Wnioskodawca będzie miał prawo zakwalifikowania opisanych we wniosku wydatków poniesionych na środki trwałe w budowie, w związku z zaniechaniem inwestycji, jako kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, w związku z art. 15 ust. 4f ustawy CIT.
A. S.A., spółka akcyjna zajmująca się wytwarzaniem energii, poniosła w latach 2014–2022 wydatki inwestycyjne na różne projekty, takie jak budowa farm fotowoltaicznych, modernizacje infrastruktury czy ekspertyzy. Z powodu zmian ekonomicznych, politycznych i strategicznych (np. wysokie koszty, zmiana strategii rozwoju, transformacja energetyczna) spółka zaniechała tych inwestycji, sporządzając protokół likwidacji i wykreślając je z ewidencji…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w związku z decyzją Wnioskodawcy o zaniechaniu inwestycji poprzez podjęcie decyzji o likwidacji środków trwałych w budowie, prawidłowe będzie zakwalifikowanie wydatków poniesionych na te inwestycje, jako koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, w dacie sporządzenia protokołu likwidacji zaniechanych inwestycji oraz wykreślenia ich z ewidencji księgowej - jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku dochodowym od osób prawnych, który dotyczy ustalenia uprawnienia Państwa Spółki do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zaniechaną inwestycję.
Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 19 lutego 2026 r. (data wpływu: 19 lutego 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A. S.A. jest spółką akcyjną, której jedynym akcjonariuszem (100%) jest B.
A. S.A. z siedzibą w (…), KRS (…). A. S.A. prowadzi działalność w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, ciepła oraz ich dystrybucji. Sporządza sprawozdanie finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej oraz stosuje ustawę o rachunkowości i przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie w zakresie nieuregulowanym przez MSSF.
A. jest (...) wytwórców energii elektrycznej opalanej węglem kamiennym w krajowym systemie elektroenergetycznym. Wytwarza energię elektryczną w (...) blokach opalanych mieszanką węgla i biomasy o mocy osiągalnej (...) oraz Zielonym Bloku opalanym wyłącznie biomasą o mocy (...), łącznie moc osiągalna wynosi (...). Oprócz wytwarzania energii elektrycznej, która jest głównym przedmiotem działalności spółki, drugim produktem w procesie wytwórczym jest energia cieplna. Moc zainstalowana cieplna wynosi (...). A. jest elektrownią blokową, parową, kondensacyjną, z międzystopniowym przegrzewaczem pary oraz otwartym obiegiem chłodzenia skraplaczy. Do podstawowych urządzeń wytwórczych należą kocioł parowy, turbina parowa, generator oraz instalacje pomocnicze takie jak: odsiarczanie spalin, odpopielanie, instalacje infrastruktury do magazynowania i podawania paliw. W swojej działalności spółka ponosi nakłady remontowe obejmujące swoim zakresem całość zagadnień związanych z utrzymaniem majątku produkcyjnego na odpowiednim poziomie dyspozycyjności oraz nakłady inwestycyjne dotyczące m.in. dotrzymania wielkości emisji określonych w klauzulach BAT zarówno w zakresie emisji zanieczyszczeń pyłowo-gazowych, jak i uwolnień do wód. Jednym z kluczowych przedsięwzięć jest (...), zakładający zwiększenie udziału biomasy we współspalaniu, najważniejsze zadania w decydującej fazie to wiata wysokiego składowania biomasy o pojemności około (...) wraz z pełną infrastrukturą do rozładunku, załadunku i podawania paliwa na bloki oraz (...) stacji filtrów redukujących emisję. Inne projekty to budowa magazynu energii o mocy (...) pozwalającego zmagazynować nadwyżkę energii a oddać ją kiedy wzrośnie zapotrzebowanie na energię, projekt wdrożenia produkcji peletu (...) a także (...) - zagospodarowanie popiołów z bloków węglowych czy (...).
Mając na uwadze budżet a także perspektywę zmian i transformacji energetycznych w A. w opinii służb technicznych Spółki, przedstawione poniżej projekty inwestycyjne nie będą realizowane w przyszłości i zostały zakwalifikowane jako projekty przeznaczone do zaniechania:
W listopadzie i grudniu 2025 roku Pion Inżynierii A. dokonał przeglądu wszystkich otwartych projektów inwestycyjnych, na których od dłuższego czasu nie ma kontynuacji żadnych prac i kwalifikują się jako projekty przeznaczone do zaniechania. Ostatnie nakłady inwestycyjne na powyższe zadania były poniesione w latach 2014-2022.
Uzasadnienie dla rekomendacji zaniechania projektów:
1) Belki demagowe dla zbiorników dziennych Zielonego Bloku
W ramach inwestycji wykonano projekt urządzenia transportu bliskiego w pionie i poziomie nad i pod Zbiornikiem Dziennym Zielonego Bloku. Dokumentacja obejmowała: projekt budowlany i wykonawczy branży konstrukcyjnej oraz instalacji elektrycznej, kosztorys inwestorski branży konstrukcyjnej wraz z instalacjami elektrycznymi oraz przedmiar robót branży konstrukcyjnej wraz z instalacjami elektrycznymi.
2) Dostosowanie instalacji do współspalania paliwa alternatywnego RDF (Refuse Derived Fuel)
Na projekt inwestycyjny składały się następujące zadania:
- Przesłanki do zaniechania inwestycji: strategia rozwoju (...) nie przewiduje budowy bloku na spalanie paliwa alternatywnego RDF.
3) Modernizacja trzeciego piętra w budynku siedziby (...)
Na projekt inwestycyjny składały się dwa zadania:
I. Wykonanie projektu koncepcyjnego wnętrz na przebudowę (...) w budynku (...) na potrzeby zarządu.
Projekt obejmował w swoim zakresie: koncepcję architektoniczną w trzech wariantach wraz z aranżacją wyposażenia biurowego z uzgodnieniem materiałów wykończeniowych wraz wizualizacją oraz wstępną wycenę realizacji zadania - kosztorysem.
II. Wykonanie koncepcji aranżacji wnętrz oraz projektu wykonawczego aranżacji wnętrz na przebudowę pomieszczeń zarządu (...).
Zakres prac obejmował: wykonanie koncepcji architektonicznej w trzech wariantach wraz z aranżacją wyposażenia biurowego z propozycjami materiałów wykończeniowych wraz z wykonaniem wizualizacji 3D wszystkich pomieszczeń dla wszystkich, uzgodnienie koncepcji - w postaci prezentacji, wykonanie projektu wykonawczego aranżacji wnętrz dla wybranego wariantu obejmujące: rzuty poziome z rozmieszczeniem ścian działowych oraz mebli i innych elementów wyposażenia, rozwinięcia ścian i przekroje z uwzględnieniem kolorystyki, materiałów wykończeniowych i wyposażenia, projekt sufitów podwieszanych, projekt posadzek, dobór oświetlenia, mebli, elementów dekoracyjnych, zabudowy stałe, poglądowe wizualizacje 3d wszystkich pomieszczeń.
4) Modernizacja hali warsztatowej w budynku (...)
Inwestycja polegała na wykonaniu projektu adaptacyjnego hali (...) zmieniającego sposób użytkowania z hali warsztatowej na halę napraw sprzętu ciężkiego wraz wykonaniem projektów adaptacyjnych instalacji c.o., wentylacyjnej oraz podziału hali na dwa pomieszczenia w A.
Zakres prac obejmował:
I. Inwentaryzację stanu istniejącego hali warsztatowej.
II. Wykonanie ekspertyzy technicznej stanu konstrukcji i elementów budynku.
III. Wykonanie projektu adaptacyjnego zmiany sposobu użytkowania hali (...) z warsztatowego na halę napraw sprzętu ciężkiego obejmującego:
- Wykonanie projektów instalacji grzewczych opartych na wodnym c.o.,
- Wykonanie projektu modernizacji instalacji wentylacji w adaptowanej hali,
- Zaprojektowanie ściany działowej dzielącej halę na dwa niezależne pomieszczenia,
- Skrócenie istniejącego torowiska suwnicy tylko do jednego pomieszczenia /po podziale hali na dwie części/,
5) Wyposażenie instalacji gaśniczych mazutowni i zbiorników mazutu w system zdalnego sterowania
Opracowanie projektu modernizacji instalacji pianotwórczej do ochrony tacy zbiorników oleju ciężkiego (mazutowych) w A. S.A.
- brak zgody na realizację w związku z planowanym przejściem na lekki olej opałowy.
6) Zmiana sposobu użytkowania pomieszczenia w KI8 (pomieszczenie pod kruszarkę kamienia)
Wykonanie projektu zmiany sposobu użytkowania pomieszczenia w budynku KI8-1 wraz z przedmiarem i kosztorysem inwestorskim.
7) Ekspertyza instalacji termicznego przekształcania odpadów (Modernizacja Bloku nr (...))
Przedmiotem projektu była wielokierunkowa analiza planowanej do wdrożenia instalacji termicznego przekształcania odpadów (ITPO) w A. dla bloku energetycznego klasy (...). Celem opracowania było określenie rynku dostępnych paliw z odpadów dla planowanej lokalizacji wraz z ich logistyką dostaw, wytypowanie optymalnego wariantu ITPO przy uwzględnieniu możliwości wykorzystania istniejącej infrastruktury, analiza finansowa przedsięwzięcia, aspekty środowiskowe, a także analiza ryzyka związanego z budową ITPO. Praca zrealizowana w dwóch etapach:
I. Ekspertyza instalacji termicznego przekształcania odpadów dla bloku (...)
II. Studium wykonalności - analiza budowy bloku opalanego paliwami zastępczymi
8) Projekty budowy farm fotowoltaicznych na terenie gminy (…) i gminy (…)
W ramach inwestycji opracowano kategorie geotechniczne obiektu oraz przydatności gruntów występujących w podłożu projektowanych obiektów budowalnych oraz wykonano prace rozwojowe i projektowe farm fotowoltaicznych tj. koncepcję techniczno-finansowej każdej farmy fotowoltaicznej wraz z kosztorysem, koncepcję rozwiązań technicznych i kalkulację nakładów inwestycyjnych podzieloną na budowę far fotowoltaicznej wraz z przyłączeniem do sieci oraz prognozę bieżących kosztów eksploatacji farmy, prognozy produkcji energii, prognozy przychodów i analizę finansową planowanych inwestycji.
Sporządzono dokumentację techniczno-projektową wraz z uzyskaniem pozwolenia na budowę dla każdej lokalizacji.
Zaniechanie inwestycji w aspekcie CIT
Zgodnie z art. 4a pkt 1 ustawy CIT inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (Dz.U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619, 1685 i 1863). Z kolei środki trwałe w budowie to - w myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości - zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego.
Z powyższego wynika, że inwestycje to aktywa trwałe w okresie realizacji inwestycji, które nie są jeszcze środkami trwałymi w myśl art. 16a ust. 1 ustawy CIT. Oznacza to, że inwestycja to nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego lub jego ulepszenie.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej podatnicy podejmują zadania inwestycyjne związane w szczególności z nabyciem, wytworzeniem lub ulepszeniem środków trwałych. W toku prowadzonej inwestycji może także dojść do jej zaniechania, z którym mamy do czynienia wówczas, gdy podatnik nie podejmuje kolejnych czynności związanych z prowadzonym procesem inwestycyjnym, pomimo, że nie został on zakończony. Zaniechanie inwestycji jest brakiem działania, zaprzestaniem dokonywania następnych czynności, a w konsekwencji rezygnacją z podjętych wcześniej zamierzeń i odstąpieniem od inwestycji. Zaniechanie inwestycji dotyczy także rezygnacji z inwestycji na etapie wstępnych czynności związanych z planowaną inwestycją.
Wydatki ponoszone w związku z inwestycją nie podlegają bezpośredniemu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu. Powiększają one wartość inwestycji, wpływając na przyszłą wartość początkową środka trwałego, który powstanie (zostanie wytworzony) po zakończeniu inwestycji. Wydatki poniesione na zakończone inwestycje, w wyniku których zostaną wytworzone środki trwałe, staną się - co do zasady - kosztami uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne.
Ustawodawca pozwala jednak rozliczyć w kosztach podatkowych koszty inwestycji, która nie została przez podatnika dokończona. A. podejmując w latach 2014-2022 decyzję o realizacji inwestycji polegającej na budowie farm fotowoltaicznych zakładała ich związek z uzyskiwaniem przychodów w przyszłości tj. ze sprzedaży energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii. Wydatki na modernizację elementów infrastruktury: hal, zbiorników, bloku wytwórczego czy biurowca ponoszone były, aby zachować lub zabezpieczyć źródło przychodów. Są to podstawowe warunki zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów.
Koszty zaniechanych inwestycji są w myśl art. 15 ust. 4f ustawy CIT, kosztem podatkowym w dacie zbycia lub likwidacji. Ustawodawca nie wprowadził do przepisów podatkowych definicji legalnej pojęcia „likwidacji inwestycji”, dlatego też dokonując interpretacji przepisów dotyczących likwidacji należy posłużyć się wykładnią językową ego pojęcia. Zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), zlikwidować to „powodować, że coś przestaje istnieć lub traci ważność, usuwać, pozbywać się czegoś”. A. zaliczy koszty poniesionych nakładów inwestycyjnych do kosztu uzyskania przychodów w dacie sporządzenia protokołu likwidacji zaniechanych inwestycji oraz wykreśleniu ich z ewidencji księgowej. Jako proces gospodarczy likwidacja ta będzie w swojej istocie działaniem nieodwracalnym i trwałym. Żadne z efektów nabytych towarów lub usług związanych z realizacją inwestycji nie będą wykorzystywane przez A. w przyszłości w prowadzonej działalności gospodarczej. Cała dokumentacja projektowa dotycząca środków trwałych w budowie, które zostały w całości zlikwidowane została zarchiwizowana dla celów dowodowych, bez możliwości jej dalszego wykorzystania.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
Pismem z 19 lutego 2026 r. (data wpływu 19 lutego 2026 r.) doprecyzowali Państwo opis stanu faktycznego i wskazali, że:
Ad. I.
Przedstawione we własnym stanowisku Wnioskodawcy „Uzasadnienie dla rekomendacji zaniechania projektów” stanowi element opisu stanu faktycznego, a nie odrębne stanowisko Wnioskodawcy w sprawie.
Niefortunne użycie we Wniosku sformułowania „przesłanki” to faktycznie przyczyny zaniechania przedmiotowych inwestycji.
Poniżej ponownie przytaczamy przyczyny zaniechania opisanych we wniosku projektów. Uzupełniamy je o stwierdzenie czy wg. Wnioskodawcy zaniechanie było zależne od niego czy nie.
1. Belki demagowe dla zbiorników dziennych Zielonego Bloku, rezygnacja ze względu na wysokie koszty inwestycji-zaniechanie inwestycji zależne od działań Spółki;
2. Dostosowanie instalacji do współspalania paliwa alternatywnego RDF, rezygnacja na podstawie strategii rozwoju C, która nie przewiduje budowy bloku na spalanie paliwa alternatywnego RDF-zaniechanie inwestycji niezależne od działań Spółki;
3. Modernizacja biura zarządu w siedzibie A, rezygnacja ze względu na wysokie koszty inwestycji-zaniechanie inwestycji zależne od działań Spółki;
4. Modernizacja hali warsztatowej, rezygnacja ze względu na zmianę koncepcji sposobu użytkowania, zaniechanie inwestycji zależne od działań Spółki;
5. Wyposażenie instalacji gaśniczych mazutowni i zbiorników mazutu w system zdalnego sterowania,
Enea rezygnacja ze względu na zmianę koncepcji -zaniechanie inwestycji zależne od działań Spółki;
6. Zmiana sposobu użytkowania pomieszczenia w KI8 (pomieszczenie pod kruszarkę kamienia), rezygnacja ze względu na zmianę koncepcji-zaniechanie inwestycji zależne od działań Spółki;
7. Ekspertyza instalacji termicznego przekształcania odpadów (Modernizacja bloku nr (...)), rezygnacja na podstawie strategii rozwoju (...), która nie przewiduje budowy bloku na spalanie paliwa alternatywnego RDF - zaniechanie inwestycji niezależne od działań Spółki;
8. Fotowoltaika Projekt (…), Fotowoltaika Projekt (…), Fotowoltaika Projekt (…), rezygnacja na podstawie strategii rozwoju (...), która nie przewiduje realizacji projektów w przedstawionych lokalizacjach-zaniechanie inwestycji budowy trzech farm fotowoltaicznych niezależne od działań Spółki.
Pomimo, że zaniechanie inwestycji stanowiło konsekwencje świadomych działań biznesowych A. S.A., to nawet w przypadkach, gdzie Wnioskodawca określił, że przyczyna zaniechania była zależna od Spółki, nie były to jednak decyzje w 100% zależne od samej Spółki czy nawet jej głównego akcjonariusza B. S.A.
Ze względu na znaczny upływ czasu od rozpoczęcia powyższych inwestycji, doszło do zmiany sytuacji ekonomicznej i politycznej, w tym transformacji energetycznej i wprowadzeniu polityki „Zielonego Ładu”. Pierwotne plany wejścia Spółki do NABE (Narodowej Agencji Bezpieczeństwa Energetycznego) nie doszły do skutku. Zmieniły się warunki inwestowania, nastąpił wzrost kosztów, nastąpił niższy prognozowany wzrost przychodów.
Wg. Wnioskodawcy wymienione przyczyny winny być traktowane jako okoliczności, które mają charakter zewnętrzny, niezależny od woli Spółki, a tym samym rezygnacja z inwestycji spowodowana była okolicznościami, na które Spółka nie miała wpływu.
Ad. II.
Spółka wskazuje, iż:
1. W ramach zaniechanej inwestycji nie doszło do zbycia niedokończonej inwestycji, natomiast do jej zlikwidowania i fizycznego zlikwidowania zaniechanej inwestycji. W zdecydowanej większości zaniechane inwestycje dotyczyły etapu projektów, produktów nie mających charakteru materialnego.
2. W przypadku likwidacji inwestycji w odniesieniu do usług o charakterze niematerialnym (np. zlecona dokumentacja) zapadła decyzja o trwałym i definitywnym odstąpieniu od dalszego prowadzenia zadania inwestycyjnego.
3. Sporządzono i podpisano protokół likwidacji wszystkich zaniechanych inwestycji oraz dokonano odpowiednich wpisów w ewidencji księgowej.
Zaniechanie inwestycji ma charakter nieodwracalny i nie będzie do nich powrotu.
Na skutek uzupełnienia opisu stanu faktycznego i odpowiedzi na ww. pytania stanowisko Spółki nie ulega zmianie.
Pytania
1. Czy w związku z decyzją Wnioskodawcy o zaniechaniu inwestycji poprzez podjęcie decyzji o likwidacji środków trwałych w budowie, prawidłowe będzie zakwalifikowanie wydatków poniesionych na te inwestycje, jako koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, w dacie sporządzenia protokołu likwidacji zaniechanych inwestycji oraz wykreślenia ich z ewidencji księgowej?
2. Czy w związku z podjęciem decyzji o zaniechaniu inwestycji na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek korekty VAT naliczonego, który został odliczony przez Spółkę przy poniesionych wydatkach inwestycyjnych?
Niniejsza interpretacja stanowi rozstrzygnięcie w zakresie pytania nr 1 w podatku dochodowym od osób prawnych.
Odnośnie pytanie nr 2 dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Państwa stanowisko w sprawie
W zakresie pkt 1 Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie miał prawo zakwalifikowania opisanych we wniosku wydatków poniesionych na środki trwałe w budowie, w związku z zaniechaniem inwestycji, jako kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, w związku z art. 15 ust. 4f ustawy CIT.
Zgodnie z art. 4a pkt 1 ustawy CIT inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (Dz.U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619, 1685 i 1863). Z kolei środki trwałe w budowie to - w myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości- zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego.
Z powyższego wynika, że inwestycje to aktywa trwałe w okresie realizacji inwestycji, które nie są jeszcze środkami trwałymi w myśl art. 16a ust. 1 ustawy CIT. Oznacza to, że inwestycja to nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego lub jego ulepszenie.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej podatnicy podejmują zadania inwestycyjne związane w szczególności z nabyciem, wytworzeniem lub ulepszeniem środków trwałych. W toku prowadzonej inwestycji może także dojść do jej zaniechania, z którym mamy do czynienia wówczas, gdy podatnik nie podejmuje kolejnych czynności związanych z prowadzonym procesem inwestycyjnym, pomimo, że nie został on zakończony. Zaniechanie inwestycji jest brakiem działania, zaprzestaniem dokonywania następnych czynności, a w konsekwencji rezygnacją z podjętych wcześniej zamierzeń i odstąpieniem od inwestycji. Zaniechanie inwestycji dotyczy także rezygnacji z inwestycji na etapie wstępnych czynności związanych z planowaną inwestycją.
Wydatki ponoszone w związku z inwestycją nie podlegają bezpośredniemu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu. Powiększają one wartość inwestycji, wpływając na przyszłą wartość początkową środka trwałego, który powstanie (zostanie wytworzony) po zakończeniu inwestycji. Wydatki poniesione na zakończone inwestycje, w wyniku których zostaną wytworzone środki trwałe, staną się - co do zasady - kosztami uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne.
Ustawodawca pozwala jednak rozliczyć w kosztach podatkowych koszty inwestycji, która nie została przez podatnika dokończona. A. podejmując w latach 2014-2022 decyzję o realizacji inwestycji polegającej na budowie farm fotowoltaicznych zakładała ich związek z uzyskiwaniem przychodów w przyszłości tj. ze sprzedaży energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii. Wydatki na modernizację elementów infrastruktury: hal, zbiorników, bloku wytwórczego czy biurowca ponoszone były, aby zachować lub zabezpieczyć źródło przychodów. Są to podstawowe warunki zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów.
Koszty zaniechanych inwestycji są w myśl art. 15 ust. 4f ustawy CIT, kosztem podatkowym w dacie zbycia lub likwidacji. Ustawodawca nie wprowadził do przepisów podatkowych definicji legalnej pojęcia „likwidacji inwestycji”, dlatego też dokonując interpretacji przepisów dotyczących likwidacji należy posłużyć się wykładnią językową ego pojęcia. Zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), zlikwidować to „powodować, że coś przestaje istnieć lub traci ważność, usuwać, pozbywać się czegoś”. A. zaliczy koszty poniesionych nakładów inwestycyjnych do kosztu uzyskania przychodów w dacie sporządzenia protokołu likwidacji zaniechanych inwestycji oraz wykreśleniu ich z ewidencji księgowej. Jako proces gospodarczy likwidacja ta będzie w swojej istocie działaniem nieodwracalnym i trwałym. Żadne z efektów nabytych towarów lub usług związanych z realizacją inwestycji nie będą wykorzystywane przez A. w przyszłości w prowadzonej działalności gospodarczej. Cała dokumentacja projektowa dotycząca środków trwałych w budowie, które zostały w całości zlikwidowane została zarchiwizowana dla celów dowodowych, bez możliwości jej dalszego wykorzystania.
A. stoi na stanowisku, że może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty zaniechanych projektów (inwestycji) jako działań nieodwracalnych i trwałych. W opisanej sprawie zaniechanie inwestycji stworzyło dla spółki bardziej korzystne warunki powodujące zabezpieczenie źródła przychodów lub możliwości generowania zysku z danej działalności, jest to działanie uzasadnione ekonomicznie.
Bardzo zbliżone wnioski i argumentacja zaprezentowane zostały m.in. w interpretacjach:
0114-KDIP2-2.4010.120.2020.1.SJ/AS,
0114-KDIP2-1.4010.436.2023.1.MR1.
Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska w sprawie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”, „updop”):
kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodu.
W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych co do zasady nie są jednorazowo zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.
W świetle art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
a. nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
b. nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
c. ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
Z uwagi na fakt, że składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich nabycia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki te zalicza się do kosztów sukcesywnie, w miarę ich zużycia.
Stosownie bowiem do art. 15 ust. 6 updop:
kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
Stosownie do art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Z definicji środka trwałego zawartej w art. 16a ust. 1 ustawy CIT, wynika wniosek, że aby dany przedmiot był uznany za środek trwały musi spełniać następujące warunki:
a) stanowić własność lub współwłasność podatnika,
b) być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania, tzn. środek powinien być wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne umożliwiające jego funkcjonowanie, zgodnie z przeznaczeniem,
c) przewidywany okres jego używania musi być dłuższy niż rok,
d) musi być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
W myśl art. 16b ustawy o CIT:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:
1) (uchylony),
2) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3) (uchylony),
4) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5) licencje,
6) prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej,
7) wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w ustawie CIT, wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie są jednorazowo zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.
Wydatki poniesione na zakończone inwestycje, w wyniku których zostaną wytworzone środki trwałe, staną się - co do zasady - kosztami uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne.
Ustawodawca przewidział także możliwość uznania za koszty podatkowe kosztów inwestycji zaniechanych, wskazując moment ujęcia ich w rachunku podatkowym.
W myśl art. 15 ust. 4f ustawy o CIT:
koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie zbycia inwestycji lub ich likwidacji.
Zatem, wydatki poniesione na niedokończoną inwestycję mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w dwóch sytuacjach:
Zgodnie z art. 4a pkt 1 ustawy o CIT:
ilekroć w ustawie jest mowa o inwestycjach - oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217), zwanej dalej „ustawą o rachunkowości”.
Definicja zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości wskazuje natomiast, że:
ilekroć w ustawie jest mowa o środkach trwałych - rozumie się przez to, z zastrzeżeniem pkt 17, rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności:
a) nieruchomości - w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
b) maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,
c) ulepszenia w obcych środkach trwałych,
d) inwentarz żywy.
Środki trwałe oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 4.
Natomiast, stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości,
ilekroć w ustawie jest mowa o środkach trwałych w budowie - rozumie się przez to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego.
Z powyższego wynika, że „inwestycje” to aktywa trwałe w okresie realizacji inwestycji, które nie są jeszcze środkami trwałymi w rozumieniu art. 16a ust. 1 ustawy o CIT. Zatem, inwestycja to nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego.
Wydatki ponoszone w związku z inwestycją nie podlegają bezpośredniemu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu. Powiększają one wartość inwestycji, wpływając na przyszłą wartość początkową środka trwałego, który powstanie (zostanie wytworzony) po zakończeniu inwestycji.
Wydatki poniesione na zakończone inwestycje, w wyniku których zostaną wytworzone środki trwałe, staną się − co do zasady − kosztami uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne.
Z kolei termin „zaniechana inwestycja” nie został zdefiniowany w ustawie o podatku dochodowym ani w ustawie o rachunkowości.
Posługując się wykładnią językową tego pojęcia, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), zlikwidować to „powodować, że coś przestaje istnieć lub traci ważność, usuwać, pozbywać się czegoś”.
Z zaniechaniem inwestycji mamy do czynienia wówczas, gdy podatnik nie podejmuje kolejnych czynności związanych z prowadzonym procesem inwestycyjnym, pomimo że nie został on zakończony. Innymi słowy jest to brak działania, zaprzestanie dokonywania następnych czynności, a w konsekwencji rezygnacja z podjętych wcześniej zamierzeń i odstąpienie od inwestycji.
Z kolei zgodnie z ukształtowaną doktryną: „Zaniechanie inwestycji jest niewątpliwie wynikiem trwałego zaprzestania prowadzenia zadania inwestycyjnego w związku z brakiem kolejnych czynności inwestycyjnych wynikających z podejmowanych przez podatnika decyzji, skutkujących powstrzymaniem się od działania w celu kontynuacji inwestycji” (zob. Małecki Paweł, Mazurkiewicz Małgorzata, CIT. Podatki i rachunkowość. Komentarz, wyd. VIII).
Zatem, wydatki poniesione na niedokończoną inwestycję mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w dwóch sytuacjach:
Koszty zaniechanych inwestycji są, w myśl powołanego wcześniej art. 15 ust. 4f ustawy o CIT, kosztem podatkowym w dacie zbycia lub likwidacji inwestycji.
Jednym z elementów procesu inwestycyjnego jest proces jego planowania, przygotowania, projektowania w postaci zleconej i uzyskanej dokumentacji technicznej, np. wydatków poniesionych na projekt budowlany, uzyskanie pozwoleń, decyzji, i inne tego typu prace w powyższym przypadku nie można mówić o obowiązku ich fizycznej likwidacji, ponieważ prowadziłoby to w szczególności do faktycznego unicestwienia dowodu na to, że wydatki na ww. elementy zostały w ogóle poniesione.
W przypadku likwidacji inwestycji w odniesieniu do usług o charakterze niematerialnym dotyczących np. zleconej dokumentacji, przepis art. 15 ust. 4f ustawy o CIT, należy interpretować z uwzględnieniem obowiązków wynikających z innych przepisów prawa, tj. przepisów ustawy o rachunkowości, w tym art. 74 tej ustawy, określających terminy jej przechowywania. Systemowa wykładnia tych przepisów daje podstawę do oceny, że w ramach likwidacji zaniechanych inwestycji, wystarczające do uznania kosztów sporządzenia (nabycia) dokumentacji inwestycyjnej jako kosztów uzyskania przychodów, jest podjęcie decyzji o trwałym i definitywnym odstąpieniu od dalszego prowadzenia zadania inwestycyjnego. W odniesieniu zatem do nakładów o takim charakterze, których efekty mają formę intelektualną i niematerialną, „definitywność” likwidacji nie musi być rozumiana tak samo jak w stosunku do nakładów o charakterze materialnym. Rozumienie takie nie jest racjonalne, gdyż ich fizyczna likwidacja, oznacza ich zniszczenie, co w konsekwencji pozbawiłoby podatnika możliwości udowodnienia rzeczywistego poniesienia kosztu w celu osiągnięcia przychodów. Koszt zaniechanej inwestycji winien być bowiem udokumentowany w sposób bezsporny i kompletny, a przede wszystkim zgodny z przepisami prawa, tak jak każdy inny koszt podatkowy, na co wskazuje przepis art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Warunkiem uznania tych wydatków za koszty podatkowe jest także, aby efekt nakładów poniesionych na zaniechaną inwestycję nie był wykorzystywany w przyszłości.
Jak wynika z opisu stanu faktycznego, w listopadzie i grudniu 2025 roku Pion Inżynierii A. dokonał przeglądu wszystkich otwartych projektów inwestycyjnych, na których od dłuższego czasu nie ma kontynuacji żadnych prac i kwalifikują się jako projekty przeznaczone do zaniechania. Ostatnie nakłady inwestycyjne na poniższe zadania były poniesione w latach 2014-2022.
Mając na uwadze budżet a także perspektywę zmian i transformacji energetycznych w A. w opinii służb technicznych Spółki, przedstawione poniżej projekty inwestycyjne nie będą realizowane w przyszłości i zostały zakwalifikowane jako projekty przeznaczone do zaniechania:
W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że zaniechanie inwestycji stanowiło konsekwencje świadomych działań biznesowych A. S.A., to nawet w przypadkach, gdzie Wnioskodawca określił, że przyczyna zaniechania była zależna od Spółki, nie były to jednak decyzje w 100% zależne od samej Spółki czy nawet jej głównego akcjonariusza C. S.A. Zdaniem Spółki wymienione przyczyny winny być traktowane jako okoliczności, które mają charakter zewnętrzny, niezależny od woli Spółki, a tym samym rezygnacja z inwestycji spowodowana była okolicznościami, na które Spółka nie miała wpływu.
Wskazali Państwo również, że w ramach zaniechanej inwestycji nie doszło do zbycia niedokończonej inwestycji, natomiast do jej zlikwidowania i fizycznego zlikwidowania zaniechanej inwestycji. W zdecydowanej większości zaniechane inwestycje dotyczyły etapu projektów, produktów nie mających charakteru materialnego.
W przypadku likwidacji inwestycji w odniesieniu do usług o charakterze niematerialnym (np. zlecona dokumentacja) zapadła decyzja o trwałym i definitywnym odstąpieniu od dalszego prowadzenia zadania inwestycyjnego.
Sporządzono i podpisano protokół likwidacji wszystkich zaniechanych inwestycji oraz dokonano odpowiednich wpisów w ewidencji księgowej.
Ponadto, zaniechanie inwestycji ma charakter nieodwracalny i nie będzie do nich powrotu.
Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy w związku z decyzją Wnioskodawcy o zaniechaniu inwestycji poprzez podjęcie decyzji o likwidacji środków trwałych w budowie, prawidłowe będzie zakwalifikowanie wydatków poniesionych na te inwestycje, jako koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, w dacie sporządzenia protokołu likwidacji zaniechanych inwestycji oraz wykreślenia ich z ewidencji księgowej.
Odnosząc się do powyższych wątpliwości oraz powołanych wyżej przepisów, w pierwszej kolejności należy wskazać, że inwestycje to aktywa trwałe w okresie realizacji inwestycji, które nie są jeszcze środkami trwałymi w myśl art. 16a ust. 1 ustawy CIT. Zatem, inwestycja to nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej podatnicy podejmują zadania inwestycyjne związane w szczególności z nabyciem, wytworzeniem lub ulepszeniem środków trwałych, dokonują również inwestycji w obcych środkach trwałych. W toku prowadzonej inwestycji może również dojść do ich zaniechania, z którym mamy do czynienia wówczas, gdy podatnik nie podejmuje kolejnych czynności związanych z prowadzonym procesem inwestycyjnym, pomimo że nie został on zakończony. Innymi słowy, jest to brak działania, zaprzestanie dokonywania następnych czynności, a w konsekwencji rezygnacja z podjętych wcześniej zamierzeń i odstąpienie od inwestycji. Przy czym zaniechanie inwestycji dotyczy także rezygnacji z inwestycji na etapie wstępnych czynności związanych z planowaną inwestycją.
Wydatki ponoszone w związku z inwestycją nie podlegają bezpośredniemu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu. Powiększają one wartość inwestycji, wpływając na przyszłą wartość początkową środka trwałego, który powstanie (zostanie wytworzony) po zakończeniu inwestycji. Wydatki poniesione na zakończone inwestycje, w wyniku których zostaną wytworzone środki trwałe, staną się - co do zasady - kosztami uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. Ustawodawca pozwala jednakże rozliczyć w kosztach podatkowych koszty inwestycji, która nie została przez podatnika dokończona. Niewątpliwie jednak podatnik rozliczający w kosztach podatkowych wydatki poniesione na taką inwestycję powinien być w stanie wykazać, że podejmując ją zakładał jej związek z uzyskiwaniem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów. Jest to bowiem podstawowy warunek zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy CIT.
Koszty zaniechanych inwestycji są, w myśl powołanego wcześniej art. 15 ust. 4f ustawy CIT, kosztem podatkowym w dacie zbycia lub likwidacji inwestycji.
Jednym z elementów procesu inwestycyjnego jest proces jego planowania, przygotowania, projektowania w postaci zleconej i uzyskanej dokumentacji technicznej, które to, jako wartości niematerialne nie posiadają postaci fizycznej i jako takie nie mogą zostać unicestwione. Natomiast należy przyjąć, że przez nakład inwestycyjny należy rozumieć wszelkie koszty poniesione w celu realizacji danej inwestycji, do których trzeba zaliczyć tzw. prace przygotowawcze przybierające często postać usług niematerialnych, bądź takich których nie można wykorzystać w przyszłości przez inwestora lub też przez inny podmiot. Z tych względów takie usługi lub materiały są niezbywalne. W toku prowadzonej inwestycji może dojść do jej zaniechania w związku z brakiem kolejnych czynności inwestycyjnych, wynikających z podejmowanych przez podatnika decyzji, skutkujących brakiem działania, zaprzestanie dokonywania kolejnych czynności, a w konsekwencji rezygnacją z podjętych wcześniej zamierzeń. Taka sytuacja może mieć miejsce zarówno na etapie przygotowawczym, jak i w trakcie procesu inwestycyjnego. W przypadku likwidacji inwestycji w odniesieniu do usług o charakterze niematerialnym dotyczących np. zleconej dokumentacji, przepis art. 15 ust. 4f ustawy CIT, należy interpretować z uwzględnieniem obowiązków wynikających z innych przepisów prawa, tj. przepisów ww. ustawy o rachunkowości, w tym art. 74 tej ustawy, określających terminy jej przechowywania. Systemowa wykładnia tych przepisów daje podstawę do oceny, że w ramach likwidacji zaniechanych inwestycji, wystarczające do uznania kosztów sporządzenia (nabycia) dokumentacji inwestycyjnej jako kosztów uzyskania przychodów, jest podjęcie decyzji o trwałym i definitywnym odstąpieniu od dalszego prowadzenia zadania inwestycyjnego. W odniesieniu zatem do nakładów o takim charakterze, których efekty mają formę intelektualną i niematerialną, „definitywność” likwidacji nie musi być rozumiana tak samo jak w stosunku do nakładów o charakterze materialnym. Rozumienie takie nie jest racjonalne, gdyż ich fizyczna likwidacja, oznacza ich zniszczenie, co w konsekwencji pozbawiłoby podatnika możliwości udowodnienia rzeczywistego poniesienia kosztu w celu osiągnięcia przychodów. Koszt zaniechanej inwestycji winien być bowiem udokumentowany w sposób bezsporny i kompletny, a przede wszystkim zgodny z przepisami prawa, tak jak każdy inny koszt podatkowy, na co wskazuje przepis art. 15 ust. 1 ustawy CIT. Warunkiem uznania tych wydatków za koszty podatkowe jest także, aby efekt nakładów poniesionych na zaniechaną inwestycję nie był wykorzystywany w przyszłości.
W opisywanym zdarzeniu przyszłym taka sytuacja miała miejsce - w A. w opinii służb technicznych Spółki, przedstawione projekty inwestycyjne nie będą realizowane w przyszłości i zostały zakwalifikowane jako projekty przeznaczone do zaniechania. A. zaliczy koszty poniesionych nakładów inwestycyjnych do kosztu uzyskania przychodów w dacie sporządzenia protokołu likwidacji zaniechanych inwestycji oraz wykreśleniu ich z ewidencji księgowej. Jako proces gospodarczy likwidacja ta będzie w swojej istocie działaniem nieodwracalnym i trwałym. Żadne z efektów nabytych towarów lub usług związanych z realizacją inwestycji nie będą wykorzystywane przez A. w przyszłości w prowadzonej działalności gospodarczej. Cała dokumentacja projektowa dotycząca środków trwałych w budowie, które zostały w całości zlikwidowane została zarchiwizowana dla celów dowodowych, bez możliwości jej dalszego wykorzystania.
W ramach zaniechanej inwestycji nie doszło do zbycia niedokończonej inwestycji, natomiast do jej zlikwidowania i fizycznego zlikwidowania zaniechanej inwestycji. W zdecydowanej większości zaniechane inwestycje dotyczyły etapu projektów, produktów nie mających charakteru materialnego. W przypadku likwidacji inwestycji w odniesieniu do usług o charakterze niematerialnym (np. zlecona dokumentacja) zapadła decyzja o trwałym i definitywnym odstąpieniu od dalszego prowadzenia zadania inwestycyjnego. Sporządzono i podpisano protokół likwidacji wszystkich zaniechanych inwestycji oraz dokonano odpowiednich wpisów w ewidencji księgowej. Zaniechanie inwestycji ma charakter nieodwracalny i nie będzie do nich powrotu.
Należy podkreślić, że dla oceny związku wydatku z poniesieniem kosztu uzyskania przychodu należy brać pod uwagę przede wszystkim cel wydatku w dacie jego poniesienia.
A. podejmując w latach 2014-2022 decyzję o realizacji inwestycji polegającej na budowie farm fotowoltaicznych zakładała ich związek z uzyskiwaniem przychodów w przyszłości tj. ze sprzedaży energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii. Wydatki na modernizację elementów infrastruktury: hal, zbiorników, bloku wytwórczego czy biurowca ponoszone były, aby zachować lub zabezpieczyć źródło przychodów.
Pomimo, że zaniechanie inwestycji stanowiło konsekwencje świadomych działań biznesowych A. S.A., to nawet w przypadkach, gdzie Wnioskodawca określił, że przyczyna zaniechania była zależna od Spółki, nie były to jednak decyzje w 100% zależne od samej Spółki czy nawet jej głównego akcjonariusza C. S.A.
Ze względu na znaczny upływ czasu od rozpoczęcia powyższych inwestycji, doszło do zmiany sytuacji ekonomicznej i politycznej, w tym transformacji energetycznej i wprowadzeniu polityki „Zielonego Ładu”. Pierwotne plany wejścia Spółki do NABE (Narodowej Agencji Bezpieczeństwa Energetycznego) nie doszły do skutku. Zmieniły się warunki inwestowania, nastąpił wzrost kosztów, nastąpił niższy prognozowany wzrost przychodów.
Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że w przypadku wydatków dotyczących projektów architektonicznych i technicznych, pozwoleń i innych materiałów opracowywanych w trakcie prowadzenia procesu inwestycyjnego, a poniesionych na zaniechaną inwestycję, wydatki te będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na moment podjęcia przez uprawnione Państwa ograny decyzji o zaprzestaniu inwestycji, jednak przy spełnieniu warunku posiadania protokołu likwidacyjnego oraz wykreślenia z ewidencji księgowej zaniechanej inwestycji. Warunkiem uznania tych wydatków za koszty podatkowe bowiem jest, aby efekt nakładów poniesionych na zaniechaną inwestycję nie był wykorzystywany w przyszłości. Tym samym w przypadku zaniechanych inwestycji koszty podatkowe powstają m.in. w dacie ich likwidacji, za którą na gruncie definicji słownikowych uważa się, co do zasady, fizyczną likwidację. Niemniej, jak wskazano powyżej, w odniesieniu do nakładów, których efekty mają formę intelektualną i niematerialną nie jest racjonalna ich fizyczna likwidacja, również ze względów dowodowych, bowiem zniszczenie nośników tych wartości pozbawiłoby podatnika możliwości udowodnienia rzeczywistego poniesienia kosztu w celu osiągnięcia przychodów. Wystarczające w tym przypadku jest podjęcie decyzji o trwałym i definitywnym odstąpieniu od dalszego prowadzenia zadania inwestycyjnego.
W przypadku inwestycji obejmujących nakłady o charakterze niematerialnym, takich jak opracowania projektowe, analizy, ekspertyzy czy dokumentacja techniczna, likwidacja polega na podjęciu decyzji o trwałym odstąpieniu od realizacji inwestycji oraz odpowiednim udokumentowaniu tego faktu, w szczególności poprzez sporządzenie protokołu likwidacji i dokonanie stosownych zapisów w ewidencji księgowej.
Natomiast w przypadku inwestycji, których efektem są nakłady o charakterze materialnym, dla uznania ich za zlikwidowane konieczne jest dokonanie ich fizycznej likwidacji. Oznacza to, że powstałe elementy inwestycji powinny zostać usunięte, zdemontowane lub zniszczone w taki sposób, aby nie mogły być dalej wykorzystywane w działalności gospodarczej podatnika ani stanowić części innych środków trwałych lub inwestycji. Likwidacja ta powinna zostać odpowiednio udokumentowana, w szczególności poprzez sporządzenie protokołu likwidacji oraz dokonanie odpowiednich zapisów w ewidencji księgowej.
W świetle powyższego, w tak przedstawionym opisie sprawy, będą mieli Państwo prawo zakwalifikowania opisanych we wniosku wydatków poniesionych na środki trwałe w budowie, w związku z zaniechaniem inwestycji, jako kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, w związku z art. 15 ust. 4f ustawy CIT.
W konsekwencji, Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia;
Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu pytań. Inne kwestie wynikające z opisu zdarzenia przyszłego i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej, rozpatrzone.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo