Ustalenie, czy w związku z przekazywaniem Komitentowi odsetek od należności na podstawie Umowy Komisu na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Wnioskodawcą jest polska spółka z o.o. (komisant), która na podstawie umowy komisu sprzedaje towary na rzecz holenderskiego komitenta. Komisant otrzymuje od nabywców należności, które są gromadzone na odrębnych rachunkach bankowych, a następnie przekazywane komitentowi. Środki te są lokowane na lokacie jednodniowej, a uzyskane…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy ustalenia czy w związku z przekazywaniem Komitentowi odsetek od należności na podstawie Umowy Komisu na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
Informacje ogólne
A sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Komisant”) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.
Ogólny opis transakcji sprzedaży komisowej
Głównym przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę jest handel hurtowy.
Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w związku z umową sprzedaży komisowej (dalej: „Umowa Komisu”) pełni funkcję komisanta sprzedaży towarów na rzecz B, z siedzibą w (…) w Holandii, dla której wydany został zagraniczny numer identyfikacji podatkowej: (…) (dalej: „Komitent” lub „B”).
Komitent jest niderlandzkim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Królestwa Niderlandów od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, który prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (…).
Komitent ma w Polsce zarejestrowany oddział przedsiębiorcy zagranicznego pod nazwą „B Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością Oddział w Polsce, NIP: (…) (dalej: „Oddział B”), przez który prowadzona jest częściowo działalność Komitenta. W związku z istnieniem Oddziału B, Komitent traktuje dochody alokowane do oddziału jako podlegające opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 3 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 4a pkt 11 ustawy o CIT. Ponadto, w związku z działalnością Oddziału B, Komitent jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w Polsce.
Zakres działalności Oddziału B nie odnosi się do sprzedaży prowadzonej przez Komitenta za pośrednictwem Wnioskodawcy w oparciu o Umowę Komisu. W związku z tym płatności dokonywane w oparciu o Umowę Komisu, w tym płatności, które są przedmiotem niniejszego Wniosku (opisane w dalszej części Wniosku), nie są alokowane do działalności Oddziału B, w związku z czym nie są traktowane przez B jako podlegające opodatkowaniu CIT w Polsce na podstawie art. 3 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT.
Wnioskodawca oraz Komitent są podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów o cenach transferowych.
Przedmiot Umowy Komisu
Zgodnie z treścią Umowy Komisu, Komisant został ustanowiony jako wyłączny komisant sprzedaży oraz marketingu produktów z (…) na terytorium Polski, które dystrybuowane są przez Komitenta.
Zgodnie z Umową Komisu, Komisant zobowiązany jest do aktywnego wprowadzania oraz sprzedaży na rynku polskim produktów Komitenta działając we własnym imieniu, ale ze skutkami dla Komitenta. Poza tym Komisant rozwija również potencjał sprzedaży produktów Komitenta na rynku polskim. Dodatkowo w trakcie świadczenia usług komisu Wnioskodawca zobligowany jest do działania zgodnie z wytycznymi Komitenta co do marketingu i sprzedaży, a także dobrymi praktykami, o których Komitent informuje Komisanta. Jak wynika z treści Umowy Komisu wprowadzanie i sprzedaż towarów obejmuje następujące czynności, do których zobowiązany jest Wnioskodawca:
1. wyznaczanie i szkolenie odpowiednio wykwalifikowanego personelu sprzedaży;
2. dokładanie wszelkich starań w celu sprawdzenia wiarygodności kredytowej każdego klienta przed dokonaniem sprzedaży;
3. dostarczanie Komitentowi w stosownym czasie informacji, ewentualnie niezbędnych Komitentowi w celu dostosowania wytycznych dotyczących marketingu i sprzedaży do zmieniającej się sytuacji rynkowej;
4. przyjmowanie zamówień od klientów zgodnie z wytycznymi dotyczącymi marketingu i sprzedaży;
5. sprawdzanie dostępności produktu i potwierdzanie terminów dostaw do klientów;
6. śledzenie realizacji zamówień i odpowiadanie na zapytania klientów dotyczące zamówień;
7. dokładanie wszelkich starań w celu zapewnienia pierwszeństwa standardowym warunkom sprzedaży nad warunkami sprzedaży proponowanymi przez klienta (o ile jest to możliwe) oraz szybkiego i pełnego informowania Komitenta o braku takich możliwości;
8. niewydawanie oświadczeń lub gwarancji w odniesieniu do produktów o większym zakresie lub czasie trwania niż zawarte w standardowych warunkach sprzedaży;
9. informowanie klientów o (a) ryzyku dotyczącym używania produktów i (b) obowiązkach wynikających z ubezpieczenia produktów lub zapewnienia wszelkich innych zabezpieczeń w celu pokrycia tego ryzyka;
10. fakturowanie klientów (we własnym imieniu);
11. odbieranie od klientów i przekazywanie wszystkich płatności z tyt. sprzedaży do Komitenta zgodnie odpowiednimi postanowieniami Umowy Komisu (przy czym postanowienia te dotyczą również przekazywania odsetek naliczanych od otrzymywanych przez Komisanta płatności z tyt. sprzedaży);
12. planowanie i realizacja miejscowego marketingu, reklamy i promocji produktów w porozumieniu z Komitentem;
13. produkcja i dystrybucja miejscowych materiałów promocyjnych oraz organizowanie spotkań z klientami i potencjalnymi klientami;
14. przeprowadzanie badań rynkowych i innych działań wspierania rynku; oraz
15. na żądanie Komitenta uczestniczenie w europejskich konferencjach marketingowych okresowo organizowanych przez Komitenta.
Powyższe oraz inne wskazane w Umowie Komisu czynności składają się na usługę komisu (dalej: Usługa Komisu).
Komisant nie jest pełnomocnikiem lub innym podmiotem uprawnionym do działania w imieniu i na rzecz Komitenta.
Zgodnie z treścią Umowy Komisu własność towarów objętych świadczeniem Usług Komisu pozostaje własnością prawną Komitenta (albo klientów po ich nabyciu). W żadnym momencie świadczenia Usługi Komisu, własność sprzedawanych towarów nie przechodzi na Komisanta.
Komisant w związku ze świadczeniem Usługi Komisu otrzymuje we własnym imieniu, lecz na rachunek Komitenta należności z tytułu sprzedaży towarów objętych świadczeniem Usług Komisu. Należności te obejmują przede wszystkim uiszczaną przez Nabywców cenę sprzedaży towarów sprzedawanych przez Komisanta w ramach świadczenia Usługi Komisu (dalej: „Należności”).
Umowa Komisu podlega właściwości prawa belgijskiego. Belgijskie prawo cywilne nie zawiera przepisów regulujących specyficznie umowę komisu. Natomiast warunki te zostały szczegółowo określone w Umowie Komisu. Jak wynika z postanowień Umowy Komisu, Komisant, podobnie jak ma to miejsce na gruncie prawa polskiego, jest zobowiązany do przekazania Komitentowi wszystkiego co uzyska w trakcie wykonywania Umowy Komisu, a w szczególności przekazać wierzytelności, które nabył na jego rachunek (ale działając we własnym imieniu). Wynagrodzenie z tytułu świadczonych usług przysługuje Komisantowi dopiero w momencie przekazania Komitentowi otrzymywanych środków. Tym samym, przekazanie Komitentowi otrzymanych Należności jest istotnym elementem świadczonych Usług Komisu.
Należności na rzecz Komitenta
Zgodnie z treścią Umowy Komisu, Należności wpłacane są na jeden lub wiele utworzonych w tym celu rachunków bankowych (rachunkach operacyjnych collect) otwieranych przez Komisanta we własnym imieniu, przy czym należności te stanowią oddzielny (dedykowany) depozyt od pozostałych środków pieniężnych posiadanych przez Komisanta (dalej: „Rachunki Operacyjne Collect”). W wyniku ustanowienia Rachunków Operacyjnych Collect, Należności nie mogą ulec wymieszaniu z pozostałymi środkami pieniężnymi posiadanymi przez Komisanta. Ponadto zgodnie z Umową Komisu, Komisant zobligowany jest poinformować bank prowadzący Rachunki Operacyjne Collect, na które przekazywane są Należności, że stanowią one wierzytelności Komitenta oraz że zarządzanie tymi środkami zostanie powierzone personelowi wskazanemu przez Komitenta, o ile nie sprzeciwiają się temu przepisy obowiązującego prawa.
Należności przelewane są na rachunek Komitenta w pierwszym albo drugim dniu roboczym po ich otrzymaniu przez Komisanta.
Wnioskodawca nie może prawnie rozporządzać otrzymywanymi Należnościami, czy wykorzystywać ich dla celów własnej działalności gospodarczej, ponieważ prawnie są one należne Komitentowi, a przelewane są na rachunek Komisanta jedynie z uwagi na charakter umowy komisu.
Odsetki od Należności
Zgodnie z treścią Umowy Komisu odsetki, opłaty bankowe oraz wszelkie dochody uzyskane z kwot zgromadzonych na Rachunkach Operacyjnych Collect należą do Komitenta (dalej: „Odsetki od Należności”).
W związku z realizacją Usługi Komisu Wnioskodawca zawarł z C S.A. (dalej: „Bank”) umowę lokaty jednodniowej automatycznej (dalej: „Umowa Lokaty”). Na podstawie Umowy Lokaty Bank przeksięgowuje kwotę kapitału zgromadzoną na Rachunkach Operacyjnych Collect, na który Komisant otrzymuje Należności, na rachunek lokaty jednodniowej automatycznej, od której naliczone są Odsetki od Należności (przy czym Bank nie dokonuje przeksięgowań w niedziele i dni świąteczne). Kapitał wraz z Odsetkami od Należności zwracany jest następnego dnia po dniu otworzenia lokaty jednodniowej na Rachunki Operacyjne Collect, w związku z czym nie ulegają one zmieszaniu z pozostałymi środkami Komisanta.
Odsetki od Należności są następnie przekazywane na rzecz Komitenta (zgodnie z treścią Umowy Komisu są one rozliczane kwartalnie).
Wnioskodawca nie może prawnie korzystać z Odsetek od Należności, które pomimo, że trafiają na rachunek Wnioskodawcy, to przysługują Komitentowi i Wnioskodawca jest zobowiązany do ich zwrotu na rzecz Komitenta.
Przyjęty sposób rozliczenia zakładający przeksięgowanie kwoty kapitału na lokatę jednodniową wynika z kwestii technicznych, tj. nie zawsze możliwe byłoby technicznie przekazanie otrzymanych Należności tego samego dnia. W związku z tym strony Umowy Komisu postanowiły w umowie, że będą one wpłacane na lokatę jednodniową.
W powyższym zakresie odsetki stanowią pożytki od Należności przysługujących Komitentowi, które wyłącznie przejściowo przypisane są Komisantowi. W szczególności Umowa Komisu wskazuje wprost, że Odsetki od Należności „należą” do Komitenta.
Dodatkowe informacje
Umowa Lokaty oraz wynikające z niej Odsetki od Należności wynikają z przyjętego (z inicjatywy Komisanta) modelu rozliczeń pomiędzy Komitentem a Komisantem, gdzie środki te są gromadzone przez pewien czas na Rachunkach Operacyjnych Collect celem przygotowania przez Komitenta właściwych opisów przelewów i w efekcie usprawnienia procesów księgowych po stronie Komitenta. W efekcie celem zapewnienia racjonalnego gospodarowania tych środków, Należności udostępniane są odpłatnie na rzecz banku na podstawie Umowy Lokaty. W szczególności dla Komitenta otrzymywanie odsetek z tytułu Umowy Lokaty nie ma samodzielnego ekonomicznego uzasadnienia oderwanego od procesu pozyskiwania Należności z tytułu sprzedaży towarów przez Komisanta.
Jednocześnie wynagrodzenie Komisanta nie jest uzależnione w żadnym stopniu od uzyskania (lub nie) Odsetek od Należności. Kwota prowizji otrzymywanej przez Komisanta liczona jest wyłącznie od kwoty Należności. Tym samym w związku z otrzymaniem oraz przekazaniem Komisantowi Odsetek od Należności Wnioskodawca nie osiąga żadnego przysporzenia (transakcja jest dla niego neutralna z perspektywy ekonomicznej).
Pytanie
Czy w związku z przekazywaniem Komitentowi Odsetek od Należności na podstawie Umowy Komisu na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
W związku z przekazywaniem Komitentowi Odsetek od Należności na podstawie Umowy Komisu na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY:
Uwagi ogólne
Zgodnie z treścią art. 26 ust. 1 ustawy o CIT osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat.
W związku z powyższym, aby Wnioskodawca pełnił na gruncie Umowy Komisu funkcję płatnika, konieczne jest, aby:
1) dokonał on wypłaty należności na rzecz nierezydenta - przy czym zdaniem Wnioskodawcy należy przez to rozumieć faktyczną zapłatę tych należności, a nie dokonywanie czynności czysto technicznych oraz
2) wypłata należności obejmowała jeden z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT
‒ przy czym dla powstania obowiązku poboru podatku przez płatnika konieczne jest spełnienie tych warunków łącznie.
W ocenie Wnioskodawcy przychód ze sprzedaży towarów w ramach umowy komisu przekazywany przez komisanta wraz z wszystkim co komisant uzyskał w toku wykonywania umowy na rzecz komitenta niebędącego rezydentem podatkowym RP, nie stanowi płatności wymienionych w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, a więc nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym (dalej: „WHT”) w Polsce.
Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT nierezydenci podlegają opodatkowaniu WHT w Polsce z tytułu m.in. osiągniętych na terytorium RP przychodów z tytułu otrzymanych odsetek.
Odsetki w rozumieniu ustawy o CIT
Ustawa o CIT nie zawiera definicji odsetek, w związku z czym celem ustalenia czy dane świadczenie ma charakter odsetkowy należy się odwołać do definicji tego pojęcia na gruncie prawa cywilnego. Na gruncie prawa cywilnego przyjmuje się, że przez odsetki należy rozumieć wynagrodzenie za korzystanie z cudzego kapitału, bez względu na formę jego zastrzegania i sposób obliczania. Tak np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 grudnia 2021 r. III SA/Wa 1280/21. Stanowisko to potwierdził także NSA w wyroku z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. II FSK 101/13, który co prawda dotyczy definicji „odsetek” na gruncie ustawy o PIT, jednakże w ocenie Wnioskodawcy tezy tego wyroku mogą znaleźć tutaj odpowiednie zastosowanie w oparciu o reguły wykładni systemowej.
Zgodnie ze słownikiem języka polskiego korzystać to znaczy: 1) „mieć pożytek z czegoś, wyzyskiwać coś”, 2) „użytkować coś, posługiwać się czymś jako narzędziem, środkiem itp.”.
W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy, aby na gruncie ustawy o CIT można było mówić o powstaniu odsetek, strona będąca w posiadaniu kapitału powinna mieć prawną oraz faktyczną możliwość korzystania z udostępnionego jej kapitału. Biorąc pod uwagę gospodarczy kontekst użycia czasownika „korzystać” należy przyjąć, że aby można było mówić o korzystaniu z udostępnionego kapitału podatnik po pierwsze (i) musi mieć do niego faktyczny i swobodny dostęp oraz (ii) musi mieć realną możliwość czerpania z niego pożytków / osiągania zysków w swojej działalności gospodarczej.
Odsetki od Należności jako niestanowiące odsetek w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT
Ad. 1) - charakter Odsetek od Należności
Zgodnie z treścią Umowy Komisu, Komisant otrzymuje Należności z tytułu sprzedaży we własnym imieniu, ale na rachunek Komitenta. Ponadto otrzymywane Należności muszą trafiać na Rachunki Operacyjne Collect, a następnie zostać przekazane Komitentowi w pierwszym albo drugim dniu roboczym po ich otrzymaniu.
W związku z powyższym Należności czasowo otrzymywane przez Komisanta nie mogą być przez niego wykorzystywane dla celów jego działalności gospodarczej, ponieważ w zakresie Należności pełni on jedynie rolę czasowego powiernika, który niezwłocznie po ich otrzymaniu przekazuje je na rzecz Komisanta.
W efekcie nie można powiedzieć, że Odsetki od Należności są wynagrodzeniem uiszczanym przez Wnioskodawcę za korzystanie z kapitału (w postaci Należności), ponieważ Wnioskodawca ani prawnie ani faktycznie nie miał i nie będzie mieć możliwości korzystania z Należności dla celów własnej działalności gospodarczej. Same Odsetki od Należności również przysługują Komitentowi oraz są przekazywane na jego rzecz w kwartalnych okresach rozliczeniowych, a w okresie ich przechowywania przez Komisanta są odseparowane na odrębnych Rachunkach Operacyjnych Collect. Tym samym nie skutkują one definitywnym przysporzeniem po stronie Komisanta, ponieważ jest on zobligowany do przekazania całości otrzymanej kwoty.
Jednocześnie dla Komitenta Odsetki od Należności stanowią z perspektywy ekonomicznej zwrot pożytków od Należności, które powstały wyłącznie w wyniku przyjętego modelu rozliczeń z Komisantem. Potwierdza to fakt, że Komisant dokonując czynności prawnych z Bankiem działa w ramach wykonywania Umowy Komisu, a więc co prawda w swoim imieniu, ale na rzecz Komitenta. Tym samym Odsetki od Należności stanowią świadczenie uboczne osiągnięte przez Komisanta w trakcie wykonywania Umowy Komisu, które należy do Komitenta i musi mu ono zostać przekazane.
Należy również podkreślić, że gdyby Odsetki od Należności nie zostały zwrócone Komitentowi, stanowiłyby to niejako bezpodstawne wzbogacenie Komisanta względem Komitenta, gdyż z Umowy Komisu wynika wprost, że (i) Należności przysługują wyłącznie Komitentowi, a (ii) Komisant jest uprawniony jedynie do wynagrodzenia prowizyjnego od kwoty Należności, a więc nie od kwoty Odsetek od Należności.
Tym samym o ile z perspektywy Banku Odsetki od Należności, rzeczywiście mogą mieć charakter odsetek (Bankowi zostaje bowiem udostępniony kapitał, z którego może on „korzystać”), to z perspektywy ogółu postanowień Umowy Komisu wynika, że są one jedynie świadczeniami ubocznymi otrzymanymi w toku realizacji Usług Komisu, które Komisant jest zobowiązany do przekazania na rzecz Komitenta. W szczególności tytułem wypłaty na rzecz Komitenta Odsetek od Należności nie jest umowa pożyczki ani inna podobna umowa dotycząca udzielenia Komisantowi finansowania (przekazania Komisantowi kapitału, z którego może korzystać), a Umowa Komisu zawarta pomiędzy Komitentem a Komisantem.
Tym samym w ocenie Wnioskodawcy Odsetki od Należności z perspektywy Umowy Komisu nie stanowią odsetek należnych od Komisanta za korzystanie z kapitału w postaci Należności, co oznacza, że nie spełniają one definicji odsetek w rozumieniu art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Na marginesie, pomimo, że Umowa Komisu podlega prawu belgijskiemu, należy zauważyć, że jej zapisy są również spójne z cechami umowy komisu przewidzianymi przez prawo polskie, tj. ustawę z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej: „KC”).
Zgodnie z art. 765 KC, przez umowę komisu przyjmujący zlecenie (komisant) zobowiązuje się za wynagrodzeniem (prowizja) w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do kupna lub sprzedaży rzeczy ruchomych na rachunek dającego zlecenie (komitenta), lecz w imieniu własnym.
Natomiast zgodnie z art. 766 KC, komisant powinien wydać komitentowi wszystko, co przy wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, w szczególności powinien przelać na niego wierzytelności, które nabył na jego rachunek. Powyższe uprawnienia komitenta są skuteczne także względem wierzycieli komisanta.
Ad. 2) - kompleksowy charakter Umowy Komisu
Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy charakter Odsetek od Należności powinien być oceniany z perspektywy (i) ogólnego charakteru umowy komisu (jako rodzaju umowy) oraz (ii) zamiaru stron wraz z uzasadnieniem gospodarczym zawarcia Umowy Komisu.
Umowa komisu stanowi złożony i nierozerwalny ze sobą zespół świadczeń stron takiej umowy. Z perspektywy komitenta głównym świadczeniem mającym znaczenie ekonomiczne jest dokonanie odpłatnej sprzedaży towarów za pośrednictwem komisanta oraz uzyskanie wynagrodzenia tego tytułu. Komisant świadczy na rzecz komitenta usługi sprzedaży oraz zobowiązany jest do przekazania na jego rzecz wynagrodzenia otrzymanego od nabywców oraz ewentualnych dodatkowych świadczeń uzyskanych w toku wykonywania usługi komisu.
W ocenie Wnioskodawcy Umowa Komisu będąca przedmiotem niniejszego wniosku spełnia ww. cechy, na co wskazuje jej treść i ogół stosunków handlowych pomiędzy Komitentem oraz Komisantem, w ramach których:
1) Komisant sprzedaje towary i otrzymuje Należności z tego tytułu, które zobowiązany jest w relatywnie krótkim terminie przekazać na rzecz Komitenta.
2) Głównym ekonomicznym celem Komitenta w ramach Umowy Komisu jest osiągnięcie przychodów ze sprzedaży towarów na terytorium RP, a więc otrzymanie Należności od Komisanta, a nie zapewnienie Komisantowi finansowania (na marginesie jak wskazano powyżej, w ramach Umowy Komisu nie dochodzi do udzielenia Komisantowi finansowania).
3) Odsetki od Należności stanowią niewielką część przychodów Komitenta z tytułu Umowy Komisu (wynika to z faktu, że każda otrzymana płatność podlega oprocentowaniu jedynie przez jeden albo dwa dni, co powoduje, że kwota oprocentowania jest niematerialna w porównaniu do kwoty Należności), w efekcie nie sposób uznać, że mają one samoistne gospodarcze znaczenie dla Komitenta.
4) Komitent otrzymuje Odsetki od Należności wyłącznie w wyniku przyjętego modelu rozliczeń, w ramach którego Komisant nie przekazuje Należności w dniu ich otrzymania.
