Szwajcarska spółka GmbH, rezydent podatkowy Szwajcarii, planuje zostać jedynym inwestorem w polskim zamkniętym funduszu inwestycyjnym wierzytelności. Fundusz ma osobowość prawną i będzie inwestował wyłącznie w wierzytelności, prawa do wierzytelności oraz depozyty, bez zaangażowania w polskie nieruchomości, papiery wartościowe lub udziały. Certyfikaty…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko jest prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy wypłata środków z tytułu wykupu i umorzenia Certyfikatów, która będzie otrzymywana przez Wnioskodawcę od Funduszu, będzie powodować dla Wnioskodawcy powstanie ograniczonego obowiązku podatkowego w rozumieniu art. 3 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 3 ustawy o CIT, i w efekcie uzyskane przez Wnioskodawcę środki z tytułu wykupu i umorzenia Certyfikatów będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 maja 2025 r. (wpływ 14 maja 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
A. GmbH (dalej: „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową (Gesellschaft mit beschränkter Haftung) posiadającą osobowość prawną, z siedzibą w Szwajcarii, utworzoną i działającą na podstawie prawa szwajcarskiego, będącą szwajcarskim rezydentem podatkowym. Działalność Wnioskodawcy w Polsce nie jest i nie będzie prowadzona za pośrednictwem zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 ust. 1 Umowy ze Szwajcarią.
Wnioskodawca będzie jedynym inwestorem w polskim funduszu inwestycyjnym (dalej: „Fundusz”), który zostanie utworzony na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1034 z późn. zm., dalej: „UOFI”) oraz na podstawie postanowień statutu Funduszu (dalej: „Statut”).
Fundusz będzie polskim rezydentem podatkowym, posiadającym osobowość prawną odrębną od Wnioskodawcy oraz będzie posiadał zarządcę w postaci towarzystwa funduszy inwestycyjnych.
Fundusz nie będzie spełniać definicji spółki nieruchomościowej w rozumieniu art. 4a pkt 35 ustawy o CIT. Obecność Wnioskodawcy w Polsce będzie ograniczać się wyłącznie do posiadania certyfikatów inwestycyjnych w Funduszu. Wnioskodawca nie wyklucza, że będzie uczestnikiem również innych funduszy inwestycyjnych, w tym także funduszy z siedzibą na terenie Polski.
Fundusz zostanie utworzony jako niestandaryzowany fundusz inwestycyjny zamknięty wierzytelności, o którym mowa w art. 183 ust. 2 pkt 2 UOFI. Działalność Funduszu będzie polegać na lokowaniu środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania nabycia certyfikatów inwestycyjnych w określone w Statucie wierzytelności i inne aktywa. Statut Funduszu przewidywać będzie, że przedmiotem lokat inwestycyjnych Funduszu będą: wierzytelności, prawa do świadczeń z tytułu określonych wierzytelności lub określone w Statucie depozyty w walucie polskiej lub wymienialnych walutach innych państw. Jednocześnie, Fundusz nie będzie inwestować w polskie udziałowe papiery wartościowe (np. akcje) czy też udziały w polskich spółkach kapitałowych lub osobowych ani nieruchomości położone w Polsce.
Certyfikaty inwestycyjne (dalej: „Certyfikaty”) Funduszu nie będą przedmiotem publicznego obrotu na terytorium Polski, w ramach regulowanego rynku giełdowego.
Na podstawie art. 139 ust. 1 Ustawy o Funduszach Inwestycyjnych, fundusz może wykupywać wyemitowane przez siebie certyfikaty inwestycyjne, jeżeli jego statut tak stanowi. Statut Funduszu będzie przewidywał możliwość wykupienia i umorzenia Certyfikatów przez Fundusz.
Z chwilą wykupienia przez Fundusz, Certyfikaty będą podlegały umorzeniu z mocy prawa, a Fundusz niezwłocznie dokona wypłat na rzecz uczestnika (czyli Wnioskodawcy), którego Certyfikaty były przedmiotem wykupu, stosownie do art. 139 ust. 6 i 7 UOFI oraz na zasadach określonych w Statucie.
Wnioskodawca będzie otrzymywać wypłaty pieniężne z Funduszu z tytułu wykupu i umorzenia Certyfikatów.
Pytania
Czy wypłata środków z tytułu wykupu i umorzenia Certyfikatów, która będzie otrzymywana przez Wnioskodawcę od Funduszu, będzie powodować dla Wnioskodawcy powstanie ograniczonego obowiązku podatkowego w rozumieniu art. 3 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 3 ustawy o CIT, i w efekcie uzyskane przez Wnioskodawcę środki z tytułu wykupu i umorzenia Certyfikatów będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, wypłata środków z tytułu wykupu i umorzenia Certyfikatów, która będzie otrzymywana przez Wnioskodawcę od Funduszu, nie będzie powodować dla Wnioskodawcy powstania ograniczonego obowiązku podatkowego na podstawie art. 3 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), a w efekcie, uzyskane przez Wnioskodawcę środki z tytułu wykupu i umorzenia Certyfikatów nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1034 z późn. zm., dalej: „UOFI”), fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.
Zebrane środki będą inwestowane przez Fundusz w wierzytelności, prawa do świadczeń z tytułu określonych wierzytelności lub określone w Statucie depozyty w walucie polskiej lub wymienialnych walutach innych państw.
Na podstawie art. 139 UOFI, fundusz inwestycyjny zamknięty może wykupywać certyfikaty inwestycyjne, które wyemitował, jeżeli statut funduszu tak stanowi. Cena wykupu certyfikatu inwestycyjnego jest równa wartości aktywów netto funduszu inwestycyjnego, przypadającej na certyfikat inwestycyjny, według wyceny aktywów z dnia wykupu. Z chwilą wykupienia certyfikaty inwestycyjne umarzane są z mocy prawa.
Stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten wyraża zasadę ograniczonego obowiązku podatkowego, której istotą jest to, że podmioty nim objęte, mogą być zobowiązane do opłacenia podatku dochodowego jedynie od dochodów, które powstały w Polsce. Pozostałe dochody takich podmiotów nie mogą natomiast podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
W celu oceny skutków podatkowych dla Wnioskodawcy wynikających z uzyskania środków pieniężnych z tytułu wykupu i umorzenia Certyfikatów, należy ustalić, czy przychody te należą do katalogu przychodów ujętych w art. 3 ust. 3 ustawy o CIT, tj. uznawanych za osiągane na terytorium Polski (z uwzględnieniem art. 3 ust. 5 ustawy o CIT). Katalog ten obejmuje dochody (przychody) z:
1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
6) niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.
Jednocześnie, na mocy art. 3 ust. 5 ustawy o CIT za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5 powyżej, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
W świetle powyższego, dochody osiągane z tytułu wykupu i umorzenia certyfikatów inwestycyjnych nie zostały wprost wymienione w przywołanym wyżej katalogu. Certyfikat inwestycyjny jest papierem wartościowym emitowanym przez fundusz inwestycyjny zamknięty (zob. M. Kapijas [w:] Ustawa o funduszach inwestycyjnych. Komentarz. Tom I. Art. 1–157, red. A. Kidyba, Warszawa 2018, art. 117.). Certyfikaty inwestycyjne są expressis verbis klasyfikowane jako papiery wartościowe przez przepis art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722, 1863). Certyfikaty inwestycyjne zasadniczo nie przyznają inwestorowi prawa do bezpośredniego udziału w zyskach osiąganych z działalności funduszu, jak ma to miejsce w przypadku udziałów/akcji w spółkach kapitałowych. Cena wykupu certyfikatu inwestycyjnego jest równa wartości aktywów netto funduszu, przypadającej na certyfikat inwestycyjny, według wyceny aktywów z dnia wykupu.
Dlatego z punktu widzenia uczestnika decydująca jest bieżąca wartość aktywów funduszu inwestycyjnego, bowiem to ona decyduje o wartości posiadanych certyfikatów. Zatem z perspektywy uczestnika, fundusz inwestycyjny jest formą zbiorowego inwestowania, a nie formą prowadzenia działalności gospodarczej. W rezultacie przesłanka z art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, prowadząca do powstania ograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce, nie jest spełniona.
Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy nie budzi żadnych wątpliwości fakt, że posiadanie Certyfikatów nie będzie prowadzić do powstania zagranicznego zakładu Wnioskodawcy na terenie Polski, zarówno w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT, jak i art. 5 ust. 1 UPO. Wynika to z faktu, iż posiadanie Certyfikatów nie powinno być traktowane jako przejaw prowadzenia stałej działalności gospodarczej Wnioskodawcy w Polsce, co zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej z 20 lipca 2018 r. o sygn. 0114-KDIP2-1.4010.166.2018.1.AJ:, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:
„(…) posiadanie papierów wartościowych wyemitowanych przez polski fundusz inwestycyjny - certyfikatów inwestycyjnych nie implikuje ukonstytuowania zagranicznego zakładu Wnioskodawcy na terenie Polski, zarówno w rozumieniu art. 4a pkt 11 Ustawy o p.d.o.p. jak i art. 5 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Bernie dnia 2 września 1991 r. (…).”
Dodatkowo, Certyfikaty nie będą przedmiotem publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, a dochody związane z wykupem i umorzeniem Certyfikatów nie będą dotyczyć nieruchomości położonej na terytorium Polski lub praw do takiej nieruchomości. W efekcie, przychodów z tytułu umorzenia Certyfikatów nie należy utożsamiać z przychodami wymienionym w art. 3 ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy o CIT.
Podobnie z uwagi na okoliczność, że nieruchomości nie będą stanowić co najmniej 50% wartości aktywów Funduszu, postanowienie art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT również nie znajdzie zastosowania w przedmiotowej sprawie.
Certyfikaty inwestycyjne nie są udziałami/akcjami w spółkach - ich rola sprowadza się do reprezentowania określonych praw własnościowych inwestora w granicach przewidzianych w ustawie o funduszach inwestycyjnych i statucie funduszu inwestycyjnego. Certyfikaty inwestycyjne, ze względu na swoje przeznaczenie ekonomiczne, reprezentują inne prawa niż te wynikające typowo z udziałów/akcji w spółkach kapitałowych. Tym samym, dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu wykupu i umorzenia Certyfikatów nie będzie uznany za przychód o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT.
Tym samym, dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę w związku z wypłatami pieniężnymi z Funduszu z tytułu wykupu i umorzenia certyfikatów nie spełnią kryteriów do kwalifikacji, jako dochody wymienione w pkt 1-4a powyżej. W związku z powyższym należy przeanalizować, czy wspomniane dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę mogłyby zostać zaklasyfikowane, jako dochody, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 3 ust. 5 ustawy o CIT za dochody (przychody), o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1-4 ustawy o CIT.
W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o CIT obowiązek pobrania podatku u źródła dotyczy określonych w art. 7b ust. pkt 1 ustawy o CIT przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych otrzymanych od polskich rezydentów podatkowych.
Przepis ten wyraźnie wskazuje, że jedynie przychody (dochody) opisane w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT podlegają ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Z kolei zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest zdefiniowany jako przychód faktycznie uzyskany z takiego udziału, w tym między innymi:
a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych, a także
b) przychód z umorzenia udziałów (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości.
Wnioskodawca wystąpił z niniejszym wnioskiem dotyczącym sytuacji, w której umorzenie Certyfikatów będzie następować poprzez wykup Certyfikatów posiadanych przez Wnioskodawcę. Należy również podkreślić że, Certyfikaty nie są udziałami czy też akcjami, a fundusz inwestycyjny zamknięty jest kategorią prawną odrębną od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej. Certyfikaty inwestycyjne reprezentują określone prawa majątkowe uczestników mające odmienny charakter niż prawa z akcji lub udziałów - co wynika z innej funkcji ekonomicznej, jaką te certyfikaty inwestycyjne pełnią. Z perspektywy uczestnika, fundusz inwestycyjny jest formą zbiorowego lokowania środków pieniężnych, a nie formą prowadzenia działalności gospodarczej. Certyfikaty inwestycyjne nie dają więc zasadniczo uczestnikowi prawa do udziału w samych zyskach osiąganych z działalności funduszu, tak jak to ma miejsce w odniesieniu do akcji spółek akcyjnych lub udziałów spółek z ograniczoną odpowiedzialnością.
Tym samym, przychody te nie mogą być klasyfikowane jako przychody z udziału w zyskach osób prawnych, w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie mieszczą się w żadnym z wymienionych w tym artykule rodzajów przychodów. W szczególności przychód z wykupu i umorzenia certyfikatów inwestycyjnych nie mieści się w ramach przychodu określonego w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, w którym wprost wskazano, że przychodami z udziału w zyskach osób prawnych są m.in. dochody otrzymywane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych. A contrario należy zatem wskazać, że przychód otrzymany przez uczestnika funduszu inwestycyjnego - jak w niniejszej sprawie - w związku z wykupieniem i umorzeniem certyfikatów inwestycyjnych, nie stanowi przychodu z udziału w zyskach osób prawnych.
Powyższą kwalifikację prawnopodatkową, potwierdzają postanowienia powyżej art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT (w zw. z art. 16 ust. 7f ustawy o CIT), na podstawie którego wydatki na nabycie tytułów uczestnictwa w polskich funduszach inwestycyjnych stanowią koszt uzyskania przychodu m.in. z tytułu umorzenia tytułów uczestnictwa w tych funduszach. Rozwiązanie to stoi na przeszkodzie uznania, że dochody tego typu podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w trybie przewidzianym w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT. Należy bowiem zauważyć, że rozpoznawanie kosztów związanych z uzyskaniem danego przychodu charakterystyczne jest dla tych przychodów, które opodatkowane są na zasadach ogólnych. W takim przypadku, opodatkowaniu podlega nadwyżka przychodów osiągniętych w ciągu roku podatkowego nad kosztami uzyskania tych przychodów. Natomiast, w przypadku dochodów (przychodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychody podlegają, co do zasady, opodatkowaniu w sposób zryczałtowany, tj. bez określania kosztów uzyskania przychodów (z wyjątkiem uprawnień do obniżenia przychodu, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT). Zatem, skoro, jak wspomniano powyżej, ustawa o CIT określa koszty uzyskania przychodów z tytułu wykupu i umorzenia certyfikatów inwestycyjnych funduszu inwestycyjnego zamkniętego, wskazuje to, iż dochody osiągnięte z tego tytułu przez uczestnika funduszu inwestycyjnego zamkniętego (tu: Wnioskodawcy) podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, wynikających z ustawy o CIT. Zatem przedmiotowe przychody nie mogą być klasyfikowane jako dochody (przychody) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
Przychody z umorzenia certyfikatów inwestycyjnych zostały wymienione w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. c oraz lit. e ustawy o CIT jako przychody z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach zbiorowego inwestowania oraz przychody ze zbycia tych praw. Przychody, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT pozostają poza zakresem art. 22 ust. 1 ustawy o CIT. Tym samym przychody z tytułu umorzenia Certyfikatów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. c oraz lit. e ustawy o CIT, nie będą objęte ograniczonym obowiązkiem podatkowym i nie będą podlegać opodatkowaniu 19% na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o CIT. Konsekwentnie, wspomniane przychody nie powinny być klasyfikowane jako dochód podlegający podatkowi u źródła na podstawie art. 26 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
Fakt, iż środki pieniężne wypłacane przez polski fundusz inwestycyjny w związku z dokonywaniem wypłat na rzecz zagranicznego uczestnika tego funduszu z tytułu wykupu i umorzenia certyfikatów inwestycyjnych nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce ani na mocy art. 21 ani art. 22 ustawy o CIT został potwierdzony w licznych interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 20 lipca 2018 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.167.2018.1.AJ), organ uznał, iż: „(...) dochody z wykupu i umorzenia certyfikatów nie podlegają ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 3 Ustawy o p.d.o.p. Tym samym, Ustawa o p.d.o.p. nie nakłada obowiązku podatkowego na ww. dochody, a w szczególności dochody te nie są objęte dyspozycją art. 21 i art. 22 Ustawy o p.d.o.p.”
W świetle powyższego, wypłata środków z tytułu wykupu i umorzenia Certyfikatów nie będzie mieścić się w ramach przychodu określonego w art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT.
Wnioskodawca pragnie wskazać, że rodzaj przychodu wymieniony w art. 3 ust. 3 pkt 6 ustawy o CIT, tj. z niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a (przepisy dotyczące podatku od wyjścia), również nie powinien być utożsamiony z przychodem z tytułu wykupu i umorzenia Certyfikatów. Wynika to z faktu, iż podatek od wyjścia obciąża podatników w przypadku opuszczenia Polski jako państwa swojej rezydencji (zmiana rezydencji z polskiej na zagraniczną) lub transferu określonych składników majątku za granicę. W tym przypadku przyjmuje się fikcję, że podatnik zbywa swój majątek i w związku z tym jest zobowiązany do zapłaty podatku od niezrealizowanego zysku z uwagi na fakt, iż Rzeczpospolita Polska w wyniku tych działań traci prawo do opodatkowania dochodu ze zbycia tego składnika majątkowego. W niniejszej sprawie nie następuje zmiana rezydencji Wnioskodawcy z polskiej na zagraniczną. Wnioskodawca nieprzerwanie zarówno przed, jak i po transakcji będzie posiadać szwajcarską rezydencję podatkową. Nie dochodzi także do przesunięcia składników majątkowych poza terytorium RP.
Certyfikaty w wyniku transakcji będą unicestwiane, a nie przenoszone poza Polskę.
Konsekwentnie, transakcja wykupu Certyfikatów w celu ich umorzenia nie będzie objęta podatkiem od niezrealizowanych zysków.
W konsekwencji, skoro wypłaty dokonywane przez Fundusz nie będą zaklasyfikowane do żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy o CIT, to nie będą stanowiły one dochodów osiąganych przez Wnioskodawcę na terytorium Polski. Tym samym, ustawa o CIT nie nałoży podatku na uzyskiwane przez Wnioskodawcę środki pieniężne w związku z wykupieniem i umorzeniem Certyfikatów w Funduszu.
Niezależnie od powyższego, na zakres dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce mają wpływ zawarte przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Umowa z Szwajcarią nie zawiera bezpośrednich regulacji dotyczących opodatkowania dochodu osiąganego przez osobę prawną posiadającą rezydencję podatkową w Szwajcarii z tytułu wykupu i umorzenia certyfikatów inwestycyjnych przez polski fundusz inwestycyjny, przy czym przy stosowaniu tej umowy, jeżeli z treści jej przepisu nie wynika inaczej, każde określenie niezdefiniowane będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa danego Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie Umowa ze Szwajcarią (art. 3 ust. 2 Konwencji między Rzeczpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, z dnia 2 września 1991 r. (Dz.U. z 1993 r., nr 22, poz. 92 z późn. zm.; dalej jako „Umowy ze Szwajcarią”)).
Biorąc pod uwagę fakt, iż w świetle ustawy o CIT środki pieniężne z tytułu wypłat uzyskiwane przez Wnioskodawcę w związku z wykupem i umorzeniem certyfikatów inwestycyjnych przez Fundusz nie będą stanowić dochodu (przychodu) z udziału w zyskach osób prawnych, wypłaty te nie mogą być uznane za dywidendy w rozumieniu art. 10 ust. 3 Umowy z Szwajcarią. Zgodnie bowiem z art. 10 ust. 3 Umowy z Szwajcarii, określenie „dywidendy” oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych lub prawa do pobierania korzyści, akcji w kopalnictwie, akcji członków założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również dochód z innych praw spółki, które według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka wydzielająca dywidendy ma siedzibę, zrównane są z wpływami z akcji.
Tym samym, dochód, który uzyska Wnioskodawca z tytułu wykupu i umorzenia certyfikatów inwestycyjnych nie da się zakwalifikować do żadnej z kategorii dochodów z dywidend określonych w powyższych przepisach Umowy z Szwajcarią. Certyfikaty inwestycyjne wyemitowane przez Fundusz nie są udziałami/akcjami. Jak już zostało wskazane, certyfikaty inwestycyjne reprezentują określone prawa majątkowe uczestników mające odmienny charakter niż prawa z akcji lub udziałów - co wynika z innej funkcji ekonomicznej, jaką te certyfikaty inwestycyjne pełnią. Nie dają one zasadniczo uczestnikowi prawa do udziału w samych zyskach osiąganych z działalności funduszu, tak jak to ma miejsce w odniesieniu do akcji spółek akcyjnych lub udziałów spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, lecz zapewniają prawo do pewnej kwoty odpowiadającej części aktywów funduszu przypadającej na certyfikat. Ponadto w świetle przepisów ustawy o CIT przychody te nie są traktowane jako dochód z udziału w zyskach osób prawnych, a zatem nie stanowią one dochodu z innych praw spółki, które pod względem podatkowym byłyby traktowane tak samo jak dochody z udziałów/akcji według prawa polskiego.
W konsekwencji, przychody osiągane przez Wnioskodawcę z tytułu wykupu i umorzenia certyfikatów inwestycyjnych nie stanowią dywidendy w rozumieniu art. 10 Umowy z Szwajcarią.
W związku z powyższym, do opodatkowania dochodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę w związku z wykupem i umorzeniem certyfikatów inwestycyjnych przez Fundusz mogą znaleźć zastosowanie wyłącznie uregulowania zawarte w art. 7 Umowy z Szwajcarią (w świetle tego przepisu zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład) lub w art. 13 ust. 4 Umowy z Szwajcarią (zgodnie z tym przepisem zyski z przeniesienia tytułu własności majątku niewymienionego w ustępach 1, 2, 3 i 3a art. 13 podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, w którym przenoszący tytuł własności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę).
Niezależnie jednak od tego, czy przedmiotowe dochody powinny zostać ostatecznie uznane za zyski przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 7 Umowy z Szwajcarią, czy też za zyski ze sprzedaży majątku w rozumieniu art. 13 ust. 4 Umowy z Szwajcarią, w obu tych przypadkach skutki podatkowe będą identyczne. Przepisy Umowy z Szwajcarią pozwalają bowiem na opodatkowanie obu rodzajów przychodów (objętych zakresem przedmiotowym art. 7 albo art. 13 Umowy z Szwajcarią) wyłącznie przez umawiające się państwo, w którym podmiot osiągający dochód jest rezydentem podatkowym (tj. w Szwajcarii).
Zatem, biorąc pod uwagę, że Wnioskodawca w chwili wykupu i umorzenia certyfikatów inwestycyjnych przez Fundusz nie będzie posiadać w Polsce zakładu w rozumieniu Umowy z Szwajcarią, stwierdzić należy, że analizowane dochody Wnioskodawcy nie będą podlegały w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym, albowiem Umowa z Szwajcarią pozwala na opodatkowanie tego rodzaju dochodów wyłącznie w państwie rezydencji podatkowej podatnika, tj. w Szwajcarii.
Wnioskodawca podkreśla, że stanowisko przedstawione powyżej jest zgodne z indywidualnymi interpretacjami podatkowymi wydanymi przez organy podatkowe w analogicznych przypadkach, np. w interpretacji indywidualnej z dnia 12 kwietnia 2024 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.70.2024.2.MR1, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że dochód spółki z siedzibą w Szwajcarii z tytułu umorzenia certyfikatów inwestycyjnych, który będzie otrzymywany przez tę spółkę od polskiego funduszu, nie będzie powodować dla tej spółki powstania ograniczonego obowiązku podatkowego na mocy art. 3 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, i w efekcie spółka ta nie będzie podlegać opodatkowaniu z tego tytułu w Polsce.
Podobne wnioski można wyciągnąć z innych indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego, np.:
W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, wypłata środków z tytułu wykupu i umorzenia Certyfikatów, która będzie otrzymywana przez Wnioskodawcę od Funduszu, nie będzie powodować dla Wnioskodawcy powstania ograniczonego obowiązku podatkowego na podstawie art. 3 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 3 ustawy o CIT, i w efekcie, uzyskane przez Wnioskodawcę środki z tytułu wykupu i umorzenia Certyfikatów nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Jednocześnie należy zaznaczyć, że powyższa interpretacja dotyczy tylko problematyki będącej ściśle przedmiotem pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych postawionych przez Państwa we wniosku. Treść pytania wyznacza bowiem granice tematyczne wydawanej interpretacji.
Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo