniu materiałów wizualnych i stworzeniu bardziej przejrzystych treści wyjaśniających, aby klienci rozumieli, co robi (…) i jak zachowuje się na portalach.

Aby to wdrożyć, zespół zbadał i naprawił typowe tryby awarii, w których mapa nie ładowała się w widoku portalu. Obejmowało to sprawdzenie obsługi uprawnień między Jirą a portalem, weryfikację sposobu ładowania zasobów iframe i skryptów w portalu klienta oraz dostosowanie aplikacji tak, aby mogła poprawnie renderować mapę dla użytkowników portalu bez ujawniania zbędnych szczegółów konfiguracji. Zaktualizowano logikę widżetu, aby zapewnić, że po skonfigurowaniu w projekcie będzie on spójnie wyświetlany w portalu, a błędy będą obsługiwane w sposób widoczny, a nie będą skutkowały pustym blokiem. Przejrzano i poprawiono ekran ustawień, aby administratorzy zawsze mieli dostęp do konfiguracji, a pola związane z lokalizacją zostały skonfigurowane tak, aby wyświetlały się w portalu z prawidłowym mapowaniem. Przeanalizowano problemy z licencjami oraz zgłoszenia do pomocy technicznej; tam, gdzie to możliwe, wzmocniono mechanizmy sprawdzania licencji aplikacji, aby uniknąć wyników fałszywie negatywnych, a także ulepszono dokumentację pomocy technicznej, aby klienci wiedzieli, jak zweryfikować stan licencji i co zrobić, jeśli gadżet nagle przestanie działać z powodu braku licencji.

W obszarze marketingu i wdrażania, stworzono nowe grafiki do oferty w Marketplace oraz na stronę internetową firmy, aby odzwierciedlały aktualny interfejs użytkownika (…) i przypadki użycia portalu. Przygotowano dodatkowe materiały objaśniające, aby odpowiedzieć na często zadawane pytania, takie jak integracja (…) z portalem klienta, wymagane uprawnienia oraz rodzaje interakcji z mapami dostępne dla użytkowników końcowych. Dzięki tym zmianom produkt stał się bardziej przewidywalny i przejrzysty zarówno dla administratorów, jak i użytkowników portalu.

14. Aplikacja (…)

W latach 2024-2025 (…) wymagało prac wsparcia i konserwacji skoncentrowanych na kompatybilności platformy, wydajności i oczekiwaniach klientów w zakresie zgodności. Z technicznego punktu widzenia głównym ryzykiem było to, że aplikacja mogłaby pozostać w tyle za wersjami platformy (…), co blokowałoby aktualizacje dla klientów lub zmuszało ich do pozostania na starszych platformach. Jednocześnie rosnące zbiory danych i intensywniejsze użytkowanie rodziły pytania o to, jak aplikacja zachowuje się pod obciążeniem i czy jej wydajność pozostaje akceptowalna, gdy przetwarzanych jest wiele zasobów i rekordów historycznych. Jednocześnie klienci wrażliwi na bezpieczeństwo domagali się lepszej dokumentacji dotyczącej bezpieczeństwa informacji i przetwarzania danych w aplikacji, co oznaczało, że produkt musiał nie tylko działać poprawnie, ale także być jasno opisany z perspektywy zgodności i ryzyka.

Z tego powodu prace nad (…) w tym roku koncentrowały się na trzech obszarach. Po pierwsze, postanowiono upewnić się, że aplikacja obsługuje najnowszą wersję (…) używaną przez klientów, aby aktualizacje instancji nie były blokowane przez przestarzały dodatek. Po drugie, zaplanowano i przeprowadzono dedykowane testy wydajności, aby sprawdzić, jak (…) zachowuje się w realistycznych scenariuszach o dużym obciążeniu, mając na celu identyfikację wąskich gardeł, zanim staną się one incydentami produkcyjnymi. Po trzecie, zespół nadał priorytet przygotowaniu dokumentacji bezpieczeństwa informacji dla (…), odpowiadając na pytania dotyczące dostępu do danych, ich przechowywania i kontroli, które są ważne dla zespołów ds. bezpieczeństwa i audytu.

Aby to osiągnąć, podjęto szereg konkretnych kroków. Aplikacja została zaktualizowana i zweryfikowana pod kątem współpracy z nową wersją platformy (…), w tym wprowadzono zmiany w kompilacji i pakietach, przeprowadzono kontrole zgodności wersji oraz testy regresji, aby potwierdzić, że kluczowe funkcje (…) działają zgodnie z oczekiwaniami po aktualizacji. Zaprojektowano i uruchomiono oddzielne scenariusze testów wydajności, obejmujące tworzenie i odczyt danych historii zasobów na dużą skalę; wyniki wykorzystano do sprawdzenia, czy aplikacja jest w stanie obsłużyć typowe obciążenia na poziomie przedsiębiorstwa, oraz do zebrania wszelkich ustaleń w celu dalszej optymalizacji. Ponadto, w oparciu o wymagania klienta, opracowano i udoskonalono dokumentację bezpieczeństwa informacji, opisując, jakich danych używa aplikacja, jak współpracuje z Jira oraz jakie środki bezpieczeństwa są stosowane. Dokumentacja ta stała się zasobem wielokrotnego użytku, który można wykorzystać w odpowiedziach na kwestionariusze bezpieczeństwa i wewnętrzne przeglądy.

W wyniku tych działań w 2025 r. Assets History pozostała kompatybilna z obecnymi wersjami (…), zmniejszając ryzyko zablokowania aktualizacji przez klientów. Dedykowane testy wydajności zwiększyły pewność, że aplikacja może obsługiwać większe środowiska, i stworzyły punkt odniesienia dla przyszłych prac badawczo-rozwojowych i optymalizacji. Dokumentacja dotycząca bezpieczeństwa informacji ułatwiła współpracę z klientami dbającymi o bezpieczeństwo i udowodniła, że produkt spełnia ich oczekiwania dotyczące ryzyka i zgodności z przepisami.

Powyższe aplikacje oraz ich rozwinięcia stanowią programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ochronie tej podlegają w szczególności kody źródłowe, struktura programów, zastosowane algorytmy oraz rozwiązania funkcjonalne.

W zakresie rozwijania oprogramowania Wnioskodawca dokonuje tworzenia nowych elementów, funkcjonalności oraz modułów, które stanowią odrębne części programów komputerowych i mogą funkcjonować jako niezależne komponenty lub jako rozszerzenia istniejących aplikacji.

Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w sposób ciągły oraz uporządkowany. Prace nad oprogramowaniem realizowane są według przyjętego schematu obejmującego analizę potrzeb użytkowników, projektowanie rozwiązań, tworzenie kodu źródłowego, testowanie oraz wdrażanie funkcjonalności. Wnioskodawca wykorzystuje w tym zakresie posiadaną wiedzę oraz doświadczenie w obszarze technologii informatycznych, jednocześnie opracowując rozwiązania dostosowane do konkretnych zastosowań.

Proces tworzenia oprogramowania obejmuje m.in. identyfikację potrzeb użytkowników i analizę wymagań, dobór odpowiednich technologii i narzędzi programistycznych, opracowanie koncepcji rozwiązania, tworzenie i testowanie prototypów, a następnie implementację oraz rozwój finalnego rozwiązania. W ramach prowadzonych prac Wnioskodawca wykorzystuje technologie programistyczne dostosowane do specyfiki danego projektu, w tym m.in. JavaScript, Node.js oraz React, a także rozwiązania chmurowe i narzędzia wspierające integrację systemów.

Tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę oprogramowanie powstaje w odpowiedzi na zapotrzebowanie użytkowników oraz zmieniające się warunki rynkowe. Każdorazowo przed rozpoczęciem prac analizowane są dostępne rozwiązania oraz możliwości ich zastosowania, a następnie opracowywane są koncepcje funkcjonalne i technologiczne odpowiadające określonym wymaganiom. Efekty prowadzonych prac w postaci oprogramowania stanowią rezultat indywidualnego podejścia do rozwiązywanych zagadnień i nie stanowią wyłącznie implementacji gotowych, standardowych rozwiązań.

Prace realizowane przez Wnioskodawcę mają charakter rozwojowy i prowadzą do powstawania nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań informatycznych. W ich wyniku tworzone są systemy oraz funkcjonalności umożliwiające m.in. monitorowanie procesów, analizę danych historycznych, automatyzację przepływów pracy, tworzenie formularzy oraz zarządzanie procesami biznesowymi. Zastosowane rozwiązania technologiczne pozwalają na zwiększenie efektywności operacyjnej użytkowników oraz lepsze wykorzystanie danych w procesach decyzyjnych, co stanowi rozwinięcie dotychczas oferowanych funkcjonalności.

Opracowywane rozwiązania wymagają tworzenia i testowania własnych koncepcji programistycznych oraz integracyjnych, które nie są dostępne w postaci gotowych produktów rynkowych. Tworzone oprogramowanie ma na celu wspieranie przedsiębiorstw w zarządzaniu procesami oraz optymalizacji działań operacyjnych, a w konsekwencji stanowi narzędzie usprawniające funkcjonowanie organizacji. Dzięki temu użytkownicy końcowi uzyskują możliwość efektywnego zarządzania informacją oraz automatyzacji powtarzalnych czynności.

Tworzenie oraz rozwój oprogramowania wiąże się z koniecznością podejmowania szeregu działań programistycznych, obejmujących analizę problemów technicznych, projektowanie rozwiązań oraz ich implementację. Prace te mają charakter złożony i wymagają zastosowa nia odpowiednio dobranych technologii oraz narzędzi. W ramach prowadzonych działań Wnioskodawca wykorzystuje oraz rozwija zasoby wiedzy z zakresu narzędzi informatycznych, przetwarzania danych, projektowania systemów oraz integracji oprogramowania, co pozwala na tworzenie nowych zastosowań w postaci programów komputerowych.

Prace nad oprogramowaniem prowadzone są w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, zgodnie z przyjętymi założeniami projektowymi oraz przy wykorzystaniu odpowiednich zasobów, w tym wykwalifikowanego personelu (programistów, inżynierów oprogramowania, testerów). Współpraca ta odbywa się z podmiotami niepowiązanymi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Efektem prowadzonych prac jest powstawanie nowych programów komputerowych lub ich rozwinięć, które mogą być wdrażane komercyjnie oraz udostępniane użytkownikom końcowym. Oprogramowanie to stanowi rezultat wykorzystania i rozwijania wiedzy oraz umiejętności Wnioskodawcy, a także tworzenia nowych koncepcji i rozwiązań technologicznych.

W toku realizacji prac nad oprogramowaniem nabywa oraz rozwija wiedzę z zakresu nowoczesnych technologii informatycznych, w tym w szczególności w obszarze tworzenia aplikacji webowych, przetwarzania danych oraz integracji systemów. Wiedza ta jest następnie wykorzystywana przy realizacji kolejnych projektów.

W rezultacie prowadzonych prac powstają programy komputerowe lub ich rozwinięcia, które są wykorzystywane w działalności gospodarczej Wnioskodawcy poprzez ich udostępnianie użytkownikom końcowym.

Wnioskodawca projektuje, tworzy oraz rozwija wskazane oprogramowania w modelu SaaS (Software as a Service), w którym użytkownicy końcowi uzyskują dostęp do funkcjonalności aplikacji za pośrednictwem Internetu. Oprogramowania te są utrzymywane na infrastrukturze Wnioskodawcy lub podmiotów współpracujących, a użytkownicy korzystają z nich bez konieczności ich lokalnej instalacji.

Wnioskodawca zachowuje prawa własności intelektualnej do wytwarzanych i rozwijanych oprogramowań. Dystrybucja aplikacji odbywa się m.in. za pośrednictwem platformy Y. Marketplace, która pełni funkcję platformy sprzedażowej oraz pośrednika w relacjach z użytkownikami końcowymi. Na podstawie zawartych umów Wnioskodawca pozostaje właścicielem aplikacji, natomiast użytkownicy końcowi uzyskują prawo do korzystania z oprogramowań na podstawie udzielonych licencji.

Wnioskodawca uzyskuje wynagrodzenie z tytułu udostępniania oprogramowań, które dokumentowane jest m.in. jako „Marketplace Vendor Payment”. Wynagrodzenie to stanowi efekt korzystania przez użytkowników końcowych z funkcjonalności aplikacji w ramach udzielonych licencji.

Ponadto Wnioskodawca współpracuje z podmiotem P., który pełni funkcję pośrednika w sprzedaży (merchant of record). W ramach tej współpracy P. odpowiada za obsługę transakcji z klientami końcowymi, w tym rozliczenia płatności, natomiast Wnioskodawca pozostaje właścicielem oprogramowań. Wynagrodzenie wypłacane przez P. (tzw. „P. payout”) stanowi przychód Wnioskodawcy związany z udostępnianiem oprogramowań użytkownikom końcowym na podstawie licencji.

Przychody uzyskiwane w ramach modelu dystrybucji za pośrednictwem Y. Marketplace (określane jako „Marketplace Vendor Payment” lub „MPV”) stanowią wynagrodzenie za udzielenie użytkownikom końcowym licencji na korzystanie z aplikacji opracowanych przez Wnioskodawcę. Wynagrodzenie to obejmuje w szczególności:

• opłaty licencyjne za korzystanie z oprogramowań,
• zapewnienie dostępu do funkcjonalności aplikacji w modelu SaaS.

Wnioskodawca podkreśla, że w ramach wskazanego strumienia przychodów nie świadczy odrębnych usług o charakterze konsultingowym, wdrożeniowym ani serwisowym. Uzyskiwane wynagrodzenie jest bezpośrednio związane z udostępnianiem oprogramowań na podstawie licencji i korzystaniem z nich przez użytkowników końcowych.

Zasady współpracy w zakresie dystrybucji oprogramowania, w tym udzielania licencji użytkownikom końcowym oraz rozliczeń wynagrodzenia, określone są w ramach umowy partnerskiej zawartej z operatorem platformy Y. Marketplace.

W konsekwencji przychody Wnioskodawcy wynikają z komercjalizacji wytworzonych i rozwijanych programów komputerowych poprzez udzielanie licencji na korzystanie z nich w modelu subskrypcyjnym.

Wnioskodawca ponosi oraz będzie ponosił szereg kosztów związanych z prowadzoną działalnością polegającą na projektowaniu, tworzeniu oraz rozwijaniu oprogramowania. Koszty te pozostają w związku z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną przez Wnioskodawcę, przy czym do kalkulacji wskaźnika nexus uwzględniane są wyłącznie koszty pozostające w bezpośrednim związku z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Do głównych kategorii kosztów ponoszonych przez Wnioskodawcę należą w szczególności:

• wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę wraz z należnymi składkami na ubezpieczenia społeczne - w części, w jakiej dotyczą działalności badawczo- rozwojowej,
• wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów cywilnoprawnych (umowy zlecenia, umowy o dzieło) - w zakresie realizacji prac badawczo-rozwojowych,
• wynagrodzenia kontrahentów współpracujących na podstawie umów B2B, świadczących usługi w zakresie tworzenia i rozwoju oprogramowania,
• koszty zakupu sprzętu komputerowego oraz jego ewentualnego najmu, wykorzystywanego w działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty zakupu podzespołów komputerowych oraz urządzeń peryferyjnych wykorzystywanych w procesie tworzenia i testowania oprogramowania,
• koszty zakupu urządzeń telekomunikacyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo- rozwojowej,
• koszty usług telekomunikacyjnych, w tym dostępu do Internetu - w zakresie, w jakim są wykorzystywane w działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty usług księgowych oraz doradczych - w zakresie, w jakim dotyczą prowadzenia ewidencji dla celów IP Box oraz rozliczania działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty obsługi prawnej - w zakresie związanym z działalnością badawczo-rozwojową oraz prawami własności intelektualnej,
• koszty zakupu specjalistycznej literatury oraz udziału w szkoleniach i konferencjach branżowych, służących podnoszeniu wiedzy wykorzystywanej w działalności badawczo- rozwojowej,
• inne koszty bezpośrednio związane z prowadzeniem działalności badawczo-rozwojowej w zakresie tworzenia i rozwoju oprogramowania.

Do kalkulacji wskaźnika nexus nie są zaliczane koszty, które nie pozostają w bezpośrednim związku z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, w szczególności koszty związane z nieruchomościami (w tym koszty najmu powierzchni biurowej/biura wirtualnego), koszty finansowe oraz inne koszty o charakterze ogólnym, których nie można przypisać do konkretnych prac badawczo- rozwojowych.

W zakresie współpracy z podmiotami na podstawie umów B2B Wnioskodawca wskazuje, że kontrahenci świadczą usługi programistyczne obejmujące tworzenie oraz rozwój oprogramowania, a wszelkie prawa własności intelektualnej do utworów wytworzonych w ramach tej współpracy są przenoszone na Wnioskodawcę. Przeniesienie praw obejmuje wszystkie pola eksploatacji, bez ograniczeń terytorialnych i czasowych, co skutkuje nabyciem przez Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania.

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję rachunkową zgodnie z obowiązującymi przepisami, w sposób umożliwiający wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z tych praw, a także wyodrębnienie kosztów uwzględnianych przy kalkulacji wskaźnika nexus.

Koszty ponoszone przez Wnioskodawcę są przyporządkowywane do działalności badawczo- rozwojowej na podstawie prowadzonej ewidencji, w tym ewidencji czasu pracy. W przypadku kosztów wynagrodzeń możliwe jest ich bezpośrednie przypisanie do konkretnych prac badawczo- rozwojowych w oparciu o rzeczywisty czas zaangażowania poszczególnych osób w realizację projektów.

W odniesieniu do kosztów o charakterze pośrednim, które nie mogą zostać jednoznacznie przypisane do konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, Wnioskodawca stosuje odpowiedni klucz alokacji, odzwierciedlający rzeczywisty związek tych kosztów z działalnością badawczo- rozwojową, w szczególności proporcję opartą na czasie pracy lub przychodach generowanych przez kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Koszty te służą ustaleniu dochodu przypadającego na kwalifikowane prawa własności intelektualnej, jednak nie są uwzględniane przy kalkulacji wskaźnika nexus.

Koszty uwzględniane przy kalkulacji wskaźnika nexus obejmują wyłącznie koszty faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową, zgodnie z zgodnie z przepisami ustawy o CIT regulującymi zasady kalkulacji wskaźnika nexus.

Końcowo wskazać należy, że opisana we wniosku działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawcę będzie kontynuowana w latach następnych na dotychczasowych zasadach. W szczególności Wnioskodawca zamierza nadal prowadzić prace polegające na projektowaniu, tworzeniu oraz rozwijaniu oprogramowań, w tym realizować kolejne projekty o charakterze twórczym, skutkujące powstawaniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box) również w odniesieniu do lat podatkowych 2024 oraz 2025 poprzez dokonanie stosownych korekt rozliczeń podatkowych.

W tym celu Wnioskodawca prowadzi oraz będzie prowadził ewidencję rachunkową, o której mowa w art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w sposób umożliwiający wyodrębnienie przychodów, kosztów oraz dochodu (straty) przypadających na poszczególne kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Ewidencja ta obejmuje również lata 2024 oraz 2025, co umożliwia prawidłowe ustalenie podstawy opodatkowania preferencyjną stawką w odniesieniu do dochodów osiągniętych w tych latach.

W konsekwencji Wnioskodawca zamierza zastosować preferencję IP Box zarówno w odniesieniu do dochodów osiąganych na bieżąco, jak również w stosunku do dochodów uzyskanych w latach poprzednich, tj. 2024 oraz 2025, poprzez dokonanie odpowiednich korekt deklaracji podatkowych.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Spółka prowadzi działalność, którą uważa za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, od 2025 r.

W okresie objętym wnioskiem Spółka podlegał i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych. Spółka nie korzystał i nie korzysta z opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek (tzw. estońskiego CIT).

Spółka nie oczekuje interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego obowiązujących przed dniem 1 października 2018 r.

Pierwszy dochód, do którego Spółka zamierza zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania w wysokości 5%, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, został osiągnięty od dnia 1 stycznia 2025 r.

W ramach prowadzonej działalności Spółka nie ogranicza się do wykonywania rutynowych prac programistycznych polegających na odtwórczym wykorzystaniu gotowych rozwiązań. Proces tworzenia, rozwijania oraz ulepszania oprogramowania wymaga każdorazowo doboru odpowiednich technologii, architektury systemowej, metod integracji oraz sposobów implementacji poszczególnych funkcjonalności, dostosowanych do konkretnych wymagań biznesowych i technicznych. W toku prowadzonych prac Spółka wykorzystuje oraz łączy różnorodne technologie informatyczne, narzędzia programistyczne i języki programowania, opracowując własne rozwiązania dotyczące sposobu realizacji określonych funkcji systemu co prowadzi to do tworzenia nowych lub bardziej wydajnych algorytmów, mechanizmów przetwarzania danych, integracji systemowych lub rozwiązań zwiększających wydajność, bezpieczeństwo i funkcjonalność oprogramowania. Stosowane rozwiązania nie mają charakteru schematycznego ani powtarzalnego, lecz wymagają indywidualnego podejścia, przeprowadzenia analiz, testów oraz prac projektowych. W konsekwencji realizowane przez Spółkę prace mają charakter twórczy i wiążą się z opracowywaniem nowych lub ulepszonych rozwiązań informatycznych.

Działalność prowadzona przez Spółkę w zakresie tworzenia, rozwijania oraz ulepszania oprogramowania każdorazowo obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie oraz wykorzystywanie aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności z zakresu informatyki, inżynierii oprogramowania, architektury systemów informatycznych, baz danych, integracji systemów oraz innych obszarów technologicznych. W ramach realizowanych projektów Spółka analizuje dostępne rozwiązania technologiczne, pozyskuje nową wiedzę, łączy posiadane kompetencje z aktualnym stanem wiedzy technicznej oraz wykorzystuje je do projektowania i tworzenia nowych funkcjonalności, nowych modułów systemowych oraz ulepszonych wersji istniejącego oprogramowania. Prowadzone działania nie ograniczają się do rutynowego wdrażania gotowych rozwiązań, lecz służą opracowaniu nowych lub ulepszonych produktów, procesów i usług informatycznych odpowiadających określonym potrzebom użytkowników oraz wymaganiom technologicznym. Tym samym działalność Spółki odpowiada zakresowi prac rozwojowych określonemu w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Działania podejmowane przez Spółkę w zakresie rozwijania oraz ulepszania oprogramowania każdorazowo zmierzają do poprawy jego użyteczności, funkcjonalności, wydajności, bezpieczeństwa lub możliwości zastosowania. Celem realizowanych prac jest tworzenie nowych funkcjonalności albo istotne rozwijanie funkcjonalności już istniejących, tak aby zwiększyć wartość użytkową oprogramowania oraz zakres jego zastosowań.

W ramach działalności badawczo-rozwojowej Spółka każdorazowo opracowuje nowe albo istotnie rozwija i ulepsza istniejące produkty, procesy lub usługi informatyczne. Efekty prowadzonych prac nie stanowią prostego powielenia rozwiązań już funkcjonujących w Spółce, lecz prowadzą do powstania nowych funkcjonalności, nowych modułów systemowych lub nowych sposobów realizacji określonych procesów biznesowych. Tworzone rozwiązania są nowe z perspektywy działalności gospodarczej Spółki albo cechują się takim stopniem innowacyjności i ulepszenia, że w istotny sposób odróżniają się od rozwiązań wcześniej stosowanych przez Spółkę. W rezultacie realizowane prace mają charakter twórczy i prowadzą do powstawania nowych lub znacząco ulepszonych produktów, procesów lub usług.

Spółka wskazuje, że działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania opisanego we wniosku była, jest i będzie prowadzona w sposób twórczy, systematyczny oraz ukierunkowany na tworzenie nowych lub ulepszonych rozwiązań informatycznych. Działalność ta obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie aktualnej wiedzy z zakresu technologii informatycznych, programowania, architektury systemów oraz projektowania rozwiązań cyfrowych w celu tworzenia i rozwijania produktów oferowanych przez Spółkę. Wymienione we wniosku działania stanowią element procesu rozwoju oprogramowania i są realizowane w ramach prowadzonych projektów rozwojowych. Efektem tych prac jest rozwijanie i ulepszanie funkcjonalności oferowanego oprogramowania, zwiększanie jego wydajności, bezpieczeństwa, stabilności, użyteczności oraz dostosowywanie go do zmieniających się potrzeb użytkowników i wymogów technologicznych. W szczególności działania obejmujące rozwój funkcjonalności systemu, wdrażanie nowych mechanizmów zarządzania uprawnieniami, rozwój zabezpieczeń, zwiększanie niezawodności środowiska uruchomieniowego, rozwój procesów związanych z licencjonowaniem aplikacji, przeprowadzanie analiz technicznych oraz projektowanie i implementację nowych rozwiązań technologicznych mają charakter twórczy i rozwojowy oraz prowadzą do powstawania nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej Spółki. Jednocześnie Spółka wskazuje, że w toku realizacji projektów rozwojowych występują również czynności pomocnicze, takie jak np. testowanie czy dokumentowanie. Czynności te pozostają w ścisłym związku z prowadzonymi pracami rozwojowymi i są niezbędne do ich prawidłowej realizacji. Stanowią one integralny element procesu wytwarzania, rozwijania i ulepszania oprogramowania, umożliwiając weryfikację poprawności przyjętych rozwiązań, zapewnienie ich bezpieczeństwa, stabilności oraz możliwości wdrożenia do środowiska produkcyjnego. W praktyce bez wykonania wskazanych czynności nie byłoby możliwe skuteczne zakończenie prac rozwojowych ani wykorzystanie ich rezultatów w działalności gospodarczej Spółki. Czynności te nie stanowią odrębnego celu gospodarczego, lecz służą realizacji projektów, których efektem jest powstanie lub rozwój kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci programów komputerowych. Podsumowując, czynności wskazane w pytaniu nr 9 wezwania były, są i będą działalnością twórczą, prowadzoną w sposób systematyczny, metodyczny i zaplanowany, ukierunkowaną na zwiększanie zasobów wiedzy oraz wykorzystywanie tej wiedzy do tworzenia nowych lub ulepszonych zastosowań w obszarze oprogramowania. Prace te stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, gdyż prowadzą do powstawania, rozwijania lub istotnego ulepszania produktów i rozwiązań informatycznych wykorzystywanych przez Spółkę. Jednocześnie opisane czynności nie stanowią rutynowych i okresowych zmian w istniejących rozwiązaniach, czynności wdrożeniowych dotyczących gotowych produktów, produkcji seryjnej, prac wykonywanych po zakończeniu działalności badawczo-rozwojowej, samodzielnych czynności testowych, badawczych lub oceniających, czynności serwisowych ani działań o charakterze marketingowym lub promocyjnym. Wszelkie czynności pomocnicze występujące w toku realizacji projektów pozostają funkcjonalnie związane z prowadzonymi pracami rozwojowymi i służą osiągnięciu ich twórczego rezultatu w postaci nowych lub ulepszonych programów komputerowych.

Spółka zamierza stosować preferencyjną 5% stawkę opodatkowania wyłącznie do kwalifikowanych dochodów osiąganych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ustawy o CIT. W szczególności preferencją IP Box objęte będą wyłącznie dochody osiągane z autorskich praw do programów komputerowych wytworzonych, rozwijanych lub ulepszanych przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w zakresie spełniającym warunki określone w art. 24d i art. 24e ustawy o CIT. Spółka nie zamierza stosować preferencyjnej stawki do przychodów ani dochodów, które nie stanowią kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Na pytanie: Czy każde nowe oprogramowanie stworzone przez Państwa oraz każde rozwinięte przez Państwa oprogramowanie, w tym aktualizacje oprogramowania, których Spółka jest i będzie twórcą:

a)  zawsze odznacza się i będzie odznaczać rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem;

Spółka odpowiedziała, tak. Wskazała, że oprogramowanie tworzone, rozwijane i ulepszane przez Spółkę stanowi rezultat samodzielnej działalności twórczej zespołu Spółki i każdorazowo posiada indywidualny oraz oryginalny charakter. Efekty prowadzonych prac nie polegają na mechanicznym odtwarzaniu istniejących rozwiązań, lecz na opracowywaniu nowych lub ulepszonych funkcjonalności, architektury systemów, algorytmów, procesów oraz rozwiązań technologicznych odpowiadających na konkretne potrzeby użytkowników i wymagania biznesowe.

b)  zawsze jest i będzie kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej usługi lub produktu;

Spółka odpowiedziała, tak. Wskazała, że rezultatem prac Spółki jest powstanie nowych produktów, funkcjonalności lub istotnie ulepszonych elementów istniejących produktów, które wcześniej nie występowały w działalności Spółki. W przypadku prac rozwojowych nie zawsze dochodzi do stworzenia całkowicie nowego programu komputerowego, jednak efektem prowadzonych działań są nowe lub istotnie ulepszone rozwiązania informatyczne, które odróżniają się od rozwiązań wcześniej funkcjonujących w przedsiębiorstwie Spółki.

c)  nie jest i nie będzie efektem pracy, która wymaga jedynie określonych umiejętności, a której rezultaty można z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

Spółka odpowiedziała, tak. Wskazała, że prace realizowane przez Spółkę nie mają charakteru rutynowego ani odtwórczego. Proces tworzenia i rozwijania oprogramowania wiąże się z koniecznością rozwiązywania problemów technologicznych, projektowania nowych rozwiązań, podejmowania decyzji architektonicznych oraz przeprowadzania analiz i testów, których wyników nie można z góry przewidzieć. Rezultaty prowadzonych prac nie mają charakteru powtarzalnego, ponieważ każdorazowo wymagają indywidualnego podejścia i opracowania rozwiązań dostosowanych do konkretnych celów projektowych.

d)  nie jest i nie będzie jedynie „techniczną”, lecz „twórczą” realizacją szczegółowych projektów;

Spółka odpowiedziała, tak. Wskazała, że działalność Spółki nie sprowadza się do wykonywania z góry określonych czynności technicznych według gotowych instrukcji lub schematów postępowania. W ramach realizowanych projektów Spółka samodzielnie tworzy, tj. projektuje, opracowuje i implementuje rozwiązania informatyczne, wykorzystując specjalistyczną wiedzę z zakresu programowania, architektury systemów, bezpieczeństwa, wydajności oraz doświadczeń użytkownika (UX). Wymaga to podejmowania twórczych decyzji projektowych i technologicznych, a efektem tych działań jest powstanie nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań informatycznych stanowiących przejaw działalności twórczej.

Podsumowując, Spółka wskazała, że efekty prac polegających na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, nie mają charakteru rutynowego ani odtwórczego oraz prowadzą do powstania nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań informatycznych, które podlegają ochronie jako programy komputerowe.

W wyniku prowadzonych przez Spółkę prac programistycznych powstają nowe, zmienione lub ulepszone programy komputerowe oraz ich funkcjonalności. Działania te prowadzą do rozwoju oferowanego przez Spółkę oprogramowania poprzez tworzenie nowych rozwiązań technologicznych, rozwój istniejących funkcjonalności, zwiększanie wydajności, bezpieczeństwa, stabilności oraz użyteczności systemów informatycznych. Realizowane przez Spółkę prace wymagają rozwiązywania problemów technicznych i projektowych, opracowywania nowych koncepcji funkcjonalnych oraz podejmowania decyzji dotyczących architektury i sposobu działania rozwijanych systemów. W rezultacie powstają rozwiązania, które nie istniały wcześniej w praktyce gospodarczej Spółki lub które stanowią istotne ulepszenie rozwiązań już funkcjonujących. Spółka wykorzystuje i rozwija posiadaną wiedzę z zakresu programowania, technologii informatycznych, architektury systemów oraz projektowania oprogramowania w celu tworzenia nowych zastosowań i zwiększania funkcjonalności oferowanych produktów. Efektem tych działań jest rozwój technologiczny w obszarze wytwarzanego i rozwijanego przez Spółkę oprogramowania oraz powstawanie nowych lub ulepszonych programów komputerowych podlegających ochronie prawnoautorskiej. W konsekwencji Spółka potwierdza, że twórczy charakter prowadzonych prac prowadzi do powstawania nowych, zmienionych lub ulepszonych programów komputerowych, a podejmowane działania przyczyniają się do postępu technologicznego w zakresie rozwijanego przez nią oprogramowania.

Spółka wskazuje, że dochody, które zamierza opodatkować preferencyjną 5% stawką podatku na podstawie art. 24d ustawy o CIT, stanowią dochody, o których mowa w art. 24d ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT, tj. dochody z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej dotyczącej kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Spółka osiąga przychody z tytułu udostępniania użytkownikom oprogramowania komputerowego w modelu SaaS (Software as a Service). Korzystanie z oprogramowania odbywa się na podstawie udzielanych użytkownikom licencji lub uprawnień do korzystania z programu komputerowego, za które Spółka pobiera wynagrodzenie w formie opłat abonamentowych lub innych opłat za dostęp do oprogramowania. Spółka nie zamierza obejmować preferencją IP Box dochodów:

• ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT,
• z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, o których mowa w art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT,
• z odszkodowań za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 7 pkt 4 ustawy o CIT.

W konsekwencji Spółka wskazuje, że kwalifikowane dochody objęte preferencją IP Box będą stanowiły wyłącznie dochody określone w art. 24d ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT.

Na pytanie: Jeśli uzyskują Państwo dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, to czy dochody te są ustalane w oparciu o zasadę ceny rynkowej w myśl art. 11c i art. 11d ustawy o CIT. Spółka odpowiedziała: Pytanie nie dotyczy sytuacji przedstawionej we wniosku. Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 13 (Jakie kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Państwo uzyskują(…)), Spółka osiąga dochody, które zamierza objąć preferencją IP Box, wyłącznie z tytułu opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych dotyczących kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT. Spółka nie osiąga i nie zamierza obejmować preferencją IP Box dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, o których mowa w art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT. W związku z powyższym kwestia ustalania takich dochodów zgodnie z zasadą ceny rynkowej określoną w art. 11c i art. 11d ustawy o CIT nie znajduje zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym.

Spółka wskazuje, że od kontrahentów współpracujących na podstawie umów B2B nabywa wyniki prac badawczo-rozwojowych związanych z rozwijaniem i tworzeniem oprogramowania stanowiącego kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Współpracownicy B2B uczestniczą w realizacji projektów związanych z rozwojem oprogramowania poprzez wykonywanie określonych prac programistycznych, projektowych lub technicznych, których rezultaty są następnie wykorzystywane przez Spółkę w procesie wytwarzania, rozwijania lub ulepszania własnych programów komputerowych. Spółka nie nabywa od tych podmiotów odrębnych, samodzielnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej stanowiących gotowe aktywa wykorzystywane następnie w działalności gospodarczej. Przedmiotem współpracy jest natomiast pozyskiwanie rezultatów prac realizowanych na potrzeby projektów prowadzonych przez Spółkę, które stanowią element procesu tworzenia i rozwoju kwalifikowanych praw własności intelektualnej należących do Spółki. Jednocześnie Spółka wskazuje, że kontrahenci współpracujący ze Spółką na podstawie umów B2B nie są i nie będą podmiotami powiązanymi ze Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. W konsekwencji wydatki ponoszone na rzecz wskazanych współpracowników stanowią koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów niepowiązanych, o których mowa w art. 24d ust. 4 lit. b ustawy o CIT.

Na pytanie: Czy w sytuacji, w której nabywają Państwo od kontrahentów współpracujących z Państwem na podstawie umów B2B kwalifikowane prawa własności intelektualnej, to stanowią one programy komputerowe podlegające ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz podlegają dalszym zmianom wprowadzanym przez Państwa i dopiero tak zmienione są przedmiotem sprzedaży/udzielania licencji/udostępniania usługi lub produktu przez Państwa?

Spółka odpowiedziała: Pytanie nie dotyczy sytuacji przedstawionej we wniosku. Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 15 (Czy od kontrahentów współpracujących z Państwem na podstawie umów B2B nabywają Państwo wyniki prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej czy nabywają kwalifikowane prawo własność intelektualnej.? Czy Podwykonawcy B2B są/będą podmiotami niepowiązanymi z Państwem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?), Spółka nie nabywa od kontrahentów współpracujących na podstawie umów B2B kwalifikowanych praw własności intelektualnej stanowiących odrębne programy komputerowe lub inne samodzielne prawa własności intelektualnej. Spółka nabywa od tych podmiotów rezultaty prac wykonywanych w ramach prowadzonych projektów rozwojowych, które są następnie wykorzystywane przy tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania stanowiącego kwalifikowane prawa własności intelektualnej należące do Spółki. W konsekwencji przedstawiona w pytaniu sytuacja dotycząca nabywania kwalifikowanych praw własności intelektualnej od kontrahentów B2B nie występuje w stanie faktycznym ani zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem wniosku.

Przedmiotem pytania nr 4 lit. a są następujące koszty ponoszone przez Spółkę i bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową:

• wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne finansowanymi przez płatnika - w części przypadającej na działalność badawczo-rozwojową,
• wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów zlecenia,
• wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów o dzieło,
• koszty zakupu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty najmu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty zakupu podzespołów komputerowych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty zakupu urządzeń peryferyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty zakupu urządzeń telekomunikacyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty usług telekomunikacyjnych, w tym dostępu do Internetu, wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty usług księgowych związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową,
• koszty usług doradczych związanych z rozliczaniem działalności badawczo-rozwojowej oraz IP Box,
• koszty obsługi prawnej związanej z ochroną i eksploatacją praw własności intelektualnej (IP Box),
• koszty zakupu specjalistycznej literatury branżowej wykorzystywanej w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty udziału w szkoleniach branżowych,
• koszty udziału w konferencjach branżowych związanych z działalnością badawczo-rozwojową.

Spółka wyjaśnia, że użyte we wniosku sformułowanie „inne koszty bezpośrednio związane z prowadzeniem działalności badawczo-rozwojowej” nie miało na celu objęcia pytaniem nieokreślonych kategorii wydatków. Przedmiotem pytania nr 4 lit. a są wyłącznie koszty wskazane szczegółowo w odpowiedzi na pytanie nr 17. Spółka nie wnosi o ocenę kwalifikacji innych, niewskazanych konkretnie kategorii kosztów.

Na pytanie: Jakie konkretnie koszty są przedmiotem pytania nr 4 pkt c. Spółka odpowiedziała: Przedmiotem pytania nr 4 lit. c nie są żadne koszty uwzględniane przez Spółkę w kalkulacji wskaźnika nexus. Pytanie nr 4 lit. c dotyczy potwierdzenia prawidłowości stanowiska Spółki, zgodnie z którym do kalkulacji wskaźnika nexus nie są zaliczane:

• koszty finansowe, w tym prowizje i inne koszty związane z finansowaniem działalności,
• koszty związane z nieruchomościami, w tym koszty najmu powierzchni biurowej,
• koszty związane z korzystaniem z biura wirtualnego,
• pozostałe koszty ogólnego funkcjonowania przedsiębiorstwa, które nie pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową oraz kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.

Koszty te nie są uwzględniane przy ustalaniu wskaźnika nexus, natomiast mogą być uwzględniane przy ustalaniu dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej po dokonaniu odpowiedniej alokacji zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Odnośnie kosztów będących przedmiotem pytania nr 4 lit. b, Spółka wyjaśniła, że są to wynagrodzenia kontraktorów współpracujących ze Spółką na podstawie umów B2B, niebędących podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, którzy uczestniczą w procesie tworzenia, rozwijania i ulepszania oprogramowania oraz wykonują prace prowadzące do powstania elementów kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Koszty te obejmują wynagrodzenie należne współpracownikom B2B za wykonanie prac programistycznych, projektowych, analitycznych, architektonicznych, testowych oraz innych prac rozwojowych związanych z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem oprogramowania stanowiącego kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Wydatki te stanowią koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów niepowiązanych i podlegają uwzględnieniu w kategorii „b” wskaźnika nexus, o której mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT.

Spółka nie jest zobowiązana w ramach udzielanej licencji do świadczenia dodatkowych usług na rzecz klientów związanych z obsługą oprogramowania. Spółka nie świadczy usług wdrożeniowych, programistycznych ani indywidualnych usług modyfikacji oprogramowania na rzecz użytkowników końcowych.

Wynagrodzenie obejmuje wyłącznie zapewnienie dostępu do funkcjonalności oprogramowania oraz możliwość korzystania z niego przez użytkownika końcowego zgodnie z warunkami licencji. Wynagrodzenie to ma charakter odpłatności za korzystanie z programu komputerowego i stanowi należność licencyjną.

W ramach modelu SaaS Spółka zawiera umowy/licencje, na podstawie których użytkownik uzyskuje wyłącznie prawo do korzystania z oprogramowania, bez przeniesienia praw autorskich i bez prawa do jego modyfikacji.

Wysokość opłat jest określona przez Spółkę w ramach przyjętego modelu cenowego (abonament/licencja). Klient zobowiązany jest do uiszczania opłaty zgodnie z wybranym planem.

W ramach opłat abonamentowych Spółka nie otrzymuje odrębnego wynagrodzenia za rozwój lub modyfikacje oprogramowania na rzecz konkretnych klientów. Rozwój i ulepszanie oprogramowania stanowi element działalności badawczo-rozwojowej Spółki i nie jest realizowane jako usługa na rzecz klientów.

Spółka wskazuje, że w ramach modelu SaaS oferuje klientom przede wszystkim dostęp do oprogramowania stanowiącego kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz możliwość korzystania z jego funkcjonalności w ramach udzielonej licencji. Spółka nie świadczy w ramach wynagrodzenia licencyjnego odrębnych usług takich jak:

• usługi naprawy błędów oprogramowania świadczone na rzecz konkretnych klientów,
• usługi utrzymania środowiska chmurowego na rzecz klientów,
• usługi reklamowe,
• inne usługi niezwiązane bezpośrednio z udzieleniem licencji na korzystanie z oprogramowania.

Ewentualne działania Spółki związane z rozwojem, ulepszaniem, testowaniem lub utrzymaniem oprogramowania są elementem działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Spółkę w odniesieniu do własnego produktu i nie stanowią usług świadczonych na rzecz użytkowników końcowych.

W konsekwencji wynagrodzenie uzyskiwane przez Spółkę obejmuje wyłącznie odpłatność za udzielenie licencji i dostęp do funkcjonalności oprogramowania. Spółka nie wyodrębnia w ramach tego wynagrodzenia usług innych niż licencyjne, a przychody z ewentualnych odrębnych usług (o ile wystąpiłyby) nie byłyby objęte preferencją IP Box.

Spółka wskazuje, że na fakturach wystawianych na rzecz klientów oraz w zawieranych umowach nie dokonuje wyodrębnienia wynagrodzenia z tytułu korzystania z oprogramowania w modelu SaaS od wynagrodzenia za inne usługi, ponieważ Spółka nie świadczy na rzecz klientów odrębnych usług o charakterze dodatkowym. Wynagrodzenie ma jednolity charakter i stanowi odpłatność za udzielenie licencji oraz zapewnienie dostępu do funkcjonalności oprogramowania w modelu SaaS. Brak wyodrębnienia wynika z faktu, że w ramach modelu biznesowego Spółki nie występują odrębnie fakturowane usługi inne niż udzielenie licencji na korzystanie z oprogramowania. Całość wynagrodzenia dotyczy jednego świadczenia polegającego na udostępnieniu użytkownikowi końcowemu prawa do korzystania z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Pytania

1.  Czy w świetle opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego działalność Wnioskodawcy polegająca na projektowaniu, tworzeniu oraz rozwijaniu oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT?

2.  Czy w świetle opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego tworzone oraz rozwijane przez Wnioskodawcę oprogramowania (w tym ich poszczególne funkcjonalności i moduły) stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej, w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT?

3.  Czy dochód osiągany przez Wnioskodawcę z tytułu udzielania licencji na korzystanie z oprogramowania w modelu SaaS (w tym za pośrednictwem platform takich jak Y. Marketplace oraz P.) stanowi dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT?

4.  Czy w świetle opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca prawidłowo:

a)  kwalifikuje jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową (kategoria „a” wskaźnika nexus) w szczególności:

‒    wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne finansowanymi przez płatnika - w części przypadającej na działalność badawczo-rozwojową,

‒    wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów zlecenia,

‒    wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów o dzieło,

‒    koszty zakupu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,

‒    koszty najmu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,

‒    koszty zakupu podzespołów komputerowych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,

‒    koszty zakupu urządzeń peryferyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,

‒    koszty zakupu urządzeń telekomunikacyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,

‒    koszty usług telekomunikacyjnych, w tym dostępu do Internetu, wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,

‒    koszty usług księgowych związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową,

‒    koszty usług doradczych związanych z rozliczaniem działalności badawczo-rozwojowej oraz IP Box,

‒    koszty obsługi prawnej związanej z ochroną i eksploatacją praw własności intelektualnej (IP Box),

‒    koszty zakupu specjalistycznej literatury branżowej wykorzystywanej w działalności badawczo rozwojowej,

‒    koszty udziału w szkoleniach branżowych,

‒    koszty udziału w konferencjach branżowych związanych z działalnością badawczo-rozwojową.

b)  kwalifikuje wynagrodzenia podmiotów współpracujących na podstawie umów B2B, niepowiązanych z Wnioskodawcą, jako koszty nabycia wyników prac badawczo- rozwojowych (kategoria „b” wskaźnika nexus),

c)  nie uwzględnia w kalkulacji wskaźnika nexus kosztów o charakterze pośrednim, w szczególności koszty finansowe, w tym prowizje i inne koszty związane z finansowaniem działalności, koszty związane z nieruchomościami, w tym koszty najmu powierzchni biurowej, koszty związane z korzystaniem z biura wirtualnego, pozostałe koszty ogólnego funkcjonowania przedsiębiorstwa, które nie pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową oraz kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, przy jednoczesnym ich uwzględnieniu (po odpowiedniej alokacji) przy ustalaniu dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej?

5.  Czy Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania, o której mowa w art. 24d ustawy o CIT, również w odniesieniu do dochodów uzyskanych w latach 2024-2025 poprzez dokonanie korekty uprzednio złożonych zeznań podatkowych?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana działalność polegająca na projektowaniu, tworzeniu oraz rozwijaniu oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową. Prace te mają charakter twórczy, są prowadzone w sposób systematyczny oraz ukierunkowane na tworzenie nowych lub ulepszonych rozwiązań informatycznych, przy wykorzystaniu i rozwijaniu wiedzy z zakresu technologii informatycznych.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, tworzone oraz rozwijane oprogramowania, w tym ich funkcjonalności i moduły, stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Każdorazowo mają one postać programów komputerowych podlegających ochronie prawnej i stanowią rezultat prowadzonych prac badawczo-rozwojowych.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, dochody uzyskiwane z tytułu udzielania licencji na korzystanie z oprogramowania w modelu SaaS stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W konsekwencji mogą one podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, jako dochody z komercjalizacji wytworzonego oprogramowania.

Ad 4

Zdaniem Wnioskodawcy, sposób kwalifikacji kosztów jest prawidłowy. Koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, w szczególności wynagrodzenia personelu zaangażowanego w prace B+R, koszty sprzętu i narzędzi wykorzystywanych w tej działalności, a także koszty usług księgowych, doradczych i prawnych w zakresie związanym z działalnością B+R i IP Box, stanowią koszty kategorii „a” wskaźnika nexus.

Wynagrodzenia podmiotów współpracujących na podstawie umów B2B, niepowiązanych z Wnioskodawcą, stanowią koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych i są kwalifikowane do kategorii „b” wskaźnika nexus.

Jednocześnie koszty o charakterze pośrednim, w tym koszty finansowe, koszty związane z nieruchomościami oraz inne koszty ogólne, nie są uwzględniane w kalkulacji wskaźnika nexus, lecz są alokowane do dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej przy zastosowaniu odpowiedniego klucza.

Ad 5

Zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania również w odniesieniu do dochodów uzyskanych w latach 2024-2025 poprzez dokonanie korekty uprzednio złożonych zeznań podatkowych, pod warunkiem spełnienia ustawowych wymogów, w szczególności prowadzenia stosownej ewidencji pozwalającej na wyodrębnienie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 4a pkt 27 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

• badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
• badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

W świetle powyższego, dla uznania określonej działalności za działalność badawczo-rozwojową konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

• działalność ma charakter twórczy,
• działalność jest podejmowana w sposób systematyczny,
• działalność jest ukierunkowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.

Powyższe kryteria zostały szczegółowo omówione w Objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP Box). Zgodnie z tymi Objaśnieniami, działalność twórcza oznacza zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia nowych rozwiązań, przy czym dla spełnienia tej przesłanki wystarczające jest, aby rezultat prac miał charakter nowy w skali przedsiębiorstwa podatnika, nawet jeżeli podobne rozwiązania funkcjonują już na rynku. Jednocześnie wskazuje się, że twórczość przejawia się w powstaniu nowego wytworu intelektu o indywidualnym charakterze.

Z kolei przesłanka systematyczności oznacza prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według określonego systemu, tj. metodycznie, planowo i zgodnie z przyjętymi założeniami. Nie jest przy tym konieczne, aby działalność ta była prowadzona w sposób ciągły - wystarczające jest, aby była realizowana według określonego planu i harmonogramu.

Ponadto, jak wskazano w Objaśnieniach MF, istotnym elementem działalności badawczo-rozwojowej jest jej cel, którym jest zwiększenie zasobów wiedzy lub wykorzystanie istniejącej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, w szczególności poprzez opracowywanie nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy wskazać, że działalność Wnioskodawcy polegająca na projektowaniu, tworzeniu oraz rozwijaniu oprogramowania spełnia wszystkie wskazane wyżej przesłanki.

W szczególności działalność ta ma charakter twórczy, gdyż prowadzi do powstawania nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań informatycznych, w tym funkcjonalności oraz modułów oprogramowania. Prace realizowane przez Wnioskodawcę nie mają charakteru odtwórczego ani rutynowego, lecz wymagają indywidualnego podejścia, opracowania koncepcji, projektowania architektury systemów oraz tworzenia nowych rozwiązań programistycznych.

Jednocześnie działalność ta nie ogranicza się do wprowadzania okresowych i rutynowych zmian w istniejącym oprogramowaniu, lecz obejmuje tworzenie nowych funkcjonalności oraz rozwój istniejących rozwiązań w sposób znaczący, co wykracza poza zakres zwykłych czynności utrzymaniowych.

Ponadto, prace realizowane przez Wnioskodawcę prowadzone są w sposób systematyczny, tj. w sposób uporządkowany, zgodnie z określonym planem i harmonogramem, z udziałem osób posiadających odpowiednie kwalifikacje i kompetencje. Proces tworzenia oprogramowania obejmuje kolejne etapy, takie jak analiza potrzeb, projektowanie, implementacja, testowanie oraz wdrożenie, co świadczy o metodycznym charakterze prowadzonych działań.

Działalność Wnioskodawcy jest również ukierunkowana na wykorzystanie dostępnej wiedzy oraz jej rozwój w celu tworzenia nowych zastosowań w obszarze technologii informatycznych. W ramach prowadzonych prac dochodzi do nabywania, łączenia i wykorzystywania wiedzy z zakresu programowania, architektury systemów oraz nowoczesnych technologii, co prowadzi do powstawania nowych lub ulepszonych produktów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że charakter działalności Wnioskodawcy odpowiada przykładom działalności badawczo-rozwojowej w obszarze IT wskazanym w Podręczniku Frascati OECD, w szczególności w zakresie tworzenia nowych algorytmów, rozwijania technologii informatycznych oraz opracowywania nowych rozwiązań systemowych.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej określone w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są m.in. autorskie prawa do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej.

Ponieważ ustawa o CIT nie zawiera definicji programu komputerowego, zasadne jest odwołanie się do regulacji ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jak wynika z tych przepisów, ochronie podlega każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, a programy komputerowe (niezależnie od formy ich wyrażenia) korzystają z ochrony analogicznej jak utwory literackie.

Oznacza to, że program komputerowy należy rozumieć szeroko, jako całość rozwiązań informatycznych obejmujących w szczególności kod źródłowy, kod wynikowy, strukturę programu, interfejsy oraz poszczególne funkcjonalności i moduły, o ile mają one twórczy i indywidualny charakter. Tym samym ochroną objęte są nie tylko kompletne aplikacje, lecz również ich wyodrębnione części składowe, które stanowią rezultat pracy twórczej.

Jak wskazano w Objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r., a także w dokumentach OECD (w szczególności w ramach projektu BEPS - Action 5), oprogramowanie chronione prawem autorskim może być traktowane jako kwalifikowane prawo własności intelektualnej na potrzeby preferencji IP Box. Podkreśla się przy tym, że oprogramowanie (jako dobro niematerialne o charakterze innowacyjnym) spełnia funkcjonalnie rolę zbliżoną do patentu, jeżeli jest rezultatem działalności badawczo-rozwojowej.

W konsekwencji, aby dane oprogramowanie mogło zostać uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej, powinny być spełnione łącznie następujące warunki:

• zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika,
• powstało w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
• podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów prawa autorskiego.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy wskazać, że wszystkie wskazane przesłanki są w analizowanym przypadku spełnione.

W szczególności Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza oraz rozwija oprogramowanie, obejmujące szereg odrębnych aplikacji (łącznie 14), jak również ich poszczególne funkcjonalności i moduły. Każdy z tych elementów stanowi rezultat prac o charakterze twórczym, wymagających indywidualnego podejścia, zaprojektowania odpowiednich rozwiązań oraz implementacji w postaci kodu źródłowego.

Wytwarzane oprogramowanie oraz jego rozwinięcia nie mają charakteru odtwórczego, lecz stanowią nowe lub istotnie ulepszone rozwiązania w skali działalności Wnioskodawcy. Jednocześnie, jako rezultat działalności twórczej o indywidualnym charakterze, podlegają ochronie prawnej na podstawie przepisów prawa autorskiego.

Należy również podkreślić, że kwalifikowanym prawem własności intelektualnej może być nie tylko całe oprogramowanie jako odrębny produkt, lecz również jego wyodrębnione części, w tym moduły i funkcjonalności, o ile spełniają przesłanki utworu. W praktyce oznacza to, że każda z aplikacji oraz ich istotne elementy składowe mogą stanowić odrębne kwalifikowane prawa własności intelektualnej, podlegające wyodrębnieniu na potrzeby ewidencji, o której mowa w art. 24e ustawy o CIT.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że tworzone oraz rozwijane przez Wnioskodawcę oprogramowanie, w tym jego poszczególne funkcjonalności i moduły, stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Jednocześnie, stosownie do art. 24d ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT, dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest w szczególności dochód z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Z powyższych regulacji wynika, że dla zastosowania preferencji IP Box konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:

• osiąganie dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
• uzyskiwanie tego dochodu w jednej z form wskazanych w art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, np. w formie należności licencyjnych,
• istnienie związku pomiędzy tym dochodem a prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową (zasada nexus).

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy wskazać, że Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu udostępniania wytworzonego oprogramowania w modelu SaaS (Software as a Service), w tym również za pośrednictwem platform sprzedażowych.

Model SaaS polega na umożliwieniu użytkownikowi dostępu do oprogramowania oraz korzystania z jego funkcjonalności bez konieczności jego instalowania, przy czym użytkownik uzyskuje prawo do korzystania z programu komputerowego na określonych warunkach. Tym samym, istotą tego modelu jest udzielenie licencji na korzystanie z oprogramowania.

W konsekwencji opłaty uiszczane przez klientów za dostęp do oprogramowania w modelu SaaS stanowią wynagrodzenie za korzystanie z programu komputerowego, a więc należności wynikające z umowy licencyjnej w rozumieniu art. 24d ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT.

Nie ma przy tym znaczenia forma zawarcia umowy ani kanał dystrybucji oprogramowania (w tym wykorzystanie platform pośredniczących), o ile ekonomiczna istota świadczenia sprowadza się do udostępnienia użytkownikowi prawa do korzystania z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W analizowanym przypadku dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę pozostają w bezpośrednim związku z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej wytworzonymi przez niego w ramach działalności badawczo-rozwojowej. Oznacza to, że istnieje ścisły związek pomiędzy dochodem a działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną przez podatnika, w wyniku której dane kwalifikowane IP zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone.

W konsekwencji należy uznać, że dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu udostępniania oprogramowania w modelu SaaS stanowi dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT, jako dochód z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej. Tym samym dochód ten może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT.

Mając na uwadze powyższe, całość przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę z tytułu udostępniania oprogramowania w modelu SaaS należy kwalifikować jako dochody z należności licencyjnych dotyczących kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Zgodnie z art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu osiągniętego z kwalifikowanego IP oraz wskaźnika nexus obliczanego według ustawowego wzoru. Konstrukcja tego wskaźnika odzwierciedla zasadę, zgodnie z którą preferencyjne opodatkowanie może dotyczyć wyłącznie tej części dochodu, która pozostaje w związku z działalnością badawczo-rozwojową faktycznie prowadzoną przez podatnika.

Wskaźnik nexus opiera się na podziale kosztów na cztery kategorie, tj.:

• koszty działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej bezpośrednio przez podatnika (lit. „a”),
• koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów niepowiązanych (lit. „b”),
• koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów powiązanych (lit. „c”),
• koszty nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (lit. „d”).

W odniesieniu do kosztów ujmowanych w literze „a” wskaźnika nexus, należy wskazać, że obejmują one koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Jak wynika z Objaśnień podatkowych Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r., do tej kategorii kosztów mogą zostać zaliczone w szczególności:

• wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, w zakresie, w jakim realizują oni działalność badawczo-rozwojową,
• wynagrodzenia wypłacane na podstawie umów cywilnoprawnych (umowy zlecenia, umowy o dzieło),
• składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracodawcę.

W konsekwencji należy uznać, że wynagrodzenia osób zaangażowanych w realizację prac badawczo- rozwojowych - zarówno zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, jak i współpracujących na podstawie umów cywilnoprawnych - w części przypadającej na działalność B+R, stanowią koszty kwalifikowane do lit. „a” wskaźnika nexus.

Do tej kategorii mogą zostać zaliczone również inne koszty pozostające w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością badawczo-rozwojową, takie jak wydatki na sprzęt komputerowy, oprogramowanie pomocnicze, czy usługi wspierające (np. obsługa prawna lub księgowa), o ile są one bezpośrednio związane z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem kwalifikowanego IP.

W zakresie kosztów nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów zewnętrznych, wskazać należy, że koszty usług świadczonych przez podmioty prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą (w ramach modelu B2B), które prowadzą do powstania rezultatów prac badawczo- rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP, stanowią koszty kwalifikowane do lit. „b” wskaźnika nexus, pod warunkiem że podmioty te nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów ustawy o CIT. W analizowanym stanie faktycznym współpracownicy Wnioskodawcy działający w modelu B2B:

• nie stanowią podmiotów powiązanych,
• realizują prace programistyczne prowadzące do powstania elementów oprogramowania (np. fragmentów kodu źródłowego lub funkcjonalności systemu).

Oznacza to, że koszty ponoszone przez Wnioskodawcę z tytułu współpracy z tymi podmiotami stanowią koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów niepowiązanych i powinny zostać ujęte w literze „b” wskaźnika nexus.

Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 24d ust. 5 ustawy o CIT, do kosztów uwzględnianych przy kalkulacji wskaźnika nexus nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. W szczególności dotyczy to kosztów o charakterze finansowym, takich jak odsetki, opłaty finansowe, a także kosztów związanych z nieruchomościami. Nie oznacza to jednak, że koszty te są całkowicie irrelewantne podatkowo - mogą one bowiem być uwzględniane przy ustalaniu ogólnego dochodu podatkowego z kwalifikowanego IP, pod warunkiem ich odpowiedniej alokacji do przychodów związanych z tym prawem.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że:

1. koszty wynagrodzeń pracowników oraz osób współpracujących na podstawie umów cywilnoprawnych, w zakresie, w jakim realizują oni działalność badawczo-rozwojową, stanowią koszty kwalifikowane do lit. „a” wskaźnika nexus jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową. Do kosztów tych (jako pozostających w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością badawczo-rozwojową) mogą zostać zaliczone również inne wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę, w szczególności:

• koszty sprzętu komputerowego, urządzeń oraz usług wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty usług księgowych i doradczych w zakresie związanym np. z prowadzeniem ewidencji IP Box oraz rozliczeniem działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty obsługi prawnej związanej z wytwarzaniem, ochroną i komercjalizacją praw własności intelektualnej,

o ile pozostają one w bezpośrednim związku z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej;

W świetle udzielonych odpowiedzi Wnioskodawca doprecyzowuje, że w zakresie pytania nr 4 lit. a, za koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową (kategoria „a” wskaźnika nexus) uznaje następujące wydatki:

• wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne finansowanymi przez płatnika - w części przypadającej na działalność badawczo-rozwojową,
• wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów zlecenia,
• wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów o dzieło,
• koszty zakupu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty najmu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty zakupu podzespołów komputerowych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty zakupu urządzeń peryferyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty zakupu urządzeń telekomunikacyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty usług telekomunikacyjnych, w tym dostępu do Internetu, wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty usług księgowych związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową,
• koszty usług doradczych związanych z rozliczaniem działalności badawczo-rozwojowej oraz IP Box,
• koszty obsługi prawnej związanej z ochroną i eksploatacją praw własności intelektualnej,
• koszty zakupu specjalistycznej literatury branżowej wykorzystywanej w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty udziału w szkoleniach branżowych,
• koszty udziału w konferencjach branżowych związanych z działalnością badawczo-rozwojową.

Jednocześnie Wnioskodawca podtrzymuje, że powyższe koszty stanowią koszty kategorii „a” wskaźnika nexus, jako koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo rozwojową.

2. koszty usług świadczonych przez podmioty niepowiązane w modelu B2B, prowadzących do powstania elementów oprogramowania, stanowią koszty nabycia wyników prac badawczo- rozwojowych i powinny zostać ujęte w lit. „b” wskaźnika nexus;

W zakresie pytania nr 4 lit. b Wnioskodawca wskazuje, że wynagrodzenia wypłacane podmiotom współpracującym na podstawie umów B2B stanowią koszty nabycia wyników prac badawczo rozwojowych, o których mowa w art. 24d ust. 4 lit. b ustawy o CIT. Podmioty te nie są podmiotami powiązanymi z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. W ramach współpracy kontraktorzy B2B wykonują prace polegające na tworzeniu oraz rozwoju elementów oprogramowania, których rezultatem są konkretne efekty prac badawczo-rozwojowych wykorzystywane następnie przez Wnioskodawcę w dalszym procesie tworzenia i rozwijania kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

3. natomiast koszty, które nie pozostają w bezpośrednim związku z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności koszty finansowe czy koszty związane z nieruchomościami, nie podlegają uwzględnieniu w kalkulacji wskaźnika nexus, zgodnie z art. 24d ust. 5 ustawy o CIT, choć mogą być uwzględniane przy ustalaniu dochodu podatkowego.

Zgodnie z art. 24d ustawy o CIT, preferencyjne opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej znajduje zastosowanie do dochodów osiągniętych w danym roku podatkowym, pod warunkiem spełnienia przez podatnika wszystkich przesłanek określonych w przepisach, w szczególności prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej oraz uzyskiwania dochodów z kwalifikowanych IP. Warunkiem skorzystania z preferencji IP Box jest również prowadzenie przez podatnika ewidencji rachunkowej w sposób zgodny z art. 24e ustawy o CIT, tj. umożliwiający wyodrębnienie kwalifikowanych praw własności intelektualnej, przyporządkowanie do nich przychodów i kosztów oraz ustalenie kwalifikowanego dochodu.

Przepisy ustawy o CIT nie uzależniają możliwości zastosowania preferencji IP Box od jej bieżącego zastosowania w trakcie roku podatkowego ani w pierwotnie złożonym zeznaniu rocznym. Oznacza to, że w sytuacji, gdy podatnik spełniał ustawowe warunki do zastosowania preferencji w danym roku podatkowym, dopuszczalne jest jej zastosowanie również poprzez dokonanie korekty uprzednio złożonego zeznania podatkowego. W związku z tym, podatnik ma prawo do skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania także po zakończeniu roku podatkowego, o ile:

• prowadził działalność badawczo-rozwojową związaną z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP,
• osiągał dochody kwalifikujące się do zastosowania preferencji,
• prowadził na bieżąco ewidencję spełniającą wymogi określone w art. 24e ustawy o CIT.

W analizowanym stanie faktycznym Wnioskodawca:

• prowadzi działalność badawczo-rozwojową w zakresie tworzenia oprogramowania,
• uzyskuje dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
• prowadzi ewidencję rachunkową umożliwiającą wyodrębnienie przychodów, kosztów oraz dochodu przypadających na kwalifikowane IP.

W konsekwencji należy uznać, że Wnioskodawca spełnia wszystkie warunki do zastosowania preferencji IP Box również w odniesieniu do dochodów osiągniętych w latach 2024-2025.

Tym samym Wnioskodawca jest uprawniony do dokonania korekty zeznań podatkowych za wskazane lata oraz zastosowania stawki 5% do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 odnośnie ustalenia czy w świetle opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego działalność Spółki polegająca na projektowaniu, tworzeniu oraz rozwijaniu oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT należy uznać za prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz.554., dalej: „updop”)::

W myśl art. 4a pkt 27 updop:

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2025 r. poz. 24), badania naukowe są działalnością obejmującą:

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop:

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Regulacje dotyczące stosowania preferencji IP BOX zostały odzwierciedlone w art. 24d-24e updop.

Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop:

W myśl art. 24d ust. 2 updop:

Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop:

Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego przepisu:

W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 11a ust. 1 pkt 4 updop, przez podmioty powiązane należy rozumieć:

Natomiast przez podmioty niepowiązane należy rozumieć podmioty inne niż podmioty powiązane (art. 11a ust. 1 pkt 3 updop).

Stosownie do art. 24d ust. 5 updop,

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 24d ust. 7 updop,

W myśl art. 24d ust. 8 updop,

Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop, zostały określone w art. 24e updop.

W myśl art. 24e ust. 1 updop,

Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop,

Ad. 2

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia, czy w świetle opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego tworzone oraz rozwijane przez Spółkę oprogramowania (w tym ich poszczególne funkcjonalności i moduły) stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej, w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.

Do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z cytowanym powyżej art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, zalicza się autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego.

Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX, ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „programu komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus Satellite Decoding Systems, (1995) FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z 4 czerwca 1997 r. w sprawie Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997) FCA 490; 37 IPR 436). Należy zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „Ustawa o prawie autorskim”).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim:

Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim.

Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy:

Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego”, które wskazują, że część chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu.

Pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności lub opłat licencyjnych wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

Podatnik, który będzie chciał skorzystać z preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podkreślić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

• zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
• należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop;
• podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Jak Państwo wskazali, aplikacje o których mowa we wniosku oraz ich rozwinięcia stanowią programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ochronie tej podlegają w szczególności kody źródłowe, struktura programów, zastosowane algorytmy oraz rozwiązania funkcjonalne. W zakresie rozwijania oprogramowania Spółka dokonuje tworzenia nowych elementów, funkcjonalności oraz modułów, które stanowią odrębne części programów komputerowych i mogą funkcjonować jako niezależne komponenty lub jako rozszerzenia istniejących aplikacji. Ponadto przedmiotowe programy powstały/były rozwijane w ramach prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej (co potwierdził Organ w odpowiedzi na pytanie nr 1 wniosku).

Mając na uwadze powyższe, efekt Państwa działalności będzie stanowił kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 ustawy o CIT.

W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Ad. 3

W odniesieniu do Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia, czy dochód osiągany przez Spółkę z tytułu udzielania licencji na korzystanie z oprogramowania w modelu SaaS (w tym za pośrednictwem platform takich jak Y. Marketplace oraz P.) stanowi dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, należy wskazać jeszcze raz brzemiennie art. 24 d ust. 7 pkt 1 updop, zgodnie z którym:

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

• dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
• wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT.

Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

• dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
• wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Podatnik, który będzie chciał skorzystać z preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Uwzględniając treść powyższych przepisów stwierdzić należy, że celu ustalenia czy Spółce przysługuje prawo do skorzystania z ulgi IP BOX w podatku dochodowym od osób prawnych, konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:

1)  prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy o CIT,

2)  ponoszenie kosztów na działalność badawczo-rozwojową,

3)  efektem działalności badawczo-rozwojowej musi być KPWI wskazane w zamkniętym katalogu zawartym w art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, tj. wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie KWPI przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej,

4)  podleganie przez KPWI ochronie prawnej na podstawie przepisów polskich ustaw lub obowiązujących Polskę lub Unię Europejską ratyfikowanych umów międzynarodowych,

5)  koszty ponoszone na działalność badawczo-rozwojową stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT,

6)  koszty ponoszone na działalność badawczo rozwojową wpisują się w katalog kosztów kwalifikowanych wskazanych w art. 24d ust. 4 oraz art. 18d ustawy o CIT,

7)  prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z wytycznymi wskazanymi w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT,

8)  wykazanie w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu.

Z opisu sprawy wynika, że w rezultacie prowadzonych prac powstają programy komputerowe lub ich rozwinięcia, które są wykorzystywane w działalności gospodarczej Spółki poprzez ich udostępnianie użytkownikom końcowym. Spółka projektuje, tworzy oraz rozwija wskazane oprogramowania w modelu SaaS (Software as a Service), w którym użytkownicy końcowi uzyskują dostęp do funkcjonalności aplikacji za pośrednictwem Internetu. Oprogramowania te są utrzymywane na infrastrukturze Spółki lub podmiotów współpracujących, a użytkownicy korzystają z nich bez konieczności ich lokalnej instalacji. Spółka zachowuje prawa własności intelektualnej do wytwarzanych i rozwijanych oprogramowań. Dystrybucja aplikacji odbywa się m.in. za pośrednictwem platformy Y. Marketplace, która pełni funkcję platformy sprzedażowej oraz pośrednika w relacjach z użytkownikami końcowymi. Na podstawie zawartych umów Spółka pozostaje właścicielem aplikacji, natomiast użytkownicy końcowi uzyskują prawo do korzystania z oprogramowań na podstawie udzielonych licencji. Spółka uzyskuje wynagrodzenie z tytułu udostępniania oprogramowań, które dokumentowane jest m.in. jako „Marketplace Vendor Payment”. Wynagrodzenie to stanowi efekt korzystania przez użytkowników końcowych z funkcjonalności aplikacji w ramach udzielonych licencji.

Ponadto Spółka współpracuje z podmiotem P., który pełni funkcję pośrednika w sprzedaży. W ramach tej współpracy P. odpowiada za obsługę transakcji z klientami końcowymi, w tym rozliczenia płatności, natomiast Spółka pozostaje właścicielem oprogramowań. Wynagrodzenie wypłacane przez P. (tzw. „P. payout”) stanowi przychód Spółki związany z udostępnianiem oprogramowań użytkownikom końcowym na podstawie licencji. Przychody uzyskiwane w ramach modelu dystrybucji za pośrednictwem Y. Marketplace (określane jako „Marketplace Vendor Payment” lub „MPV”) stanowią wynagrodzenie za udzielenie użytkownikom końcowym licencji na korzystanie z aplikacji opracowanych przez Spółkę. Wynagrodzenie to obejmuje w szczególności:

• opłaty licencyjne za korzystanie z oprogramowań,
• zapewnienie dostępu do funkcjonalności aplikacji w modelu SaaS.

Spółka podkreśliła, że w ramach wskazanego strumienia przychodów nie świadczy odrębnych usług o charakterze konsultingowym, wdrożeniowym ani serwisowym. Uzyskiwane wynagrodzenie jest bezpośrednio związane z udostępnianiem oprogramowań na podstawie licencji i korzystaniem z nich przez użytkowników końcowych.

Spółka prowadzi oraz będzie prowadzić ewidencję rachunkową, o której mowa w art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w sposób umożliwiający wyodrębnienie przychodów, kosztów oraz dochodu (straty) przypadających na poszczególne kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Ewidencja ta obejmuje również lata 2024 oraz 2025, co umożliwia prawidłowe ustalenie podstawy opodatkowania preferencyjną stawką w odniesieniu do dochodów osiągniętych w tych latach.

Jak wskazali Państwo w uzupełnieniu, Spółka zamierza stosować preferencyjną 5% stawkę opodatkowania wyłącznie do kwalifikowanych dochodów osiąganych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ustawy o CIT. W szczególności preferencją IP Box objęte będą wyłącznie dochody osiągane z autorskich praw do programów komputerowych wytworzonych, rozwijanych lub ulepszanych przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w zakresie spełniającym warunki określone w art. 24d i art. 24e ustawy o CIT. Spółka nie zamierza stosować preferencyjnej stawki do przychodów ani dochodów, które nie stanowią kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podkreślić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

1.  zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;

2.  należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop;

3.  podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Odnosząc wskazane powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzam, że wytworzone przez Państwa Spółkę programy komputerowe, będące przedmiotem wniosku, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Ad. 4

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 4 dotyczą ustalenia, czy w świetle opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Spółka prawidłowo:

a)  kwalifikuje jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową (kategoria „a” wskaźnika nexus) w szczególności:

• wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne finansowanymi przez płatnika - w części przypadającej na działalność badawczo-rozwojową,
• wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów zlecenia,
• wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów o dzieło,
• koszty zakupu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty najmu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty zakupu podzespołów komputerowych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty zakupu urządzeń peryferyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty zakupu urządzeń telekomunikacyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty usług telekomunikacyjnych, w tym dostępu do Internetu, wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty usług księgowych związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową,
• koszty usług doradczych związanych z rozliczaniem działalności badawczo-rozwojowej oraz IP Box,
• koszty obsługi prawnej związanej z ochroną i eksploatacją praw własności intelektualnej (IP Box),
• koszty zakupu specjalistycznej literatury branżowej wykorzystywanej w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty udziału w szkoleniach branżowych,
• koszty udziału w konferencjach branżowych związanych z działalnością badawczo-rozwojową.

b)  kwalifikuje wynagrodzenia podmiotów współpracujących na podstawie umów B2B, niepowiązanych ze Spółką, jako koszty nabycia wyników prac badawczo- rozwojowych (kategoria „b” wskaźnika nexus),

c)  nie uwzględnia w kalkulacji wskaźnika nexus kosztów o charakterze pośrednim, w szczególności koszty finansowe, w tym prowizje i inne koszty związane z finansowaniem działalności, koszty związane z nieruchomościami, w tym koszty najmu powierzchni biurowej, koszty związane z korzystaniem z biura wirtualnego, pozostałe koszty ogólnego funkcjonowania przedsiębiorstwa, które nie pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową oraz kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, przy jednoczesnym ich uwzględnieniu (po odpowiedniej alokacji) przy ustalaniu dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W tym miejscu należy raz jeszcze przywołać treść art. 24d ust. 4 updop, zgodnie, z którym:

Zgodnie z Objaśnieniami Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX (akapit nr 114-116):

• „Do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło” (pkt 114).
• „Podatnik będzie miał również prawo uwzględnić we wskaźniku nexus koszty związane z zawarciem umowy cywilno-prawnej z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (np. umowy B2B). W przypadku takiej umowy nabyta usługa (wynik prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP) będzie ujęta w literze „b” wzoru nexus o ile podmiot, z którym zawarta jest umowa nie jest podmiotem powiązanym. W przypadku podmiotów powiązanych koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych należy ująć w literze „c” wzoru nexus. Dodatkowo, jeżeli w wyniku wykonania umowy dojdzie do przeniesienia prawa własności intelektualnej pomiędzy podmiotami, wówczas koszty, o których mowa wyżej, należy ująć w literze „d” wzoru nexus” (pkt 115).
• „Jeżeli pracownik zatrudniony przez podatnika realizuje działalność badawczo-rozwojową to wówczas należy uznać, że poniesione przez pracodawcę wydatki w tym zakresie mogą zostać zaliczone do kosztów, o których mowa w lit. „a” wzoru nexus, tj. do kosztów faktycznie poniesionych przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP” (pkt 116).

Z treści cytowanego powyżej art. 24d ust. 4 updop wynika, że pod lit. „a” wskaźnika nexus należy uwzględnić: koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Zatem jeżeli pracownik zatrudniony przez podatnika realizuje działalność badawczo-rozwojową, to wówczas należy uznać, że poniesione przez pracodawcę wydatki w tym zakresie mogą zostać zaliczone do kosztów, o których mowa w lit. „a” wskaźnika nexus, tj. do kosztów faktycznie poniesionych przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo- rozwojową związaną z kwalifikowanym IP.

Nadto istnieje możliwość ujęcia we wskaźniku nexus kosztów poniesionych na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych od współpracowników w ramach umów B2B, będących zarówno podmiotami powiązanymi, jak i niepowiązanymi.

Należy jednak pamiętać, że koszty poniesione przez podatnika na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP od innego podmiotu podatnik będzie musiał umieścić w odpowiednim miejscu we współczynniku nexus, tj. koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotu niepowiązanego - w literze b, a koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotu powiązanych - w literze c.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że w przypadku składników majątku, które stanowią podlegające amortyzacji środki trwałe (lub wartości niematerialne i prawne), koszt zakupu takich środków trwałych (wartości niematerialnych i prawnych), które podlegają amortyzacji podatkowej oraz mają związek z wytworzeniem kwalifikowanego IP może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus, jednakże uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.

Zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5, istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych IP. Celem nexusa jest uzależnienie wielkości dochodu podlegającego preferencyjnemu opodatkowaniu od zakresu wykonywanych prac badawczo-rozwojowych przez podatnika we własnym zakresie.

Podkreślić należy, że podejście nexus koncentruje się na wykazaniu związku między:

• wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem/rozwojem/ ulepszeniem kwalifikowanych IP w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej,
• kwalifikowanymi IP,
• dochodami uzyskanymi z kwalifikowanych IP.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika i nie zmienia zasad traktowania kosztów dla innych celów, w tym do obliczania dochodu, który jest przemnażany przez ten wskaźnik.

W przypadku Spółki alokacja ponoszonych kosztów przedstawia się następująco:

• kwalifikuje jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową (kategoria „a” wskaźnika nexus):
• wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne finansowanymi przez płatnika - w części przypadającej na działalność badawczo-rozwojową,
• wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów zlecenia,
• wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów o dzieło,
• koszty zakupu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty najmu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty zakupu podzespołów komputerowych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty zakupu urządzeń peryferyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty zakupu urządzeń telekomunikacyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty usług telekomunikacyjnych, w tym dostępu do Internetu, wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty usług księgowych związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową,
• koszty usług doradczych związanych z rozliczaniem działalności badawczo-rozwojowej oraz IP Box,
• koszty obsługi prawnej związanej z ochroną i eksploatacją praw własności intelektualnej (IP Box),
• koszty zakupu specjalistycznej literatury branżowej wykorzystywanej w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty udziału w szkoleniach branżowych,
• koszty udziału w konferencjach branżowych związanych z działalnością badawczo-rozwojową.

• kwalifikuje wynagrodzenia podmiotów współpracujących na podstawie umów B2B, niepowiązanych ze Spółką, jako koszty nabycia wyników prac badawczo- rozwojowych (kategoria „b” wskaźnika nexus),
• nie uwzględnia w kalkulacji wskaźnika nexus kosztów o charakterze pośrednim, w szczególności koszty finansowe, w tym prowizje i inne koszty związane z finansowaniem działalności, koszty związane z nieruchomościami, w tym koszty najmu powierzchni biurowej, koszty związane z korzystaniem z biura wirtualnego, pozostałe koszty ogólnego funkcjonowania przedsiębiorstwa, które nie pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową oraz kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, przy jednoczesnym ich uwzględnieniu (po odpowiedniej alokacji) przy ustalaniu dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że Spółka ponosi oraz będzie ponosił szereg kosztów związanych z prowadzoną działalnością polegającą na projektowaniu, tworzeniu oraz rozwijaniu oprogramowania. Koszty te pozostają w związku z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną przez Spółkę, przy czym do kalkulacji wskaźnika nexus uwzględniane są wyłącznie koszty pozostające w bezpośrednim związku z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Do kalkulacji wskaźnika nexus nie są zaliczane koszty, które nie pozostają w bezpośrednim związku z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, w szczególności koszty związane z nieruchomościami (w tym koszty najmu powierzchni biurowej/biura wirtualnego), koszty finansowe oraz inne koszty o charakterze ogólnym, których nie można przypisać do konkretnych prac badawczo-rozwojowych.

W zakresie współpracy z podmiotami na podstawie umów B2B wskazali Państwo, że kontrahenci świadczą usługi programistyczne obejmujące tworzenie oraz rozwój oprogramowania, a wszelkie prawa własności intelektualnej do utworów wytworzonych w ramach tej współpracy są przenoszone na Spółkę. Przeniesienie praw obejmuje wszystkie pola eksploatacji, bez ograniczeń terytorialnych i czasowych, co skutkuje nabyciem przez Państwa autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania.

Prowadzą Państwo odrębną ewidencję rachunkową zgodnie z obowiązującymi przepisami, w sposób umożliwiający wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z tych praw, a także wyodrębnienie kosztów uwzględnianych przy kalkulacji wskaźnika nexus. Koszty ponoszone przez Państwa są przyporządkowywane do działalności badawczo-rozwojowej na podstawie prowadzonej ewidencji, w tym ewidencji czasu pracy. W przypadku kosztów wynagrodzeń możliwe jest ich bezpośrednie przypisanie do konkretnych prac badawczo- rozwojowych w oparciu o rzeczywisty czas zaangażowania poszczególnych osób w realizację projektów.

W odniesieniu do kosztów o charakterze pośrednim, które nie mogą zostać jednoznacznie przypisane do konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, Spółka stosuje odpowiedni klucz alokacji, odzwierciedlający rzeczywisty związek tych kosztów z działalnością badawczo-rozwojową, w szczególności proporcję opartą na czasie pracy lub przychodach generowanych przez kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Koszty te służą ustaleniu dochodu przypadającego na kwalifikowane prawa własności intelektualnej, jednak nie są uwzględniane przy kalkulacji wskaźnika nexus. Koszty uwzględniane przy kalkulacji wskaźnika nexus obejmują wyłącznie koszty faktycznie poniesione przez Spółkę na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową, zgodnie z zgodnie z przepisami ustawy o CIT regulującymi zasady kalkulacji wskaźnika nexus.

W uzupełnieniu wskazali Państwo, od kontrahentów współpracujących na podstawie umów B2B nabywają wyniki prac badawczo-rozwojowych związanych z rozwijaniem i tworzeniem oprogramowania stanowiącego kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Współpracownicy B2B uczestniczą w realizacji projektów związanych z rozwojem oprogramowania poprzez wykonywanie określonych prac programistycznych, projektowych lub technicznych, których rezultaty są następnie wykorzystywane przez Spółkę w procesie wytwarzania, rozwijania lub ulepszania własnych programów komputerowych. Spółka nie nabywa od tych podmiotów odrębnych, samodzielnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej stanowiących gotowe aktywa wykorzystywane następnie w działalności gospodarczej. Przedmiotem współpracy jest natomiast pozyskiwanie rezultatów prac realizowanych na potrzeby projektów prowadzonych przez Spółkę, które stanowią element procesu tworzenia i rozwoju kwalifikowanych praw własności intelektualnej należących do Spółki. Jednocześnie Spółka wskazuje, że kontrahenci współpracujący ze Spółką na podstawie umów B2B nie są i nie będą podmiotami powiązanymi ze Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. W konsekwencji wydatki ponoszone na rzecz wskazanych współpracowników stanowią koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów niepowiązanych, o których mowa w art. 24d ust. 4 lit. b ustawy o CIT.

Spółka nie nabywa od kontrahentów współpracujących na podstawie umów B2B kwalifikowanych praw własności intelektualnej stanowiących odrębne programy komputerowe lub inne samodzielne prawa własności intelektualnej. Spółka nabywa od tych podmiotów rezultaty prac wykonywanych w ramach prowadzonych projektów rozwojowych, które są następnie wykorzystywane przy tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania stanowiącego kwalifikowane prawa własności intelektualnej należące do Spółki.

Do kalkulacji wskaźnika nexus nie są zaliczane przez Spółkę:

• koszty finansowe, w tym prowizje i inne koszty związane z finansowaniem działalności,
• koszty związane z nieruchomościami, w tym koszty najmu powierzchni biurowej,
• koszty związane z korzystaniem z biura wirtualnego,
• pozostałe koszty ogólnego funkcjonowania przedsiębiorstwa, które nie pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową oraz kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.

Koszty te nie są uwzględniane przy ustalaniu wskaźnika nexus, natomiast mogą być uwzględniane przy ustalaniu dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej po dokonaniu odpowiedniej alokacji zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Koszty wynagrodzenia podmiotów współpracujących na podstawie umów B2B, niepowiązanych ze Spółką, jako koszty nabycia wyników prac badawczo- rozwojowych to wynagrodzenia kontraktorów współpracujących ze Spółką na podstawie umów B2B, niebędących podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, którzy uczestniczą w procesie tworzenia, rozwijania i ulepszania oprogramowania oraz wykonują prace prowadzące do powstania elementów kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Koszty te obejmują wynagrodzenie należne współpracownikom B2B za wykonanie prac programistycznych, projektowych, analitycznych, architektonicznych, testowych oraz innych prac rozwojowych związanych z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem oprogramowania stanowiącego kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Tym samym z uwagi na zacytowane przepisy prawa podatkowego oraz wskazany przez Państwa stan faktyczny i zdarzenie przyszłe należy zgodzić się z Państwem, że:

• wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne finansowanymi przez płatnika - w części przypadającej na działalność badawczo-rozwojową,
• wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów zlecenia,
• wynagrodzenia osób współpracujących na podstawie umów o dzieło,
• koszty zakupu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty najmu sprzętu komputerowego wykorzystywanego w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty zakupu podzespołów komputerowych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty zakupu urządzeń peryferyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty zakupu urządzeń telekomunikacyjnych wykorzystywanych w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty usług telekomunikacyjnych, w tym dostępu do Internetu, wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
• koszty usług księgowych związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową,
• koszty usług doradczych związanych z rozliczaniem działalności badawczo-rozwojowej oraz IP Box,
• koszty obsługi prawnej związanej z ochroną i eksploatacją praw własności intelektualnej (IP Box),
• koszty zakupu specjalistycznej literatury branżowej wykorzystywanej w działalności badawczo rozwojowej,
• koszty udziału w szkoleniach branżowych (z wyjątkiem podmiotów współpracujących na podstawie umów B2B oraz kontrahentów współpracujących na podstawie umów B2B)

mogą Państwo zaliczyć do lit. a wskaźnika nexus jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z projektowaniem, tworzeniem oraz rozwijaniem/ulepszaniem oprogramowania.

Państwa stanowisko do pytania nr 4 w tej części jest prawidłowe.

Należy wskazać , że potrzeby kalkulacji wskaźnika nexus do lit. „a” nie mogą Państwo zakwalifikować koszty szkoleń dla podwykonawców prowadzących własne działalności gospodarcze. Wydatki te dotyczą podmiotów zewnętrznych świadczących na Państwa rzecz usługi na podstawie zawartych umów o świadczenie takich usług, a więc nie można uznać, że zostały one poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Państwa działalność badawczo-rozwojową, związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Państwa stanowisko do pytania nr 4 w tej części jest nieprawidłowe.

Za koszt bezpośrednio związany z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i uwzględniony przy obliczaniu wskaźnika nexus nie może być uznany koszt udziałów w konferencjach branżowych związanych z działalnością badawczo-rozwojową. Wskazane wydatki nie są wprost związane z wytworzeniem, rozwinięciem, ulepszeniem oprogramowania. Innymi słowy, wskazane koszty związane są z prowadzoną przez Państwa działalnością w ujęciu ogólnym, a nie z wytworzeniem, rozwinięciem, ulepszeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Koszty takie są kosztami pośrednio związanymi z wytworzeniem kwalifikowanego IP i dlatego nie mogą zawierać się we wskaźniku nexus. Oznacza to, że wydatki te nie mogą zostać uznane za koszt do obliczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 24d ust. 4 w zw. z art. 24d ust. 5 ustawy o CIT.

Należy podkreślić, że zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych IP.

Tym samym, Państwa stanowisko do pytania nr 4 w części dotyczącej kosztów udziału w konferencjach branżowych związanych z działalnością badawczo-rozwojową jest nieprawidłowe.

Wynagrodzenia podmiotów współpracujących na podstawie umów B2B, niepowiązanych ze Spółką, jako koszty nabycia wyników prac badawczo- rozwojowych mogą Państwo zaliczyć do lit. a wskaźnika nexus jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z projektowaniem, tworzeniem oraz rozwijaniem/ulepszaniem oprogramowania.

Państwa stanowisko do pytania nr 4 w tej części jest prawidłowe.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 1 updop, w myśl którego:

Zatem, aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
• nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• być właściwie udokumentowany.

W cytowanych już Objaśnieniach Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box wskazano również na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) kosztów pośrednich. Nie wskazano w nich natomiast, w jaki sposób te koszty należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.

W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Spółkę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia (udzielenia licencji) programu komputerowego, możliwe jest ustalenie faktycznego kosztu poniesionego w danym okresie na prowadzoną bezpośrednio działalność związaną z wytworzeniem konkretnego programu komputerowego według odpowiedniej proporcji, tj. części przypadającej na przychody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (np. wg art. 15 ust. 2-2a ustawy o CIT).

W myśl art. 15 ust. 2 updop:

Stosownie do art. 15 ust. 2a updop:

Z uwagi na podział przychodów na dwie kategorie, tj. przychody z zysków kapitałowych oraz przychody z innych źródeł przychodów, ustawodawca dostosował regulację dotyczącą alokacji kosztów pośrednich przez dodanie art. 15 ust. 2b updop zgodnie, z którym w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z zysków kapitałowych oraz przychody z innych źródeł przychodów, przepisy ust. 2 i 2a stosuje się także do przypisywania do każdego z tych źródeł kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami.

Przy czym, to Wnioskodawca zobowiązany jest wykazać związek danego wydatku z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną na uzyskanie przychodu. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.

Należy jednak podkreślić, że podstawowym warunkiem zastosowania przepisu art. 15 ust. 2 updop jest wystąpienie takiego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, że nie ma możliwości ustalenia kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła. Zastosowanie przychodowego klucza podziału kosztów pośrednich, o którym mowa we wskazanym przepisie, do poszczególnych rodzajów przychodów należy rozpatrywać w kategoriach „wyjątku od zasady”, kiedy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztów do danego źródła przychodów nie jest możliwe w danym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym (dany koszt dotyczy obu źródeł i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania do danego źródła, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu z przychodami z danego źródła).

W konsekwencji powyższego, w sytuacji, gdy podatnik nie ma możliwości ustalenia kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, to przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za dany rok podatkowy celem alokacji kosztów pośrednich poniesionych w danym roku podatkowym, będzie uprawniony stosować klucz przychodowy, tj. przyporządkować koszty tego rodzaju do przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w takiej proporcji, w jakiej przychody z tego źródła pozostają w ogólnej kwocie uzyskanych przez nią przychodów w danym roku podatkowym.

Tym samym, Spółka prawidłowo nie uwzględnia w kalkulacji wskaźnika nexus kosztów o charakterze pośrednim, w szczególności koszty finansowe, w tym prowizje i inne koszty związane z finansowaniem działalności, koszty związane z nieruchomościami, w tym koszty najmu powierzchni biurowej, koszty związane z korzystaniem z biura wirtualnego, pozostałe koszty ogólnego funkcjonowania przedsiębiorstwa, które nie pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową oraz kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, przy jednoczesnym ich uwzględnieniu (po odpowiedniej alokacji) przy ustalaniu dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Państwa stanowisko odnoszące się do pytania nr 4 w tej części należało uznać za prawidłowe.

Ad. 5

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 5 dotyczą ustalenia, czy Spółka jest uprawniona do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania, o której mowa w art. 24d ustawy o CIT, również w odniesieniu do dochodów uzyskanych w latach 2024-2025 poprzez dokonanie korekty uprzednio złożonych zeznań podatkowych.

Z treści uzupełnienia wniosku wynika, że Spółka prowadzi oraz będzie prowadził ewidencję rachunkową, o której mowa w art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w sposób umożliwiający wyodrębnienie przychodów, kosztów oraz dochodu (straty) przypadających na poszczególne kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Ewidencja ta obejmuje również lata 2024 oraz 2025, co umożliwia prawidłowe ustalenie podstawy opodatkowania preferencyjną stawką w odniesieniu do dochodów osiągniętych w tych latach.

Spółka prowadzi działalność, którą uważa za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, od 2025 r. Pierwszy dochód, do którego Spółka zamierza zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania w wysokości 5%, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, został osiągnięty od dnia 1 stycznia 2025 r.

Mając na uwadze powyższe, skoro w 2024 roku nie uzyskali Państwo dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej spełniają to w zeznaniu rocznym za rok podatkowy 2024 nie będą mogli Państwo (poprzez złożenie korekty zeznania) zastosować stawkę podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości 5%.

Mogą Państwo w zeznaniu rocznym za rok podatkowy 2025 (poprzez złożenie korekty zeznania) zastosować stawkę podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości 5% do dochodu uzyskiwanego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia;
• zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu pytań. Inne kwestie wynikające z opisu stanu faktycznego i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej, rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 134 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytania nr 1 jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.