5) Komisant nie otrzymuje dodatkowego wynagrodzenia z tytułu przekazania Odsetek od Należności.
6) Odsetki od Należności nie wynikają z czynności prawnych dokonywanych przez Komisanta na własny rachunek.
7) Komisant nie jest zobowiązany do zapłaty odsetek na podstawie Umowy Komisu, a do przekazania ewentualnych odsetek, które pojawią się w okresie pomiędzy otrzymaniem, a przekazaniem Należności, w efekcie nie można przyjąć, że uiszcza on odsetki za wynagrodzenie za korzystanie z kapitału, a jedynie, że przekazuje on świadczenia, które pozyskał w trakcie wykonywania Umowy Komisu.
8) Jak wynika z treści Umowy Komisu obowiązek przekazania Odsetek od Należności jest jednym z obowiązków składających na świadczenie przez Wnioskodawcę Usługi Komisu.
Jak wskazano powyżej, pomimo że Umowa Komisu jest regulowana prawem belgijskim, jej zapisy są spójne z cechami umowy komisu na gruncie przepisów polskich. Jej cechą charakterystyczną jest działanie we własnym imieniu, ale na rzecz komitenta oraz (co bardzo istotne) obowiązek przekazywania wszystkiego co komisant otrzymał w toku wykonywania umowy. Obowiązki te niejako definiują umowę komisu jako złożoną (kompleksową) usługę i odrywanie rozliczeń pomiędzy komisantem a komitentem od głównych świadczeń (tj. przekazywania kwoty płatności za sprzedane towary) w ocenie Wnioskodawcy miałoby charakter sztuczny i sprzeczny z zamiarem stron umowy, które świadomie zdecydowały się zawrzeć i wykonywać umowę komisu.
W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, Umowę Komisu należy traktować jako umowę o charakterze kompleksowym, w ramach której przekazywane Komitentowi Odsetki od Należności nie mają samodzielnego względem Należności charakteru oraz nie przejawiają same w sobie ekonomicznej wartości dla Komitenta w oderwaniu od całej Usługi Komisu. W efekcie nie jest możliwe uznanie, że Odsetki od Należności stanowią odsetki w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt Ustawy o CIT, gdyż stanowią one w istocie element kompleksowej Usługi Komisu i odmienne traktowanie tych płatności od Należności przekazywanych na podstawie Umowy Komisu miałoby charakter sprzeczny z ekonomicznym charakterem Umowy Komisu oraz zamiarem stron Umowy Komisu.
Ponadto w ocenie Wnioskodawcy Odsetki od Należności nie mogą również zostać zaklasyfikowane do pozostałych kategorii płatności (innych niż odsetki) wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz 22 ust. 1 ustawy o CIT, które potencjalnie mogłyby podlegać opodatkowaniu WHT w Polsce.
W związku z powyższym należy uznać, że Wnioskodawca nie pełni funkcji płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż Odsetki od Należności w szczególności:
1) nie stanowią odsetek za korzystanie z kapitału w postaci Należności przez Komisanta oraz
2) stanowią świadczenie uboczne wynikające z osiągania przez Komitenta przychodów ze sprzedaży towarów na terytorium RP za pośrednictwem Komisanta w oparciu o Umowę Komisu, które jest nierozerwalnie związane z Umową Komisu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554; dalej: „ustawy o CIT”)
Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak stanowi art. 3 ust. 3 ustawy o CIT:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
6) niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.
Natomiast stosownie do art. 3 ust. 5 ustawy o CIT:
Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
W przepisie tym, wyrażona została zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jego rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.
Tytuły należności których wypłata rodzi po stronie wypłacającego (polskiego rezydenta podatkowego) obowiązek poboru podatku (art. 26 ust. 1 ustawy o CIT) zostały wymienione w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
1. Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze
- ustala się w wysokości 20% przychodów.
W myśl art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:
Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
Zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy CIT,
Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:
1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy CIT:
Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Jak stanowi art. 22b ustawy CIT:
Zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.
Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, że w przypadku podmiotu, który nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, a uzyskuje przychody na tym terytorium, w kwestii sposobu opodatkowania pierwszeństwo mają postanowienia właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Przy czym, zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem Państwa działalności gospodarczej jest handel hurtowy. W ramach tej działalności w związku z umową sprzedaży komisowej (umowa komisu) pełnią Państwo funkcję Komisanta sprzedaży towarów na rzecz Komitenta – B z siedzibą w Holandii (niderlandzki rezydent podatkowy). Zgodnie z umową komisu, Komisant zobowiązany jest do aktywnego wprowadzania oraz sprzedaży na rynku polskim produktów Komitenta działając we własnym imieniu, ale ze skutkami dla Komitenta. Dodatkowo, w trakcie świadczenia usług komisu zobligowani są Państwo do działania zgodnie z wytycznymi Komitenta co do marketingu i sprzedaży, a także dobrymi praktykami, o których Komitent informuje Komisanta. Komisant nie jest pełnomocnikiem lub innym podmiotem uprawnionym do działania w imieniu i na rzecz Komitenta. Zgodnie z treścią umowy komisu, własność towarów objętych świadczeniem usług komisu pozostaje własnością prawną Komitenta (albo klientów po ich nabyciu). W żadnym momencie świadczenia usługi komisu, własność sprzedawanych towarów nie przechodzi na Komisanta. Komisant w związku ze świadczeniem usługi komisu otrzymuje we własnym imieniu, lecz na rachunek Komitenta należności z tytułu sprzedaży towarów objętych świadczeniem usług komisu. Należności te obejmują przede wszystkim uiszczaną przez Nabywców cenę sprzedaży towarów sprzedawanych przez Komisanta w ramach świadczenia usługi komisu. Jak wynika z postanowień umowy komisu, Komisant, jest zobowiązany do przekazania Komitentowi wszystkiego co uzyska w trakcie wykonywania umowy komisu, a w szczególności przekazać wierzytelności, które nabył na jego rachunek (ale działając we własnym imieniu). Wynagrodzenie z tytułu świadczonych usług przysługuje Komisantowi dopiero w momencie przekazania Komitentowi otrzymywanych środków. Tym samym, przekazanie Komitentowi otrzymanych należności jest istotnym elementem świadczonych usług komisu.
Zgodnie z treścią umowy komisu, należności wpłacane są na jeden lub wiele utworzonych w tym celu rachunków bankowych (rachunkach operacyjnych collect) otwieranych przez Komisanta we własnym imieniu, przy czym należności te stanowią oddzielny (dedykowany) depozyt od pozostałych środków pieniężnych posiadanych przez Komisanta. W wyniku ustanowienia Rachunków Operacyjnych Collect, należności nie mogą ulec wymieszaniu z pozostałymi środkami pieniężnymi posiadanymi przez Komisanta. Komisant zobligowany jest poinformować bank prowadzący Rachunki Operacyjne Collect, na które przekazywane są należności, że stanowią one wierzytelności Komitenta oraz że zarządzanie tymi środkami zostanie powierzone personelowi wskazanemu przez Komitenta, o ile nie sprzeciwiają się temu przepisy obowiązującego prawa. Należności przelewane są na rachunek Komitenta w pierwszym albo drugim dniu roboczym po ich otrzymaniu przez Komisanta. Państwo, jako Komisant nie możecie prawnie rozporządzać otrzymywanymi należnościami, czy wykorzystywać ich dla celów własnej działalności gospodarczej, ponieważ prawnie są one należne Komitentowi, a przelewane są na rachunek Komisanta jedynie z uwagi na charakter umowy komisu.
Ponadto, zgodnie z treścią umowy komisu odsetki, opłaty bankowe oraz wszelkie dochody uzyskane z kwot zgromadzonych na Rachunkach Operacyjnych Collect należą do Komitenta. W związku z realizacją usługi komisu zawarli Państwo z C S.A. umowę lokaty jednodniowej automatycznej. Na podstawie umowy lokaty Bank przeksięgowuje kwotę kapitału zgromadzoną na Rachunkach Operacyjnych Collect, na który Komisant otrzymuje należności, na rachunek lokaty jednodniowej automatycznej, od której naliczone są odsetki od tych należności (przy czym Bank nie dokonuje przeksięgowań w niedziele i dni świąteczne). Kapitał wraz z odsetkami od należności zwracany jest następnego dnia po dniu otworzenia lokaty jednodniowej na Rachunki Operacyjne Collect, w związku z czym nie ulegają one zmieszaniu z pozostałymi środkami Komisanta. Odsetki od należności są następnie przekazywane na rzecz Komitenta (są one rozliczane kwartalnie). Państwo nie możecie prawnie korzystać z odsetek od należności, które pomimo, że trafiają na Państwa rachunek, to przysługują Komitentowi i Państwo jesteście zobowiązany do ich zwrotu na rzecz Komitenta. Przyjęty sposób rozliczenia zakładający przeksięgowanie kwoty kapitału na lokatę jednodniową wynika z kwestii technicznych, tj. nie zawsze możliwe byłoby technicznie przekazanie otrzymanych należności tego samego dnia. W związku z tym strony umowy komisu postanowiły w umowie, że będą one wpłacane na lokatę jednodniową. Odsetki stanowią pożytki od należności przysługujących Komitentowi, które wyłącznie przejściowo przypisane są Komisantowi. W szczególności umowa komisu wskazuje wprost, że odsetki od należności „należą” do Komitenta.
Umowa Lokaty oraz wynikające z niej Odsetki od Należności wynikają z przyjętego (z inicjatywy Komisanta) modelu rozliczeń pomiędzy Komitentem a Komisantem, gdzie środki te są gromadzone przez pewien czas na Rachunkach Operacyjnych Collect celem przygotowania przez Komitenta właściwych opisów przelewów i w efekcie usprawnienia procesów księgowych po stronie Komitenta. W efekcie celem zapewnienia racjonalnego gospodarowania tych środków, należności udostępniane są odpłatnie na rzecz banku na podstawie umowy lokaty. W szczególności dla Komitenta otrzymywanie odsetek z tytułu umowy lokaty nie ma samodzielnego ekonomicznego uzasadnienia oderwanego od procesu pozyskiwania należności z tytułu sprzedaży towarów przez Komisanta. Jednocześnie wynagrodzenie Komisanta nie jest uzależnione w żadnym stopniu od uzyskania (lub nie) odsetek od należności. Kwota prowizji otrzymywanej przez Komisanta liczona jest wyłącznie od kwoty należności. Tym samym w związku z otrzymaniem oraz przekazaniem Komisantowi odsetek od należności nie osiągają Państwo żadnego przysporzenia (transakcja jest dla Państwa neutralna z perspektywy ekonomicznej).
Ponadto, wskazali Państwo, że Komitent ma zarejestrowany w Polsce Oddział, jednak zakres działalności Oddziału nie odnosi się do sprzedaży prowadzonej przez Komitenta za Państwa pośrednictwem w oparciu o umowę komisu, a co za tym idzie płatności, które są przedmiotem wniosku nie są alokowane do działalności Oddziału.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w związku z przekazywaniem Komitentowi odsetek od należności na podstawie umowy komisu ciążą na Państwu obowiązki płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Na wstępie należy wskazać, że jak Państwo wskazali we wniosku umowa komisu podlega prawu belgijskiemu, jednak jej zapisy są również spójne z cechami umowy komisu przewidzianymi przez prawo polskie, tj. Kodeks cywilny.
Zgodnie z art. 765 Kodeku cywilnego,
przez umowę komisu przyjmujący zlecenie (komisant) zobowiązuje się za wynagrodzeniem (prowizja) w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do kupna lub sprzedaży rzeczy ruchomych na rachunek dającego zlecenie (komitenta), lecz w imieniu własnym.
Z kolei w myśl z art. 766 Kodeku cywilnego,
komisant powinien wydać komitentowi wszystko, co przy wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, w szczególności powinien przelać na niego wierzytelności, które nabył na jego rachunek. Powyższe uprawnienia komitenta są skuteczne także względem wierzycieli komisanta.
Zgodnie z treścią art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, są obowiązane jako płatnicy pobierać w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat.
W związku z powyższym, aby podmiot pełnił funkcję płatnika, konieczne jest spełnienie łącznie dwóch warunków. Po pierwsze, musi on dokonać wypłaty należności na rzecz nierezydenta. Po drugie, wypłata należności musi obejmować jeden z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT. Dla powstania obowiązku poboru podatku przez płatnika konieczne jest spełnienie tych warunków łącznie.
Wśród należności objętych dyspozycją art. 21 ust. 1 ustawy o CIT wymieniono m.in. przychody z odsetek.
W ustawach o podatkach dochodowych nie zdefiniowano pojęcia odsetki, jak również nie wskazano przykładowego katalogu sytuacji, których zaistnienie rodzić może ich powstanie. Nie powinno w związku z tym budzić wątpliwości, że należy je rozumieć szeroko, zgodnie z jego językowym i ekonomicznym znaczeniem. Uwzględniając powyższe w piśmiennictwie podjęto próby zdefiniowania tego terminu przy wykorzystaniu przede wszystkim dorobku doktryny prawa cywilnego (K. Winiarski [w:] S. Babiarz, L. Błystak, B. Dauter, A. Gomułowicz, R. Pęk, K. Winiarski, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz 2009, str. 1076). I tak, odsetki w rozumieniu przepisów podatkowych traktowane są jako wynagrodzenie za korzystanie z cudzego kapitału. Przez odsetki rozumie się wynagrodzenie za korzystanie z pieniędzy i innych rzeczy oznaczonych rodzajowo, jeżeli zostaje ono ustalone według pewnej stopy procentowej, i w stosunku do czasu użycia tej sumy (tak P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Podatki i Rachunkowość, wydanie 3, str. 901). Najczęstszym źródłem tego rodzaju dochodu są wierzytelności pieniężne, państwowe papiery dłużne, obligacje i inne papiery wartościowe o charakterze dłużnym.
Podsumowując należy wskazać, że ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 1 updop posłużył się ogólnym terminem „odsetki”. Zatem, opodatkowaniu w sposób zryczałtowany podlegają wszelkie świadczenia o przedstawionym wyżej charakterze, wypłacone na podstawie dowolnego tytułu prawnego.
Mając jednak na uwadze fakt, że zgodnie z art. 21 ust. 2 updop, przepisy art. 21 ust. 1 updop stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, zasadne jest odwołanie się do przepisów Konwencji podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2003 r. nr 216 poz. 2120; dalej: „UPO PL-NL”) oraz podpisanego w Warszawie dnia 29 października 2020 r. Protokołu między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów o zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanego w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r., który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 UPO PL-NL:
Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
W myśl art. 11 ust. 2 UPO PL-NL:
Jednakże takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek.
Stosownie do art. 11 ust. 3 UPO PL-NL:
Bez względu na postanowienia ustępu 2, odsetki, o których mowa w ustępie 1, podlegają opodatkowaniu tylko w Umawiającym się Państwie, w którym odbiorca odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, jeżeli odbiorca ten jest osobą uprawnioną do odsetek i jeżeli takie odsetki są wypłacane:
a) z tytułu jakiegokolwiek rodzaju pożyczki udzielonej, zabezpieczonej lub gwarantowanej przez instytucję publiczną promującą eksport, której właścicielem jest Umawiające się Państwo lub która jest przez nie kontrolowana;
b) w związku ze sprzedażą na kredyt wyposażenia przemysłowego, handlowego lub naukowego;
c) w związku z jakąkolwiek pożyczką udzieloną przez bank;
d) w związku z obligacjami, skryptami dłużnymi lub innymi podobnymi obligacjami emitowanymi przez Rząd Umawiającego się Państwa, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny;
e) drugiemu Umawiającemu się Państwu lub jego jednostce terytorialnej albo jego organowi lokalnemu;
f) uznawanemu funduszowi emerytalnemu drugiego Umawiającego się Państwa, który jest co do zasady zwolniony z podatku w tym drugim Umawiającym się Państwie.
Zgodnie z art. 11 ust. 5 UPO PL-NL:
Użyte w tym artykule określenie "odsetki" oznacza dochód z wszelkiego rodzaju wierzytelności, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką, lecz niedających prawa do uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z państwowych papierów wartościowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami związanymi z takimi papierami wartościowymi, obligacjami lub skryptami dłużnymi. Opłat karnych z tytułu opóźnionej zapłaty nie uważa się za odsetki w rozumieniu tego artykułu.
Z kolei w myśl art. 11 ust. 6 UPO PL-NL:
Postanowienia ustępów 1, 2 i 3 tego artykułu nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do odsetek, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim Państwie, w którym powstają odsetki, działalność gospodarczą poprzez zakład tam położony, bądź wykonuje wolny zawód w oparciu o stałą placówkę, która jest w nim położona, i jeżeli wierzytelność, z tytułu której płacone są odsetki, jest faktycznie związana z takim zakładem lub stałą placówką. W takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
Wykładni ww. postanowień należy dokonywać uwzględniając treść Komentarza do Konwencji Modelowej OECD. Podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem doktryny, pomimo że Konwencja Modelowa nie stanowi polskiego źródła prawa powszechnie obowiązującego, Polska jako członek OECD ma obowiązek stosowania Konwencji jak i Komentarza. Co więcej, polskie organy podatkowe, aby zapewnić jednolitość stosowania prawa, powinny odwoływać się do Komentarza tak przy stosowaniu, jak i interpretacji umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (J. Tkaczyk, M. Zdyb, Międzynarodowe Prawo Podatkowe, Opodatkowanie i ubezpieczenia społeczne osób pracujących w Unii Europejskiej, Difin, Warszawa 2006, str. 21).
Zgodnie z Komentarzem do art. 11 Konwencji Modelowej OECD za odsetki należy uznać każde (w związku z wykładnią literalną pojęcia „wszelkie”) wynagrodzenie za korzystanie z „wypożyczonego” kapitału.
Z powyższego wynika, że również według Komentarz do Modelowej Konwencji termin „odsetki” należy rozumieć szeroko tzn. jako wszelkiego rodzaju wynagrodzenie za korzystanie z kapitału.
Za prawidłowością dokonanej wykładni, opartej na dorobku doktryny prawa podatkowego, przemawia również art. 2 lit. „a” implementowanej do polskiego porządku prawnego dyrektywy Rady 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami różnych państw członkowskich (Dz. Urz. UE L 157 z 26.06.2003 z późn. zm.), dla których wspólnym mianownikiem jest szerokie rozumienie terminu „odsetki” jako przychodu z wszelkiego rodzaju roszczeń (wierzytelności).
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że odsetki od należności, o których mowa we wniosku nie są wynagrodzeniem uiszczanym przez Państwa za korzystanie z kapitału (w postaci należności), ponieważ ani prawnie ani faktycznie nie macie i nie będziecie mieć Państwo możliwości korzystania z należności dla celów własnej działalności gospodarczej. Same Odsetki od Należności również przysługują Komitentowi oraz są przekazywane na jego rzecz w kwartalnych okresach rozliczeniowych, a w okresie ich przechowywania przez Komisanta są odseparowane na odrębnych Rachunkach Operacyjnych Collect. Tym samym nie skutkują one definitywnym przysporzeniem po stronie Komisanta, ponieważ jest on zobligowany do przekazania całości otrzymanej kwoty.
W związku z powyższym w ocenie Organu, aby na gruncie ustawy o CIT można było mówić o powstaniu odsetek, strona będąca w posiadaniu kapitału powinna mieć prawną oraz faktyczną możliwość korzystania z udostępnionego jej kapitału. Biorąc pod uwagę gospodarczy kontekst użycia czasownika „korzystać” należy przyjąć, że aby można było mówić o korzystaniu z udostępnionego kapitału podatnik po pierwsze (i) musi mieć do niego faktyczny i swobodny dostęp oraz (ii) musi mieć realną możliwość czerpania z niego pożytków/osiągania zysków w swojej działalności gospodarczej.
Tym samym, Państwa jako Komisanta nie można uznać za płatnika tych odsetek.
Jak już wcześniej wskazano w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e.
W przedmiotowej sprawie Państwa rolą związaną z rozliczeniem się z Komitentem z należności ze sprzedaży towarów jest jedynie założenie rachunków operacyjnych collect oraz lokaty jednodniowej automatycznej. Nie mają Państwa władztwa nad należnościami zgromadzonymi na rachunkach bankowych ani nad odsetkami zgromadzonymi na lokacie. Jak wskazali Państwo, na podstawie umowy lokaty Bank przeksięgowuje kwotę kapitału zgromadzoną na Rachunkach Operacyjnych Collect na rachunek lokaty jednodniowej automatycznej, od której naliczone są odsetki od należności. Kapitał wraz z odsetkami od należności zwracany jest następnego dnia po dniu otworzenia lokaty jednodniowej na Rachunki Operacyjne Collect, w związku z czym nie ulegają one zmieszaniu z pozostałymi środkami Komisanta. Następnie odsetki przekazywane są na rzecz Komitenta (zgodnie z treścią Umowy Komisu). Komisant zobligowany jest poinformować bank prowadzący Rachunki Operacyjne Collect, na które przekazywane są należności (w tym odsetki), że stanowią one wierzytelności Komitenta oraz że zarządzanie tymi środkami zostanie powierzone personelowi wskazanemu przez Komitenta.
Zatem, płatnikiem należności z tytułu odsetek nie jest w tym przypadku Państwa Spółka, lecz Bank. To Bank dokonuje wypłaty odsetek naliczonych od powierzonych mu należności. Nie zmienia jego roli fakt, że odsetki są przekazywane na Rachunki Operacyjne Collect założone przez Państwa jako Komisanta i dopiero przekazywane Komitentowi. Zgodnie z umową komisu odsetki, opłaty bankowe oraz wszelkie dochody uzyskane z kwot zgromadzonych na Rachunkach Operacyjnych Collect należą do Komitenta – to on jest uprawniony do zarządzania nimi.
Tym samym, w związku z przekazywaniem Komitentowi odsetek od należności na podstawie umowy komisu na Państwa Spółce nie ciążą obowiązki płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Państwa stanowisko należy więc uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zaznaczyć należy, że tę interpretację wydano w oparciu o opis sprawy przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 163 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo